.
>Pełna zgoda. Wedle mnie jest całkiem sporo dzieł, które warto znać, ale ich nieznajomość w żaden sposób nas nie dyskwalifikuje. Nawiązując do wyżej wspominanej listy 100 książek, muszę powiedzieć, że z większością znajdujących się na niej autorów jest mi nie po drodze - może z wyjątkiem Dostojewskiego - a jakoś nie czuje się zdyskwalifikowany na polu czytelniczym.
Tak, ale nie do końca. Przez wiele z tych książek z ledwością przebrnąłem, tak mentalnościowo, jak i stylowo, ale należą one do tzw. światowej klasyki i stanowią pewien kod kulturowy, dzięki któremu ludzie na pewnym poziomie intelektualnym mogą się skrótowo ze sobą porozumiewać i to, w tym przypadku, niezależnie od narodowości. Można nie znać jakiejś książki z tego zestawu, można i kilku, ale nie sposób lekceważyć całego zestawu.

Pozdrawiam.

@@@
.

>Tak, ale nie do końca. Przez wiele z tych książek z ledwością przebrnąłem, tak mentalnościowo, jak i stylowo, ale należą one do tzw. światowej klasyki i stanowią pewien kod kulturowy, dzięki któremu ludzie na pewnym poziomie intelektualnym mogą się skrótowo ze sobą porozumiewać i to, w tym przypadku, niezależnie od narodowości. Można nie znać jakiejś książki z tego zestawu, można i kilku, ale nie sposób lekceważyć całego zestawu.
>Pozdrawiam.
>@@@

Przeglądając listę zauważyłem, iż większość pozycji nań jest dosyć leciwa co nie jest bez znaczenia jeśli chodzi o łatwość odbioru. W związku z tym zastanawiam się czy kod kulturowy nawiązujący do nich wciąż istnieje, czy może uległ przemianie, ewoluując w miarę tworzenia nowych dzieł. Ciekawym jest też to, że na liście nie ma Bułhakowa czy Sołżenicyna, których utwory z pewnością zasługują na poznanie.
Pozdrawiam.

.
>>Pozdrawiam.
>>@@@

Proszę wycinać niepotrzebne teksty!

>Przeglądając listę zauważyłem, iż większość pozycji nań jest dosyć leciwa co nie jest bez znaczenia jeśli chodzi o łatwość odbioru.
Szanowny Panie, nie ma tam Biblii, Eposu Gilgamesza, Koranu, Bajek Ezopa, utworów Platona i jeszcze paru setek wcześniejszych - nad wymienione w liście - książek, które znać wypada.

>W związku z tym zastanawiam się czy kod kulturowy nawiązujący do nich wciąż istnieje, czy może uległ przemianie, ewoluując w miarę tworzenia nowych dzieł.
Wciąż istnieje i wciąż ulega przemianom. Ponadto - jak napisałem - nie ma żadnego obowiązku jego znajomości ani w całości, ani w kawałkach i nikt kto nie przywiązuje do tego wagi nawet tego nie zauważy. Tak, jak nie dostrzegają błędów językowych - ci którzy je popełniają, ale innych one wszak drażnią.
To Pan sam musi zdecydować, jakie ma być Pańskie miejsce.

>Ciekawym jest też to, że na liście nie ma Bułhakowa czy Sołżenicyna, których utwory z pewnością zasługują na poznanie.
Czy potrzeba poniższą wypowiedź jakoś uzupełniać? Moim zdaniem nie!
www.racjon(*)m.php/s,552946/z,0/d,2#w553204

Pozdrawiam.

@@@
.

>Szanowny Panie, nie ma tam Biblii, Eposu Gilgamesza, Koranu, Bajek Ezopa, utworów Platona i jeszcze paru setek wcześniejszych - nad wymienione w liście - książek, które znać wypada.
Nie żebym chciał wytykać błędy ale Epos Gilgamesza jest, choć reszty wymienionych istotnie brakuje, co budzi we mnie pewne zdziwienie.
>Wciąż istnieje i wciąż ulega przemianom. Ponadto - jak napisałem - nie ma żadnego obowiązku jego znajomości ani w całości, ani w kawałkach i nikt kto nie przywiązuje do tego wagi nawet tego nie zauważy. Tak, jak nie dostrzegają błędów językowych - ci którzy je popełniają, ale innych one wszak drażnią.
>To Pan sam musi zdecydować, jakie ma być Pańskie miejsce.
Akurat to, że nie ma obowiązku znajomości opisywanego kodu zaliczam na plus, zgadzam się też z tym, iż może być on niezauważalny. Jednakże nie sądzę aby był on całkowicie uniwersalny, różne społeczeństwa, ba nawet różne osoby mogą mieć rozmaite pomysły na temat tego jakie dzieła literackie znać wypada.
>Czy potrzeba poniższą wypowiedź jakoś uzupełniać? Moim zdaniem nie!
>www.racjon(*)m.php/s,552946/z,0/d,2#w553204
W zasadzie zgoda, wypowiedzi istotnie nie trzeba uzupełniać, ciekawi mnie jedynie fakt arbitralnego umieszczenia na liście książek takich a nie innych.

.
>Nie żebym chciał wytykać błędy ale Epos Gilgamesza jest, choć reszty wymienionych istotnie brakuje, co budzi we mnie pewne zdziwienie.
Nie wydrukowałem sobie tej listy i nie sprawdzałem, gdyż jest to zupełnie tu nieistotne. Wybrałem kilka tytułów z pamięci, jako przykład. Gdy ktoś zamówi i zapłaci, to mogę sporządzić listę najważniejszej setki starożytności, ale po co?

>Akurat to, że nie ma obowiązku znajomości opisywanego kodu zaliczam na plus, zgadzam się też z tym, iż może być on niezauważalny.
A czy jest obowiązek należenia do elity kulturalnej?
Tak, jego nieznajomość może być niezauważalna, ale dla kogo?

>Jednakże nie sądzę aby był on całkowicie uniwersalny, różne społeczeństwa, ba nawet różne osoby mogą mieć rozmaite pomysły na temat tego jakie dzieła literackie znać wypada.
Myli Pan tu dwie sprawy kod i wypadanie. Uważam, że wypada być oczytanym, gdyż to świadczy o naszej przynależności do pewnego środowiska. Oczywiście o ile chcemy do niego należeć. Znowu obowiązku tu nie ma.
Natomiast kod, to zestaw symboli, zwrotów, memów, które ułatwiają - znającym ten zestaw porozumienie. (Więc musi to być ten sam lub bardzo podobny zestaw) Znowu Pan sobie może wymyśleć swój zestaw, swój kod i swoje środowisko. Żaden przymus tu nie istnieje.

>W zasadzie zgoda, wypowiedzi istotnie nie trzeba uzupełniać, ciekawi mnie jedynie fakt arbitralnego umieszczenia na liście książek takich a nie innych.
Spotkałem w swoim życiu - podobnych acz bardzo różniących się wykazem książek - list co najmniej kilkanaście. Jaki jest stosunek do tego wyboru, to pani Meretseger napisała: Nie czytałam 28 książek z tej listy. Przeczytałam za to kilka(naście?) tysięcy innych, w tym co najmniej 100 wcale nie gorszych od tych z wikipedyjnej setki. Na co odpowiedziałem: Powiem więcej. Uznając, iż istnieją wielkie światowe dzieła, które warto znać - nie znam ani jednej książki, której nieznajomość by nas dyskwalifikowała. Dyskwalifikuje nas brak oczytania, ale ten brak dostrzegają tylko oczytani. Wybór jest subiektywny i arbitralny, ale parę tu osób i tak wie o co chodzi, a innym i tak nie sposób nawet to wytłumaczyć. Nie, oczytanie - szczególnie w światowej klasyce - nie jest koniecznym. Bardzo dobrze można żyć i bez tego, a nawet ma się wtedy większą pewność, co do własnej mądrości i we własnych oczach za bardziej inteligentnego (sprytnego) się uważa.

PS. Istnieją podobne zestawy sztuk teatralnych, filmów, utworów muzycznych itd.

Pozdrawiam.

@@@
.

>Nie wydrukowałem sobie tej listy i nie sprawdzałem, gdyż jest to zupełnie tu nieistotne. Wybrałem kilka tytułów z pamięci, jako przykład. Gdy ktoś zamówi i zapłaci, to mogę sporządzić listę najważniejszej setki starożytności, ale po co?
O ile nie uważam wspomnianej listy za wyrocznie mówiącą, co warto, czy co wypada przeczytać, to w kontekście wątku warto wiedzieć co się na niej znajduje. Tak poza tym faktycznie jest to nieistotne.
>A czy jest obowiązek należenia do elity kulturalnej?
>Tak, jego nieznajomość może być niezauważalna, ale dla kogo?
Rzecz jasna nie ma takiego obowiązku. Powiedziałbym nawet, że nie ma takiej możliwości. Co do niezauważalności kodu to zdaje się, iż wyraziłem się nieprecyzyjnie, miałem na myśli to, że posługiwanie się nim może pozostać niezauważone przez osoby bez odpowiednich ku temu predyspozycji. W gruncie rzeczy powtórzyłem Pana słowa o tym, że kod ten jest niezauważalny dla osób nieoczytanych.
>Myli Pan tu dwie sprawy kod i wypadanie. Uważam, że wypada być oczytanym, gdyż to świadczy o naszej przynależności do pewnego środowiska. Oczywiście o ile chcemy do niego należeć. Znowu obowiązku tu nie ma.
Prywatnie uważam, że warto być oczytanym, dla samej wiedzy jaką wynosi się z książek, sprawa przynależności do danego środowiska jest drugorzędna.
>Natomiast kod, to zestaw symboli, zwrotów, memów, które ułatwiają - znającym ten zestaw porozumienie. (Więc musi to być ten sam lub bardzo podobny zestaw) Znowu Pan sobie może wymyśleć swój zestaw, swój kod i swoje środowisko. Żaden przymus tu nie istnieje.
Skoro kod to zestaw symboli, itp. to sądzę, że nie może być uniwersalny, przy założeniu, iż jest oparty na takim czy innym spisie dzieł literackich. Zgodnie z tym co Pan piszę istotnie pomoże on w porozumieniu osobom z tego samego kręgu kulturowego, lecz czy załóżmy Azjata i Europejczyk będą posługiwać się tym samym kodem ?
>Spotkałem w swoim życiu - podobnych acz bardzo różniących się wykazem książek - list co najmniej kilkanaście. Jaki jest stosunek do tego wyboru, to pani Meretseger napisała: Nie czytałam 28 książek z tej listy. Przeczytałam za to kilka(naście?) tysięcy innych, w tym co najmniej 100 wcale nie gorszych od tych z wikipedyjnej setki. Na co odpowiedziałem: Powiem więcej. Uznając, iż istnieją wielkie światowe dzieła, które warto znać - nie znam ani jednej książki, której nieznajomość by nas dyskwalifikowała. Dyskwalifikuje nas brak oczytania, ale ten brak dostrzegają tylko oczytani. Wybór jest subiektywny i arbitralny, ale parę tu osób i tak wie o co chodzi, a innym i tak nie sposób nawet to wytłumaczyć. Nie, oczytanie - szczególnie w światowej klasyce - nie jest koniecznym. Bardzo dobrze można żyć i bez tego, a nawet ma się wtedy większą pewność, co do własnej mądrości i we własnych oczach za bardziej inteligentnego (sprytnego) się uważa.
Zarówno z tym, że oczytanie w światowej klasyce nie jest potrzebne do szczęśliwego życia, jak i z tym, że im mniejsza wiedza tym lepszy byt jestem skłonny się zgodzić.
Jednocześnie jednak uważam, że oczytanym można być nawet nie zahaczywszy o tą czy podobne listy. W końcu wartościowych lektur nie brakuje, a spis utworów na Wikipedii - mimo dość sporej wartości literackiej - nie jest ostatecznym wyznacznikiem książek godnych przeczytania.
>PS. Istnieją podobne zestawy sztuk teatralnych, filmów, utworów muzycznych itd.
Mam tego świadomość i uważam to za symptomatyczne. Dość często można się przecież spotkać z opiniami mówiącymi o tym że nieznajomość danej sztuki, filmu czy piosenki dyskwalifikuje osobę z grona kulturalnych ludzi.
>Pozdrawiam.
Również pozdrawiam.

.
>O ile nie uważam wspomnianej listy za wyrocznie mówiącą, co warto, czy co wypada przeczytać,
Ja nie uważam.

>to w kontekście wątku warto wiedzieć co się na niej znajduje.
Tak jak napisałem poznałem już kilkanaście takich list i wiem, że spora grupa tytułów jednak się powtarza. Listy te najczęściej powstają na podstawie sond wśród czytelników, a więc zawsze jednak są skażone środowiskowo.

>Prywatnie uważam, że warto być oczytanym, dla samej wiedzy jaką wynosi się z książek, sprawa przynależności do danego środowiska jest drugorzędna.
To zależy, gdy ktoś zajmuje się szeroko pojętą działalnością publiczną, to ważne jest aby jego przekaz był zrozumiały dla innych. Rzucę tu nazwisko np. Petrażycki i dla części osób nie skojarzy się ono z niczym, a u części zapali się zielona lampka, choć ich skojarzenia też mogą być różne. Rzucę Murphy z "Lotu" i znowu podobnie, ale może być i "żona Lota".

>Skoro kod to zestaw symboli, itp. to sądzę, że nie może być uniwersalny, przy założeniu, iż jest oparty na takim czy innym spisie dzieł literackich. Zgodnie z tym co Pan piszę istotnie pomoże on w porozumieniu osobom z tego samego kręgu kulturowego,
Musi być uniwersalny, aby był skuteczny, ale istotnie może dotyczyć tylko jednego kręgu kulturowego.

>lecz czy załóżmy Azjata i Europejczyk będą posługiwać się tym samym kodem?
Coraz bardziej tak i to nazywa się "globalizacja".

>Jednocześnie jednak uważam, że oczytanym można być nawet nie zahaczywszy o tą czy podobne listy. W końcu wartościowych lektur nie brakuje, a spis utworów na Wikipedii - mimo dość sporej wartości literackiej - nie jest ostatecznym wyznacznikiem książek godnych przeczytania.
Nigdy z takich list nie korzystałem przy własnym wyborze lektur, choć gdy wpadły mi w ręce, to zawsze konfrontowałem z własnym zestawem poznanych pozycji. Bardzo sobie cenię, gdy ktoś poleca mi ciekawą i wartościową książkę, ale to wcale nie znaczy, że ją przeczytam, a tym bardziej, że zrobię to zaraz. Szkolne lektury w większości miałem przeczytane, ale najczęściej robiłem to wcześniej niż było to wymagane. Lubię chodzić własnymi drogami i zawsze byłem krytycznym wobec wszelakich autorytetów heretykiem, ale kanon literatury światowej istnieje niezależnie, jak bardzo byśmy się na niego obrażali, czy z niego wyśmiewali i moim zdaniem znać go warto.

>Dość często można się przecież spotkać z opiniami mówiącymi o tym że nieznajomość danej sztuki, filmu czy piosenki dyskwalifikuje osobę z grona kulturalnych ludzi.
A mnie to akurat śmieszy. Za moich czasów Słomczyński przetłumaczy "Ulisesa" i za książką ustawiały się ogromne kolejki "wymagającej inteligencji", która już po miesiącu, czy dwóch zaczęła się chwalić, kto mniej stron przeczytał. (Gdyby ktoś jednak chciał tą książkę przeczytać, to raczej powinien przeczytać najpierw książkę Naganowskiego) Jak już napisałem jest dużo książek wartościowych i godnych najlepszego polecenia, ale nie znam książek (i dotyczy to także innych dzieł) koniecznych.

Pozdrawiam.

@@@
.

>Ja nie uważam.
Czytając Pana posty na forum od długiego czasu wcale się nie spodziewałem, iż będzie Pan ową listę uznawał za wyrocznię.
>Tak jak napisałem poznałem już kilkanaście takich list i wiem, że spora grupa tytułów jednak się powtarza. Listy te najczęściej powstają na podstawie sond wśród czytelników, a więc zawsze jednak są skażone środowiskowo.
Tutaj nie mam nic do dodania.
>To zależy, gdy ktoś zajmuje się szeroko pojętą działalnością publiczną, to ważne jest aby jego przekaz był zrozumiały dla innych. Rzucę tu nazwisko np. Petrażycki i dla części osób nie skojarzy się ono z niczym, a u części zapali się zielona lampka, choć ich skojarzenia też mogą być różne. Rzucę Murphy z "Lotu" i znowu podobnie, ale może być i "żona Lota".
Owszem, istotnie jest to ważne. Podejrzewam jednak, że ktoś zajmujący się taką działalnością nie ma problemu z doborem poziomu wypowiedzi do słuchaczy.
>Musi być uniwersalny, aby był skuteczny, ale istotnie może dotyczyć tylko jednego kręgu kulturowego.
Widzę więc, że tu się zgadzamy.
>Coraz bardziej tak i to nazywa się "globalizacja".
Ot czyli uniwersalizacja kultury posuwa się coraz dalej. W sumie może to i lepiej, gdy znikają bariery uniemożliwiające porozumienie się.
>Nigdy z takich list nie korzystałem przy własnym wyborze lektur, choć gdy wpadły mi w ręce, to zawsze konfrontowałem z własnym zestawem poznanych pozycji. Bardzo sobie cenię, gdy ktoś poleca mi ciekawą i wartościową książkę, ale to wcale nie znaczy, że ją przeczytam, a tym bardziej, że zrobię to zaraz. Szkolne lektury w większości miałem przeczytane, ale najczęściej robiłem to wcześniej niż było to wymagane. Lubię chodzić własnymi drogami i zawsze byłem krytycznym wobec wszelakich autorytetów heretykiem, ale kanon literatury światowej istnieje niezależnie, jak bardzo byśmy się na niego obrażali, czy z niego wyśmiewali i moim zdaniem znać go warto.

Zaczynając od końca nie neguje istnienia kanonu światowej literatury, choć bez wątpienia jest on bogatszy niż 100 pozycji. Z tym że warto go znać również się zgodzę, jednocześnie nie sądzę jednak, iż nieznajomość którejś z jego pozycji deprecjonuje człowieka. Dużo przecież można o kimś powiedzieć, nie tyle na podstawie jego lektur, lecz patrząc na to co motywuję tą osobę do wyboru danego utworu. Co do szkolnych lektur również przeczytałem większość lecz nie powiem żebym uznał to za wielką przyjemność, jedynie smutną konieczność. Przy wyborze swoich lektur również nie kieruje się żadnym spisem. Doboru dokonuje patrząc na to jak dana książka może rozwinąć moją wiedzę czy też jak się ma do moich zainteresowań.
>A mnie to akurat śmieszy. Za moich czasów Słomczyński przetłumaczy "Ulisesa" i za książką ustawiały się ogromne kolejki "wymagającej inteligencji", która już po miesiącu, czy dwóch zaczęła się chwalić, kto mniej stron przeczytał. (Gdyby ktoś jednak chciał tą książkę przeczytać, to raczej powinien przeczytać najpierw książkę Naganowskiego) Jak już napisałem jest dużo książek wartościowych i godnych najlepszego polecenia, ale nie znam książek (i dotyczy to także innych dzieł) koniecznych.
Tu zgadzam się z Panem bez zastrzeżeń, w końcu ludzie mają różne gusta, potrzeby, czy potencjał.
>Pozdrawiam.
Wzajemnie.

.
>Tutaj nie mam nic do dodania.
Ja też!

Pozdrawiam serdecznie.

@@@
.

"61 proc polaków w ciągu ostatniego roku nie miało kontaktu z żadną książką - wynika z tegorocznego badania TNS Polska.Nie czytają już nawet najlepiej wykształceni! Coraz częściej ze swego wtórnego analfabetyzmu dumne są także osoby z wyższym wykształceniem. Już co trzeci absolwent studiów nie ma większego problemu z tym, że nie czyta książek:Z roku na rok jest z nami coraz gorzej.
Niski poziom czytelnictwa związany jest z obniżeniem poziomu intelektualnego, a to przekłada się na wzrost postaw fideistycznych i brak umiejętności racjonalnego myślenia. Moim zdaniem - źle to wróży dla kraju.
>Stajemy się coraz bardziej europejskim zaściankiem i nie osiągniemy rozwoju kraju w oparciu o wiedzę."

Polacy-z dekady na dekadę stają się coraz bardziej leniwi:zarówno fizycznie jak i intelektualnie. Przyzwyczaili się już do codziennej papki informacyjnej serwowanej im przez różnego rodzaju media-najczęściej niskich lotów. Obecnie najbardziej liczy się rozrywka oraz sensacja-bo to przyciąga tłumy. Edukacja oraz samorozwój schodzi na dalszy-bliżej nieokreślony plan.
Na marginesie dodam,iż taki stan rzeczy jest wybitnie na rękę dla wszelkiego rodzaju rządzących (zarówno świeckich jak i religijnych).A to z tego powodu,iż słabowykształconym oraz nieracjonalnie myślącym tłumem łatwiej jest sterować i manipulować.

Ogólna tendencja może i jest, ale nie opierałbym się na wrażeniach nauczycieli szkół średnich czy wyższych, bo to może być mylące. Załóżmy, że liczba inteligentnej młodzieży jest stała. A teraz zobaczcie jaki procent niegdyś wybierał się do szkoły średniej a jaki na studia. Kiedyś studiowali nieliczni, teraz jakieś 40%. Po prostu teraz Ci lepsi rozmywają się w tłumie przeciętniaków i stąd ten spadek poziomu w oczach wykładowców. Za PRL ktoś, kto chciał być kominiarzem czy tam kłaść płytki, szedł do szkoły zawodowej i żaden nauczyciel szkoły średniej czy wykładowca nawet go na oczy nie widział, chyba, że łazienkę remontował. Teraz ktoś taki musi mieć maturę i iść do szkoły wyższej Kominiarstwa czy Glazurnictwa (oczywiście przykład celowo przerysowany, chodziło o pokazanie pewnej tendencji o której w temacie mowa).
Przy okazji: Boni chce zlikwidować biblioteki szkolne. Większość elektoratu jest nieczytata, więc jest to logiczne posunięcie. Za to znalazła się kasa na fundusz kościelny. Bo większość jakby nie liczyć czuje się katolikami. Tak działa demokracja w praktyce. Teraz tylko czekać aż Wałęsa każe czytającym posłom usiąść za ścianą.

>Przy okazji: Boni chce zlikwidować biblioteki szkolne. Większość elektoratu jest nieczytata, więc jest to logiczne posunięcie. Za to znalazła się kasa na fundusz kościelny. Bo większość jakby nie liczyć czuje się katolikami. Tak działa demokracja w praktyce. Teraz tylko czekać aż Wałęsa każe czytającym posłom usiąść za ścianą.
Likwidacja szkolnych bibliotek to moim zdaniem absurdalny pomysł. Jeśli już to powinny zostać dofinansowane, bo nieraz cierpią na znaczne niedobory. Co do Wałęsy i ściany to lepiej za nią niż przed

>Przy okazji: Boni chce zlikwidować biblioteki szkolne. Większość elektoratu jest nieczytata, więc jest to logiczne posunięcie. Za to znalazła się kasa na fundusz kościelny. Bo większość jakby nie liczyć czuje się katolikami. Tak działa demokracja w praktyce.

"90% społeczeństwa uważa, że 90% społeczeństwa to idioci" A tak bardziej na poważnie, to właśnie jeden z powodów, dla którego denerwuje mnie ślepe popieranie demokracji jako "jedynego słusznego ustroju" - zwłaszcza demokracji rozumianej jako "rządy większości", a nie "rządy ludu".

Jak dla mnie warunkiem koniecznym otrzymania prawa do głosowania powino być udowodnienie, że rozumie się coś na temat tego, jak działa państwo. Niestety, zgodnie z tezą w tytule, społeczeństwo głupieje - a dwóch meneli na zasiłku, którzy zagłosują na tego, co obieca im więcej pieniędzy, nadal ma więcej do powiedzenia, niż doktor po habilitacji.

---

I may disapprove of what you say,
But I will defend to the death your right to say it.

.
>"90% społeczeństwa uważa, że 90% społeczeństwa to idioci" A tak bardziej na poważnie, to właśnie jeden z powodów, dla którego denerwuje mnie ślepe popieranie demokracji jako "jedynego słusznego ustroju" - zwłaszcza demokracji rozumianej jako "rządy większości", a nie "rządy ludu".
>Jak dla mnie warunkiem koniecznym otrzymania prawa do głosowania powinno być udowodnienie, że rozumie się coś na temat tego, jak działa państwo. Niestety, zgodnie z tezą w tytule, społeczeństwo głupieje - a dwóch meneli na zasiłku, którzy zagłosują na tego, co obieca im więcej pieniędzy, nadal ma więcej do powiedzenia, niż doktor po habilitacji.
Internet:
Demokracja nie jest systemem idealnym.
Istnieje wiele słabości tegoż systemu, m.in. polega na niepodejmowaniu przez polityków niezbędnych dla kraju bardzo trudnych decyzji - w obawie przed przegraną w wyborach albo przed grupami nacisku. Powoduje to najczęściej wzrost deficytu budżetowego i długu publicznego. Następnie korzystając z wolności zrzeszania się - towarzyszą jej grupy nacisku, lobbies, usiłujące uzyskać dla siebie więcej pieniędzy dzięki ulgom podatkowym lub subsydiom budżetowym albo też ochronie przed konkurencją, co przynosi większe pieniądze przy mniejszym wysiłku. Sama walka o rozdawane przez państwo przywileje dodatkowo osłabia rozwój, gdyż pochłania cenny czas i energię ludzi. W skrajnym wypadku uruchamia ona błędne koło: wzrost konfliktów o podział narodowego bochenka zmniejsza ten bochenek, co z kolei zaostrza konflikty. potencjalną słabością demokracji jest posługiwanie się ważnymi dla kraju kwestiami jako narzędziami walki politycznej. Dla zdobycia popularności - albo przynajmniej dla osłabienia oponentów - oskarża się np. zwolenników prywatyzacji, że chcą za bezcen wyprzedać narodowy majątek, zwolennikom reformy systemu emerytalnego zarzuca się, że chcą zgładzić emerytów, zwolennikom reformy służby zdrowia - że chcą uśmiercić pacjentów itp. Wszystko to może opóźniać podejmowanie niezbędnych decyzji i - w efekcie - wpędzić cały kraj w kryzys. Kolejna słabość wiąże się z następną: próba otumanienia wyborców, szczególnie w czasie kampanii wyborczych (obietnice siedmiomiliowych emerytur. "Zrobimy z Polski drugą Irlandię."). I ostatnią możliwą słabością jest to, że politycy u władzy odsuwają niekiedy przed wyborami niezbędne, acz niepopularne decyzje, podejmując za to kroki popularne, ale gospodarczo wątpliwe ("wyborcza kiełbasa"). W efekcie demokratyczna polityka może wnosić cykliczną niestabilność do gospodarczego i społecznego życia. W ekonomii nazwano to zjawisko "politycznym falowaniem koniunktury".

Polityk brytyjski i mąż stanu w czasie II wojny światowej i po jej zakończeniu - Winston Churchill wypowiedział jakże proste lecz głębokie słowa: "demokracja jest najgorszą formą rządu, jeśli nie liczyć wszystkich innych form, których próbowano od czasu do czasu". Miało to miejsce na przemówieniu w Izbie Lordów 11 listopada 1947 roku.

Przykro mi, ale znam doktorów habilitowanych - nawet z tytułem profesora - wcale nie mądrzejszych od meneli. Wystarczy zresztą telewizornię otworzyć i posłuchać tych utytułowanych przez redaktorów-celebrytów zapraszanych.

A. Izdebski w 2006 roku:
Wiele osób w naszym kraju drwi z "moherowych beretów", uważając się za coś lepszego. Poprzez: formalne wykształcenie, poziom zamożności czy też odgrodzone miejsce zamieszkania uzasadniają swoje odcięcie się od plebsu. Dziś spokojnie można uważać się za inteligencką elitę, gdy błogo się łyka kit opakowany przez prezesów Dworaka, Waltera, czy Solorza, ale lekceważąc kit Ojca Rydzyka. Gorzej mają się ci, którym do intelektualnej strawy potrzeba czegoś więcej. W ofercie polskiej telewizji podstawą programową są, najczęściej na żenująco niskim poziomie, seriale i programy rozrywkowe, gęsto przetykane ogłupiającą reklamą. Książki w stosunku do naszych płac są przerażająco drogie. Prasa w swej masie kolorowo-ogłupiająca. Parę lat indoktrynacji i już inteligentowi wstyd publicznie czytać "Nie" lub nawet "Dziś", ale nie jest wstydem publiczne czytanie "Faktu" czy "Super Expresu", nawet wówczas, gdy na jednej stronie pomieszane jest softporno z harddewocją.

Nie najlepiej o nas sądził kilka lat temu profesor Stefan Opara:
"Żyjemy w kraju, w którym od lat często zdarzają się przypadki, gdy: - ludzie głupi obdarzani są zaszczytami i wysokim stanowiskami;
- czyny głupie są wychwalane i powszechnie aprobowane;
- głupi bohaterowie historyczni i literaccy stawiani są za wzór dla młodzieży".

A profesor Bronisław Łagowski widząc aktualne wydarzenia zauważa: "Do nieszczęścia dochodzi, gdy naród zostaje poddany takiemu praniu mózgów, że staje się dziwadłem w Europie. W tym praniu mózgów partia uchodząca za liberalną nie daje się wyprzedzić Radiu Maryja".

Na "ślepo" popieram demokrację dostrzegając jej wady. W Polsce jest zbyt mało, a nie zbyt dużo demokracji. Konieczną jest maksymalna decentralizacja władzy. Ludzie w gminach wcale nie są głupsi od ministrów, a radni od posłów.
Tak, oczekiwana demokracja to taka, gdzie głos i prawa mniejszości zostaną poszanowane. Strasznie daleko Polsce do tego, gdyż to, to nawet niewiele osób potrafi zrozumieć.

@@@
.

>Tak, oczekiwana demokracja to taka, gdzie głos i prawa mniejszości zostaną poszanowane.

Jest coś, co poprzedza poszanowanie (praw, jeśli są) mniejszosci, mianowicie szacunek dla różnorodności, inności w ogóle. Proszę zerknąć na wpisy internautów pod czymś, co odbiega od mizernej polskiej średniej: inna (niszowa) muzyka, inna sztuka, inna pasja, itp. Zdecydowana większość wpisów kpi z odmienności, często w języku wulgaryzmów i chamstwa. Różnorodność przyrody to jedna z jej fundamentalnych cech, a na poziomie społecznym mamy polską urawniłowkę, przede wszystkim katolicką, ale i rządową (postpezetpeerowską).

Demokracja jest jednym z elementów otwartego światopoglądu, akceptacją i tolerancją wobec oszałamiającej róznorodności procesu zwanego światem, jest jego konkretyzacją w przestrzeni społeczno-politycznej i etycznej.

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

.
>>>>Tak, oczekiwana demokracja to taka, gdzie głos i prawa mniejszości zostaną poszanowane.
>Jest coś, co poprzedza poszanowanie (praw, jeśli są) mniejszości, mianowicie szacunek dla różnorodności, inności w ogóle.
Nie bardzo rozumiem, zgadzając się z Panem w ocenie rangi "szacunku dla różnorodności, inności w ogóle", o nie wiem o co chodzi w tym "poprzedzaniu poszanowania praw"? Według mojej wiedzy szacunek dla odmienności i mniejszości, to wyższy poziom cywilizacji, a nie niższy (poprzedzający).

>Proszę zerknąć na wpisy internautów pod czymś, co odbiega od mizernej polskiej średniej: inna (niszowa) muzyka, inna sztuka, inna pasja, itp. Zdecydowana większość wpisów kpi z odmienności, często w języku wulgaryzmów i chamstwa.
Dokładnie tak, ale w świecie zwierząt jest podobnie, wszyscy odmieńcy są dyskryminowani, tak jest też na niższych poziomach ludzkiej kultury, a więc nie należy się dziwić, że podobnie jest w Polsce.

>Różnorodność przyrody to jedna z jej fundamentalnych cech, a na poziomie społecznym mamy polską urawniłowkę, przede wszystkim katolicką, ale i rządową (postpezetpeerowską).
Znowu mam kłopot ze zrozumieniem. Różnorodność przyrody jest banałem. "Polskie piekło" znamy od wieków. Oportunizm i konformizm są podstawowymi cechami społecznymi i zgodnie ludzką z naturą jest trzymanie się stada. Tylko wybitne jednostki są heretyckie, krytyczne wobec rzeczywistości i powszechnych poglądów. Nie zawsze mają rację, ale zawsze przynoszą korzystny ferment. Zupełnie nie rozumiem - co Pana boli - w kontekście tej rozmowy PZPR (tu już naprawdę jest bardzo dawno po pogrzebie)?

>Demokracja jest jednym z elementów otwartego światopoglądu, akceptacją i tolerancją wobec oszałamiającej różnorodności procesu zwanego światem, jest jego konkretyzacją w przestrzeni społeczno-politycznej i etycznej.
Wszystko to prawda, ale zacznijmy od rozumienia podstawowego: Demokracja - ustrój polityczny i forma sprawowania władzy, w których źródło władzy stanowi wola większości obywateli (sprawują oni rządy bezpośrednio lub za pośrednictwem przedstawicieli). Obecnie powszechną formą ustroju demokratycznego jest demokracja parlamentarna. pl.wikipedia.org/wiki/Demokracja
Wewnątrz takiej, praktycznie istniejącej, demokracji powinno się znaleźć poszanowanie praw mniejszości, szacunek dla różnorodności i inności.
Jest to nawet w naszej konstytucji, tyle że praktyka daleko od tego odbiega, a znakomita część polskiego społeczeństwa zupełnie nie potrafi zrozumieć o co - zwolennikom laickości państwa i poszanowania praw i wolności dla mniejszości - chodzi.

Pozdrawiam.

@@@
.

>61 proc. Polaków w ciągu ostatniego roku nie miało kontaktu z żadną książką...
Książka to tylko forma, a czytanie - czynność, a naprawdę chodzi o treść.

>>61 proc. Polaków w ciągu ostatniego roku nie miało kontaktu z żadną książką...
>Książka to tylko forma, a czytanie - czynność, a naprawdę chodzi o treść.
>

Chciałbym wierzyć, że w zgodzie z postępem technologicznym czytanie książek wyparte zostało przez analizę np. filmów Bergmana. Niestety, problem w tym, że za to czytanie nie ma czego podstawić.

---

I may disapprove of what you say,
But I will defend to the death your right to say it.

>Chciałbym wierzyć, że w zgodzie z postępem technologicznym czytanie książek wyparte zostało przez analizę np. filmów Bergmana. Niestety, problem w tym, że za to czytanie nie ma czego podstawić.
W takim razie ów problem powinien mieć inne określenie. Które albo powinno być w mądrych księgach wskazane, albo przez umiejętną analizę wykoncypowane. A skoro nie jest, to albo nie są księgi dosyć mądrymi, albo problem nieczytania książek tylko sobie wykoncypowano.

.
>W takim razie ów problem powinien mieć inne określenie. Które albo powinno być w mądrych księgach wskazane, albo przez umiejętną analizę wykoncypowane. A skoro nie jest, to albo nie są księgi dosyć mądrymi, albo problem nieczytania książek tylko sobie wykoncypowano.
Mądrość w najwęższym znaczeniu to umiejętność podejmowania uzasadnionych decyzji, które w dłuższej perspektywie przynoszą pozytywne rezultaty. W innym ujęciu można powiedzieć, że mądrość to umiejętność praktycznego wykorzystywania posiadanej wiedzy i doświadczenia. pl.wikipedia.org/wiki/Mądrość
Czyli mądrzejszy jest ten, który potrafi sam sobie wybrać lekturę dającą większe korzyści intelektualne. Ten który potrzebuje "imprimatur" - wskazówek autorytetów - co należy i warto czytać jest ograniczonym na własne życzenie.
Ciekawostka jest też tu inna jak wynika z wypowiedzi prawie nikt - z lekceważących problem oczytania - nie przeczytał referatu A. Izdebskiego, czyżby już był dla twitterowej inteligencji zbyt długi?
Zgadzam się z Szanowną Panią - nie każdy może i musi być muzykiem.
Ja umiem tylko grać na nerwach.

Pozdrawiam.

@@@
.

>Czyli mądrzejszy jest ten, który potrafi sam sobie wybrać lekturę dającą większe korzyści intelektualne. Ten który potrzebuje "imprimatur" - wskazówek autorytetów - co należy i warto czytać jest ograniczonym na własne życzenie.
Gdzie więc lokuje Pan samodzielnie wybierających nieczytanie?

>Ciekawostka jest też tu inna jak wynika z wypowiedzi prawie nikt - z lekceważących problem oczytania - nie przeczytał referatu A. Izdebskiego, czyżby już był dla twitterowej inteligencji zbyt długi?
To nie ciekawostka, lecz oczywistość, że tekst zdefiniowany jako przydługawy czytującym zwykle rzeczy krótsze nie dowiedzie nietrafności ich czytelniczych decyzji, bo zwyczajnie tekstu tego nie przeczytają. I słusznie, bo jaki sens czytać dzieło chybione. Żartuję, ale coś jest na rzeczy, jak w tym dowcipie.

Sekretarka w dużej firmie zanosi sporą kupkę listów motywacyjnych do szefa. Ten otwiera okno i wyrzuca połowę listów.
- Co pan robi? - pyta sekretarka.
A szef na to
- Pechowców nie potrzebujemy.

Tyle żart, zaś co do Izdebskiego, tematyka jego referatu nie całkiem w temat trafia.

.
>Gdzie więc lokuje Pan samodzielnie wybierających nieczytanie?
Jest to zupełnie średni mój problem. Oni już sami się ulokowali.

>To nie ciekawostka, lecz oczywistość, że tekst zdefiniowany jako przydługawy czytującym zwykle rzeczy krótsze nie dowiedzie nietrafności ich czytelniczych decyzji, bo zwyczajnie tekstu tego nie przeczytają.
Nie, nie dowiedzie, gdyż trzeba by go przed tym przeczytać, a to niemożliwe.

>I słusznie, bo jaki sens czytać dzieło chybione.
Tak, gdy czegoś się nie poznało, to sądy są pewne. Szkoda czasu na czytanie i refleksje nad tekstem, gdy wie się lepiej.

>Żartuję, ale coś jest na rzeczy, jak w tym dowcipie.
Wolę inny (ale to tylko dlatego, że zbyt dużo przeczytałem):

Na plaży leży tysiące małych żółwi do góry nogami.
Idzie starzec i przewraca je na nogi.
Gapiący się pyta - jest ich tysiące, a ty możesz przewrócić, tylko trochę - czy to nie wszystko jedno.
Starzec odpowiada - tym które przewrócę, to na pewno nie jest wszystko jedno.

Ot, inny kod kulturowy.

>Tyle żart, zaś co do Izdebskiego, tematyka jego referatu nie całkiem w temat trafia.
Proponuję jednak najpierw przeczytać - choć kawałek: [Załącznik], gdyż nawet Pani nie czuje jak się kompromituje.
Ale dla Pani i tak to nie ma żadnego znaczenia.

Miłego dnia.

@@@
.

>Jest to zupełnie średni mój problem. Oni już sami się ulokowali.
Najpewniej, ale przecież nie w Pańskiej niespójnej z powodu ich przeoczenia teorii.

>Tak, gdy czegoś się nie poznało, to sądy są pewne. Szkoda czasu na czytanie i refleksje nad tekstem, gdy wie się lepiej.
Czy nie Pan twierdził, że nikt nie czyta wszystkiego, oraz że mądrze jest dokonywać wyboru?

> tym które przewrócę, to na pewno nie jest wszystko jedno.
Tylko cóż to znaczy, skoro starcem bywa czytelnik, a autorom jest nie wszystko jedno?

>Ot, inny kod kulturowy.
Wątek wydaje się być o tym, że to jest lepszy kod. Bo i pewnie, że lepszy. Tylko że dowodzenie truizmu o pożytkach z czytelnictwa jest dla odmiany spoza mojego kodu kulturowego.

> nawet Pani nie czuje jak się kompromituje
Byłoby fair, gdyby Pan tej mojej kompromitacji dowiódł, bo z referatu podającego nieprawdziwe dane i posługującego się spolszczoną pisownią nazwiska amerykańskiego prezydenta nie moja kompromitacja przecież wynika.

.
>Wątek wydaje się być o tym, że to jest lepszy kod. Bo i pewnie, że lepszy. Tylko że dowodzenie truizmu o pożytkach z czytelnictwa jest dla odmiany spoza mojego kodu kulturowego.
Tak, zdecydowanie daje się to zauważyć, iż należymy do innego kodu kulturowego, co uniemożliwia mi zrozumienie sensu wypowiedzi Szanownej Pani. Dlatego zapewne ma Pani rację, ale ja jej dostrzec nie umiem.

@@@
.

>Książka to tylko forma, a czytanie - czynność, a naprawdę chodzi o treść.<
I to naprawdę nie wszystko - treść trzeba jeszcze zrozumieć.

---

"Jestem w kłopotliwym położeniu; zaplątałem się w życie bez własnej zgody."

>>Książka to tylko forma, a czytanie - czynność, a naprawdę chodzi o treść.<
>I to naprawdę nie wszystko - treść trzeba jeszcze zrozumieć.
Do czego forma ma szansę walnie się przyczyniać, stąd moja aprobata dla alternatywnych, a zwłaszcza zaawansowanych technologicznie sposobów przekazu.

>Do czego forma ma szansę walnie się przyczyniać,<
Rzeczywistość, w tym temacie, raczej skrzeczy.
W przypadku książki forma jej podania niewielki ma wpływ na zrozumienie jej treści (czytanie ze zrozumieniem).
Służyć może jako inspiracja (zachęta) lub/i ułatwiać dostęp - choćby w zaawansowany technologicznie sposób.

---

"Jestem w kłopotliwym położeniu; zaplątałem się w życie bez własnej zgody."

>W przypadku książki forma jej podania niewielki ma wpływ na zrozumienie jej treści
Chodzi jednak o formę podania TREŚĆI, nie książki.

Kiedy pisałam "Książka to tylko forma, a czytanie - czynność, a naprawdę chodzi o treść" - do czego się Pan odnosił, rozróżniłam właśnie "treść" i "książkę", tę drugą poddając pod osąd jako formę.

>(czytanie ze zrozumieniem).
No właśnie.