"Człowiek zazwyczaj popełnia takie błędy w ocenie rzeczywistości, które pozwalają mu w miarę spokojnie funkcjonować i przynoszą korzyści różnorakiej natury. "

Czytając zamieszczony w poniższym linku artykuł, dopiero teraz uświadomiłem sobie na czym polegała ta trwoga przed rozpadem towarzystwa wzajemnego sprzed kilku miesięcy, a także przyczyny rozpaczliwej i chwilami zajadłej obrony ostałych autorytetów przez niedawno przybyłych na to forum. Zagadnienie to ma podstawy w głęboko zakorzenionych atawistycznych zachowaniach człowieka. Zatem, jednostki owe broniąc poszczególnych członków nieformalnej grupy, (stada) w istocie bronią zarazem swój stan psychofizyczny, czy też ogólnie rozumiane bezpieczeństwo.


"Jedną z podstawowych przyczyn odchyleń od racjonalności jest chęć zachowania psychicznego dobrostanu – podkreśla dr Brycz. – Innymi słowy: w trosce o dobre samopoczucie rezygnuje się z trafności spostrzegania, zwłaszcza samego siebie."

forumakad.(*)k_stworzenie_nieracjonalne.htm

Te stare i zjełczałe, odgrzewanie już tyle razy bon motowe kotlety, nie robią już na mnie żadnego wrażenia.
<Nikt nas nie skompromituje bardziej niż uczynimy to sami.
Masz je chyba nagrane na taśmie perforowanej. Z żalem muszę stwierdzić, iż niczego istotnego te wypowiedzi nie wnoszą. Proszę wszelkie zażalenia kierować w stronę prof UG, dr hab. Hanny Brycz.
Wklepujesz nieustannie po kilka linków, pod które podpinasz swoje inwektywy, Tym sposobem niejako starasz się nobilitować swoje nieistotności. Niejako pod płaszczykiem naukowości popluć trochę inwektywami w interlokutora, lecz spoza tych linków wyziera taki Nikifor, że aż głowa boli. Więcej samodzielności w poczynaniach, to może w jakiś sposób postaram się Ci pomóc.
Nie znam przyczyn dlaczego miałbym do Ciebie zwracać się na Pan, skoro z innymi jestem na Ty. Więcej nawet, za każdym razem koryguję/proponuję wersję ogólnie obowiązującą. A możeś ty z jakiejś przedwojennej rodziny hrabiowskiej, czego nie wiedziałem, jeśli tak to z jakiej?

.
Mamy nareszcie nowych intelektualistów na naszym forum.



Wielce Szanownemu Panu, wolno wypisywać wszystko co jest na jego poziomie intelektualnym i kulturalnym i na co Panu redakcja/moderacja pozwoli. Może Pan też obrażać wszystkich i zwracać się do nich jak się Panu żywnie podoba.
Nie ja tu rządzę!

Ludzie, z którymi jestem na ty należą do mojej rodziny lub przyjaciół, ale nie pierwszy jest to raz, gdy człowiek, dla którego nie umiem znaleźć szacunku przez per ty się do mnie zwraca sądząc, że w ten sposób się dowartościuje.

Gratuluję naszemu forum takich jak Wielce Szanowny Pan nabytków, tak jak by im paru starych - na podobnym poziomie brakowało. Tak, ma Wielce Szanowny Pan rację, że czasem powtarzam się, gdyż np. prawda, taka jak ta: Nikt nas nie skompromituje bardziej niż uczynimy to sami. Do bardziej ograniczonych nie dociera, choć to takie oczywiste.

Miłego dnia.

@@@
.

Przykład głębokich myśli:
<Taka już ludzka natura, że złodziej krzyczy: łapać złodzieja! Po to, aby odwrócić od swoich łajdactw uwagę!
<Dla mnie nie znaczenia, czy ktoś jest nowy, czy stary - młody, czy wiekowy - dureń zawsze jest durniem, a mędrzec mędrcem i to choćby był mędrzec i bez "podstawówki", a głupiec mocno naukowo utytułowany.

Przykład głębokich myśli część druga:

<Ta trochę żartobliwa definicja jest mądrzejsza od przedstawionego przez Pana tematu wątku. A Panu to jednak proponowałbym głębszą refleksję nad tekstami, które Pan innym poleca *.

<Czytuję tu bzdury wypisywane przez Wielce Szanownego Pana od samego początku, gdy Pan się na naszym forum pojawił. Zbytniej taktowności się tu nie wymaga, ale po Panu, to ja nie spodziewam się nawet zachowania podstawowych zasad w miarę kulturalnej rozmowy.

<Tak zawsze się dzieje, że gdy gdzieś wrze to trolle na wierzch wypływają i swoje "mądrości" innym wciskają. Może - zamiast wywyższania się bez pokrycia w poziomie własnych wypowiedzi i zamiast pouczania innych, jaki to Pan wielce mądrym (gdy Pan potrafi), to by Pan sam cokolwiek rzeczywiście mądrego - na jakikolwiek temat - tu napisał, tak aby było się nad czym zastanowić - zamiast agresją pokrywać swoją niewiedzę i niewielką sprawność umysłową.

<Gorsi od zwyczajnych głupców są tylko głupcy zadufani we własną mądrość i rację. Warto pamiętać, że jeszcze tu nikt w ten sposób autorytetu nie zdobył. Nie zdobędzie się go też przez ustawianie flagi offtopic na wypowiedziach innych, czy nawet usuwaniu sensownych wypowiedzi - nie po jego myśli z założonego przez siebie wątku.
<Nikt nas nie skompromituje bardziej niż uczynimy to sami.

Więcej samodzielności w poczynaniach.

>"Człowiek zazwyczaj popełnia takie błędy w ocenie rzeczywistości, które pozwalają mu w miarę
>spokojnie funkcjonować i przynoszą korzyści różnorakiej natury. "

,,Nie ma rzeczywistości samej z siebie, są tylko obrazy widziane z różnych perspektyw." Albert Einstein

Często w swoim życiu odnoszę wrażenie, że moja irracjonalność wpływa na dobre samopoczucie.
W dobrych chwilach na przykład cieszę się z życia, ale gdy sobie pomyśle, że moje ciało i tzw. "emocje" to tylko kawałek fizyki, chemii i biologii, że jestem zbudowana z takich samych atomów jak wszystko co mnie dookoła otocza (uświadamiam sobie, że JA jako człowiek nie jestem czymś szczególnie wyjątkowym), że i tak za kilkadziesiąt lat umrę i będzie już tylko >nicość< (której jako człowiek nie potrafię sobie do końca wyobrazić)...
Stwierdzanie powyższych faktów sprawia, że staję się przygnębiona i nie widzę w niczym sensu...
Jestem (o ile stwierdzenie "jestem" jest w ogóle racjonalne) tylko niewolnicą zasad fizyki, matematyki i innych nauk ścisłych, które obowiązują w pojmowanej przez nas tzw. rzeczywistości.

>Branie za punkt wyjścia powstania wszechświata założenie o Osobliwości, z której wziął początek Wielki Wybuch, stanowi z punktu widzenia OTW niewytłumaczalny paradoks. Zaś ci, którzy uważają iż wszechświat powstał z Osobliwości, w niczym nie różnią się od kreacjonistów, ponieważ swoją wiedzę w jednakowym stopniu opierają na złożeniu a proiri, a także, co istotniejsze, na irracjonalnej wierze.
>

I to sprawka tego towarzystwa wzajemnej na tym forum?

Twoje spostrzeżenia są tak ważne, iż należało by je uhonorować plusem, aż przykro iż tego postanowiłem nie czynić. Lepiej z podniesioną przyłbicą zmierzyć się z tematem, niż zza węgła seryjnie (nieprzemyśliwując nawet po co, by dopiec?) strzelać minusami jak to uczynił pewien "niemiec".
Toż to cała esencja odwiecznego problemu człowieka odkąd tylko uzyskał świadomość swojej (bezsensownej) egzystencji. Przed tym faktem - wiódł tylko bezideowy żywot - walka o przetrwanie, myślał tylko o przedłużeniu gatunku, zaś z chwilą uzyskania perspektywy spojrzenia - zrozumienia swojej śmiertelności, doznając iluminacji, zarazem wpadł w "sidła", w które w końcu musiał wpaść - jak wytłumaczyć sobie sens istnienia. Ten, zdawałoby się nierozwiązywalny problem, swoista zasada nieoznaczoności - relacja człowiek vs. kto chce niech nazywa jak chce: bóg, imperatyw zewnętrzny, siła wyższa, stał się od tej pory kwestią zasadniczą wszystkich dywagacji filozoficznych, czy też czysto ludzko-egzystencjonalnych. I człowiek musiał się z tym problemem zmierzyć. Jak - historia filozofii to egzemplifikuje. No, ale to tak ad hoc - nie zamierzam tego wątku tutaj bardziej rozkminiać.

Coraz cieniej przędziesz.

Znowu prowokujesz, dziecinada.

"Projekcja (od łac. proicere, wyrzucać przed siebie) - w psychologii jeden z narcystycznych mechanizmów obronnych; przypisywanie innym własnych poglądów, zachowań lub cech, najczęściej negatywnych. Przyczyną jest większa dostępność tych poglądów, zachowań i cech u osoby, która je posiada, a tym samym łatwiejsze podciąganie pod daną kategorię." pl.wikipedia.org/wiki/Projekcja_(psychologia)

>Człowiek - stworzenie nieracjonalne.

Podejrzewam, że teza ta formułowana jest w klasycznej konwencji "istoty" człowieka: stałej, niezmiennej, ahistorycznej, której nie dotyczy ani makro- ani mikroewolucja.. Jest wyborem z - również klasycznie rozumianej - zasady tertium non datur, a więc logiki dwuwartośiowej, logiki wiecznych idei i istot. A człowiek to nie jakaś ogólna istota, lecz rozmyty proces dotyczący konkretnych ludzi uwikłanych w ewolucję, historię, wreszcie biografię. O którego człowieka pytasz? Tego sprzed kilkuset tysięcy lat, czy współczesnego? W jakim biologicznym wieku? Na ile racjonalne jest dziecko i w jakim w ogóle biologicznym wieku możemy mówić o (nie)racjonalności człowieka? Dalej, co zrobić z racjonalnością we śnie czy też w stanach świadomości odbiegających od normy? Czy ma sens pytanie o racjonalność we śnie, skoro wiadomo, że mózg jest wciąż aktywny (konsolidacja pamięci, niektóre procesy związane z kreatywnością)? Co z racjonalnością w afekcie? Czy w kontekście holistycznie rozumianych procesów mózgowych ma sens skupienie się tylko na jednej - korowej - jego funkcji i abstrahowanie od pozostałych?

Dychotomię racjonalny-nieracjonalny, a więc ujęcie jej w klasycznej logice i klasycznym paradygmacie istoty, w odniesieniu do człowieka uważam za anachroniczną.

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

Cytat:
> Stwierdzanie powyższych faktów sprawia, że staję się przygnębiona i nie widzę w niczym sensu...

Kobietom jest trudniej...

>Jestem (o ile stwierdzenie "jestem" jest w ogóle racjonalne) tylko niewolnicą zasad fizyki, matematyki i innych nauk ścisłych, które obowiązują w pojmowanej przez nas tzw. rzeczywistości.
Co za różnica, czy niewolnica praw fizyki, czy Boga? Jak śpiewał Freddie: nobody wants to live for ever. Gdyby było niebo czy piekło i nie można by nigdy umrzeć, to dopiero byłby ambaras. Przeżyj swój czas jak umiesz najlepiej i się ciesz, że ci było dane, bo wielu nie miało takiej szansy.