> Zachowaj je dla siebie. A jeśli chcesz to pisz o nich i nie zaczepiaj mnie. Powodzenia.

Ależ nikt tu nie "zaczepia Ciebie", żeby zaczepiać Ciebie.
Komentujemy Twoje wypowiedzi żeby innych ustrzec przed werbownikiem - Świadkiem Ciała Kierowniczego w Warwick.

Chętni mogą posłuchać 'wewnętrznych rozliczeń' w Organizacji:

youtu.be/HYg3emaN-EY

---

'Duch Prawdy' Mankiewicz: " Jestem jak Mikołaj Kopernik, który samotnie stanął naprzeciwko Kościoła i powiedział; "Mylicie się wszyscy. Ziemia jest okrągła." "
www.oczko.xtreemhost.com/oczko/27/list/?i=1

Biblia - Słowo Boga wyjaśnia i pokazuje jak się sprawy ze zrozumieniem Słowa Bożego mają. Dlaczego jeden wie i poznaje, a drugi patrzy i nie widzi, słucha i nie słyszy.
Czytasz: (Łukasza 10:21) "W tym momencie Jezus rozradował się pod wpływem ducha świętego i rzekł: "Publicznie wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, bo starannie ukryłeś te rzeczy przed mędrcami i intelektualistami, a wyjawiłeś je małym dzieciom. Tak, Ojcze, bo uznałeś to za dobre"."
Tak więc te sprawy i ich zrozumienie, jak widać, są poza Twoimi możliwościami. Nie rozumiesz podstawowych spraw, których tak naprawdę tłumaczyć nikomu nie trzeba. Są one jednak dla ludzi wierzących i pokornych, których nie zdominowała pycha i zbyt wielkie wyobrażenie o sobie. Raczej próżne Twoje wysiłki. Musiałbyś pomodlić się do Boga i prosić o danie zrozumienia.
Jest tylko taki mały problem. Jaki?
Musiałbyś uwierzyć w Boga.
Jezus powiedział: "Żaden człowiek nie zdoła przyjść do mnie, jeśli go nie pociągnie Ojciec, który mnie posłał" (Jana 6:44). Czyż nie jest rzeczą oczywistą, że Ojciec zamierzał pociągać ku sobie tylko osoby pokorne i chętne do nauki?
Jehowa jako "Pan nieba i ziemi" ma prawo decydować, przed kim ukryje lub komu objawi prawdę o sobie. Nie działa jednak w sposób przypadkowy. Nie denerwuj się na mnie, ja zachęcam was do poznania prawdy i Boga.
A czym się kieruje, dokonując wyboru?
Nie odsłania prawdy przed "mędrcami i intelektualistami", czyli ludźmi wykształconymi i mądrymi na sposób świecki, którzy w zadufaniu odrzucają Jego pomoc. Czytasz:
(1 Koryntian 1:19-21) "Bo napisano: "Sprawię, że mądrość mędrców zginie, odrzucę inteligencję intelektualistów". Gdzie jest mędrzec? Gdzie znawca Prawa? Gdzie myśliciel roztrząsający sprawy tego świata? Czy Bóg nie obrócił mądrości świata w głupotę? Boża mądrość objawia się tak: skoro świat dzięki własnej mądrości nie poznał Boga, Bóg uznał za słuszne wybawić wierzących przez głoszenie orędzia uważanego za coś głupiego".
Duchowe prawdy odsłania natomiast przed "niemowlętami" - tymi, którzy lgną do Niego i którzy są szczerzy i pokorni jak dzieci.
(Mateusza 18:1-4) "Wtedy podeszli do Jezusa uczniowie i zapytali: "Kto właściwie będzie największy w Królestwie Niebios?". A on zawołał małe dziecko, postawił je wśród nich  i powiedział: "Zapewniam was, że jeśli się nie zmienicie i nie staniecie jak dzieci, to w ogóle nie wejdziecie do Królestwa Niebios. A kto stanie się pokorny jak to dziecko, ten będzie największy w Królestwie Niebios"."
(1 Koryntian 1:26-28) "Bracia, widzicie na samych sobie, że Bóg powołał niewielu mądrych według ludzkich kryteriów, niewielu wpływowych, niewielu szlachetnie urodzonych. Bóg wybrał to, co dla świata głupie, żeby zawstydzić mądrych, i to, co dla świata słabe, żeby zawstydzić silnych.  Bóg wybrał to, co dla świata mało znaczące, i to, na co patrzy się z góry, co ma się za nic, żeby niczym okazało się to, co się liczy"
Syn Boży, Jezus, osobiście stykał się z dwojakimi reakcjami: wielu dumnych, wysoko wykształconych przywódców religijnych nie pojmowało sensu jego orędzia, podczas gdy pokorni rybacy dobrze je rozumieli.
Proszę wyciągnijcie z tego naukę, mojej winy w tym żadnej nie ma.
Pozdrawiam

>Biblia - Słowo Boga ...

#1
Udowodnij.

#2
Po raz n-ty pytam: w którym miejscu zacząłeś:



Nigdy nie odpowiedziałeś.
Jehowa dotąd Cię nie oświeciła?

#3
Czytasz:

I od teraz już wiesz, że robisz kompromitujący błąd logiczny u samych podstaw swojej religii.

#4
Jeśli więc jeszcze kiedykolwiek napiszesz: >Biblia - Słowo Boga
bez udowodnienia tego, to okażesz się nieukiem i oszustem.

A ja nie omieszkam zakomunikować Ci tego.

---

'Duch Prawdy' Mankiewicz: " Jestem jak Mikołaj Kopernik, który samotnie stanął naprzeciwko Kościoła i powiedział; "Mylicie się wszyscy. Ziemia jest okrągła." "
www.oczko.xtreemhost.com/oczko/27/list/?i=1

>Biblia - Słowo Boga wyjaśnia i pokazuje jak się sprawy ze zrozumieniem Słowa Bożego mają.

Czy potrafisz udowodnić, że Biblia jest słowem Boga? Oczywiście bez przepisywania kolejnego zestawu wersetów, bo w ten sposób niczego nie udowodnisz?
Czy możliwe jest, by Biblia była dziełem natchnionym przez Boga skoro zawiera nie tylko znaczną ilość sprzeczności pomiędzy poszczególnymi księgami (np. pomiędzy ewangeliami NT), ale również sprzeczności z wiedzą naukową, których wręcz trudno nie nazwać pseudonaukowymi bredniami?

Wytłumacz mi, dlaczego cztery ewangelie są wzajemnie sprzeczne przykładowo w zakresie:
-- wizyty kobiet przy pustym grobie Jezusa;
-- dokładnej godziny i daty (według kalendarza żydowskiego) ukrzyżowania i śmierci Jezusa;
-- ostatnich słów wypowiedzianych przez rzekomo zmartwychwstałego Jezusa oraz miejsca, w którym słowa te zostały wypowiedziane.

Wytłumacz mi, dlaczego w Dziejach Apostolskich znajdują się aż trzy różniące się między sobą opisy wizji Pawła w czasie podróży do Damaszku, oraz dlaczego są one sprzeczne z informacjami, które na ten temat przekazał Paweł w swoich listach.

Wytłumacz mi, dlaczego w pierwszych rozdziałach Księgi Rodzaju znajdują się dwa sprzeczne ze sobą opisy stworzenia świata.

Wytłumacz mi, dlaczego opis biblijnego potopu jest tak niepoważny i absurdalny, że niemożliwe jest, by potop taki i związane z nim "wydarzenia" mogły w ogóle zaistnieć.

Wytłumacz mi, jak to możliwe, że gwiazda zwana betlejemską zatrzymała się nad miejscem, gdzie znajdował się maleńki Jezus, i w ten sposób doprowadziła do niego trzech mędrców (Mt 2, 9-10).

Wytłumacz mi, czy możliwe jest, że z rozkazu Jozuego słońce i księżyc wstrzymały swój ruch (Joz 10, 12 i nast.), czym umożliwiły mu pokonanie nieprzyjaciół w ziemi kanaanejskiej.

I na koniec napisz, czy to prawda, że świat został stworzony nie tak dawno, bo około sześć tysięcy lat temu. Czy prawdą jest również, że wody oceanu stanowią podziemną otchłań, a niebo ma upusty (Rdz 7, 11; 8, 2), że ziemia ma krańce, podstawy i kamień narożny, zaś niebo opiera się na kolumnach a gwiazdy poranne wołają (Pwt 33, 17; Jr 16, 19; Mi 5, 3; Hi 9, 6; 26, 11; 38, 4-7).

Wytłumacz mi, dlaczego twój Jehowa "natchnął" autorów ksiąg NT sprzecznymi informacjami. Co chciał w ten sposób uzyskać? A może Jehowa posiadał sprzeczne informacje na temat tych rzekomych wydarzeń?
Wytłumacz mi, czy Twój Jehowa wierzy w to, że gwiazdy, słońce i księżyc potrafią się zatrzymać, że gwiazdy poranne wołają, ziemia ma kamień narożny, itd., itp.
Czy wobec tego można uważać Boga za głównego autora Biblii? Czy Biblię można uważać za nieomylne słowo boże? Stać Cię na to, żeby to udowodnić - bo przeciez tak nieustannie twierdzisz - czy też już teraz wolisz się poddać? Odpiszesz na moją wypowiedź, czy znowu uciekniesz?

A na koniec jeszcze jedno pytanie.
Czy mówi Ci coś nazwisko (a może nick): Yarpen Zirgin.

---

Kościół istnieje [wyłącznie] dzięki temu, że wyniki naukowych badań życia Jezusa nie są w nim ogłaszane.
H. Conzelmann, teolog

>>Biblia - Słowo Boga wyjaśnia i pokazuje jak się sprawy ze zrozumieniem Słowa Bożego mają.
>Czy potrafisz udowodnić, że Biblia jest słowem Boga? Oczywiście bez przepisywania kolejnego zestawu wersetów, bo w ten sposób niczego nie udowodnisz?
>Czy możliwe jest, by Biblia była dziełem natchnionym przez Boga skoro zawiera nie tylko znaczną ilość sprzeczności pomiędzy poszczególnymi księgami (np. pomiędzy ewangeliami NT), ale również sprzeczności z wiedzą naukową, których wręcz trudno nie nazwać pseudonaukowymi bredniami?
>Wytłumacz mi, dlaczego cztery ewangelie są wzajemnie sprzeczne przykładowo w zakresie:
>-- wizyty kobiet przy pustym grobie Jezusa;
>-- dokładnej godziny i daty (według kalendarza żydowskiego) ukrzyżowania i śmierci Jezusa;
>-- ostatnich słów wypowiedzianych przez rzekomo zmartwychwstałego Jezusa oraz miejsca, w którym słowa te zostały wypowiedziane.
>Wytłumacz mi, dlaczego w Dziejach Apostolskich znajdują się aż trzy różniące się między sobą opisy wizji Pawła w czasie podróży do Damaszku, oraz dlaczego są one sprzeczne z informacjami, które na ten temat przekazał Paweł w swoich listach.
>Wytłumacz mi, dlaczego w pierwszych rozdziałach Księgi Rodzaju znajdują się dwa sprzeczne ze sobą opisy stworzenia świata.
>Wytłumacz mi, dlaczego opis biblijnego potopu jest tak niepoważny i absurdalny, że niemożliwe jest, by potop taki i związane z nim "wydarzenia" mogły w ogóle zaistnieć.
>Wytłumacz mi, jak to możliwe, że gwiazda zwana betlejemską zatrzymała się nad miejscem, gdzie znajdował się maleńki Jezus, i w ten sposób doprowadziła do niego trzech mędrców (Mt 2, 9-10).
>Wytłumacz mi, czy możliwe jest, że z rozkazu Jozuego słońce i księżyc wstrzymały swój ruch (Joz 10, 12 i nast.), czym umożliwiły mu pokonanie nieprzyjaciół w ziemi kanaanejskiej.
>I na koniec napisz, czy to prawda, że świat został stworzony nie tak dawno, bo około sześć tysięcy lat temu. Czy prawdą jest również, że wody oceanu stanowią podziemną otchłań, a niebo ma upusty (Rdz 7, 11; 8, 2), że ziemia ma krańce, podstawy i kamień narożny, zaś niebo opiera się na kolumnach a gwiazdy poranne wołają (Pwt 33, 17; Jr 16, 19; Mi 5, 3; Hi 9, 6; 26, 11; 38, 4-7).
>Wytłumacz mi, dlaczego twój Jehowa "natchnął" autorów ksiąg NT sprzecznymi informacjami. Co chciał w ten sposób uzyskać? A może Jehowa posiadał sprzeczne informacje na temat tych rzekomych wydarzeń?
>Wytłumacz mi, czy Twój Jehowa wierzy w to, że gwiazdy, słońce i księżyc potrafią się zatrzymać, że gwiazdy poranne wołają, ziemia ma kamień narożny, itd., itp.
>Czy wobec tego można uważać Boga za głównego autora Biblii? Czy Biblię można uważać za nieomylne słowo boże? Stać Cię na to, żeby to udowodnić - bo przeciez tak nieustannie twierdzisz - czy też już teraz wolisz się poddać? Odpiszesz na moją wypowiedź, czy znowu uciekniesz?
>A na koniec jeszcze jedno pytanie.
>Czy mówi Ci coś nazwisko (a może nick): Yarpen Zirgin.

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

>Czy potrafisz udowodnić, że Biblia jest słowem Boga? Oczywiście bez przepisywania kolejnego zestawu wersetów, bo w ten sposób niczego nie udowodnisz?
>
Dla ludzi wierzących nie jest jakąkolwiek kwestią pojawienie się i istnienie Księgi, która stanowi niejako list Boga do ludzi, zawiera zbiór prawd, historii, rad i nauk pochodzących bezpośrednio od Boga. To przecież takie proste, że Bóg, który stworzył ludzi i dał im Ziemię mieszkanie, nie zostawił ich bez dania wielu niezbędnych o Nim informacji, pouczeń i rad na każdy dzień życia, także przepisy prawa jak żyć. Chociaż spisana poprzez ludzkich pisarzy (40) wybranych przez Autora - Boga, to spisywana była pod Jego natchnieniem. Dlatego też Księga pochodząca od Boga ma określone treści i tematy, które porusza. Jakie?
- Omawia najważniejsze dla ludzi kwestie. Chociaż jest skierowana do wszystkich ludzi, to jednak nie wszyscy uznawać ją będą za Słowo Boga. Tak samo jak nie uzyska akceptacji wszystkich ludzi "religia prawdziwa". Wielu nie dokłada wysiłku, by ja znaleźć. Dowodem niezbitym na taki stan jest zamordowanie Jezusa, chociaż wszelkie proroctwa zapisane w Biblii, od Mojżesza, zapowiadały czas i miejsce jego przyjścia. Mówi też ona o przyczynach przyjścia Jezusa na świat, do ludzi, i jego powinnościach, które musiał wypełnić. Dlaczego ludzie umierają i co się z nimi dzieje po śmierci. O drodze wyzwolenia z okowów śmierci i życiu wiecznym w Raju na Ziemi. Wielu odrzuciło te zapisy, także z powodu odrzucenia Biblii jako Słowo Boga.
Biblia miała i ma, i mieć będzie przeciwników. Historia podaje, iż największym przeciwnikiem Biblii był i jest Szatan Diabeł, który poprzez religie fałszywe, tu największą jest Kościół Katolicki - najdobitniej i najjaskrawiej przedstawiona religia fałszywa - a ogólnie nominalne chrześcijaństwo. Ich duchowi przewodnicy niszczyli na każdym kroku egzemplarze Biblii, czytających tę Księgę palono na stosach i mordowano z Biblią zawieszoną na szyi. Nie brak przeciwników Biblii także i tu na tym FORUM. Oczywiście wrogowie Biblii są również przeciwko tym, którzy ją posiadają i czytają, dają jej posłuch. Dlaczego? Bo wrogiem Biblii jest "bóg tego systemu rzeczy" - Szatan Diabeł - przeciwnik i oszczerca prawdziwego Boga.
- Biblia zaspokaja ludzkie potrzeby duchowe. Człowiek został ukształtowany przez Boga, każdy takim jest, wszak wszyscy ludzie wyprowadzeni są od dwojga ludzi: Adama i Ewy. Mamy wszczepione przez Stwórcę pragnienie zbliżenia się do Boga i poznania Go, pragnienie bliskiego z Nim kontaktu. To pragnienie jest silniejsze od wszelkich innych, pozwala ono z łatwością pokonać strach przez przeciwnikami i ich atakami. Ta siła wzrasta wraz z poznawaniem, studiowaniem Biblii i w pełni traktowanie jej jako Słowo Boga. Spisana została pod wpływem ducha świętego i tym duchem oddziałuje na tych, co z nią przystają. Nic więc dziwnego, że taki duchowy człowiek będzie stawiał Biblię ponad wszelkimi książkami, wszelkimi doniesieniami ludzkiej myśli - naukowymi, filozoficznymi, intelektualnymi i innymi. Wiedza dostarczona przez Biblię pozwala oceniać stan dzisiejszego świata, ludzi i Ziemi, dokładnie stwierdzać na jakim etapie Bożego zamierzenia, realizacji Jego proroctw, jest ludzkość.
cdn

- Odpowiada na pytania od zarania nurtujące ludzi, na które odpowiedzieć może tylko Bóg, Stwórca nieba i ziemi, i wszystkiego, co w nich. Dotyczy to głównie spraw, które każdy z ludzi świadomych i inteligentnych, myślących nie tylko o dniu dzisiejszym, chce znaleźć i zgłębić. A tych nurtujących tematów jest wiele. Obserwować jak działa Bóg. Nie chodzi tu oczywiście o tzw "prawdy naukowe", bo te często głoszone przez ludzi są po prostu głupotą. Formułowane często przez jednych dla potrzeb innych, sprzedawane za pieniądze. Nie są one warte zaufania, o czym mówi historia takich "prawd" i teorii, hipotez. Oto kilka takich pytań, na które Biblia daje odpowiedź: "Jak został stworzony świat?", "Czy istnieje Bóg?", "Skąd się wzięło życie?", "Po co tu jesteśmy?", "Co przyniesie przyszłość?", "Jaki jest sens i cel życia?", "Co się dzieje z człowiekiem po śmierci?", "Jakie są zamiary Boga, co do ludzi i Ziemi?" i wiele innych. Na te i podobne pytania najznakomitsze ludzkie umysły nie odpowiedzą, a gdyby nawet, bo człowiek nie lubi białych plam niewiedzy, to ich odpowiedzi nie da się przyjąć bez zastrzeżeń. Wszak pochodzą one jedynie od niedoskonałych ludzkich stworzeń. Ta zaś zawarta w Biblii jest "prawdą"niepodważalną.
- Zawiera proroctwa Jehowy Boga, które według czasu są realizowane. Znając je wiemy, co przyniesie przyszłość. "Przecież nie wiecie, jak wasze życie będzie wyglądać jutro. Bo jesteście mgiełką, która pojawia się na chwilę i zaraz znika"(Jakuba 4:14). Tak Biblia trafnie wyraża prawdę nie do podważenia, że jako ludzie nie potrafimy powiedzieć, co przyniesie dalsza przyszłość, ani co przyniesie jutro. Istnienie w Biblii takich przepowiedni, czyli proroctw, stanowi mocne uzasadnienia jej oświadczeń, że jest natchniona przez Boga! Zbliża się koniec panowania ludzi i demonów.
Ile proroctw biblijnych ma się jeszcze spełnić, zanim Bóg zniszczy obecny system? Bardzo niewiele! Jedno z ostatnich zanotowano w Liście 1 do Tesaloniczan 5:3, gdzie czytamy: "Gdy mówić będą: Pokój i bezpieczeństwo, wtedy przyjdzie na nich nagła zagłada". Z tego wynika, że koniec obecnego systemu zacznie się wówczas, "gdy mówić będą". Zagłada spadnie na świat całkiem niespodziewanie, w najmniej oczekiwanym momencie, kiedy uwagę ludzi przykuje wyglądany przez nich pokój i bezpieczeństwo, "bo nastanie wtedy wielki ucisk, jakiego jeszcze nie było od początku świata i jakiego już nigdy więcej nie będzie". Punktem kulminacyjnym tego "wielkiego ucisku" będzie stoczona przez Boga wojna Armagedonu. Właśnie wtedy Bóg "zniszczy i usunie wszystkie owe królestwa", jak to zapowiedział prorok Daniel. Będzie to koniec wszystkich dzisiejszych rządów, niezależnych od Boga. Jego niebiańskie Królestwo obejmie pełnię władzy nad wszelkimi sprawami ludzkimi. Zgodnie z zapowiedzią Daniela panowanie to nigdy "nie przejdzie na inny lud" (Daniela 2:44; Objawienie 16:14-16).
Zdarzy się jeszcze coś, mianowicie skończy się oddziaływanie Szatana i demonów na mieszkańców Ziemi. Wszyscy to odczują. Te buntownicze stworzenia duchowe zostaną usunięte, ‛aby już nie zwodziły narodów'. Czytasz w Objawienie 12:9: "Dlatego wielki smok, pradawny wąż, zwany Diabłem i Szatanem, który zwodzi cały świat, został zrzucony na ziemię razem ze swoimi aniołami". A dalej w Objawieniu 20:1-3: "Potem zobaczyłem anioła, który zstępował z nieba i miał w ręce klucz od otchłani i wielki łańcuch. Anioł schwytał smoka, pradawnego węża, którym jest Diabeł i Szatan, i związał go na 1000 lat. Następnie wrzucił go do otchłani, zamknął ją i opieczętował, żeby smok już nie zwodził narodów, dopóki się nie skończy 1000 lat. Potem ma być wypuszczony na krótki czas". Jakąż ulgę przyniesie ludzkości uwolnienie od ich upodlającego wpływu! O tym informuje nas właśnie Biblia Słowo Boga. Bez Biblii nikt by o tym nie wiedział.
- Jehowa mądrze postanowił, by Jego wypowiedzi zachowano w formie pisemnej. Polecił Mojżeszowi: "Zapisz sobie te słowa, gdyż zgodnie z tymi słowami zawieram przymierze z tobą i z Izraelem" (Wyjścia 34:27). Tak oto w roku 1513 p.n.e. rozpoczęła się epoka spisywania Biblii. Trwała przeszło 1610 lat, w ciągu których Jehowa "przy wielu okazjach i wieloma sposobami przemawiał" do około 40 ludzi będących pisarzami tej Księgi. W trosce o zachowanie jej tekstu ofiarni kopiści skrupulatnie sporządzali odpisy. Ponadto księga ta otwarcie przyznaje, że zawarte w niej informacje pochodzą od Jehowy Boga. Jeden z pisarzy biblijnych powiedział: "Duch Jehowy mówił przeze mnie, a Jego słowo było na moim języku" (2 Samuela 23:2). Drugi napisał: "Całe Pismo jest natchnione przez Boga" (2 Tymoteusza 3:16). Skoro Biblia tak wyraźnie oznajmia, że jest Słowem Bożym, czy nie należałoby zapoznać się z jej treścią, aby się przekonać, czy tak jest naprawdę?
Nie jest możliwe by jakakolwiek Księga uchowała się przez tyle lat, będąc cały czas pod stałymi atakami ludzi bezbożnych i ateistów, Szatana i jego aniołów, gdyby nie ochrona ze strony samego Jehowy Boga.
- Biblia mówi prawdę. Nie ma w niej sprzeczności, raczej brak zrozumienia u czytających. Została zachowana na nasze czasy byśmy mieli z niej pociechę i poznali prawdę na każdy temat, a ta prawda nas wyzwala i daje życie wieczne tym, którzy uwierzą.

>Czy możliwe jest, by Biblia była dziełem natchnionym przez Boga skoro zawiera nie tylko znaczną ilość sprzeczności pomiędzy poszczególnymi księgami (np. pomiędzy ewangeliami NT), ale również sprzeczności z wiedzą naukową, których wręcz trudno nie nazwać pseudonaukowymi bredniami?
>
Przykro mi, ale takich sprzeczności nie. Na przykład pewni ludzie usiłują zasygnalizować domniemaną sprzeczność w Biblii, zadając pytanie: "Skąd Kain wziął sobie żonę?" Wychodzą z założenia, że Kain i Abel byli jedynymi dziećmi Adama i Ewy. Wynika to jednak z niedokładnej znajomości Biblii, gdyż wyjaśnia ona, że Adam "stał się ojcem synów i córek" (Rodzaju [1 Mojżeszowa] 5:4, New World Translation). Kain mógł się więc ożenić z siostrą bądź też z bratanicą lub siostrzenicą.
Krytycy często wręcz upatrują sprzeczności. Mówią na przykład: "Mateusz pisze, że pewien setnik przyszedł prosić Jezusa o przysługę, a u Łukasza czytamy, że zrobili to jego wysłannicy. Który z nich ma rację?" (Mateusza 8:5, 6; Łukasza 7:2,3). Ale czy rzeczywiście zachodzi tu sprzeczność?
Nikt rozsądny nie dopatrzy się sprzeczności w przypisywaniu zbiorowej pracy lub działalności komuś, kto rzeczywiście jest za nią odpowiedzialny. Na przykład czy błędne byłoby stwierdzenie, że drogę wybudował burmistrz, chociaż same roboty wykonali inżynierowie i robotnicy? Oczywiście, że nie! Podobnie nie ma sprzeczności między wypowiedzią Mateusza, że z prośbą do Jezusa zwrócił się setnik, a sprawozdaniem Łukasza, że przedstawiono ją przez posłańców.
Bliższe poznanie szczegółów usuwa takie pozorne sprzeczności.
Wiele razy Tobie i innym to udowadniałem, ale nie słuchacie.

>Przykro mi, ale takich sprzeczności nie. Na przykład pewni ludzie usiłują zasygnalizować domniemaną sprzeczność w Biblii, zadając pytanie: "Skąd Kain wziął sobie żonę?" Wychodzą z założenia, że Kain i Abel byli jedynymi dziećmi Adama i Ewy. Wynika to jednak z niedokładnej znajomości Biblii, gdyż wyjaśnia ona, że Adam "stał się ojcem synów i córek" (Rodzaju [1 Mojżeszowa] 5:4, New World Translation). Kain mógł się więc ożenić z siostrą bądź też z bratanicą lub siostrzenicą.

Łżesz w żywe oczy:
Cytat:

Tfu...

---

'Duch Prawdy' Mankiewicz: " Jestem jak Mikołaj Kopernik, który samotnie stanął naprzeciwko Kościoła i powiedział; "Mylicie się wszyscy. Ziemia jest okrągła." "
www.oczko.xtreemhost.com/oczko/27/list/?i=1

>Wytłumacz mi, dlaczego cztery ewangelie są wzajemnie sprzeczne przykładowo w zakresie:
>-- wizyty kobiet przy pustym grobie Jezusa;
>
KIEDY kobiety stwierdzają, że grobowiec Jezusa jest pusty, Maria Magdalena biegnie powiadomić o tym Piotra i Jana. Pozostałe najwidoczniej nie odchodzą od grobu. Wkrótce potem pojawia się anioł i zaprasza je do środka. Kobiety widzą tu drugiego anioła; jeden z nich oznajmia: "Nie bójcie się, gdyż wiem, że szukacie Jezusa, którego przybito do pala. Nie ma go tutaj, bo tak jak mówił, został wskrzeszony. Chodźcie, obejrzyjcie miejsce, gdzie leżał. Idźcie szybko i powiedzcie jego uczniom, że jest wskrzeszony z martwych". Odbiegają nieco przestraszone, lecz rozradowane. W tym czasie Maria odnajduje Piotra i Jana i powiadamia ich: "Wzięli Pana z grobu i nie wiemy, gdzie go położyli". Obaj apostołowie natychmiast tam biegną. Jan, jako młodszy, jest szybszy i pierwszy dociera do grobowca. Kobiety już odeszły, w pobliżu nie ma więc nikogo. Jan pochyla się, zagląda do grobu i dostrzega bandaże, ale zostaje na zewnątrz. Piotr, przybywszy na miejsce, bez wahania wchodzi do środka. Widzi leżące opaski oraz zwiniętą osobno chustę, którą okryto głowę Jezusa. Teraz również Jan wchodzi do grobowca i zaczyna wierzyć słowom Marii. Jednak żaden z nich nie pojmuje, że Jezus został wskrzeszony, mimo iż nieraz im to zapowiadał. Zaintrygowani idą do domu, natomiast Maria, która wróciła do grobowca, zostaje.
Tymczasem pozostałe kobiety zgodnie z poleceniem aniołów śpieszą przekazać uczniom wiadomość o zmartwychwstaniu Jezusa. Biegnąc co sił, spotykają Jezusa, który mówi: "Witajcie!" Padają mu do stóp i składają pokłon. Wtedy Jezus poleca: "Nic się nie bójcie! Idźcie, zawiadomcie moich braci, żeby poszli do Galilei, a tam mnie zobaczą".
Wcześniej, gdy nastąpiło trzęsienie ziemi i zjawili się aniołowie, żołnierze pilnujący grobu osłupieli i stali się jak nieżywi. Oprzytomniawszy, bezzwłocznie udali się do miasta, by opowiedzieć naczelnym kapłanom, co się wydarzyło. Ci odbyli naradę ze "starszymi" żydowskimi i postanowili dla zatuszowania sprawy przekupić żołnierzy. Pouczyli ich: "Mówcie: ‛Uczniowie jego przyszli w nocy i wykradli go, gdyśmy spali'". Za zaśnięcie na posterunku żołnierze rzymscy mogliby być ukarani śmiercią, toteż kapłani przyrzekli: "Jeśli to [wiadomość, że zasnęliście] dojdzie do uszu namiestnika, przekonamy go i uwolnimy was z kłopotu". Łapówka była na tyle wysoka, że żołnierze postąpili zgodnie z ich wskazówkami. W rezultacie wśród Żydów rozeszła się fałszywa pogłoska o wykradzeniu ciała Jezusa.
Maria Magdalena pozostaje przy grobie pogrążona w smutku. Gdzie też jest Jezus? Nachyla się, by zajrzeć do grobowca, i dostrzega, że znowu zjawili się dwaj aniołowie w bieli! Siedzą tam, gdzie leżało ciało Jezusa - jeden w miejcu głowy, drugi w miejscu nóg. "Niewiasto! Czemu płaczesz?" - pytają. "Wzięli Pana mego, a nie wiem, gdzie go położyli" - odpowiada Maria. Potem odwraca się i widzi kogoś, kto ponawia pytanie: "Niewiasto! Czemu płaczesz?", po czym dodaje: "Kogo szukasz?" Sądząc, że to człowiek pielęgnujący ogród, w którym znajduje się grobowiec, Maria prosi: "Panie! Jeśli ty go wziąłeś, powiedz mi, gdzie go położyłeś, a ja go wezmę". "Mario!" - słyszy w odpowiedzi. Po charakterystycznym sposobie mówienia Maria od razu rozpoznaje Jezusa. "Rabbuni!" (to znaczy "Nauczycielu!") - wykrzykuje i chwyta go, nie posiadając się z radości. Ale Jezus mówi: "Nie dotykaj mnie, bo jeszcze nie wstąpiłem do Ojca; ale idź do braci moich i powiedz im: Wstępuję do Ojca mego i Ojca waszego, do Boga mego i Boga waszego". Maria biegnie na miejsce spotkania apostołów i uczniów. Jej opowiadanie potwierdza wcześniejszą relację innych kobiet o spotkaniu zmartwychwstałego Jezusa. Jednakże zebrani nie uwierzyli im i najwyraźniej nie wierzą też Marii. Mateusza 28:3-15; Marka 16:5-8; Łukasza 24:4-12; Jana 20:2-18.
Ci byli szlachetniej usposobieni i w pełni z otwartymi głowami przyjmowali Słowo Boga. Wiesz już dlaczego znajdujesz pozorne sprzeczności, a prawdy nie widzisz?

A może wiedzowiarek byłoby dobrym określeniem?:
www.racjonalista.pl/forum.php/s,781649#w783499

---

( Jedyną i ) Absolutną Prawdą jest ( Bezinteresowna ) Miłość.

>>Wytłumacz mi, dlaczego cztery ewangelie są wzajemnie sprzeczne przykładowo w zakresie:
>>>-- dokładnej godziny i daty (według kalendarza żydowskiego) ukrzyżowania i śmierci Jezusa;
>
Czy słyszałeś kiedyś, jak dwie osoby opowiadały o wypadku, którego były świadkami? Jeżeli tak, to czy zauważyłeś, że każda z nich uwypukliła szczegóły, które wywarły na niej największe wrażenie? Jedna mogła pominąć rzeczy, o których wspomniała druga. Niemniej obie mówiły prawdę. Tak samo przedstawia się rzecz z czterema sprawozdaniami ewangelicznymi o służbie kaznodziejskiej Jezusa, podobnie zresztą jak z innymi wydarzeniami, o których donosi więcej niż jeden pisarz biblijny. Każdy podał dokładne informacje, nawet jeśli któryś uwzględnił detale pominięte przez drugiego. Rozpatrując wszystkie te relacje, można lepiej pojąć, co się właściwie działo. Taka odmienność dowodzi, że doniesienia biblijne są niezależne. A ich zasadnicza zgodność stanowi potwierdzenie ich prawdziwości.

No to co, wiarowiedznik, wiedzowiarnik, czy wiedzowiarek?:
www.racjonalista.pl/forum.php/s,781649#w783499

---

( Jedyną i ) Absolutną Prawdą jest ( Bezinteresowna ) Miłość.

>>>Wytłumacz mi, dlaczego cztery ewangelie są wzajemnie sprzeczne przykładowo w zakresie:
>>>>-- dokładnej godziny i daty (według kalendarza żydowskiego) ukrzyżowania i śmierci Jezusa;
>>
>Czy słyszałeś kiedyś, jak dwie osoby opowiadały o wypadku, którego były świadkami? Jeżeli tak, to czy zauważyłeś, że każda z nich uwypukliła szczegóły, które wywarły na niej największe wrażenie? Jedna mogła pominąć rzeczy, o których wspomniała druga.

Tu piszesz:

To u Świadków Jehowy bóg jest "Czwórcą Świętą" i każdemu z czterech 'ewangelistów' dyktowała szczegóły inna 'Osoba' z 'Czwórcy'...

Jeśli zaś autorów biblijnych - różniących się w szczegółach - jest ponad 70-ciu, to 'ta wasza bozia' to 'niekiepskie zbiegowisko'.

---

'Duch Prawdy' Mankiewicz: " Jestem jak Mikołaj Kopernik, który samotnie stanął naprzeciwko Kościoła i powiedział; "Mylicie się wszyscy. Ziemia jest okrągła." "
www.oczko.xtreemhost.com/oczko/27/list/?i=1

>>Wytłumacz mi, dlaczego cztery ewangelie są wzajemnie sprzeczne przykładowo w zakresie:
>>-- dokładnej godziny i daty (według kalendarza żydowskiego) ukrzyżowania i śmierci Jezusa;
>Czy słyszałeś kiedyś, jak dwie osoby opowiadały o wypadku, którego były świadkami? Jeżeli tak, to czy zauważyłeś, że każda z nich uwypukliła szczegóły, które wywarły na niej największe wrażenie? Jedna mogła pominąć rzeczy, o których wspomniała druga. Niemniej obie mówiły prawdę.

Na co liczysz, pisząc takie bzdury?
Dyskutujemy o ewangeliach, które według Ciebie - jak i według chrześcijan - są nieomylnym słowem bożym powstałym z natchnienia Boga cz też Ducha Świętego, ale to na jedno wychodzi. Przez natchnienie rozumie się bezpośredni, pozytywny i nadprzyrodzony wpływ Boga na umysł i wolę piszącego. Jest ze wszech miar oczywiste, że pomiędzy poszczególnymi pismami (np. ewangeliami) Biblii nie może być żadnych rozbieżności, bo przecież - jak sam napisałeś - "Biblia mówi prawdę. Nie ma w niej sprzeczności, [...] Została zachowana na nasze czasy byśmy mieli z niej pociechę i poznali prawdę na każdy temat, a ta prawda nas wyzwala i daje życie wieczne tym, którzy uwierzą". Jak wierni mieliby na podstawie Biblii poznawać prawdę, gdyby pomiędzy jej księgami występowały rozbieżności i sprzeczności. Jedna prawda, dwie prawdy, czy może jeszcze więcej prawd?

A cóż Ty teraz piszesz?
Teraz jest Ci wygodnie zapomnieć o tym, co zawsze głosisz, że Biblia jest słowem bożym, gdyż inaczej nie jesteś w stanie wytłumaczyć sprzeczności pomiędzy księgami Biblii. Teraz nagle księgo biblijne już nie są natchnione, lecz posiadają "normalnych" autorów, którzy - jak to ludzie - od czasu do czasu się mylą czy też różnie oceniają to, co widzieli.
Jakże łatwo - w zależności od tematu dyskusji - przychodzi Ci zmienianie zdania. jesteś jak kameleon, który zmienia ubarwienie w zależności od miejsca, w którym się znajduje.

Co więcej, twierdzisz, że autorzy ewangelii byli świadkami opisywanych wydarzeń. Wynika z tego, że nie masz tzw. zielonego pojęcia o autorstwie poszczególnych ewangelii oraz - jak należy przypuszczać - o autorstwie pozostałych ksiąg (pism) Nowego Testamentu.
Informuję Cie zatem, że autorem żadnego z pism Nowego Testamentu - a więc również ewangelii - nie jest bezpośredni świadek wydarzeń zżycia Jezusa. Ani Marek ani Łukasz nigdy nie spotkali Jezusa. Podobnie autorem Ewangelii Mateusza nie jest apostoł Mateusz, ani też apostoł Jan nie jest autorem Ewangelii Jana (i trzech listów janowych również), pomimo że dzieła te są im przypisywane.
Żaden z autorów ewangelii nie był więc naocznym świadkiem ukrzyżowania i śmierci Jezusa, a więc biblijne opisy tych wydarzeń nie są relacjami bezpośrednich świadków.
Zdaje sobie sprawę z tego, że odnośnie autorstwa ewangelii Mateusza i Jana Ty twierdzisz inaczej, ale to świadczy o Twojej kiepskiej na ten temat wiedzy.

---

Kościół istnieje [wyłącznie] dzięki temu, że wyniki naukowych badań życia Jezusa nie są w nim ogłaszane.
H. Conzelmann, teolog

>Tak samo przedstawia się rzecz z czterema sprawozdaniami ewangelicznymi o służbie kaznodziejskiej Jezusa, podobnie zresztą jak z innymi wydarzeniami, o których donosi więcej niż jeden pisarz biblijny. Każdy podał dokładne informacje, nawet jeśli któryś uwzględnił detale pominięte przez drugiego.

Dyskutujemy o sprzecznościach odnośnie dokładnej daty i godziny ukrzyżowania i śmierci Jezusa (według kalendarza żydowskiego). Ty twierdzisz, że każdy z ewangelistów podał w tym zakresie dokładne informacje. Odpowiadam Ci zatem, że piszesz bzdury i albo rzeczywiście tak uważasz, albo próbujesz ukryć lub zminimalizować te sprzeczności, które przecież ja znam i rozumiem.

Informuje Cię zatem, że zgodnie z synoptykami Jezus został ukrzyżowany o godzinie trzeciej czasu żydowskiego dnia 15 nisan w święto Paschy poprzedzające szabat, które to święto - według synoptyków - wypadło w szóstym dniu tygodnia. Zmarł natomiast tego samego dnia zaraz po godzinie dziewiątej czasu żydowskiego.

Natomiast według Jana Jezus został ukrzyżowany o nieokreślonej ściśle godzinie (po godzinie szóstej czasu żydowskiego) dnia 14 nisan w przeddzień święta Paschy, które to święto - według Jana - wypadło w szabat, czyli w siódmym dniu tygodnia. Zmarł natomiast również w przeddzień święta Paschy o nieokreślonej godzinie (przed godzina dwunastą czasu żydowskiego.

Zapewne dostrzegłeś różnice między synoptykami a Janem.

>Rozpatrując wszystkie te relacje, można lepiej pojąć, co się właściwie działo.

Mylisz się. W związku z istnieniem tak poważnych różnic, które skrótowo przedstawiłem, słuszny jest następujący wniosek:
Prawdziwa może być albo relacja synoptyków, albo Jana. Obie relacje równocześnie prawdziwe być nie mogą. Możliwa jest jeszcze trzecia wersja: żadna z powyższych relacji nie jest prawdziwa.

>Taka odmienność dowodzi, że doniesienia biblijne są niezależne. A ich zasadnicza zgodność stanowi potwierdzenie ich prawdziwości.

Na temat tej wydumanej przez Ciebie zgodności i prawdziwości relacji synoptyków i Jana z wydarzeń związanych z ukrzyżowaniem i śmiercią Jezusa, co nieco napisałem Ci powyżej. A to, co napisałem wynika bezpośrednio z rzeczowej analizy tekstu czterech ewangelii kanonicznych.

W wypowiedzi z dnia 2 marca zwróciłem się do Ciebie o zajęcie stanowiska w kwestii dużej ilości wyszczególnionych przeze mnie rozbieżności i sprzeczności w treści Starego i Nowego Testamentu. Ustosunkowałeś się tylko do dwóch z nich a i tak wypadłeś kiepsko. Czy odniesiesz się jeszcze kiedyś do pozostałych rozbieżności, które wymieniłem w tej wypowiedzi, czy też nie wiesz juz jak znowu oszukiwac?
Czy uzmysłowiłeś sobie wreszcie, jak mierna jest Twoja wiedza na temat Biblii.

---

Kościół istnieje [wyłącznie] dzięki temu, że wyniki naukowych badań życia Jezusa nie są w nim ogłaszane.
H. Conzelmann, teolog

Zanim odniosę się do Twojej wypowiedzi pozwolę sobie napisać kilka zdań wyjaśnienia dla wszystkich tych, którzy łaskawie zechcą przeczytać tę moją wypowiedź, i którym - jak mi się wydaje - może się to okazać pomocne.

Już pierwsi co bardziej inteligentni i dociekliwi czytelnicy czterech ewangelii kanonicznych dostrzegali wyraźne różnice i sprzeczności między nimi. Oczywiste dla nich było, że różnic tych być nie powinno. Przecież ewangelie - jak ich uczono - są nieomylnym słowem bożym, więc skąd te różnice?
Niektórzy spośród nich postanowili działać. Począwszy już od II wieku n.e. tworzyli połączenia czterech ewangelii kanonicznych - bądź tylko trzech synoptycznych - w jedną spójną opowieść, co umożliwiało zlikwidowanie różnic i sprzeczności.
Takie połączenie kilku ewangelii w jedną spójną całość nazywa się harmonią ewangelii. najbardziej znaną harmonia ewangelii jest słynny Diatessaron stworzony przez Tacjana około 170 roku n.e.

Jedną z pierwszych harmonii ewangelii - a być może pierwszą - jest apokryficzna Ewangelia Ebionitów (EwEb) napisana najprawdopodobniej w pierwszej połowie II wieku i będąca kompilacją trzech ewangelii synoptycznych. Do naszych czasów ewangelia ta zachowała się w stanie fragmentarycznym.
W ewangelii tej zachowała się m.in. scena chrztu Jezusa. W każdej z trzech ewangelii synoptycznych głos z nieba w czasie tego chrztu mówi co innego. Autor EwEb połączył te trzy głosy z nieba w jedną spójną mowę - a dokładnie w trzy bezpośrednio po sobie występujące głosy z nieba - i w ten sposób zlikwidował omawianą sprzeczność.
I to tyle tytułem wprowadzenia.

>>Wytłumacz mi, dlaczego cztery ewangelie są wzajemnie sprzeczne przykładowo w zakresie:
>>-- wizyty kobiet przy pustym grobie Jezusa;

Póki co nie przepiszę ani jednego zdania z tego, co napisałeś.

Doskonale wiesz - choć co innego piszesz - że znajdujące się we wszystkich czterech ewangeliach sceny odkrycia pustego grobu Jezusa znacznie różnią się między sobą. Te różnice są tak duże, że wręcz nie da się ich nie dostrzec. One aż kłują czytającego w oczy.

Zachowałeś się dość sprytnie. Połączyłeś ze sobą cztery ewangelijne sceny odkrycia pustego grobu Jezusa w jedna spójną scenę i dzięki temu usunąłeś występujące między nimi różnice. Przedstawiłeś własną propozycję spójnego tekstu utworzonego przez umiejętne połączenie w jedną całość czterech ewangelijnych scen opisujących odkrycie pustego grobu Jezusa.
Chciałeś być sprytny, ale Ci się to niezbyt udało. Tworząc własną kompilację (harmonię) pokazałeś jak na dłoni, że dostrzegasz rozbieżności pomiędzy czterema scenami odkrycia pustego grobu Jezusa, które tą właśnie harmonią postanowiłeś zniwelować. Na mnie jednak - nie chwaląc się - takie sztuczki są stanowczo za słabe.

W grudniu ubiegłego roku w wątku "Siedem cudów świata i jeden chrześcijan" skierowałem do Ciebie cztery wypowiedzi, w których przedstawiłem różnice pomiędzy czterema ewangelijnymi scenami opisującymi pochówek Jezusa i odkrycie jego pustego grobu. W czwartej z tych wypowiedzi podsumowałem w punktach wszystko to, co na temat tych rozbieżności napisałem w trzech wcześniejszych wypowiedziach. Wówczas na te wypowiedzi nie odpisałeś. teraz - pomimo że o nich wspomniałem w wypowiedzi z dnia 1 marca, udajesz, że ich nie ma. Przytoczę więc tę czwartą wypowiedź jeszcze raz poniżej, byś mógł ponownie ją przeczytać i - bez konieczności "przeskakiwania" z wątku do wątku - z jej pomocą odnieść się do pytania, które postawiłem Ci kilka dni temu, i które po raz kolejny przypominam:
"Wytłumacz mi, dlaczego cztery ewangelie są wzajemnie sprzeczne przykładowo w zakresie wizyty kobiet przy pustym grobie Jezusa".

---

Kościół istnieje [wyłącznie] dzięki temu, że wyniki naukowych badań życia Jezusa nie są w nim ogłaszane.
H. Conzelmann, teolog

Przytaczam ponownie część mojej wypowiedzi z grudnia 2018 roku, w której w przedstawiłem w punktach różnice występujące pomiędzy czterema ewangeliami w scenach opisujących pochówek Jezusa i odkrycie jego pustego grobu:

(1) Jezus został pochowany w grobie przez:
-- Józefa z Arymatei - według Marka, Mateusza i Łukasza;
-- Józefa z Arymatei i Nikodema - według Jana.

(2) Czy przed umieszczeniem w grobie Jezus został namaszczony:
-- nie - według Marka, Mateusza i Łukasza;
-- tak (wonnościami przyniesionymi przez Nikodema) - według Jana.

(3) Przed umieszczeniem w grobie Jezus został owinięty:
-- jednym prześcieradłem - według Marka, Mateusza i Łukasza;
-- prześcieradłami - według Jana.

(4) Ilość kobiet, które przyszły do grobu Jezusa rankiem pierwszego dnia tygodnia:
-- trzy (Maria Magdalena, Maria Jakubowa, Salome) - według Marka;
-- dwie (Maria Magdalena, druga Maria) - według Mateusza;
-- wiele (Maria Magdalena, Joanna, Maria, matka Jakuba, inne kobiety) - według Łukasza;
-- jedna (Maria Magdalena) - według Jana.

(5) Kobiety udały się do grobu Jezusa w celu:
-- namaszczenia zwłok - według Marka i Łukasza (przyniosły z sobą wonności);
-- obejrzenia grobu - według Mateusza;
-- cel nie został wyjaśniony - według Jana.

(6) Kamień zabezpieczający wejście do grobu był w chwili przyjścia kobiet:
-- odsunięty od grobu - według Marka, Łukasza i Jana;
-- nieodsunięty - według Mateusza.

(7) Kogo kobiety zastały przy/w grobie:
-- młodzieńca w białej szacie - według Marka;
-- anioła Pańskiego w białych szatach - według Mateusza;
-- dwóch mężczyzn w lśniących szatach - według Łukasza;
-- nikogo - według Jana.

(8) Kogo kobiety powiadomiły o tym, co widziały przy grobie:
-- nikogo - według Marka;
-- uczniów - według Mateusza;
-- jedenastu i pozostałych - według Łukasza;
-- Piotra i bezimiennego ucznia, którego miłował Jezus, a później pozostałych uczniów - według Jana.

(9) Kto - oprócz kobiet - przyszedł również do grobu Jezusa:
-- nikt - według Marka i Mateusza;
-- Piotr - według Łukasza;
-- Piotr i bezimienny uczeń, którego miłował Jezus - według Jana.

(10) Co znaleziono w grobie:
-- nic - według Marka i Mateusza;
-- prześcieradła - według Łukasza;
-- prześcieradła i chustę - według Jana.

---

Kościół istnieje [wyłącznie] dzięki temu, że wyniki naukowych badań życia Jezusa nie są w nim ogłaszane.
H. Conzelmann, teolog

Odniosę się teraz do kilku tylko fragmentów Twojej wypowiedzi, by pokazać w jaki sposób próbowałeś oszukać nie tylko mnie, ale i tych, którzy Twoją wypowiedź przeczytali:

Pierwsze oszustwo:

>KIEDY kobiety stwierdzają, że grobowiec Jezusa jest pusty, Maria Magdalena biegnie powiadomić o tym Piotra i Jana. Pozostałe najwidoczniej nie odchodzą od grobu.

(a) Kobiety (w liczbie mnogiej) przy pustym grobie występują wyłącznie w ewangeliach synoptycznych, natomiast według Jana do grobu przyszła tylko Maria Magdalena [punkt (4) powyżej].
(b) Maria Magdalena pobiegła powiadomić o pustym grobie Piotra i umiłowanego ucznia wyłącznie w Ewangelii Jana [punkt (8) powyżej].
(c) Jeśli zatem przyjmiemy dalej punkt (b) - czyli wersje ewangelii Jana - to żadne inne kobiety nie mogły pozostać przy grobie, bo według Jana ich tam nie było [punkt (4) powyżej].
(d) Przy okazji informuję Cię, że umiłowany uczeń, którego według czwartej ewangelii Maria Magdalena powiadomiła o pustym grobie, to nie jest apostoł Jan. Umiłowany uczeń i ap. Jan to dwie różne osoby. Jeśli zechcesz to przytoczę Ci dowody oparte na Ewangelii Jana, które to potwierdzają.

Drugie oszustwo:

>Wkrótce potem pojawia się anioł i zaprasza je do środka. Kobiety widzą tu drugiego anioła;

(e) Dwie osoby ubrane na biało przy grobie Jezusa pojawiają się wyłącznie w Ewangelii Łukasza. Są to jednak mężczyźni, a nie aniołowie [punkt (7) powyżej].
(f) Mężczyźni ci weszli do pustego grobu, w którym były już kobiety. Ty natomiast napisałeś, że jeden z nich był przed grobem, a drugi w grobie, a takiej wersji nie ma w żadnej ewangelii.
(g) Napisałeś również, że stało się to po tym, jak Maria Magdalena poszła powiadomić - nazwę umownie - "inne osoby", tymczasem według Łukasza wszystkie kobiety razem poszły powiadomić jedenastu i pozostałych już po spotkaniu z dwoma mężczyznami [punkt (8) powyżej].

Trzecie oszustwo:

>Jan pochyla się, zagląda do grobu i dostrzega bandaże, ale zostaje na zewnątrz. Piotr, przybywszy na miejsce, bez wahania wchodzi do środka. Widzi leżące opaski oraz zwiniętą osobno chustę, którą okryto głowę Jezusa. Teraz również Jan wchodzi do grobowca i zaczyna wierzyć słowom Marii.

(h) Tylko według Ewangelii Jana w pustym grobie odnaleziono prześcieradła i chustę. W Ewangelii Łukasza natomiast znaleziono prześcieradła, zaś według Marka i Mateusza - nic nie znaleziono [punkt (10) powyżej].
(i) Nawiasem mówiąc, nie wiadomo, skąd wzięła się ta chusta, w która rzekomo owinięta była głowa zmarłego. W żadnej ze scen pochówku Jezusa nie ma mowy o żadnej chuście.
(j) Twierdzisz, że w grobie znaleziono bandaże. Nie wiem skąd one się tam wzięły. Wprawdzie o bandażach jest mowa w scenie wskrzeszenia Łazarza, lecz - po pierwsze - w scenach opisujących pochówek Jezusa bandaże nie są wymienione oraz - po drugie - literatura rabiniczna nie wspomina o stosowaniu bandaży do owijania kończyn osób zmarłych.
(k) Wiem o tym, że w czwartej ewangelii Biblii świadków Jehowy mowa jest o tym, że w pustym grobie Jezusa znaleziono chustę i jakieś bandaże; nie ma natomiast w niej mowy o ewentualnym znalezieniu płócien lub lnianych szat, w które zwyczajowo zawijano zmarłych.

Czwarte oszustwo:

>Tymczasem pozostałe kobiety zgodnie z poleceniem aniołów śpieszą przekazać uczniom wiadomość o zmartwychwstaniu Jezusa. Biegnąc co sił, spotykają Jezusa, który mówi: "Witajcie!" Padają mu do stóp i składają pokłon. Wtedy Jezus poleca: "Nic się nie bójcie! Idźcie, zawiadomcie moich braci, żeby poszli do Galilei, a tam mnie zobaczą".

(m) Scena powyższa znajduje się wyłącznie w Ewangelii Mateusza. Według tej Ewangelii te kobiety to Maria Magdalena i druga Maria (Mt 28, 1.9).
(n) jednakże według Twojej harmonii wśród tych kobiet nie było Marii Magdaleny, gdyż pozostawiłeś ją przy grobie Jezusa.

Na tym zakończę opisywanie twoich oszustw, które wsadziłeś do sporządzonej przez siebie harmonii scen opisujących odnalezienie pustego grobu Jezusa. Nic nie warta Twoja oszukańcza harmonia. Nic nie warta Twoja pisanina.
Tobie zapewne spodobało się to wiekopomne dzieło, które stworzyłeś, we mnie jednak wywołało ono jedynie śmiech i politowanie.

Na koniec jeszcze następująca uwaga:
Wyobraź sobie, że w Ewangelii Mateusza znajduje się prawdziwa wersja wydarzeń zaistniałych przy pustym grobie Jezusa:
-- do grobu przyszły tylko dwie kobiety, a mianowicie Maria Magdalena i jakaś druga Maria, i ani jednej mniej (J) lub więcej (Mk, Łk);
-- przy grobie zastały tylko jednego anioła w białych szatach, a nie dwóch (Łk) lub żadnego (J);
-- itd., itd.
Dlaczego sporządziłeś jakiś niezjadliwy kogel mogel, w którym prawdę zmieszałeś z nieprawdą?

---

Kościół istnieje [wyłącznie] dzięki temu, że wyniki naukowych badań życia Jezusa nie są w nim ogłaszane.
H. Conzelmann, teolog

>>Czy możliwe jest, by Biblia była dziełem natchnionym przez Boga skoro zawiera nie tylko znaczną ilość sprzeczności pomiędzy poszczególnymi księgami (np. pomiędzy ewangeliami NT), ale również sprzeczności z wiedzą naukową, których wręcz trudno nie nazwać pseudonaukowymi bredniami?
>>
>Przykro mi, ale takich sprzeczności nie. Na przykład pewni ludzie usiłują zasygnalizować domniemaną sprzeczność w Biblii, zadając pytanie: "Skąd Kain wziął sobie żonę?" Wychodzą z założenia, że Kain i Abel byli jedynymi dziećmi Adama i Ewy. Wynika to jednak z niedokładnej znajomości Biblii, gdyż wyjaśnia ona, że Adam "stał się ojcem synów i córek" (Rodzaju [1 Mojżeszowa] 5:4, New World Translation). Kain mógł się więc ożenić z siostrą bądź też z bratanicą lub siostrzenicą.
>Krytycy często wręcz upatrują sprzeczności. Mówią na przykład: "Mateusz pisze, że pewien setnik przyszedł prosić Jezusa o przysługę, a u Łukasza czytamy, że zrobili to jego wysłannicy. Który z nich ma rację?" (Mateusza 8:5, 6; Łukasza 7:2,3). Ale czy rzeczywiście zachodzi tu sprzeczność?

Ty może w końcu się zamknij?! Twoje wyjaśnienie jest karykaturą logiki a nawet protezą nie jest! Jakie masz podstawy, ciemna maso, podważać naukę nie obarczoną dogmatami? Nie będę Ciebie zmuszał do myślenia, bo nie wiesz z czym to się je. Przeprowadzę tylko pewien krótki przewód myślowy. Kain i Abel byli synami Adama i Ewy. Tylko i wyłącznie! Po kolei. Co to jest DNA, to nie będę tłumaczył jako, że nie przyjmujesz do wiadomości nauki. Pierwszy człowiek na Ziemi - Adam, mało że miał pępek, to miał już (bo musiał mieć) określone DNA. Ewa stworzona z żebra Adama musiała mieć to samo DNA(!), bo stworzona wyraźnie z jego ciała! Z ich kontaktów cielesnych owocem było dwóch synów o tym samym DNA! ZAŁÓŻMY, ŻE TO BYŁO JESZCZE MOŻLIWE. Jeden syn Kain, zatłukł brata Abla, gdy ten był nie miał jeszcze żadnej kobiety. Oboje mieli to samo DNA, co ich rodzice! Kain nie mógł bynajmniej mieć innej kobiety, bo nie było wtedy jeszcze innych kobiet na Ziemi, oprócz Ewy. Zgadza się dotąd? Musi! Abel więc umarł bezpotomnie!
Cytat:
Nie tyle sprzeczność co niedorzeczność. Kain został skazany za ten czyn na banicję. Zgadza się? Gdzie znalazł sobie kobietę, skoro jeszcze kobiet na Ziemi nie było oprócz Ewy? Tym kretyństwem tak prostym do pokazania, na podstawie Twoich materiałów pisanych jakimi się podpierasz, nie można się zachłystywać. To są czyste mity.
Cytat:
Pod warunkiem, że to nie jest stek bzdur. Słusznie zauważyłeś, że nikt "rozsądny".
A co masz na myśli pisząc: Cytat:
W którym miejscu Biblii? Bez cytatu znów? Zabrakło cytatów? Na Ziemi zostało wtedy trzech ludzi tylko! Gamoniu!
Czyżby to propagacja masowego kazirodztwa z kompleksem Edypa Kaina na czele? To ile potomstwa miał ten rozpłodowiec Adam?
Cytat:
Ale co to ma za związek Jezusa z problemem rozmnażania się z pierwszych rodziców?
I w co się wsłuchiwać? Jesteś nieuporządkowany, bełkotliwy mitoman.

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

>Ty może w końcu się zamknij?!
>
Czemu mam zamknąć? Bo mówię o rzeczach, które w twojej głowie nie znajdują miejsca i zrozumienia. Tobie się wydaje, że jesteś pępkiem świata, a Ty po prostu jesteś marnym stworzeniem bez zrozumienia. Piszesz o sprawach, których całkowicie nie znasz, nie wiesz i nie rozumiesz. Jak widać po twoich wpisach, takim już umrzesz. Można by powiedzieć, że z takim szkoda czasu na rozmowę i tłumaczenie. Ale może coś tam się zmieni w tych Twoich szarych komórkach?!
>Twoje wyjaśnienie jest karykaturą logiki a nawet protezą nie jest! Jakie masz podstawy, ciemna maso, podważać naukę nie obarczoną dogmatami?
>
A Ty jasna maso z piegami nic nie pojmujesz, że nauka sama tworzy swoje dogmaty nazywając je teoriami, a te stawiane są na piedestałach jako osiągnięcia ludzi, lecz są to rzeczy nie do sprawdzenia - gdy zaś wchodzą w konflikt z Biblią - to śmieci.
Uwielbiasz śmieci!
>Nie będę Ciebie zmuszał do myślenia, bo nie wiesz z czym to się je. Przeprowadzę tylko pewien krótki przewód myślowy. Kain i Abel byli synami Adama i Ewy. Tylko i wyłącznie! Po kolei. Co to jest DNA, to nie będę tłumaczył jako, że nie przyjmujesz do wiadomości nauki.
>
O DNA mówi Biblia. Pisarz biblijny Dawid zwrócił się do Stwórcy Jehowy Boga mówiąc: (Psalm 139:16) "Twoje oczy widziały mnie nawet wtedy, gdy byłem zarodkiem. W Twojej księdze były zapisane dni, w których miały się kształtować wszystkie jego cząstki, i to zanim jeszcze którakolwiek z nich się pojawiła". Powiedział: "mój zarodek", co wskazuje, że jego życie rozpoczęło się długo przed narodzinami - w chwili poczęcia. Wielu naukowców dyskutuje nad tym zagadnieniem, a w swych wywodach błądzą. Wyjawił też pod natchnieniem Bożym, że od tego momentu poczęcia proces kształtowania się różnych części jego ciała przebiegał zgodnie z planem i szczegółowo ‛zapisanymi' instrukcjami. W Księdze Hioba 3:3 czytamy: "Poczęty został krzepki mężczyzna!". Werset ten to kolejny dowód, że według Biblii dziecko jest odrębną osobą już od poczęcia. Właśnie wtedy zaczyna się ludzkie życie.
>Pierwszy człowiek na Ziemi - Adam, mało że miał pępek, to miał już (bo musiał mieć) określone DNA. Ewa stworzona z żebra Adama musiała mieć to samo DNA(!), bo stworzona wyraźnie z jego ciała!
>
Ewa musiała mieć to samo DNA co Adam?! No tak, teraz już wiedza wszyscy, kto z nas jest takim krańcowym nieukiem. Zapewniam Ciebie że DNA mężczyzny i DNA kobiety już tylko z tego powodu, odmiennej płci, różnią się. Nie były jednakowe. A druga kwestia to skąd jesteś taki pewien, że mieli "pępek"? To zbyt śmiałe stwierdzenie niczym nie poparte, nie chce pisać, ze skrajnie nierozsądne - głupie. Przecież nie urodzili się z kobiety, lecz byli stworzeni, ukształtowani przez Boga z prochu ziemi. Jak to wyglądało? Czytaj:
(Rodzaju 2:7) "I Jehowa Bóg ukształtował człowieka z prochu ziemi, tchnął w jego nozdrza dech życia i człowiek stał się istotą żywą". A jak było z kobietą?
(Rodzaju 2:21-23) "Dlatego Jehowa Bóg sprawił, że człowiek zapadł w głęboki sen, a gdy on spał, wyjął jedno z jego żeber i zasklepił ciało w tym miejscu. I Jehowa Bóg ukształtował kobietę z żebra, które wyjął z mężczyzny, i przyprowadził ją do niego. Wtedy mężczyzna powiedział: "To wreszcie jest kość z moich kości i ciało z mojego ciała. Będzie zwana kobietą, bo została wzięta z mężczyzny"." I tu bez pępka.
Im nie był potrzebny "pępek". Nie przyszli na świat urodzeni przez kobietę.
Ale w jakim jeszcze znaczeniu użył Bóg w Biblii samo określenie pępek? Zobacz: (Przysłów 3:7, 8) "Nie stawaj się mądry we własnych oczach. Bój się Jehowy i odwracaj się od zła. Przyniesie to uzdrowienie twojemu pępkowi i pokrzepienie twojemu wnętrzu".
No tak ale tego zapisu nie zrozumiesz.
cdn

>Z ich kontaktów cielesnych owocem było dwóch synów o tym samym DNA! ZAŁÓŻMY, ŻE TO BYŁO JESZCZE MOŻLIWE. Jeden syn Kain, zatłukł brata Abla, gdy ten był nie miał jeszcze żadnej kobiety. Oboje mieli to samo DNA, co ich rodzice!
>
Mieli to samo DNA co rodzice? Nie ma ludzi o jednakowym DNA, chyba, że bliźniacy jednojajowi. Ale i oni maja różniące się genomy. Kain i Abel nie byli bliźniakami jednojajowymi, a od swoich rodziców w składzie DNA byli już dość daleko - zdecydowanie i rozpoznawalnie. Ich DNA na pewno się różniły. Ty tego nie wiesz? Ludzie różnią się pod względem genetycznym znacznie bardziej niż oceniano do niedawna. Te różnice to nie tylko w pojedynczych miejscach w DNA, ale całe jego fragmenty.
> Kain nie mógł bynajmniej mieć innej kobiety, bo nie było wtedy jeszcze innych kobiet na Ziemi, oprócz Ewy. Zgadza się dotąd? Musi! Abel więc umarł bezpotomnie!
>
Raczej nie! By tak twierdzić trzeba mieć nieograniczoną pewność siebie, ta zaś u Ciebie nie wynika z mądrości. Adam i Ewa mieli synów i córki, a żyli bardzo długo. To każdemu powinno wystarczyć.
>Cytat:

>Ale czy rzeczywiście zachodzi tu sprzeczność?

>Nie tyle sprzeczność co niedorzeczność. Kain został skazany za ten czyn na banicję. Zgadza się? Gdzie znalazł sobie kobietę, skoro jeszcze kobiet na Ziemi nie było oprócz Ewy? Tym kretyństwem tak prostym do pokazania, na podstawie Twoich materiałów pisanych jakimi się podpierasz, nie można się zachłystywać. To są czyste mity.
>
Adam żył 930 lat, gdy miał 130 lat EWA urodziła Seta, tak więc był Kain, Abel i Set. O Ewie nie było już dalej w Biblii wspominane. Adam i Ewa mogli mieć wielu synów i córki.
"W tym czasie ludzie zaczęli wzywać imienia Jehowy" - podaje Biblia.
Nie wiemy w jakim wieku Ewa zmarła. Ale na przykład Sara żona Abrahama urodziła, chociaż wcześniej była niepłodna, mając już około 90 lat - "przekroczyła granicę wieku". Bardzo możliwe, że Ewa rodziła i w późniejszych latach swego życia. Biblia zawiera informacje istotne dla ogólnego przekazu treści istotnej dla historii ludzkości i ich kontaktów z Bogiem. Nie wskazuje informacji o wszystkich potomkach Adama i Ewy.
>Cytat:

>Nikt rozsądny nie dopatrzy się sprzeczności w przypisywaniu zbiorowej pracy lub działalności komuś, kto rzeczywiście jest za nią odpowiedzialny.

>Pod warunkiem, że to nie jest stek bzdur. Słusznie zauważyłeś, że nikt "rozsądny".
>
Ostrożnie z takim komentarzem, dajesz o sobie raczej kiepskie świadectwo, wiesz niewiele a przy tym mówisz bez sensu. Bóg kierował pisarzami, pisali Biblię pod natchnieniem. Biblia jest Słowem Boga i jest prawdą.
>A co masz na myśli pisząc: Cytat:

"Skąd Kain wziął sobie żonę?" Wychodzą z założenia, że Kain i Abel byli jedynymi dziećmi Adama i Ewy. Wynika to jednak z niedokładnej znajomości Biblii, gdyż wyjaśnia ona, że Adam "stał się ojcem synów i córek"

>
Brak znajomości Biblii jest przyczyną wyciągania przez niektórych niewłaściwych wniosków z jej treści.
>W którym miejscu Biblii? Bez cytatu znów? Zabrakło cytatów? Na Ziemi zostało wtedy trzech ludzi tylko! Gamoniu!
>
Jeśli ja jestem gamoniem, to Ty kim jesteś? Administrator już dawno powinien Ciebie usadzić i potraktować odpowiednio. Już Tobie kilka razy pisałem: nie zgadzasz się, denerwuje Ciebie prawda, to nie czytaj, skoro meczy Ciebie fakt, że nie rozumiesz i mętlik masz w głowie. Za trudne!!! I basta.
>Czyżby to propagacja masowego kazirodztwa z kompleksem Edypa Kaina na czele? To ile potomstwa miał ten rozpłodowiec Adam?
>
Adam to Twój praprapraprapra..............tatuś, a Ty tak brzydko o nim mówisz. A fe! Gdyby nie jego zdolności do wydania potomstwa nie byłoby Ciebie. Doceń to!
Nikt tego nie wie, ale wystarczająco dużo, by Kain znalazł sobie żonę. "Błogosławił im Bóg i rzekł do nich: ‛Bądźcie płodni i stańcie się liczni, i napełnijcie ziemię, i opanujcie ją'". Odkąd Bóg dał to polecenie, ludzie się rozmnażali i stopniowo napełnili ziemię. Setowi urodził się Enosz: "Wtedy zaczęto wzywać imienia Jahwe". Gdy urodził się Enosz, Set miał 105 lat, to znaczy, że od stworzenia Adama upłynęło już 235 lat (Rodzaju 5:6, 7). Do tego czasu liczba ludzi na ziemi wzrosła, ponieważ liczni synowie i córki Adama, a także ich potomkowie zawierali między sobą małżeństwa, było to jeszcze dopuszczalne. Liczby nie są tu istotne.
>Cytat:

>Bliższe poznanie szczegółów usuwa pozorne sprzeczności.
>>Wiele razy Tobie i innym to udowadniałem, ale nie słuchacie.

Pogubiłeś się!!!

>>Czy możliwe jest, by Biblia była dziełem natchnionym przez Boga skoro zawiera nie tylko znaczną ilość sprzeczności pomiędzy poszczególnymi księgami (np. pomiędzy ewangeliami NT), ale również sprzeczności z wiedzą naukową, których wręcz trudno nie nazwać pseudonaukowymi bredniami?
><Przykro mi, ale takich sprzeczności nie [ma].

A mnie jest przykro, że Ty niedowidzisz i na dodatek nie umiesz czytać.

>Na przykład pewni ludzie usiłują zasygnalizować domniemaną sprzeczność w Biblii, zadając pytanie: "Skąd Kain wziął sobie żonę?" Wychodzą z założenia, że Kain i Abel byli jedynymi dziećmi Adama i Ewy. Wynika to jednak z niedokładnej znajomości Biblii, gdyż wyjaśnia ona, że Adam "stał się ojcem synów i córek" (Rodzaju [1 Mojżeszowa] 5:4, New World Translation). Kain mógł się więc ożenić z siostrą bądź też z bratanicą lub siostrzenicą.

Wśród przykładów sprzeczności akurat nie wspomniałem o Kainie i jego żonie. Życzysz sobie jednak, bym i ten przykład przeanalizował, więc przeszkód nie widzę.

Nigdy nie twierdziłem, że - zgodnie ze Starym Testamentem - Kain i Abel byli jedynymi synami Adama i Ewy. Zbyt dobrze znam Biblię, by tak twierdzić.

Przeprowadzę krótką analizę:
Po pierwsze:
-- zgodnie z Rdz 4, 25 oraz Rdz 5, 3 Adam i Ewa mieli jeszcze trzecie dziecko, a konkretnie syna imieniem Set ("setnie wynagrodził im Bóg stratę Abla, którego zabił Kain" - jak pomysłowo werset Rdz 4, 25 przetłumaczył Adam Sandauer).
-- zgodnie z Rdz 5, 4 "po zrodzeniu Seta żył Adam osiemset lat i zrodził synów i córki". Żaden wcześniejszy werset nie informuje, by Adam i Ewa mieli również chociaż jedną córkę.
Po drugie:
O żonie Kaina mowa jest w wersecie Rdz 4, 17 (a więc przed ww. wersetem Rdz 5, 4): "I obcował Kain z żoną swoją , a ta poczęła i urodziła Henocha". Z analizy przytoczonych wersetów wynika zatem jednoznacznie, że żona Kaina nie była córka Adama i Ewy, a tym samym siostra Kaina. Zresztą werset Rdz 4, 17 nie informuje, by tak właśnie było.
Wniosek:
A zatem zgodnie z literalnym odbiorem Księgi Rodzaju - a tylko do takiego jesteśmy uprawnieni - Kain posiadał żonę, z którą współżył i która urodziła syna Henocha. Nie wiadomo jednak kim ona była i skąd wzięła się na świecie.
Nawiasem mówiąc Setowi także urodził się syn, o czym informuje Rdz 4, 26. W tym przypadku również nie wiadomo, skąd na święcie wzięła się nagle jego żona.

Czy wszystko jest dla Ciebie jasne, czy też nadal czegoś nie rozumiesz?

---

Kościół istnieje [wyłącznie] dzięki temu, że wyniki naukowych badań życia Jezusa nie są w nim ogłaszane.
H. Conzelmann, teolog

>Krytycy często wręcz upatrują sprzeczności. Mówią na przykład: "Mateusz pisze, że pewien setnik przyszedł prosić Jezusa o przysługę, a u Łukasza czytamy, że zrobili to jego wysłannicy. Który z nich ma rację?" (Mateusza 8:5, 6; Łukasza 7:2,3). Ale czy rzeczywiście zachodzi tu sprzeczność?

Tak, mamy tu do czynienia z wyraźną sprzecznością pomiędzy Mt 8, 5-6 a Łk 7, 3-4.
Opowieść o uzdrowieniu przez Jezusa sługi setnika przedstawiona jest wyłącznie u Mateusza w 8, 5-13 oraz u Łukasza w 7, 1-10. Oznacza to, że obaj ewangeliści zaczerpnęli tę opowieść ze źródła Q (nawiasem mówiąc, czy wiesz, co to jest źródło Q).
Zgodnie z Mt 8, 5-6 setnik przyszedł do Jezusa prosząc go, by ten uzdrowił jego sługę. Natomiast zgodnie z Łk 7, 3-4 setnik posłał do Jezusa "starszych żydowskich", by ci poprosili go o uzdrowienie sługi setnika.
Czy Ty naprawdę nie dostrzegasz tu sprzeczności? Przecież ona jest oczywista! A może Ty naprawdę niedowidzisz i nie umiesz czytać?

>Nikt rozsądny nie dopatrzy się sprzeczności w przypisywaniu zbiorowej pracy lub działalności komuś, kto rzeczywiście jest za nią odpowiedzialny. Na przykład czy błędne byłoby stwierdzenie, że drogę wybudował burmistrz, chociaż same roboty wykonali inżynierowie i robotnicy? Oczywiście, że nie! Podobnie nie ma sprzeczności między wypowiedzią Mateusza, że z prośbą do Jezusa zwrócił się setnik, a sprawozdaniem Łukasza, że przedstawiono ją przez posłańców.

Tak, to Ty możesz dyskutować ze swoim kolegą, również świadkiem Jehowy, a nie ze mną. Po wymianie takich głupawych argumentów, jak ten, który przedstawiłeś powyżej, obaj będziecie zapewne dumni i zadowoleni z siebie, że właśnie wspięliście się na wyżyny geniuszu i błyskotliwej inteligencji.

>Bliższe poznanie szczegółów usuwa takie pozorne sprzeczności.

Ani bliższe ani jeszcze bardziej bliższe poznanie szczegółów nie usuwa ewidentnych sprzeczności z tych przykładów, które sam podałeś.

>Wiele razy Tobie i innym to udowadniałem, ale nie słuchacie.

O ile mnie pamięć nie myli, nic na tym forum jeszcze mi nie udowodniłeś. Przepisywałeś wersety z Biblii, ale tylko czas straciłeś na pisanie, bo w ten sposób nic nie jesteś w stanie udowodnić. Być może kiedyś wreszcie to zrozumiesz.

---

Kościół istnieje [wyłącznie] dzięki temu, że wyniki naukowych badań życia Jezusa nie są w nim ogłaszane.
H. Conzelmann, teolog

>"Przecież nie wiecie, jak wasze życie będzie wyglądać jutro. Bo jesteście mgiełką, która pojawia się na chwilę i zaraz znika"(Jakuba 4:14).
Podoba mi się to 4:14

---

( Jedyną i ) Absolutną Prawdą jest ( Bezinteresowna ) Miłość.

Byłem przekonany, że zrozumiesz to, co do Ciebie napisałem. Przecież wyrażam się w sposób zrozumiały i aż nadto obszerny, by w sposób jednoznaczny przekazać to, co chcę napisać, nie pozostawiając miejsca na przypuszczenia i domysły.
Niestety, nie zrozumiałeś tego, co napisałem. Nie po raz pierwszy zresztą.
Po raz kolejny potwierdziłeś, że dla Ciebie nie ma znaczenia to, co pisze do Ciebie osoba, z którą dyskutujesz. Ty i tak napiszesz to, co w danej chwili wpadnie Ci do głowy, i nie ma dla Ciebie znaczenia, że nie ma to nic wspólnego z tematem dyskusji.

>>>Biblia - Słowo Boga [...]
>>Czy potrafisz udowodnić, że Biblia jest słowem Boga? Oczywiście bez przepisywania kolejnego zestawu wersetów, bo w ten sposób niczego nie udowodnisz?
>Dla ludzi wierzących nie jest jakąkolwiek kwestią pojawienie się i istnienie Księgi, która stanowi niejako list Boga do ludzi, zawiera zbiór prawd, historii, rad i nauk pochodzących bezpośrednio od Boga. To przecież takie proste, że Bóg, który stworzył ludzi i dał im Ziemię mieszkanie, nie zostawił ich bez dania wielu niezbędnych o Nim informacji, pouczeń i rad na każdy dzień życia, także przepisy prawa jak żyć. Chociaż spisana poprzez ludzkich pisarzy (40) wybranych przez Autora - Boga, to spisywana była pod Jego natchnieniem. (...)

Ponieważ wielokrotnie już twierdziłeś, że Biblia jest słowem Boga, więc zwróciłem się do Ciebie, byś to wreszcie udowodnił.
Oczywiście nie udowodniłeś, czego zresztą należało się spodziewać. Nie podjąłeś nawet próby przeprowadzenia takiego dowodu. Napisałeś między innymi, że dla ludzi wierzących - a więc również dla Ciebie - Biblia jest "listem Boga do ludzi (...)"
Wyraziłeś zatem wyłącznie przekonanie ludzi wierzących (jak mi się wydaje, nie wszystkich), ale przecież ono żadnym dowodem nie jest. To chyba oczywiste.

Przepisałeś również kilka wersetów ze Starego i Nowego Testamentu, a mianowicie:
-- "Zapisz sobie te słowa, gdyż zgodnie z tymi słowami zawieram przymierze z tobą i z Izraelem" (Wj 34, 27 - słowa Boga do Mojżesza);
-- "Duch Jehowy mówił przeze mnie, a Jego słowo było na moim języku" (2 Sm 23, 2);
-- "Całe Pismo jest natchnione przez Boga" (2 Tm 3, 16).
Na tej podstawie uznałeś, że skoro "Biblia wyraźnie oznajmia, że jest Słowem Bożym", więc warto ją poznawać, aby się o tym przekonać.

Nie zrozumiałeś mojej prośby o udowodnienie, że Biblia jest słowem bożym. Wydaje Ci się, że jak przepiszesz kilka wersetów z Biblii, które to oznajmiają, to tym samym przeprowadzisz taki dowód. Twoje rozumowanie sprowadza się bowiem do schematu: Biblia jest słowem bożym, ponieważ można w niej przeczytać, że jest słowem bożym.
Ty uważasz, że przedstawiłeś dowód, że Biblia jest słowem bożym. Ja natomiast uważam, że po raz kolejny się skompromitowałeś.

Co dociekliwy i posługujący się rozumem uczeń sądziłby o nauczycielu matematyki lub fizyki, który wymyślałby jakieś twierdzenia, których nie potrafiłby udowodnić. Bez wątpienia pomyślałby on, że ów nauczyciel jest kiepskim matematykiem czy też fizykiem, a na dodatek zgubił gdzieś własny rozum, i który zamiast solidnej wiedzy naukowej przekazuje uczniom jakieś dyrdymały wylęgające mu się w głowie, a wobec tego nie posiada kwalifikacji do nauczania, zatem najlepiej by było, gdyby przestał ich uczyć i został usunięty ze szkoły.

Przez analogię uważam, że jesteś wyjątkowo kiepskim znawcą Starego i Nowego Testamentu, gdyż zamiast przekazywać tu na forum wyniki naukowych badań Starego i Nowego Testamentu, wypisujesz jakieś brednie wtłoczone Ci do głowy przez ludzi myślących podobnie, jak Ty, a które uważasz za prawdę jedyną i niepodważalną. Oczywiście rozumiem, że o naukowych badaniach Biblii pisać nie możesz z tego oczywistego powodu, że ich nie znasz, gdyż nawet się o nie otarłeś. Daj sobie więc spokój i przestań wypisywać te farmazony, bo na tym forum są ludzie, którzy - w przeciwieństwie do Ciebie - posługują się rozumem.

Zrozum wreszcie, iż z samego faktu, że w Biblii coś jest napisane, bynajmniej nie wynika, że tak właśnie jest. Nie ma znaczenia, że w Biblii można przeczytać, że jest ona nieomylnym słowem Bożym, aby bowiem mieć absolutną pewność, że rzeczywiście tak jest, trzeba to umieć udowodnić. Jednak takiego dowodu jak dotąd nikt jeszcze nie przedstawił. Ty również tego nie dokonasz, choćbyś przepisał nie wiadomo ile jeszcze wersetów z Biblii, bo to rzecz niewykonalna.

---

Kościół istnieje [wyłącznie] dzięki temu, że wyniki naukowych badań życia Jezusa nie są w nim ogłaszane.
H. Conzelmann, teolog

Zobaczmy, co jeszcze - zamiast dowodu, o który Cię prosiłem - napisałeś w dwóch dość obszernych wypowiedziach. A zatem napisałeś między innymi, że:
-- "religia prawdziwa" nie uzyska akceptacji wszystkich ludzi;
-- wszelkie proroctwa biblijne dotyczą Jezusa;
-- przeciwnikiem Biblii jest "bóg tego systemu rzeczy", czyli Szatan Diabeł, przeciwnik i oszczerca prawdziwego Boga;
-- wiedza zawarta w Biblii jest "prawdą" niepodważalną;
-- "Bóg jest stwórcą nieba i ziemi i wszystkiego co w nich";
-- zbliża się koniec panowania ludzi i demonów;
-- wersety 1 Tes 5, 3 Dn 2, 44 oraz Ap 16, 14-16 przedstawiają jakieś tam proroctwa;
-- Biblia mówi prawdę i nie ma w niej sprzeczności.

Domyślam się, że przez "religię prawdziwą" rozumiesz religijne przekonania świadków Jehowy. W związku z tym postaraj się wykazać, że nie chrześcijaństwo, nie judaizm, nie islam, nie religie irańskie, egipskie, słowiańskie, nordyckie, czy jakieś jeszcze inne, lecz wasza religia jest tą prawdziwą.

Wskaż te proroctwa Starego Testamentu, które dotyczą Jezusa. Oczywiście mam na myśli wyłącznie te proroctwa, które w sposób jednoznaczny precyzują, że chodzi o Jezusa z Nazaretu, syna Marii i Józefa, itd. Proroctwa nie zawierające informacji jednoznacznie wskazujących na Jezusa, z powodów oczywistych uznaję za bezwartościowe.

W związku z twoim twierdzeniem, wiedza zawarta w Biblii jest "prawdą" niepodważalną, udowodnij - powołując się na solidne opracowania naukowe - że kobieta została uformowana z żebra, które Bóg-stwórca wyjął uprzednio mężczyźnie.

Powołując się na prace starożytnych historiografów egipskich udowodnij, że trzydzieści kilka wieków temu na Egipt spadło dziesięć znanych ci plag, a sprawcą tej zbrodni był Mojżesz do spółki z Aaronem i w porozumieniu z ich plemiennym bóstwem znanym jako JHWH.

Wykaż na podstawie starożytnych manuskryptów izraelskich bądź rzymskich (oczywiście z pominięciem ewangelii Mateusza), że około 2020 lat temu Herod Wielki rozkazał pozabijać wszystkich chłopców do lat dwóch, a miało to miejsce w judejskim Betlejem i okolicy.

Podaj opracowania naukowe potwierdzające, że gwiazdy, słońce i księżyc mogą w szczególnych warunkach wstrzymać swój ruch, że niektóre z gwiazd wołają oraz że ziemia ma krańce podstawy i kamień narożny.

Wyjaśnij, co to są demony i na czym polega ich panowanie, a także kiedy ono dobiegnie końca. Mile widziane opracowania naukowe, w których można się z tym zagadnieniem zapoznać.

A na koniec wyjaśnij jeszcze, jaki to wszystko ma związek z moją prośbą o udowodnienie, że Biblia jest słowem bożym.

Nie wydaje mi się, bym zbyt wiele od Ciebie wymagał. Do dzieła, panie Miłujący, lecz nie prawdę, a starożytne baśnie, legendy i dyrdymały.

---

Kościół istnieje [wyłącznie] dzięki temu, że wyniki naukowych badań życia Jezusa nie są w nim ogłaszane.
H. Conzelmann, teolog

>>Czy potrafisz udowodnić, że Biblia jest słowem Boga? Oczywiście bez przepisywania kolejnego zestawu wersetów, bo w ten sposób niczego nie udowodnisz?

Drogi Andrzeju51!
Popełniłeś błąd logiczny!

Nie zapytałeś MP: "Czy potrafisz zrozumieć pytanie: 'Czy potrafisz udowodnić, że Biblia jest słowem Boga?'"

Efekty widać...


>Dla ludzi wierzących nie jest jakąkolwiek kwestią...

Dla ludzi wierzących NIC nie jest jakąkolwiek kwestią...

---

'Duch Prawdy' Mankiewicz: " Jestem jak Mikołaj Kopernik, który samotnie stanął naprzeciwko Kościoła i powiedział; "Mylicie się wszyscy. Ziemia jest okrągła." "
www.oczko.xtreemhost.com/oczko/27/list/?i=1

>Dla ludzi wierzących nie jest jakąkolwiek kwestią pojawienie się i istnienie Księgi, która stanowi niejako list Boga do ludzi, zawiera zbiór prawd, historii, rad i nauk pochodzących bezpośrednio od Boga. To przecież takie proste, że Bóg, który stworzył ludzi i dał im Ziemię mieszkanie, nie zostawił ich bez dania wielu niezbędnych o Nim informacji
Wiarowiedznik, czy wiedzowiarnik, jakim słowem wolałbyś się określić?:
www.racjonalista.pl/forum.php/s,781649#w783499

---

( Jedyną i ) Absolutną Prawdą jest ( Bezinteresowna ) Miłość.

>>Dla ludzi wierzących nie jest jakąkolwiek kwestią pojawienie się i istnienie Księgi, która stanowi niejako list Boga do ludzi, zawiera zbiór prawd, historii, rad i nauk pochodzących bezpośrednio od Boga. To przecież takie proste, że Bóg, który stworzył ludzi i dał im Ziemię na mieszkanie, nie zostawił ich bez dania wielu niezbędnych o Nim informacji
>Wiarowiedznik, czy wiedzowiarnik, jakim słowem wolałbyś się określić?:
>
Dla Ciebie nie ma to żadnego znaczenia. Sam wybieraj.
Pokaz swój racjonalizm.

>>Wiarowiedznik, czy wiedzowiarnik, jakim słowem wolałbyś się określić?:
>Dla Ciebie nie ma to żadnego znaczenia. Sam wybieraj.
>Pokaz swój racjonalizm.
Pojawiła się jeszcze trzecia propozycja - wiedzowiarek.
www.racjonalista.pl/forum.php/s,781649#w783499

---

( Jedyną i ) Absolutną Prawdą jest ( Bezinteresowna ) Miłość.

>>>Dla ludzi wierzących nie jest jakąkolwiek kwestią pojawienie się i istnienie Księgi, która stanowi niejako list Boga do ludzi, zawiera zbiór prawd, historii, rad i nauk pochodzących bezpośrednio od Boga. To przecież takie proste, że Bóg, który stworzył ludzi i dał im Ziemię na mieszkanie, nie zostawił ich bez dania wielu niezbędnych o Nim informacji
>>Wiarowiedznik, czy wiedzowiarnik, jakim słowem wolałbyś się określić?:
>>
>Dla Ciebie nie ma to żadnego znaczenia. Sam wybieraj.
>Pokaz swój racjonalizm.

Tak jak pokazuje to Miłośnik. Otwarcie i szczerze jak na zebraniu partyjnym.

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

>Twoja niewiedza i brak zrozumienia, to Twoi najwięksi wrogowie.

Z tym się w pełni zgadzam, ale chyba rozumiemy to inaczej

>>Twoja niewiedza i brak zrozumienia, to Twoi najwięksi wrogowie.
>Z tym się w pełni zgadzam, ale chyba rozumiemy to inaczej
>
Daj innym żyć, wiedza o życiu powstaje, gromadzi się i rozwija dzięki różnorodności.
Jeśli ktoś ma inne zdanie na konkretny temat, to wspaniale, może się czegoś nauczę gdy przedstawia je w sposób kulturalny i rzeczowy.
Głupi nie słucha nikogo, dlatego często wpada do dołu.

>>>Twoja niewiedza i brak zrozumienia, to Twoi najwięksi wrogowie.
>>Z tym się w pełni zgadzam, ale chyba rozumiemy to inaczej
>>
>Daj innym żyć, wiedza o życiu powstaje, gromadzi się i rozwija dzięki różnorodności.
>Jeśli ktoś ma inne zdanie na konkretny temat, to wspaniale, może się czegoś nauczę gdy przedstawia je w sposób kulturalny i rzeczowy.

>Głupi nie słucha nikogo, dlatego często wpada do dołu.

Czyżbyś pisał autobiografię na tym forum?

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

>Głupi nie słucha nikogo, dlatego często wpada do dołu.

Masz szczescie, ze w Polsce jest bezplatna sluzba zdrowia. Dobrzy ludzie wyciagna cie z tego dolu, a lekarze poskladaja polamane kosci i zaloza gips. I jeszcze mozesz skarzyc tych ktorzy ten dol wykopali. Jak wygrasz jakies odszkodowanie ... pamietaj, ze to ja ci doradzilem zalozenie sprawy.

---

Pozdrowienia dla wszystkich miłych i rozsądnych tak ateistów jak i teistów piszących na tym forum.

>... skarzyc tych ktorzy ten dol wykopali.

Sam sobie wykopał...

---

'Duch Prawdy' Mankiewicz: " Jestem jak Mikołaj Kopernik, który samotnie stanął naprzeciwko Kościoła i powiedział; "Mylicie się wszyscy. Ziemia jest okrągła." "
www.oczko.xtreemhost.com/oczko/27/list/?i=1

>Daj innym żyć, wiedza o życiu powstaje, gromadzi się i rozwija dzięki różnorodności.

Nie dotyczy to Twojej wiedzy na temat Nowego i Starego Testamentu. Twoja w tym zakresie wiedza wynika wyłącznie z:
-- tego, co wymyśliło wasze ciało kierownicze, a Ty masz obowiązek w to wierzyć;
-- tego, co wtłoczono Ci do głowy w zborze, do którego należysz;
-- tego, co można przeczytać w wydawanych przez was broszurkach.
Nie stać Cię na to, by zboczyć choć na pół kroku w bok i zapoznać z tym, co inni mają do powiedzenia na temat Biblii.

>Jeśli ktoś ma inne zdanie na konkretny temat, to wspaniale, może się czegoś nauczę gdy przedstawia je w sposób kulturalny i rzeczowy.

Jak już zdążyłeś zauważyć, ja mam odmienne zdanie od Twojego w wielu kwestiach dotyczących Biblii. Z wrodzoną mi skromnością dodam, że przedstawiam swoją wiedzę w sposób kulturalny i wyjątkowo rzeczowy. Ty jednak nie chcesz skorzystać z tego co piszę, pomimo że "rzucam perły" (Mt 7, 6) pod Twoje nogi.

>Głupi nie słucha nikogo, dlatego często wpada do dołu.

Kogo konkretnie na tym forum to zdanie dotyczy? Któż tu głupi jest? DyktaFon, ja, ktoś inny? A może Ty?

---

Kościół istnieje [wyłącznie] dzięki temu, że wyniki naukowych badań życia Jezusa nie są w nim ogłaszane.
H. Conzelmann, teolog

> Twoja w tym zakresie wiedza wynika wyłącznie z:
>-- tego, co wymyśliło wasze ciało kierownicze, a Ty masz obowiązek w to wierzyć;
>
Nie miał byś problemu z przyjęciem wiedzy dostarczanej przez Ciało Kierownicze Świadków Jehowy gdybyś znał jego historię! Ciało Kierownicze - kto to?
W dniu Pięćdziesiątnicy 33 roku apostołowie zaczęli przewodzić zborowi chrześcijańskiemu. "Piotr wraz z jedenastoma" przekazali wtedy życiodajne prawdy dużej grupie Żydów i prozelitów. Czytaj w Dzieje 2:14, 15. Wielu z nich uwierzyło.
Potem ci nowi bracia "dalej trwali w nauce apostołów". Czytaj w Dzieje 2:42.
Do obowiązków apostołów należało również zarządzanie pieniędzmi zboru. Czytaj w Dzieje 4:34, 35. Troszczyli się też o duchowe potrzeby braci, o czym świadczy wypowiedź: "Będziemy się oddawać modlitwie i usługiwaniu słowem" (Dzieje 6:4).
Poza tym wyznaczali doświadczonych chrześcijan, żeby głosili na nowych terenach. Czytaj w Dzieje 8:14, 15. Z czasem inni namaszczeni duchem starsi zaczęli blisko współpracować z apostołami. Wspólnie zapewniali przewodnictwo wszystkim zborom, tworząc ciało kierownicze. Sprawdź w Dzieje 15:2.
Wszyscy chrześcijanie wiedzą, że to Jehowa przez Jezusa nadzoruje działania ciała kierowniczego.
>-- tego, co wtłoczono Ci do głowy w zborze, do którego należysz;
>
Nie było takiej potrzeby. Przyjąłem prawdę na wzór tych z Berei: (Dzieje 17:10-12) "Z nastaniem nocy bracia natychmiast wysłali Pawła i Sylasa do Berei. A oni, gdy tam dotarli, poszli do synagogi żydowskiej. Tamtejsi Żydzi byli szlachetniej usposobieni niż ci w Tesalonice, bo przyjęli słowo Boże z nadzwyczaj otwartym umysłem i każdego dnia starannie badali Pisma, żeby się przekonać, czy to, co usłyszeli, jest prawdą. Dzięki temu wielu z nich uwierzyło. Tak samo uwierzyło sporo szanowanych Greczynek i niektórzy Grecy".
Teraz wiesz czego Tobie brakuje.
>-- tego, co można przeczytać w wydawanych przez was broszurkach.
>
Co? A może Ty więcej wynosisz z rozpraw filozoficznych albo z kazań w Kościołach?
Te Broszury oparte są na wersetach biblijnych i nic nie można im zarzucić. Nikt nie zmusza mnie do ich czytania. Bardzo je lubię, są naprawdę bardzo dobrze zredagowane.
>Nie stać Cię na to, by zboczyć choć na pół kroku w bok i zapoznać z tym, co inni mają do powiedzenia na temat Biblii.
>
Prawdę poznałem mając 44 lata. Sądzisz, że nie poznawałem do tego czasu różnych poglądów, religii, teorii i koncepcji. Szukałem prawdy. Odrzuciłem głupie tradycje. W Biblii znalazłem prawdę. Wystarczy. Zrobiłem to do czego mnie zachęcasz.
>>Jeśli ktoś ma inne zdanie na konkretny temat, to wspaniale, może się czegoś nauczę gdy przedstawia je w sposób kulturalny i rzeczowy.
>Jak już zdążyłeś zauważyć, ja mam odmienne zdanie od Twojego w wielu kwestiach dotyczących Biblii. Z wrodzoną mi skromnością dodam, że przedstawiam swoją wiedzę w sposób kulturalny i wyjątkowo rzeczowy. Ty jednak nie chcesz skorzystać z tego co piszę, pomimo że "rzucam perły" (Mt 7, 6) pod Twoje nogi.
>
Jak się domyślam, Twoje zdanie na temat Biblii zbudowane jest na doniesieniach różnych naukowców badających Biblię - Ci nie otrzymali daru jej zrozumienia, na podejściu do Biblii przez religie fałszywe w tym głównie Kościół Katolicki i wiele innych - te nie otrzymały od Boga zrozumienia, nawet nie uznają imienia Boga Jehowa. A przecież większość modli się: (Mateusza 6:9, 10) "Macie więc modlić się w ten sposób: "‚Nasz Ojcze w niebie, niech będzie uświęcone Twoje imię. Niech przyjdzie Twoje Królestwo. Niech się dzieje Twoja wola, jak w niebie, tak i na ziemi".
To bardzo ciekawe, że Bóg daje, wierzącym w Niego, poznać Jego wolę co do wszystkiego, co się będzie dziać na ziemi i w niebie, gdy Bóg realizować będzie swe zamierzenie. Przecież tworząc ogród Eden na ziemi, czynił to w zamiarze, by takim ogrodem - Rajem - stała się cała ziemia.
Nie wszyscy ludzie przyjmują tę prawdę. Sami nie wiedzą, co trącą, a tracą wiele.
>>Głupi nie słucha nikogo, dlatego często wpada do dołu.
>Kogo konkretnie na tym forum to zdanie dotyczy? Któż tu głupi jest? DyktaFon, ja, ktoś inny? A może Ty?
>
Odpowiem wersetem z Biblii:
(Psalm 14:1, 2) "Głupi myśli sobie: "Nie ma Jehowy". Postępowanie takich ludzi jest spaczone, a ich uczynki - obrzydliwe. Żaden z nich nie postępuje dobrze.  Ale Jehowa patrzy z nieba na ludzi, żeby sprawdzić, czy ktokolwiek jest wnikliwy, czy ktokolwiek szuka Jehowy".
Wnioski zostawiam Tobie.

>Nie miał byś problemu z przyjęciem wiedzy dostarczanej przez Ciało Kierownicze Świadków Jehowy gdybyś znał jego historię! Ciało Kierownicze - kto to?
>W dniu Pięćdziesiątnicy 33 roku apostołowie zaczęli przewodzić zborowi chrześcijańskiemu. "Piotr wraz z jedenastoma" przekazali wtedy życiodajne prawdy dużej grupie Żydów i prozelitów. Czytaj w Dzieje 2:14, 15.
No to sprawdzam tę "historię":
1. Kto to napisał - nie wiadomo.
2. W którym roku - nie wiadomo.
3. Do kogo - do Teofila - kto to - nie wiadomo.
4. Gdzie to napisano - nie wiadomo.
>Wnioski zostawiam Tobie.
Wniosek - oto jak literatura "stała się historią, a Ciało Kierownicze ożyło i zamieszkało między nami"...

Prawda i Solidarność... młode wino... aka człowiek trzeciego sortu...

---

( Jedyną i ) Absolutną Prawdą jest ( Bezinteresowna ) Miłość.

>No to sprawdzam tę "historię":
>1. Kto to napisał - nie wiadomo.
>2. W którym roku - nie wiadomo.
>3. Do kogo - do Teofila - kto to - nie wiadomo.
>4. Gdzie to napisano - nie wiadomo.
>>Wnioski zostawiam Tobie.
>Wniosek - oto jak literatura "stała się historią, a Ciało Kierownicze ożyło i zamieszkało między nami"...
>
Dzieje Apostolskie 44 Księga natchnionych Pism.
Pisarz: Łukasz
Miejsce spisania: Rzym
Spisywanie ukończono: ok. 61 n.e.
Obejmuje okres: 33-ok. 61 n.e.
Dziejach Apostolskich, to ważny opis, niejako dalszy ciąg, dziejów wczesnego chrystianizmu. Pod wpływem oddziaływania ducha świętego powstał zbór oraz jak dawano świadectwo na coraz szerszą skalę: najpierw wśród Żydów, a potem wśród ludzi ze wszystkich narodów.
Dzieje Apostolskie wspominają o 95 osobach, 32 krajach i krainach, 54 miastach oraz 9 wyspach. To pasjonująca relacja o ludziach wszelkiego pokroju - o zwyczajnych mężczyznach i kobietach, ale też o wyniosłych religiantach, próżnych politykach i zaciekłych prześladowcach. Przede wszystkim jednak skupiają się na naszych duchowych braciach i siostrach Świadków Jehowy z I wieku, którzy mimo codziennych trudności życiowych nie przestawali z zapałem głosić dobrej nowiny.
Co do Ciała Kierowniczego, to W dniu Pięćdziesiątnicy 33 roku apostołowie zaczęli przewodzić zborowi chrześcijańskiemu właśnie jako tak nazwana grupa pierwszych chrześcijan. Czytamy o nich "Piotr wraz z jedenastoma" przekazali wtedy życiodajne prawdy dużej grupie Żydów i prozelitów. Sprawdź w Dzieje 2:14, 15. Wielu z nich uwierzyło.
Potem ci nowi bracia "dalej trwali w nauce apostołów". Sprawdź w Dzieje 2:42.
Dzisiaj jest ponad 8 500 000 ochrzczonych Świadków Jehowy.
Do obowiązków apostołów należało również zarządzanie pieniędzmi zboru, tak jak to dzieje się dzisiaj, gdy otrzymują dobrowolne datki jako podstawa finansowania działalności. Sprawdź w Dzieje 4:34, 35.
Troszczyli się też o duchowe potrzeby braci, jak to czynią dzisiaj, o czym świadczy wypowiedź: "Będziemy się oddawać modlitwie i usługiwaniu słowem". Sprawdź w Dzieje 6:4. Poza tym wyznaczali doświadczonych chrześcijan, żeby głosili na nowych terenach. Sprawdź to w Dzieje 8:14, 15. Z czasem inni namaszczeni duchem starsi zaczęli blisko współpracować z apostołami. Wspólnie zapewniali przewodnictwo wszystkim zborom, tworząc tzw. ciało kierownicze (Dzieje 15:2).
Aż do dziś i dalej przez kolejny czas, jak to jest wolą Jehowy Boga.
Jak widzisz wszystko wiadomo.

>Dzieje Apostolskie [...]
>Pisarz: Łukasz
>Miejsce spisania: Rzym
>Spisywanie ukończono: ok. 61 n.e.
>Obejmuje okres: 33-ok. 61 n.e.

Nie jest prawdą to, co napisałeś o Dziejach Apostolskich.

(1) Autorstwo Dziejów Apostolskich:

Nie dysponujemy obecnie żadnym dowodem, że autorem Dziejów - i wcześniejszej Ewangelii Łukasza - jest lekarz Łukasz, raczej mało znany towarzysz podróży misyjnych ap. Pawła (Kol 4, 14). Tradycja chrześcijańska to stanowczo za mało, by tak twierdzić.

Najwcześniejszym świadectwem, że oba te pisma są autorstwa lekarza o imieniu Łukasz, jest Kanon (Fragment) Muratoriego datowany na około 180 rok n.e. oraz Przeciw herezjom (łac. Adversus haereses), dzieło Ireneusza z Lyonu (z Lugdunum), które należy datować podobnie.
Istnieją jednakże poważne argumenty przeczące autorstwu Łukasza:
-- żadne z tych dzieł nie podaje, kto jest ich autorem;
-- istnieją znaczne rozbieżności w biografii Pawła pomiędzy Dziejami Apostolskimi a informacjami o charakterze autobiograficznym w listach apostoła;
-- wyraźny brak wpływu nauczania Pawła na teologię obu dzieł (z jednym wyjątkiem);
-- lektura obu dzieł nie dostarcza przekonujących argumentów świadczących o tym, że ich autor był lekarzem;
-- ap. Paweł wspomina Łukasza wyłącznie w liście do Filemona (Fil 23-24, lecz nie pisze, by był on lekarzem i gojem (lektura Dziejów wskazuje, że ich autor był najprawdopodobniej gojem).

(2) Rzym jako miejsce powstania Dziejów:

Brak jest informacji pozwalających stwierdzić, że Dzieje Ap. zostały napisane w Rzymie (bądź w jakimkolwiek innym miejscu). Wyłącznie pisarze związani z chrześcijaństwem twierdzą, że tak właśnie było. Czynią to jednak przy założeniu, że ich autorem był Łukasz, towarzysz podróży ap. Pawła, co - jak napisałem powyżej - jest bezzasadne.

(3) Data powstania Dziejów:

Absolutnie nie można przyjąć, że Dzieje Apostolskie powstały około roku 61 n.e. Jak zapewne wiesz kończą się one krótką informacją, że Paweł "pozostał" w Rzymie przez dwa lata (Dz 28, 30). Skoro - jak wiadomo - przybył do Rzymu w roku 61, więc "pozostał" w nim do roku 63.
Niektórzy badacze argumentują, że sposób, w jakim mowa jest w Dziejach o śmierci Pawła (Dz 20, 24-25) sugeruje, że ich autor wiedział o śmierci Pawła, która - jak wiemy - nastąpiła w ostatnim okresie panowania Nerona, czyli niewiele przed 68 rokiem.
Dzieje Apostolskie, jako chronologicznie drugie dzieło przypisane Łukaszowi, powstały znacznie po roku 70 n.e., w którym zastała napisana Ewangelia Marka, a jak wiemy Łukasz korzystał z niej przy pisaniu swojej ewangelii.

Poniżej podam Ci, jak niektórzy badacze określają czas powstania Dziejów Apostolskich:
-- Geza Vermes - pomiędzy 90 a 100 rokiem n.e.;
-- John Dominic Crossan - "nieco później" niż Ewangelia Łukasza, której powstanie datuje nie wcześniej niż w latach dziewięćdziesiątych;
-- Bart D. Ehrman - pomiędzy 80 a 85 rokiem n.e.;
-- Frederick F. Bruce - koniec lat siedemdziesiątych;
-- Marcel Simon - około roku 90 n.e.;
-- Harold W. Attridge - pod koniec I lub nawet na początku II wieku n.e.

(4) Okres czasu, który obejmują Dzieje Apostolskie:

Nie jest prawdziwy okres czasu od 33 do 61 roku n.e., który podajesz.
Dzieje Apostolskie zaczynają się bezpośrednio po śmierci i rzekomym zmartwychwstaniu Jezusa. Obecnie powszechnie przyjmuje się, że Jezus zmarł wczesną wiosną 30 roku n.e.
dzieje kończą się dwuletnim pobytem ap. Pawła w Rzymie, który przypadał na lata od 61 do 63 n.e.
A zatem "wydarzenia" opisane w Dziejach rozgrywają się w latach od 30 do 63 roku n.e.

PS.1. Liczę na to, że odpiszesz na moje wypowiedzi z dnia 6 marca.
PS.2. Ponawiam moje pytanie, czy mówi ci coś nazwisko, lub nick: Yarpen Zirgin.

---

Kościół istnieje [wyłącznie] dzięki temu, że wyniki naukowych badań życia Jezusa nie są w nim ogłaszane.
H. Conzelmann, teolog

>>No to sprawdzam tę "historię":
>>1. Kto to napisał - nie wiadomo.
>>2. W którym roku - nie wiadomo.
>>3. Do kogo - do Teofila - kto to - nie wiadomo.
>>4. Gdzie to napisano - nie wiadomo.
>>>Wnioski zostawiam Tobie.
>>Wniosek - oto jak literatura "stała się historią, a Ciało Kierownicze ożyło i zamieszkało między nami"...
>Dzieje Apostolskie 44 Księga natchnionych Pism.
Natchnionych winem i ziołami?
>Pisarz: Łukasz
Nie ma żadnego dowodu historycznego kto jest autorem.
>Miejsce spisania: Rzym
Nie ma żadnego dowodu historycznego, gdzie to napisano.
>Spisywanie ukończono: ok. 61 n.e.
Nie ma żadnego dowodu historycznego kiedy rozpoczęto i zakończono pisanie Dziejów. Porównania z innymi tekstami wskazują na późniejszy czas, po 70 roku n.e.
>Jak widzisz wszystko wiadomo.
Jak widzą inni ( bo Ty tego nie dostrzegasz ) NIC! nie wiadomo. Nie macie NIC oprócz spekulacji, chciejstwa i waszej "śfientej" tradycji...

Prawda i Solidarność... młode wino... aka człowiek trzeciego sortu...

---

( Jedyną i ) Absolutną Prawdą jest ( Bezinteresowna ) Miłość.

>... wiedza o życiu powstaje, gromadzi się i rozwija dzięki różnorodności.

To znaczy co?
Czyżby "Pisma" były niepełne?
Czegoś brakuje w "Słowie Boga"?

W Warwick (Brooklynie) piszą nową "Szóstą księgę Mojżeszową"?
A w Nadarzynie piszą "Piątą Najprawdziwszą Ewangelię"?

---

'Duch Prawdy' Mankiewicz: " Jestem jak Mikołaj Kopernik, który samotnie stanął naprzeciwko Kościoła i powiedział; "Mylicie się wszyscy. Ziemia jest okrągła." "
www.oczko.xtreemhost.com/oczko/27/list/?i=1

Chciałabym podjąć próbę odpowiedzi na pytanie postawione przez KaZini. Nie chcę jednak mówić za osoby, które wierzą z lęku przed śmiercią, albo w nadziei wiecznego szczęścia, albo za ludzi pobożnych na sposób ludowy. Sama bardzo się dziwię niektórym. Może źle ich rozumiem, dlatego postaram się powiedzieć, z czego wynika fenomen potrzeby wiary w moim przypadku.
Chcąc być szczerą muszę uznać, że w młodości wiele słyszałam o Bogu i poznałam dość dobrze religię chrześcijańską. Być może jestem do niej mocno przywiązana i dlatego trudno by mi było ją porzucić. Nie umiem określić, na ile moja potrzeba trwania w wierze wynika z przywiązania, ale wiem, że ono samo nie wystarczyłoby, abym uparcie obstawała przez dłuższy czas przy jakiejś idei. Wiem, że moja wiara nie wynika z upodobania, jakie mogłabym mieć w idei transcendentnego Boga, albo idei wyższości człowieka. Przekonałam się, że w poszukiwaniu prawdy nie można kierować się upodobaniem... Nie wynika też z nadziei uzyskania wiecznej nagrody. Nie mam co do niej wyobrażenia, ale na pewno wymyka się ona pragnieniom, które stworzyła we mnie ewolucja. Bo dla mnie nie jest to ani "szczęcie", ani na sposób ludzki pojęta "miłość", ani jakaś chęć bycia "nieśmiertelną". Bo, jak słusznie twierdzą niektórzy użytkownicy forum, szczęście to chwilowy stan naszego mózgu, to chemia. Z miłością bywa różnie, bo różnie rozumiemy miłość. A nieśmiertelność byłaby nudna. Zresztą trzeba przyznać, że dobre życie spełnione dla uzyskania takiej nagrody nie miałoby wiele wspólnego z miłością do Boga.
Potrzebuję wiary, ponieważ pragnę czegoś więcej, niż przyjemne życie. Uważam, że istnieje obiektywna prawda o człowieku i o świecie, wolę przynajmniej próbować żyć dla niej, niż wegetować jak wszystkie inne zwierzęta tej ziemi. Ta wiara stawia mi wymagania, nie pozwala mi zadowolić się zasadami, których spełnienie da mi spokój ducha i uchroni mnie od strachu przed tym, czego mam unikać dla przetrwania gatunku. Moja wiara nie zabrania mi myśleć, nie karze ślepo wierzyć wszystkiemu, co usłyszę z ust ludzi, którzy ją podzielają.

Napisałam to, ponieważ zauważyłam, że na forum ludzi nienawidzących zabobonu i ceniących prawdę panuje mylne przekonanie co do mojej religii. Nie zależy mi na tym, żeby kogokolwiek tu nawracać, ale chciałam w jakiś sposób pokazać, że wiara nie jest w gruncie rzeczy tym, za co wielu z Was ją uważa.

#1
Najpierw - daję plusa.

#2
>... w młodości wiele słyszałam o Bogu i poznałam dość dobrze religię chrześcijańską. Być może jestem do niej mocno przywiązana i dlatego trudno by mi było ją porzucić.

Taką sytuację obiektywnie nazywa się uzależnieniem.
Doskonale znają ten mechanizm wszyscy dilerzy narkotyków. Kilka, kilkanaście początkowych 'działek' rozdaje się za darmo.
Doskonale znają ten mechanizm wszyscy dilerzy religii. Rozpoczynają dilerkę w dzieciństwie i "w młodości", kiedy umysł dziecka jest ufny i bezbronny wobec manipulacyjnie wsączanych 'prawd', których jednak 'sprawdzić' się nie daje.

#3
>Wiem, że moja wiara nie wynika z upodobania, jakie mogłabym mieć w idei transcendentnego Boga, albo idei wyższości człowieka.
>...
> Uważam, że istnieje obiektywna prawda o człowieku i o świecie, wolę przynajmniej próbować żyć dla niej, niż wegetować jak wszystkie inne zwierzęta tej ziemi.

A jednak...

#4
> Uważam, że istnieje obiektywna prawda o człowieku i o świecie, wolę przynajmniej próbować żyć dla niej, niż wegetować jak wszystkie inne zwierzęta tej ziemi.

Lecz rzeczywistość absolutnie nie zależy od tego, co o niej uważamy...

#5
>... chciałam w jakiś sposób pokazać, że wiara nie jest w gruncie rzeczy tym, za co wielu z Was ją uważa.

Wielu z nas doskonale rozumie wiarę.

Wielu z nas "chce w jakiś sposób pokazać, że wiara nie jest w gruncie rzeczy tym, za co" uważa ją wielu wierzących.

Ot, na przykład Ty: zupełnie nie wspomniałaś o tym, jak wiara w 'Boga' powoduje konieczność 'składek' na tacę i 'opłat' za 'pomniejsze rytuały sakramentalne' (chrzest, I komunia, kolęda, pogrzeb).

A dilerzy w złotych (ale skromnych) pałacach i w Maybachach zacierają tłuste rączki...
I sieją, i sieją, i sieją...

Pozdrawiam.

(PS. ort.: każe)

---

'Duch Prawdy' Mankiewicz: " Jestem jak Mikołaj Kopernik, który samotnie stanął naprzeciwko Kościoła i powiedział; "Mylicie się wszyscy. Ziemia jest okrągła." "
www.oczko.xtreemhost.com/oczko/27/list/?i=1

Na początek dziękuję za odpowiedż i za poprawienie mojej ortografii.

Wspomniałam o przywiązaniu do religii, ponieważ dla mnie jest to raczej naturalną rzeczą, że przywiązujemy się do swoich poglądów, co czasem utrudnia ich kształtowanie (zatrzymujemy się przy rzeczy, którą uznaliśmy za prawdę). Myślę, że przy weryfikacji swoich poglądów trzeba wziąć pod uwagę, na ile odpowiada za nie przywiązanie. Nie powiedziałam, że nie jestem zdolna do odrzucenia tego, co uznam za fałsz, ale że moja opinia może nie być całkowicie obiektywna. Dotyczy to nie tylko mnie, ale większości osób i to nie tylko wierzących. Taką sytuację można nazwać uzależnieniem, kiedy zamyka oczy na fakty. Czy zawsze zamyka? Czy wszyskie osoby wierzące należy uznać za "indoktrynowane w młodości"?

Rzeczywistość nie zależy od tego, co o niej uważamy, ale to nie znaczy, że nasze opinie nie mają nic wspólnego z rzeczywistością. Obiektywna prawda o świecie wg mnie istnieje. Albo jesteśmy zdolni do jej poznania, albo nie. Tym, czego nie potrafiłabym znieść, byłoby spokojne życie bez próby jej odnalezienia.

Bogactwo i chciwość duchownych jest poważnym problemem, ponieważ powinni oni wieść życie zgodnie z duchem Ewangelii, którą głoszą. To sprawia, że wielu z nich nie jest godnych naszego zaufania. Na szczęście nie odnosi się to do wszystkich. Nie sądzę, aby należało uznać cały Kościół za instytucję nastawioną przede wszystkim na zysk. Przemawiają za tym jego początki i to, co w rzeczywistości głosi.

>Czy wszyskie osoby wierzące należy uznać za "indoktrynowane w młodości"?

Chyba tak. Garncarz formuje garnek, do czasu gdy glina jest miękka. Nie można formować, nawet poprawek, gdy garnek jest już suchy i wypalony na dodatek. Młode drzewo jeszcze można nagiąć. Starego już nie dasz rady. To takie zrozumiałe jakby, przykłady z życia wzięte. Ta zasada znana jest nawet ze "studiów" na seminariach i wykorzystywana bezwzględnie przez późniejszych klechów. Dlatego tak się biją o swoją obecność w edukacji powszechnej a nawet w przedszkolach. Ja tu nie mam zamiaru walczyć z tym zjawiskiem, bo to nie miejsce ani czas.

>Rzeczywistość nie zależy od tego, co o niej uważamy, ale to nie znaczy, że nasze opinie nie mają nic wspólnego z rzeczywistością.

Przykro, ale wielokrotnie się z tą rzeczywistością mijają.

>Obiektywna prawda o świecie wg mnie istnieje. Albo jesteśmy zdolni do jej poznania, albo nie. Tym, czego nie potrafiłabym znieść, byłoby spokojne życie bez próby jej odnalezienia.

I słusznie. Tyle, że trzeba posiadać naprawdę sztukę rozróżnienia mitów od rzeczywistości. To jest naprawdę długa historia i nie ma miejsca tu na tym forum, by szczegółowo to rozpatrywać. A wiadomo. Diabeł siedzi zawsze w szczegółach. Ubolewam nad takimi na tym forum, którzy idąc w zaparte, wbrew logice, z uporem negując osiągnięcia współczesnej nauki, twierdzą, iż Biblia to dzieło natchnione przez Jahwe, choć idiotyzmy tam opisywane przeczą rozumowi nawet niewykształconego człowieka. Czasem się zastanawiam, czy Szatan nie podpowiadał Jahwemu co ma pisać. Szczerze to Tobie powiem, że mnie to bawi. Kłótnie o mity zwłaszcza.

>Bogactwo i chciwość duchownych jest poważnym problemem, ponieważ powinni oni wieść życie zgodnie z duchem Ewangelii, którą głoszą. To sprawia, że wielu z nich nie jest godnych naszego zaufania.

No i masz rację. Oni sami sobie takie opinie o sobie utwierdzają. Przecież to widać i zawsze można im wytknąć publicznie. Umysłowo to oni nie identyfikują się ze współczesnym człowiekiem. Tkwią nadal w średniowieczu. Są ponad wszystko i prawem stanowionym przede wszystkim.

>Na szczęście nie odnosi się to do wszystkich. Nie sądzę, aby należało uznać cały Kościół za instytucję nastawioną przede wszystkim na zysk.

Niestety, ale tak zawsze było od początku powstania tej instytucji. Mieli zawsze tylko dwa cele. Bogactwo i władza. Nie ma u nich miejsca na prawdziwą wiarę i uczciwość katolicką. Dlatego jest coraz więcej niewierzących. Zobacz historię Kościoła pisaną niekoniecznie przez ateistów.

>Przemawiają za tym jego początki i to, co w rzeczywistości głosi.

Otóż właśnie w rzeczy samej.

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

>Wspomniałam o przywiązaniu do religii, ponieważ dla mnie jest to raczej naturalną rzeczą, że przywiązujemy się do swoich poglądów, co czasem utrudnia ich kształtowanie (zatrzymujemy się przy rzeczy, którą uznaliśmy za prawdę). Myślę, że przy weryfikacji swoich poglądów trzeba wziąć pod uwagę, na ile odpowiada za nie przywiązanie. Nie powiedziałam, że nie jestem zdolna do odrzucenia tego, co uznam za fałsz, ale że moja opinia może nie być całkowicie obiektywna. Dotyczy to nie tylko mnie, ale większości osób i to nie tylko wierzących. Taką sytuację można nazwać uzależnieniem, kiedy zamyka oczy na fakty. Czy zawsze zamyka?

Nie jest sztuką odrzucić to, co się uzna za fałsz.
Sztuką jest zrewidować poglądy, które się uznało za prawdę.
Sztuką jest zrewidować kryteria, które pozwoliły coś uznać za prawdę.
Żeby zaś analizować te kryteria, trzeba najpierw mieć ich świadomość. Nierzadko trzeba ich głęboko szukać.
Rzetelne i dogłębne poszukiwania prowadzą do jednego jedynego wniosku...

> Czy wszyskie osoby wierzące należy uznać za "indoktrynowane w młodości"?

Można mieć i sto lat, a umysł mieć "dziecięcy", niesłychanie podatny na wielotorową indoktrynację.
A wystarczy go tylko uzbroić w elementarną znajomość logiki, epistemologii, psychologii i religioznawstwa, by zaczął stawiać agitatorom i 'ewangelizatorom' wielce niewygodne pytania.
Znajomość i zastosowanie metodologii naukowej skutecznie obnaża gołosłowność i bezpodstawność treści przekazywanych przez propagandystów.
Nielementarna już znajomość technik psychomanipulacji demaskuje wszystkie ich nieuczciwe 'chwyty' psychologiczne oraz oszustwa logiczne.

>Rzeczywistość nie zależy od tego, co o niej uważamy, ale to nie znaczy, że nasze opinie nie mają nic wspólnego z rzeczywistością.

Chodzi mi o 'kierunek'.
Uczymy się odczytywać 'rzeczywistość': fizyka, biologia i inne przyrodnicze.
Trzeba się oduczyć 'wczytywania w rzeczywistość' swoich (i nie swoich!) poglądów.

> Obiektywna prawda o świecie wg mnie istnieje.

To bardzo mocny ontologicznie postulat.
Jak się przekonać o jego (nomen omen) prawdziwości?
Jak w ogóle do tego podejść, nie znając "kryteriów prawdy o prawdzie"?

Może warto byłoby zacząć jakoś tak, rozwarstwiając nieco ten postulat:
1. "Świat obiektywnie istnieje".
2. "Mamy jakieś (językowo-)pojęciowe opisy świata (nauki przyrodnicze)".

Czym wówczas byłaby "prawda o świecie"?
(I przy okazji: gdzie tu jest miejsce na jakiekolwiek religie??)

> Albo jesteśmy zdolni do jej poznania, albo nie. Tym, czego nie potrafiłabym znieść, byłoby spokojne życie bez próby jej odnalezienia.

Wykwalifikowani filozofowie jej nie odnajdują.
Nasze rozmyślania też niezbyt specjalnie prowadzą "do celu".

Jedyną drogą jest nauka i to tylko science - przyrodnicza, tj. fizyka, biologia, chemia itp.
(I przy okazji: gdzie tu jest miejsce na jakiekolwiek religie??)

>Bogactwo i chciwość duchownych jest poważnym problemem, ponieważ powinni oni wieść życie zgodnie z duchem Ewangelii, którą głoszą. To sprawia, że wielu z nich nie jest godnych naszego zaufania. Na szczęście nie odnosi się to do wszystkich.

Doprawdy, nie wiem "jak wiara w 'Boga' powoduje konieczność" wstawiania się za Kościołem, czy za jakąkolwiek instytucją religijną.

> Nie sądzę, aby należało uznać cały Kościół za instytucję nastawioną przede wszystkim na zysk. Przemawiają za tym jego początki i to, co w rzeczywistości głosi.

Jego 'początki' to 'apostolstwo' Pawła i od samiuśkiego początku zbieranie składek na biednych w Jerozolimie (Rz 15, 26; 1 Kor 16, 1-2).
Jego 'początki' to sprawa Ananiasza i Safiry w kwestii 'datków' (Dz 5, 1-10 oraz 'wniosek' w. 11).
(Tu wiele wyjaśnia tzw. podatek świątynny powszechny u Żydów i oczywiste przechwycenie go od 'nawróconych' na rzecz 'nowej religii'.)

>Przemawiają za tym ... i to, co w rzeczywistości głosi.

Nie podejrzewam Cię o nieznajomość rozbieżności między tym, co w rzeczywistości głosi a tym, co w przeszłości i obecnie w rzeczywistości robi.
Że o "donacji Konstantyna", Inkwizycji i arcybiskupie Wesołowskim wspomnę zaledwie...

U Marksa i Lenina i w ustach agitatorów - komunizm też piękny...
A w TVP...

---

'Duch Prawdy' Mankiewicz: " Jestem jak Mikołaj Kopernik, który samotnie stanął naprzeciwko Kościoła i powiedział; "Mylicie się wszyscy. Ziemia jest okrągła." "
www.oczko.xtreemhost.com/oczko/27/list/?i=1

>Nie jest sztuką odrzucić to, co się uzna za fałsz.
>Sztuką jest zrewidować poglądy, które się uznało za prawdę.
>Sztuką jest zrewidować kryteria, które pozwoliły coś uznać za prawdę.
>Żeby zaś analizować te kryteria, trzeba najpierw mieć ich świadomość. Nierzadko trzeba ich głęboko szukać.

Tak.

>Można mieć i sto lat, a umysł mieć "dziecięcy", niesłychanie podatny na wielotorową indoktrynację. A wystarczy go tylko uzbroić w elementarną znajomość logiki, epistemologii, psychologii i religioznawstwa, by zaczął stawiać agitatorom i 'ewangelizatorom' wielce niewygodne pytania.
>Nielementarna już znajomość technik psychomanipulacji demaskuje wszystkie ich nieuczciwe 'chwyty' psychologiczne oraz oszustwa logiczne.

Wiem o niektórych procesach psychologicznych, które pozwalają ludziom ślepo w coś wierzyć. Mogę prosić o przykład świadomego użycia techniki manipulacji?

>Chodzi mi o 'kierunek'. Uczymy się odczytywać 'rzeczywistość': fizyka, biologia i inne przyrodnicze. Trzeba się oduczyć 'wczytywania w rzeczywistość' swoich (i nie swoich!) poglądów.
>> Obiektywna prawda o świecie wg mnie istnieje.
>To bardzo mocny ontologicznie postulat. Jak się przekonać o jego (nomen omen) prawdziwości? Jak w ogóle do tego podejść, nie znając "kryteriów prawdy o prawdzie"? Może warto byłoby zacząć jakoś tak, rozwarstwiając nieco ten postulat:
>1. "Świat obiektywnie istnieje".
>2. "Mamy jakieś (językowo-)pojęciowe opisy świata (nauki przyrodnicze)".
>Czym wówczas byłaby "prawda o świecie"?
>(I przy okazji: gdzie tu jest miejsce na jakiekolwiek religie??)

>Wykwalifikowani filozofowie jej nie odnajdują. Nasze rozmyślania też niezbyt specjalnie prowadzą "do celu". Jedyną drogą jest nauka i to tylko science - przyrodnicza, tj. fizyka, biologia, chemia itp.
>(I przy okazji: gdzie tu jest miejsce na jakiekolwiek religie??)

Wobec tego moja prawda o świecie będzie zbiorem twierdzeń, które zostały opracowane i udowodnione przez ludzi w odniesieniu do świata, w którym żyją, i do którego poznawania są przystosowani.
Miejsce dla religii zaczyna się tam, gdzie kończy się zainteresowanie tym, co jest w zasięgu poznania człowieka
Co prawda to jeszcze zależy od tego, czego każdy w religii szuka. Można się zastanowić, czy religia jest konieczna i w jakim stopniu odzwierciedla prawdę, a w jakim jest ludzką fantazją i mitologią. Ale nie podobają mi się dwie rzeczy. Pierwsza to spłycanie problemu. Druga to odrzucanie tego, czego nie można udowodnić metodą naukową, a co nie należy do rzeczy, którymi zajmuje się nauka.

Nie powiedziałabym, że wykwalifikowani filozofowie nie odnajdują prawdy. Uważam, że żadna "filozofia" nie zadowoliła wszystkich. Uważam też, że jedni są dalei, inni bliżej prawdy.

>Wiem o niektórych procesach psychologicznych, które pozwalają ludziom ślepo w coś wierzyć. Mogę prosić o przykład świadomego użycia techniki manipulacji?

Przykłady:
- wprowadzanie do języka dziecka wysoce abstrakcyjnych pojęć, które nie są obiektami istniejącymi, a tylko hipotetycznymi, w których istnienie się zaledwie wierzy. Do ok. 10. roku życia dziecko uwewnętrznia informacje niemal wyłącznie na poziomie konkretu, nie jest w stanie rozumieć abstrakcji, idei. Wprowadzony w ten sposób i później utrwalany pseudorzeczownik "Bóg" powoduje, że 'wyimaginowany' "Bóg" staje się 'oczywistym' "bytem" i konkretnym elementem 'światopoglądu' dziecka. Na dodatek - elementem fundamentalnym jego 'światopoglądu', którego nie jest łatwo się pozbyć nawet wtedy, gdy wraz z rozwojem intelektualnym spostrzega się realną 'pustotę' tego 'pojęcia';
- selekcja informacji. Np. piszesz:
>... ufam ... głoszonej ... Ewangelii..
Czy, gdy byłaś dzieckiem, mówiono Ci np. o Koranie? Albo o religijnych księgach egipskich, zratusztriańskich? O religii słowiańskiej? Albo o 'ewangeliach', o których pewni ludzie orzekli, że nie są ewangeliami?
Spróbuj odpowiedzieć sobie na pytanie: kiedy i na jakiej podstawie Ty zdecydowałaś, że będziesz 'ufać Ewangelii'.
Czy też może masz teraz świadomość, że nie była to Twoja własna decyzja, i że 'ktoś', doborem języka i wybiórczością informacji zdecydował za Ciebie? Właśnie to nazywa się psychomanipulacją...
- ustawiczne wpajanie poczucia winy i wzbudzanie lęku przed karą (np. piekło, ale też wcześniej wspomniany werset Dz 5, 11: Strach wielki ogarnął cały Kościół i wszystkich, którzy o tym słyszeli).

To tylko kilka...

>Wobec tego moja prawda o świecie będzie zbiorem twierdzeń, które zostały opracowane i udowodnione przez ludzi w odniesieniu do świata, w którym żyją, i do którego poznawania są przystosowani.

1. - nie tylko Twoja. To 'przypadłość' wszystkich myślących.
2. - może jednak nie tyle 'prawda', co po prostu 'wiedza'. Nazywając uprzednio cokolwiek 'prawdą', samemu utrudnia się analizę i dotarcie do ew. wniosku, że to nie jest 'prawdą'.
A elementy 'wiedzy' mogą być prawdziwe, mogą też być nieprawdziwe (fałszywe), a mogą też być... niebadalne. Najważniejszą umiejętnością jest dokonanie tego trójpodziału we własnym światopoglądzie.

>Miejsce dla religii zaczyna się tam, gdzie kończy się zainteresowanie tym, co jest w zasięgu poznania człowieka

Tam również zaczynają się niesprawdzalne imaginacje, urojenia i... bajki

>Co prawda to jeszcze zależy od tego, czego każdy w religii szuka. Można się zastanowić, czy religia jest konieczna i w jakim stopniu odzwierciedla prawdę, a w jakim jest ludzką fantazją i mitologią.
> Ale nie podobają mi się dwie rzeczy. Pierwsza to spłycanie problemu. Druga to odrzucanie tego, czego nie można udowodnić metodą naukową, a co nie należy do rzeczy, którymi zajmuje się nauka.

1. Nie jest 'spłycaniem problemu' odrzucanie niesprawdzalnych bajań.
2. Szumnie nazywana "metoda naukowa" nie jest niczym innym, jak tylko umiejętnością sprawdzania, czy jakakolwiek opinia jest sprawdzalna oraz czy jest prawdziwa, czy nie. Posługujemy się nią wszyscy. Na dodatek - nie mamy żadnego innego narzędzia.

> Uważam też, że jedni są dalei, inni bliżej prawdy.

Pytałem:
>>1. "Świat obiektywnie istnieje".
>>2. "Mamy jakieś (językowo-)pojęciowe opisy świata (nauki przyrodnicze)".
>>Czym wówczas byłaby "prawda o świecie"?

Jeśli nie sprecyzujemy, co to jest "prawda o świecie", to trudno będzie rozmawiać o tym, czy można być od niej "blisko", czy "daleko".

Dokładniej: nie nazywajmy uprzednio 'prawdą' czegoś, o czym nic nie wiemy (patrz wyżej: 'prawda' vs. 'wiedza'), a nawet nie wiemy czy to 'coś' istnieje...

> Tam również zaczynają się niesprawdzalne imaginacje, urojenia i... bajki

Tak. Które na pewnym etapie życia niekiedy b. lubimy.

---

Jeśli każdy twój pomysł wydaje ci się genialny - dopij wódkę i idź spać.

> Wiem o niektórych procesach psychologicznych, które pozwalają ludziom ślepo
> w coś wierzyć. Mogę prosić o przykład świadomego użycia techniki manipulacji?

W kwestii wiary - trudno mi oceniać świadomość, czy nieświadomość propagującego wiarę.
Ale wg moich doświadczeń, jedną z manipulacji jest olbrzymi dyskomfort (poczucie winy) nakładany na kwestionującego jej 'prawdy'.

Komunikat "wstydź się" wpajany dziecku, gdy powie coś dociekliwego, co przypadkiem obnaża jakiś obecny dogmat.
U dzieci zazwyczaj zwycięża wtedy ucieczka od eksploracji.
Jeśli mają do wyboru czuć, albo nie czuć ten dyskomfort, wybiorą oczywiście brak dyskomfortu.
Mam nadzieję, że wyrażam się w miarę zrozumiale.
Przykład świadomego manipulowania (wręcz analitycznie dozowanego) to reklama w TV.

> miejsce dla religii zaczyna się tam, gdzie kończy się zainteresowanie
> tym, co jest w zasięgu poznania człowieka

Zgadzam się.

> Druga to odrzucanie tego, czego nie można udowodnić metodą
> naukową, a co nie należy do rzeczy, którymi zajmuje się nauka.

Wątpię, czy samo odrzucanie w tym wypadku jest akurat mechanizmem nauki.
Jesli fałszywość danego twierdzenia da się naukowo udowodnić - wtedy nauka odrzuca twierdzenie.
Jeśli się nie da - wówczas nauka milczy. Uznaje, że po prostu to nie jej domena.

Odrzucać "czego nie można udowodnić metodą naukową" można np. na podstawie własnego poczucia estetytylki, co z nauką nie ma już wiele wspólnego.

---

Jeśli każdy twój pomysł wydaje ci się genialny - dopij wódkę i idź spać.

>Komunikat "wstydź się" wpajany dziecku, gdy powie coś dociekliwego, co przypadkiem obnaża jakiś obecny dogmat.
>U dzieci zazwyczaj zwycięża wtedy ucieczka od eksploracji.
>Jeśli mają do wyboru czuć, albo nie czuć ten dyskomfort, wybiorą oczywiście brak dyskomfortu.
>Mam nadzieję, że wyrażam się w miarę zrozumiale.
>Przykład świadomego manipulowania (wręcz analitycznie dozowanego) to reklama w TV.

"Wstydź się" powiedziała mi parę razy osoba o wierze prostej, nawet trochę zabobonnej, całkowicie pewna swoich racji, nieświadoma opisanego przez Ciebie procesu. Myślała, że robi dobrze.

Wolałabym skupić się na manipulacji w Kościele. Czy mamy do czynienia ze świadomą indoktrynacją, i w ogóle jakie jest prawdopodobieństwo, żeby przez 2000 lat oszukiwać ludzi wyznając przy tym tak czyste idee. Żeby było to psychologicznie prawdopodobne, musielibyśmy uznać większość duchownych za niewierzących. Bylibyśmy zmuszeni uznać, że osoba, która chce być kapłanem oczekuje przede wszystkim władzy i pieniędzy.
W średniowieczu miało to jeszcze miejsce. A w czasach współczesnych, albo w czasach wczesnego chrześcijaństwa?

Myślę, że kluczem jest spojrzenie jak najbardziej obiektywne, dostrzeżenie wszystkich aspektów problemu.

>Wątpię, czy samo odrzucanie w tym wypadku jest akurat mechanizmem nauki.
>Jesli fałszywość danego twierdzenia da się naukowo udowodnić - wtedy nauka odrzuca twierdzenie.
>Jeśli się nie da - wówczas nauka milczy. Uznaje, że po prostu to nie jej domena.

Zgadzam się.

>Odrzucać "czego nie można udowodnić metodą naukową" można np. na podstawie własnego poczucia estetytylki, co z nauką nie ma już wiele wspólnego.

Do czego można odnieść swoje poczucie estetyki? Co kształtuje naszą reakcję, smak lub niesmak w odniesieniu do religii? Może to, w jaki sposób została nam przedstawiona? Kto nam ją przedstawił, albo z czym w rzeczywistości mieliśmy okazję się zapoznać?

Może źle zrozumiałam, ale jeżeli o to akurat chodziło, przyznam, że na takim gruncie czułabym się bardzo niepewnie.

>Obiektywna prawda o świecie wg mnie istnieje.

Wciąż powtarzam że oddychanie nie jest połączone z oddychaniem bo ludzie by się podusili. Idę o zakład że byli by tacy co by nie uwierzyli a i inni by nie uznali tego za fakt.

>Wspomniałam o przywiązaniu do religii, ponieważ dla mnie jest to raczej naturalną rzeczą, że przywiązujemy się do swoich poglądów, co czasem utrudnia ich kształtowanie (zatrzymujemy się przy rzeczy, którą uznaliśmy za prawdę).
Przywiązanie się to zniewolenie siebie.
>Myślę, że przy weryfikacji swoich poglądów trzeba wziąć pod uwagę, na ile odpowiada za nie przywiązanie. Nie powiedziałam, że nie jestem zdolna do odrzucenia tego, co uznam za fałsz, ale że moja opinia może nie być całkowicie obiektywna. Dotyczy to nie tylko mnie, ale większości osób i to nie tylko wierzących. Taką sytuację można nazwać uzależnieniem, kiedy zamyka oczy na fakty. Czy zawsze zamyka? Czy wszyskie osoby wierzące należy uznać za "indoktrynowane w młodości"?
Jest wiara ślepa i widząca.
>Rzeczywistość nie zależy od tego, co o niej uważamy, ale to nie znaczy, że nasze opinie nie mają nic wspólnego z rzeczywistością. Obiektywna prawda o świecie wg mnie istnieje. Albo jesteśmy zdolni do jej poznania, albo nie. Tym, czego nie potrafiłabym znieść, byłoby spokojne życie bez próby jej odnalezienia.
Co to jest świat, materia li tylko?
>Bogactwo i chciwość duchownych jest poważnym problemem, ponieważ powinni oni wieść życie zgodnie z duchem Ewangelii, którą głoszą. To sprawia, że wielu z nich nie jest godnych naszego zaufania. Na szczęście nie odnosi się to do wszystkich. Nie sądzę, aby należało uznać cały Kościół za instytucję nastawioną przede wszystkim na zysk. Przemawiają za tym jego początki i to, co w rzeczywistości głosi.
Kościół głosi różne rzeczy, niektóre głupie, a niektóre jeszcze głupsze... Chciwość duchownych to ich problem.
Twoim problemem jest to, że ufasz ślepcom duchowym prowadzącym na manowce. Nikt w Kościele nie jest godny zaufania.

Prawda i Solidarność... młode wino... aka człowiek trzeciego sortu...

( Ignoruj trolla: www.racjonalista.pl/forum.php/s,764583#w764902
oszusta, manipulanta: www.racjonalista.pl/forum.php/s,773897 )

---

( Jedyną i ) Absolutną Prawdą jest ( Bezinteresowna ) Miłość.

> Przywiązanie się to zniewolenie siebie.
Zgadzam się całkowicie.

>Twoim problemem jest to, że ufasz ślepcom duchowym prowadzącym na manowce.
Nie ufam duchownym, tylko głoszonej przez nich Ewangelii. Co prowadzi do celu?

>>Twoim problemem jest to, że ufasz ślepcom duchowym prowadzącym na manowce.
>Nie ufam duchownym
Napisałaś:
"wielu z nich nie jest godnych naszego zaufania. Na szczęście nie odnosi się to do wszystkich."
>, tylko głoszonej przez nich Ewangelii. Co prowadzi do celu?
Wąska ścieżka. Najpierw musisz opuścić instytucję religijną i pójść osobistą ścieżką, będziesz szła sama, ale nie będziesz samotna, wokół Ciebie są ludzie, z którymi możesz rozmawiać. Zawsze bądź sceptyczna, nie ufaj nikomu, tylko słuchaj co mówi i rozważaj co mówi. Nie ufaj Ewangelii, ani żadnym innym "świętym" słowom. Nikt nie wie, czy Bóg istnieje. Ci, którzy mówią, że znają Boga, kłamią. Wiara to nie wiedza. Do celu prowadzi droga duchowa, a celem jest życie duchowe tu i teraz, osobisty rozwój duchowy, by przeżyć swoje życie pięknie, godnie, niezależnie od tego, czy jest ciąg dalszy po śmierci.

Prawda i Solidarność... młode wino... aka człowiek trzeciego sortu...

---

( Jedyną i ) Absolutną Prawdą jest ( Bezinteresowna ) Miłość.

Co rozumiesz (pan rozumie?) przez osobisty rozwój duchowy? Jego celem jest jedynie piękne życie?Za pomocą jakich kryteriów mogę to ocenić?

Przede wszystkim Ewangelia jest dla mnie ważna dlatego, że wskazuje drogę do Boga. Jest dla mnie godna zaufania nie dlatego, że Jezus zmartwychwstał, ale dlatego, że umarł dobrowolnie za to, co głosił. A religia chrześcijańska jest wartościowa dlatego, że mówi o godności człowieka. Rozumiem, że trzeba zweryfikować to, w co się uwierzyło. W nauce Kościoła od dawna nie podoba mi się wiele rzeczy, np wiara w istnienie osobowego szatana i demonów, albo nieomylność papieża w pewnych sytuacjach. Ale proszę o powód, dla którego miałabym odrzucić Ewangelię.

> proszę o powód, dla którego miałabym odrzucić Ewangelię.

Osobiście go nie podam, sam jej nie odrzucam.
Dla mnie to częściowo historyczne uwiecznienie dylematów tamtych czasów, sposobów rozumowania tamtejszych ludzi oraz świadectwo poziomu rozumienia rzeczywistości.

Swoją drogą, dociekanie co opisywane w Ewangelii wydarzyło się naprawdę, a co jest literaturą aby np. jedne zdarzenia pasowały do drugich (np. opijanych w ST) i pasowały ogólnie do potrzeb mesjańskich tamtych czasów - to temat rzeka.

lubimyczyt(*)kto-i-dlaczego-zmienial-biblie

---

Jeśli każdy twój pomysł wydaje ci się genialny - dopij wódkę i idź spać.

>Co rozumiesz (pan rozumie?) przez osobisty rozwój duchowy? Jego celem jest jedynie piękne życie?Za pomocą jakich kryteriów mogę to ocenić?
>Przede wszystkim Ewangelia jest dla mnie ważna dlatego, że wskazuje drogę do Boga. Jest dla mnie godna zaufania nie dlatego, że Jezus zmartwychwstał, ale dlatego, że umarł dobrowolnie za to, co głosił. A religia chrześcijańska jest wartościowa dlatego, że mówi o godności człowieka. Rozumiem, że trzeba zweryfikować to, w co się uwierzyło. W nauce Kościoła od dawna nie podoba mi się wiele rzeczy, np wiara w istnienie osobowego szatana i demonów, albo nieomylność papieża w pewnych sytuacjach. Ale proszę o powód, dla którego miałabym odrzucić Ewangelię.

Mi się nie podoba nauka o Bogu jako Panu chciwym i msciwym.
Na jaki wafel stworzył świat, którego nienawidzi?
W ogóle koncepcja istnienia Pana mało mi odpowiada. Wiem, że to kwestia zaprogramowanego instynktu społecznego, który zmusza osobniki homo sapiens do stworzenia hierarchii.

Mi też nie podoba się nauka o Bogu chciwym i mściwym. Taka istota nie byłaby nawet Bogiem, bo ulegałaby "naszym" uczuciom. A Bóg nie ma potrzeby zemsty. Chciwy być nie może, bo wszystko jest Jego. Przynajmniej ja to tak pojmuję. Zastanawiam się, co w takim razie z miłością i w jakim sensie możemy mówić, że Bóg kocha.

> Na jaki wafel stworzył świat, którego nienawidzi?
Czy Bóg czegokolwiek nienawidzi? Raczej chciałabym się dowiedzieć, po co Bóg stworzył świat, skoro On jest pełny i doskonały. I świat nie jest Mu do niczego potrzebny.

Mi też koncepcja Pana się nie podoba.

"Już was nie nazywam sługami, bo sługa nie wie, co czyni pan jego, ale nazwałem was przyjaciółmi, albowiem oznajmiłem wam wszystko, co usłyszałem od Ojca Mego." (J 15, 15)

Bardziej mi się podoba wezwanie do poznania Boga, który nie potrzebuje sług.

Odnośnie książki o zmianach w Biblii, na pewno przeczytam ją z chęcią, bo temat mnie bardzo zainteresował.

>Co rozumiesz ( ) przez osobisty rozwój duchowy? Jego celem jest jedynie piękne życie?Za pomocą jakich kryteriów mogę to ocenić?
Piękne nie w znaczeniu estetycznym, ale w znaczeniu wartości etycznych, moralnych, życie przepełnione miłością - dobrocią, troską, współczuciem, piętnujące zło, budujące wspólnotę, solidarność, stawiające ducha przed materią.
>Przede wszystkim Ewangelia jest dla mnie ważna dlatego, że wskazuje drogę do Boga. Jest dla mnie godna zaufania nie dlatego, że Jezus zmartwychwstał, ale dlatego, że umarł dobrowolnie za to, co głosił.
Jezus CHRYSTUS to postać literacka, idea, wzór do naśladowania jacy mamy być.
>A religia chrześcijańska jest wartościowa dlatego, że mówi o godności człowieka. Rozumiem, że trzeba zweryfikować to, w co się uwierzyło. W nauce Kościoła od dawna nie podoba mi się wiele rzeczy, np wiara w istnienie osobowego szatana i demonów, albo nieomylność papieża w pewnych sytuacjach. Ale proszę o powód, dla którego miałabym odrzucić Ewangelię.
Ewangelia to mieszanka plew i ziarna, nie masz jej odrzucić, lecz plewy, które w niej są..., np. nadstawianie drugiego policzka to przyzwolenie na zło, nie wolno tego robić, złu należy się przeciwstawiać..., fałszywa wiara, że ktoś swoją śmiercią nas zbawił, to zrzucenie odpowiedzialności z siebie na kozła ofiarnego..., podążanie za kimś, zamiast za słowem i myślą to ślepa droga - "życie z drugiej ręki"...

---

( Jedyną i ) Absolutną Prawdą jest ( Bezinteresowna ) Miłość.

>np. nadstawianie drugiego policzka to przyzwolenie na zło, nie wolno tego robić, złu należy się przeciwstawiać...

Nigdy nie myślałam o nadstawianiu policzka jak o przyzwalaniu na zło. Dla mnie to raczej zgoda i świadomość konsekwencji radykalnej i wyrazistej postawy życiowej, która polega właśnie na braku przyzwolenia na jakiekolwiek zło.

> fałszywa wiara, że ktoś swoją śmiercią nas zbawił

Zawsze zastanawiałam się, co to właściwie znaczy, że ktoś swoją śmiercią mnie zbawił. Czy stoi za tym jakaś mistyczna rzeczywistość, potrzeba wymierzenia kary za ludzkie zło mająca źródło w sprawiedliwości Boga (w takim razie, co to za sprawiedliwość? i czym jest grzech?) Czy nie jest to właściwie tylko "nadstawienie policzka" za głoszoną prawdę, podpisanie krwią słów, aby zaświadczyć o ich wiarygodności (w celu zbawienia ludzi)?

>podążanie za kimś, zamiast za słowem i myślą to ślepa droga - "życie z drugiej ręki"...

Nie wyobrażam sobie podążania za Osobą bez podążania za jej słowem i myślą. Dla mnie to praktycznie jedno i to samo. Nie wszyscy to rozumieją, ale chrześcijaństwo nie zakłada "zrzucenia z siebie odpowiedzialności", uspokojenia sumienia, tylko coś, co jest o wiele trudniejsze, wcielenie w życie "słowa i myśli".

>Jezus CHRYSTUS to postać literacka, idea, wzór do naśladowania jacy mamy być.

Postacią literacką, ideą, wzorem z całą pewnością On jest, ale właśnie kluczowe jest dla mnie to, czy nie jest równocześnie postacią historyczną? Nietrudno będzie to ustalić, ale proszę o jakieś wiarygodne, obiektywne źródło.

Przy okazji, skoro nawet uznamy Jezusa jedynie za wzór, świadectwo rozwoju moralności i duchowości, najważniejszą ideą głoszoną przez Niego była "relacja" z Bogiem, powołanie człowieka (poznanie Boga), później dopiero dobre życie pełne miłości, które jest ważne dla każdego (wierzącego i niewierzącego, bez potrzeby wiary w Boga ani oczekiwania jakiejkolwiek nagrody), ale samo w sobie nie wystarcza.

"A to jest życie wieczne: aby znali Ciebie, jedynego prawdziwego Boga, oraz Tego, którego posłałeś, Jezusa Chrystusa" (J 17, 3)

Uważam, że "życie wieczne" to nie życie po śmierci (chociaż w nie wierzę), a pełne spełnienie naszego człowieczeństwa już za życia.

>Nigdy nie myślałam o nadstawianiu policzka jak o przyzwalaniu na zło. Dla mnie to raczej zgoda i świadomość konsekwencji radykalnej i wyrazistej postawy życiowej, która polega właśnie na braku przyzwolenia na jakiekolwiek zło.
Pozwolić się okładać to brak przyzwolenia na zło? Nie widzisz tu sprzeczności?
>Zawsze zastanawiałam się, co to właściwie znaczy, że ktoś swoją śmiercią mnie zbawił. Czy stoi za tym jakaś mistyczna rzeczywistość, potrzeba wymierzenia kary za ludzkie zło mająca źródło w sprawiedliwości Boga (w takim razie, co to za sprawiedliwość? i czym jest grzech?) Czy nie jest to właściwie tylko "nadstawienie policzka" za głoszoną prawdę, podpisanie krwią słów, aby zaświadczyć o ich wiarygodności (w celu zbawienia ludzi)?
Stoi za tym cwaniactwo.
>Nie wyobrażam sobie podążania za Osobą bez podążania za jej słowem i myślą. Dla mnie to praktycznie jedno i to samo. Nie wszyscy to rozumieją, ale chrześcijaństwo nie zakłada "zrzucenia z siebie odpowiedzialności", uspokojenia sumienia, tylko coś, co jest o wiele trudniejsze, wcielenie w życie "słowa i myśli".
Niestety zakłada - Jezus swoją śmiercią zgładził grzechy świata...
>Postacią literacką, ideą, wzorem z całą pewnością On jest, ale właśnie kluczowe jest dla mnie to, czy nie jest równocześnie postacią historyczną? Nietrudno będzie to ustalić, ale proszę o jakieś wiarygodne, obiektywne źródło.
Nie ma żadnego dowodu historycznego, że Jezus istniał, natomiast jest wiele mitów religijnych wskazujących na to, że jest to bohater zbudowany na wzór innych zbawicieli w innych religiach solarnych tamtego okresu.
>Przy okazji, skoro nawet uznamy Jezusa jedynie za wzór, świadectwo rozwoju moralności i duchowości, najważniejszą ideą głoszoną przez Niego była "relacja" z Bogiem, powołanie człowieka (poznanie Boga), później dopiero dobre życie pełne miłości, które jest ważne dla każdego (wierzącego i niewierzącego, bez potrzeby wiary w Boga ani oczekiwania jakiejkolwiek nagrody), ale samo w sobie nie wystarcza.
Agnostykom wystarcza.
>"A to jest życie wieczne: aby znali Ciebie, jedynego prawdziwego Boga, oraz Tego, którego posłałeś, Jezusa Chrystusa" (J 17, 3)
>Uważam, że "życie wieczne" to nie życie po śmierci (chociaż w nie wierzę), a pełne spełnienie naszego człowieczeństwa już za życia.


Prawda i Solidarność... młode wino... aka człowiek trzeciego sortu...

---

( Jedyną i ) Absolutną Prawdą jest ( Bezinteresowna ) Miłość.

>Pozwolić się okładać to brak przyzwolenia na zło? Nie widzisz tu sprzeczności?

«Jeżeli źle powiedziałem, udowodnij, co było złego. A jeżeli dobrze, to dlaczego Mnie bijesz?»

W czym innym miał się wyrazić brak przyzwolenia? Odpowiedzią "złem za zło"? To by było sprzeczne z Jego nauką.

Zresztą, jeżeli jako chrześcijanka uznaję Jezusa za Syna Bożego to zakładam, że znał wolę swojego Ojca.

>Niestety zakłada - Jezus swoją śmiercią zgładził grzechy świata...

To może znaczyć, że jest mi darowana kara za to, za co jestem odpowiedzialna i za co żałuję, co mam obowiązek naprawić.

>Stoi za tym cwaniactwo.

>Nie ma żadnego dowodu historycznego, że Jezus istniał, natomiast jest wiele mitów religijnych wskazujących na to, że jest to bohater zbudowany na wzór innych zbawicieli w innych religiach solarnych tamtego okresu.

Proszę o konkret. Krytykę historyczności Jezusa i apostołów (wiarygodności tych źródeł, które znamy), tytuł jakiejś pozycji z dziedziny religioznawstwa? Przyznaję się do niewiedzy i będę bardzo wdzięczna.

>Agnostykom wystarcza.

Są dwie możliwości. Albo ja jestem błędnie przekonana, że mi nie wystarcza, albo agnostycy myślą, że im wystarcza, bo być może tej potrzeby się nie odczuwa. Musielibyśmy rozstrzygać w sposób obiektywny, jakie są potrzeby człowieka.

>>Pozwolić się okładać to brak przyzwolenia na zło? Nie widzisz tu sprzeczności?
>«Jeżeli źle powiedziałem, udowodnij, co było złego. A jeżeli dobrze, to dlaczego Mnie bijesz?»
"A Ja wam powiadam: Nie sprzeciwiajcie się złemu, a jeśli cię kto uderzy w prawy policzek, nadstaw mu i drugi."
>W czym innym miał się wyrazić brak przyzwolenia? Odpowiedzią "złem za zło"? To by było sprzeczne z Jego nauką.
Sprzeciwianie się złu to dobro. Jego nauka to głupota.
>Zresztą, jeżeli jako chrześcijanka uznaję Jezusa za Syna Bożego to zakładam, że znał wolę swojego Ojca.
Cóż Ci mogę powiedzieć - zweryfikuj swoje założenie...
>>Niestety zakłada - Jezus swoją śmiercią zgładził grzechy świata...
>To może znaczyć, że jest mi darowana kara za to, za co jestem odpowiedzialna i za co żałuję, co mam obowiązek naprawić.
Do tego nie jest potrzebny "kozioł ofiarny".
>>Nie ma żadnego dowodu historycznego, że Jezus istniał, natomiast jest wiele mitów religijnych wskazujących na to, że jest to bohater zbudowany na wzór innych zbawicieli w innych religiach solarnych tamtego okresu.
>Proszę o konkret. Krytykę historyczności Jezusa i apostołów (wiarygodności tych źródeł, które znamy), tytuł jakiejś pozycji z dziedziny religioznawstwa? Przyznaję się do niewiedzy i będę bardzo wdzięczna.
Jest tego bardzo dużo w internecie, wystarczy poszukać.
pl.wikiped(*)3g,_którego_nie_było
>>Agnostykom wystarcza.
>Są dwie możliwości. Albo ja jestem błędnie przekonana, że mi nie wystarcza, albo agnostycy myślą, że im wystarcza, bo być może tej potrzeby się nie odczuwa. Musielibyśmy rozstrzygać w sposób obiektywny, jakie są potrzeby człowieka.
Każdy ma swoje, jednemu wystarcza życie przepełnione miłością, inny oczekuje za to nagrody.

---

( Jedyną i ) Absolutną Prawdą jest ( Bezinteresowna ) Miłość.

>Jest tego bardzo dużo w internecie, wystarczy poszukać.
>pl.wikiped(*)3g,_którego_nie_było

Dziękuję. Film oczywiście obejrzę. Znasz może jakieś książkowe opracowanie na ten temat?

>Każdy ma swoje, jednemu wystarcza życie przepełnione miłością, inny oczekuje za to nagrody.

Oczekiwanie nagrody to egoizm. Chodziło mi o potrzebę duchowości. Tylko właśnie należałoby to opisać, sprecyzować, uzasadnić. Dla mnie to oznacza poznanie motywów swojego działania, wiarę w transcendentnego Boga i wymagania, jakie ona stawia (wspomniane przez Ciebie stawianie ducha nad materią, czyli dla mnie stawianie wartości duchowych nad materialnymi, niezależnie od założeń filozoficznych)

>Dziękuję. Film oczywiście obejrzę. Znasz może jakieś książkowe opracowanie na ten temat?
Tu jest sporo pozycji książkowych:
januszdabrowski.prv.pl/Serwis/Wiara3/index.htm

---

( Jedyną i ) Absolutną Prawdą jest ( Bezinteresowna ) Miłość.

>Nie chcę jednak mówić za osoby, które wierzą z lęku przed śmiercią, albo w nadziei wiecznego szczęścia, albo za ludzi pobożnych na sposób ludowy.
>
Jest jeszcze jedna grupa ludzi, którzy wierzą. To ci, którzy umiłowali prawdę. Jeśli bowiem biblijna definicja wiary brzmi tak: (Hebrajczyków 11:1) "Wiara to całkowita pewność, że to, na co mamy nadzieję, nastąpi, przekonujący dowód, że to, czego nie widać, istnieje", to warto postarać się tę pewność osiągnąć i dojść do poznania prawdy. I nie z powodu leku przed śmiercią, bo wówczas zrozumienie położenia człowieka po śmierci wyklucza takie leki. Ani tez nie w nadziei wiecznego szczęścia, bo prawda daje pewność życia wiecznego w raju na ziemi. A już na pewno nie z powodu oddawania czci Bogu na sposób ludowy, bo taki opiera się na tradycjach nic nie wartych, zaprzeczających Słowu Boga.
Poznanie prawdy i życie według niej, to radość i szczęście dzisiaj, a w przyszłości życie wieczne. Jezus w modlitwie tak to przedstawił: (Jana 17:3) "Żeby mogli żyć wiecznie, muszą poznać Ciebie, jedynego prawdziwego Boga, oraz tego, którego posłałeś, Jezusa Chrystusa".
>Chcąc być szczerą muszę uznać, że w młodości wiele słyszałam o Bogu i poznałam dość dobrze religię chrześcijańską. Być może jestem do niej mocno przywiązana i dlatego trudno by mi było ją porzucić. Nie umiem określić, na ile moja potrzeba trwania w wierze wynika z przywiązania, ale wiem, że ono samo nie wystarczyłoby, abym uparcie obstawała przez dłuższy czas przy jakiejś idei. Wiem, że moja wiara nie wynika z upodobania, jakie mogłabym mieć w idei transcendentnego Boga, albo idei wyższości człowieka. Przekonałam się, że w poszukiwaniu prawdy nie można kierować się upodobaniem...
>
To prawda, że gdy rodzimy się nie wybieramy dla siebie religii. Nie wybieramy jej także będąc niemowlętami, to nie nasza decyzja o przyjęciu chrztu. Po latach, w wyniku obserwacji tej religii w której się urodziliśmy, poznaniu dogmatów, tradycji i zachowania duchowych przywódców, a także wzrostu naszej dojrzałości, mogą pojawić się pytania o religie prawdziwą. Czy to ta religia w której jestem?
To właśnie umiłowanie prawdy stanowi więc podstawowy warunek wyzwolenia się z pęt religii fałszywej. To miłość do prawdy powoduje, że jesteśmy zdecydowani odrzucić każdy fałsz i kłamstwo. A gdy sami zaczniemy mówić słowami prawdy, zdolni będziemy do każdych wyrzeczeń dla poznania prawdy i zbliżenia się do Boga. Niektórzy na pozór okazują zainteresowanie orędziem biblijnym, ale w gruncie rzeczy nigdy nie zrywają wszelkich powiązań z fałszywym kultem ani z tolerowanym przezeń stylem życia nacechowanym pobłażaniem. Zachowują się tak jak gdyby zostawiali sobie drogę wycofania się, ucieczki, do rzeczy odrzuconych. Dlaczego? Jak wyjaśniono w Liście 2 do Tesaloniczan 2:10 (Bw), "nie przyjęli miłości prawdy, która mogła ich zbawić". Jakież to zatem ważne, by miłość do prawdy stale wzrastała!
>Nie wynika też z nadziei uzyskania wiecznej nagrody. Nie mam co do niej wyobrażenia, ale na pewno wymyka się ona pragnieniom, które stworzyła we mnie ewolucja. Bo dla mnie nie jest to ani "szczęście", ani na sposób ludzki pojęta "miłość", ani jakaś chęć bycia "nieśmiertelną". Bo, jak słusznie twierdzą niektórzy użytkownicy forum, szczęście to chwilowy stan naszego mózgu, to chemia. Z miłością bywa różnie, bo różnie rozumiemy miłość. A nieśmiertelność byłaby nudna. Zresztą trzeba przyznać, że dobre życie spełnione dla uzyskania takiej nagrody nie miałoby wiele wspólnego z miłością do Boga.
>
Nie ma czegoś takiego jak ewolucja, człowiek nie został ukształtowany przez dobór naturalny, ani przed przypadek. Człowiek został stworzony przez Boga na "Jego obraz i podobieństwo". Mamy takie przymioty jakimi charakteryzuje się Bóg. To właśnie z tego względu tak ważny jest kontakt z Bogiem i poznawanie Go. Na pytanie jakie przykazania są największe Jezus odpowiedział: (Mateusza 22:37-40) "‚Masz kochać Jehowę, swojego Boga, całym sercem, całą duszą i całym umysłem'. To jest pierwsze i najważniejsze przykazanie. Drugie, podobne do niego, brzmi: ‚Masz kochać swojego bliźniego jak samego siebie'. Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i pisma proroków"."
cdn

Jakże inny byłby świat gdyby ludzie chociaż w niewielkiej części trzymali się tych przykazań.
Czy szczęście to chwilowy stan mózgu? Raczej nie! Jezus w Kazaniu na górze powiedział: (Mateusza 5:3) "Szczęśliwi ci, którzy są świadomi swoich potrzeb duchowych, bo do nich należy Królestwo Niebios". Taki stan ma towarzyszyć tym wszystkim, którzy będą żyć wiecznie w raju na ziemi, na zawsze. Tak obiecuje Bóg, On nas dobrze zna, zna nasze potrzeby, wie czego potrzebujemy, wie co czyni nas szczęśliwymi. Czy daje nam jakąś gwarancję swoich słów? Tak. Przecież wzbudził Jezusa do życia trzeciego dnia, dając gwarancję wzbudzenia umarłych. Nie muszę się więc martwić o to, czy będę w raju szczęśliwym, Bóg to zapewni.
>Potrzebuję wiary, ponieważ pragnę czegoś więcej, niż przyjemne życie. Uważam, że istnieje obiektywna prawda o człowieku i o świecie, wolę przynajmniej próbować żyć dla niej, niż wegetować jak wszystkie inne zwierzęta tej ziemi. Ta wiara stawia mi wymagania, nie pozwala mi zadowolić się zasadami, których spełnienie da mi spokój ducha i uchroni mnie od strachu przed tym, czego mam unikać dla przetrwania gatunku. Moja wiara nie zabrania mi myśleć, nie karze ślepo wierzyć wszystkiemu, co usłyszę z ust ludzi, którzy ją podzielają.
>
Jakaż praca w dniu dzisiejszym może być bardziej satysfakcjonująca od tej, że głosimy prawdę. Jaka prawdę? Prawdę o Bogu Jehowie, o Jego zamierzeniach w stosunku do ludzi, do Ziemi. Cóż może być bardziej potrzebnego dzisiaj od tej właśnie czynności? Nie ma takiej rzeczy. Ratujemy życie wielu ludziom. Wystarczy spojrzeć na Ziemie i ludzi, aby wiedzieć, co jest przyczyną takiego stanu. Ziemia jest zrujnowana, a ludzie wynaturzeni, pozbawieni naturalnych uczuć. A do tego o wszystko zło obwinia się Boga. Czyni się Go odpowiedzialnym za ten stan. A przecież "bogiem" tego świata, a więc istotą duchową, kierującą działaniami ludzi sprzecznymi z wymaganiami prawdziwego Boga, jest Szatan Diabeł. Ta prawda nie jest wszystkim znana, nie wszyscy ją przyjęli, ba nie wszyscy o niej słyszeli. Poznanie jej ratuje życie.
>Napisałam to, ponieważ zauważyłam, że na forum ludzi nienawidzących zabobonu i ceniących prawdę panuje mylne przekonanie co do mojej religii. Nie zależy mi na tym, żeby kogokolwiek tu nawracać, ale chciałam w jakiś sposób pokazać, że wiara nie jest w gruncie rzeczy tym, za co wielu z Was ją uważa.
>
(Hebrajczyków 11:6) "Bez wiary nie można się podobać Bogu, bo każdy, kto przystępuje do Boga, musi wierzyć, że On istnieje i że nagradza tych, którzy Go z całych sił szukają".

> Jaka prawdę? Prawdę o Bogu Jehowie...

Wiele razy Cię tu proszono, byś uzasadnił swoją 'prawdę', np. tu: www.racjonalista.pl/forum.php/s,782121#w783251

Prawda Świadków o Jehowie ma się tak do prawdy, jak demokracja socjalistyczna do demokracji oraz jak krzesło elektryczne do krzesła...

Napisz nam na przykład, jak się u was traktuje tzw. odstępców - tych, którzy do was 'weszli', a potem mieli odwagę myśleć inaczej niż w Strażnicy z Warwick.

Jeśli kogoś namawiasz na wstąpienie do was, to uczciwe byłoby poinformować go o skutkach wystąpienia od was...

---

'Duch Prawdy' Mankiewicz: " Jestem jak Mikołaj Kopernik, który samotnie stanął naprzeciwko Kościoła i powiedział; "Mylicie się wszyscy. Ziemia jest okrągła." "
www.oczko.xtreemhost.com/oczko/27/list/?i=1

>> Jaka prawdę? Prawdę o Bogu Jehowie...
>Wiele razy Cię tu proszono, byś uzasadnił swoją 'prawdę', np. tu: www.racjonalista.pl/forum.php/s,782121#w783251
>
Nie ma sensu mówić i wyjaśniać Tobie tych spraw, bo w rzeczy samej Ty znasz odpowiedź i nie czekasz na moją. Z tych moich materiałów i moich wypowiedzi wyczytasz wiele, wszystko jako odpowiedź na to pytanie. O ludziach odrzucających prawdę głoszona przez Jezusa, Jezus powiedział: "Otępiało serce tego ludu, uszy ich dotknęła głuchota, oczy swe przymrużyli, żeby oczyma nie widzieli i uszyma nie słyszeli, i sercem nie rozumieli i nie nawrócili się, a Ja żebym ich nie uleczył." (Mat. 13:15)
Nie ma tu z pewnością winy Chrystusa Jezusa, że serca owych ludzi otępiały. Nie ma tu winy głoszącego, że nasi współcześni również nie chcą słuchać Słowa Bożego. Nie chcą pojąć sercem jego treści. Chcesz zrozumieć? Naśladuj uczniów Jezusa jak oni pragnęli zrozumieć sens jego słów. A ty, dlaczego nie masz takiego pragnienia? Zatem posłuchaj, co Jezus jeszcze dodał kierując słowa do uczniów: "Błogosławione oczy wasze, że widzą, i uszy wasze, że słyszą, bo zaprawdę powiadam wam, iż wielu proroków i sprawiedliwych pragnęło ujrzeć to, co wy widzicie, a nie ujrzeli, i usłyszeć to, co wy słyszycie, a nie usłyszeli." - Mat. 13:16-18.
>Prawda Świadków o Jehowie ma się tak do prawdy, jak demokracja socjalistyczna do demokracji oraz jak krzesło elektryczne do krzesła...
>
Czy te Twoje słowa nie potwierdzają moją opinie o Twoim zainteresowaniu moją odpowiedzią?
Idź swoją drogą.
>Napisz nam na przykład, jak się u was traktuje tzw. odstępców - tych, którzy do was 'weszli', a potem mieli odwagę myśleć inaczej niż w Strażnicy z Warwick.
>
Każdy człowiek dopóki żyje ma możliwość dokonywać wyboru, zmieniać zdanie, zmieniać swą drogę przez życie, zawracać i iść dalej inną drogą. Warto jednak pomyśleć jaka jest sytuacja człowieka w stosunku do Boga, kiedy przyjął chrzest - a więc ślubował Bogu całkowite oddanie - bycie Jego świadkiem, nie będąc do tego zmuszanym, raczej był zachęcany by dokładnie przestudiował Pisma i wybrał. Co Biblia mówi o deklaracjach i ślubowaniu? Czego wymaga Bóg?
Dotrzymanie danego słowa należy uważać za święty obowiązek, równie ważny jak dochowanie przysięgi. Nie wolno przysięgać, a potem o niej zapominać. Nie wolno rzucać słów na wiatr.
Jezus wyjaśnił, co miał na myśli, gdy zdemaskował obłudę uczonych w piśmie i faryzeuszy:
"Biada wam, ślepi przewodnicy, którzy mówicie: ‚Jeżeli ktoś przysięga na świątynię, jest to niczym, ale jeśli ktoś przysięga na złoto świątyni, ten ma zobowiązanie'. Głupi i ślepi! Co właściwie jest większe, złoto czy świątynia, która to złoto uświęciła?" Następnie dodał: "Kto przysięga na niebo, ten przysięga na tron Boży i na tego, który na nim zasiada" (Mt 23:16-22).
Biblia bardzo mocno potępia składanie przysięgi w sposób niegodny.
(Zachariasza 8:17) "Nie knujcie w sercach nic złego jedni przeciw drugim ani nie składajcie fałszywej przysięgi. Bo wszystkich tych rzeczy nienawidzę' - oświadcza Jehowa"."
Jehowa Bóg prawy, sprawiedliwy, zwraca uwagę ludziom na ważność słów i deklaracji które wypowiadają.
cdn