Bardzo proszę o wypowiedzi na temat obecnie panującej tolerancji religijnej w Polsce. Jak jest i jak pownno być według Was. z góry bardzo dziękuję

Jeżeli o mnie chodzi, to uważam, że tolerancja w Polsce absolutnie nie istnieje. Tylko katolicy są w pełni akceptowani przez społeczeństwo. Wyznawcy innych wyznań, nie są uznawani za pełnoprawnego obywatela RP. Natomiast ateiści są postrzegani jako ludzie źli, sprzyjający homoseksualistom i pedofilom.

Jako ateiście głupio mi o tym pisać, ale ateista jest postrzegany w społeczeństwie jako komunistyczna lub postkomunistyczna wredna menda bez zasad - i wielu przypadkach jest to niestety trafne.

No właśnie. Brak tu tolerancji. A ona jest przecież taka ważna. Wszyscy o niej mówią i uważją się za ludzi tolerancyjnych, jednak kiedy powinni być tolerancyjni oni się odwracają. Uważają ateistów (i nie tylko, również ludzi innej wiary) za kogoś innego, bez uczuć i prawa moralnego. Nie rozumiem ich myślenia, ale tak niestety jest. Osobiście uważam, że mogą sobie wierzyć, jeśli to jest dla nich takie ważne, ale to jest tylko wiara. Jestem normalnym człoweikiem, a niektórzy przestają to zauważać, bo różnimy się jednym szczegółem.

---

"...cóż szczęście dać może nietrwałe, skoro snem jest całe..."

Tolerancja religijan. Sam nie spotkalem sie z jakimi kolwike aktami nienawisci, agrsji, czy nawet znieagi ze strny innych wyznan. Osobiscie w slyszalem jak zanjomi mowli z ironia o swaidkach Jehowy, ale to byly naprawde jedynie incydenty. Przypomina mi sie jedynie rozmowa, scislej rzeczu ujmujac dyskusja, w ktorej moja znajoma stwierdzila, ze z przyjemnaosci przeszla by na judaizm gdyz bardzo sie jej podoba ta religja, ale tego nie zrobi, gdyz boi sie jak beda na nia ludzie patrzyli i moze to nie jest dobry przklad jesli chodzi o postawe znajomej ale przytaczam to aby pokazac ze tolreancja religijan na w sie i w malych miastach jest jednak na niskim poziomie, ze ludzie w Polsce nie sa juz tacy jak kiedys, ze widac juz zaczatki ksenofobii i moze nie przesladowan ale moze nawrotow stereotypow, ktore beda przedstawialy ludzi o innym wyznaniu jako gorszych czy posiadajacych okreslone, zawsze negatywne cechy.

>Bardzo proszę o wypowiedzi na temat obecnie panującej
>tolerancji religijnej w Polsce. Jak jest i jak pownno być
>według Was. z góry bardzo dziękuję
>
Odpowiedź na pytanie: czy jest w Polsce tolerancja, nie wystarcza do wyjaśnienia złożonych relacji.

Jest to odpowiedź uśredniona. Np, rodzice w domu "X" nie mogą znieść tego, że ich dziecko odchodzi od religii.
Wszystko, co uśrednione fałszuje nieco rzeczywistość.
Polski system prawny dyskryminuje niewierzących.
Ponadto, co to znaczy, że kogoś toleruję, to nie wystarcza.
Mamy narzucony system świąt, nauczanie religii na nasz koszt, cele życiowe, finansowanie kościoła, treść programów nauczania w szkołach.
Dla mnie jako członka społeczeństwa nie jest obojętne, w co społeczeństwo inwestuje, czy w magię i rtyuał, czy też w naukę i postęp. Tolerancja połączona z zastojem gospodarczym nie wystarcza.

>ateista jest postrzegany w społeczeństwie jako komunistyczna lub postkomunistyczna wredna menda bez zasad - i wielu przypadkach jest to niestety trafne.

Jak widać indoktrynacja jest tak silna, że nawet ci przeciwko którym jest skierowana jej ulegają. Wielu polskich komunistów było katolikami i pilnowało np. aby ich dzieci miały ślub kościelny.

A co do tolerancji to różnica między liczbą ochrzczonych, a liczbą praktykujących tłumaczy wszystko. Można nie wierzyć, ale udawać trzeba i religię mieć na maturze. Bo prawdziwy Polak to katolik. Choćbyś nie wiem jakie zasługi miał dla kraju, ale zachodzi podejrzenie żeś nie katolik, to znajdzie się mnóstwo takich, którzy stwierdzą, uznają Cię zdrajcę.

Dobrze nie jest. Z nietolerancją ja zetknąłem się bardzo szybko, po 5. klasie szkoły podstawowej przestałem uczęszczac na religię i "rozwiązał się worek ze zwłokami". Polakom trudno zrozumiec, że ktoś może myślec inaczej, niż bezwolna trzoda i z obecną polityką to się długo nie zmieni.

>Bardzo proszę o wypowiedzi na temat obecnie panującej
>tolerancji religijnej w Polsce.

"Tolerancja religijna" i "w Polsce" to wyrażenia przeciwstawne.

> Jak jest i jak pownno być
>według Was.

Wyżej oczywiście nieco przesadziłem, ale dobrze nie jest. Młodzież akademicka należy chyba do najbardziej liberalnej grupy rodaków i tam z nietolerancją jeszcze nie zdarzyło mi się spotkać. Niestety, przejawia się ona nierzadko wraz z całkowitym brakiem, tudzież niechęcią zrozumienia w obrębie własnej rodziny. W relacjach osobistych nie jest najgorzej, ale może to dlatego, że najbliższe mi osoby (nie licząc rodziny) są ateistami, bądź katolikami, ale na zasadzie "w coś tam wierzę wierzę, nie praktykuję, do kościoła raz do roku pójdę, jak rodzina zagoni".

Gorzej jest w małych miejscowościach i na wsiach, gdzie niewierzący, albo przedstawiciele mniejszości, takich jak ŚJ, zielonoświątkowcy lub protestanci bywają traktowani jak odmieńcy i często skazywani na sądziedzko-towarzyski ostracyzm. Na tych relacjach skupiać się nie będę, gdyż na tym polu niewiele mam osobistych doświadczeń. Co do sytuacji ateistów w małych miejscowościach- współwieśniacy patrzą na Ciebie spode łba, jeśli nie chadzasz co tydzień do kościółka i plotkują o Tobie ile wlezie.

Najgorzej jest chyba na poziomie formalnej polityki, w której to nasz prezydent ze swoimi sługusami o aparycji Frankeinsteina dzielnie walczy o transformację dotychczasowego ustroju w teokrację.

Hesuskristos! Sprawdzaj czasem swoje posty w korekcie. Więcej baboli, niż szczęśliwych hien przy zdechłym mamucie.

>Jest to odpowiedź uśredniona. Np, rodzice w domu "X" nie mogą znieść tego, że ich dziecko odchodzi od religii.
>Wszystko, co uśrednione fałszuje nieco rzeczywistość.

Rzecz oczywista, ale takie uśrednianie potrafi wiele ciekawego pokazać.

>Polski system prawny dyskryminuje niewierzących.

Ot co, dlatego mówiąc o tolerancji religijnej w Polsce nie trzeba sięgać wyłącznie po indywidualne relacje rodzinne, czy towarzyskie.

>Ponadto, co to znaczy, że kogoś toleruję, to nie wystarcza.

Zgadzam się. Tolerować to można również szczury w piwnicy, ale tu trzeba wypracowywać postawę, która nie zakłada, że przedstawiciele innych ras, czy orientacji seksualnych są z założenia gorsi.

>Mamy narzucony system świąt, nauczanie religii na nasz koszt, cele życiowe, finansowanie kościoła, treść programów nauczania w szkołach.
>Dla mnie jako członka społeczeństwa nie jest obojętne, w co społeczeństwo inwestuje, czy w magię i rtyuał, czy też w naukę i postęp. Tolerancja połączona z zastojem gospodarczym nie wystarcza.

Zgadzam się całkowicie.

W moim środowisku (warszawska młodzież akademicka, tzw. inteligencja itp.) rzeczywiście trudno spotkać się z typowymi aktami nietolerancji religijnej. Na pierwszy rzut oka wydaje się, że wszystko jest ok - wierzysz, nie wierzysz, praktykujesz, nie praktykujesz - twoja sprawa. Jednak nawet wśród ludzi uznawanych za najbardziej tolerancyjną grupę w społeczeństwie dostrzegam czasem echa polskiego zacietrzewienia. Wierzący, agnostycy czy ateiści tolerują się nawzajem i akceptują swoje poglądy, ale rzadko kiedy zdarza się im wsłuchać w wypowiedzi śwatopoglądowego oponenta z autentycznym zrozumieniem lub chociażby ze szczerą intencją takiego zrozumienia. Najczęściej spotykam się z ukrytym między wierszami przekonaniem: "możesz sobie mieć takie a takie poglądy - masz do tego prawo ale i tak mój agnostycyzm (czy cokolwiek innego) jest lepszy i słuszniejszy niż twój np. ateizm".
Myślę, że istota tolerancji nie polega tylko na tolerowaniu i akceptowaniu. Tolerancja, pojęta jako otwartość na odmienne poglądy, krytycyzm w stosunku do własnych i gotowość ich stałej weryfikacji nie tylko w oparciu o swoje przemyślenia, to w Polsce nadal towar deficytowy, nawet wśród "warstw oświeconych".

> po 5. klasie szkoły podstawowej przestałem uczęszczac na religię i "rozwiązał się worek ze zwłokami".
>
Smutna prawda. Mam kolegę w klasie, który nie uczęszcza na religię, już na wstępie został napiętnowany przez innych jako ktoś gorszy. Sam chodzę na religię tylko dlatego, że "muszę". Mam jednak to szczęście że ludzie w mojej klasie nie są aż takim bydłem i swój rozum mają, dlatego jestem akceptowany przez tych którzy wiedzą, ale boję się pomyśleć co by powiedzieli ludzie z innych klas. Cóż, z chodzeniem do kościoła jest jeszcze gorzej. Gdy tylko coś wspomnę o tym iż nie chcę iść, rodzice od razu mówią mi coś w rodzaju: "Czekaj skończy ci się to dobre".

Jakbym widział siebie ładnych parę lat temu.

>Bardzo proszę o wypowiedzi na temat obecnie panującej
>tolerancji religijnej w Polsce. Jak jest i jak pownno być
>według Was. z góry bardzo dziękuję
>

ja mieskam terazniejszosci u gospodarz w Gdansk (Danzig) kiedysi w Niemiecach w Bremen
w Niemecach moje maski duchowe Ziemia moglem posiadac u gospodarz a w Polska powiedal ze to zla jest eneria,negatiw silni i odsylac abo wyzucic!

to nie jest byc tolerancyjni myslie

>Myślę, że istota tolerancji nie polega tylko na tolerowaniu i akceptowaniu.

Dla mnie właśnie na tym.

> Tolerancja, pojęta jako otwartość na odmienne poglądy, krytycyzm w stosunku do własnych i gotowość ich stałej weryfikacji nie tylko w oparciu o swoje przemyślenia, to w Polsce nadal towar deficytowy, nawet wśród "warstw oświeconych".

Zbyt mocno rozszerzasz pojęcie tolerancji. Jeśli ktoś ma zakuty łeb w sprawach swoich poglądów, ale nie przeszkadzają mu odmieńcy, to warunek tolerancji jest dla mnie całkowicie spełniony.