Wolne media, wolni ludzie, związek przyczynowo skutkowy między tymi poszczególnymi hasłami jest oczywisty; wynika w bezpośredni sposób z tego jak demokracja się rozwija, jak rozwija się system polityczny, a jak rozwija się wraz z nim system medialny. Z historii politycznej Stanów Zjednoczonych, ale i z historii systemu medialnego, bardzo wyraźnie wynika, że tam w ogóle być może nawet nie byłoby dnia niepodległości albo byłby dużo, dużo później, gdyby nie wolne gazety. Najpierw bowiem powstawały tam gazety. Powstawały z oporami naprawdę dużymi w poszczególnych regionach. Mimo tych trudności niezależne gazety, które krytykowały władze kolonialne, robiły to tak skutecznie, że dzięki właśnie nim, dzięki ich pozycji, zwłaszcza na poziomie lokalnym, rzeczywiście w końcu udało się doprowadzić do wyzwolenia. I gdziekolwiek byśmy nie sięgnęli, w którekolwiek rejony historii systemów medialnych, także w Europie, może nawet przede wszystkim w Europie Zachodniej, znajdujemy przykłady, które nierozerwalnie wprost mówią o tym, że bez wolnych mediów nie ma ani wolnego wyboru politycznego, ani demokracji, która systemem doskonałym może nie jest, ale lepszego nigdy nie wymyślono. A i wreszcie, że kraje, w których coś się niedobrego dzieje z mediami, mają wprost władzę, która jest autorytarna bądź dyktatorska. Przykładów nie trzeba daleko szukać, to jest Rosja, to są niektóre kraje dyktatorskie, jak chociażby Korea Północna, to są Chiny blokujące dostęp do szeroko rozumianego Internetu. Oczywiście na każdą technikę znajdzie się 2 technikę, ale mimo wszystko, kiedy się uderza w duże punkty węzłowe systemu medialnego, zwłaszcza w telewizję, która wciąż pozostaje bardzo ważna, mamy do czynienia rzeczywiście z dużym zagrożeniem także dla naszej osobistej wolności. Ludzie zaczną to rozumieć wtedy, kiedy w jakichś mniejszych lub większych sprawach ich samych zacznie to dotyczyć. Jeżeli nie pomogą sądy, jeżeli nie pomoże lokalna społeczność, jeżeli zderzenie z aparatem państwowym będzie przypominało zderzenie ze ścianą albo z limuzyną pani premier, to wtedy nagle się okaże, że nawet już sąd nie pomoże i nie będzie nawet medium, do którego będzie się można odwołać, które przeczyta maila, przeczyta korespondencję, wyślę reportera i zainterweniuje obywatelsko. I to jest przerażające. Przed tym trzeba się obronić. Tego typu zakusy już się udawały. Od tego w ogóle zaczęło się fundowanie systemów totalitarnych w Europie - Niemcy lat 30; Związek Sowiecki; współczesna Rosja i teraz jeszcze Węgry. Przypomnę, że Jarosław Kaczyński i Ryszard Terlecki odgrażali się, że z Internetem też będą chcieli zrobić porządek. I to jest chyba problem, który w tym momencie mamy. Zauważmy jak w gruncie rzeczy jesteśmy bezbronni, kiedy się okazuje, że władza może uchwalić każdą legislacyjną bzdurę, że władza może całkowicie użytkowo traktować prawodawstwo, praworządność w stanowienie prawa w Polsce po to, żeby uderzyć w media. Ta nowela ustawy o radiofonii i telewizji wymierzona jest tylko w jednego nadawcę. Stąd jej nazwa lex, ale dotyczy wolności wszystkich wolnych mediów. Przypomnijmy sobie, co się stało z mediami lokalnymi, z mediami dawnej grupy. Przypomnijmy sobie co się działo chociażby gdy dewastowano Trójkę, program Polskiego Radia. Poszło z pozoru o piosenkę, ale myślę, że władza tylko czekała na taki pretekst, żeby w końcu tę Trójkę praktycznie zmieść, zmasakrować ją, doprowadzić praktycznie na dno. Radio, które poprzez swoje piękne tradycje, które ma nie tylko tradycję dziennikarstwa muzycznego, ale także wielu innych gatunków, takich jak reportaże czy chociażby słuchowiska. Poszło o piosenkę? Gdy przypomnimy sobie prawicową literaturę tamtego okresu o resortowych dzieciach, które pracują w tym radiu i tym podobne "eseje", to w nich właściwie znajduje się prosty skorowidz, co ta władza myśli o wolnych mediach, co ta władza myśli o dziennikarzach, ubliżając im od ubeków, agentów, i tam bardzo wyraźnie jest ostrze wymierzone w pewne konkretne media i dziennikarzy - między innymi - programu 3 Polskiego Radia i TVNu. Jednak sądzenie, że jeśli się zamknie usta niezależnym mediom, to prawda nie przebije się do świadomości, do opinii publicznej, może się jawić jedynie w głowach głupców. Pokazać, jak kiedyś wyglądała bibuła? Historia mediów w czasach systemu medialnego, który był całkowicie komunistyczny PRLowski, jest żywym przykładem, że naród zawsze znajdzie sposób żeby obejść cenzurę. Dzisiaj tym bardziej nie da się już praktycznie postawić takich barier i tak odciąć ludzi od informacji, jak na przykład można było to robić jeszcze w latach osiemdziesiątych, ale nawet i wtedy władze PRLu nie robiły tego dostatecznie dobrze, więc sądzić , że dzisiaj się TEJ WŁADZY uda, jest duża naiwnością, tak jak naiwnością jest sądzić, że uda się tej skorumpowanej władzy ukryć niewygodne dla niej sprawy.