...... - jak większość z państwa zapewne wie - książkę BÓG UROJONY, która jest nawet nazywana "Biblią ateistów".

Swego czasu dość dokładnie ją przejrzałem - przeczytałem w około 90%. Przeczytałem jako biolog, bo takie właśnie mam wykształcenie. Byłem pod dużym wrażeniem. Nie tylko erudycji ale przede wszystkim pasji. Pan Dawkins jest zapewne starszy ode mnie a ma kilka razy więcej POWER-u. I w dodatku nie wierzy w Boga. Zaiste godne podziwu.
Naprawdę byłem i chyba nadal jestem pod wielkim wrażeniem.

Jednak w październiku ubiegłego roku trochę sobie tutaj podyskutowałem z ateistami (jako nieateista) - aby lepiej poznać punkt widzenia tej drugiej strony. Pojawił się wątek pana Dawkinsa. Ponownie zajrzałem do BOGA UROJONEGO - przeglądając te części, które pominąłem przy pierwszym czytaniu. W jakim celu? Chciałem sprawdzić co pan Dawkins napisał o powodach napisania tak odważnego dzieła (nie wobec ludzi – bo ateizm jest wręcz trendy, ale wobec Boga – gdyby jakimś cudem miał być). Po prostu byłem tego bardzo ciekaw.

I na stronie 17 znalazłem następujące zdanie: „Założony przeze mnie cel tej książki zostanie osiągnięty, jeżeli każdy religijny czytelnik, przeczytawszy ją pilnie od deski do deski, stanie się ateistą” Przecierałem oczy, ze zdumienia. Nie mogłem uwierzyć, że tak inteligentny człowiek, rozumny, zdawałoby się krytyczny - także wobec siebie - wyraził przekonanie, że wszyscy wierzący "przeczytawszy jego książkę od deski do deski" staną się ateistami.
Nieprawdodpodobne jak jedno zdanie może zdradzić człowieka, pokazać kim jest. W tym właśnie momencie pomyślałem sobie, że te pozostałe 400 stron argumentów, racji, dowodów są bez sensu, bo napisał je ktoś kto jednocześnie wierzy, że ... .

Kilka linijek niżej natknąłem się na jeszcze jedno zdanie, które kompletnie zwaliło mnie z nóg - jako osobę, która zawodowo zajmuje się wpływaniem na innych, przekonywaniem do swoich racji. Przy tym pierwszym zdaniu mogłem sobie pomyśleć: No tak, woda sodowa człowiekowi uderzyła do głowy. Dopadła go naturalna w takich sytuacjach megalomania.

W tym jednak rzecz, że tutaj chyba chodzi nie tylko o megalomanię. Bowiem, kilka linijek niżej pan Dawkins zwyczajnie obraża tych, których rzekomo ma nadzieję "przekabacić" na swoją stronę: „Wszak ateizm niemal we wszystkich przypadkach oznacza właściwą niezależność myślenia, a w istocie właściwe myślenie w ogóle”
Pomijam elementarny błąd polegający na tym, że nigdy - pod żadnym pozorem - nie można obrazić osoby, którą chce się przekonać do swoich racji. Być może pan Dawkins nie zna tej elementarnej zasady sztuki perswazji, chociaż chyba każdy z nas to wyczuwa - tak intuicyjnie.

Ale w tych dwóch zdaniach jest również pokazany ogromny brak konsekwencji, wręcz elementarnej logiki. W czym on się przejawia? W pierwszym zdaniu pan Dawkins napisał, że ma nadzieję, że każdy wierzący zgodzi się z jego argumentami, z jego oczywistymi racjami a chwilę później stwierdza, że wierzący są tak naprawdę "myślącymi inaczej", a właściwie to "nie myślą wcale". Skoro nie myślą to nie zrozumieją 400 stron argumentów?

Czyż nie tak? Proszę mnie poprawić jeżeli się mylę?

Znaczy się chodziło o przyszłego pastora co w namiocie miał zamiar swawolić jak geny kazały z kobiałką a tu nagle Nurzyk północny czy inne bydle szatański śpiew wydało i od prokreacji idiotę odciągło.
Gdyby nie debilna religia wychędożył by młódkę i dziecię na swój i jej obraz spłodził.

>Z zawodu szkoleniowiec specjalizujący się w tematyce sprzedaży, skutecznego wywierania wpływu na innych.
Ale na forum Racjonalisty.pl raczej polegnie

---

Nie wiadomo, dlaczego wszyscy mówią do kotów "ty", choć jako żywo żaden kot nigdy z nikim nie pił bruderszaftu.

>Ten facio naprawdę myśli, że ktoś z racjonalisty skusi się na kupno jego wypocin...

No widzi pan jaki pan jest. "Kupno jego wypocin..." Nawet pan nie przeczytał i już pan dał taką wyrazistą ocenę. Ale nie czuję urazy, rozumiem dlaczego pan tak napisał.

Nie zabieram tutaj głosu aby promować książkę, bo wiem, że nikt z państwa nie kupi "moich wypocin". Nawet przez myśl mi nie przeszło, że po przeczytaniu mojej książki nawet od deski do deski jakikolwiek ateista zmieniłby światopogląd. Nie jestem taki naiwny, a poza tym do pięt nie urastam panu Dawkinsowi.

Ale mam w tym swój interes. Zupełnie inny. W tym, że zabieram tutaj głos. Uważnie słucham wypowiedzi i wyciągam przydatne dla siebie wnioski. Tak samo jak w październiku ubiegłego roku. Zabranie głosu na tym forum, obrzucenie mnie błotem, czasami jednak bardzo krytyczne i wartościowe uwagi osób mających zupełnie inny punkt widzenia były dla mnie niezwykle cenne. Tak mi się to opłaciło, że trudno wyrazić moją wdzięczność wobec użytkowników tego portalu. Nawet gotów byłby każdemu sprezentować moją książkę, gdybym miał jakąkolwiek nadzieję, że ktokolwiek z państwa ją przeczyta. Dlatego nie składam takiej propozycji, chyba że jakimś cudem ...

> Dlatego nie składam takiej propozycji, chyba że jakimś cudem ...

Ma Pan rację, że cudem.

Cytat:

>Ateizm nakłania do postawy sceptyczniej w stosunku do bóstw, wiary itd

Moim skromnym zdaniem ateizm powinien nakłonić każdego także sceptycznej postawy wobec siebie i innych ludzi. W tym przypadku także do pana Dawkinsa. Ktoś tutaj zarzucił mi, że robię "personalne" przytyki.
Chyba jednak nie o to chodzi. Pan Dawkins napisał dzieło, w którym oprócz 150 tysięcy dowodów na to, że Boga nie ma próbuje udowodnić także coś innego, o wiele ważniejszego: że człowiek nie potrzebuje Boga aby być uczciwym i dobrym człowiekiem. Że ateista to nie tylko "właściwość myślenia, myślenie w ogóle" ale także że ateista to "właściwość uczciowości" a "właściwie uczciwość" sama w sobie".
Jeżeli tak twierdzi, to ja się nie czepiam nikogo personalnie tylko zadaje sobie FUNDAMENTALNE PYTANIE: CZY AUTOR DZIEŁA BÓJ UROJONY JEST UCZCIWYM CZŁOWIEKIEM. Nie znam i nigdy nie poznam pana Dawkinsa. Ale chciałem poszukać odpowiedzi na pytanie: Czy pan Dawskins jest uczciwy wobec czytelników?
I niestety mam ku temu bardzo poważne wątpliwości. Napisał, że swoją książką chce zbawić świat, chce nawrócić na drogę prawdy błądzących wierzących a ja myślę, że to taka sobie zwykła zasłona dymna. Że ta książka nie jest adresowana do błądzących wierzących tylko do być może błądzących ateistów, aby ich przekonać, że jednak nie ponoszą ryzka - że błądzą, aby dać im iluzję bezpieczeństwa, że nie ponoszą ryzyka pomyłki. Aby pozbawić ich wątpliwości, podstawowej cechy wyróżniającej osobę racjonalnie myślącą, trzeźwo myślącą od fanatyka.

>Ma Pan rację, że cudem.

dziękuję, że choć w jednym przyznał mi pan rację. To już coś.

>Nie dostrzegłem tych wad. To był sarkastyczny przytyk do Pańskiej umiejętności czytania.

Byłem naiwny. No cóż. Nie pierwszy i nie ostatni raz.

>Proponuję po prostu przedstawić te fragmenty w języku oryginału. Przy całym szacunku do tłumacza, angielskie niuanse mogą być trudne do przełożenia (szczególnie jak są wyrwane z kontekstu).

Popieram propozycję.

Jeśli można prosić, to powiedz, po co wciągnąłeś do krytyki Dawkinsa jego książke?
Nie lepiej było wejść na youtuba i zobaczyć, jaki to człowiek w realu - na przykład po tym, jak czyta maile od religiantów życzących mu piekła.

Pozdrawiam
PS. Przeczytaj "Traktat o łuskaniu fasoli" Myśliwskiego. Warto.

---

1 + e^(i * Pi) = 0

>Jeśli można prosić, to powiedz, po co wciągnąłeś do krytyki Dawkinsa jego książke?

Bo pan Dawkins pisze również, że ateista jest uczciwym człowiekiem, o wiele bardziej od ludzi wierzących. Interesuje mnie odpowiedź na pytanie: Czy autor takich stwierdzeń, twórca "Biblii ateistów" jest uczciwy, a więc - WIARYGODNY W TYM CO TWIERDZI W KSIĄŻCE

>Ale na forum Racjonalisty.pl raczej polegnie
Doceniam, że napisała pani RACZEJ a nie NA PEWNO. Bardzo to doceniam.

>A nie dopuszcza pani, że autor jest niekonsekwentny i "wyszło" przysłowiowe szydło z worka?

nie interesują mnie dywagacje na temat motywacji Dawkinsa, zwłaszcza że próby zdyskredytowania autora opierasz na dwóch mizernych cytatach. Po za tym, autor nigdzie nie napisał: to jest przepis na życie, świecę wam przykładem. I jeśli te dwa cytatty to jedyne argumenty przeciw Dawkinsowi, to trzeba przyznać, że facet napisał świetną książkę.

>"Cytaty podane przez ciebie wydają się być w konflikcie z tym co jest w przedmowie".
>Brawo.
i możesz też sobie darować protekcjonalne klepanie mnie po ramieniu: nie potrzebujesz mnie dowartościowywać :-D

>i możesz też sobie darować protekcjonalne klepanie mnie po ramieniu: nie potrzebujesz mnie dowartościowywać :-D

Ok. Przepraszam. Już nie będę klepał.

Teraz to Cię zupełnie nie zrozumiałem. Kogo Ty się pytasz, mnie czy Dawkinsa?
I o co właściwie? Czy jest uczciwy?
Jest.

Pozdrawiam

---

1 + e^(i * Pi) = 0

>No widzi pan jaki pan jest. "Kupno jego wypocin..." Nawet pan nie przeczytał i już pan dał taką wyrazistą ocenę. Ale nie czuję urazy, rozumiem dlaczego pan tak napisał.

Szczerze wątpię, że Pan rozumie. Głównie dlatego tak napisałem, że nie bardzo interesują mnie pseudo-naukowe dociekania biologa na temat ludzkiej psychiki. Tak samo jak nie pójdę do ślusarza, żeby mi podciął włosy, tak i nie przeczytam Pańskiej książki.

>Nie zabieram tutaj głosu aby promować książkę, bo wiem, że nikt z państwa nie kupi "moich wypocin".

Tak, książka się tak sama promuje, przy okazji.

>Nawet przez myśl mi nie przeszło, że po przeczytaniu mojej książki nawet od deski do deski jakikolwiek ateista zmieniłby światopogląd. Nie jestem taki naiwny, a poza tym do pięt nie urastam panu Dawkinsowi.

Pan Dawkins również bez reklamy by zginął.

>Ale mam w tym swój interes. Zupełnie inny. W tym, że zabieram tutaj głos. Uważnie słucham wypowiedzi i wyciągam przydatne dla siebie wnioski. Tak samo jak w październiku ubiegłego roku. Zabranie głosu na tym forum, obrzucenie mnie błotem, czasami jednak bardzo krytyczne i wartościowe uwagi osób mających zupełnie inny punkt widzenia były dla mnie niezwykle cenne.

Tak cenne, że aż trzeba było informować o tym, że pisze się książkę - oczywiście.