Co Pan sądzi o poniższej:

There can be no clearer definition of scientific fraud than what went on in the Tropics on May 29, 1919.
What is particularly clear is that Eddington fudged the solar eclipse data to make the results conform to "Einstein's" work on general relativity. Poor (1930), Brown (1967), Clark (1984) and McCausland (2001) all address the issues surrounding this eclipse.
What makes the expeditions to Sobral and Principe so suspect is Eddington's zealous support of Einstein, as can be seen in his statement,
"By standing foremost in testing, and ultimately verifying the 'enemy' theory, our national observatory kept alive the finest traditions of science..."
(Clark, 1984)
In this instance, apparently Eddington was not familiar with the basic tenets of science. His job was to collect data - not verify Einstein's theories.
Further evidence for the fraud can be deduced from Eddington's own statements and the introduction to them provided by Clark (ibid., p. 285):
"May 29 began with heavy rain, which stopped only about noon. Not until 1.30 pm when the eclipse had already begun did the party get its first glimpse of the sun: 'We had to carry out our programme of photographs on faith...'"

sam ze sobą rozmawiasz?

To zjawisko (tu dotyczące Merkurego) zostało potem, bez wielkiego rozgłosu, sprawdzone i udowodnione jako poprawnie liczone (zgodnie z rzeczywistością) przez Ogólna Teorię Względności, na innych przykładach.

Jak Akiś z Akimś sam do siebie gada to wątek może spaść do bazgrołów

Miłego dnia
p.s.
Nie byłoby też zlania czarnych dziur tak zgodnego z OTW jakie zarejestrowano we wrześniu 2015:

www.racjonalista.pl/forum.php/s,713806

"sam ze sobą rozmawiasz"?

Rozmawiam z autorem wątku

"To zjawisko (tu dotyczące Merkurego) zostało potem, bez wielkiego rozgłosu, sprawdzone i udowodnione jako poprawnie liczone (zgodnie z rzeczywistością) przez Ogólna Teorię Względności, na innych przykładach".

Być może. Jednakże w literaturze przedmiotu nadal funkcujonuje teza, iż to właśnie eksperyment astronomiczny w 1919 roku zweryfikował pozytywnie teorię względności - a tymczasem są duże wątpliwości czy tak rzeczywiście było.

>To zjawisko (tu dotyczące Merkurego) zostało potem, bez wielkiego rozgłosu, sprawdzone i udowodnione jako poprawnie liczone (zgodnie z rzeczywistością) przez Ogólna Teorię Względności, na innych przykładach.

A to niby na jakich przykładach potwierdzono precesję z OTW?

1. ?
2. ?
3. ?

wypełnij to.

>Co Pan sądzi o poniższej:
>There can be no clearer definition of scientific fraud than what went on in the Tropics on May 29, 1919.

Nie wiem nawet co oni tam pomierzyli, bo rozrzuty są ogromne...
z 300% chyba.. pewnie źle uwzględnili refrakcję atmosferyczną,
jak i wszelkie inne zaburzenia, np. typu korona słoneczna.



Wedle zasad klasycznej optyki zastosowanej dla:
c'(r) = c/n(r) = 1 + rs/r,
ugięcie faktycznie wychodzi około: 4GM/r = 1.7'';
no ale to nigdy nie zostało solidnie zmierzone -
zweryfikowane zgodnie z zasadami nauki.

A nawet gdyby ten wynik był poprawny: 1.7'', to i tak to nic nie znaczy.

Że niby jest on podwójny w stosunku do przewidywań Newtona: 0.8''?
No i cóż z tego?

Przecież newtonowskie ugięcie 0.8'' dotyczy masy zasuwającej
z prędkością ~c, czyli po krzywej hiperbolicznej, tuż obok Słońca
(w odległości minimalnej = p = promień słońca), ale nie dla światła.

Zatem aby to zweryfikować, należałoby wystrzelić coś masywnego,
np. 1gram stali chromowanej, czy coś tam,
z prędkością w okolicach c, np. 0.9c chociaż...
dopiero wtedy byłoby wiadomo czy Newton się pomylił.

> There can be no clearer definition of scientific fraud than what went on in the Tropics on May 29, 1919.

Te zarzuty fałszerstwa są bezpodstawne. Oryginalne negatywy zdjęć zrobionych przez Eddingtona w 1919 roku wciąż istnieją. Położenia gwiazd na tych negatywach zostały ponownie pomierzone w 1979 roku, co potwierdziło nie tylko zgodność z ogólną teorią względności, ale również poprawność analizy Eddingtona. [Harvey, G. M. (1979). "Gravitational Deflection of Light: A Re-examination of the observations of the solar eclipse of 1919." The Observatory 99, 195-198.]

>>Ponoć Grawitacja to efekt krzywizny przestrzeni - zgodnie z OTW.
Krzywizna przestrzeni jest wykrywalna.. zatem sprawdźmy to!<<

To jak to pogodzić z tym, że obserwowany Wszechświat jest płaski?
curious.as(*)lat-and-not-spherical-advanced
Pojawia się tu też pytanie, jak zmierzyć, czy chociażby zaobserwować jakąkolwiek krzywiznę przestrzeni? Bo obserwacja ugięcia światła przechodzącego koło masywnego obiektu, jak np. obserwacja podczas zaćmienia Słońca gwiazd leżących w pobliżu, czy obserwacje soczewkowania przez odległe masywne obiekty nie jest właściwie taką obserwacją. Jest jedynie dowodem na to, że światło podlega ugięciu. A czegoś poruszającego się bardziej prostoliniowo nie mamy. Zresztą o tym uginaniu światła wnioskujemy tylko z tego, że jeśli ten masywny obiekt "zejdzie nam z drogi", to wtedy "patrzymy prosto przed siebie". Oczywiście zakładając, że światło porusza się po prostych w euklidesowym sensie.

>To jak to pogodzić z tym, że obserwowany Wszechświat jest płaski?

W tej wersji 'geometrycznej', przyspieszenie jest krzywizną,
zatem gdy nie ma przyspieszeń - wszelkie siły się znoszą nawzajem,
wówczas i ta krzywizna musi być zerowa.

Zatem 'płaski kosmos' to tyle samo,
co równowaga globalna (nie ma ekspansji ani kontrakcji).