Czy portal “Racjonalista” jest nadal kontynuacją przedwojennego “Racjonalisty” czy zaczyna przypominać “Der Stürmera”? Współczesna polska literatura antysemicka może się poszczycić takimi herosami jak Henryk Pająk, Leszek Bubel, Stanisław Michalkiewicz, a więc ludzi z nazwiskami i dorobkiem. Jest wiele stron internetowych poświęconych wyłącznie antyjudaistycznej paranoi, są pisma takie jak „Le Monde diplomatique” sączące antysemicki jad w kosyginowskiej zaprawie (acz większość młodych odbiorców tej strawy nazwiska Kosygina z niczym nie kojarzy). Można powiedzieć, że na tym tle dotychczasowy dorobek „Racjonalisty” jest właściwie skromny, zdumiewający raczej osobliwym połączeniem promowania racjonalizmu i narodowego socjalizmu. To drugie obecne jest głównie na forum tego portalu, chociaż w artykułach Mariusza Agnosiewicza pojawia się coraz więcej troski o narodową krzepę.
Powrót patologicznej obsesji na temat Żydów wydaje się być powszechny, a jej objawy aż nazbyt często przybierają postać znaną z łam ulubionego pisma Adolfa Hitlera. Jego twórca, Julius Streicher, nie mógł przypuszczać, że ponad 70 lat po jego straceniu, świat będzie czerpał garściami zarówno z wzorów graficznych, jak i werbalnych technik propagandowych.
Narodowo socjalistyczna propaganda na łamach „Racjonalisty” jest najwyraźniej reprezentowana w twórczości najbardziej aktywnego uczestnika forum podpisującego się obecnie (od maja 2013) jako Arminius. Mam powody by podejrzewać, że był na tym forum obecny wcześniej pod innymi pseudonimami oraz że jest obecny w sieci na innych forach pod kilkoma innymi pseudonimami. Arminius od maja 2013 do dziś miał 1742 wpisy z tego grubo ponad tysiąc o wyraźnie antysemickim charakterze.
Jeden z najnowszych wpisów z 25/4 br. ma tytuł „Zatruwali studnie”. Zaczyna się opowieścią z kwietnia 1948 roku o rzekomym liście Ben Guriona do Ahudy Avrierla i tu cytat: „powiększenia naszej zdolności bądź to powszechnej eksterminacji, bądź to powszechnego leczenia; jedno i drugie jest tak samo istotne”. Z tego co wiem, jedynym źródłem tego „cytatu” jest książka Michaela Kerena, czy uczciwie cytowana trudno powiedzieć, bo jest tylko po hebrajsku, nawet jeśli, to żaden historyk tego listu nie widział, a cytat jest powielany wyłącznie przez źródła antysemickie. W najwyższym stopniu wątpliwy cytat podparty jest znaną fałszywką również przypisaną Ben Gurionowi: "Musimy wypędzić Arabów i zająć ich miejsca" Informacja o tej fałszywce jest w wikipedii
en.wikipedia.org/wiki/1937_Ben-Gurion_letter , pisało o tym fałszerstwie wielu historyków. Cytat szerszy (Arminius go nie wspomina) podany przez Ilana Pappe, jest całkowitą fabrykacją i w wielu miejscach autorzy przepraszali i usuwali go:
www.camera.org/index.asp?x_context=2&x_outlet=118&x_article=2256
Kolejny cytat, za Chomskim to również fabrykacja wielokrotnie dementowana.
Arminius pisze o Abrahamie Marcusie Klingbergu. Ciekawa postać. Avraham Marek Klingberg był naukowcem wykształconym w Polsce. Studia medyczne kończył w Mińsku. W armii czerwonej służył jako lekarz w stopniu kapitana. W 1948 wyemigrował do Izraela. Szybko doszedł do wysokiego stanowiska w Instytucie Biologicznym. Zatrzymany w 1977 za szpiegostwo na rzecz ZSSR, zwolniony w 2003. Resztę życia spędził we Francji u rodziny syna. Jeśli idzie o „zatrute studnie” Arminius powołuje się na autorytet znanego profesora Avnera Cohena, znanego z niezbyt rzetelnego stosunku do źródeł, obecnie wykładowcy w Wielkiej Brytanii, który zasłyszał tę opowieść od niejakiego Milsteina i podparł ją źródłami arabskimi. Milstein twierdzi że trucie studni było regułą w wojnie 1947-1949. O studniach we wsiach arabskich w okolicy Jerozolimy w czasie oblężenia miasta w 1948, Milstein mówił ostatni raz w 2009 w kawiarni Alfredo w Petach Tikwie. Zachował się nawet zapis tego spotkania na Internecie. Jest to narracja pozbawiona jakichkolwiek dowodów.
Arminius twierdzi, że studnie były trute podczas oblężenia Akry w 1948 roku. Akra została zdobyta w nocy z 16 na 17 maja 1948 po krótkiej walce, nie była wcześniej oblegana. Miasto nie miało umocnień, ale w pobliżu znajduje się stara twierdza krzyżowców w Yehiam, która była oblegana od marca do maja 1948. Oblegani w niej byli jednak Żydzi, a nie Arabowie.

Grubo ponad tysiąc antysemickich wpisów tego jednego dostawcy treści dla „Racjonalisty” to wszystko materiały pisane w tym samym stylu i z tym samym zamiarem przekonania, że „Die Juden sind unser Unglülick”. Nie jest tak, że nie ma takiego kłamstwa o Żydach, którego Arminius by nie powtórzył, bo cytuje barwne opowieści arabskie o złapanych przez Egipcjan Żydach z zarazkami tyfusu, które oficer Mosze kazał im wlać do arabskiej studni, ale powstrzymał się jednak przed przekazywaniem informacji z tych samych źródeł o izraelskich paskach do spodni, które powodują bezpłodność, o dających podobne rezultaty żydowskich nawozach sztucznych, czy o tresowanych rekinach, które zjadają niemieckich turystów w egipskich kurortach.

Nie Arminius jest tu jednak ciekawy, ale profil „Racjonalisty”, który z pomocą nie tylko tego jednego publicysty czerpie dziś znacznie więcej z tradycji „Der Stürmera” niż z tradycji przedwojennego „Racjonalisty”.