Słowiańszczyzna i Skandynawia zanotowały w tym roku najzimniejszy od dekad maj. Poprzedni tak zimny wydarzył się w roku 1991 i przyczynił się do powstania kultowego utworu grupy Manaam "Wyjątkowo zimny maj":
Dzień za dniem pada deszcz
Słońce śpi, nie ma cię
Jest mi bardzo, bardzo źle
Zimny kraj, zimny maj
Koty śpią, miasto śpi
Czarodziejskie śnią się sny...



Po zimnym maju przyszedł bardzo deszczowy czerwiec. W wielu regionach spadło nawet 300% normy wieloletniej. Przykładowo w Warszawie był on najbardziej wilgotny od roku 1951.

Najbliższe tygodnie zapowiadają się raczej wiosennie niż letnio, z temperaturami 20-24 stopnie.

Być może więc 2020 będzie rokiem bez zimy, ale i bez lata. To problem dla dzieci, które lubią i śnieg, i upały, lecz dla naszych organizmów optymalna temperatura wynosi 23,3°C. Dużo wyższe jak i dużo niższe częściej prowadzą do "awarii" naszych systemów. Pogoda bez mroźnej zimy i upalnego lata powinna więc przełożyć się na niższą ogólną liczbę zgonów w tym roku.

"Spłaszczaniu" pór roku towarzyszy jednak wzrost zdarzeń ekstremalnych: susze i powodzie. Deszczu nie pada mniej, lecz bardziej intensywniej. Musimy więc adaptować nasz kraj do zmian klimatu poprzez rozbudowę zabezpieczenia antypowodziowego i antysuszowego. Budowane często za ciężkie pieniądze systemy odpływowe nie są przygotowane na takie ilości wody, jakie spadają dziś. Potrzeba nam więc wielkich inwestycji w tym zakresie, jak i wielu małych, indywidualnych, poprawiających warunki wodne w kraju. Musimy być lepiej przygotowani zarówno na dużą, jak i małą wodę.

Co ważne, do zmian klimatu możemy się przygotować, tylko musimy przestawić priorytety z prób zawracania Wisły kijem, do czego zaliczyć możemy większość unijnej ekopolityki, symulującej walkę o klimat a de facto służącej do betonowania dominacji gospodarczej krajów najwyżej rozwiniętych. Zamiast tego powinniśmy się skupić na adaptacji do tego, co nieuchronne. Taka adaptacja jest całkowicie realna.