Podczas sporu na temat istnienia stwórcy tego świata przeważnie padają argumenty ze strony wierzących, że nie da się udowodnić istnienia Boga ani jego nieistnienia. Faktycznie tak jest ale można udowodnić nieistnienie dobrego i sprawiedliwego Boga, który nas kocha. Taki nie istnieje ze 100% pewnością i do tego prowadzi obserwacja świata w połączeniu z argumentami moralnymi. Nie tylko Bóg katolicki jest niemoralnym tyranem. Obserwując świat można zobaczyć same niesprawiedliwości, zostaliśmy stworzeni bez pytania i bez możliwości nieistnienia po śmierci jeśli istnieje tam inna forma życia lub reinkarnacja dalej na Ziemi. Każdy Bóg jakiego postawilibyśmy w miejsce pierwotnej przyczyny ma masę negatywnych skutków, których jest w przyrodzie dużo więcej niż tych dobrych. To człowiek tworzy dobro kiedy ma warunki do rozwinięcia się sumienia i uczuć. Wszystko co złe wynika nie z naszej natury a z natury całego świata, którego stwórcą miałby być bóg. Wiara w coś takiego musi spowodować, że człowiek moralny nie uznaje takiego Boga tylko odwraca się od niego. Ale wtedy jesteśmy skazani na piekło lub złą karmę. Jeśli wybieramy egoizm i ze strachu lub z powodu uniknięcia dysonansu poznawczego decydujemy się wierzyć w boga i być po jego stronie to mamy u tego bytu zapewnione niebo lub dobrą karmę. Robimy wtedy dobre rzeczy nie dlatego, że chcemy tylko ze strachu i egoizmu. Za to ten niby dobry Bóg wynagradza. Jeśli ktoś używa argumentu, że i tak jest dobrym człowiekiem i właśnie dlatego wierzy a nie odwrotnie to można zadać mu pytanie: do czego służy mu w takim razie wiara?

W pewnym sensie jesteśmy jaźnią zamkniętą w ludzkim ciele czyli wszyscy jako odrębne świadomości jesteśmy niewolnikami biorobotów, którymi są nasze ciała. Na to jacy jesteśmy wpływ mają geny i środowisko. Ludzie wierzący chcą uniknąć dysonansu poznawczego i wymyślają religie, w których zawsze jest dogmat o wolnej woli ale też o przymusie postępowania w określony sposób, który podoba się bogu lub tworzy dobrą karmę. To zamiast pomóc tworzy dodatkowe podziały między ludźmi. Różne grupy są dyskryminowane i obrażane lub czują się gorsze od innych przez co sprawiają problemy sobie lub społeczeństwu (jeśli sobie to i społeczeństwu). Religia powoduje też takie społeczne przekonania jak to, że być bogatym to wstyd a bieda jest szlachetna. Zupełnie jak przekonania powstałe przez komunizm. Bo religia to taki komunizm tylko, że duchowy. Zamiast partii jest bóg. Też są srogie zakazy i nakazy a za ich złamanie czeka kara (bóg/MO tylko czeka na twój zły uczynek i nie przeoczy żadnego).

>> Prawda jest jedna, nie ma innych prawd.
>Czyżby? A czy wg tej Prawdy np. brukselka jest smaczna czy niesmaczna (jeśli wziąć pod uwagę fakt różnej percepcji smaku fenylotiomocznika), albo czy właściwa jest organizacja ruchu drogowego lewo- czy prawostronna?
>>
Mylisz wiedzę z prawdą.

> Mylisz wiedzę z prawdą.
Mógłbyś to rozwinąć (kiedy wiedza z prawdą są rozłączne)?
>

>> Mylisz wiedzę z prawdą.
>Mógłbyś to rozwinąć (kiedy wiedza z prawdą są rozłączne)?
>>
Wiedza jest zmienna, a Prawda Absolutna, bo o takiej Prawdzie mówimy, niezmienna. Prawda nie może być raz taka, a raz inna, ale żeby zrozumieć rozłączność Prawdy Absolutnej od wiedzy musimy najpierw zdefiniować Prawdę, żebyśmy wiedzieli o czym rozmawiamy.
Wiedza dotyczy świata materii=energii, który znamy, badamy i wyciągamy wnioski, że to co wiemy na podstawie zbadania jest naszą wiedzą prawdziwą - "prawdą", np. Słońce wschodzi i zachodzi, więc się porusza, a Ziemia jest nieruchomym centrum świata, jesteśmy pewni przez tysiące lat, że to jest "prawda", do czasu kolejnego zbadania, że to jednak Ziemia się porusza wokół Słońca, a ono jest nieruchome i uważamy przez kolejne lata, że to jest "prawda", do czasu następnego zbadania, że Słońce też się porusza wokół centrum Galaktyki, więc Ziemia związana z nim grawitacyjnie nie porusza się po okręgu, lecz po spirali..., ale Galaktyka też jest w ruchu, więc ta spirala ma inny kształt, niż by miała, gdyby Galaktyka była nieruchoma... Reasumując, wiedzę, którą w danych czasach posiadamy uważamy za prawdziwą i skrótowo nazywamy "prawdą", ale prawidłowo powinniśmy mówić, że uważamy ją za wiedzę prawdziwą, a nie za prawdę, bo kiedyś kolejne badania mogą wykazać, że jest inaczej... Tak więc wszystko co uważamy za prawdę jest po prostu naszą wiedzą o świecie, którą uważamy za prawdziwą, ale Prawdą jej nazwać nie wolno bo może kiedyś ktoś udowodni, że wiedza, którą przez tysiące lat uważaliśmy za prawdziwą była fałszywa i teraz mamy nową "prawdę"..., nie, nie mamy żadnej prawdy, tylko wiedzę, którą uważamy za prawdziwą.
Natomiast Prawda jest czym innym niż wiedza prawdziwa (prawdziwa w danych czasach na podstawie zbadania), bo Prawda nie podlega zmianom, że teraz wiemy więcej, badamy głębiej, więc Prawda się nam zmieniła... Prawda jest niezmienna, Absolutna, Jedna, nie ma wielu prawd, ale zanim napiszę co jest Prawdą jestem ciekaw Twojej definicji.

>>> Mylisz wiedzę z prawdą.
>>Mógłbyś to rozwinąć (kiedy wiedza z prawdą są rozłączne)?
> najpierw zdefiniować Prawdę, żebyśmy wiedzieli o czym rozmawiamy.
Dobrze. Spróbujmy określić "Prawdę" w ramach wiedzy (jeśli mamy wiedzieć co zacz).

> Ziemia jest nieruchomym centrum świata, jesteśmy pewni przez tysiące lat, że to jest "prawda"
Trafny cudzysłów - pewniacy byli pewni, że to prawda, a niepewnym zamykali usta lub kasowali gwoli "Prawdy".

> to jednak Ziemia się porusza wokół Słońca, a ono jest nieruchome (..) Słońce też się porusza wokół centrum Galaktyki (..) ale Galaktyka też jest w ruchu..
.. i co dalej? Jaki prawdziwy (nieruchomy?) układ odniesienia proponujesz?

> prawidłowo powinniśmy mówić, że uważamy ją za wiedzę prawdziwą, a nie za prawdę, bo kiedyś kolejne badania mogą wykazać, że jest inaczej... Tak więc wszystko co uważamy za prawdę jest po prostu naszą wiedzą o świecie, którą uważamy za prawdziwą, ale Prawdą jej nazwać nie wolno
Bardzo dobrze - słowo "prawda" powinno być pisane małą literą, a nie wielką.

> Prawda jest niezmienna, Absolutna, Jedna, nie ma wielu prawd
Skąd przypuszczenie, że jest, zanim się ją uzgodni?
Jak twierdzić, że jedna, zanim obliczy się ile?

> jestem ciekaw Twojej definicji.
Ogólnie: to, co da się sprawdzić (lub choć uprawdopodobnić).

[Co nie sprawdzone, trąci blefem - co niesprawdzalne, mija się z prawdą.]
>

>> Prawda jest niezmienna, Absolutna, Jedna, nie ma wielu prawd
>Skąd przypuszczenie, że jest, zanim się ją uzgodni?
To nie przypuszczenie, zdefiniowałem Prawdę.
>> jestem ciekaw Twojej definicji.
>Ogólnie: to, co da się sprawdzić (lub choć uprawdopodobnić).
>[Co nie sprawdzone, trąci blefem - co niesprawdzalne, mija się z prawdą.]
ogólnie to definiujesz wiedzę, a ona jest zmienna, więc jest "prawdą" tylko tak długo dopóki ktoś jej nie obali i wtedy przez jakiś czas mamy nową "prawdę", aż ktoś następny nie udowodni, że jest ona kłamstwem...
a Prawda nie może zostać podważona i zastąpiona inną "prawdą", więc wciąż czekam na Twoją definicję Prawdy Absolutnej

>a Prawda nie może zostać podważona i zastąpiona inną "prawdą", więc wciąż czekam na Twoją definicję Prawdy Absolutnej
Prawda absolutna to oksymoron. Prawda zakłada obserwatora, który może się na temat czegoś wypowiedzieć. Obserwator może wypowiadać sądy tylko subiektywne, a więc nie absolutne.

>>a Prawda nie może zostać podważona i zastąpiona inną "prawdą", więc wciąż czekam na Twoją definicję Prawdy Absolutnej
>Prawda absolutna to oksymoron. Prawda zakłada obserwatora, który może się na temat czegoś wypowiedzieć. Obserwator może wypowiadać sądy tylko subiektywne, a więc nie absolutne.
Oksymoron to epitet sprzeczny, a między Prawdą a Absolutem nie ma sprzeczności.
Ale nie o tym rzecz, lecz o definicji Prawdy...?

>Oksymoron to epitet sprzeczny, a między Prawdą a Absolutem nie ma sprzeczności.
Prawda zakłada wiedzę o czymś: bo jeśli nie wiemy, to nawet jak trafimy, to będzie przypadek, a nie prawda. Natomiast absolut jest nieobserwowalny, niepoznany - nie mamy o nim wiedzy. W związku z tym nie może być połączenia między prawdą i absolutem .

>>Oksymoron to epitet sprzeczny, a między Prawdą a Absolutem nie ma sprzeczności.
>Prawda zakłada wiedzę o czymś: bo jeśli nie wiemy, to nawet jak trafimy, to będzie przypadek, a nie prawda. Natomiast absolut jest nieobserwowalny, niepoznany - nie mamy o nim wiedzy. W związku z tym nie może być połączenia między prawdą i absolutem .
>
Wierzę, że jest,
ale nie o tym rzecz, lecz o zdefiniowaniu Prawdy. Jeśli Ci przeszkadza słowo absolutna to je pomińmy, bo Prawda i Prawda Absolutna to to samo.

> nie o tym rzecz, lecz o zdefiniowaniu Prawdy. Jeśli Ci
> przeszkadza słowo absolutna to je pomińmy, bo Prawda
> i Prawda Absolutna to to samo.

Lepiej pisać w liczbie mnogiej. Prawd jest wiele. Zależy czego dotyczą - tak, jak wiele jest ludzi, rzeczy i sytuacji.
Poza tym Prawda Absolutna brzmi nieco złowrogo. Wiem, że tego nie czujesz (na razie) ale to prawda
Pozdrowienia

---

Kiedy każdy pomysł zaczyna ci się wydawać genialny - dopij wódkę i idź spać

> czekam na Twoją definicję Prawdy Absolutnej.
Poproszę o przykłady prawd do niej należących.
>

>> czekam na Twoją definicję Prawdy Absolutnej.
>Poproszę o przykłady prawd do niej należących.
Troska o słabych, opieka nad chorymi, pomoc biednym, oświecanie zindoktrynowanych...

>Prawd jest wiele.
Prawda jest jedna.

Tak.. lekarz kazał przytakiwać.
Na koniec drobna modyfikacja cytatu z klasyka: "i oczywiście nic Cię nie przekona, ze czarne jest czarne, a białe białe"
Niestety, teraz bez smutku się już pożegnam.

---

Kiedy każdy pomysł zaczyna ci się wydawać genialny - dopij wódkę i idź spać

>>> czekam na Twoją definicję Prawdy Absolutnej.
>>Poproszę o przykłady prawd do niej należących.
>Troska o słabych, opieka nad chorymi, pomoc biednym, oświecanie zindoktrynowanych...
?? Zupełnie mnie zaskoczyłeś (naprawdę)). Więc nie chodziło wcale o to, jak jest, lecz o to, jak być powinno (Powinno))?