"Człowiek zazwyczaj popełnia takie błędy w ocenie rzeczywistości, które pozwalają mu w miarę spokojnie funkcjonować i przynoszą korzyści różnorakiej natury. "

Czytając zamieszczony w poniższym linku artykuł, dopiero teraz uświadomiłem sobie na czym polegała ta trwoga przed rozpadem towarzystwa wzajemnego sprzed kilku miesięcy, a także przyczyny rozpaczliwej i chwilami zajadłej obrony ostałych autorytetów przez niedawno przybyłych na to forum. Zagadnienie to ma podstawy w głęboko zakorzenionych atawistycznych zachowaniach człowieka. Zatem, jednostki owe broniąc poszczególnych członków nieformalnej grupy, (stada) w istocie bronią zarazem swój stan psychofizyczny, czy też ogólnie rozumiane bezpieczeństwo.


"Jedną z podstawowych przyczyn odchyleń od racjonalności jest chęć zachowania psychicznego dobrostanu – podkreśla dr Brycz. – Innymi słowy: w trosce o dobre samopoczucie rezygnuje się z trafności spostrzegania, zwłaszcza samego siebie."

forumakad.(*)k_stworzenie_nieracjonalne.htm

W porównaniu z jakim stworzeniem człowiek wypada nieracjonalnie?

---

doku (Tomasz Kamiński)

>"Człowiek zazwyczaj popełnia takie błędy w ocenie rzeczywistości, które pozwalają mu w miarę spokojnie funkcjonować i przynoszą korzyści różnorakiej natury. "

*******************************

Pewien turysta wybrał się na rekonesans po europejskich wsiach.
Francuzowi, Niemcowi i Polakowi zadawał to samo pytanie.
Jak tutaj się żyje i jakie macie życzenia ?

Francuz odpowiedział:
Ł i i i - sąsiad ma dziesięć krów, ja dwie,
to też chciałbym mieć dziesięć.

Niemiec natomiast:
J a a a gut - sąsiad ma dziesięć krów,
ja też dziesięć,
to chciałbym mieć dwadzieścia.

A Polak ?
O o o o - sąsiad ma krowę,
ja nie mam wcale,
to żeby mu q....a zdechła.

123 lata zaborów, I wojna światowa,
"nóż w plecy", II wojna,
sovieckie "wyzwolenie" - to trauma narodu polskiego.

Ale spustoszenia moralnego czy umysłowego,
jakiego dokonali na Polakach komuniści,
długo jeszcze nie da się naprawić.
-------------------------- Trzeba pokoleń.

Świetny artykuł. Dziękuję za zamieszczenie tego materiału.

Dotyczy on tematyki, którą właściwie odczuwam na każdym kroku i której jestem świadomy już od dłuższego czasu. Artykuł można podsumować według mnie do 3 wniosków.

1. Człowiek jest istotą subiektywną. Ignorancja jest wpisana w naszą naturę i ciężko się od niej uwolnić, gdyż stanowi pewien "status quo" dla naszego dobrostanu psychicznego.

2. Grupie osób dojrzałych intelektualnie, w której wartością jest racjonalizm i postawa obserwatora, panuje względnie lepsza atmosfera, w której konflikty zdarzają się rzadziej. Jednak utrzymać racjonalną ocenę sytuacji jest bardzo trudno. W szczególności, gdy dotyczy ona nas osobiście.

3. Nie możność uniknięcia nieracjonalności w naszych kontaktach międzyludzkich jest przyczyną konieczności odpowiedniego ukształtowania osobowości, tak by umożliwiała dobrą współprace pomimo posiadania nieracjonalnych ocen i przekonań, a w rezultacie dającą możliwość osiągania wspólnych celów.

Mógłby ktoś mi podać kolejne materiały nt. "Problematyka trafności spostrzegania i wpływ prawidłowości psychologicznych na własne i cudze postępowanie".

Na co w życiu człowieka przekłada się "trafność spostrzegania"? Szczególnie interesuje mnie odniesienie tego do życia społecznego. Można powiedzieć jest to temat o "posiadaniu racji". W jaki sposób racjonalność jest w stanie zakwitnąć na nowo w kulturze?

>W porównaniu z jakim stworzeniem człowiek wypada nieracjonalnie?

Ze względu na fakt, iż słowo "stworzenie" wskazuje jednoznacznie na genezę m.in. człowieka - proponuję neutralne określenie "istota". Ale to zupełnie na marginesie.

---

No gods, no masters...I am who I am.

> słowo "stworzenie" wskazuje jednoznacznie na genezę m.in. człowieka - proponuję neutralne określenie "istota"

Z żoną stworzyliśmy nasze dzieci. Jestem przeciwnikiem zubażania języka, chociaż kiedyś byłem inny, walczyłem z wiatrakami np. o to, żeby "prawa fizyki" nie nazywać prawami, bo to nieprawda - to nie są prawa, tylko obserwowane prawidłowości. Prawa są ustanowione i można je łamać, podobnie jak "zasady", a tymczasem zasady zachowania energii nie można złamać - to jest prawidłowość, a nie zasada.

Słowa: "prawo", "reguła" i "zasada" - wskazują jednoznacznie na genezę tego, co obserwujemy - dopuszczają cuda, wyjątki i odstępstwa, które w rzeczywistości nie są możliwe. Dlatego proponowałem mocniejsze określenie: "prawidłowość".

Dzisiaj już rozumiem, że nie trzeba pozbywać się słów, wystarczy dobrze je rozumieć w każdym kontekście.

---

doku (Tomasz Kamiński)