Powiem wam, dlaczego tak bardzo pragniemy dziewic!!!
To czysta biologia. Kobietom trudno to zrozumieć, gdyż one nie mają takiej biologicznej potrzeby. Nie jestem religijny, określiłbym siebie jako agnostyka i dlatego zawsze nurtowało mnie, dlaczego, jak się dowiadywałem, iż kobieta, którą się zainteresowałem ma lub miała chłopaka, przestawała być dla mnie kandydatką na ewentualną partnerkę życiową. W związku z tym dużo czytałem na ten temat i doszedłem do następujących wniosków:

Człowiek jako gatunek ma dokładnie te same instynkty, co inne organizmy na ziemi, tj. instynkt samozachowawczy i potrzebę przekazania własnych genów dalej. Kobieta zawsze jest pewna swojego potomstwa i dla niej ważne jest aby jej dzieci spłodził zdrowy samiec, ale ktoś inny może z jej punktu widzenia równie dobrze się nimi i nią opiekować. Ona wie, że będąc w ciąży i rodząc dzieci, przekazuje swoje geny dalej i fakt, że mężczyzna, który będzie wspólnie z nią żył, swoje geny przekazał także gdzie indziej, tj. zapłodnił też kiedyś inną kobietę, jest dla niej z biologicznego punktu widzenia bez znaczenia. Inaczej jest z mężczyzną. Testy DNA są możliwe dopiero od niedawna. Ale nasi przodkowie też chcieli inwestować we własne geny, wychowywać własne potomstwo i opiekować się kobietą, która rodziła ich dzieci. Błona dziewicza (a więc krwawienie przy pierwszym stosunku) dawała mężczyźnie pewność, że tuż przed nim nikt jej nie zapłodnił, i że nie będzie musiał inwestować w nieswoje geny. Biologia dała mężczyźnie wewnętrzną potrzebę wymagania od kobiety dziewictwa, aby ten inwestował we własne geny, a nie w cudze. Czasy się zmieniają, ludzie wyszli z jaskiń, kultura robi swoje, ale biologii się nie oszuka - pragnienie posiadania na partnerkę życiową kobiety nieużywanej jest mniej lub bardziej wykształcone u większości heteroseksualnych mężczyzn. Można to uważać za atawizm, ale ja osobiście się z tym pogodziłem, z własną biologią walczyć nie będę i jeśli kiedykolwiek się ożenię, to tylko z nieużywaną, tj. z taką które przede mną nikogo innego nie miała, bo inaczej moja własna struktura biologiczna zafundowałaby mi wewnętrzną implozję - cierpiałbym permanentnie i byłbym z kobietą po innym całe życie nieszczęśliwy.

A w aspekcie kulturowo-romantycznym mogę jeszcze dodać, iż po prostu nie chcę kobiety, która komuś innemu dała tyle samo co mi, która mogła kogoś kochać co najmniej tak samo jak mnie, dla której ktoś inny był przynajmniej równie ważny, dla której to nie ja, tylko ktoś inny, jest nr 1. Nie chcę takiej nigdy, wolałbym być całe życie sam, gdybym żadnej nieużywanej nigdy nie pokochał z wzajemnością. I jako wolny człowiek mam do tego prawo i z tego prawa skorzystam. Tyle w temacie. Pozdrawiam. ------------------------------------------------ --------------------------------