.
Przyjmijmy istnienie Jezusa i jego śmierć za fakt. Po jego śmierci grupa jego wyznawców jeszcze nadal czuje się żydami i nie mają ani poczucia, ani chęci odłączenia się od judaizmu. Pierwszym krokiem do autonomii jest działalność Szczepana, ale dopiero działalność misyjna Pawła zaczyna tworzyć podwaliny pod nową strukturę.

Jak na razie wiemy bardzo niewiele o poszczególnych etapach ekspansji chrześcijańskiej i nie mamy też żadnych danych liczbowych.
Według historiografii chrześcijańskiej Piotr po 60 roku przybył do Rzymu i zastał tam gminę chrześcijańską, ale przecież ani Piotr, ani rzymska gmina nie sprawowała wówczas jakiejkolwiek faktycznej władzy nad całym chrześcijaństwem. Jest to burzliwy okres patrystyczny, gdy prawie każdemu nieanalfabecie (co było rzadkością) chrześcijańskiemu, nie mówiąc już o biskupach, wydawało się, że to on jest posiadaczem jedynej prawdy PRAWDY.
I prawo prymatu biskupa Rzymu nad innymi biskupami wcale nie było takie oczywiste. (Zresztą pierwszy po imieniu wymienia cztery ewangelie dopiero Ireneusz z Lyonu w 180 roku [Akurat to prawo uznający]).

Koncepcji chrześcijańskich (nazywanych teraz herezjami było na setki). Chrześcijaństwo się "ucierało" ale jednego chrześcijańskiego Kościoła jeszcze nie było.
Czy o Kościele możemy zacząć mówić od "Edyktu mediolańskiego" w 313 roku, czy wcześniej, czy dopiero później. Na przykład od I Soboru.

Sobór nicejski I (325) - potępił arianizm, sformułował chrześcijańskie wyznanie wiary, uroczyście potwierdził dogmat o Bóstwie Chrystusa.

Sobór konstantynopolitański I (381) - uzupełnił wyznanie wiary (zwane także nicejsko-konstantynopolitańskim) do postaci Credo (czyli wyznania wiary) nicejsko-konstantynopolitańskiego, odmawianego podczas Mszy św., potwierdzono wiarę w Ducha Świętego.

Sobór efeski (431) - potępił nestorianizm, uznał, że Dziewicy Maryi przysługuje tytuł Matki Bożej (Η Θεοτόκος, łac. Theotokos). Ten i następne sobory nie są uznawane przez Kościół asyryjski.

Sobór efeski II (449) - przyjął monofizytyzm. Jego postanowienia zostały odrzucone na następnym soborze.

Sobór Chalcedoński (451) - odrzucił monofizytyzm, sformułował doktrynę o dwóch naturach Chrystusa: boskiej i ludzkiej. Ten sobór i następne nie są przyjmowane przez tzw. kościoły przedchalcedońskie (dawniej nazywane monofizyckimi).
Później to dalsze podziały i od nowa rozmowa - kto ma rację.

Pozdrawiam serdecznie i proszę o pomoc w udzieleniu sobie odpowiedzi na powyższe pytanie.

@@@
.

.
>Gdy Marcjon przebywał w Rzymie (135-144), żeby przedstawić tamtej gminie chrześcijańskiej swoją naukę, przedstawiał ją tamtejszym prezbiterom. Hipolit nie wymienia żadnego biskupa. Gmina rzymska była jeszcze prawdopodobnie zbyt mała i nie miała żadnego biskupa. Według Katarów, Katolicy dopiero od III wieku zaczęli się powoływać na Apostoła Piotra.
Bardzo dziękuję, ta informacja zdecydowanie przybliża i ogranicza okres, od którego możemy zacząć mówić o Kościele. Najwcześniej od II połowy II wieku, a raczej od III?

Pozdrawiam serdecznie.

@@@
.

Trochę się pogubiłam - to wszystko sarkazm, czy na poważnie?

>...Jezus ... wprowadził celibat i spowiedź uszną. Pierwszym heretykiem był Apostoł Piotr który nie słuchał nauk Jezusa i miał żonę...
Wszyscy apostołowie byli żonaci, Jezus podobno też i postulował, żeby mieć żonę, jeżeli zbyt trudno jest wytrwać w celibacie. Zakazał natomiast rozwodów.

> Pierwsi chrześcijanie przyjmowali chrzest tuż przed śmiercią, żeby uwolnić się od grzechów, choć była spowiedź uszna.
Spowiedź wprowadzono dopiero w średniowieczu.

>I co najważniejsze w Kościele baby nie mają nic do gadania.
To ja się cieszę, że jestem spoza ...

Jw. - to jest na poważnie?

>Pan Jezus bardzo cenił kobiety. Uratował od ukamienowania jawnogrzesznicę.
Kobietę cudzołożną, nie jawnogrzesznicę. Prostytucja w tamtych czasach kwitła, nikt do prostytutek nie miał o nic pretensji. Czasem nawet korzystano z ich pomocy w poważnych sprawach, jak zdobycie Jerycha.

>A święta Faustyna. A Święta Teresa od Dzieciątka Jezus i Najświętszego Oblicza - doktor Kościoła?
Te święte to takie bardziej były od roboty i suchotniczej śmierci, niż gadania. I kto by tam chciał dostać doktorem 100 lat po śmierci (bezpotomnej).
PS. Ta Teresa naprawdę ma przydomek "... i Najświętszego Oblicza", czy to żart?

.
>>I co najważniejsze w Kościele baby nie mają nic do gadania.
To ja się cieszę, że jestem spoza ...
Trochę się pogubiłem - to sarkazm, czy na poważnie?

Pozdrawiam serdecznie.

@@@
.

.
>Te święte to takie bardziej były od roboty i suchotniczej śmierci, niż gadania.
Zło wspaniałe - kobieta!
www.racjon(*),7412/q,Zlo.wspaniale..kobieta

Pozdrawiam serdecznie.

@@@
.

>
>Pierwszym heretykiem był Apostoł Piotr który nie słuchał nauk Jezusa i miał żonę
>Owszem. Miał żonę, ale zanim poznał Jezusa. A raczej zanim został przez Niego powołany, aby być rybakiem ludzi.
Pani Profesor! Nie wiem w jakiej dziedzinie naukowej jest pani aktywna,być może medycyna - specjalizacja:badanie hostii, w każdym razie Pani zawód nie wymaga logicznego myślenia.Jeżeli Jezus powołał Kościół z celibatem i na pierwszego z-cę mianował żonatego Piotra, to tak jakby założyć klub AA i na pierwszego prezesa powołać największego pijaka.
Katholischer Erwachsenen-Katechismus, Deutsche Bischofskonferenz, 1985; Band 1, Seite 3028 (Katolicki katechizm dla dorosłych - coautor.J.Ratzinger)
"Teoria interpolacji jest teorią biblioznawstwa wg której poszczególne części tekstów biblijnych zostały później dodane ("interpolowane")."
Katolicki Fundamentaltheologe prof.dr Albert Lang pisze w "Der Auftrag der Kirche,Band2"-"Zlecenie ( tutaj Misja) Kościoła" następujące:"Literacka autentyczność Mt.16,17 ff. Jest dzisiaj rzadko kwestionowana, ponieważ znaleziono możliwość innej interpretacji siły argumentu pierwotnego tekstu. Ten tekst został,tak się mówi,stworzony przez twórcze siły młodych gmin chrześcijańskich, tak jak wiele innych tekstów.Mt 16,17-19 nie jest żadnym słowem Pana;jest on wprawdzie prawdziwy literacko ale nie historycznie, tzn.został on wprawdzie napisany przez Mateusza, ale nigdy nie został wypowiedziany przez Chrystusa." Mógłbym tu jeszcze zacytować kilka autorytetów KK ale brakłoby mi znaków na inne odpowiedzi.

>I co w związku z tym? Miał się rozwieść? Przecież w Kościele rozwodów nie ma!
>A nie wiem, czy instytucja unieważnienia małżeństwa już wtedy istniała?

Jeżeli w KK rozwodów nie ma, to oznacza że Bogowie są śmiertelni.Sam Bóg Jahwe miał przyjaciółkę imieniem Aschera, w ciągu wieków musiała chyba umrzeć i Jahwe sam wychowywał syna.Aschera była początkowo przyjaciółką Boga Baala, ale Jahwe mu ją odbił. Wbrew 6 przykazaniu.
>> w Kościele baby nie mają nic do gadania
>No to już jest czysta herezja Panie Nietsche!!!
Jeżeli Szanowna pani uważa że to jest herezja to cieszę się że Pani obecność na tym forum wpływa na Panią kształcąco.Powyższe słowa nie są moimi lecz św.Bernardyna.Zostały one wypowiedziane w następujących okolicznościach:
"Św. Bernardyn zasłużył na całą książkę, i później wspomnę jeszcze to czy tamto, co jego zasługi ukaże w jeszcze lepszym świetle. Tutaj chcę tylko opisać parę cudów które przypisuje mu legenda, i bez których ciężko byłoby mu wejść do kalendarza świętych, mimo wszystkich jego zasług. Opowieści o jego zwycięstwie nad diabłem, którego pokonał siłą swoich modlitw, są niezliczone. Jego modlitwy były tak głębokie, że wzbudzały litość kamieni. Pewnego razu Chrystus zstąpił z krzyża żeby tego religijnego modlącego się, objąć ramionami. Pewien kamienny relief Maryi poszedł jeszcze dalej. Podał świętemu swoją pierś z której pił on mleko matki karmiącej! Gdy pewnego razu Bernardyn wstąpił do katedry w Speyer, pozdrowił on znajdujący się tam obraz Maryi: "Bądź pozdrowiona Królowo". Jakże mocno zdziwili się wszyscy obecni, gdy kamienny obraz nagle otworzył usta i zawołał."Dziękujemy ci bardzo, nasz kochany Bernardynie". Ale obecni byli jeszcze bardziej zdziwieni gdy markotny święty odpowiedział słowami apostoła; " Baby milczą w zgromadzeniu". Bernardyn zmarł w 1153r." (Według wiki zmarł w 1054) [Pfaffenspiegel. Historische Denkmale des Christlichen Fanatismus]
Bernardyn powoływał się na następujące słowa apostoła:1 Kor.14,33-36,1 Tym.2,11-12
Ponieważ tak głosi Słowo Boże, wszelka dyskusja podważająca sens tych wypowiedzi Pawła jest sprzeczna z nauką KK i jako taka jest grzechem.

>Trochę się pogubiłam - to wszystko sarkazm, czy na poważnie?
>>...Jezus ... wprowadził celibat i spowiedź uszną. Pierwszym heretykiem był Apostoł Piotr który nie słuchał nauk Jezusa i miał żonę...
>Wszyscy apostołowie byli żonaci, Jezus podobno też i postulował, żeby mieć żonę, jeżeli zbyt trudno jest wytrwać w celibacie. Zakazał natomiast rozwodów.
>> Pierwsi chrześcijanie przyjmowali chrzest tuż przed śmiercią, żeby uwolnić się od grzechów, choć była spowiedź uszna.
>Spowiedź wprowadzono dopiero w średniowieczu.
>>I co najważniejsze w Kościele baby nie mają nic do gadania. To ja się cieszę, że jestem spoza ...
To nie sarkazm.To logiczna konsekwencja wypowiedzi pani profesor.Dlaczego baby nie mają nic do gadania wyjaśnione jest wyżej.

>Zło wspaniałe - kobieta! www.racjon(*),7412/q,Zlo.wspaniale..kobieta
Ja to nawet czytać takich rzeczy nie mogę, bo muszę zaraz zapalić. A gdyby nie papierosy, to chyba bym kupiła broń i ujawniła swe socjopatyczne oblicze.
Pozdrawiam

>To ja się cieszę, że jestem spoza ...
>Trochę się pogubiłem - to sarkazm, czy na poważnie?
Rzeczywiste westchnienie ulgi. Nie wychowano mnie na niewolnicę niewolników. Mogę gadać, jak osioł ze Shreka - dużo i głupio.
Co czynię niniejszym
Pozdrawiam

>To nie sarkazm.To logiczna konsekwencja wypowiedzi pani profesor.Dlaczego baby nie mają nic do gadania wyjaśnione jest wyżej.
W sumie mnie taka wiedza jest potrzebna o tyle, żeby zrozumieć, dlaczego większość moich koleżanek - katoliczek jest po prostu bezmyślna.
Odniosłam jednak wrażenie, że wypowiedź pani profesor była ironiczna i że się przekomarzacie.
Sorry, wycofuję się - jestem z innej bajki.
Pozdrawiam

>Koncepcji chrześcijańskich (nazywanych teraz herezjami było na setki). Chrześcijaństwo się>"ucierało" ale jednego chrześcijańskiego Kościoła jeszcze nie było.
Jednego chrześcijańskiego Kościoła nie było i nie ma do dziś.

.
>Ja to nawet czytać takich rzeczy nie mogę, bo muszę zaraz zapalić. A gdyby nie papierosy, to chyba bym kupiła broń i ujawniła swe socjopatyczne oblicze.
Przecież ten artykuł tylko ilustruje racjonalizm i szacunek do samych siebie kobiet.
No, może nie wszystkich, a kobiet katoliczek.
Baba zaś żeby do innych bab strzelała, to nieładnie.
A karabinem rozumu do głowy się nie zapędzi.

Pozdrawiam serdecznie.

PS. Papierosy są do dupy!

@@@
.

.
>Odniosłam jednak wrażenie, że wypowiedź pani profesor była ironiczna i że się przekomarzacie.
Proszę sobie wbić "Prof. Grabowską" w naszą wyszukiwarkę i poczytać.
Przy lekturze nie tylko ręce opadają, ale wszystko - co komu opaść może.

Pozdrawiam serdecznie.

@@@
.

To zależy przede wszystkim od przyjętej definicji.
W uduchowionym bełkocie mistycznym "kościół" istnieje od, i będzie istniał do momentu gdy chociaż dwie osoby (albo trzy - coś tam takiego wbijali ksiundz do głowy, ale mnie się zapamiętało - bo rechotaliśmy przy tym niemiłosiernie - tylko: "takich dwóch jak nas trzech to ani jednego") będą do niego należeć. W ich własnym mniemaniu, niekoniecznie formalnie, i niezależnie od tego jak ich "wizje" tegoż kościoła będą się różnić oraz jak zaciekle i brutalnie będą się zwalczać.
Chyba to chciała wyrazić prof. Grabowska, ale pewności nie mam.

Krótko reasumując odpowiedz: Nie sposób mówić o jakichkolwiek sensownych ramach czasowych.

Jeśli natomiast chodzi o ujęcie w karby twardych granic "kościoła" jako instytucji, to sprawa jest prawie tak mglista jak na płaszczyźnie mistycznej.
Z jednej strony mamy "mitologię początków", która zapewne ma mniej wspólnego z rzeczywistością historyczną, niż zmitologizowana wersja początków Rzymu.
Z drugiej strony mamy niekończące się podziały i rozłamy, scysje i secesje. Ciągnące się od początków początku (lub początku początków), aż po dziś dzień...
Nie szukał bym więc jednej kluczowej daty. Tu zgadzam się w pełni prof. Grabowską, był to proces. Co najwyżej możemy wyróżniać jakieś etapy.
(To trochę tak jak z UE, czy początkiem był EWWiS czy Traktat Lizboński? ).

Pokuszę się o mniej mętną (mniej bzdetną) odpowiedz: całe panowanie Konstantyna.

To on, de facto przekształcił, mniej lub bardziej popularny (ciężko dociec*) za to strasznie (a w zasadzie straszliwie) podzielony i zdecentralizowany (w zasadzie zanarchizowany) kult, we w miarę wewnętrznie koherentną instytucję cesarstwa, umocnił i spopularyzował. Słusznie więc chrześcijanie z rozrzewnieniem wspominają tego wielkiego i wspaniałego, mądrego a pięknego, nadto zaś sprawiedliwego w swej łaskawości władcę...

*na tyle popularny żeby być rozpoznawanym w całym cesarstwie, do tego wizerunkowo bezpieczny (tak w oczach wojska jak i ludności cywilnej), relatywnie podobny do innych, ale mniej wschodni w pochodzeniu - zatem zdatny do przyjęcia przez ambitnego Konstantyna. Wydaje mi się, że jego rywale polityczni nie zagospodarowywali tej niszy poparcia.

---

Rzeczywistość jest kłamstwem