Zasadniczo się zgadzam, że aborcja nie jest moralnie dobrym czynem. Niestety nasz organizm stawia nas przed faktem dokonanym i świadomość decyzji spoczywa w zakresie stosunkowo głęboko zanurzonego w moralność. O ile zakładam, że kwestię zabicia komórki własnego organizmu, zabicia komórki innego organizmu, intruza traktujemy jako czynność amoralną, to w sytuacji człowieka wkracza to w sferę moralności.
>A w naszej kulturze pozbawianie życia wszelakiego jest uznawane za czyn zły, brzydki, niemoralny. Nawet ubój zwierząt rzeźnych uznawany jest za mało elegancki i niewiele się o tym mówi publicznie.

I tu raczej polemizuję. W kulturze, w pojęciu społecznych norm, kolektywnej świadomości rzeczywiście przysporzenie cierpienia, odebranie komuś jego wolności i potencjału jest traktowane jako złe. Nie powiedziałbym, że odbieranie życia. Muchę zabija się bez kontemplacji nad jej mizernym losem, co wynika z szowinizmu gatunkowego oraz subiektywnej oceny potencjału muchy. Obcego żołnierza zabija się w ramach antycypacji, że on ma podobny zamiar, albo jeszcze gorszy. W tej sytuacji człowiek poprzez splot zdarzeń zależnych i niezależnych od niego staje przed wątpliwym wyborem. Podobnie jest z zarodkiem. Połączone komórki gamet w niewielkim stopniu są człowiekiem. Embriologia jest stosunkowo podobna do programów komputerowych o zdolności samo-modyfikacji, w których po uruchomieniu, przy dostarczonych zasobach zewnętrznych wykonywana jest pewna zawarta w nim procedura rozwijania tego programu. Jest to człowiek w tym sensie, że po rozpakowaniu otrzymujemy człowieka. Jednak proces rozpakowywania często się pomija, jako nieistotny z punktu widzenia definicji człowieka. Według mnie to zaciemnia osąd moralny nad aborcją. Uważam, że najlepiej aby matka miała wybór, czy dochodzi do zapłodnienia, czy nie. Ale biologia pozbawia ją tego wyboru. W związku z tym jedyną możliwością wyboru jest wybór ograniczający potencjał innego człowieka, co jest złe. Jednakże odcięcie zasobów, powstrzymanie rozpakowywania się człowieka nie równa się moralnie zabiciu człowieka "rozpakowanego". Uważam, że taka moralna w rozumieniu naszej kultury dotyczy kwestii odbierania potencjału, wolności innej osobie. Pozostaje kwestia przysparzania cierpienia. O ile zarodek do około 7-9 tygodnia nie posiada układu nerwowego, nie jest zdolny do odczuwania cierpienia. Wraz z procesem rozpakowywania, zyskuje coraz większą zdolność odczuwania cierpienia. Tym samym o ile aborcja jest wczesna, jest szansa brak cierpienia, bądź niewielkie cierpienie, co moralnie jest albo nieistotne albo w niewielkim stopniu zmienia zło tego czynu.

Podsumowując, uważam że aborcja jest moralnie zła, ale porównując ją moralnie z innymi czynami nie stawiałbym jej na równi z odebraniem życia człowiekowi. Trudno porównywać z innymi czynami, ale wydaje mi się Być może dotknie to wielu osób, ale porównałbym to z osobistą decyzją o długotrwałym pozbawieniem wolności człowieka rozpakowanego (co jako społeczeństwo z konieczności również robimy). (używam pojęcia człowieka rozpakowanego dla rozróżnienia, tak jak pani używa frazy egzemplarza gatunku).

Kilka uwag uzupełniających. To, że nie wiem kiedy człowiek zakończył rozpakowywanie (rozwój embrionalny) nie powoduje, że osąd moralny jest nieprawidłowy. Podobnie mogę się mylić co do zdolności odczuwania cierpienia przez 7 tygodniowy embrion.

Proszę zwrócić uwagę, że zgadzam się z Panią, że aborcja skutkuje zabiciem człowieka. Jednak takie zdanie jako pewna kalka od razu jest odczytywane przez innych jako postawa braku przyzwolenia, zakazu aborcji etc. Tak jednak nie jest. Skutkuje to oceną mojej postawy jako relatywizmu moralnego. Ja nie odbieram tego jako relatywizm moralny, a interpretację rzeczywistości w kontekście kulturowym.
Inna sprawa, że w przypadku embrionu zużywanie zasobów innej osoby również mogłoby być czynem moralnie złym, w zależności od skutków "pasożytowania". Nie ma jednak podmiotu, co do którego czyn moralny można przypisać.