Jeśli ktoś ma przemożną ochotę polemizować z tezami KHK zawartmi w wątku:
www.racjonalista.pl/forum.php/s,830833
To prosiłbym tutaj.
Będe bezlitośnie moderował ew. wypowiedzi KHK nie mieszczące się w kanonach racjonalnej dyskusji.
W ten sposób choćby częściowo zredukujemy zaśmiecanie działu Nauka lawiną bełkotu.
Niestety, w obliczu nieobecności administratora Forum, takie wątki nie trafiają do Bazgrołów, więc skutecznie czy nie, będę próbował temu zaradzić.
Hamerlik - Twoje żale, płacze, oskarżenia o spisek przeciw twej wolności również będa usuwane. Znamy je dobrze, nie ma potrzeby powtarzać.
Dyskutanci - proszę o trzymanie się tematu. Nie chciałbym, aby wątek zamienił się w antyhamerlikowy sabat. Chociaz zupełne abstrahowanie od osobowości tego trolla jest trudne.
PS Najlepiej by było, aby zarówno temat zaczęty przez KHK jak i ten pozostały puste. Ale jak już mamy dyskutować, to lepiej w sensownych ramach.

> Na schematach oznacza się źródło w jednym miejscu symbolem + przewody jako linie dalej. Nie rozmazuje się na schemacie źródła na całość przewodu (uzwojenia) poddawanego indukcji.
>

Schemat z definicji jest uproszczeniem, częściowo poprawnym, częściowo błędnym. Powyższy schemat daje poprawną wartość prądu jeżeli v jest siłą elektromotoryczną a R jest oporem pętli przewodnika. Ale schemat ten jest błędny co do lokalizacji v i R. Pod tym względem lepszym przybliżeniem byłby szereg źródeł prądowych i oporników - coś w rodzaju koralików na pętli z nitki.

> Jak wygląda tutaj sprawa z SEM? Czy w nadprzewodniku to również 'bateria' rozciągnięta na całą długość pętli?

Można tak powiedzieć.

> Zastanawia mnie ten przypadek również dlatego, że z tego co piszesz, prąd w takim nadprzewodniku zamkniętym w obwód i poddawanym działaniu zmiennego pola magnetycznego, będzie niezerowy i skończony. Różnica potencjałów między każdym jego punktem natomiast zerowa, chyba że gdzieś się mylę.

Nie mylisz się: tak będzie.

>> prąd w takim nadprzewodniku zamkniętym w obwód i
>> poddawanym działaniu zmiennego pola magnetycznego, będzie
>> niezerowy i skończony. Różnica potencjałów między każdym jego punktem
>> natomiast zerowa, chyba że gdzieś się mylę.
>Nie mylisz się: tak będzie.

Potwierdziłeś wcześniej, iż można tak powiedzieć, że w nadprzewodniku SEM to 'bateria' rozciągnięta na całą długość obwodu.
Jaką wartość ma tutaj zatem owa SEM?
Przypomnijmy, że jednostką siły elektromotorycznej jest wolt (dżul na kulomb).

---

Jeśli każdy twój pomysł wydaje ci się genialny - dopij wódkę i idź spać.

Tymi pływami czy chodzeniem fal, Hamerlik albo chce się przypodobać, albo zrobić sobie dobrze na samopoczucie, albo jedno i drugie. Możliwe jednak, że jest jeszcze coś, czego nie zauważam.

---

Jeśli każdy twój pomysł wydaje ci się genialny - dopij wódkę i idź spać.

>Dokładnie jak Marcin z Kłecka, kilkaset lat temu, próbujący tłumaczyć choroby zakaźne "złym powietrzem".
>pl.wikipedia.org/wiki/Marcin_z_Kłecka

Nie zgadzam się. Ten Marcin był na owe czasy znakomicie wykształconym człowiekiem. A hipoteza morowego powietrza miała przynajmniej jakieś podstawy doświadczalne. I żadnej sensownej alternatywy wówczas.

Widzę jednak pewne analogię, choć są też i różnice.
Obecny stan wiedzy dotyczący elektro-magnetyzmu jest przez poważnych uczonych rozwijany.
Hamerlik nie ma ani podstaw ani determinacji, by choćby częściowo obecny stan wiedzy zrozumieć.
Traktuje go zatem, jak nomen-omen powietrze, co jest kuriozalne, ale i zarazem smutne.

---

Jeśli każdy twój pomysł wydaje ci się genialny - dopij wódkę i idź spać.

Hamerlik:
>Zapytałem czy opór jest siłą ale mnie zupełnie zignorowaliście, jak zwykle.
>Czy opór jest siłą?
Już sam sprawdziłeś na wiki, więc po co głupio pytasz. Zależy który. Elektryczny nie. Doczytaj zresztą.

>> Na schematach oznacza się źródło w jednym miejscu symbolem + przewody jako linie dalej. Nie rozmazuje się na schemacie źródła na całość przewodu (uzwojenia) poddawanego indukcji.
>> Schemat z definicji jest uproszczeniem, częściowo poprawnym, częściowo błędnym. Powyższy schemat daje poprawną wartość prądu jeżeli v jest siłą elektromotoryczną a R jest oporem pętli przewodnika. Ale schemat ten jest błędny co do lokalizacji v i R. Pod tym względem lepszym przybliżeniem byłby szereg źródeł prądowych i oporników - coś w rodzaju koralików na pętli z nitki.
>> Jak wygląda tutaj sprawa z SEM? Czy w nadprzewodniku to również 'bateria' rozciągnięta na całą długość pętli?
>Można tak powiedzieć.
>> Zastanawia mnie ten przypadek również dlatego, że z tego co piszesz, prąd w takim nadprzewodniku zamkniętym w obwód i poddawanym działaniu zmiennego pola magnetycznego, będzie niezerowy i skończony. Różnica potencjałów między każdym jego punktem natomiast zerowa, chyba że gdzieś się mylę.
>Nie mylisz się: tak będzie.

"Fizyk" dał najlepszy przykład działający na wyobraźnię, ale dla tych co już troszkę o prądzie coś wiedzą i mieli z nim do czynienia w praktyce. H nie ma z prądem kontaktu i nie robił ćwiczeń z nim, chyba przy choince, więc kontaktu myślowego z nim nie będzie.

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

Oprócz pola grawitacyjnego (G) mogłoby zostać zdefiniowane wektorowe pole ko-grawitacyjne (K).

Wzór na siłę ko-grawitacyjną jest taki:

F_k = m (v x K)

Pole ko-grawitacyjne (K) jest generowane jedynie przez poruszającą się masę i oddziałuje jedynie na poruszającą się masę (analogicznie jak w przypadku pola magnetycznego, ładunku elektrycznego i siły Lorentza). Konsekwencją istnienia pola ko-grawitacyjnego jest m.in. precesja peryhelium orbity Merkurego, odbiegająca od wartości przewidzianej jedynie na podstawie pola G.

Na tej samej zasadzie możemy opisać również zjawisko indukcji grawitacyjno-kograwitacyjnej.

.

>>> prąd w takim nadprzewodniku zamkniętym w obwód i poddawanym działaniu zmiennego pola magnetycznego, będzie niezerowy i skończony. Różnica potencjałów między każdym jego punktem natomiast zerowa, chyba że gdzieś się mylę.
>> Nie mylisz się: tak będzie.
> Potwierdziłeś wcześniej, iż można tak powiedzieć, że w nadprzewodniku SEM to 'bateria' rozciągnięta na całą długość obwodu.
> Jaką wartość ma tutaj zatem owa SEM?

Weźmy konkretny przykład: masz pierścień nadprzewodzący, zbliżasz do niego magnes i zatrzymujesz. Początkowo SEM=0. Przy zbliżaniu magnesu SEM>0, ale niewiele >0 bo indukuje ona prąd w pierścieniu kompensujący pole magnesu, wobec czego strumień pola wewnątrz pierścienia jest prawie zerowy. Gdy zatrzymasz magnes, znowu SEM=0 mimo, że prąd (ustalony) w pierścieniu płynie.

> Czy to jest tylko zwykły zbieg okoliczności, że równania opisujące grawitacje mogą przyjąć analogiczną postać do równań opisujących elektromagnetyzm ? (różniącą się jedynie wartością stałych)
> Tu jest opisana właśnie taka teoria:
> en.wikiver(*)nvariant_theory_of_gravitation

Trudno jest mi wnikać w szczegóły, bo ogólna teoria względności (OTW) oraz jej konkurencja, to działka odległa od mojej działalności. O ile mi wiadomo OTW nie ma jak dotąd rozsądniejszej (czytaj: dokładniejszej lub praktyczniejszej) konkurencji.

A co do zbiegu okoliczności, to Einstein kiedyś filozoficznie zapytał "czy Bóg miał jakiś wybór przy stwarzaniu Wszechświata?" Rozwój nauki od czasu zadania tego pytania sugeruje odpowiedź przeczącą: nie miał żadnego wyboru, Wszechświat jest taki jaki musi być i wszelkie domniemane zbiegi okoliczności są jedynie odzwierciedleniem naszej ignorancji.

> masz pierścień nadprzewodzący, zbliżasz do niego magnes
> i zatrzymujesz. Początkowo SEM=0. Przy zbliżaniu magnesu
> SEM>0*, ale niewiele >0 bo indukuje ona prąd w pierścieniu
> kompensujący pole magnesu

Hm. Ale to* przecież przeczy prawu Ohma.
Zastanawiam się, czy w tym przypadku zamiast SEM nie lepiej mówić ogólniej o źródle prądowym.

> wobec czego strumień pola wewnątrz pierścienia
> jest prawie zerowy.
> Gdy zatrzymasz magnes, znowu SEM=0 mimo, że prąd (ustalony) w pierścieniu płynie

Ciekawe. Jak długi czas później płynie ten prąd? Można się domyślać, że rozpraszajace się pole elektro-magnetyczne wokół pierścienia z czasem powoduje zanik prądu.

---

Jeśli każdy twój pomysł wydaje ci się genialny - dopij wódkę i idź spać.

>> masz pierścień nadprzewodzący, zbliżasz do niego magnes
>> i zatrzymujesz. Początkowo SEM=0. Przy zbliżaniu magnesu
>> SEM>0*, ale niewiele >0 bo indukuje ona prąd w pierścieniu
>> kompensujący pole magnesu
>Hm. Ale to* przecież przeczy prawu Ohma.
Pamiętaj, że przy indukcyjnościach i prądzie zmiennym "zwykłe" prawo Ohma dla oporności biernej nie obowiązuje.

Masz rację, jednak nie ma sprzeczności.
Rozumiem, że chciałeś napisać reaktancji .
Skoro SEM indukcji pobudza prąd w pierścieniu, to powinno dać się w chwili zmiany pola zmierzyć to napięcie. Nie kwestionuję tego.

Ale później jak rozumiem, zabieramy ten magnes. Zainteresował mnie ów prąd ustalony.
Nie wiem, czy ustalony i stały to u Fizyka jedno i to samo.
Zdanie "SEM=0 mimo, że prąd (ustalony) w pierścieniu płynie" sugeruje, że stały.
Reaktancja wtedy zerowa. Tu też zresztą nie ma sprzeczności z prawem Ohma.

Prąd w nadprzewodniku płynie, SEM zerowa. Hm. Jak długo?

---

Jeśli każdy twój pomysł wydaje ci się genialny - dopij wódkę i idź spać.

>>Pamiętaj, że przy indukcyjnościach i prądzie zmiennym "zwykłe" prawo Ohma dla oporności biernej nie obowiązuje.
>Rozumiem, że chciałeś napisać reaktancji .
Miało być "oporności czynnej", czyli rezystancji. Oczywiście oporność bierna to właśnie reaktancja. W przypadku pradów zmiennych prawo Ohma można rozszerzyć na opornośc całkowitą czyli impedancję (zespoloną). U = I*Z. Ale tradycyjne prawo Ohma (U = I*R) nie obowiązuje. To miałem na myśli.

>Prąd w nadprzewodniku płynie, SEM zerowa. Hm. Jak długo?
Z tego co wiem, teoretycznie w nieskończoność. W praktyce o nieskończonościach nie da się mówić, ale bardzo długo. W samym przewodniku strat energii nie ma.