Wiki:
Prawa fizyki – pojęcia określające pewien niezmiennik występujący w przyrodzie.
Dobrze sprecyzowane, powszechnie przyjęte, podstawowe i ważne teorie w fizyce są nazywane prawami fizyki. Niektóre podstawowe prawa fizyki zostały sformułowane w formie praw zachowania i są nazywane zasadami, a w celu odróżnienia od innych znaczeń słowa "zasada" zasadami fizycznymi. Większość praw fizyki jest wyrażona w języku matematyki i w prosty sposób formułowana jest przy pomocy prawidłowości wyrażonych symbolami matematycznymi ujętymi we wzory.

Jak widać wyżej prawa fizyki wyrażone są w opisie. Powstaje natychmiast pytanie czym jest opis w rzeczywistości? Zakładamy, iż nie ma niczego ponad rzeczywistością i opis jest rzeczywisty.
Większości wyda się, że opisy są abstrakcyjne i zawierają się w literaturze, komputerach, wszelkich nośnikach pamięci itp. to jest jednak zupełnie błędne przekonanie. Opis może powstać jedynie w świadomości. Opis jest treścią - zrozumieniem określonego stanu logicznego w rzeczywistości – ustaleniem logicznej zależności. Czym więc są książki, komputery i nośniki pamięci dostarczające nam opis? One są również pewnym stanem logicznym w rzeczywistości, pewną logiczną architekturą na poziomie cząstek elementarnych, która jest następstwem stanu logicznego mózgów określonych ludzi.
Następstwem architektury logicznej zwierającej się w materii książek, komputerów, nośników pamięci będzie określony stan logiczny mózgów kolejnych osób, które to stany będą wyrażały ten sam zestaw pojęć – to samo zrozumienie rzeczywistości – to samą logiczną zależność.

Przyjęło się sądzić, że opis zjawiska (ustalona matematyczna zależność wyodrębnionych z rzeczywistości elementów) jest abstrakcyjny, obiektywny przez co jednakowo rozumiany przez wszystkich. W ogóle nie rozważa się kwestii logiki w jakiej opis jest wyrażony. Nie bierze się pod rozwagę tego czy wzory matematyczne opisujące zjawisko będą zrozumiane i czy mogą być różnie rozumiane przez inne osoby. Z uwagi na jednakowe rozumienie przez wszystkich wzorów matematycznych powstała teoria o przestrzeni abstraktów. Jednak to jest błąd. Nie istnieje nic takiego jak przestrzeń abstraktów. Logika opisu zjawiska jest względna. Logikę zjawiska opisujemy względem logiki naszej świadomości, z którą się rodzimy. Logika jest wmontowana w naszą świadomość od urodzenia.

To jeszcze wątek o tym dlaczego najbardziej zrozumiały i kompletny opis to jest opis we wzorze matematycznym. W moim przekonaniu pojęcia (koncepty), którymi się posługujemy to niezmiernie złożone wyrażenia algebraiczne zbudowane u podstaw na liczbach i zmiennych a samo myślenie to działania matematyczne na tych wyrażeniach. Kiedy w miejsce pojęcia podstawiamy liczbę lub proste wyrażenie algebraiczne to z łatwością uzyskujemy wynik jego przetworzenia w myślach. Z łatwością uzyskujemy wynik logiczny, którego emocjonalnie pożądamy.

No i w efekcie czym jest opis praw fizycznych. To wpływ stanu logicznego zjawiska na stan logiczny mózgu. Następstwo w stanach logicznych. Przemiana logiki zjawiska w logikę treści świadomości.

Na poziomie cząstek elementarnych zjawisko i opis jest tym samym. Wszystko jest następstwem pewnych stanów logicznych.

Pytanie więc jest takie czy istnieją prawa fizyczne czy to są tylko cyklicznie następujące po sobie jednakowe stany logiczne rzeczywistości?

>To się wyda fantastyczne ale to wyjaśnia czym jest moje rozumienie, tego że laptop zmieści się na biurku, że powinienem go postawić w określony sposób, że aby zamknąć klapę to moja ręka musi się znaleźć powyżej, że zamykając klapę muszę oddziaływać na klapę w swoim kierunku.
>To się wyda banalne ale to są tak przeogromnie złożone procesy i wszystkie liczone w świadomości w locie.
Akurat te obliczenia wykonuje raczej podświadomość. Nie obliczamy pola powierzchni laptopa i wolnej przestrzeni stołu świadomie. Nie obliczamy świadomie wektora siły. To reakcje wykonywane przez podświadomą część naszego umysłu.

>Idź do ofiar wypadków i spytaj się czemu im nie poszło?

Ktoś tu twierdził, że jest doskonałe?

Chodzi o to, że jest w ogóle. Nie dziwi Cie to, że przewidujesz przyszłość i ona się spełnia? Podstawiasz wiadro pod rynnę, kiedy pada i wiesz, że to wiadro wypełni się wodą zanim to jeszcze nastąpi.
Rozumiesz teraźniejszość, przeszłość i przyszłość. I wg Ciebie jaką ma postać rozumienie przyszłości w twoim mózgu? W czym to się zawiera?

Jaką postać ma twoja wiedza w mózgu o tym, że podczas przypływu woda zakryje całą plażę?
Czym właściwie jest twoja wiedza o tej przyszłości?
Pewnie rozumieniem zależności.

A jak można rozumieć zależności w mózgu z cząstek elementarnych działających lokalnie?

Rozumienie zależności to wyrażenie zależności w treści myśli. Treść myśli w sensie logicznym jest tym samym co przypływ. Myśl o przypływie jest stanem logicznym wywołanym przez stan logiczny jakim jest sam przypływ.
Zależności w rzeczywistości i treści myśli są tym samym. Opis zawiera się w rzeczywistości.

>Akurat te obliczenia wykonuje raczej podświadomość. Nie obliczamy pola powierzchni laptopa i wolnej przestrzeni stołu świadomie. Nie obliczamy świadomie wektora siły. To reakcje wykonywane przez podświadomą część naszego umysłu.

Podświadomość czyli Ty czy może jednak nie Ty?
Czujesz się odrębna od swojej podświadomości czy jesteś nią?

>>Akurat te obliczenia wykonuje raczej podświadomość. Nie obliczamy pola powierzchni laptopa i wolnej przestrzeni stołu świadomie. Nie obliczamy świadomie wektora siły. To reakcje wykonywane przez podświadomą część naszego umysłu.
>Podświadomość czyli Ty czy może jednak nie Ty?
>Czujesz się odrębna od swojej podświadomości czy jesteś nią?
Nie przecudowuj.

Nie ma czegoś takiego jak odrębne ja świadomości i podświadomości.
Po prostu - niektóre reakcje są świadome, niektóre nie są.
Co więcej - niektóre mogą być takie i takie! Ale często wtedy sterowane są przez różne obszary mózgu.
Dla przykładu - nie uświadamiamy sobie najczęściej oddechu. Nasza nieświadomość np. przy narkozie nie powoduje zaprzestania oddychania (chyba, że podano nam środek zwiotczający, ale to inna broszka). Nie musimy o tym pamiętać (pomijając pamiętny kawał o blondynce, która umarła bo jej słuchawki spadły, a w słuchawkach: wdech, wydech, wdech...).
Ale możesz świadomie wstrzymać oddech lub wykonać go w określony sposób.

Jednak pisząc o świadomości, pisz o świadomości. Podane reakcje nie są świadome, tak samo jak nieświadome jest zarządzanie perystaltyką i termoregulacja - a nadal są to aktywności układu nerwowego, czyli Ciebie.

>>Idź do ofiar wypadków i spytaj się czemu im nie poszło?
>Ktoś tu twierdził, że jest doskonałe?

Nie bądź śmieszny

>Chodzi o to, że jest w ogóle. Nie dziwi Cie to, że przewidujesz przyszłość i ona się spełnia? Podstawiasz wiadro pod rynnę, kiedy pada i wiesz, że to wiadro wypełni się wodą zanim to jeszcze nastąpi.

To są wszystko rzeczy które zarejestrowałeś, dokonałeś analizy i wybrałeś możliwie najlepszy wariant i tyle. To taka "wieczna nauka". Dlaczego zabłądzisz w obcym mieście? Bo mózg się jeszcze nie nauczył, brak mu punktów odniesienia. Kiedyś jazda samochodem to była przygoda intelektualna, czy dziś jesteśmy głupsi bo korzystamy z nawigacji? Dopiero wówczas poznasz siłę swojego umysłu kiedy staniesz przed nie znanym.

Wyjaśnieniem świadomości są naprzemienne "widzenie" lub "nauczenie się".
Idź naucz kamień dodawania. Jest zbudowany z tych samych elementów co ty tylko w nieco innej strukturze. Poddaję się.

>Nie przecudowuj.
>Nie ma czegoś takiego jak odrębne ja świadomości i podświadomości.
>Po prostu - niektóre reakcje są świadome, niektóre nie są.

Na jakiej podstawie rozciągasz swoje "ja" na reakcje nieświadome. Nie Ty je wywołałaś, to nie twoje decyzje - więc czemu przypisujesz je do siebie?

>Co więcej - niektóre mogą być takie i takie! Ale często wtedy sterowane są przez różne obszary mózgu.

Tu to już z twojej treści samo się nasuwa. Przez niektóre obszary mózgu - więc nie przez Ciebie. Sama tak o tym mówisz.

>Dla przykładu - nie uświadamiamy sobie najczęściej oddechu. Nasza nieświadomość np. przy narkozie nie powoduje zaprzestania oddychania (chyba, że podano nam środek zwiotczający, ale to inna broszka). Nie musimy o tym pamiętać.

Bo nie Ty o tym decydujesz, możesz zmienić decyzję czegoś innego niż Ty co o tym decyduje, jednak kiedy jej nie zmieniasz i nie wpływasz to coś i nie Ty decyduje o tym jak wcześniej.
Uważasz, że o pracy serca też Ty decydujesz? Wątpię.

>Jednak pisząc o świadomości, pisz o świadomości. Podane reakcje nie są świadome, tak samo jak nieświadome jest zarządzanie perystaltyką i termoregulacja - a nadal są to aktywności układu nerwowego, czyli Ciebie.

O z tym na pewno się nie zgodzę. Ty co widać na gołe oko nie jesteś wszystkimi ośrodkami decyzyjnymi w twoim ciele. Masz wpływ tylko na cząstkę procesów twojego ciała o całej reszcie decyduje coś co bynajmniej Tobą nie jest.

Tu nie chodzi o stopień prawdopodobieństwa tu chodzi o to, że przewidujesz i to poprawnie. Gdyby nie to nie wiedziałbyś po co czekasz przed pasami kiedy masz czerwone światło bo nie miałbyś pojęcia, że wkrótce będzie zielone.

Każdy sobie to tłumaczy doświadczeniami i pamięcią, w sytuacji kiedy mózg jest zbudowany z cząstek elementarnych działających lokalnie w swoich właściwościach i co w tych cząstkach elementarnych jest doświadczeniem a co jest przewidzeniem, że wkrótce będzie zielone światło? Jaką postać w mózgu na poziomie cząstek elementarnych ma wiedza o przyszłości, wiedza o tym, że wkrótce będzie zielone światło?

Czy ta wiedza o przyszłości jest materią czy strukturą w materii czy ruchem materii ?

Widać, że wyjaśnienie "doświadczenie" jest zwyczajnie słabe - nic nie mówi o świadomości.

>>Nie przecudowuj.
>>Nie ma czegoś takiego jak odrębne ja świadomości i podświadomości.
>>Po prostu - niektóre reakcje są świadome, niektóre nie są.
>Na jakiej podstawie rozciągasz swoje "ja" na reakcje nieświadome. Nie Ty je wywołałaś, to nie twoje decyzje - więc czemu przypisujesz je do siebie?
Bo ja to ja. Świadomość nie jest osobnym bytem, jest aktywnością mojego układu nerwowego. Nie przekonuje mnie dualizm ciała i "duszy".
>>Co więcej - niektóre mogą być takie i takie! Ale często wtedy sterowane są przez różne obszary mózgu.
>Tu to już z twojej treści samo się nasuwa. Przez niektóre obszary mózgu - więc nie przez Ciebie. Sama tak o tym mówisz.
Moje ciało to ja. Jego aktywnością jest zdolność opisywana jako świadomość. Nie ma zewnętrznego ja wobec ciała - chyba, że masz na to jakieś argumenty i dowody, poza teoretycznym gdybaniem. Z zasady biorę pod uwagę hipotezy, które są jakoś osadzone w realiach. Reszty nie biorę pod uwagę.

>>Dla przykładu - nie uświadamiamy sobie najczęściej oddechu. Nasza nieświadomość np. przy narkozie nie powoduje zaprzestania oddychania (chyba, że podano nam środek zwiotczający, ale to inna broszka). Nie musimy o tym pamiętać.
>Bo nie Ty o tym decydujesz, możesz zmienić decyzję czegoś innego niż Ty co o tym decyduje, jednak kiedy jej nie zmieniasz i nie wpływasz to coś i nie Ty decyduje o tym jak wcześniej.
Oczywiście że ja - moje ciało to również ja. To, że nie mogę sobie swobodnie tego zmieniać zależnie od moich zachcianek, nie zmienia niczego. Mój organizm to ja, mój organizm zarządza różnymi reakcjami. A Ty sądzisz że ja to jakiś "ludek' tkwiący w ciele? Czy coś jeszcze innego? Prosto i wyraźnie, a nie na okrętkę , ściemniając i wyłgując się ogólnikami - jaka jest Twoja osobista hipoteza w tym temacie?

>Uważasz, że o pracy serca też Ty decydujesz? Wątpię.
A kto - krasnoludki?!

>>Jednak pisząc o świadomości, pisz o świadomości. Podane reakcje nie są świadome, tak samo jak nieświadome jest zarządzanie perystaltyką i termoregulacja - a nadal są to aktywności układu nerwowego, czyli Ciebie.
>O z tym na pewno się nie zgodzę. Ty co widać na gołe oko nie jesteś wszystkimi ośrodkami decyzyjnymi w twoim ciele. Masz wpływ tylko na cząstkę procesów twojego ciała o całej reszcie decyduje coś co bynajmniej Tobą nie jest.
Czyli co?

>Wyjaśnieniem świadomości są naprzemienne "widzenie" lub "nauczenie się".
>Idź naucz kamień dodawania. Jest zbudowany z tych samych elementów co ty tylko w nieco innej strukturze. Poddaję się.

Piszesz bzdury po raz kolejny.
Albo moje dzieci są jakieś inne. Możesz mi powiedzieć od kiedy będą poprawnie przewidywać?

Podpowiem Ci. Aż się nauczą. Powtórzą setki razy jakąś czynność aż "zakumją" o co chodzi i wówczas postawią to wiadro pod rynną i będą dumne że się napełni.

Może Ty jak patrzysz na samolot to już umiesz nim pokierować ?

Dobra niech Ci będzie.
Mi jednak raczej chodziło o wyjaśnienie czym jest "nauczenie się" na poziomie atomów ciała twoich dzieci. Jak to opisać w działaniu atomów.

>Pytanie więc jest takie czy istnieją prawa fizyczne czy to są tylko cyklicznie następujące po sobie jednakowe stany logiczne rzeczywistości?
Cyklicznie następujące po sobie jednakowe stany logiczne rzeczywistości to właśnie prawa fizyczne.

>>> Na poziomie cząstek elementarnych zjawisko i opis jest tym samym.

>> Następny nonsens. Już mi się nawet nie chce tłumaczyć dlaczego.

> To jak nonsens - to opisz gdzie sobie ten twój opis fruwa i jak Ty go załapujesz.

Nie fruwa tylko stoi czarno na białym w podręczniku na półce.

Na półce stoi sobie zlepek atomów - nie chce mi się szukać składu chemicznego książki - który nieustannie wchodzi w reakcje chemiczne ze swoim otoczeniem - np. półką, która też jest zlepkiem atomów

>Cyklicznie następujące po sobie jednakowe stany logiczne rzeczywistości to właśnie prawa fizyczne.

Właśnie to twierdzę, to jest prawidłowa postać praw fizycznych.
A jednakowe stany logiczne części mózgu człowieka - to abstrakty - np. "dom" to stan logiczny w jakim się znała część mózgu pod działań logicznych ze stanami logicznymi otoczenia.

Oddziaływania te realizują się poprzez kilka odrębnych kanałów logicznych - po pierwsze zmysły - po drugie ciśnienie, temperatura, promieniowania, siły, reakcje chemiczne itp. - wszystko co ma wpływ na treść myśli. Nagła zmiana ciśnienia czy zmiana składu chemicznego krwi zmieni treść myśli - to jest właśnie wpływ otoczenia na stan logiczny części mózgu, który to stan jest świadomością.