Redakcja ma podobną ocenę tekstu "Od antypsychologizmu...", co i ty. Czasami jednak publikujemy teksty z którymi redaktor się nie zgadza. I dlatego na końcu tego tekstu umieszczony został link do tekstu Tomasza Witkowskiego, krytycznego wobec tego rodzaju wywodów. Niemniej jednak dystans redakcji powinien być wyraźniej uwidoczniony, dlatego obecnie przeniosłem go do działu "Inny punkt widzenia", gdzie publikujemy teksty, które wychodzą poza linię programową portalu.

Witam serdecznie,

Bardzo się cieszę, że sprawa tak się zakończyła, ponieważ swego czasu sam rozważałem napisanie do Redakcji właśnie w sprawie tego artykułu, i tego autora.

Chciałbym tutaj zwrócić uwagę na inne teksty tegoż autora, obecne w serwisie:

www.racjonalista.pl/kk.php/s,8048/k,2
"Zwracając się w stronę praktyki nie można pominąć dorobku zorientowanych lingwistycznie terapeutów amerykańskich. Należy też zauważyć, że szczegółowym zastosowaniem naukowego programu kognitywistyki do metod i technik psychologii praktycznej jest NLP - programowanie neurolingwistyczne w psychologii."

www.racjon(*)olingwistyczne.a.rehabilitacja
"Autor niniejszego artykułu opisuje zarówno doświadczenia własne, jak i obserwowanych osób, które skorzystały z pomocy NLP. Na samym sobie doświadczył dobrodziejstw tego kierunku psychoterapeutycznego i może w szczegółowej formie opisać zastosowanie poszczególnych segmentów tej metody"

www.racjon(*)lnego.srodka.wywierania.wplywu
(Kolejna apologia NLP)

Stanowczo protestuję przeciwko propagowaniu na tym portalu pseudonauki, jaką jest NLP.

Zwracam się z prośbą do Redakcji o ponowne rozważenie czy w/w teksty powinny znaleźć się na tym portalu. Czy z równą ochotą będziecie publikować teksty o praktycznym wykorzystaniu astrologii lub alchemii?

PS.
Dodatkowo proponuję rozważyć ponowną ocenę tego tekstu:

www.racjonalista.pl/kk.php/s,1915
Powód: opieranie się tylko na tekstach aktów prawnych PRL, w oderwaniu od faktycznej sytuacji (braku) praw obywatelskich w PRL, skutkuje niesamowicie naiwną argumentacją i konkluzją autora (w ostatnim akapicie). Konkluzja jest w swej naiwności wręcz żenująca, nijak się ma do tematu artykułu.

Pozdrawiam,
ARG

---

Wyjdź z domu - może przed Twoim blokiem dyskutują racjonaliści!

   Co do NLP całkowicie się z Tobą zgadzam i masz tu moje poparcie. Pewne wątpliwości budzi jednak we mnie końcowa Twoja propozycja:

>Dodatkowo proponuję rozważyć ponowną ocenę tego tekstu:
>www.racjonalista.pl/kk.php/s,1915
>Powód: opieranie się tylko na tekstach aktów prawnych PRL, w oderwaniu od faktycznej sytuacji (braku) praw obywatelskich w PRL, skutkuje niesamowicie naiwną argumentacją i konkluzją autora (w ostatnim akapicie). Konkluzja jest w swej naiwności wręcz żenująca, nijak się ma do tematu artykułu.

   Konkluzja Dawida Ropuszyńskiego, o której piszesz, brzmi następująco:

Cytat:

   Przede wszystkim zauważ, że tematem artykułu jest w zasadzie jedynie stosunek władz PRL do religii, przy czym - dodajmy - mowa w nim o "wolności sumienia w prawie PRL". Zatem autorowi chodzi przede wszystkim o przepisy, które przecież wiernie cytuje. Do realiów życia (czyli, jak piszesz, do "faktycznej sytuacji") ten artykuł się raczej nie odnosi. A jednak wg mnie tak też wyglądała praktyka w PRL, co jest o wiele ważniejsze. Moje obserwacje pokrywają się tym, co nazywasz "naiwną konkluzją" Autora, tzn. podobnie jak Autor, uważam, że:

Cytat:
   To, że zgadzam się z p. Ropuszyńskim ma, jak mniemam, dość solidne podstawy. Przeżyłem praktycznie cały PRL i nie zaobserwowałem, żeby represjonowano ludzi za wiarę. Co więcej, z represjami tego rodzaju nie spotykali się nawet szeregowi członkowie partii. Wiem co mówię, gdyż choć sam do partii nie należałem, miałem - jak każdy - wśród swoich przyjaciół wielu członków PZPR, z czego większość była ludźmi wierzącymi (!) Oczywiście problem zaczynał się wtedy, gdy religię uprawiał wyższy czynownik aparatu, zwłaszcza jeśli czynił to ostentacyjnie, a także wtedy, gdy jakiś dostojnik kościelny próbował zbytnio się wtrącać do polityki. Ale to oczywiście zupełnie inna sprawa.

   I oczywiście nie chcę też przez to powiedzieć, że w PRL nie były łamane żadne inne prawa.

Z pozdrowieniami - M
*

.
>Co więcej, z represjami tego rodzaju nie spotykali się nawet szeregowi członkowie partii.
Jak mogli, gdy w epoce gierkowskiej, kiedy liczebność PZPR przekroczyła rekordowe 3 miliony członków, wewnętrzne badania światopoglądowe pokazały, że do katolicyzmu przyznaje się ponad 60% tzw. aktywu partyjnego. Badania te były dobrze znane kierownictwu (wykonane zresztą na jego zlecenie), co powodowało nie tylko przymykanie oczu na masowy udział w praktykach religijnych, ale także praktycznie bardzo dobre (choć oficjalna propaganda głosiła inaczej) dogadywanie się z Episkopatem.

Kto dziś potrafi wyjść poza propagandę to bez trudu znajdzie potwierdzenia tego dogadywania się. Chociażby w książkach Rainy, czy w "Listach pasterskich".
Ale kto by myślał racjonalnie, gdy moda jest zupełnie inna.

Pozdrawiam.

@@@
.