>Zamieńmy w wyrazie 'wprowadzeniem' e na a i wyjdzie 'wprowadzaniem', co mam nadzieję rozwiązuje problem.

   Pozostaje jeszcze mieć nadzieję, że dzieci będą tego samego zdania.

   Pozdrawiam.

>Pytałem już kiedyś o datki na rzecz dzieci ze strony stowarzyszeń zorientowanych inaczej.

Czy w "datki" byleś łaskaw wliczyć działania przeciwko homofobii w szkołach i domach rodzinnych? Młodzi homoseksualiści to tez dzieci. A ja się pytam - ile ty zrobiłeś by co 20 dzieciak nie dowiadywał się od nauczyciela, rówieśników czy rodziców, ze jest zboczoną lesbą czy pedałem, tudzież "dewiantem" ale tu bez urazy, mamusia cie kocha a tylko ty się odchylasz od średniej?

---

dnoterlikowskiego.blogspot.com/

>A ja się pytam - ile ty zrobiłeś by co 20 dzieciak nie dowiadywał się od nauczyciela, rówieśników czy rodziców, ze jest zboczoną lesbą czy pedałem, tudzież "dewiantem" ale tu bez urazy, mamusia cie kocha a tylko ty się odchylasz od średniej?

   A nie byłaby lepszą metoda mówienia po prostu prawdy polegającej na nazywaniu rzeczy po imieniu?
   Czyli, że każdy człowiek (prócz bliźniaków jednojajowych) jest inny, a mały odsetek ludzi jest jeszcze trochę, lub zupełnie inny?
   Nie gorszy, nie lepszy - po prostu i najzwyczajniej w świecie INNY.

   Mnie takie podejście znakomicie ułatwia życie.

   Mieszanie w nauce za pomocą dyrektyw i zmiany nazw zjawisk jest tak głupie, że aż prawie nie śmieszne, poza tym, że przynosi dużo więcej złego niż dobrego samym zainteresowanym.

   Jeszcze nikomu nie udało się osłodzić kawy mieszaniem.
   Cukierek miętowy też nie zrobi się owocowy przez nazwanie "malinowym extraplus".

   Termin "nienormalny" też miewa konotacje pejoratywne nie z winy statystyki przecie, tylko przez używanie niezgodnie ze znaczeniem, lub z pogardliwym akcentem.

   Jestem alkoholikiem i tak długo trudno było mi się z tym pogodzić, aż zrozumiałem, że moja niezgoda na tę nazwę zwyczajnie utrudnia mi życie, powodując potęgowanie stresu związanego z samą chorobą i moją nienormalnością.

   Bo ja jestem alkoholikiem zwyczajnym, ni złym ni dobrym, będąc przy tym nienormalnym statystycznie.

   Naprawdę nie jestem "trzecim stanem", ogniwem łączącym pijaka z abstynentem - jestem po prostu pijakiem, pijanicą, opojem, ochlapusem, moczymordą, moczygębą, biboszem, pijaczyną... zwanym czasem alkoholikiem.

>   Nie gorszy, nie lepszy - po prostu i najzwyczajniej w świecie INNY.

Z całym szacunkiem, ty nie sugerujesz w innych miejscach, ze geje są pod takim czy innym względem inni ale po prostu gorsi. Takk wiec daruj sobie kłamliwą retorykę.

---

dnoterlikowskiego.blogspot.com/

>>   Nie gorszy, nie lepszy - po prostu i najzwyczajniej w świecie INNY.
>Z całym szacunkiem, ty nie sugerujesz w innych miejscach, ze geje są pod takim czy innym względem inni ale po prostu gorsi.

   No więc poproszę o przykłady, cytaty.

>Takk wiec daruj sobie kłamliwą retorykę.
   Najpierw udowodnij, tani cfaniaczku.

>Czy w "datki" byleś łaskaw wliczyć działania przeciwko homofobii w szkołach i domach rodzinnych? Młodzi homoseksualiści to tez dzieci.
Teraz to zaczynasz jak wierzący rozumem o przedsiębiorczości.
>A ja się pytam - ile ty zrobiłeś by co 20 dzieciak nie dowiadywał się od nauczyciela, rówieśników czy rodziców, ze jest zboczoną lesbą czy pedałem, tudzież "dewiantem" ale tu bez urazy, mamusia cie kocha a tylko ty się odchylasz od średniej?
Udzieliłbyś z jednej konkretnej odpowiedzi zamiast tysiąca pytań w nadziei na znalezienie homofobii w odpowiedzi, tudzież argumentacji w stylu "przecież, może nic złego z tego będzie."

Skoro ci się nie podobała moja poprzednia wypowiedź to przyjmij taką:

Ktoś kto oczekuje od organizacji, które statutowo maja walczyć z dyskryminacja osób homoseksualnych zbierania pieniędzy na domy dziecka, równie dobrze może oczekiwać od Jurka Owsiaka akcji na rzecz lasów deszczowych, albo dziwić się, że ojciec Rydzyk nie wspiera finansowo ruchu racjonalistycznego.

O czym niby ma świadczyć twój argument? I czemu wciąż i nieustannie pałętasz się po forum wtrącają się co chwila z kretyńskimi pytaniami i uwagami, które nie mają żadnego związku z prowadzonymi dyskusjami, poza tym jednym, mglistym, obecnym w stwierdzeniu "a u was biją Murzynów".

Robisz za podpórkę Adamiaka, ale taką koślawą, która miast pomagać tylko destabilizuje jego konstrukcje (choc nie wiem czy on sam jest tego świadomy, wszelako mało mnie to obchodzi).

---

dnoterlikowskiego.blogspot.com/

>Skoro ci się nie podobała moja poprzednia wypowiedź to przyjmij taką:
>Ktoś kto oczekuje od organizacji, które statutowo maja walczyć z dyskryminacja osób homoseksualnych zbierania pieniędzy na domy dziecka, równie dobrze może oczekiwać od Jurka Owsiaka akcji na rzecz lasów deszczowych, albo dziwić się, że ojciec Rydzyk nie wspiera finansowo ruchu racjonalistycznego.
Niech sobie walczy z dyskryminacją, tylko niech nie miesza w tę swoją walkę hipokryzji o działaniu na rzecz dobra dzieci.
>O czym niby ma świadczyć twój argument?
Chociażby o braku śladu argumentu z Twojej strony.
>I czemu wciąż i nieustannie pałętasz się po forum
Bo mam takie kaprynio i w przeciwieństwie do Ciebie, nie czuję potrzeby dobudowywania do niego zbędnej ideologii.
>wtrącają się co chwila z kretyńskimi pytaniami i uwagami, które nie mają żadnego związku z prowadzonymi dyskusjami, poza tym jednym, mglistym, obecnym w stwierdzeniu "a u was biją murzynów".
Próbuję dopasować kretynizm wypowiedzi do poziomu wypowiedzi oponenta. Nie jest to znowu takie łatwe ale jak widać, przynajmniej częściowo, się udało.
Jak na razie to znowu oceniasz coś, tylko że tym razem to, wyłącznie na podstawie własnej niezdolności.
>Robisz za podpórkę Adamiaka, ale taką koślawą, która miast pomagać tylko destabilizuje jego konstrukcje (choc nie wiem czy on sam jest tego świadomy, wszelako mało mnie to obchodzi).
To zupełnie, tak jak z dziećmi w tych wątkach. Mało Cię obchodzą a bzdurzysz byle bzdurzyć na temat ich losu.

>Niech sobie walczy z dyskryminacją, tylko niech nie miesza w tą swoją walkę hipokryzji o działaniu na rzecz dobra dzieci.
Jeśli chcesz wiedzieć - z punktu widzenia dobra dzieci nie ma znaczenia czy adoptują je rodzice homo i hetero. Ponieważ dla ciebie jest to nieoczywiste, przeto możesz sądzić, jakoby celem wprowadzenia adopcji miałoby być powiększenie dobra dzieci. Wszelako byłoby takim samym szaleństwem twierdzić że geje będą lepszymi rodzicami jak twierdzić, że będą gorszymi.
W tym sensie kwestia homoadopcji jest li tyko kwestią dyskryminacji homoseksualistów. I tym zajmują się gejowskie orgi - a nie pomaganiem dzieciom (w jakimkolwiek organizacyjnym sensie). Twój zarzut nie świadczy o hipokryzji orgów, a tylko albo o twojej indolencji umysłowej albo złośliwości bezsilnej.
Analogicznie, wedle twego poglądu, nikomu nie wolno krytykować polityków o ile sam nie jest politykiem i "nie robi czegoś dla kraju".
Tak więc schowaj się ze swoimi psudoargumentami, bo nie ma w nich nawet pozornej racji obecnej przynajmniej czasami w postach Adamiaka - są one tylko kurzem który zasłania właściwy obraz i wprowadza w konfuzje i irytację na sposób podobny do poszczekiwania małego pieska co mało rozumie. Albo wspomnianą koślawą podporą, która bardziej wadzi niż pomaga (to znaczy gdybym był Adamiakiem tak bym to postrzegał - ale nie jestem i niewątpliwie on postrzega inaczej).

>Chociażby o braku śladu argumentu z Twojej strony.
Litości.

>Bo mam takie kaprynio i w przeciwieństwie do Ciebie, nie czuję potrzeby dobudowywania do niego zbędnej ideologii.
Nie no, wcale nie czujesz - patrz niżej.

>Próbuję dopasować kretynizm wypowiedzi do poziomu wypowiedzi oponenta.
Gdybyś chociaż wychodził poza bezmyślne odbijane piłeczki - ale twoja wola, jak widzisz ja też potrafię.

>Jak na razie to znowu oceniasz coś, tylko że tym razem to, wyłącznie na podstawie własnej niezdolności.
Uzdolnij się do rozumienia, że nie mam ochoty z tobą rozmawiać. Naprawdę nie jesteś Adamiakiem i nawet nie potrafisz mnie zdenerwować jak on. Meczysz mnie tylko jak jakiś komar co nie daje spac po nocach szumiąc swoimi skrzydełkami.

>To zupełnie, tak jak z dziećmi w tych wątkach. Mało Cię obchodzą a bzdurzysz byle bzdurzyć na temat ich losu.
Tak tak, a ty w swoich postach, jak napisałeś wyżej, nie prezentujesz ideologii...

---

dnoterlikowskiego.blogspot.com/

>Jeśli chcesz wiedzieć - z punktu widzenia dobra dzieci nie ma znaczenia czy adoptują je rodzice homo i hetero.
Przedstaw mi jakieś konkretne dowody zamiast swojego gdybania na podstawie ich braku.
>Ponieważ dla ciebie jest to nieoczywiste, przeto możesz sądzić, jakoby celem wprowadzenia adopcji miałoby być powiększenie dobra dzieci.
Innego sensownego celu nie widzę w zmianach prawa dotyczącego dzieci.
Znowu wszystko staje się jasne i przejrzyste. Nie chodzi tu o dzieci tylko o kolejną próbę wytargowania czegoś co ma służyć tylko i wyłączne podniesieniu samooceny czującego się gorszym.
A mnie nie najzwyczajniej w świecie nie interesuje ta samoocena bo jest tylko i wyłącznie problemem zainteresowanego.
>Wszelako byłoby takim samym szaleństwem twierdzić że geje będą lepszymi rodzicami jak twierdzić, że będą gorszymi.
Ulepszanie ma na celu poprawę. Nie widzę żadnego zysku dla dzieci a zyski homoseksualistów mnie nie obchodzą tym bardziej, że dzieci mogą być narażone na straty.
Więc zajmij się np. ulepszaniem koła, celem zwiększenia jego krągłości.
>W tym sensie kwestia homoadopcji jest li tyko kwestią dyskryminacji homoseksualistów. I tym zajmują się gejowskie orgi - a nie pomaganiem dzieciom (w jakimkolwiek organizacyjnym sensie). Twój zarzut nie świadczy o hipokryzji orgów, a tylko albo o twojej indolencji umysłowej albo złośliwości bezsilnej.
Zgadzam się tylko z wytłuszczonym fragmentem. Żałosności pozostałej części komentować nie będę.
>Analogicznie, wedle twego poglądu, nikomu nie wolno krytykować polityków o ile sam nie jest politykiem i "nie robi czegoś dla kraju".
Bardziej "anal" niż "logicznie". Ale cóż najwidoczniej w Twoim wypadku to nie do przeskoczenia.
>Tak więc schowaj się ze swoimi psudoargumentami, bo nie ma w nich nawet pozornej racji obecnej przynajmniej czasami w postach Adamiaka - są one tylko kurzem który zasłania właściwy obraz i wprowadza w konfuzje i irytację na sposób podobny do poszczekiwania małego pieska co mało rozumie. Albo wspomnianą koślawą podporą, która bardziej wadzi niż pomaga (to znaczy gdybym był Adamiakiem tak bym to postrzegał - ale nie jestem i niewątpliwie on postrzega inaczej).
Schowaj się. Pisałem Ci już chyba o moim poszanowaniu dla Twoich porad.
>>Chociażby o braku śladu argumentu z Twojej strony.
>Litości.
A może chociaż raz czego innego. Bo to na tym głównie opiera się całe Twoje skomlenie.
>Nie no, wcale nie czujesz - patrz niżej.
Litości nie co najwyżej politowanie.
>Gdybyś chociaż wychodził poza bezmyślne odbijane piłeczki - ale twoja wola, jak widzisz ja też potrafię.
Problem w tym, że niczym innym nie potrafisz się wykazać. Ale to już jest jakiś drobny sukces, przynajmniej załapałeś na czym to polega.
>Uzdolnij się do rozumienia, że nie mam ochoty z tobą rozmawiać. Naprawdę nie jesteś Adamiakiem i nawet nie potrafisz mnie zdenerwować jak on. Meczysz mnie tylko jak jakiś komar co nie daje spac po nocach szumiąc swoimi skrzydełkami.
Nie mam zamiaru kierować się litością by próbować zrozumieć tę anallogikę.
>Tak tak, a ty w swoich postach, jak napisałeś wyżej, nie prezentujesz ideologii...
Zaraz znajdziesz może jeszcze "mowę nienawiści".
Biedactwo dyskryminowane.

Po tym wynurzeniu napiszę ci tylko jedno - z pizdomyśleniem nie wdaję się nawet w odbijanie piłeczki.
EDIT: jednak dwie rzeczy:
twoje zerowe zrozumienie dla interesów homoseksualistów każe wątpić by twoje "zrozumienie" dla dzieci było czymkolwiek więcej niż zasłoną dymna i racjonalizacją. Prawdopodobnie o dzieciach w domu dziecka myślisz tylko gdy masz okazję poargumentowac na rzecz prześladowania analnych panów. Jest to tym bardziej oślizła praktyka, że podwójnie przesycona hipokryzja w kontekście twych uwag o orgach i ich zaangażowaniu w pomoc dzieciom. Sam jak mniemam złamanego grosza na żadną sierotę w życiu nie dałeś, ale tu dziarsko robisz za herosa broniącego przed homo ofensywą.

dwa: naprawdę, Adamiak mnie nierzadko denerwuje, uważam szereg jego poglądów za absurdalnych i w ogóle moje nadęte ego skłania mnie do wściekłych ataków. Zresztą on nie pozostaje dłużny i nie dziwię sie mu. Wszelako, jako oponent (nawet jeśli w atakach wściekłości twierdze inaczej) prezentuje zupełnie inna klasę - przede wszystkim zmusza do myślenia a nie odganiania się.
Żegnam.

---

dnoterlikowskiego.blogspot.com/

>Po tym wynurzeniu napiszę ci tylko jedno - z pizdomyśleniem nie wdaję się nawet w odbijanie piłeczki.
Bo dyskryminująca siateczka za wysoko. Nie kłam znowu
>EDIT: jednak dwie rzeczy:
>twoje zerowe zrozumienie dla interesów homoseksualistów każe wątpić by twoje "zrozumienie" dla dzieci było czymkolwiek więcej niż zasłoną dymna i racjonalizacją.
No, no i już prawie do mowy nienawiści doszedłeś.
>Prawdopodobnie o dzieciach w domu dziecka myślisz tylko gdy masz okazję poargumentowac na rzecz prześladowania analnych panów. Jest to tym bardziej oślizła praktyka, że podwójnie przesycona hipokryzja w kontekście twych uwag o orgach i ich zaangażowaniu w pomoc dzieciom. Sam jak mniemam złamanego grosza na żadną sierotę w życiu nie dałeś, ale tu dziarsko robisz za herosa broniącego przed homo ofensywą.
Znowu twierdzisz, że prawdopodobnie mniemasz i na tej podstawie, przypisujesz odpowiednik żałośnie odgrywanej przez siebie rólki herosa walczącego z niską samooceną.
>dwa: naprawdę, Adamiak mnie nierzadko denerwuje, uważam szereg jego poglądów za absurdalnych i w ogóle moje nadęte ego skłania mnie do wściekłych ataków.
Cieszę się, że znalazłeś w końcu powód tego skomlenia.
>Zresztą on nie pozostaje dłużny i nie dziwię sie mu. Wszelako, jako oponent (nawet jeśli w atakach wściekłości twierdze inaczej) prezentuje zupełnie inna klasę - przede wszystkim zmusza do myślenia a nie odganiania się.
Biedactwo znowu dyskryminowane.
>Żegnam.
Poważnie. Ja myślę, że znowu ściemniasz.

>Zaraz znajdziesz może jeszcze "mowę nienawiści".

   Anallogika, jaką prezentujesz, jest od tej mowy wcale nieodległa.

   Pozdrawiam

---

Niech strój słów podkreśla urodę myśli

>   Anallogika, jaką prezentujesz, jest od tej mowy wcale nieodległa.
Przepraszam to tylko niepoprawna politycznie klawiatura.
>   Pozdrawiam
>

---

Niech strój słów podkreśla urodę myśli

>Jestem przekonany, że wychowane w rodzinie homoseksualnej dziecko, nie będzie miało żadnych szans, aby w takiej rodzinie nauczyć się pełnienia ról płciowych. Po prostu brak mu będzie rodzicielskich wzorców. Skutkiem tego będzie obniżenie jego szans na nawiązanie w przyszłości trwałego związku heteroseksualnego.

A co z dziećmi wychowywanymi przez jedno z rodziców- np chłopca wychowywanego przez matkę?
Nie ma żadnych szans na przyswojenie "męskich wzorców".
Na ile obniżone są jego szanse na udany związek?

>A co z dziećmi wychowywanymi przez jedno z rodziców- np chłopca wychowywanego przez matkę?
>Nie ma żadnych szanse na przyswojenie "męskich wzorców".

   Na pewno będzie miał szanse mniejsze, niż jego kolega z rodziny pełnej i najprawdopodobniej większe od rówieśnika, wychowywanego przez kochającą się parę homoseksualną.

>Na ile obniżone są jego szanse na udany związek?

   To pole do badań. Gdyby takie badania wykazały, że jestem w błędzie i szanse na zawarcie trwałego związku heteroseksualnego w żaden sposób nie zależą od środowiska rodzinnego, stanę się gorącym orędownikiem adopcji przez pary homoseksualne.

   Pozdrawiam

>

---

Niech strój słów podkreśla urodę myśli

Choć to nie do końca o tym - interesujący przegląd badań:
futureofch(*)publications/docs/15_02_06.pdf

---

dnoterlikowskiego.blogspot.com/

>Choć to nie do końca o tym

   Rzeczywiście nie do końca. A swoją drogą to ciekawe, dlaczego ten właśnie aspekt wychowania przez pary homoseksualne - zdolność wychowanka do zawierania trwałych związków heteroseksualnych - nie jest dla badaczy interesujący. Zaryzykowałbym tezę, że dzieje się tak, gdyż taka zdolność nie jest przez nich uznawana za wartość.

   Pozdrawiam

---

Niech strój słów podkreśla urodę myśli

Ale co rozumiesz przez trwałe? Jeśli chodzi o "na całe życie" to można zaryzykować tezę, że nawet rodzice biologiczni dostarczają odpowiedniego wzorca w coraz mniejszym stopniu.
I owszem, być może nie uznają tego za wartość - wszak nie jest to wartość sama w sobie.
Trudno by też było obiektywnie porównywać wpływ wychowania, skoro obecne zmiany heteroseksualnych wzorców związków wskazują na tak silne kulturowe uwarunkowanie oceny wartości "trwałego związku".

---

dnoterlikowskiego.blogspot.com/

>Ale co rozumiesz przez trwałe?

   Trwałe, czyli trwające co najmniej do czasu osiągnięcia przez dzieci dojrzałości społecznej, czyli zdolności - niechby nawet tylko potencjalnej - do zawarcia związku. Trwałego, rzecz jasna.

   Pozdrawiam

---

Niech strój słów podkreśla urodę myśli

Tzn, chodzi ci o to czy dzieci homoseksualistów same są zdolne wychowywać dzieci? Hmm, poszukam, bo trudno mi uwierzyć by nigdy nie zwrócono na to uwagi.

---

dnoterlikowskiego.blogspot.com/

>Tzn, chodzi ci o to czy dzieci homoseksualistów same są zdolne wychowywać dzieci?

   Niekoniecznie. Chodzi mi o osiąganie dojrzałości społecznej warunkującej zdolność do zawierania związków trwałych na tyle, że gdyby okazały się płodne, trwałyby odpowiednio długo. W zdolność wychowywania dzieci raczej się nie wpuszczajmy, bo przecież obaj jesteśmy zapewne zgodni co do tego, że ta cecha nie jest w populacji zbyt powszechna i nie zależy od orientacji seksualnej rodziców.

   Pozdrawiam

---

Niech strój słów podkreśla urodę myśli

Próbowałem to przeczytać kilka razy, ale i tak nie rozumiem, więc nie będę się wdawał w polemikę bo zwyczajnie nie mam z czym.

Pozdrawiam.

---

dnoterlikowskiego.blogspot.com/

>Próbowałem to przeczytać kilka razy, ale i tak nie rozumiem,

   Spróbuj jeszcze rano. Może lepiej Ci pójdzie.

   Pozdrawiam

---

Niech strój słów podkreśla urodę myśli

Nie poszło.
Zwyczajnie nie rozumiem tego kryterium, a jego opis jeszcze bardziej mnie konfunduje.

Przy takim kryterium, tez bym nie miał dosyć wyobraźni by zabrać się za jego badanie.

---

dnoterlikowskiego.blogspot.com/

>Nie poszło.

   To spróbuję inaczej. Myślę o badaniu, w którym poddano by analizie:

• ilość bliskich partnerów (bliskich, to znaczy takich z którymi badany prowadziłby wspólnie gospodarstwo domowe);
  
  
• długość okresów pozostawania poza związkiem z bliskim partnerem;
  

• ilość dzieci, w tym: wychowywanych w trakcie pozostawania w związku z bliskim partnerem, wychowanych w trakcie pozostawania w związku z bliskim partnerem i analogicznie dla dzieci wychowywanych poza takim związkiem;
  

• zerwanie związku z bliskim partnerem w trakcie wychowywania dzieci.
  

   Porównanie powyższych przykładowych danych dla dzieci wychowanych w związkach homo i hetero mogłoby rzucić nieco światła na kwestie, które uważam za decydujące dla oceny adopcji dokonywanej przez pary homoseksualne.

   Pozdrawiam

---

Niech strój słów podkreśla urodę myśli

>Jedyną sensowną przesłanką, by nie dać komuś dziecka do adopcji jest przekonanie, że on to dziecko źle wychowa.Pozdrawiam

Z takiej samej wychodząc przesłanki, należałoby wielu rodzicom zabronić płodzić dzieci: często wiele przesłanek przemawia bowiem za tym, że wychowają dzieci źle. Taki zarzut można czasem postawić w globalnej skali (wojny).

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

>>Jedyną sensowną przesłanką, by nie dać komuś dziecka do adopcji jest przekonanie, że on to dziecko źle wychowa.Pozdrawiam
>Z takiej samej wychodząc przesłanki, należałoby wielu rodzicom zabronić płodzić dzieci: często wiele przesłanek przemawia bowiem za tym, że wychowają dzieci źle. Taki zarzut można czasem postawić w globalnej skali (wojny).
Można też zakazać śniegowi padania prosto w oczy, gorzej z możliwościami technicznymi, by później zakaz zrealizować.
Pozdrawiam

Moim zdaniem to trochę dziwny punkt widzenia. Protezy? A po co tak?

Oczywiście, że ludzie (w tym homoseksualni) w większości mają potrzebę macierzyństwa/ojcostwa. Tyle że dzieci jeszcze bardziej potrzebują mieć rodziców. Jak się nazywało wzajemne wykorzystywanie? Symbioza?

Co do drugiego pytania - nie lubię w etyce mówieniu o "prawach". To pozostałość po Kancie. A racjonaliści tutaj chyba więcej mają wspólnego z Millem i Benthamem. Dlatego proponuję mówić o korzyściach i stratach. Patrząc z takiej perspektywy też adopcja jest dobra dla wszystkich, bo dziecko wolałoby opiekunów homoseksualnych niż żadnych. Ja bym wolał.

>Moim zdaniem to trochę dziwny punkt widzenia.
   Jako racjonalista powiem - inny.

>Protezy? A po co tak?
   Dziwne() pytanie - a po co nie tak?

>Oczywiście, że ludzie (w tym homoseksualni) w większości mają potrzebę macierzyństwa/ojcostwa.
   Na czym opierasz tę tezę w stosunku do homoseksualistów?
   Bo dla mnie ta "oczywistość" tutaj się kończy.

>Tyle że dzieci jeszcze bardziej potrzebują mieć rodziców.
   Więc rodzice adopcyjni są w takiej nomenklaturze protezą biologicznych dla dziecka.

>Jak się nazywało wzajemne wykorzystywanie? Symbioza?
   Mówisz już o konsumowaniu zjawiska, które niekoniecznie symbiozą musi się stać - mnie zafrapował proces "przydziału" dobra, które nazwałem protezą.

>Co do drugiego pytania - nie lubię w etyce mówieniu o "prawach".
   Mnie to ganz pomada - ale w Konstytucji i Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym akurat takich sformułowań używają.

>To pozostałość po Kancie. A racjonaliści tutaj chyba więcej mają wspólnego z Millem i Benthamem.
   Nie znam tych ludzi, a lubię Kanta.
   Ale też go nie znam.

>Dlatego proponuję mówić o korzyściach i stratach.
   Jw.

>Patrząc z takiej perspektywy też adopcja jest dobra dla wszystkich, bo dziecko wolałoby opiekunów homoseksualnych niż żadnych.
   To o czym my gadamy?

>Ja bym wolał.
   Masz mniej niż 13 lat?

>   Na czym opierasz tę tezę w stosunku do homoseksualistów?
>   Bo dla mnie ta "oczywistość" tutaj się kończy.

Może na tym, że u siebie jak każdy normalny człowiek nie dostrzega istotnego związku między pożądaniem, i popędem płciowym, a uczuciami żywionymi do dzieci. W końcu, jeśli się nie jest pedofilem, to nie miesza się myślenia o dzieciach z myśleniem o seksie.

---

dnoterlikowskiego.blogspot.com/

>Może na tym, że u siebie jak każdy normalny człowiek nie dostrzega istotnego związku między pożądaniem, i popędem płciowym, a uczuciami żywionymi do dzieci.
   Też uważam, że normalny nie dostrzega.

>W końcu, jeśli się nie jest pedofilem, to nie miesza się myślenia o dzieciach z myśleniem o seksie.
   Zgadzam się, jeśli się nie jest pedofilem, to nie, ale czy homoseksualizm wyklucza pedofilię?

W takim razie - jak często miewasz pedofilne marzenia? Ja się przyznam, że w takim sensie z raz czy dwa miałem.
<

>>Może na tym, że u siebie jak każdy normalny człowiek nie dostrzega istotnego związku między pożądaniem, i popędem płciowym, a uczuciami żywionymi do dzieci.
>   Też uważam, że normalny nie dostrzega.
>>W końcu, jeśli się nie jest pedofilem, to nie miesza się myślenia o dzieciach z myśleniem o seksie.
>   Zgadzam się, jeśli się nie jest pedofilem, to nie, ale czy homoseksualizm wyklucza pedofilię?
Nie wiem, wątpię, tylko, co z tego?

> W takim razie - jak często miewasz pedofilne marzenia? Ja się przyznam, że w takim sensie z raz czy dwa miałem.
A czy ty naprawdę wtedy nie zrozumiałeś o czym ja pisałem? Wykpiłem twoje utożsamienie pedofilii z seksem z nieletnimi. Chyba że nie dokonywałeś takiego utożsamienia i rozumiałeś pedofilię tak jak należy ją rozumieć - odczuwanie pociągu do dzieci przed pokwitaniem. Taka pedofilia nie jest ani homo- ani heteroseksualna - bo nie ma istotnej różnicy między małymi chłopcami a dziewczynkami z punktu widzenia normalnej seksualności.
W każdym razie, owszem, jeśliby przyjąć idiotyczne utożsamienie pedofilii jako inklinacje w stronę nieletnich w sensie prawnym - to owszem, takie myśli "pedofilne" pewno zdarzało mi się żywić, gdyż zdarzają się niepełnoletni chłopcy, którzy cieleśnie są już po prostu młodymi mężczyznami. Podobnie zdarzają się nieletnie dziewczęta, które są młodymi kobietami. Po prawdzie to chyba nie jest aż tak rzadkie zjawisko, prawda? Tylko co z tego? Ba, mam w pełni heteroseksualną przyjaciółkę, której podobają się podobni chłopcy jak mi, ona też jest pedofilką, czy heteroseksualnosc ją tłumaczy?
><

---

dnoterlikowskiego.blogspot.com/

>A czy ty naprawdę wtedy nie zrozumiałeś o czym ja pisałem?
   Zrozumiałem.

>Wykpiłem twoje utożsamienie pedofilii z seksem z nieletnimi.
   Oczywistym było i wynikało z kontekstu, że to był lapsus, bo pisałem o pedofilii.

>Taka pedofilia nie jest ani homo- ani heteroseksualna - bo nie ma istotnej różnicy między małymi chłopcami a dziewczynkami z punktu widzenia normalnej seksualności.
   Przecie pisałem, że gejostwo nie wyklucza pedofilii.

>   Przecie pisałem, że gejostwo nie wyklucza pedofilii.
A tu się zagalopowałeś - być może homoseksualizm nie wyklucza pedofilii (podobnie zresztą jak heteroseksualizm) ale gejostwo owszem. To znaczy - kto nazywa siebie gejem i jednocześnie gwałci dzieci zwyczajnie kłamie.

A tak na marginesie - to chyba większość pedofilów nie jest ani homo ani hetero - tzn nie utrzymuje zazwyczaj stosunków z dorosłymi. Choć głowy nie dam, to wydaje mi się, ze czytałem coś takiego kiedyś.

---

dnoterlikowskiego.blogspot.com/

>... być może homoseksualizm nie wyklucza pedofilii (podobnie zresztą jak heteroseksualizm) ale gejostwo owszem.
   Czyli np. zoofilia nie wyklucza stosunku ze źrebakiem, ale już sodomia tak?- żeby pozostać w sferze seksu.

>To znaczy - kto nazywa siebie gejem i jednocześnie gwałci dzieci zwyczajnie kłamie.
   Zamieszałeś i co, słodsza kawa, kłamczuszku?

>A tak na marginesie - to chyba większość pedofilów nie jest ani homo ani hetero - tzn nie utrzymuje zazwyczaj stosunków z dorosłymi. Choć głowy nie dam, to wydaje mi się, ze czytałem coś takiego kiedyś.
   A ja czytałem coś takiego, że Osoba, u której rozpoznano pedofilię w Ameryce przy zastosowaniu klasyfikacji DSM-IV, niekoniecznie musi mieć rozpoznaną pedofilię według stosowanej w Europie WHO-wskiej klasyfikacji ICD-10.
   Wynika mi z tego niezbicie, że największym zboczeniem, jest pier***enie bezgranicznych głupot.
   Kłamczuszku.

>   Czyli np. zoofilia nie wyklucza stosunku ze źrebakiem, ale już sodomia tak?- żeby pozostać w sferze seksu.
Sam sobie odpowiedz czy masochizm wyklucza stosunki z drzewem a preferowanie seksu z rudymi kobietami wyklucza seks z dziewczynkami-blondynkami.
Masz chyba wystarczająco dużo wyobraźni, prawda?
Jeśli ja mieszam co by kawa słodszą była, to ty mieszasz tak by wylać wszystko na stół.

>   Zamieszałeś i co, słodsza kawa, kłamczuszku?
Nie, większa skłonność do wyznawania przyczynowej teorii odniesienia.

>   A ja czytałem coś takiego, że Osoba, u której rozpoznano pedofilię w Ameryce przy zastosowaniu klasyfikacji DSM-IV, niekoniecznie musi mieć rozpoznaną pedofilię według stosowanej w Europie WHO-wskiej klasyfikacji ICD-10.
milusio, że czytałes ale jedno z drugim nie ma nic wspólnego.

Nawiasem mówiąc amerykańska klasyfikacja wydaje się by bardziej dorzeczna, ale jak wszelkie ustalenia nauki, to wynik głosowania, więc i tak jest bez znaczenia.
Wybiórczy wielbicielu psychologicznych ustaleń.

---

dnoterlikowskiego.blogspot.com/

>>   Czyli np. zoofilia nie wyklucza stosunku ze źrebakiem, ale już sodomia tak?- żeby pozostać w sferze seksu.
>Sam sobie odpowiedz czy masochizm wyklucza stosunki z drzewem a preferowanie seksu z rudymi kobietami wyklucza seks z dziewczynkami-blondynkami.
   No to dlaczego na moje słowa: "że gejostwo nie wyklucza pedofilii" napisałeś, że: "się zagalopowałeś - być może homoseksualizm nie wyklucza pedofilii (podobnie zresztą jak heteroseksualizm) ale gejostwo owszem. To znaczy - kto nazywa siebie gejem i jednocześnie gwałci dzieci zwyczajnie kłamie."
   Czyżby chodziło ci o dowiedzenie, że chorobliwe kłamanie wyklucza inne zboczenia...?...

>Masz chyba wystarczająco dużo wyobraźni, prawda?
   Coś mi się widzi, że chętnie byś mi jej ujął.

>Jeśli ja mieszam co by kawa słodszą była, to ty mieszasz tak by wylać wszystko na stół.
   Trudno, najwyżej się upaprzemy, ale przynajmniej dzieci nie poparzymy gorącą.

>Wybiórczy wielbicielu psychologicznych ustaleń.
   Lubię tak.
   Bo czasami (raz, dwa razy dziennie) resztką bohaterskich sił, z narażeniem własnego życia uratuję jakieś bezbronne, słodkie bez mieszania, niczemu niewinne dziecię przed skatowaniem okrutnym przez geja, co to pedofilem podobno być nie chce...
   Ale każdy by tak zrobił na moim miejscu...

>>>   Czyli np. zoofilia nie wyklucza stosunku ze źrebakiem, ale już sodomia tak?- żeby pozostać w sferze seksu.
>>Sam sobie odpowiedz czy masochizm wyklucza stosunki z drzewem a preferowanie seksu z rudymi kobietami wyklucza seks z dziewczynkami-blondynkami.
>   No to dlaczego na moje słowa: "że gejostwo nie wyklucza pedofilii" napisałeś, że: "się zagalopowałeś - być może homoseksualizm nie wyklucza pedofilii (podobnie zresztą jak heteroseksualizm) ale gejostwo owszem. To znaczy - kto nazywa siebie gejem i jednocześnie gwałci dzieci zwyczajnie kłamie."

Dlatego, że gej to nie ktoś o jakiś określonych faktycznych właściwościach, ale rodzaj deklaracji.
Nie decydujesz czy jesteś homoseksualny czy heteroseskualny, nie decydujesz o skłonnościach pedofilnych.
Decydujesz o byciu gejem - co jest tożsame z deklarowaniem się gejem, budowaniem sobie (świadomym) określonej pozytywnej tożsamości, a jeśli "przy okazji" lubisz zbyt małych chłopców, to sam się oszukujesz i taki z ciebie gej jak z koziej dupy trąba.

Pa.

---

dnoterlikowskiego.blogspot.com/

>Dlatego, że gej to nie ktoś o jakiś określonych faktycznych właściwościach, ale rodzaj deklaracji.
p>A ja myślałem, że gej to prostu homoseksualista.

>Nie decydujesz czy jesteś homoseksualny czy heteroseskualny, nie decydujesz o skłonnościach pedofilnych.
   Aha.

>Decydujesz o byciu gejem - co jest tożsame z deklarowaniem się gejem, budowaniem sobie (świadomym) określonej pozytywnej tożsamości...
   Aha, więc zdecyduj się zrobić swoje dziecko, bo do tej pory kłamałeś, że nie możesz.

>... a jeśli "przy okazji" lubisz zbyt małych chłopców, to sam się oszukujesz i taki z ciebie gej jak z koziej...

   Nie dość, że gej, to jeszcze kłamczuch i pedofil...

>>Dlatego, że gej to nie ktoś o jakiś określonych faktycznych właściwościach, ale rodzaj deklaracji.
>p>A ja myślałem, że gej to prostu homoseksualista.
To źle myślałeś.

---

dnoterlikowskiego.blogspot.com/

>>p>A ja myślałem, że gej to prostu homoseksualista.
>To źle myślałeś.

   No popatrz, to czas na zmianę w słowniku.

>   No popatrz, to czas na zmianę w słowniku.
Nie pierwszy raz na to czas - popatrz sobie na hasło "homoseksualizm" w Wielkiej Encyklopedii PWN - okaże się, że musiało je pisać z 5 osób a każda miała inny pogląd na dane zjawisko, sprzeczny z poglądami pozostałych osób.

Ale czciciele słowników nie różnią się od czcicieli Biblii - tylko inne Pismo jest dla nich święte.

Nie rozumiem tylko, po co się oszukujesz co do posiadania małego rozumku, skoro zastępuje ci go sporawy słowniczek.

---

dnoterlikowskiego.blogspot.com/

>>Dlatego, że gej to nie ktoś o jakiś określonych faktycznych właściwościach, ale rodzaj deklaracji.
>>Decydujesz o byciu gejem - co jest tożsame z deklarowaniem się gejem, budowaniem sobie (świadomym) określonej pozytywnej tożsamości...
>   Nie dość, że gej, to jeszcze kłamczuch i pedofil...
>

I W ZWIĄZKU Z TAK PODJĘTĄ DEKLARACJĄ ŚWIAT MA ZACZĄĆ SIĘ KRĘCIĆ W DRUGĄ STRONĘ, ŻEBY PRZYPADKIEM NIE DYSKRYMINOWAŁ BIEDNEJ OFIARY WŁASNEJ DEKLARACJI.

>   W dyskusjach o adopcji dzieci chyba każdy poważny dyskutant staje nieuchronnie w moralnym
>szpagacie, bowiem sam temat traktuje o dobrach co najmniej dwóch podmiotów, z których jeden, będący
>podmiotem bez zdolności prawnych, ma być niejako urzędowo przydzielony drugiemu.

Mówisz o adopcji jakby to było złapanie i oswojenia jakiegoś dzikiego zwierzątka, bo ładne i miłe.

Adopcja jest najlepszym wyjście dla dziecka pozbawionego biologicznych rodziców.
Nie ma lepszego. Nie ma równorzędnej alternatywy - dzieci nie biegają sobie po lesie, dzikie i szczęśliwe. To nie wiewiórki!!!

Rozważanie czym ta adopcja jest dla rodziców adopcyjnych jest drugorzędne.
Jeżeli chcą adoptować dziecko, będą się nim opiekować, otaczać miłością i troską to jest wszystko, co potrzebujemy wiedzieć.
Chcesz znać intencje? Pewnie jest ich tyle, ile rodzin adopcyjnych.

> 2. ... potencjalnym rodzicom homoseksualnym taka proteza się zwyczajnie należy?

Dziecko się nikomu nie należy. Ale dziecku należy się kochająca rodzina.
Z naciskiem na "kochająca". "Rodzina" w najszerszym tego słowa znaczeniu.

---

"Ateizm jest religią w takim samym stopniu w jakim nie zbieranie grzybów jest hobby"

>Mówisz o adopcji jakby to było złapanie i oswojenia jakiegoś dzikiego zwierzątka, bo ładne i miłe.
   Nie na temat.
   Piszę o jednym z możliwych aspektów adopcji.

>Adopcja jest najlepszym wyjście dla dziecka pozbawionego biologicznych rodziców. Nie ma lepszego.
   Mam poszukać licznych wyjątków, czy sama to zrobisz?

>Nie ma równorzędnej alternatywy - dzieci nie biegają sobie po lesie, dzikie i szczęśliwe. To nie wiewiórki!!!
   Nie na temat.
   Podajesz w egzaltowanej formie informacje, które są mi znane.

>Rozważanie czym ta adopcja jest dla rodziców adopcyjnych jest drugorzędne.
   Pisanie w tym wątku nie jest obowiązkowe.

>Jeżeli chcą adoptować dziecko, będą się nim opiekować, otaczać miłością i troską to jest wszystko, co potrzebujemy wiedzieć.
   Pisz za siebie - widocznie Tobie wystarczą tak szczątkowe, jak wyssane nie wiem skąd, "argumenty".

>Ale dziecku należy się kochająca rodzina.
   Ten wątek nie ma tytułu "koncert życzeń".

>Z naciskiem na "kochająca". "Rodzina" w najszerszym tego słowa znaczeniu.
   Ja przywiązuję nieporównanie mniejszą wagę do nieistniejącej miłości w tym kontekście, oraz miłości w ogóle.

>Czy dziecko w ogóle jest protezą dla rodziców adopcyjnych?
A skoro to jednak rodzice adopcyjni służyć mają dziecku, to w miarę możliwości ono powinno sobie dobierać rodziców z galerii kandydatów.

---

* Na posty ignorujące zalecenie § 14. 1. Regulaminu Forum nie odpowiadam.

>>Czy dziecko w ogóle jest protezą dla rodziców adopcyjnych?
>A skoro to jednak rodzice adopcyjni służyć mają dziecku...
   Brak zysku rodziców wyklucza adopcję, chyba, że adopcja z nakazu, co praktycznie wyklucza zysk dziecka.

>... to w miarę możliwości ono powinno sobie dobierać rodziców z galerii kandydatów.
   I jaka miara takie możliwości.
   Czy sugerujesz czekanie z adopcją do 13 roku życia dziecka, w świetle obowiązujących przepisów?

>   Czy sugerujesz czekanie z adopcją
Sugeruję, że rodzice mogą grymasić i odmówić, a dziecko zdaje się - nie.

---

* Na posty ignorujące zalecenie § 14. 1. Regulaminu Forum nie odpowiadam.

>>   Czy sugerujesz czekanie z adopcją
>Sugeruję, że rodzice mogą grymasić i odmówić, a dziecko zdaje się - nie.

   Może grymasić dziecko już przysposobione:
   KRiO Art. 125.
§ 1. Z ważnych powodów zarówno przysposobiony, jak i przysposabiający mogą
żądać rozwiązania stosunku przysposobienia przez sąd. Rozwiązanie stosunku przysposobienia nie jest dopuszczalne, jeżeli wskutek niego miałoby ucierpieć dobro małoletniego dziecka. Orzekając rozwiązanie stosunku przysposobienia, sąd może, stosownie do okoliczności, utrzymać w mocy wynikające z niego obowiązki alimentacyjne.

   Przed przysposobieniem grymaszę w jego imieniu tak, jakbym grymasił w swoim.

>   Przed przysposobieniem grymaszę w jego imieniu tak, jakbym grymasił w swoim.
Cokolwiek masz tu na myśli, to i tak kandydaci na rodziców mogą pogrymasić osobiście.

---

* Na posty ignorujące zalecenie § 14. 1. Regulaminu Forum nie odpowiadam.

>>   Przed przysposobieniem grymaszę w jego imieniu tak, jakbym grymasił w swoim.
>Cokolwiek masz tu na myśli, to i tak kandydaci na rodziców mogą pogrymasić osobiście.

   Masz rację, ale czy to powód, bym przestał grymasić? Osobiście?

>   Masz rację, ale czy to powód, bym przestał grymasić? Osobiście?
To powód, aby dążyć do udzielenia głosu ważniejszej ze stron, czyli dzieciom.

---

* Na posty ignorujące zalecenie § 14. 1. Regulaminu Forum nie odpowiadam.

>>   Masz rację, ale czy to powód, bym przestał grymasić? Osobiście?
>To powód, aby dążyć do udzielenia głosu ważniejszej ze stron, czyli dzieciom.

   Niniejszym udzielam.

>> udzielenia głosu ważniejszej ze stron, czyli dzieciom.
>   Niniejszym udzielam.
Nie jesteś w stanie, Racjonalista.pl jest dozwolony od 18 lat.

---

* Na posty ignorujące zalecenie § 14. 1. Regulaminu Forum nie odpowiadam.

>>> udzielenia głosu ważniejszej ze stron, czyli dzieciom.
>>   Niniejszym udzielam.
>Nie jesteś w stanie...
   Niniejszym, skąd wiesz?

>...Racjonalista.pl jest dozwolony od 18 lat.
   Jak zawsze masz rację - racjonalista pl jest dozwolony od 18 lat.

>>Nie jesteś w stanie...
>   Niniejszym, skąd wiesz?
Z niewskazania innego niż niniejsze miejsca.

>   Jak zawsze masz rację - racjonalista pl jest dozwolony od 18 lat.
Dobra "użytkownik musi mieć ukończone 18 lat", teraz ok?

---

* Na posty ignorujące zalecenie § 14. 1. Regulaminu Forum nie odpowiadam.

>>>Nie jesteś w stanie...
>>   Niniejszym, skąd wiesz?
>Z niewskazania innego niż niniejsze miejsca.
   Bo napisałem, że udzielam, ale nie mam zamiaru komuś narzucać lokalizacji gadania.
   Niech się młodzież becikowa uczy, że Polska to wolny kraj.

>Dobra "użytkownik musi mieć ukończone 18 lat", teraz ok?
   Jak zwykle teraz ok.

>   Bo napisałem, że udzielam, ale nie mam zamiaru komuś narzucać lokalizacji gadania.
"Niniejszym udzielam głosu" wygłoszone w wątku przez samego autora oznacza jego zgodę na wypowiadanie się w tym jego wątku.

---

* Na posty ignorujące zalecenie § 14. 1. Regulaminu Forum nie odpowiadam.

>>   Bo napisałem, że udzielam, ale nie mam zamiaru komuś narzucać lokalizacji gadania.
>"Niniejszym udzielam głosu" wygłoszone w wątku przez samego autora oznacza jego zgodę na wypowiadanie się w tym jego wątku.
   Niniejszym wprowadziłem nową, świecką tradycję - nie dość, że pozwalam gadać, to jeszcze byle gdzie.
    Byle co kwitnie samo.

>   Niniejszym wprowadziłem nową, świecką tradycję
A że jest ona i naciągana, i niepopularna, niniejszym ją w przyszłości zwalczę.

---

* Na posty ignorujące zalecenie § 14. 1. Regulaminu Forum nie odpowiadam.

>A że jest ona i naciągana, i niepopularna, niniejszym ją w przyszłości zwalczę.
   Eeee tam, zanim ją zwalczysz, to już zajdzie pod strzechy supermarketów, a stamtąd nawet tak zabójczo groźnym pokazywaniem języka nie wyplenisz.

Oko za oko język za język

---

* Na posty ignorujące zalecenie § 14. 1. Regulaminu Forum nie odpowiadam.

>Oko za oko język za język
   Jak Cię znam, to protezy.

>   Jak Cię znam, to protezy.
Przecież nie jestem tu tytułowym dzieckiem.

---

* Na posty ignorujące zalecenie § 14. 1. Regulaminu Forum nie odpowiadam.

>>   Jak Cię znam, to protezy.
>Przecież nie jestem tu tytułowym dzieckiem.
   A gdzie?
( )

>   Czyli u wrażliwszych rozmówców ambiwalencja jest, myślę, murowana.

Zupełnie błędne spostrzeżenie. Wrażliwość (będąca emocją) ucieka od ambiwalentnych odczuć, bo te się wiążą z 'niewygodną' wątpliwością. Wrażliwość to 'zasłona dymna' przed logiką (wymagającą utrzymania emocji na wodzy), którą to logikę pozostawia zimnym draniom o stępionej wrażliwości
.

>>   Czyli u wrażliwszych rozmówców ambiwalencja jest, myślę, murowana.
>Zupełnie błędne spostrzeżenie.
   Mam inne zdanie.

>Wrażliwość (będąca emocją) ucieka od ambiwalentnych odczuć, bo te się wiążą z 'niewygodną' wątpliwością.
   A skąd ucieka?

>Wrażliwość to 'zasłona dymna' przed logiką (wymagającą utrzymania emocji na wodzy), którą to logikę pozostawia zimnym draniom o stępionej wrażliwości.
   Więc jestem wyjątkowy i pod tym względem, bo u mnie te gadżety najczęściej funkcjonują równolegle, choć ze zmiennym natężeniem.

>   A skąd ucieka?

A diabli wiedzą skąd

>   Więc jestem wyjątkowy ..

Nie ma osób o tak rozbudowanej wyobraźni, by pozwalała przeczyć temu stwierdzeniu

Adopcja jest o wiele lepsza niż sierociniec. Jeżeli rodzina , która chce adoptować nie jest patologiczna i jest w stanie je wychować - stać ją na to - może a nawet powinna tej adopcji dokonać. Tak samo para homoseksualna , oczywiście gdy społeczeństwo będzie na to gotowe i dziecko nie będzie wyśmiewane w szkole , może adoptować. Wychowanie w rodzinie może uratować życie dziecku. Sierociniec wytwarza jedynie problemy i patologie. Tylko psychicznie silne dzieci są w stanie wyrwać się ze schematu i osiągnąć sukces , status społeczny wychowawszy się w sierocińcu.

>1. Czy dziecko w ogóle jest protezą dla rodziców adopcyjnych?-

Kwestia przyjętej optyki. Czy adopcja ma służyć dziecku i jego potrzebom, czy tez ma spełniać potrzeby rodziców (niezależnie od tego czy są płodni, bezpłodni, homo, hetero czy zoo). Jeśli ma służyć dziecku- to oczywiście nie ono jest protezą a ewentualni rodzice. To oni pełnią rolę służebną wobec istoty niezdolnej do samodzielnego funkcjonowania. Moim zdaniem to podejście jest o tyle właściwsze, że przy jego przyjęciu dwie świadome i odpowiedzialne jednostki decydują o tym że CHCĄ spełniać taką- było nie było służebną- funkcję. Przy przyjęciu postawy odwrotnej o świadomej decyzji osoby mającej "służyć" czy używając Twojej nomenklatury- "być protezą"- nie może być mowy.

a jeśli tak, to czy:
>2. ... potencjalnym rodzicom homoseksualnym taka proteza się zwyczajnie należy?

Należy ? Daruj ale nie mogę się powstrzymać: a co to miałoby znaczyć ? Należy im się mały człowiek do kompensowania ewentualnych potrzeb ?

---

erka.ovh.org/

>>1. Czy dziecko w ogóle jest protezą dla rodziców adopcyjnych?-
>Kwestia przyjętej optyki. Czy adopcja ma służyć dziecku i jego potrzebom, czy tez ma spełniać potrzeby rodziców (niezależnie od tego czy są płodni, bezpłodni, homo, hetero czy zoo).
   O tym napisałem we wstępie - dziecko nie ma możliwości wyartykułowania swoich potrzeb, więc tematem jest kwestia z pozycji rodziców.

>Jeśli ma służyć dziecku- to oczywiście nie ono jest protezą a ewentualni rodzice.
   Jw.

>To oni pełnią rolę służebną wobec istoty niezdolnej do samodzielnego funkcjonowania.
   Brak zysku rodziców wyklucza adopcję....

>>2. ... potencjalnym rodzicom homoseksualnym taka proteza się zwyczajnie należy?
>Należy ? Daruj ale nie mogę się powstrzymać: a co to miałoby znaczyć ?
   To, co znaczy.
   Mam tłumaczyć kryteria przyznawania protez?
   W skrócie: głównym kryterium są biologiczne lub w wyniku wypadku czy schorzenia zmiany w stanie fizycznym osoby.

>>2. ... potencjalnym rodzicom homoseksualnym taka proteza się zwyczajnie należy?

>Należy im się mały człowiek do kompensowania ewentualnych potrzeb ?
   Właśnie o to pytam, bo rodzicom hetero już się należy.

>   O tym napisałem we wstępie - dziecko nie ma możliwości wyartykułowania swoich potrzeb, więc tematem jest kwestia z pozycji rodziców.

O czekaj- brak niemożności artykułowania praw czy potrzeb nie oznacza ich braku. Na podobnej zasadzie można by odmawiać niektórym chorym opieki medycznej. Podchodzenie do tematu z pozycji rodziców jest- oczywiście moim i najzupełniej prywatnym, jak każdy głos w dyskusji- błędem.

>   To, co znaczy.
>   Mam tłumaczyć kryteria przyznawania protez?
>   W skrócie: głównym kryterium są biologiczne lub w wyniku wypadku czy schorzenia zmiany w stanie fizycznym osoby.

Człowiek nie jest protezą i sprowadzanie go do tej roli to degeneracja. MOŻE- jako rodzic zastępczy czy opiekun- dobrowolnie zgodzić się na bycie nią z własnej woli, na mocy własnej decyzji ale nigdy nie powinien być do tego zmuszany, decyzja o tym nie może być narzucona (a tym byłoby sprowadzanie dziecka do roli przedmiotu ułatwiającego innym życie).

>>>2. ... potencjalnym rodzicom homoseksualnym taka proteza się zwyczajnie należy?
>>Należy im się mały człowiek do kompensowania ewentualnych potrzeb ?
>   Właśnie o to pytam, bo rodzicom hetero już się należy.

Nie, moim zdaniem nie NALEŻY się i to niezależnie od orientacji- to rodzice należą się dziecku a nie dziecko rodzicom. "Dajmy im dziecko żeby mogli się dobrze poczuć bo są tacy biedni, dysfunkcyjni " ? Absolutnie nie. JEŚLI spełniają pewne- nie oszukujmy się, nieszczególnie wyśrubowane- kryteria dajmy ich potrzebującemu dziecku jako rodziców. Niby nieznaczące przesunięcie akcentów ale moim zdaniem- podstawowe dla tej kwestii.

---

erka.ovh.org/

>>   O tym napisałem we wstępie - dziecko nie ma możliwości wyartykułowania swoich potrzeb, więc tematem jest kwestia z pozycji rodziców.
>O czekaj- brak niemożności artykułowania praw czy potrzeb nie oznacza ich braku.
   Też to napisałem.

>Podchodzenie do tematu z pozycji rodziców jest- oczywiście moim i najzupełniej prywatnym, jak każdy głos w dyskusji- błędem.
   Po co mieszasz innych w swoje błędy?

>>   W skrócie: głównym kryterium są biologiczne lub w wyniku wypadku czy schorzenia zmiany w stanie fizycznym osoby.
>Człowiek nie jest protezą i sprowadzanie go do tej roli to degeneracja.
   Zobaczymy.

>MOŻE- jako rodzic zastępczy czy opiekun- dobrowolnie zgodzić się na bycie nią z własnej woli, na mocy własnej decyzji ale nigdy nie powinien być do tego zmuszany...
   Czyli jednak protezą być może.
   Już o tym pisałem.

>... decyzja o tym nie może być narzucona (a tym byłoby sprowadzanie dziecka do roli przedmiotu ułatwiającego innym życie).
   Jw.

>Nie, moim zdaniem nie NALEŻY się i to niezależnie od orientacji...
   Czyli jesteś przeciwny adopcji w ogóle.

>... to rodzice należą się dziecku a nie dziecko rodzicom.
   Nic się nikomu nie należy, dopóki ktoś o tym nie zdecyduje.

>"Dajmy im dziecko żeby mogli się dobrze poczuć bo są tacy biedni, dysfunkcyjni " ? Absolutnie nie.
   Jw.

>JEŚLI spełniają pewne- nie oszukujmy się, nieszczególnie wyśrubowane- kryteria dajmy ich potrzebującemu dziecku jako rodziców. Niby nieznaczące przesunięcie akcentów ale moim zdaniem- podstawowe dla tej kwestii.
   Czy w ogóle czytasz co ktoś pisze, czy jedynie wypełniasz rubryczki w swoim koncercie życzeń?

   Piszę jak wół - Brak zysku rodziców wyklucza adopcję, chyba, że adopcja z nakazu, co praktycznie wyklucza zysk dziecka. - jeśli się z tym nie zgadzasz, to napisz wyraźnie i uzasadnij.

>>Podchodzenie do tematu z pozycji rodziców jest- oczywiście moim i najzupełniej prywatnym, jak każdy głos w dyskusji- błędem.

>   Po co mieszasz innych w swoje błędy?

Moje ? Ja nie przyjmuję podejścia "z pozycji rodziców". Uważam je wprost- za błąd. To Ty zaproponowałeś jego przyjęcie. Mylę się ?

>>Człowiek nie jest protezą i sprowadzanie go do tej roli to degeneracja.
>   Zobaczymy.

Co mamy zobaczyć ? Czy takie jest moje zdanie ?

>   Czyli jednak protezą być może.

Z własnej woli ? Tak, ale wówczas nie jest SPROWADZANY do tej roli przez nikogo i DEGENEROWANY tylko sam dobrowolnie godzi się na pełnienie pewnej funkcji. Różnica taka jak pomiędzy gwałtem a entuzjastycznym stosunkiem.

>   Czyli jesteś przeciwny adopcji w ogóle.

Nie, jestem przeciwny adopcji która ma zaspokajać potrzeby dorosłych. Adopcja ma być pomocą dziecku.

>   Czy w ogóle czytasz co ktoś pisze, czy jedynie wypełniasz rubryczki w swoim koncercie życzeń?
>   Piszę jak wół - Brak zysku rodziców wyklucza adopcję, chyba, że adopcja z nakazu, co praktycznie wyklucza zysk dziecka. - jeśli się z tym nie zgadzasz, to napisz wyraźnie i uzasadnij.

Piszesz jak wół ? Bez przesady, zwykle piszesz lepiej niż wół .

Tak, czytam co napisałeś, natomiast mam wrażenie że Ty rozpędziłeś się w negacjach tylko dlatego że nasze podejścia do sprawy nie pokrywają się.

Podstawą adopcji jest dla mnie dobro dziecka natomiast jej warunkiem- co podkreślałem dwukrotnie- wyrażenie WOLI pełnienia wobec niego funkcji służebnej przez adoptujących. Wyrażając ją godzą się na wszystkie konsekwencje bycia rodzicem, również te które określimy jako "stratę" (zdarzają się koniec końców wyjątkowo niewdzięczne dzieci).

---

erka.ovh.org/

>>> Podchodzenie do tematu z pozycji rodziców jest- oczywiście moim i najzupełniej prywatnym, jak każdy głos w dyskusji- błędem.
>>   Po co mieszasz innych w swoje błędy?
>Moje ?
   Twoje, przeczytaj jeszcze raz co napisałeś a ja wytłuściłem.

>Ja nie przyjmuję podejścia "z pozycji rodziców". Uważam je wprost- za błąd.
   Dziecko w takim ujęciu jest towarem, jak prawie wszystko w relacjach interpersonalnych; adopcja jest transakcją w której rodzice otrzymują towar/dziecko za obietnicę zapewnienia temu dziecku odpowiednich warunków bytowo-opiekuńczo-wychowawczych; pośrednikiem/hurtownikiem są Ośrodki Adopcyjno-Opiekuncze, a plenipotentem interesów dziecka w tym geszefcie jest Państwo - proste?

   Więc Tobie wolno w ogóle o tym nie myśleć czy pisać, ale jeśli się podjąłeś, to uzasadniaj swoje zdanie.
   Dlatego czekam na uzasadnienie, dlaczego rozpatrywanie zysku i w ogóle pozycji rodziców jest błędem?
   Przestali istnieć, bo nie lubisz o tym mówić, bo temat jest beee?

>To Ty zaproponowałeś jego przyjęcie.
   Oczywiście, bo lubię przemyśleć różne aspekty i spojrzeć z innej strony na pozornie jednostronnie tematy.

>>>Człowiek nie jest protezą i sprowadzanie go do tej roli to degeneracja.
>>   Zobaczymy.
>Co mamy zobaczyć ? Czy takie jest moje zdanie ?
   Po prostu niżej przyznałeś, że (w takim ujęciu) człowiek protezą jest.
>Cóż z tego, że: "wówczas nie jest SPROWADZANY do tej roli przez nikogo..."
   To ja Ci napisałem?

>Nie, jestem przeciwny adopcji która ma zaspokajać potrzeby dorosłych. Adopcja ma być pomocą dziecku.
   Chyba się nie rozumiemy totalnie i bezgranicznie:

Brak zysku rodziców wyklucza adopcję...
- jeśli się z tym nie zgadzasz, to napisz wyraźnie i uzasadnij.

>Podstawą adopcji jest dla mnie dobro dziecka natomiast jej warunkiem- co podkreślałem dwukrotnie- wyrażenie WOLI pełnienia wobec niego funkcji służebnej przez adoptujących. Wyrażając ją godzą się na wszystkie konsekwencje bycia rodzicem, również te które określimy jako "stratę"

   A po jaką cholerę wyrażanie jakiejś woli, skoro są na to przepisy:
   USTAWA z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy.
   Warunki Adopcji

   A roli służebnej szukaj w Związku Masochistów Polskich.

>   Twoje, przeczytaj jeszcze raz co napisałeś a ja wytłuściłem.

Brak słowa "zdaniem" . "oczywiście moim i nazupełniej prywatnym zdaniem, najzupełniej prywatnym jak każdy głos w dyskusji" Mea culpa.

>>Ja nie przyjmuję podejścia "z pozycji rodziców". Uważam je wprost- za błąd.

>   Dziecko w takim ujęciu jest towarem, jak prawie wszystko w relacjach interpersonalnych; adopcja jest transakcją w której rodzice otrzymują towar/dziecko za obietnicę zapewnienia temu dziecku odpowiednich warunków bytowo-opiekuńczo-wychowawczych; pośrednikiem/hurtownikiem są Ośrodki Adopcyjno-Opiekuncze, a plenipotentem interesów dziecka w tym geszefcie jest Państwo - proste?

Proste, ale nie zgadzam się z tym, dlatego proponuję uznanie że to usługi jakie zapewnia rodzic są towarem. Przeniesienie ciężaru i zmiana podejścia

>   Dlatego czekam na uzasadnienie, dlaczego rozpatrywanie zysku i w ogóle pozycji rodziców jest błędem?

Dlatego że w przeciwieństwie do rozpatrywania problemu z pozycji potrzeb dziecka prowadzi do jego uprzedmiotowienia. Sam piszesz że jest ono "towarem".

>   Przestali istnieć, bo nie lubisz o tym mówić, bo temat jest beee?

Gdybym uznał że jest bee i zniknie jak zamknę oczy to nie dyskutowalibyśmy .

>   Oczywiście, bo lubię przemyśleć różne aspekty i spojrzeć z innej strony na pozornie jednostronnie tematy.

Rozumiem i podzielam

>>Cóż z tego, że: "wówczas nie jest SPROWADZANY do tej roli przez nikogo..."
>   To ja Ci napisałem?

A czy Tobie stawiam zarzut ?

>   Chyba się nie rozumiemy totalnie i bezgranicznie:
> Brak zysku rodziców wyklucza adopcję...

Mam takie wrażenie. Link nieodmiennie odsyła mnie do Twojego profilu.

>   A po jaką cholerę wyrażanie jakiejś woli, skoro są na to przepisy: [...]

Myślałem że rozważamy problem a nie omawiamy stan prawny. Jeśli ograniczamy się do tego ostatniego to dyskusja jest zbyteczna, wystarczy wymienić odpowiednie paragrafy i po kłopocie.

>   A roli służebnej szukaj w Związku Masochistów Polskich.

Być może skorzystam kiedy przekroczę wiek po którym mężczyźnie zostaje tylko szukanie pomocy w Związkach, póki co szczęściem radzę sobie bez nich. Jakkolwiek by nie było przyjmuję z należną wdzięcznością radę bardziej doświadczonego kolegi

---

erka.ovh.org/

>Proste, ale nie zgadzam się z tym, dlatego proponuję uznanie że to usługi jakie zapewnia rodzic są towarem. Przeniesienie ciężaru i zmiana podejścia
   Wymiana barterowa też jest transakcją.

>Dlatego że w przeciwieństwie do rozpatrywania problemu z pozycji potrzeb dziecka prowadzi do jego uprzedmiotowienia. Sam piszesz że jest ono "towarem".
   Bo w kontekście tematu, czyli przydziału dóbr, jest obiektem transakcji, a podmiotem jest z racji swoich cech, oraz będzie podmiotem w związku, już jako przysposobione. W takim kontekście małżonkowie zawierający kontrakt małżeński są podmiotami związku, będąc jednocześnie towarem w chwili zawierania kontraktu.

>Mam takie wrażenie. Link nieodmiennie odsyła mnie do Twojego profilu.
   Nie tak całkiem nieodmiennie, bo tutaj jeszcze był dobry: Brak zysku rodziców wyklucza adopcję..., ale za późniejszą zamianę przepraszam, nie mam pojęcia jak to się stało.

>Myślałem że rozważamy problem a nie omawiamy stan prawny. Jeśli ograniczamy się do tego ostatniego to dyskusja jest zbyteczna, wystarczy wymienić odpowiednie paragrafy i po kłopocie.
   Zarzut niesłuszny, bo w takiej transakcji ważne są przepisy regulujące i poruszam się w już istniejących, a nie wyrażanie woli, bo wolę ich przestrzegania wyrażają rodzice decydując się na adopcję.
   Gdyby stracili wolę to dzieciak na bruk? Państwo było bardziej przewidujące.

>   Bo w kontekście tematu, czyli przydziału dóbr, jest obiektem transakcji, a podmiotem jest z racji swoich cech, oraz będzie podmiotem w związku, już jako przysposobione. W takim kontekście małżonkowie zawierający kontrakt małżeński są podmiotami związku, będąc jednocześnie towarem w chwili zawierania kontraktu.

Rozumiem. Jasne- nie mam złudzeń, w absolutnie KAŻDYM układzie symbiotycznym obie strony muszą otrzymywać coś co zaspokaja jakieś, mniej lub bardziej uświadamiane, potrzeby- choćby była to możliwość opowiadania sąsiadom "ja się tak poświęcam i nic z tego nie mam". Ważną rzeczą jest moim zdaniem rozważenie tego czyje dobro powinno być tu na pierwszym miejscu czyli- językiem naszych wcześniejszych postów- czy rzecz rozważać z pozycji dziecka czy rodziców.

>   Nie tak całkiem nieodmiennie, bo tutaj jeszcze był dobry: Brak zysku rodziców wyklucza adopcję..., ale za późniejszą zamianę przepraszam, nie mam pojęcia jak to się stało.

Ot, nieporozumienie. Nic wielkiego. Moja wina że nie zauważyłem wcześniej

>   Zarzut niesłuszny, bo w takiej transakcji ważne są przepisy regulujące i poruszam się w już istniejących, a nie wyrażanie woli, bo wolę ich przestrzegania wyrażają rodzice decydując się na adopcję.
>   Gdyby stracili wolę to dzieciak na bruk? Państwo było bardziej przewidujące.

Oczywiście- przepisy są niezbędne. Sęk w tym że jeśli chodzi o pary homoseksualne, ba- nawet samotnych ojców- są chyba nieco przestarzałe. Wolę akcentuję dlatego, że wzięcie na siebie ciężaru wychowania musi być świadomą i dobrowolną decyzją dojrzałej jednostki. To warunki niezbędne stworzenia jakichkolwiek podstaw. Dziecko tego rodzaju decyzji podjąć nie może, mimo że będzie ona nieuchronnie rzutować na jego dalsze życie. Żeby nie było ono tylko "przedmiotem" umożliwiającym dwojgu ludzi załatwienie czegoś (bądź spełnienie kaprysu) konieczne jest (mam nadzieję że teraz nie popełnię błędu składni)- moim i prywatnym zdaniem- rozpatrywanie całej sytuacji z pozycji dziecka. To ono jest tu najbardziej bezbronne i najbardziej upośledzone.

A jeśli opiekunowie tracą "wolę" działania dla dobra dziecka to nie oszukujmy się- niezależnie od przepisów los dziecka jest nie do pozazdroszczenia.

---

erka.ovh.org/

>Jasne- nie mam złudzeń, w absolutnie KAŻDYM układzie symbiotycznym obie strony muszą otrzymywać coś co zaspokaja jakieś, mniej lub bardziej uświadamiane, potrzeby...
   Z takiego założenia wyszło moje dalsze rozumkowanie.

>Ważną rzeczą jest moim zdaniem rozważenie tego czyje dobro powinno być tu na pierwszym miejscu czyli- językiem naszych wcześniejszych postów- czy rzecz rozważać z pozycji dziecka czy rodziców.
   Moje rozważania z pozycji rodziców ma na celu wyłącznie moje dobro, będące przy okazji dobrem dziecka (tak uważam), będącego absolutnym priorytetem w tej transakcji, któremu to dobru zupełnie nie przeszkadza rozważanie problemu z którejkolwiek strony.

   Wręcz przeciwnie, bo w moim rozumieniu jedynie WSZECHSTRONNE rozpatrzenie tematu jest dla dziecka optymalne i w takim układzie najlepszą opcją byłoby, gdybym się mylił, bo to stworzyłoby dla dziecka najszersze spektrum możliwości, ok?

>Sęk w tym że jeśli chodzi o pary homoseksualne, ba- nawet samotnych ojców- są chyba nieco przestarzałe.
   Tego nie wiem i dopóki nie pozbędę się podejrzeń co do motywacji gejów w adopcji cudzych dzieci, przy jednoczesnym wmawianiu, że posiadanie przetrwalników własnych genów (co jest finalnym "celem" instynktu) jest dla nich niemożliwe, choć jednocześnie fizycznie możliwe KATEGORYCZNIE jest... więc dopóki tych podejrzeń się nie pozbędę - uważam, że obecne prawo jest dla dzieci może nie najlepsze, ale na pewno bezpieczniejsze.

>Wolę akcentuję dlatego, że wzięcie na siebie ciężaru wychowania musi być świadomą i dobrowolną decyzją dojrzałej jednostki.

   Dla mnie ważniejsze są powody dla których ktoś chce dziecko adoptować, bo wolę to ma każdy, kto chce to zrobić.

   Prawie każdy ma wolę wziąć bezzwrotną zapomogę państwową w wysokości 10tys. PLN, ale już nie każdy z tych samych powodów - jednemu ta dycha jest potrzebna, by kupić sobie protezę uciętej ręki w celu smarowania masłem chleba, a drugiemu na kupno krawata od Diora, żeby go bardziej sąsiedzi "szanowali". Krawaciarza, nie Diora.

   I żadnemu z nich nie odmawiam prawa do takiego chcenia, ale jednemu z nich tych (moich, bo państwowych) pieniędzy nie chcę dać - zgadnij któremu.

   Według mnie najprawdziwszą motywacją jest chęć zysku, sęk w tym, żeby realizacja tej chęci była jak najbardziej biologicznie związana (nieodłączna) z zyskiem dziecka.
   Bo najbardziej naturalne jest dziecko biologicznie własne.

   Za najlepszy (dla dziecka) powód u potencjalnych rodziców uważam ich naturalną chęć zysku, polegającego na realizowaniu swoich potrzeb wynikających z instynktu rozrodczego, którego produktem ubocznym(?) jest późniejsza opieka nad potomstwem. W tym przypadku cudzym uznanym za własne w wyniku fizycznie-kategorycznej niemożności posiadania własnego.

>Żeby nie było ono tylko "przedmiotem" umożliwiającym dwojgu ludzi załatwienie czegoś...
   I ja mam przesłanki do takich właśnie "krawacianych"- jw- przypuszczeń.

>... konieczne jest (mam nadzieję że teraz nie popełnię błędu składni)- moim i prywatnym zdaniem- rozpatrywanie całej sytuacji z pozycji dziecka.
   Chyba nie popełniłeś błędu składni, co nie znaczy, że się z nią zgadzam.

   Bo uważam, że dla optymalnego dobra dziecka (teraz chyba ja przeginam) konieczne jest rozpatrzenie sytuacji z każdej możliwej strony, co znakomicie zwiększa już wspomniane spektrum tegoż dziecka możliwości, czyli uatrakcyjnia jego pozycję towaru w transakcji z racji zwiększenia popytu, przy niezmiennej podaży, ok?

>To ono jest tu najbardziej bezbronne i najbardziej upośledzone.
   Wcale nie, bo najbardziej upośledzony jestem ja - dziecko o niczym nie wie, a ja się "muszę" z Tobą użerać.

   I tu jest drugie dno mojej dobroci dla dzieci - jeśli przegram tę dyskusję z przysłowiowym "Sylwkiem", to dając mu kwiaty przy okazji adopcji pierwszego dziecka adoptowanego przez parę homo, będę miał satysfakcję do potęgi n-tej.

   No, bo jakim to zajebiście szlachetny - wszystko dla dobra dziecka, poniał? ...

P.S. A miał to być temat wątku: jak grać, żeby wygrać przegraną, a nawet- w razie czego- przede wszystkim.

Edycja.
   No, bo tak racjonalnie, to z jakiej innej racji miałyby mnie obchodzić cudze bachory? ...

>   Moje rozważania z pozycji rodziców ma na celu wyłącznie moje dobro, będące przy okazji dobrem dziecka (tak uważam), będącego absolutnym priorytetem w tej transakcji, któremu to dobru zupełnie nie przeszkadza rozważanie problemu z którejkolwiek strony.

Ależ oczywiście. Przepraszam, mi po prostu kojarzy się to próbą rozważania zabójstwa z pozycji zabójcy (celowo przejaskrawione). A może on biedny ? A może rodzice go bili ?

>   Tego nie wiem i dopóki nie pozbędę się podejrzeń co do motywacji gejów w adopcji cudzych dzieci, przy jednoczesnym wmawianiu, że posiadanie przetrwalników własnych genów (co jest finalnym "celem" instynktu) jest dla nich niemożliwe, choć jednocześnie fizycznie możliwe KATEGORYCZNIE jest... więc dopóki tych podejrzeń się nie pozbędę - uważam, że obecne prawo jest dla dzieci może nie najlepsze, ale na pewno bezpieczniejsze.

Wiesz- jest tajemnicą poliszynela że polskie sądy w przypadku spraw o przyznanie opieki nad dziećmi o niebo częściej przyznają je matkom (z czymś jakoś partia kobiet nijak walczyć nie chce). Tak, też mam podskórne i nie do końca uświadomione opory przed wychowywaniem dzieci przez pary homoseksualne ale trudno mi znaleźć konstruktywny argument przeciw który nie byłby krzywdzącym uogólnieniem.

>   Dla mnie ważniejsze są powody dla których ktoś chce dziecko adoptować, bo wolę to ma każdy, kto chce to zrobić.

A tu już przeskoczyliśmy dużo dalej (czy raczej- Ty mnie wyprzedziłeś). Ja byłem jeszcze na poziomie tego kto może/powinien podejmować decyzję, kto jest do niej uprawniony i dlaczego.

>   Według mnie najprawdziwszą motywacją jest chęć zysku, sęk w tym, żeby realizacja tej chęci była jak najbardziej biologicznie związana (nieodłączna) z zyskiem dziecka.
>   Bo najbardziej naturalne jest dziecko biologicznie własne.
>   Za najlepszy (dla dziecka) powód u potencjalnych rodziców uważam ich naturalną chęć zysku, polegającego na realizowaniu swoich potrzeb wynikających z instynktu rozrodczego, którego produktem ubocznym(?) jest późniejsza opieka nad potomstwem. W tym przypadku cudzym uznanym za własne w wyniku fizycznie-kategorycznej niemożności posiadania własnego.

To prawda, tylko- odwracając sytuację: mamy w kraju setki (jeśli nie tysiace) dzieci, które już są w nienaturalnej sytuacji. Tu i teraz. Dla tych dzieci wychowanie przez troskliwego opiekuna wydaje się być mniej szkodliwym wyjściem niż wychowanie w ośrodku. Ktokolwiek ich nie zaadoptuje- o naturalnych układach można zapomnieć, adopcja naturalna niestety nie jest. Jeśli ten opiekun (opiekunka bądź para w dowolnej konfiguracji) chce zająć się dzieckiem i gwarantuje że będzie to robił nawet nie czule i troskliwie ale sumiennie- może nie jest to złe wyjście ?

>>To ono jest tu najbardziej bezbronne i najbardziej upośledzone.
>   Wcale nie, bo najbardziej upośledzony jestem ja - dziecko o niczym nie wie, a ja się "muszę" z Tobą użerać.

He he he. Tak, ale Ty się poużerasz, potem albo pokażemy sobie języki albo pójdziemy na piwo, a dziecko jeśli nieświadomie źle trafi to będzie miało przegrane do końca życia. Wypisz wymaluj jak chrzest- ktoś zadecydował źle (choćby w dobrej wierze) a potem skaza na całe życie.

>   No, bo tak racjonalnie, to z jakiej innej racji miałyby mnie obchodzić cudze bachory? ...

Nie wiem Mówiąc szczerze wręcz organicznie nie cierpię dzieci (choć przyznaję że sam proces ich produkcji ma niejakie zalety) i niewiele mogę na to poradzić ale to - jak mawiał pewien Anglik- całkiem inna bajeczka.

---

erka.ovh.org/

>Przepraszam, mi po prostu kojarzy się to próbą rozważania zabójstwa z pozycji zabójcy (celowo przejaskrawione).
   Wykształciłem sobie taki sposób podchodzenia do kwestii interpersonalnych, który zaczyna się na ogół pytaniem: po co?- wychodząc jednocześnie ze stałego założenia, że nikt niczego nie robi za darmo, choćby nie wiem jak absurdalnym czy egzotycznym ten cel na początku mi się zdawał.

2.- każdy człowiek jest inny. Zakładam na wstępie, że jego zysk może być zupełnie nie w moim guście, do czego on ma takie samo prawo, jakie ja mam, by tak myśleć, ale o zysk na pewno mu chodzi.

3.- każdy do tego zysku instynktownie dąży, choć często tylko podświadomie, bo niewygodnym jest sobie zdawać z tego sprawę, co jest przypadkiem najczęstszym.
   Najtrudniej na ogół jest przyznać przed sobą samym, że ja wcale nie jestem takim dobrym, tylko mam w tym interes. Co jest lepsze, bo prawdziwe.
   I się wcale nie wyklucza, a wręcz odwrotnie - nie znam zdrowszego odruchu, niż egoizm. Prócz kaszlu.

   Przecież to jest tak naturalna prawda, że aż w oczy szczypie, tylko pieprzona kurturarna hipokryzja tak nami kręci, jak kierat koniem.

   Z takimi założeniami każdy, kto mówi, że robi coś dla czyjegoś dobra, staje się natychmiast podejrzanym, bo jest prawie pewne, że prawdziwej motywacji albo sam nie zna, albo jej się kurturarnie wstydzi.

>Tak, też mam podskórne i nie do końca uświadomione opory przed wychowywaniem dzieci przez pary homoseksualne...
   Mam również intuicyjne przekonanie o innych, niż deklarowane, celach gejów.
   Najlepszym argumentem jest wykazać prawdziwe intencje adopcji, stąd trudność.

> Ja byłem jeszcze na poziomie tego kto może/powinien podejmować decyzję, kto jest do niej uprawniony i dlaczego.
   Mizeria mojej erudycji przy jednoczesnym dużym jej zróżnicowaniu i rozproszeniu "skazuje" mnie, niejako na myślenie intuicyjne - często w jakimś przebłysku dostrzegam najpierw rozwiązanie problemu, a dopiero później mozolnie dochodzę: dlaczego?

>... odwracając sytuację: mamy w kraju setki (jeśli nie tysiace) dzieci, które już są w nienaturalnej sytuacji.
   Zmienię na "złej" sytuacji - fakt.

>Dla tych dzieci wychowanie przez troskliwego opiekuna wydaje się być mniej szkodliwym wyjściem niż wychowanie w ośrodku.
   Jeśli troska zostanie także po podpisaniu kontraktu, to jestem za. Tylko jak to wykazać?
   I tu dostrzegam rolę intencji - u par hetero wydają mi się bardziej kompatybilne z interesem dziecka.

>Ktokolwiek ich nie zaadoptuje- o naturalnych układach można zapomnieć, adopcja naturalna niestety nie jest.
   To nieprecyzyjny ogólnik - co rozumiesz pod pojęciem "nienaturalna adopcja"?

   Adopcja na pewno nie jest normalnym zjawiskiem w ujęciu statystycznym, bo nienaturalne jej umocowanie w kulturze już dla mnie tak oczywiste nie jest, choć nie chciałbym się wypowiadać za "naszego" znakomitego (zupełnie bez wrodzonej ironii) kolegę, antropologa kultury, którego niniejszym (tu ukłon Osnowie) gorąco proszę o skrótowe choćby rozjaśnienie kwestii.
    _{(Może po "starej znajomości" potwierdzi moje spekulacje?- plizzzzz...)}

   Pobawię się trochę w dywagacje, zanim big_zyd pozbawi mnie złudzeń.

   Człowiek ma na ogół jedno młode rocznie, więc w warunkach pewnie dużej śmiertelności niemowląt (u początków "kariery" hominidów) utrzymanie liczebności grupy łowców wcale nie było tak łatwym zadaniem, a to właśnie liczebność decydowała o przeżyciu z racji deficytu innych przymiotów.
   Przy jednocześnie sporej śmiertelności w wyniku urazów popolowaniowych u dorosłych łowców, kwestia adopcji mogła być zwyczajnie opłacalnym procederem.

   Tak więc może się okazać- co już od dawna mi świta- że adopcja w dzisiejszych czasach ma znaczenie jedynie polityczne i sentymentalno-kulturowe, będąc zupełnie irracjonalnym gadżetem w 6-cio miliardowej rzeczywistości przy braku naturalnych wrogów.
   Więc z takiej pozycji gadamy o pietruszce.
   Pozostają jedynie względy emocjonalne.

   Choć z drugiej strony spartańska bajka z ostrą selekcją w tle, dla tej populacji skończyła się niezbyt miło, co widzę po tym, że już dawno prawdziwego Spartanina w sklepie na rogu nie spotkałem.
   No, czasem Bolek Spartanin, ale to od wódki nie genów.

>Jeśli ten opiekun (opiekunka bądź para w dowolnej konfiguracji) chce zająć się dzieckiem i gwarantuje że będzie to robił nawet nie czule i troskliwie ale sumiennie- może nie jest to złe wyjście ?
   Może i tak, nawet bardziej mi to rozwiązanie "leży", o czym niżej.

>... dziecko jeśli nieświadomie źle trafi to będzie miało przegrane do końca życia. Wypisz wymaluj jak chrzest- ktoś zadecydował źle (choćby w dobrej wierze) a potem skaza na całe życie.
   I tu znowu staję w szpagacie, choć tym razem między emocjami i rozumem.

>Mówiąc szczerze wręcz organicznie nie cierpię dzieci (choć przyznaję że sam proces ich produkcji ma niejakie zalety) i niewiele mogę na to poradzić ale to - jak mawiał pewien Anglik- całkiem inna bajeczka.
   Też nie jestem fanem zasikanych niemowlaków, ale te bardziej już rozgarnięte bajtle budzą we mnie coś w rodzaju resztek szacunku do gatunku ludzkiego z racji braku hipokryzji, która tak mnie razi u sponiewieranych kulturą, zestresowanych "dorosłych".

   Po prostu w kilkuletnim maluchu widzę więcej takiego człowieka, jakiego chciałbym widzieć u dorosłych.

   Dzieci są bezinteresownymi egoistami i gdybym był Ministrem od Wychowania, to nakazałbym (jakem liberał) kłaść nacisk na rozwijanie dostrzegania zdrowo-egoistycznej konsekwencji w postępowaniu, a nie na kretyńskie uczucia.

   Miłość jest jedynie chorobliwym epizodem w życiu człowieka, więc po cholerę przywiązywać do niej taką wagę?
   I tak z dużym prawdopodobieństwem człek na nią zachoruje, nie ma na to wpływu, ale po jaką cholerę nadawać tej chorobie status uczuć wyższych? Wyższych od czego? Od rozumu, zapewne.

   Natomiast trzecie prawo dynamiki kieruje życiem od urodzenia do śmierci.

>>Ktokolwiek ich nie zaadoptuje- o naturalnych układach można zapomnieć, adopcja naturalna niestety nie jest.
>   To nieprecyzyjny ogólnik - co rozumiesz pod pojęciem "nienaturalna adopcja"?
>   Adopcja na pewno nie jest normalnym zjawiskiem w ujęciu statystycznym, bo nienaturalne jej umocowanie w kulturze już dla mnie tak oczywiste nie jest,(...) antropologa kultury, którego niniejszym (...) gorąco proszę o skrótowe choćby rozjaśnienie kwestii.

Trudno mi się wypowiedzieć inaczej niż bardzo ogólnie, bo to trochę nie mój obszar zainteresowań; zerknąłem do podręcznej literatury - a tam, prócz paru czysto etnograficznych szczegółów, żadnych o adopcji konkretów.

>   Człowiek ma na ogół jedno młode rocznie, więc w warunkach pewnie dużej śmiertelności niemowląt (u początków "kariery" hominidów) utrzymanie liczebności grupy łowców wcale nie było tak łatwym zadaniem, a to właśnie liczebność decydowała o przeżyciu z racji deficytu innych przymiotów.
>   Przy jednocześnie sporej śmiertelności w wyniku urazów popolowaniowych u dorosłych łowców, kwestia adopcji mogła być zwyczajnie opłacalnym procederem.

Z tą śmiertelnością na polowaniu bym nie przesadzał. W ogóle zresztą - rozpowszechniony obraz człowieka paleolitu jako myśliwego jest raczej błędny, a utrzymuje się głównie z powodu psychologicznej przyjemności, jakiej dostarcza wizja Dumnego Drapieżnika. Tymczasem dostępne dane sugerują, że (na ogół - wyjątkiem mogą być choćby Eskimosi) zdecydowanie większą rolę od zawsze odgrywało żmudne i nieefektowne zbieractwo.
Ale do rzeczy - pewnie dlatego tak mało danych o adopcji podaje literatura, że adopcja (w naszym rozumieniu) wymaga wcześniejszego naszego pojęcia "rodzicielstwa", a ono wcale typowe nie jest. Spotykany w różnych częściach świata system znany jako awunkulat polega na tym, że rolę męską w życiu dziecka, jaką nasza kultura przypisuje ojcu, pełni w nim brat matki, zaś biologiczny ojciec może być uznawany za zupełnie obcą osobę. Inne rozwiązanie może zakładać, że mąż matki jest z automatu uznawany za ojca wszystkich dzieci żony, mimo, iż ta ma znaczną swobodę seksualną, a męża może niemal w ogóle nie widywać. U Germanów (i Słowian) funkcjonował sobie mund, system własności/opieki nad kobietą oparty na założeniu, iż ta jest zawsze "czyjaś" (ojca, brata, męża, syna, dalszych krewnych męskich), nigdy zaś "swoja własna" - w przypadku, gdy z jakichś powodów żadnych męskich krewnych już nie stało, mund nad delikwentką przechodził na wodza plemienia, co można uznać za jakiś rodzaj "adopcji".
Generalnie jest bowiem tak, że rodzina to przede wszystkim interes, nie zaś uczucia czy genetyka. Społeczności, nazwijmy je ogólnie, przedpaństwowe nie tolerują nawet wyobrażenia ludzi-"wolnych elektronów", nie wplecionych w sieć związków pokrewieństwa z innymi, które to związki są zarazem związkami wymiany dóbr i usług. Nigdy nie jest się po prostu "sobą", a zawsze czyimś dzieckiem, stryjem, szwagrem i innym pociotkiem. Tam, gdzie nie istnieje aparat państwa i pisane prawo, kulturowe pokrewieństwo jest głównym sposobem ustalania od kogo i w jakiej mierze można spodziewać się pomocy w razie potrzeby (czyli często). "Adopcja" w naszym rozumieniu może być więc w ogóle niezrozumiała i niepotrzebna, gdyż każdy rodząc się zostaje już jakoś umocowany w siatce związków, z których wynika automatycznie, kto ma się nim w razie czego zająć.

>   Tak więc może się okazać- co już od dawna mi świta- że adopcja w dzisiejszych czasach ma znaczenie jedynie polityczne i sentymentalno-kulturowe, będąc zupełnie irracjonalnym gadżetem w 6-cio miliardowej rzeczywistości przy braku naturalnych wrogów.

Tak jest, choć "irracjonalnym gadżetem" bym jej nie nazwał. Prawo związków homoseksualnych do adopcji dzieci jest ważnym probierzem równości.

>   Pozostają jedynie względy emocjonalne.

Też - popęd seksualny jawi mi się jako zupełnie odrębny od "popędu" do spełniania się w roli rodzica.

>Ale do rzeczy - pewnie dlatego tak mało danych o adopcji podaje literatura, że adopcja (w naszym rozumieniu) wymaga wcześniejszego naszego pojęcia "rodzicielstwa", a ono wcale typowe nie jest.
   Dlatego też ująłem (jak zwykle niezgrabnie) adopcję nie w sensie genetycznym, ale jako instrument w utrzymaniu liczebności grupy.

>Generalnie jest bowiem tak, że rodzina to przede wszystkim interes, nie zaś uczucia czy genetyka.
   To miałem na myśli pisząc szerzej, o interesie grupy.

>Tak jest, choć "irracjonalnym gadżetem" bym jej nie nazwał.
   Irracjonalnym, bo 6-cio miliardowa populacja ca 40 kilogramowych osobników już jawi mi się na granicy masy krytycznej w stosunku do istniejących zasobów. Dopóki nie wejdą nowe technologie... Powodujące wzrost liczby... O kurrr...

>Prawo związków homoseksualnych do adopcji dzieci jest ważnym probierzem równości.
   Której nie było, nie ma i nie będzie.

>>   Pozostają jedynie względy emocjonalne.
>Też - popęd seksualny jawi mi się jako zupełnie odrębny od "popędu" do spełniania się w roli rodzica.

   O tym traktuje "moja" zupełnie egzotyczna teza, oparta na równie ekwilibrystycznym przypuszczeniu, że to kobieta z mężczyzną są rodzicami.

   Zakładam, że te popędy u rodziców z orientacją dwupłciową idą statystycznie częściej w parze - stąd ich (dominująca) heteroseksualność.

>   Dlatego też ująłem (jak zwykle niezgrabnie) adopcję nie w sensie genetycznym, ale jako instrument w utrzymaniu liczebności grupy.

Ważniejsza niż liczebność grupy, jest w tym wypadku (jak i w wielu innych) jej integracja.

>>Generalnie jest bowiem tak, że rodzina to przede wszystkim interes, nie zaś uczucia czy genetyka.
>   To miałem na myśli pisząc szerzej, o interesie grupy.

Mamy tu poplątaną grę "interesu grupy" (niekoniecznie jako taki uświadamianego) i indywidualnych interesów zainteresowanych (sorki, że tak zanieczyszczam las czyli kalambur). Nie podejmuję się jej tu rozplątywać.

>>Prawo związków homoseksualnych do adopcji dzieci jest ważnym probierzem równości.
>   Której nie było, nie ma i nie będzie.

Chodzi o równość w sensie prawnym tylko. Taką ustanowić można bardzo łatwo - wystarczy wola ustawodawcy.

>   O tym traktuje "moja" zupełnie egzotyczna teza, oparta na równie ekwilibrystycznym przypuszczeniu, że to kobieta z mężczyzną są rodzicami.

Różnie to bywa w kulturach.

>   Zakładam, że te popędy u rodziców z orientacją dwupłciową idą statystycznie częściej w parze - stąd ich
>(dominująca) heteroseksualność.

Heteroseksualność u rodziców z orientacją dwupłciową - hmmm... . Czy heteroseksualność "popędu" rodzicielskiego... też hmmm... .

>Chodzi o równość w sensie prawnym tylko.
Na podstawie nadinterpretacji pojęcia orientacja.
>Taką ustanowić można bardzo łatwo - wystarczy wola ustawodawcy.
Niestety tak bo referendum to raczej nikt z zainteresowanych nie zaproponuje.

>Ważniejsza niż liczebność grupy, jest w tym wypadku (jak i w wielu innych) jej integracja.
   Ale coś trzeba integrować - genezą grupy jest jej liczebność.

>Chodzi o równość w sensie prawnym tylko. Taką ustanowić można bardzo łatwo - wystarczy wola ustawodawcy.
   Cóż to za probierz, który można sobie dmuchnięciem w jakimś sejmie zmienić?

>>   O tym traktuje "moja" zupełnie egzotyczna teza, oparta na równie ekwilibrystycznym przypuszczeniu, że to kobieta z mężczyzną są rodzicami.
>Różnie to bywa w kulturach.
   Ale biologiczni (w domyśle) rodzice są na ogół mężczyzną i kobietą, w kulturach ludzkich.

>Heteroseksualność u rodziców z orientacją dwupłciową - hmmm... . Czy heteroseksualność "popędu" rodzicielskiego... też hmmm... .
   Oż Ty cholero kielecka...

>>>... popęd seksualny jawi mi się jako zupełnie odrębny od "popędu" do spełniania się w roli rodzica.
   Założyłem, iż popęd seksualny częściej (statystycznie) występuje razem z popędem
"rodzicielskim" u osób heteroseksualnych - teraz lepiej?

   Bo czy słuszniej, tego się tylko mogę domyślać.

>   Tego nie wiem i dopóki nie pozbędę się podejrzeń co do motywacji gejów w adopcji cudzych dzieci, przy jednoczesnym wmawianiu, że posiadanie przetrwalników własnych genów (co jest finalnym "celem" instynktu) jest dla nich niemożliwe, choć jednocześnie fizycznie możliwe KATEGORYCZNIE jest... więc dopóki tych podejrzeń się nie pozbędę - uważam, że obecne prawo jest dla dzieci może nie najlepsze, ale na pewno bezpieczniejsze.

Boshe, ty się o ewolucji chyba z "Niedzieli" uczyłeś.

---

dnoterlikowskiego.blogspot.com/

>Boshe, ty się o ewolucji chyba z "Niedzieli" uczyłeś.

   Po co miałem się uczyć?- sama mnie dopadła.
   Sobota to była, przed fajerantem.

>1. Czy dziecko w ogóle jest protezą dla rodziców adopcyjnych?-

Tak

>a jeśli tak, to czy:
>2. ... potencjalnym rodzicom homoseksualnym taka proteza się zwyczajnie należy?

Tak samo jak wszystkim innym.

---

Rozum to umiejętność naginania poglądów do faktów

>>1. Czy dziecko w ogóle jest protezą dla rodziców adopcyjnych?-
>Tak
   Też tak myślę.

>>a jeśli tak, to czy:
>>2. ... potencjalnym rodzicom homoseksualnym taka proteza się zwyczajnie należy?
>Tak samo jak wszystkim innym.
   Rozumiem, że wg Ciebie fakt, iż ...niepełnosprawność homoseksualistów nie jest (...) inwalidztwem fizycznym. Potencjalnie mogą mieć dzieci, a przeszkodą jest jedynie fakt wyboru partnera z którym jest to niemożliwe....
   ... niczego nie zmienia?

>>>2. ... potencjalnym rodzicom homoseksualnym taka proteza się zwyczajnie należy?
>>Tak samo jak wszystkim innym.
>   Rozumiem, że wg Ciebie fakt, iż ...niepełnosprawność homoseksualistów nie jest (...) inwalidztwem fizycznym. Potencjalnie mogą mieć dzieci, a przeszkodą jest jedynie fakt wyboru partnera z którym jest to niemożliwe....
>   ... niczego nie zmienia?

Sądzę, że pod względem możności posiadania dzieci są po prostu inwalidami. Innym brakuje np. drożnych jajowodów, macicy. potencji czy możności syntezy ruchliwych plemników, a homoseksualistom - odpowiedniej orientacji seksualnej.

---

Rozum to umiejętność naginania poglądów do faktów

>Sądzę, że pod względem możności posiadania dzieci są po prostu inwalidami.
   Pod względem fizycznym nie.

>Innym brakuje np. drożnych jajowodów, macicy. potencji czy możności syntezy ruchliwych plemników, a homoseksualistom - odpowiedniej orientacji seksualnej.

   Przychodzi bezrobotny na budowę szukać pracy.
Majster pyta:
- Co może pan robić za 2tys. miesięcznie?
- Mogę kopać - odpowiada bezrobotny.
- A co jeszcze może pan robić?
- Mogę nie kopać.

>>Sądzę, że pod względem możności posiadania dzieci są po prostu inwalidami.
>   Pod względem fizycznym nie.

Owszem, jak najbardziej - zjawiska psychiczne mają zawsze fizyczny podkład.

---

Rozum to umiejętność naginania poglądów do faktów

>>>Sądzę, że pod względem możności posiadania dzieci są po prostu inwalidami.
>>   Pod względem fizycznym nie.
>Owszem, jak najbardziej - zjawiska psychiczne mają zawsze fizyczny podkład.

   Aha.
   I powinniśmy je wykrywać już w fazie zygoty.
   Gdzie haploidalna gameta męska jest adoptowaną protezą homo.
   I każdemu się należy!

   A Balcerowicz musi odejść! ...

A potrafisz stworzyć choćby pozór dorzecznej odpowiedzi rudymentowi?

---

dnoterlikowskiego.blogspot.com/

>A potrafisz stworzyć choćby pozór dorzecznej odpowiedzi rudymentowi?
   No popatrz, a jemu to wystarczyło.

Adamiak - gej nie wiąże się z gejem dlatego, że nie może z nim spłodzić dzieci (twoje - nie chcą mieć dzieci) ale dlatego, że (przynajmniej czasami) łączy ich miłość - a więc mogą chcieć mieć dzieci, a tylko nie mogą spłodzić ich z kochana osobą. Takoż twoje usilne próby uzasadnienia swojego sprzeciwu w kategoriach innych niż czysta niechęć są zupełnie komiczne za pomocą przerabiania homoseksualizmu z orientacji seksualnej na zaburzenia rodzicielskie. Że wymaga to, by zaburzenia rodzicielskie ujawniały się w wieku w którym nawet "zdrowi" heteroseksualiści nie myślą o płodzeniu dzieci - ach to po prostu ten kontradyktoryczny urok swoistej poezji adamiakowych myśli....

Ja wiem, że dla ciebie esencją gejostwa jest niechęć do zdrowego, płodnego chędożenia kobit jak się należy, ale naprawdę istnieją lepsze powody.

---

dnoterlikowskiego.blogspot.com/

>Adamiak - gej nie wiąże się z gejem dlatego, że nie może z nim spłodzić dzieci (twoje - nie chcą mieć dzieci) ale dlatego, że (przynajmniej czasami) łączy ich miłość - a więc mogą chcieć mieć dzieci, a tylko nie mogą spłodzić ich z kochana osobą.
   Ja nie zabraniam im chcieć.

>Takoż twoje usilne próby uzasadnienia swojego sprzeciwu w kategoriach innych niż czysta niechęć są zupełnie komiczne za pomocą przerabiania homoseksualizmu z orientacji seksualnej na zaburzenia rodzicielskie.
   Nawet jeśli gej nie ma zaburzeń rodzicielskich (czego nie udowodniłeś), to już związek gejów, jako rodzina takie zaburzenia ma.

>... ten kontradyktoryczny urok swoistej poezji adamiakowych myśli....
   Ja mam zwykłe, niezagraniczne.

>   związek gejów, jako rodzina takie zaburzenia ma.

Czego nie udowodniłeś, a co sfalsyfikowano.

---

dnoterlikowskiego.blogspot.com/

>>   związek gejów, jako rodzina takie zaburzenia ma.
>Czego nie udowodniłeś, a co sfalsyfikowano.

   No popatrz, czegóż to jeszcze nie napiszą o nienormalnej rodzinie, nono. Tylko podziwiać -

>>2. ... potencjalnym rodzicom homoseksualnym taka proteza się zwyczajnie należy?
>Tak samo jak wszystkim innym.
Tak jak mi uposażenie z tytułu braku chęci do pracy.
Jak chcesz to mogę całą litanię powodów wymyślić, dla których jego brak będzie dla mnie dyskryminujący.
>

---

Rozum to umiejętność naginania poglądów do faktów

Zgłosiłeś już wniosek o zlikwidowanie tak wyraźnie dyskryminującego Cię niedoboru minusów wobec, ilości oponentów, którym nie masz nic sensownego do powiedzenia w tej kwestii ?
Panie anty dyskryminacyjny aktywisto.

>1. Czy dziecko w ogóle jest protezą dla rodziców adopcyjnych?

Tak

>czy potencjalnym rodzicom homoseksualnym taka proteza się zwyczajnie należy?

Tak

>1. Czy dziecko w ogóle jest protezą dla rodziców adopcyjnych?
Jeśli dla ludzi którzy chcą a nie mogą zostać rodzicami dziecko jest protezą, to dla tych którzy nie chcieli a się im trafiło- trzecią nogą?

>2. ... potencjalnym rodzicom homoseksualnym taka proteza się zwyczajnie należy?
Proteza należy się każdemu, kto kuleje. Kryterium raczej powinno być cierpienie jakiego kulawy doświadcza, a nie jego powody.

>>1. Czy dziecko w ogóle jest protezą dla rodziców adopcyjnych?
>Jeśli dla ludzi którzy chcą a nie mogą zostać rodzicami dziecko jest protezą, to dla tych którzy nie chcieli a się im trafiło- trzecią nogą?
   Trafna uwaga - właśnie o tych, zbędnych dla wielu nogach, gadamy, bo komuś są bardzo potrzebne.

>>2. ... potencjalnym rodzicom homoseksualnym taka proteza się zwyczajnie należy?
>Proteza należy się każdemu, kto kuleje. Kryterium raczej powinno być cierpienie jakiego kulawy doświadcza, a nie jego powody.
   Największe może mieć cierpiący pedofil.

>>>2. ... potencjalnym rodzicom homoseksualnym taka proteza się zwyczajnie należy?
>>Proteza należy się każdemu, kto kuleje. Kryterium raczej powinno być cierpienie jakiego kulawy doświadcza, a nie jego powody.
>   Największe może mieć cierpiący pedofil.

Owszem, ale jego potrzeby są zupełnie inne, niż ludzi pragnących zostać rodzicami, prawda?
Wracając do protez, pedofil (w przeciwieństwie do par homo i hetero) potrzebuje jej nie do chodzenia tylko do zabawy. I taka motywacja go wyklucza.

> Kryterium raczej powinno być cierpienie jakiego kulawy doświadcza, a nie jego powody.
>>   Największe może mieć cierpiący pedofil.
>Owszem, ale jego potrzeby są zupełnie inne, niż ludzi pragnących zostać rodzicami, prawda?
   Jego potrzeby są dokładnie takie same - potrzebuje dziecka, a cierpienia może i większe, ale nie przesądzam. Czy już cierpienie przestało być dla ciebie ważne? Teraz zdecydowanie powody, które były nieważne?
   Możesz się zdecydować?

>Wracając do protez...
   Aha.

>... pedofil (w przeciwieństwie do par homo i hetero)...
   A dlaczego automatycznie ustawiasz pary homo i hetero w jednej pozycji? Nie czytałaś o czym wątek traktuje?
   Więc ci wstępnie streszczę, że właśnie o tym, czy tym parom można przypisać te same intencje, o czym ty sobie tak beztrosko, jak arbitralnie zdecydowałaś.

   Nie potrafisz rozmawiać bez manipulatorskich sztuczek?
   Najpierw odrób zadanie domowe - udowodnij, że te pary mają te same intencje.

>... potrzebuje jej nie do chodzenia tylko do zabawy.
   Dla pedofila seks z dzieckiem jest taką samą zabawą, jak dla geja seks z facetem, a dla mnie z kobietą, więc to wyklucza w przedbiegach gejów i pedofilów.
   Jeśli mi nie wierzysz, to spytaj "Sylwka".

   "Sylwek", spoważniej wreszcie - przestań się bawić!

>I taka motywacja go wyklucza.
   Oczywiście, tak, jak w twoim rozumowaniu, gejów.

>Jego potrzeby są dokładnie takie same - potrzebuje dziecka, a cierpienia może i większe, ale nie przesądzam. Czy już cierpienie przestało być dla ciebie ważne? Teraz zdecydowanie powody, które były nieważne?
Nieco się pogubiłeś.
Proteza należy się komuś, kto cierpi z powodu niemożności chodzenia. Nie należy się komuś, kto cierpi, bo nie może się nią pobawić lub bo brzuch go boli. Poziom cierpienia jest istotny, ale bardzo konkretnego cierpienia.

>A dlaczego automatycznie ustawiasz pary homo i hetero w jednej pozycji? Nie czytałaś o czym wątek traktuje?
Nie ma podstaw by zdrowych psychicznie, dojrzałych i poprawnie funkcjonujących w środowisku ludzi podejrzewać, że zrobią dziecku krzywdę. Bez względu na orientację, która jest ułamkiem ludzkiej aktywności.

>Nie potrafisz rozmawiać bez manipulatorskich sztuczek?
I to mówi ktoś, kto sprzecza się z samą gramatyką, jak nic innego nie wymyśli...

>   Najpierw odrób zadanie domowe - udowodnij, że te pary mają te same intencje.
A Ty- oskarżając- żadnych dowodów nie przedstawiasz...
Zresztą jak taki dowód (czystości intencji) miałby wyglądać?

>Dla pedofila seks z dzieckiem jest taką samą zabawą, jak dla geja seks z facetem, a dla mnie z kobietą, więc to wyklucza w przedbiegach gejów i pedofilów.
Z tego bełkotu wynika też, że wykluczyłeś się w przedbiegach z możliwości adopcji dziewczynki.

>   Jeśli mi nie wierzysz, to spytaj "Sylwka".
Mam Ci wierzyć?
To trzeba było na początku zaznaczyć, że występujesz w charakterze proroka i nie życzysz sobie podważania prawd objawionych...

>>I taka motywacja go wyklucza.
>   Oczywiście, tak, jak w twoim rozumowaniu, gejów.
Każdego wyklucza taka motywacja. Nie wykazałeś, że geje innej nie mają.