Przedstawię tu chyba najbardziej ateistyczną koncepcję wieczności. Na wstępie uwaga, nie będzie w niej duchów, więc wierzący w nie, mogą poczuć się nieswojo, mimo to czasem chyba warto poznać inną ścieżkę rozumowania. W czasach tak bardzo rozwiniętej wiedzy o świecie, sprawa wydaje się być przesądzona, ale pewności nie ma, nadal jest miejsce na substancję wymykającą się fizyce. Odkrywane są nowe cząstki, i właściwie nie wiadomo z czego świat jest zbudowany. Atom jest jak cegła w budynku, a wnętrze tej cegły nadal kryje wiele tajemnic. Wystarczy jeden niezbadany element, aby zachowanie całej budowli stało się nieprzewidywalne.
Rzeczywistość. Miliardy ludzi uwikłanych w sprawy codzienności, najnowsze wiadomości zaprzątają głowy, dla wielu niestety ma znaczenie tylko jak przetrwać dzień. Umieranie jak i narodziny to stale obecny element tej rzeczywistości. Człowiek już wie, że ciało nie jest wieczne, po pewnym czasie zmuszony jest się z nim rozstać. Brzmi podejrzanie, kojarzy się z doskonale znanym z religii zjawiskiem opuszczania ciała przez duszę. Taka jest wiara, a co na ten temat mówi wiedza?
Popularna teoria Wszechświata, mówi o stanie rzeczy skupionym w przeszłości i rozproszonym w teraźniejszości, i o wiele bardziej rozproszonym w przyszłości, tak że nawet ani jeden atom nie pozostanie cały. Cisza spokój, jakieś drobiny cząstki luzem, zimne i ciemne. Prawie nic, prawie bo są jeszcze prawa fizyczne, fizyka raczej nie zniknie. Energia pompująca balon wyczerpie się, a grawitacja spowoduje ponowne skupienie się wszystkiego i dalej odnowiony zasób energii zaskutkuje znowu rozproszeniem. Pulsujący Wszechświat, gdyby nie czynnik losowy, każdy kolejny byłby taki sam. Brak losowości tworzy absurdalną sytuację, gdzie każdy człowiek musiałby przeżywać swoje życie nieskończenie wiele razy, bez możliwości zmiany nawet najdrobniejszego szczegółu. Efekt motyla sprawia, że każda nawet drobna zmiana, może skutkować ogromną zmianą w przyszłości. Tylko wolna wola i losowość może wybawić człowieka z takiej wiecznej identyczności. Naukowcy uważają że wolna wola to złudzenie, a za całokształt działania człowieka odpowiadają skomplikowane mechanizmy, podlegające ewolucji na przestrzeni miliardów lat, plus oczywiście losowość, bo tej nie sposób wyeliminować. Więc każdy kolejny Wszechświat będzie inny, jak bardzo inny nie wiadomo. Może historia będzie przypominać Ziemską, a może stanie się zupełnie niewyobrażalna dla człowieka. Ktoś kto pomyśli że to niemożliwe, że jego tam nie będzie, jest w błędzie. Ponieważ Wszechświat zawiera wszystko co potrzebne do utworzenia dowolnego istniejącego obecnie człowieka wraz z całą jego historią, nie zostaje nic wyjątkowego czego nie dało by się powtórzyć.
Co więcej, czy gdyby życie człowieka potoczyło się inaczej, przestałby być sobą, jego świadomość by znikła? Nie da się tego sprawdzić, ale można śmiało przyjąć że nadal by istniała. Po prostu człowiek czuł by nadal siebie, ale miałby zmienione ciało i inną zawartość w pamięci. Nieuzasadniona jest myśl, że człowiek musi być identyczny z obecnym by mieć swoją świadomość. Bo nawet już za jednego tego samego życia człowiek totalnie się zmienia, i nie ma to wpływu na poczucie istnienia. Według naukowców śmierć rozkłada mechanizm odpowiedzialny za generowanie świadomości, ale przecież ten mechanizm jest składany ponownie przy narodzinach. Jest inny to fakt, tak jak każdy człowiek był inny na początku niż obecnie.
Być może mechanizm ten w ogóle nie decyduje o tym kto kim jest, jest taki sam dla każdego, a rozróżnienie jest skutkiem posiadania pamięci. Gdyby okazało się to prawdą, wyzerowanie pamięci całej ludzkości oznaczało by możliwość zlokalizowania się świadomości w innym losowym ciele. Nowy kolejny Wszechświat, nowa historia, nowe ciało, nowe ja. Dlaczego i po co to się tak dzieje? Pytania pozostaną bez odpowiedzi, ponieważ nie ma nikogo kto mógłby zatrzymać proces pulsowania Wszechświata.
Jeśli nikt nie zatrzyma, pulsować będzie wiecznie. Chyba że od wewnątrz... Bardzo długa ewolucja systemów wewnętrznych, zawartego w nich życia, inteligencji, rozumu, przyniesie zdolność kontroli całości. Stanie się możliwe powstrzymanie pulsu, zmian prowadzących do destrukcji i zerowania zawartych informacji. Wszechświat pozostanie stabilny na zawsze. Tego co się wtedy będzie działo wewnątrz, raczej żaden mózg nie ogarnie. Upragniony i jak najbardziej realny raj dla wierzących, w porządku ok pstryk i jest. Albo coś innego, co tylko pomyśli ultra-inteligentna masa wszech-galaktyczna. Można zapytać, po co właściwie ta arcy-inteligencja miałaby tworzyć światy dla jakichś tam ludzików? Powód sam ciśnie się na myśl, ponieważ świadomości, tak jak energii, nie da się wyjąć z rzeczywistości i schować gdzieś na zawsze. Ona wprost musi przyjąć jakąś formę, nawet gdyby kształtowanie jej zajmowało całą wieczność. Mus ten mógł stać się przyczyną podziału na część rzeczywistości nazywaną dobrą budującą i część złą destrukcyjną niszczącą, forma z obu została utkana. Która część przejmie kontrolę nad całością, zależy od stopnia jej rozwoju świadomości.