1. To nie ma sensu.
2. "Siła wiązania" to raczej określenie potoczne. Nie wydaje mi się, żebym słyszał je w jakimś precyzyjnym kontekście, mówi się wtedy raczej o energii wiązania.

>1. To nie ma sensu.
>2. "Siła wiązania" to raczej określenie potoczne. Nie wydaje mi się, żebym słyszał je w jakimś precyzyjnym kontekście, mówi się wtedy raczej o energii wiązania.

1. To ma sens, łatwo domyślić się siły wiązania w miejscu złożenia sił prostopadłych.
2. To wyjaśnia co z brakującą wartością siły wypadkowej.
Ma sens.

>Dlatego chciałbym zaproponować podział sił na siły wiązania i siły oddziaływania i przedstawić w
>następujący sposób ich wektory.
Jeśli już to grawitację można interpretować jako efekt krzywizny przestrzeni powodowanej rozkładem mas. pl.wikiped(*)a_teoria_względności
>zaproponować nowy iloczyn sił
Iloczyn sił to produkt skalarny lub wektorowy.

Masa to siła wiązania.

>Masa to siła wiązania.
To zbyt duże uproszczenie gdyż masa nukleonu np to masy kwarków wynikające z ich oddziaływania z polem Higgs'a plus energia silnych oddziaływań tychże kwarków; www.fnal.g(*)1-13_NutshellMassReadMore.html

>>Masa to siła wiązania.
>To zbyt duże uproszczenie gdyż masa nukleonu np to masy kwarków wynikające z ich oddziaływania z polem Higgs'a plus energia silnych oddziaływań tychże kwarków; www.fnal.g(*)1-13_NutshellMassReadMore.html
>

Nie znam się na tym.
Wiem za to, że wszelkie oddziaływania ciała z innymi ciałami i związane z tym siły zmieniają masę ciała. Ponadto masa ciała jest inna w każdym kierunku, zależnie od rozkładu sił jak na przedstawianym schemacie.

Jeśli przystawisz do ciała silę oddziaływania, wektor siły wiązania przyjmie postać elipsy.

>Nie znam się na tym.

No chociaż raz to przyznałeś. Bo jak dotąd, twoje zachowanie pasuje to do powiedzenia: "Ty se mów, jo se zdrów", i dalej pieprzysz swoje dyrdymałki. Nic do Ciebie nie dociera. Przeprowadź lepiej przekonujący, zaległy wywód, na który czekam już prawie rok, jak się na rynku tworzy cenę dobra i czy musi być adekwatna do wartości. W związku z tym więc czym jest cena i czym jest wartość dobra. Cały czas czekam ekonomisto!

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

>"Ty se mów, jo se zdrów", i dalej pieprzysz swoje dyrdymałki.

Chciałbym kontynuować swoje udziwnienia proponując bez odpowiedniego wykształcenia redukcję działań podstawowych do dwóch, opisując je w następujący sposób:

Grawitacja - istnienie siły wiązania
synteza, wiązane, łączenie, koniunkcja, iloczyn, zbiór, tworzenie, budowa, pakowanie

Promieniowanie - działanie siły oddziaływania
rozkład, oddziaływanie, podział, alternatywa, suma, rozbiór, destrukcja, wydobycie, rozpakowanie

Redukując jeszcze bardziej nazwałbym to istnieniem i działaniem lub materią i czynnością lub przestrzenią i czasem.

Istnienie i działanie łączy dualizm, połączone są w przekształceniu jednego w drugie.
Każdy wzrost siły oddziaływania jest równy spadkowi siły wiązania.
Każdy wzrost siły wiązania jest równy spadkowi siły oddziaływania.
Każdy wzrost intensywności oddziaływania skraca istnienie.
Każdy spadek intensywności oddziaływania wydłuża istnienie.
Oddalanie ciała spowalnia jego czynność.
Zbliżanie ciała przyśpiesza jego czynność.
Wzrost przestrzeni spowalnia czas.
Przyśpieszenie czasu kurczy przestrzeń.

>Grawitacja - istnienie siły wiązania
>synteza, wiązane, łączenie, koniunkcja, iloczyn, zbiór, tworzenie, budowa, pakowanie
>Promieniowanie - działanie siły oddziaływania
>rozkład, oddziaływanie, podział, alternatywa, suma, rozbiór, destrukcja, wydobycie, rozpakowanie
>Redukując jeszcze bardziej nazwałbym to istnieniem i działaniem lub materią i czynnością lub przestrzenią i czasem.
>Istnienie i działanie łączy dualizm, połączone są w przekształceniu jednego w drugie.
>Oddalanie ciała spowalnia jego czynność.
>Zbliżanie ciała przyśpiesza jego czynność.
>Wzrost przestrzeni spowalnia czas.
>Przyśpieszenie czasu kurczy przestrzeń.
A tego to i ja nie dam rady przetłumaczyć.
Chyba sam Hegel by tego nie zrozumiał...
Pozdrawiam.

>>Grawitacja - istnienie siły wiązania
>>synteza, wiązane, łączenie, koniunkcja, iloczyn, zbiór, tworzenie, budowa, pakowanie
>>Promieniowanie - działanie siły oddziaływania
>>rozkład, oddziaływanie, podział, alternatywa, suma, rozbiór, destrukcja, wydobycie, rozpakowanie
>>Redukując jeszcze bardziej nazwałbym to istnieniem i działaniem lub materią i czynnością lub przestrzenią i czasem.
>>Istnienie i działanie łączy dualizm, połączone są w przekształceniu jednego w drugie.
>>Oddalanie ciała spowalnia jego czynność.
>>Zbliżanie ciała przyśpiesza jego czynność.
>>Wzrost przestrzeni spowalnia czas.
>>Przyśpieszenie czasu kurczy przestrzeń.
>A tego to i ja nie dam rady przetłumaczyć.
>Chyba sam Hegel by tego nie zrozumiał...
>Pozdrawiam.

Winienem Ciebie przeprosić choć troszkę, bo uniosłem się ostatnio gdy próbowałeś tłumaczyć Krystkona. Bez żadnych złośliwości, ale ja go w ogóle nie rozumiem. Oto żywy przykład. Zlepek słów, z których wynikają jasne określenia i zastosowania. W kompozycji delikwenta, o którym mówiliśmy wygląda jak czysty bełkot, nieprzytomnego po lekkim przedawkowaniu rapera, próbującego "śpiewać" do rymu (ująłem wyraz śpiewać w cudzysłowie bo raperzy nie śpiewają a skandują tylko zlepki wyrazów bez zmiennej intonacji głosu w rytm monotonnej, nieskomplikowanej muzyki). Chciałem od razu w oparciu o Słownik Języka Polskiego wypunktować co rozumiemy słowo, po słowie, ale jak już zapalczywie protestuje Ebvalaim'ovi, to machnąłem ręką. Ucieknie wtedy od odpowiedzi, tak jak mi, gdy pytałem go co to jest cena dobra na rynku, co to jest wartość dobra na rynku i jakie występują relacje wzajemne. Co i jak wpływa na cenę i na wartość dobra. Czy cena jest wyrazem wartości? A jak mówimy o cenie, to jaką funkcję pełni pieniądz na rynku. Przyznam, że znam ten temat dość dobrze i chciałem tylko go "przetestować", czy naprawdę ma w głowie poukładane jak po tornadzie... Skonsternowany jego wypowiedzią, że cena wynika z prawa własności, prosiłem by wyjaśnił jak do tego doszedł. Uciekł jak spłoszony zając. Pytałem w końcu ekonomisty. Jak dotąd odpowiedzi nie otrzymałem ale w zamian masz widoczny przykład jego chaosu jaki ma w mózgu.
Pozdrawiam.

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

>W kompozycji delikwenta, o którym mówiliśmy wygląda jak czysty bełkot, nieprzytomnego po lekkim przedawkowaniu rapera, próbującego "śpiewać" do rymu (ująłem wyraz śpiewać w cudzysłowie bo raperzy nie śpiewają a skandują tylko zlepki wyrazów bez zmiennej intonacji głosu w rytm monotonnej, nieskomplikowanej muzyki).

Sorry za off topic, ale bluźnisz. Pewnie dlatego, że najpopularniejszy mainstreamowy rap taki jest.

genius.com/Adamo-puncherfaust-ii-lyrics
genius.com/Donguralesko-maya-lyrics
genius.com/Donguralesko-raskolnikov-lyrics
genius.com/Donguralesko-kto-sieje-wiatr-lyrics
genius.com/Eripe-x-quebonafide-panczeon-lyrics
genius.com(*)x-dj-noriz-czarny-humor-lyrics
genius.com/Eripe-elo-kurwa-lyrics
genius.com/Trzeci-wymiar-paranoje-lyrics

>>W kompozycji delikwenta, o którym mówiliśmy wygląda jak czysty bełkot, nieprzytomnego po lekkim przedawkowaniu rapera, próbującego "śpiewać" do rymu (ująłem wyraz śpiewać w cudzysłowie bo raperzy nie śpiewają a skandują tylko zlepki wyrazów bez zmiennej intonacji głosu w rytm monotonnej, nieskomplikowanej muzyki).
>Sorry za off topic, ale bluźnisz.

Nie popełniłem żadnego bluźnierstwa. Po prostu wyraziłem opinię o tego rodzaju "muzyki".
Nie ma nic z muzyki, niema nic z kultury przekazu, a bardzo często okropne wulgaryzmy, co nie wystawia świadectwa o mecenasach takiej twórczości.

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

>Nie popełniłem żadnego bluźnierstwa. Po prostu wyraziłem opinię o tego rodzaju "muzyki".
>Nie ma nic z muzyki,

Muzyka to kwestia gustu.

>niema nic z kultury przekazu, a bardzo często okropne wulgaryzmy, co nie wystawia świadectwa o mecenasach takiej twórczości.

Wulgaryzmy są ok. Ja bym się prędzej czepiał pseudo-poetów, którzy konfabulują. W rapie, tak jak wszędzie, roi się od dziadostwa, ale są też wartościowe teksty, np te które tu wkleiłem.

>>Nie popełniłem żadnego bluźnierstwa. Po prostu wyraziłem opinię o tego rodzaju "muzyki".
>>Nie ma nic z muzyki,
>Muzyka to kwestia gustu.

Jaki to gust, że nie ma żadnej melodyki. Zatańczysz ze swoją ulubienicą przy rapie????? Zwłaszcza głupim ze względu na słowa "buntownicze" bez poparcia w rzeczywistości??? O coś zawsze im chodzi tylko nie wiadomo o co na końcu o co.

>>niema nic z kultury przekazu, a bardzo często okropne wulgaryzmy, co nie wystawia świadectwa o mecenasach takiej twórczości.

>Wulgaryzmy są ok.

Nie są ok. Niezadowolenie można wykrzyczeć bez wulgaryzmów. Wulgaryzm to pierwszy krok do przemocy bez dania racji.

>Ja bym się prędzej czepiał pseudo-poetów, którzy konfabulują. W rapie, tak jak wszędzie, roi się od dziadostwa, ale są też wartościowe teksty, np te które tu wkleiłem.

Nie oglądałem ze względu na nieciekawe wykonania i treści absurdalne. W tym szarym gównie nie będę przebierał. Może Ty masz takie ambicje, co mnie nie obchodzi. WYBACZ ale to nie jest muzyka.

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

>>Muzyka to kwestia gustu.
>Jaki to gust, że nie ma żadnej melodyki.

Jak to nie ma? Jest, a dobry rap buja i daje zastrzyk pozytywnej agresji gdy się tego słucha. W dodatku warstwa liryczna: rymy wielokrotne, naprzemienne, drugie dna, metafory, kąśliwe porównania, tzw punchline.

www.youtube.com/watch?v=D1n2vyrJqN8

Tu nie ma melodii?
Albo przy tym odpływam:
www.youtube.com/watch?v=iOChFnAigHA
youtu.be/3RfVCfQSreQ

>Zatańczysz ze swoją ulubienicą przy rapie?????

Nie, ale zatańczę przy disco polo. Bum, bum, tralalla, gówno bez treści do tańczenia. Przy muzyce klasycznej też nie zatańczę, podobnie jak przy mojej ulubionej muzyce trance. Tańczy się najczęściej przy chłamie

>Zwłaszcza głupim ze względu na słowa "buntownicze" bez poparcia w rzeczywistości??? O coś zawsze im chodzi tylko nie wiadomo o co na końcu o co.

Powtarzasz stereotypy, a nawet nie sprawdzałeś. Usłyszałeś pewnie jak jakiś gimbus albo sebix puszczał z komórki albo z samochodu muzykę o j.. policji.

Dobry rap to muzyka z przekazem, czego nie uświadczysz w żadnym innym popularnym gatunku. Przeważnie jakieś geje płaczą, albo naćpani hormonami śpiewacy miałczą o miłości, aż chce się wymiotować.

>>Wulgaryzmy są ok.
>Nie są ok. Niezadowolenie można wykrzyczeć bez wulgaryzmów. Wulgaryzm to pierwszy krok do przemocy bez dania racji.

Nie. Wulgaryzmy mają różne funkcje, a jeśli ktoś się na to oburza to jest sterowany przez wgrane emocje. Ktoś wymyślił, że jakieś słowo jest "brzydkie" i inni się oburzają jak to słyszą. Zawsze mnie to śmieszyło, choć w sumie to jest negatywne, bo instaluje już od dziecka kulturowy fałsz i zewnątrz-sterowność.

>Nie oglądałem ze względu na nieciekawe wykonania i treści absurdalne. W tym szarym gównie nie będę przebierał. Może Ty masz takie ambicje, co mnie nie obchodzi. WYBACZ ale to nie jest muzyka.

Nie sprawdzałeś, czyli "nie wiem, ale się wypowiem". Powtarzasz stereotypy, a w dodatku próbujesz narzucać swoje zdanie przedstawiając je jako fakt. Zamiast "nie podoba mi się" piszesz "to nie muzyka".

>>>Muzyka to kwestia gustu.

No to oczywiste. De gustibus non disputandum est.

>>Nie oglądałem ze względu na nieciekawe wykonania i treści absurdalne. W tym szarym gównie nie będę przebierał. Może Ty masz takie ambicje, co mnie nie obchodzi. WYBACZ ale to nie jest muzyka.

Oglądałem na początku powstania tego rodzaju "muzyki" i mnie zraził niespotykany prymitywizm przekazu. Powiem wprost. Ludy prymitywne (rzekomo) mają ciekawszą formę przekazu stosując prymitywną technikę przekazu.

>Nie sprawdzałeś, czyli "nie wiem, ale się wypowiem". Powtarzasz stereotypy, a w dodatku próbujesz narzucać swoje zdanie przedstawiając je jako fakt. Zamiast "nie podoba mi się" piszesz "to nie muzyka".

Napisałem, że nie sprawdziłem Twoich propozycji, bo już poznałem wcześniejsze. Wystarczy mi już tylko określenie gatunku "muzyki".

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

To tak jakbyś powiedział, że nie pojedziesz samochodem, bo te pierwsze były wolne, prymitywne itd.

>Nie popełniłem żadnego bluźnierstwa. Po prostu wyraziłem opinię o tego rodzaju "muzyki".
Jak to się wyraził jeden z członków Budki Suflera - "transmisja z kuźni".
Z drugiej strony, jest cała grupa ludzi (może kowale???), którzy to lubią. To prawdziwy powrót do korzeni, gdy to jedynym podkładem do recytacji o przewagach przy polowaniu na nosorożca przy plemiennym ognisku było postukiwanie kamieniami. Dopiero potem wymyślono instrumenty i muzykę.

---

Są bakterie, które zabija się światłem (Boy)

>>"Ty se mów, jo se zdrów", i dalej pieprzysz swoje dyrdymałki.
>Chciałbym kontynuować swoje udziwnienia proponując bez odpowiedniego wykształcenia redukcję działań podstawowych do dwóch, opisując je w następujący sposób:
>Grawitacja - istnienie siły wiązania

????

>synteza, wiązane, łączenie, koniunkcja, iloczyn, zbiór, tworzenie, budowa, pakowanie

Zlepek słów do czego odnieść?

>Promieniowanie - działanie siły oddziaływania

????

>rozkład, oddziaływanie, podział, alternatywa, suma, rozbiór, destrukcja, wydobycie, rozpakowanie

Zlepek słów do czego odnieść?

>Redukując jeszcze bardziej nazwałbym to istnieniem i działaniem lub materią i czynnością lub przestrzenią i czasem

??????

>Istnienie i działanie łączy dualizm, połączone są w przekształceniu jednego w drugie.

????

>Każdy wzrost siły oddziaływania jest równy spadkowi siły wiązania.

????

>Każdy wzrost siły wiązania jest równy spadkowi siły oddziaływania.

????

>Każdy wzrost intensywności oddziaływania skraca istnienie.

??????

>Każdy spadek intensywności oddziaływania wydłuża istnienie.

??????

>Oddalanie ciała spowalnia jego czynność.

????

>Zbliżanie ciała przyśpiesza jego czynność.

????

>Wzrost przestrzeni spowalnia czas.

????

>Przyśpieszenie czasu kurczy przestrzeń.

????
Bez komentarza. Doczekam się odpowiedzi co to jest cena dobra, co to jest wartość dobra, jak tworzą się relacje na rynku między ceną a wartości? Czy cena określa wartość rynkową? Weź Ty się chłopie za odpowiedź w dziedzinie na której się znasz ponoć ekonomisto!

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

Czego nie rozumiesz?
Nie rozumiesz, ze opakować to związać silą, że wydobyć to działać silą by rozerwać wiązanie?
Nie zrozumiesz, ze alternatywą jest zrobić z jednego dwa a koniunkcją z dwóch jeden?

Oczywiście, ze cena wynika z własności.
Latwo tego dowieść, bez własności cena nie istnieje.

>Czego nie rozumiesz?

Nie tylko ja, ale także jedyny "Belfer", który jak dotąd starał się by Twój chaos wypowiedzi tłumaczyć. Żebyś nie myślał, że tylko ja nie rozumiem, to przetrzyj oczęta i racz zauważyć, że wszyscy, których zaczepiasz.

>Nie rozumiesz, ze opakować to związać silą, że wydobyć to działać silą by rozerwać wiązanie?

Na to są inne określenia i inne rysunki.

>Nie zrozumiesz, ze alternatywą jest zrobić z jednego dwa a koniunkcją z dwóch jeden?

W Twoim wydaniu nie. Nie znasz bowiem definicji alternatywy logicznej i koniunkcji logicznej (iloczynu logicznego i sumy logicznej), której zasady tworzą technikę cyfrową w informatyce na przykład... A tak w ogóle to nie znasz algebry Boola.

>Oczywiście, ze cena wynika z własności.

Ten temat został oklepany przy roztrząsaniu przypadku sprzedaży domku Twojej własności o wartości jakiejś tam wycenionej przez Ciebie (np. 500 000 zł) obok sąsiada, który ma pozwolenie i wybudował sobie fermę hodowlaną świń. W dyskusji brali udział szarley, Jacek Głodzik, ja też, i inni. Czy odpowiedziałeś na pytanie: czy sprzedaż domek za choćby 500 000zł by nie ponieść strat? Mimo iż zgodnie z prawem własności(Twojej własności i pisz tak jak to nazwałeś) obiekt sprzedaży będzie atrakcyjnym dla potencjalnego klienta? Nie dałeś się przekonać, że w takim otoczeniu (smród ustawiczny, hałas) obiekt czy nazwiesz to dobrem jak ekonomista, traci na atrakcyjności i nigdy za tą kwotę nie sprzedasz domku. Wobec tego jak i czym określisz rynkową wartość dobra?

>Latwo tego dowieść, bez własności cena nie istnieje.

Poprawka. Cena nie istnieje gdy nie ma dobra na rynku.

Znasz ten kawał, któremu przypisuje się określenie "długie jak szosa i białe jak śnieg" (nie myśl bo i tak nie wymyślisz). Twoją metodą skojarzeń powinno być no co? Broda od tego kawału. Więc:
Zabłąkany turysta trafia przy pomocy wynajętego przewodnika w drodze powrotnej na targ w dużej wiosce ludożerców. Przechodząc zauważył stoisko starej murzynki sprzedającej mózg w dwóch miskach. Zdziwiło go niepomiernie, bo na jednej misce było coś napisane i na drugiej też ale inaczej. Prosi więc przewodnika o pomoc w wyjaśnieniu tej ciekawostki. Przewodnik mówi, że to mozgi ludzkie i w jednej to mózgi inżynierów i kosztują 5 jednostek pieniężnych a w drugiej mózgi ekonomistów i kosztują 15 jednostek pieniężnych. Konsternacja. Prosi więc przewodnika, by zapytał murzynki skąd ta różnica, skoro mózg to mózg i nic innego. Coś ze sobą szwargotali i przewodnik wyjaśnił, że to wynika z kosztów uzyskania. Turysta prosi o więcej. Przewodnik odpowiada: Ta pani wyjaśnia, że aby uzyskać tyle samo mózgu ekonomistów, to trzeba trzy razy więcej łbów ekonomistów rozbić.
To był mini wykład o ekonomii w sferze ceny i wartości dobra/towaru. Trafia skąd się wzięła cena na rynku, przy tej samej wartości konsumpcyjnej dobra/towaru? Gdzie tu prawo własności?
To na tyle i daj mi spokój z Twoimi rozkojarzonymi skojarzeniami. I jeszcze jedna uwaga. Nie używaj określeń, których istoty nie rozumiesz. A niewiedza nie jest wytłumaczeniem/usprawiedliwieniem. Bo jeśli nie wiesz, to dużo więcej słuchaj, jak zabieraj głos. A próba douczenia się w Twoim wieku nie jest wstydem, bo nie ma takiego człowieka na świecie, który wszystko wie i na wszystkim się zna.
Pa.

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

Nie odpowiedziałeś gdzie reszta wartości sił złożonych po odjęciu siły wyparkowej.
Gdzie się podziewa reszta?

Jeśli potrzeba 20l wody a dostępne jest tylko 10l to nie wyjaśnia dlaczego ktokolwiek miałby komukolwiek innemu za te 10l płacić, zwłaszcza pieniążkami które dopiero co wydrukował na drukarce. Dlaczego jeden płaci drugiemu za wodę dostępną w ograniczonej ilości pieniążkami, które także są dostępne w ograniczonej ilości ale można wydrukować więcej jesli ma się drukarkę, prąd, papier, tusz, chęć i przekonanie ile zer po jedynce dopisać?

>Nie odpowiedziałeś gdzie reszta wartości sił złożonych po odjęciu siły wyparkowej.

Co to za siła wyparkowa? Jakieś nowe, utworzone przez Ciebie, pojęcie?

>Gdzie się podziewa reszta?

Na rysunkach pokazałeś w układzie płaskim (dwuwymiarowym), podstawę do zobrazowania składania wektorów sił działających na ciało. Wypadkowa jest sumą geometryczną więc. Gdzie tu alternatywa? Gdzie koniunkcja? Tak to widzę. Natomiast tzw. przez Ciebie siłę wiązania dolepiłeś bez uzasadnienia.

>Jeśli potrzeba 20l wody a dostępne jest tylko 10l to nie wyjaśnia dlaczego ktokolwiek miałby komukolwiek innemu za te 10l płacić, zwłaszcza pieniążkami które dopiero co wydrukował na drukarce.

To rozumny eksploatator nie płaci "komuś innemu" no bo dlaczego skoro jest tylko jeden dostawca wody, żyje oszczędniej, a skoro "inny" się zgadza i technicznie to rozwiążesz, to musisz zapłacić choćby za uprzejmość dodatkowo podziękować, bo pobierasz wodę z jego licznika od tego samego dostawcy.

Dlaczego jeden płaci drugiemu za wodę dostępną w ograniczonej ilości pieniążkami, które także są dostępne w ograniczonej ilości ale można wydrukować więcej jesli ma się drukarkę, prąd, papier, tusz, chęć i przekonanie ile zer po jedynce dopisać?

Czyli fałszerstwo pieniędzy masz na myśli? Bo tak to rozumiem. Co Ty bredzisz człowieku! Kiedy Ty się opanujesz?

Czego ma dotyczyć ten przykład podany przez Ciebie? Bo ograniczasz dostęp do wody i do pieniądza także. Czyżby znów wylazła ta Twoja "krzywda i bieda" jaką masz w Niemczech?
Kiedy Ty się opanujesz?

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

Konkretne pytanie do znawcy tematu.
Przykładasz do ciała 2 prostopadłe siły o wartości 1 każda. Na skutek złożenia sił, ciało oddziałuje dalej z silą wypadkową 1,41 a ja pytam się ciebie gdzie pozostałe 0,59??

A mogę ci podpowiedzieć bo i tak nie wpadniesz.
Reszta jest w sile związania ciała a skoro jest we wiązaniu to i w masie ciała.

Wynik z tego taki, ze ciało, na którym złożysz dwie siły prostopadłe, zwiększa swoją masę.

>Konkretne pytanie do znawcy tematu.
>Przykładasz do ciała 2 prostopadłe siły o wartości 1 każda. Na skutek złożenia sił, ciało oddziałuje dalej z silą wypadkową 1,41 a ja pytam się ciebie gdzie pozostałe 0,59??
To nie jest proste dodawanie (suma algebraiczna)! To jest suma geometryczna! Zastosuj w rozważaniu, zakładając prostopadłość względem siebie wektorów składowych. Twierdzenie Pitagorasa. 1 do kwadratu+1 do kwadratu= siła wypadkowa do kwadratu, czyli 2. (przeciwprostokątna w trójkącie utworzonym przez wektory składowe). Po spierwiastkowaniu 2 masz te swoje 1,41 co jest siłą wypadkową, czyli wynik sumowania geometrycznego. Finał i tak musi być. W mechanice i matematyce elektrotechnice i astronomii. Czemu się dziwisz? Ja wiem dlaczego. bo po prostu najprostsze nawet skojarzenia robią Tobie niezwykłe trudności.

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

>Twierdzenie Pitagorasa....
nie za dużo wymagasz?

>>Twierdzenie Pitagorasa....
>nie za dużo wymagasz?

Ha! Gdyby było to moje twierdzenie to bym wymagał jeszcze więcej.

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

>To nie jest proste dodawanie (suma algebraiczna)! To jest suma geometryczna! Zastosuj w rozważaniu, zakładając prostopadłość względem siebie wektorów składowych. Twierdzenie Pitagorasa. 1 do kwadratu+1 do kwadratu= siła wypadkowa do kwadratu, czyli 2. (przeciwprostokątna w trójkącie utworzonym przez wektory składowe). Po spierwiastkowaniu 2 masz te swoje 1,41 co jest siłą wypadkową, czyli wynik sumowania geometrycznego. Finał i tak musi być. W mechanice i matematyce elektrotechnice i astronomii. Czemu się dziwisz? Ja wiem dlaczego. bo po prostu najprostsze nawet skojarzenia robią Tobie niezwykłe trudności.

Gdyby się nad tym zastanowić to wcale nie jest takie oczywiste dlaczego fizycy właśnie taką definicje dodawanie wektorów wybrali. Można to zdefiniować w dowolnie inny sposób ! Jedyny powód to chyba to, że w ich mniemaniu prawa przyrody dają się prosto, w sposób zwięzły opisać przy takiej właśnie definicji dodawania wektorów. Prawidłowa odpowiedź dla krystkona to raczej: "tak można według nich prosto korelować wyniki eksperymentów", a nie że "taka jest intuicja, zdrowy rozsądek albo że tak mówi matematyka". W oparciu o zdrowy rozsądek można zbudować świetną, matematyczną i spójną teorię, która nie będzie miała nic wspólnego z doświadczeniem. Natomiast upieranie się przy takiej definicji wektora może na dłuższą metę zatrzymać postęp nauki.

Okazuje się , że pojęcia (np. definicja dodawania wektorów) obecne w umyśle fizyków mogą istotnie wpływać na postrzeganie. W szczególności np. eksperyment pewną teorie falsyfikujący może okazać się eksperymentem ją potwierdzającym jedynie po zmianie systemu pojęciowego. A przypadki wielkich przełomów są bardzo sugestywne. Żaden argument Galileusza nie znalazł oparcia w ówczesnych pojęciach. Na przykład gdy Galileusz mówi o "ruchu" Ziemi nie ma na myśli starego sensu tego słowa. Z drugiej strony w żargonie naukowym nie było odpowiednich słów, aby wyrazić to co miał na myśli. Początkowo była to zabawa w kalambury. Dopiero później stworzono całą tę ideologie pełną nowych pojęć (zasada bezwładności, prawa Newtona, teleskop), której wewnętrzne elementy uzasadniają się nawzajem. W tym nowym systemie pojęciowym tzw. "doświadczenie wieży" początkowo teorii Galileusza jawnie przeczące nagle stało się eksperymentem ją potwierdzającym. Nowe pojęcia staną się niestety przeszkodą dla przyszłych rewolucjonistów, gdyż będą musieli wyrażać się w termiach starej ideologii. Jednak jest to niewykonalne, gdyż same definicje pojęć mogą zakładać to co kwestionują ! Na przykład jak zweryfikować coś tak fundamentalnego w fizyce jak sensowność definicji wektora ? Z pewnością nie możemy zrobić tego od wewnątrz nauki. Jedyny sposób na rozerwanie tego błędnego koła to stworzenie całkowicie nowego systemu pojęciowego odbierającego pewność najbardziej podstawowym założeniom. Na przykład system krystkona gdzie miejsce wektora zajmuje coś zupełnie nowego !

.

>Gdyby się nad tym zastanowić to wcale nie jest takie oczywiste dlaczego fizycy właśnie taką definicje dodawanie wektorów wybrali. Można to zdefiniować w dowolnie inny sposób ! Jedyny powód to chyba to, że w ich mniemaniu prawa przyrody dają się prosto, w sposób zwięzły opisać przy takiej właśnie definicji dodawania wektorów.

No nie. Wynika to z definicji określającej pojęcie wektora. Jest to abstrakcyjna/umowna technika pozwalająca określić wielkość, kierunek i zwrot jakiegoś działania fizycznego. Tak więc może to być siła, pęd, prędkość, przyspieszenie, itp. wielkości, które można wyrysować i którym można przypisać właśnie wielkość, kierunek działania i zwrot. Stąd idąc dalej, wektor może być obrazem graficznym różnego kierunku działania co tłumaczy się również, że wyznacza prostą (wektor nie może być jakimś zawijasem jak to zrobił Krytkon bo to przeczy definicji/założeniu), długość wektora wyznacza w odpowiednio przyjętej skali, określoną wielkość a grot wektora określa zwrot działania. Jeśli mamy do czynienia z kilkoma wektorami określającymi różne kierunki, to wtedy najlepiej znaleźć wektor wypadkowy. Jeszcze trzeba dodać, że najprościej nasze działania w tym kierunku jest odnieść do jakiegoś przyjętego układu odniesienia. W układzie płaskim (czyli dwa wektory jakie przedstawił Krystkon wystarczy płaski, prostokątny, nie przestrzenny, układ odniesienia zwany kartezjańskim (od nazwiska twórcy Kartezjusza). Wtedy można przeprowadzać dokładne analizy. Krystkon założył działanie dwóch równych wektorów prostopadłych do siebie. Więc wyliczenie wypadkowej mu podałem, bo nie zrozumiał skąd się bierze wielkość wypadkowej 1,41 w stosunku do wielkości wektorów składowych (tych dwóch), bo wg niego winien wynosić 2. Tu właśnie suma arytmetyczna nie ma miejsca.. A tw. Pitagorasa to nie żaden podstępny chwyt ale zwyczajne rozwiązywanie trójkątów prostokątnych. W tym przypadku trójkąta równoramiennego. Jest to najprostsza metoda. Po co sobie komplikować życie przez mnożenie bytów? Wektorami nie mogą być np. temperatura (nie ma zwrotu i kierunku), masa (nie ma zwrotu i kierunku u Krystkona ma), czas (nie ma zwrotu i kierunku). Takie wielkości noszą cechę skalarów.

>Prawidłowa odpowiedź dla krystkona to raczej: "tak można według nich prosto korelować wyniki eksperymentów", a nie że "taka jest intuicja, zdrowy rozsądek albo że tak mówi matematyka".

W przypadku Krystkona nie działa. Stąd i nie można powiedzieć/określić jaka to jest prawidłowa odpowiedź. Jeśli ma odpowiedzieć by wyjaśnić niejasności pisane jego egzotycznym językiem, to ucieka od tematu jakby pytania nie było, lub znika na jakiś czas z forum i ładuje w tym czasie innym forumowiczom swoje pierdoły. Najlepiej przekonaj się sam i spróbuj z nim dyskusji. Sprowokuj go do wymiany swoich zdań i zakładam się, że długo nie będziesz czekał na to jak go określiłem. Zaręczam, że nie jestem złośliwy, bo tak naprawdę, co mnie jakiś Krystkon obchodzi.

>W oparciu o zdrowy rozsądek można zbudować świetną, matematyczną i spójną teorię, która nie będzie miała nic wspólnego z doświadczeniem. Natomiast upieranie się przy takiej definicji wektora może na dłuższą metę zatrzymać postęp nauki.

No jak widzisz jakoś nie zatrzymała. Nie bądź taki czarnowidz.

>Okazuje się , że pojęcia (np. definicja dodawania wektorów) obecne w umyśle fizyków mogą istotnie wpływać na postrzeganie.

Bez obaw. Fizycy znają gorsze przypadki jak np. skrętnik. Ilu studentów poskręcało rozwiązywanie skomplikowanego przestrzennego układu wektorów sił to sobie nie zdajesz sprawy.

W szczególności np. eksperyment pewną teorie falsyfikujący może okazać się eksperymentem ją potwierdzającym jedynie po zmianie systemu pojęciowego. A przypadki wielkich przełomów są bardzo sugestywne. Żaden argument Galileusza nie znalazł oparcia w ówczesnych pojęciach. Na przykład gdy Galileusz mówi o "ruchu" Ziemi nie ma na myśli starego sensu tego słowa. Z drugiej strony w żargonie naukowym nie było odpowiednich słów, aby wyrazić to co miał na myśli. Początkowo była to zabawa w kalambury. Dopiero później stworzono całą tę ideologie pełną nowych pojęć (zasada bezwładności, prawa Newtona, teleskop), której wewnętrzne elementy uzasadniają się nawzajem. W tym nowym systemie pojęciowym tzw. "doświadczenie wieży" początkowo teorii Galileusza jawnie przeczące nagle stało się eksperymentem ją potwierdzającym. Nowe pojęcia staną się niestety przeszkodą dla przyszłych rewolucjonistów, gdyż będą musieli wyrażać się w termiach starej ideologii. Jednak jest to niewykonalne, gdyż same definicje pojęć mogą zakładać to co kwestionują! Na przykład jak zweryfikować coś tak fundamentalnego w fizyce jak sensowność definicji wektora?

To należy do kategorii pewników/aksjomatów. Zapewniam, że jest sensowna i nie wymaga dowodów i dociekań, bo to jest oczywiste.

>Z pewnością nie możemy zrobić tego od wewnątrz nauki. Jedyny sposób na rozerwanie tego błędnego koła to stworzenie całkowicie nowego systemu pojęciowego odbierającego pewność najbardziej podstawowym założeniom. Na przykład system krystkona gdzie miejsce wektora zajmuje coś zupełnie nowego!

Otóż to. Co to za system? Jaki? Przecież on się ujawnia jako dokładny dyletant. Trzepie nieprzemyślanymi głupotami jak łupieżem z rękawa. Poza tym, gdzie Ty widzisz błędne koło? A Krystkon niech wyjawi co proponuje w zamian wektora!
Pozdrawiam.

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

Nie lubię cię ale lubię twoją wiedzę więc i tak będę odpowiadał na twoje wpisy.

Zauważ wszystkie wymienione przez ciebie wektory opisujące działanie zawsze związane są z pewnym polem działania. Nie są to wektory uniwersalne dla całego działania ale wektory w pewnym polu działania.

Jak opisać pole działania jeśli nie
objętość x siła wiązania czyli objętość x masa?

Tak więc mój zakrzywiony wektor właściwie opisuje pole działania bo opisuje i objętość i wielkość masy.

Piszesz, że masa nie jest wielkością wektorową.
Może masa rzeczywiście nie ma kierunku ale ma za to objętość a więc mój zaokrąglony wektor właściwie i zrozumiale opisuje pole, bo jest objętość i jest wielkość siły wiązania. Czyż nie?

A jak ty opisałbyś pole, w którym stwierdzisz pewną prędkość działania?

>Nie lubię cię ale lubię twoją wiedzę więc i tak będę odpowiadał na twoje wpisy.

Nie jestem tutaj na forum by szukać sympatii. Odpisuj sobie ile i jak chcesz tylko musisz pod wzgląd wziąć, że może mnie to wkurzyć, bo Twoje problemy wynikają z braku zdroworozsądkowego kojarzenia.

>Zauważ wszystkie wymienione przez ciebie wektory opisujące działanie zawsze związane są z pewnym polem działania.

Niestety. Wektorom przypisuje się nie pole, a miejsce działania, nieraz punktowe..

>Nie są to wektory uniwersalne dla całego działania ale wektory w pewnym polu działania.

????

>Jak opisać pole działania jeśli nie
>objętość x siła wiązania czyli objętość x masa?

Co rozumiesz przez pole działania? Bo ja nie widzę go. Początek każdego wektora zawsze jest "przyczepiony" do jakiegoś punktu. Jak masz problemy z kojarzeniem, to nie dam rady wytłumaczyć. Można jedynie oprzeć się na mianach wyróżniane najczęściej przez nawiasy kwadratowe "[]" jakie dopisuje się cyfrom we fizyce. Weźmy Twój przykład. Objętość [V]x siła wiązania (nie wiadomo co to w Twoim wydaniu bo raczej się mówi o energii wiązania) ale [F], powinna w iloczynie dać [VF]. Znasz taką wielkość fizyczną?? Objętość [V]x masa [kg] daje w iloczynie [Vkg]. Znasz taką wielkość fizyczną?? Ja na pewno nie i dlatego nie wiem o co Tobie chodzi.

>Tak więc mój zakrzywiony wektor właściwie opisuje pole działania bo opisuje i objętość i wielkość masy.

Czytałeś jak opisałem wektor? Jeśli nie, to nie mamy o czym rozmawiać. Powtarzam. Wektor wyznacza linię prostą, więc nie ma żadnych zakrzywień i krętasów. Poza tym objętość jest skalarem i nie można jej przypisać wektorowi.

>Piszesz, że masa nie jest wielkością wektorową.
>Może masa rzeczywiście nie ma kierunku ale ma za to objętość a więc mój zaokrąglony wektor właściwie i zrozumiale opisuje pole, bo jest objętość i jest wielkość siły wiązania. Czyż nie?

Nie. Napisałem powyżej dlaczego. Masa i objętość to skalary i nie można im przypisywać wektorów co wynika z definicji wektora..

>A jak ty opisałbyś pole, w którym stwierdzisz pewną prędkość działania?

Wyjaśnij co rozumiesz przez pole. Co ma prędkość działania do Twojego pola? Jeśli masz kłopoty to pierw skojarz sobie czym wyraża się prędkość i czym wyraża się pole i zależności jakie między nimi występują. Zobacz jakie miano końcowe działań matematycznych utworzysz.

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

Wenancjuszu narysowałem ci jak wyobrażam sobie oddziaływanie pól w przestrzeni - oddziaływanie ciał.

plus.googl(*)487974703722/posts/cxe1AEgWoib

gdzie
r - promień pola
m - masa pola (energia wiązania)

Wg oddziaływanie pól w przestrzeni to kształtowanie pola w czasie.
Wg mnie r3 jest wartością w wymiarze czasu.
Wg mnie kiedy iloczyn r3xm3 przewyższy iloczyn r1xm1 następuje rozpad ciała.

Wrócę jeszcze raz do oddziaływania ze szpicem ciała ukształtowanego w stożek.
Zauważ, że szpic w takim oddziaływaniu koncentruje całą masę ciała, to tak jakbyś całe ciało zgniótł do objętości szpilki zachowując jego masę.

Wyobraź sobie kilogramową metalową kulę ułożoną na piasku. Naciskając na nią z łatwością wcisnąłbyś ją w piach, jeśli jednak kulę przeformatujesz w stożek zakończony ostro na żyletkę i ustawisz go na piasku to nie dasz rady wcisnąć go w piach nawet wtedy, kiedy będziesz tak parł, że rozerwiesz sobie dłoń na strzępy.
To oznacza, że pole z którym oddziałujesz zmieniło się, po zmianie kształtu masz do czynienia z polem, w którym w bardzo małej objętości zamknięta jest ogromna masa. TO tak jakbyś oddziaływał z kilogramową szpilką.

Pisałem o stabilizowaniu lotu naboju wystrzelonego z lufy dzięki wprawieniu go w ruch obrotowy. No to wyobraź sobie, że można tak ustabilizować stożkowy nabój w chwili uderzenia w pancerz, że ten będzie oddziaływał z pancerzem wyłącznie szpicem stożka koncentrując całą masę naboju w jednym punkcie. Tak samo jak rozpędzony żyroskop oddziałuje z podłożem tylko swoim ostrym zakończeniem i nie sposób zdestabilizować go uderzeniem.
Wystarczy z tej samej wysokości zrzucić na podłogę bezczynny żyroskop i rozpędzony, żeby zobaczyć różnicę w odcisku jaki powstanie pomiędzy tymi dwoma uderzeniami.

Wg mnie ciała nie mają wyraźniej granicy i to że stwierdzamy odległości do innych ciał świadczy o tym, że oddziałujemy z tymi ciałami tyle, że są to oddziaływania słabe. Te oddziaływania wzmagają w miarę zbliżania się do ciał.

Wg mnie oddalenie ciała ma dokładnie ten sam charakter co skurczenie się ciała.
Jeśli pewne ciało oddalimy na 10m to mamy na nie słaby wpływ.
To samo stałoby się gdyby ciało pozostając w pobliżu zmniejszyło swoją objętość zachowując masę. Wówczas pomimo niewielkiej z pozoru odległości mielibyśmy na to ciało tak samo słaby wpływ.

DOBRA! TWOJA FIZYKA JEST G E N I A L N A!!! Tyle, że ja jej nie rozumiem. Widzisz jaki matoł ze mnie? Ale zauważyłem także, że nikt jej na tym forum nie rozumie, co jest mi pociechą, bo myślałem, iż tylko ja taki.
Nie dość masz uwag krytycznych?
Szedłem po linku do Twojego rysunku, potem czytałem Twoje wyjaśnienia i stwierdzam, że nie nadążam za Twoim geniuszem.
Rysunek nic nie wyjaśnia a raczej zaciemnia wszystko. Opis musisz wyjaśnić zdanie po zdaniu, bo każde twoje zdanie albo nie pasuje albo jest nie na temat i trudno jest dojść o co Tobie chodzi..

Nadal polecam Wikipedię, gdzie co prawda w formie skróconej ale myślę, że przystępnej, zasady kinematyki, może i dynamiki jak Tobie będzie potrzebna, prawo powszechnego ciążenia, prawo zachowania pędu, prawo zachowania momentu pędu, co to jest pojęcie dźwigni i ruchu, a przede wszystkim co jest energia (potencjalna i kinetyczna, cieplna, elektromagnetycznego pola) oraz co to jest wektor, co to skalar, praca w sensie fizyki, przyspieszenie, inercja, problem(sic!) załamania światła, soczewkowania w astronomii, w soczewkach "skanalizowanych" na pewno nie, co to jest dyspersją, co jest dyfrakcją a co polaryzacją, na czym polega prawo rozchodzenia się fal Huygens 'a, prawo obicia fal świetlnych (czyli fal elektromagnetycznych, prawo Snella zwanego też Sneliusem), itd. Chcesz na tym forum wiedzieć wszystko w jednym zdaniu. TO NIEMOŻLIWE! Widząc Twoją niezwykłą dociekliwość w drążeniu tematów kilkanaście na raz, na pewno zainteresują Ciebie dociekania głupków, którzy tak głupią fizykę wymyślili i narzucili ją całemu światu. Proponuję wystąpić z ostrym dezyderatem do P.A.N.-u i do Komisji Edukacji Narodowej o zmiany w metodyce nauczania bo już od młodych lat szkolnych uczy się kłamstw. Swoje dowody oczywiście przedstawisz. Z drobną uwagą. Dawkuj swoje przemyślenia powoli by nie wywołać szoku, gdyż niektóre słabe ustroje psychiczne mogą tego nie wytrzymać. Ze swej strony życzę powodzenia. " Per aspera ad astra". Masz na razie jedynego obrońcę jakim jest "Jan Bednarski", który widzi w Tobie jakąś rewelację intelektualną, nie brzydząc się Twoich wypowiedzi i atakując problem nazewnictwa w fizyce, tym samym Ciebie podziwiając, czyniąc Twoje nieuctwo rewolucyjnym podejściem do nazewnictwa już dawno uznanego przez cały świat. Nie zmarnuj tej szansy. On też ciągnie makarony niedogotowane nie na temat, nieomalże jak Ty, który powiedzenie łacińskie przytoczone powyżej jesteś gotów zinteretować jako "od esperalu do opla astra".
Pogadaj z nim. Tłumaczy Ciebie, bo "Belfer00" jak myślę już nie.

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

>No nie. Wynika to z definicji określającej pojęcie wektora. Jest to abstrakcyjna/umowna technika pozwalająca
>określić wielkość, kierunek i zwrot jakiegoś działania fizycznego.

Jestem oczywiście świadomy, że Krystkon błędnie używa tego słowa, ale mój post dotyczył właśnie tego, że naprawdę rewolucyjna teoria nie może być wyrażona poprawnie w języku starego paradygmatu (w ogóle nie może być wyrażona w języku). Wiadomo, że definicja dość sztywno wyznacza własności danego pojęcia. Jednak historia nauki pokazuje, że raczej podmieniano definicje pod istniejące słowo zamiast wymyślania nowego (patrz: definicja choroby, śmierci). Sam uważam, że w tych sytuacjach powinno się wymyślić nowe słowo. Jednak nie jest to łatwe i trudno byłoby nagle skłonić ludzi do jego używania, gdyż język nie działa tak jak racjonalistom się to wydaje. Tym bardziej, że nowe pojęcie często przejmuje role starego tak że stare traci już zastosowanie (nie występują równolegle). Jeśli np. okazałoby się, że wprowadzenie innej reguły sumowania wektorów znacznie uprościłoby matematyczny zapis teorii naukowych to przypuszczam, że pozostawionoby słowo "wektor" zmieniając przy tym definicje w odpowiedni sposób. Jestem pewien, że można byłoby stworzyć teorie współczesnej dynamice równoważną nie posługując się w ogóle pojęciem wektora (być może wprowadzając inne byty). Istotne jest tylko czy 1) przewidywania Krystkon'a są zgodne z eksperymentami 2) pomysły Krystkon'a nie są zdegenerowane względem dziś obowiązującej teorii.

>No jak widzisz jakoś nie zatrzymała. Nie bądź taki czarnowidz.

Tego akurat nie wiem, gdyż nie mam punktu odniesienia.

>Otóż to. Co to za system? Jaki? Przecież on się ujawnia jako dokładny dyletant. Trzepie nieprzemyślanymi głupotami jak łupieżem z rękawa.

Nie mam pojęcia czy w tym co pisze Krystkon jest coś sensownego. Jak wspomniałem na przykładzie Galileusza nawet wykonanie eksperymentu mogłoby tego nie rozstrzygnąć. Zabawne jest jedynie to, że bełkot jest nierozróżnialny od niewspółmiernej teorii. Ciekawe co by było gdyby współczesny absolwent fizyki znalazł się wśród astronomów z Wirtembergii. Moim zdaniem żadna merytoryczna argumentacja i żadne eksperymenty nie odniosłyby skutku. W tamtych czasach nie było wcale przekonujące, że np. obserwacja przy użyciu teleskopu ma moc dowodową (z uwagi na pewne zawiłe i do dziś nie w pełni wyjaśnione anomalie optyczne). Autorzy przełomowych teorii zwykle nie cieszą się uznaniem w swoich czasach. Także dziś dokonując osądów opieramy się na normach ustalonych przez autorytety. Gdybyśmy się znaleźli w XVII w. to tutejsi racjonaliści skrytykowaliby Galileusza w ten sam sposób co arystotelicy.

>Poza tym, gdzie Ty widzisz błędne koło?

Błędne koła są w fizyce wszechobecne. Po pierwsza występują one już na poziomie systemu pojęciowego, gdzie polegają na takim uwarunkowaniu patrzenia na świat przez stare pojęcia, że stają się nieobalalne przez jakiekolwiek dające się pomyśleć zdarzenie. Jeśli np. ktoś zdroworozsądkowo rozróżnia pojęcia "góra" czy "dół" to nigdy nic go nie przekona, że Ziemia się porusza i obraca. Przecież Ziemia jest niezwykle ciężka. Nie może wspiąć się ponad Słońce a później na złamanie karku zwalić się w dół.

"Dlatego też pierwszym krokiem naszej krytyki zwyczajowych pojęć i zwyczajowych reakcji jest wyjście poza koło ograniczeń i wymyślenie nowego systemu pojęciowego, na przykład nowej teorii pozostającej w konflikcie z najstaranniej ustalonymi wynikami obserwacji i gwałcącej najbardziej racjonalne zasady teoretyczne, albo też zapożyczenie takiego systemu spoza nauki, z religii, z mitologii, z pomysłów osób niekompetentnych lub bełkotu szaleńców."(Feyerabend)

Po drugie twierdzeń naukowych nigdy nie da się sfalsyfikować pojedynczo, gdyż przy wykonywaniu dowolnej obserwacji trzeba przyjąć wiele dodatkowych założeń (od filozofii percepcji i fizjologii narządu wzroku po zasadę działania sprzętu pomiarowego). Na przykład gdy mierzę natężenie prądu elektrycznego w rzeczywistości obserwuje jedynie wychylenie wskazówki spowodowane czymś co współcześni fizycy nazywają "siłą elektrodynamiczną". Nie mogę więc zweryfikować praw elektrycznych bez przyjęcia twierdzeń z innych dziedzin (i vice versa). Równie dobrze cała nauka mogłaby błądzić, gdyż stanowi ona siatkę wzajemnie do siebie odwołujących się teorii.

Wreszcie po trzecie przytaczane przez niektórych filozofów argumenty za materializmem działają jedynie wtedy gdy to założenie zostało wcześniej przyjęte. Podkreślają np. że istnieje wyraźne rozróżnienie pomiędzy przedmiotem a wrażeniem. Jednak to czy takie rozróżnienie istnieje należy właśnie do przedmiotu sporu z idealizmem. Kiedy indziej piszą o tym, że muszą istnieć przyczyny zewnętrzne warunkujące przeżywane doświadczenia - istne błędne koło - gdyż to rozumowanie odnosi się tylko do zasady obecnej wewnątrz umysłu. Na jakiej podstawie stosować ją do całego świata ?

.

>naprawdę rewolucyjna teoria nie może być wyrażona poprawnie w języku starego paradygmatu (w ogóle nie może być wyrażona w języku)

Musi być wyrażona w jakimś języku, czyli przekonwertowana na język.

>Wiadomo, że definicja dość sztywno wyznacza własności danego pojęcia.

Na odwrót. Definicja powstaje na konkretnych podstawach. Jest to efekt obserwacji i konwertowania bodźców na język. Czyli szyfrowanie danych. Odczytywanie definicji to odszyfrowywanie danych, więc trzeba się trzymać reguł wyznaczonych przez definicję. Możesz jednak zauważyć, że ktoś coś zdefiniował sprzecznie z tym co wiemy dzięki obserwacjom i zmienić część definicji.

Język, którego używamy to opis perspektywy. Na tą samą rzecz można patrzeć z różnych perspektyw. Ubolewam nad tym, że większość bierze wycinki prawdy, albo przyjmuje przejęte ze społeczeństwa puste hasła i utożsamia się z nimi emocjonalnie. Z innymi perspektywami się z reguły walczy, a ludzie chcą mieć poczucie, że mają rację, czyli znają prawdę. Żeby je mieć muszą się okłamać, a właściwie mózgi robią to za nich tak, że nie dociera to do ich ograniczonej świadomości. Kluczowe jest to, że język ma taką właściwość, że zawsze opisuje jakąś ograniczoną perspektywę, albo jest ogólnikiem, uproszczeniem, pozostawiającym wiele rzeczy w domyśle - albo jako oczywiste dla każdego, albo interpretowane na różne sposoby. Kardynalnym błędem wielu ludzi (większości?) jest przekonanie, że język wyczerpuje temat i oddaje prawdę, która jest zawsze taka sama. Język to tylko narzędzie. Sprawne posługiwanie się nim ma jednak ogromną moc i może służyć do oddziaływania na ludzkie emocje i manipulację nimi.

Dobry przykład to pojęcie świadomości i "ja". Ludzie utożsamiają jedno z drugim mówiąc np "jestem świadomością". "Jestem sobą" to już schizofrenia jeśli ktoś interpretuje to dosłownie. Niestety zwykli ludzie są jeszcze gorsi. Zazwyczaj utożsamiają się w tym zdaniu nie z "jestem" tylko z "sobą". Świadomość postrzegają jako właściwość i obiekt w jednym ("być świadomym czegoś"), a nie jako sedno "(ja doświadczam, że jestem czegoś świadomy"), dla którego nie jest ważne to co jest treścią świadomości. Im bardziej jesteśmy w stanie pociąć twierdzenia na kawałki i wyjaśnić znaczenie konkretnego toku myślenia, tym jesteśmy mądrzejsi, a im większymi ogólnikami się posługujemy - tym głupsi i bardziej zakłamani. To pierwsze wiążę się z chłodnym myśleniem racjonalnym, a to drugie z emocjami. Dla prostaków meta-przekonanie na temat koloru odnosi się do bodźca, który odbierają. To jest dla nich kolor, a słowo np "czerwony go opisuje". Dla kogoś kto myśli głębiej ważna jest struktura zjawiska odbierania koloru i tak "czerwony" i jego wygląd to jeden punkt na mapie przekonań (etykietka), a zjawisko to odbijanie się światła w taki, a nie inny sposób, wrażenie wzrokowe to skutek interpretacji tego przez mózg. Kolory w rzeczywistości nie istnieją obiektywnie, ale intersubiektywnie istnieją memy w naszych głowach i doświadczenie widzenia koloru tworzone przez mózgi. Wokół tego powstają słowa, a do nich definicje i skojarzenia. Obiektywne istnienie koloru czerwonego odbywa się poprzez czysto subiektywne doznanie. Obiektywnie nie może jednak istnieć definicja koloru czerwonego, która jest prawdziwa.

Ludzie myślący racjonalnie dochodzą prędzej czy później do granic swojej wiedzy i ludzkich możliwości poznawczych. Wariaci konfabulują na temat tego czego nie wiemy i mówią, że taka jest prawda. Ich argument to "udowodnij, że jest inaczej", a potem skoro nie masz jak udowodnić nieistnienia czegoś to mówią "każdy ma prawo uważać jak chce" czyli zrównują swoje urojenia z faktami. Naukowcy konfabulują na temat faktów, ale negują te wymysły i dzięki ich mnogości i dedukcji dochodzą w końcu do bardziej trafnych modeli.

>Równie dobrze cała nauka mogłaby błądzić, gdyż stanowi ona siatkę wzajemnie do siebie odwołujących się teorii.

Która jest w jakimś stopniu skuteczna i ma swoje braki. Możemy zmieniać te siatki jak trener formację zespołu i nie istnieje jedna słuszna, która zawsze jest prawdziwa i optymalna. Zalety jednych systemów pojęciowych mają też swoje wady, a gdy je eliminujemy to gdzieś indziej wyskakują nowe, których wcześniej nie było.

>Gdyby się nad tym zastanowić to wcale nie jest takie oczywiste dlaczego fizycy właśnie taką definicje dodawanie wektorów wybrali. Można to zdefiniować w dowolnie inny sposób ! Jedyny powód to chyba to, że w ich mniemaniu prawa przyrody dają się prosto, w sposób zwięzły opisać przy takiej właśnie definicji dodawania wektorów. Prawidłowa odpowiedź dla krystkona to raczej: "tak można według nich prosto korelować wyniki eksperymentów", a nie że "taka jest intuicja, zdrowy rozsądek albo że tak mówi matematyka". W oparciu o zdrowy rozsądek można zbudować świetną, matematyczną i spójną teorię, która nie będzie miała nic wspólnego z doświadczeniem. Natomiast upieranie się przy takiej definicji wektora może na dłuższą metę zatrzymać postęp nauki.
Ja dodam jeszcze do tego, co napisał Wenancjusz, parę rzeczy.

Po pierwsze, wektor to nie jest pojęcie z dziedziny fizyki, a matematyki - i jest to tam element przestrzeni liniowej. Przestrzeń liniowa jest definiowana przez pewne aksjomaty, które musi spełniać, żeby mogła być tak nazywana, i z tych aksjomatów wynikają jej własności, a w tym własności wektorów (czyli m.in. jak się je dodaje).

Fizycy użyli tego pojęcia dlatego, że dobrze opisywało to, co akurat było trzeba. Jak inne matematyczne pojęcie będzie pasowało lepiej, to zaczną używać właśnie jego, ale nadal nie zmieni to definicji wektora.

I niezależnie od tego czy ostatecznie wektory będą przydatne, czy nie, rzeczy opisywane przez krystkona wektorami nie są.

A poza tym, fizycy już wykorzystują wiele pojęć nieskończenie dziwniejszych niż wektory Wektory są wręcz, powiedziałbym, jednym z najprostszych.

>Konkretne pytanie do znawcy tematu.
>Przykładasz do ciała 2 prostopadłe siły o wartości 1 każda. Na skutek złożenia sił, ciało oddziałuje dalej z silą wypadkową 1,41 a ja pytam się ciebie gdzie pozostałe 0,59??

To ja mam jeszcze lepszy przykład. Przykładasz do ciała dwie siły Z PRZECIWNYCH STRON o wartości 1 każda. Ciało oddziałuje dalej z siłą 0, a ja pytam gdzie się podziała cała siła?

>A mogę ci podpowiedzieć bo i tak nie wpadniesz.

Ja chyba wpadnę. Zostanie odbita. Jeśli kopniesz piłkę, to ona odleci. Jeśli jednak kopniesz piłkę i jednocześnie ktoś ją kopnie z drugiej strony, to efekt poczujesz taki, jakbyś kopnął ścianę. Jeśli zaś kopniecie we dwóch pod kątem prostopadlym, to odbije się tylko część, właśnie to pozostałe 0.59.

>Reszta jest w sile związania ciała a skoro jest we wiązaniu to i w masie ciała.
>Wynik z tego taki, ze ciało, na którym złożysz dwie siły prostopadłe, zwiększa swoją masę.

Jasne, jak cię będą bić z dwóch stron, będziesz grubszy. Przecież to logiczne. Teraz weź wagę i próbuj.

>A mogę ci podpowiedzieć bo i tak nie wpadniesz.
>Reszta jest w sile związania ciała a skoro jest we wiązaniu to i w masie ciała.
>Wynik z tego taki, ze ciało, na którym złożysz dwie siły prostopadłe, zwiększa swoją masę.

Nie. Przyłożone siły do jakiejś masy, nie zwiększają w żadnym wypadku tej masy. Po pierwsze nie ma takiego związku między masą a przyłożoną siłą. Przyłożone do masy siły tworzą sumę geometryczną (sił może być więcej) czyli wypadkową działającą na masę, która zmienia i ma wpływ na przyspieszenie/opóźnienie inaczej wzrostu lub zmniejszenia pędu masy, a nie na jej wielkość. Jeżeli na ciało działa stała siła, to wywołuje przyspieszenie (dodatnie lub ujemne) wprost proporcjonalne do siły działającej. Siła działająca zgodnie trajektorią masy nadaje przyspieszenie zgodne z torem poruszania się masy. Siła działająca pod innym kierunkiem zmienia trajektorię ruchu masy, a wżadnym przypadku nie ma wpływu na zmianę wielkości masy.

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

>Konkretne pytanie do znawcy tematu.
>Przykładasz do ciała 2 prostopadłe siły o wartości 1 każda. Na skutek złożenia sił, ciało oddziałuje dalej z silą wypadkową 1,41 a ja pytam się ciebie gdzie pozostałe 0,59??
>A mogę ci podpowiedzieć bo i tak nie wpadniesz.
>Reszta jest w sile związania ciała a skoro jest we wiązaniu to i w masie ciała.
>Wynik z tego taki, ze ciało, na którym złożysz dwie siły prostopadłe, zwiększa swoją masę.

Krystkon bzdura totalna. Te dręcząco 0,59 znajduje się:
Obie siły rozkładasz na dwie składowe wobec układu odniesienia. Skoro można potraktować je zwykłą geometrią, każdą siłę też rozłożyć na siłę złożoną z dwóch, lub więcej sił w zależności od doboru układu odniesienia i pozycji sił wobec niego. Te dręczące Ciebie 0,59 wartości wypadkowej znajduje się właśnie w drugiej składowej wektora siły a nie w masie! Czy Ty to widzisz? Jesteś tak nierozumnie zadufany w sobie, że nawet tego co napisałem nie czytasz! Jakżeż Tobie tłumaczyć!? No ręce opadają. A taką masz ponoć wyobraźnię! Belfer widzi w Tobie ciekawą osobowość. Ja widzę zarozumialca bez podstawowej wiedzy w dziedzinie omawianej. Po co mącisz spokojne wody? Obstawaj sobie ile chcesz przy swoich wymysłach, a ja Tobie obiecuję całkowitą klęskę i uprzedzenie innych forumowiczów do Ciebie, bez mojej bezpośredniej interwencji, bo mnie po prostu nie obchodzisz.. I to nie jest pogróżka/zmowy Tobie na szkodę. Ty sam sobie szkodzisz. Przykład: Do czego doprowadziłeś swoją liczną rodzinę przez wyjazd do Niemiec? Do totalnej biedy? A co powiesz na totalną polską biedę? A ja widzę KOLOSALNĄ różnicę między polską a niemiecką biedą. Ty biedy nie masz. Ty chciałbyś być bogaty na tyle co by pluć na biednych....bo jesteś ekonomista za 1300! A co się spodziewałeś? Że po twoich wypowiedziach ktoś będzie Ciebie uwielbiał? Że Niemcy się poddadzą i klękną przed takim "fachowcem"? Od razu będziesz jakimś tam prezesem? A w Polsce to miałeś? Nie nie i nie. Więc spróbuj uporządkować swoje myślenie, w co nie wierzę zadufanym pustym i jałowym bubkom tylko wypłakującym się i skarżącym, nie mężczyznom, nie macho, i niezaradnych jak niemowlę co się zesrało. Odrażasz mnie Krystkonie, rzekomo mającego "jaja" we właściwym miejscu, Mnie Wenancjusza I Kujawskiego też. Czuję do Ciebie wielką pogardę. Twoja słabość i nieuctwo jest obraźliwe dla obecności innych na tym forum. Skoro tego nie czujesz, to znów piętro niżej będziesz. Nie masz żadnej refleksji nad samym sobą.

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

I Wenancjuszu niewłaściwie pojmujesz cenę.
Ty myślisz o cenie i widzisz dobra a myśląc o cenie w ogóle nie powinieneś dostrzegać dóbr a jedynie wzajemne świadczenia ludzi. Nie dobro jest tu zasadnicze lecz ludzkie zachowania w obliczu dóbr.
Potrzeba do tego pojąć, że uznanie cudzej własności jest świadczeniem, ze uznanie zobowiązania jest świadczeniem, ze kreacja i emisja pieniądza jest świadczeniem. Wystarczyłoby konstrukt, któregokolwiek z tych świadczeń a wszystkie ceny uległby natychmiastowej zmianie.

>I Wenancjuszu niewłaściwie pojmujesz cenę.
>Ty myślisz o cenie i widzisz dobra a myśląc o cenie w ogóle nie powinieneś dostrzegać dóbr a jedynie wzajemne świadczenia ludzi. Nie dobro jest tu zasadnicze lecz ludzkie zachowania w obliczu dóbr.

Cena dotyczy wszystkich sfer działania ludzi. Dobra tylko wyróżniłem bo łatwiej to zrozumieć (czego Ty nie załapałeś). Usługi i świadczenie też są dobrem i istnieją na rynku wymiany towarowo-pieniężnej..

>Potrzeba do tego pojąć, że uznanie cudzej własności jest świadczeniem, ze uznanie zobowiązania jest świadczeniem, ze kreacja i emisja pieniądza jest świadczeniem. Wystarczyłoby konstrukt, któregokolwiek z tych świadczeń a wszystkie ceny uległby natychmiastowej zmianie.

W sensie stricto pojęcie ceny jest inne. Tu bym musiał rozciągnąć dłuższy wywód. Mogę to zrobić osobno, bo będzie nawet w okrojonej wersja kilku stron. Zacząłbym od rynku wymiany towarowej, bo łatwiej wtedy przejść do pojęcia pieniądza i działania rynku wymiany towarowo-pieniężnej. Zasadnicze pojęcie ceny jako wspólnego miernika wartości powstało równolegle z wejściem do użytku powszechnego pieniądza-zamiennika towaru.

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

>Czyli fałszerstwo pieniędzy masz na myśli? Bo tak to rozumiem. Co Ty bredzisz człowieku! Kiedy Ty się opanujesz?
www.racjon(*)/z,0/d,3/s,721145/i,93#w723041

Podpisuję się pod każdym znakiem zapytania

>Podpisuję się pod każdym znakiem zapytania

Dziękuję i doceniam sobie.
Pozdrawiam.

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

>Nie znam się na tym.
>Wiem za to, że wszelkie oddziaływania ciała z innymi ciałami i związane z tym siły zmieniają masę ciała.

Jeżu przenajświętszy... A skąd to wiesz? No bo jeszcze nikt inny tego nie wie.

>>Nie znam się na tym.
>>Wiem za to, że wszelkie oddziaływania ciała z innymi ciałami i związane z tym siły zmieniają masę ciała.
>Jeżu przenajświętszy... A skąd to wiesz? No bo jeszcze nikt inny tego nie wie.
>

To co ty nazywasz odbiciem siły oddziaływania jest przekształceniem jej w silę wiązania.
Każda siła oddziaływania, która nie powoduje przesunięcia jest przekształcona w silę wiązania.

Zauważ, że masa ma ten sam charakter co związanie.

Ciała, które oddziałują ze sobą z pewną silą, bez żadnego przesunięcia są związane. To oznacza, ze tracą swoją odrębność.

>>>Nie znam się na tym.
>>>Wiem za to, że wszelkie oddziaływania ciała z innymi ciałami i związane z tym siły zmieniają masę ciała.
>>Jeżu przenajświętszy... A skąd to wiesz? No bo jeszcze nikt inny tego nie wie.
>>
>To co ty nazywasz odbiciem siły oddziaływania jest przekształceniem jej w silę wiązania.

Jak? Wyjaśnij w końcu do cholery! Co Ty bredzisz! Zabawę sobie robisz na tym forum, czy jak?

>Każda siła oddziaływania, która nie powoduje przesunięcia jest przekształcona w silę wiązania. O co chodzi???
>Zauważ, że masa ma ten sam charakter co związanie.

Czy ja jestem pijany czy ten cały świat "myślicieli" się upił? No luduuu! I tacy chodzą po tej naszej ziemi??? Krystkon ! To co zasuwasz jest nie warte niczego innego jak tylko byś podawał kawę i kanapki oraz leciał po następne pół litra.

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

>Ciała, które oddziałują ze sobą z pewną silą, bez żadnego przesunięcia są związane. To oznacza, ze tracą swoją odrębność.

Aha, jak po pijaku uderzę się w drzewo, to tracę swą odrębność i staję się z nim jednością. Dobrze mówi, polać mu!

>>Ciała, które oddziałują ze sobą z pewną silą, bez żadnego przesunięcia są związane. To oznacza, ze tracą swoją odrębność.
>Aha, jak po pijaku uderzę się w drzewo, to tracę swą odrębność i staję się z nim jednością. Dobrze mówi, polać mu!
>

Tak jesteś mniej odrębny od drzewa w chwili przeciążenia.
Podobnie jak od podłoża windy w chwili przeciążenia.
Podział to rzecz względna i zależy od wymiaru, rozkładu i wartości sił. Co dla jednego obserwatora będzie jednością dla drugiego może być już mnogie.

Zauważ, ze siła oporu z jaką mierzysz się podczas przesunięcia przedmiotu jest siłą z jaką jesteś związany z przedmiotem. Gdyby ktoś zechciał was rozdzielić podczas gdy przesuwasz przedmiot musiałby działać z silą większą od oporu.

I tak właśnie należy traktować masę jako przejaw siły wiązania.
Każde doznanie masy innych ciał możesz pojmować jako twoje związanie z nimi.
W sprzeczności z doznaniem masy/oporu ciała jest doznanie działania/prędkości innego ciała. Prędkość ciała możesz pojmować jako siłę twojego rozpadu z tym ciałem.

>Tak jesteś mniej odrębny od drzewa w chwili przeciążenia.

Krystkon! Ja nie wytrzymuję. Co Ty wypisujesz za bzdury! Jak zachowuje się drzewo w chwili przeciążenia? O co Tobie chodzi???
>Podobnie jak od podłoża windy w chwili przeciążenia.

>Podział to rzecz względna...

No jasne. Zależy tylko od dzielącego. A o sile d'Alemberta coś wiesz???

>..i zależy od wymiaru, rozkładu i wartości sił. Co dla jednego obserwatora będzie jednością dla drugiego może być już mnogie.

Czyli o co w ogóle chodzi????

>Zauważ, ze siła oporu z jaką mierzysz się podczas przesunięcia przedmiotu jest siłą z jaką jesteś związany z przedmiotem.

Ależ to żadne odkrycie, bo każdy z nas spotyka się z tym codziennie, zwłaszcza jak żonie odbiło przesuwanie mebli.

>Gdyby ktoś zechciał was rozdzielić podczas gdy przesuwasz przedmiot musiałby działać z silą większą od oporu.

To oczywiste.

>I tak właśnie należy traktować masę jako przejaw siły wiązania.

Ciągle uprawiasz mantrę jak nawiedzony. Już Tobie tłumaczyłem, ze siła nie ma wpływu na zwiększenie masy, i w ogóle na wielkość masy.

>Każde doznanie masy innych ciał możesz pojmować jako twoje związanie z nimi.

Co to oznacza, bo nie rozumiem. Co oznacza "doznanie" mas??? Czy ty się plączesz w niemieckim? Nie dziwi mnie, bo nazewnictwo jakie stosujesz jest co najmniej egzotyczne. Ty, podobno Polak, skończywszy polskie szkoły nie umiesz operować zrozumiale językiem polskim??? To jak jest w niemieckim?? Tak samo?? Kto więc mgr-a polskiego potraktuje z szacunkiem?? Jesteś w Niemczech antyreklamą Polaka wykształconego. Tam są inne kryteria oceny, nie takie, że rzucisz papierek na stolik kadrowej i masz wszystko. Tam zmusza się do wykazania swoich umiejętności. Jeśli masz takie to masz poważanie (a takie masz zważywszy Twoje wypowiedzi na tym forum?). Jeśli nie masz to zlatujesz tam gdzie jesteś teraz i nie miej pretensji do całego świata, że jest niesprawiedliwy w stosunku do Ciebie... Ja tylko Tobie powiem coś co wiem, bo sam byłem na studiach. Jeśli je "obębniłeś" dla widzimisię np. rodziców, w sumie i tacy są, a sam nie wiedziałeś co chcesz, co masz za wizję przyszłego, dorosłego życia, to jesteś beznadziejny facet. Jeszcze bym Ciebie uważał gdybyś nie skamlał na tym forum o doznanej krzywdzie (kto Ciebie skrzywdził? System, którego zasady znasz jako ekonomista?). Kto Ciebie potraktuje poważnie jak tak piszesz?? Myślę prostacko -nikt.

>W sprzeczności z doznaniem masy/oporu ciała jest doznanie działania/prędkości innego ciała. Prędkość ciała możesz pojmować jako siłę twojego rozpadu z tym ciałem.

No q..wa przestaniesz pier...lić? Czy nie masz żadnych hamulców??? O czym ty q..wa w końcu piszesz! Czy forumowicze będą usprawiedliwieni jak będą Ciebie nazywać jak najgorzej? Znikaj do bazgrołów, bo tam Twoje miejsce. Życzę Tobie tego serdecznie, nie żałuję i naprawdę pogardzam Tobą.

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.