Cały ten cyrk z Franciszkiem, to kolejna durna propaganda dla naiwnego plebsu.

>Cały ten cyrk z Franciszkiem, to kolejna durna propaganda dla naiwnego plebsu.

Rzecz w tym, że chyba nie durna, a jak najbardziej na czasie i całkiem rozsądna. Ludzie pasjami lubią takie ckliwe wydarzenia. I będą się rozwodzić nad tym, jakie to dresy, jakie majtki i dlaczego czyste mieli obaj "bohaterowie" spektaklu.

Na tym polega sztuka zdobywania poparcia i polityka. Najwięksi wyzyskiwacze świata (przywódcy pewnych ideologii, których zasadniczym celem - acz nie wypowiadanym raczej głośno - jest zdobycie forsy) tacy mili i tak się sympatycznie do siebie odnoszą, tacy "ludzcy" Serce ściska...

A że obie ideologie opierają się na bajkach i krwawych czynach, kto by tam o tym dziś pamiętał, jak oni tacy sympatyczni.

.
>Oto największy figiel historii współczesnej: spotkanie Fidela Castro z Franciszkiem.
Tyle tylko, iż to figlowanie rozpoczęło się już dawno:
ekai.pl/wy(*)alizowac-swoje-poglady-o-bogu/
allegro.pl(*)-rozmowy-z-bratem-betto-castro
wyborcza.pl/1,75515,287232.html
A może jeszcze dawniej:
www.racjon(*).php/z,0/d,12/s,556927#w557306
Tyle iż większość tego nie czytała lub świadomie o tym nie pamiętała?
www.racjon(*).php/s,1026/q,Kazanie.na.Gorze

@@@
.

>Tyle iż większość tego nie czytała lub świadomie o tym nie pamiętała?
>www.racjon(*).php/s,1026/q,Kazanie.na.Gorze
>@@@
>.
>
Świadome niepamiętanie - to powinno się znaleźć w Wikipedii!!! ))

.
>Świadome niepamiętanie - to powinno się znaleźć w Wikipedii!!! ))
Teoria wyparcia

Stworzona w pierwotnej wersji przez Zygmunta Freuda teoria, w której twierdzi się, że proces zapominania jest umotywowany. Wyparcie w psychologii głębi jest mechanizmem obronnym osobowości, którego zadaniem (ogólnie rzecz biorąc) jest nie dopuszczanie do świadomości pewnych przeżyć, doznań, myśli, afektów, impulsów, wspomnień itp.

Zgodnie z tymi założeniami pewne nieprzyjemne lub potencjalnie nieprzyjemne wspomnienia mogą być wypierane, czyli usuwane ze świadomości i niemożliwe do przypomnienia. Faktycznie obecne są one nadal w pamięci, jednak są aktywnie tłumione, co skutkuje niemożliwością przywołania ich do świadomości ("zapomnieniem"). Subiektywnie mamy wrażenie, że te informacje po prostu nie istnieją.

Eksperyment Linda Williams przeprowadzała wywiady z kobietami, które siedemnaście lat wcześniej były leczone z powodu wykorzystania seksualnego. Po upływie tego czasu 38% kobiet nie potrafiło sobie przypomnieć tego zdarzenia. Wystąpiły także zjawiska, które nie pozwalają owego "zapomnienia" tłumaczyć np. przez utratę wspomnień związaną z upływem czasu: kobiety które były wykorzystane we wcześniejszym wieku (gdy miały 3 lata) pamiętały o tym częściej niż gdy były wykorzystane w wieku późniejszym (4,5 i 6 lat). Ponadto jeśli osobą wykorzystującą był ktoś bliski, zapomnienie występowało częściej niż gdy była to obca osoba.

Teoria wypierania śladów pamięciowych może tłumaczyć także amnezję posthipnotyczną, zapomnienia dobrze utrwalonych informacji (takich jak imię jakiejś osoby, PIN karty kredytowej, termin umówionego spotkania, czy "pustkę w głowie" na egzaminie).

Przykład Hipnotyzer sugerował pacjentowi, że gdy ten wybudzi się z transu hipnotycznego, założy kalosze, weźmie parasol i uda się do bardzo odległego sklepu aby kupić papierosy. Po wybudzeniu z transu osoba ta wypełniła wszystkie zalecenia hipnotyzera, nie pamiętając jednak o tym, co skłoniło ją do wykonania tych czynności.

Teoria wypierania śladów pamięciowych tłumaczy także, dlaczego ludzie zachowują się niekiedy tak jakby pamiętali określone zdarzenie, mimo że go nie pamiętają. Np. jeśli dziecko zostanie pogryzione przez psa, to może tego nie pamiętać, ale będzie się od tej pory bać psów.

Teorie wypierania pośrednio uzasadniają także doświadczenia związane z z bodźcami podprogowymi, które wpływają na ludzkie reakcje, ale ich wpływ nie jest przez jednostkę uświadomiony (zobacz: Eksperyment Brunera).
www.scienc(*)/article/pii/S1230281314000440
Także: pl.wikipedia.org/wiki/Polityka_historyczna

www.racjon(*)m.php/z,0/d,1/s,457585#w457815
www.racjonalista.pl/forum.php/s,552394#w552406
www.racjon(*)m.php/z,0/d,1/s,586137#w586448

@@@
.

>zaś papież przywiózł na Kubę przesłanie, by Kubańczycy nie ulegali
>zachodniej kulturze indywidualizmu, pielęgnowali ducha kolektywizmu i nie zamykali się w sekciarstwie religijnym.
Świetne przesłanie dla udręczonych tym kolektywizmem od bez mała 60 lat.

>Do księży kubańskich papież ma równie jednoznaczne przesłanie: ubóstwo to
>błogosławieństwo kapłańskie, "Bogactwo zubaża".
Jest ich szefem, może na Kubie kościół nie jest zbyt bogaty, ale są kraje gdzie nadal jest największym posiadaczem nieruchomości. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby choć część tego majątku spożytkować na szczytne cele, jednocześnie uzyskując to błogosławieństwo. Słyszał ktoś o takim przypadku za Franciszka?

>Watykan staje się dziś liderem buntu przeciwko globalistycznemu kapitalizmowi i neokolonializmowi, przejmując pałeczkę od wypalonych rewolucjonistów, czego spotkanie z Fidelem było ilustracją symboliczną.

Nie bluźnij! Kościół nie jest od dawania tylko odwrotnie.
Piekne gadanie Franka podoba się światu i o to chodzi. Po surowym Ratzingerze mamy ciepłego wujaszka. Poza tym bez zmian.

No cóż, spotkali się dwaj władcy absolutni (jeden na emeryturze), i jak to starsi panowie ponarzekali na dzisiejszy świat, dawniej paaanie to dopiero było...
Przecież ludzie którzy np. w dawnej Polsce "dzielili zapałki na czworo" lub chodzili boso, robili to tylko z powodu wysokiej świadomości ekologicznej i hipsterstwa.

Dla władzy obu, indywidualizm stanowi lub stanowił istotne zagrożenie, obaj opierają ją na swoistej "hodowli stadnej" ludzi, przy pomocy licznych grup "owczarków".
A co do tej okropnej współczesności, to święta "racja", przecież nawet Biblia zaświadcza że dawniej średnia długość życia dobijała do 1000 lat, a teraz nie sięga nawet 100!!!