>To onanizm chorobą jest? A tom się w młodzieńczych latach wychorował?

A nie?

To, że jacyś tam psychologowie pod naciskiem lewacko-onanistycznego lobby zaczęli nazywać to normalnym zachowaniem, nie zmienia jego prawdziwie patologicznego charakteru.

Każdy wie, że onanizm jest wbrew naturze. Gdyby wszyscy byli onanistami ludzkość by wymarła. Ponadto, ręce nie służą do... i w ogóle.

---

dnoterlikowskiego.blogspot.com/

>Każdy wie, że onanizm jest wbrew naturze. Gdyby wszyscy byli onanistami ludzkość by wymarła. Ponadto, ręce nie służą do... i w ogóle.

Żartowałem z onanizmu wieku młodzieńczego, Sylwku. Jeśli komuś nie udało się rozstać z masturbacją w tamtych miodowych latach istotnie może mieć teraz problem; samogwałt może bowiem przejść w uzależnienie.

A także może spowodować obniżenie płodności, zaburzenia i spadek popędu doprowadzając niekiedy do całkowitej lub częściowej impotencji. Może ponadto obniżać zdrowy pociąg do osób płci przeciwnej.

Jednak w spisie chorób - onanizmu nie widzę.
www.cai.pl/

Warto też zajrzeć do nieocenionej skarbnicy mądrości Wiki:
"Masturbacja najczęściej nie powoduje chorób fizycznych. Nie ma naukowych dowodów na związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy masturbacją, a jakimkolwiek zaburzeniem psychicznym. Nadmierne lub kompulsywne zachowania seksualne są postrzegane jako raczej objaw, a nie przyczyna. Jest traktowana jako normalne zachowanie pojawiające się na wszystkich etapach życia człowieka".

Tamże:

"Badania Alfreda Kinseya pokazały, że w swoim życiu masturbowało się 92% mężczyzn i 62% kobiet. W badaniu na reprezentatywnej grupie Brytyjczyków do masturbacji w okresie czterech tygodni przed badaniem przyznało się 73% mężczyzn i 37% kobiet".

Widzę, gamo, żeś nie bardzo zrozumiał sens mojej wypowiedzi.

---

dnoterlikowskiego.blogspot.com/

>Widzę, gamo, żeś nie bardzo zrozumiał sens mojej wypowiedzi

Hm, cóż jeśli chodziło ci o to żem sobie w wieku młodzieńczym tęgo "pochorował" to żart swój podtrzymuję (tym razem bez pytajnika, który mi w tamtą odp. wskoczył nieopatrznie). Innego sensu twego postu już się nie domyślę.

   No popatrz - ten cytat wygląda prawie identycznie, jak tekst uzasadnienia przeróbki homoseksualizmu z dewiacji płciowej na niestandardowość pomrocznie jasną, wysmażony przez Habilipalantów z WHO.

>To jednak jeszcze nic!
   Ale i tak mię przekonałeś do rozpuku.

>Ciąg Dalszy Nieuchronnie Nastąpi .
   Przecie nigdzie nie napisałem, że wątpię w płodność dubo-smalną osobników zaklęciami świat sprawiedliwy urządzających.

Następuje taki oto:

"Nietylko zresztą zmysły i ich narządy ulegają spustoszeniom, powodowanym rozpustą, nawet mózg traci swą sprawność i dzielność. Pamięć znacznie słabnie, a potem całkowicie zanika, uwaga, konieczna dla otrzymania i zrozumienia rozmaitych myśli, nie daje się skupić, poziom inteligencji obniża się. Daje to początek niedorozwojowi umysłowemu, manji, melancholji, hypochondrji, histerji i całemu orszakowi nerwowych chorób. Ośrodki mózgu, które zarządzają czynnościami organizmu, tracą z tego powodu sprawność. Te zaburzenia wyrażają się w drżeniu członków, skurczach mięśni, konwulsjach, katalepsji, epilepsji, a także wykrzywieniu się kręgosłupa i szeregu innych cierpień. Nieumiarkowanie w stosunkach płciowych sprowadza także wielkie mnóstwo chorób: apopleksję, epilepsję, konwulsje, chorobliwe łamanie w kościach - a to wszystko są naturalne skutki nierozsądnej utraty nasienia.
Samobójstwa śród młodzieży, szerzące się w ostatnich czasach, niewątpliwie winny być przypisywane temu nałogowi - onanizmowi. Osobnicy, oddający się samogwałtowi, tracą wszelką zdolność do logicznego wnioskowania i uczenia się. Wzrok ogromnie słabnie i tak zwana 'zielona woda' jest jednem z następstw nieumiarkowanego szafowania nasieniem.
Częste utraty sił życiowych osłabiają wszystkie twardsze części ciała, wywołują lenistwo, tęsknotę, apatję, wycieńczenie, czasami nawet gruźlicę i przytępienie zmysłów, a co z tego wynika głupkowatość, senność, nieprzytomność, paraliże i konwulsje.(...)

(Pewnikiem jakieś 95 % Forum już u siebie objawy rozpoznało. Ale co tam - dalej, dalej! Nie ustawajmy w dążeniu do Prawdy)

"Mięśnie chorego stają się coraz to słabsze, ciało niedołężnieje i wiotczeje, chód jest powolny i cichy. Powstają zaburzenia w trawieniu, oddech staje się złowonny, a wewnętrzne narządy poczynają funkcjonować nieprawidłowo. Od stóp do głowy chorego często przebiegają nerwowe dreszcze, oddech jest głęboki i ciężki, cera blada lub brudno-żółta, a na twarzy, przedewszystkiem na czole, zjawiają się pryszcze, usta rozszerzają się, nos zaostrza się i występuje naprzód, oczy okalają sinawe pólkola, zapadają, stają się mętne i tracą wyraz i moc. Chory przybiera wygląd smutny i ponury. Nadzwyczajne zdenerwowanie staje się powodem zupełnie nieuzasadnionych łez. Wzrok i pamięć coraz bardziej słabną. Rozum nie jest w stanie pracować w należyty sposób, siła wyobraźni tworzy jedynie chimery i bezpodstawną bojaźliwość. Chorego na najmniejsze napomknięcie względem władnącego nim nałogu dręczą niemiłe wstrząsy i dreszcze. On czerwieni się ze wstydu i opuszcza oczy. Nieszczęśliwy wreszcie obawia się spojrzenia kobiet i unika wzroku mężczyzn. Jego duchowa siła jest złamana, a sumienie ciągle torturują wyrzuty. Niezależnie od woli nasieniotoki występują zazwyczaj w nocy, a w dzień chory odczuwa całkowity brak sił, przyczem towarzyszy często ból głowy, szum w uszach, konwulsyjne wstrząsy, a niekiedy zjawienie się paraliżu.
Zupełnie tak samo zęby i włosy ulegają wszystkoniszczącemu wpływowi skutków nadużyć. Wzrost włosów z powodu nieumiarkowania w zmysłowych przyjemnościach zmniejsza się, potem całkowicie ustaje i włosy wypadają. Niedostateczność albo zupełny brak owłosienia na twarzy także bardzo często świadczą o złych zmysłowych przyzwyczajeniach. Zęby pokrywają się czarną warstwą, łatwo ulegają gniciu, które wkrótce powoduje zupełne ich wypadnięcie.

O, Jezu Chryste!!!

Cżyżby już żadnej nadziei nie stało???

O tym dowiesz się, Drogi Czytelniku, w następnym odcinku... .

>Następuje taki oto:
> "Nietylko zresztą zmysły...

   Właśnie, mnie się niektóre zmysły lekko przegrzewają.

>O tym dowiesz się, Drogi Czytelniku, w następnym odcinku... .
   Bardzo mocny przymus czujesz?

>>O tym dowiesz się, Drogi Czytelniku, w następnym odcinku... .
>   Bardzo mocny przymus czujesz?

Nie ja ten wątek otworzyłem. Odcinek 3 - wkrótce.

>>   Bardzo mocny przymus czujesz?
>Nie ja ten wątek otworzyłem. Odcinek 3 - wkrótce.

   Myślałem, że socjalistom tylko politycznej poprawności nigdy dość.

>   Myślałem, że socjalistom tylko politycznej poprawności nigdy dość.
Bredzisz. I wiesz, że bredzisz, Nie idź tą drogą,

>I wiesz, że bredzisz, Nie idź tą drogą,
   Nie sil się na gadanie za mnie.

   Chodzę gdzie chcę i jak chcę - nie lubię chodzić na niczyim pasku, więc te brednie weź sobie z powrotem i nie częstuj mnie swoją obrożą.

>Czyzby już żadnej nadziei nie stało???
>O tym dowiesz się, Drogi Czytelniku, w następnym odcinku... .

Chwalić Boga, są na Forumie dostępni Bezkompromisowi Dzieci Obrońcy, na których wiedzy o zboczeniach, tudzież pedagogicznym podejściu, polegać można niechybnie .

Należy, zapewniać onanizujące się dziecko w swojej ku niemu przychylności i mówić mu o wielkich czynach, jakich się po niem spodziewają, napominać o rodzicach i osobach ukochanych przezeń, o tym zawodzie, na który będą narażeni, jeżeli ich nadzieje nie spełnią się; opisać mu bez ogródek, ale też bez przesady, jak zgubne są następstwa nałogu, któremu się ono oddaje; dać do zrozumienia, że te następstwa przejawiają się nie po paru tygodniach czy miesiącach, lecz u wielu ciągną się przez kilka lat i wreszcie wybuchają z ogromną siłą; wyjaśnić mu to na przykładach; opowiedzieć, że ludzie, którzy przez kilka lat onanizują się, a w dodatku używają napojów alkoholowych w końcu zawsze będą ukarani gruźlicą, łamaniem w kościach i zupełnem wycieńczeniem; uciekać się w celu uratowania go do religijnych napominań; wywrzeć nacisk na serce i rozum zbłąkanego, mówiąc mu o wszechwładzy i sądzie Boga, przed którego oczami żadne nawet najlepiej ukryte miejsce ani najciemniejsza noc nie ukryje; skreślić przed niem obraz wielkiego znaczenia człowieka; mówić mu, że ono w przyszłości stać się może dobroczyńcą i podporą swoich bliskich, narysować przed niem wszystkie przyjemności stanu małżeńskiego i rodzinnego i wskazać mu, jak ono je psuje, zaspokajając swe chuci na swój sposób; usuwać od onanizującego się wszystkie wymienione powodu do nałogu , a mianowicie: pierzyny, odzież, która uciska narządy płciowe i t. p. i dostarczać mu lektury zgodnej z obranym celem, bo dobra książka może być w tym wypadku silnem wsparciem; wprowadzić je w towarzystwo ludzi prawdziwie moralnych; jeżeli zaś dziecko mocno się już przywiązało do nałogu, to należy zmusić je na pewien czas do zmiany trybu życia, naprzykład, dostarczyć mu sposobności robienia spacerów w odległe okolice w towarzystwie człowieka wykształconego i czystej moralności w celu poprawy trzeba podawać różne przykłady - tak, naprzykład, wskazywać na smutne i złe skutki onanizowania się, jak też na kwitnące zdrowie, wesołość, siłę i jasność ducha, jako na nagrodę cnoty, ponieważ doświadczenie poucza, iż przykład silniej działa nietylko na dzieci, lecz także na dorosłych; przykład posłuży ich moralnemu wykształceniu lepiej niż wszystkie przepisy, objaśniania i dowody, bo verba docent, exempla trahunt.

Wszystkie cytaty za:

Grzechy młodości. Jak uchronić siebie od przedwczesnego wycieńczenia i upadku sił. Przystępny i zrozumiały zbiór środków, jak uwolnić się od szkodliwych następstw nadużyć płciowych i nadmiernej utraty sił życiowych.
Przełożył i opracował według dzieł: BINDERA, HEGERA, JOUSANE, JOULIENE i DEBEE
w.w.

WYDANIE 3-cie

WILNO
Drukowano w księgarni "LUX" - Wilno, Portowa 7
1930

ss.39-65.

Tak właśnie, drogi Jurku . Gdy znów Cię najdzie ochota czyje zboczenia prostować - służę też donosami o Mańkuctwie Wszetecznym, co to Niewinnym Dzieciaczkom nie tylko komfort doczesny, ale i Zbawienie Wieczne odbiera... .

>Gdy znów Cię najdzie ochota czyje zboczenia prostować...

   Jeśli będziesz kiedyś chciał zrozumieć mój tekst - daj cynk, może mi się zechce napisać wersję uproszczoną, dla Janosików.

   Bo na wersje uniemożliwiające manipulacyjki nie chce mi się silić - piszę jak chcę.


Edycja.
   Nie pytam: po co się tak napracowałeś, bo prawie na pewno wiem, a jeśli Ty też znasz prawdziwe motywy swoje i big_zyda, to mnie... właściwie już wisi.

>Drukowano w księgarni "LUX" - Wilno, Portowa 7

EDIT: Mój Błąd z rozpędu wynikły.
W oryginale jest: w druarni (dokładnie tak! - big_zyd) "LUX"
Też piękne .

Nie interesuje mnie, czy homoseksualizm jest chorobą, zboczeniem, dewiacją, odchyleniem czy orientacją.

Interesuje mnie natomiast, czy przywolenie na praktykowanie homoseksualizmu istotnie zagraża dobru społecznemu i prywatnemu: zdrowiu, życiu, własności i innym dobrom osób niezaangażowanych w homoseksualizm. Dotychczas nie widziałem wyników badań potwierdzających taką tezę. Praktykujący homoseksualiści nie stanowią więc dla mnie ze względu na swoje praktyki seksualne zagrożenia. Nawet dla dzieci, jak się okazuje, nie stanowią, bo dość powszechne przekonanie, że homoseksualizm wiąże się z pedofilią, nie zostało dowiedzione. A skoro tak, skoro nie roszczą sobie prawa do decydowania o tym, co dla mnie lepsze, jak mam żyć, co mi wolno - dlaczego ja miałbym wtrącać się w ich życie albo rzucać im kłody pod nogi?

Pytanie nie brzmi więc, czy to choroba, tylko czy jest jakikolwiek sens zajmować się sprawą. Skoro nie ma zagrożenia, to postuluję zrezygnować z wszelkich ograniczeń utrzymujących się siłą tradycji a dotykających homoseksualistów. Jednym z tych ograniczeń jest niemożność występowania przed państwem jako para, co skutkuje dotkliwymi niedogodnościami w życiu codziennym.

Dygresja: Dlaczego jedyną poprawną odpowiedzią na pytanie "a kim pan/pani jest dla chorego/zatrzymanego/więźnia/zmarłego?" ma być "rodziną" albo "mężem/żoną"? Dlaczego odpowiedź nie mogłaby brzmieć "partnerem/partnerką"? Skoro wiążę się z kimś na co dzień, czy w hetero- czy homoseksualnym związku na kocią łapę, czy w aseksualnym związku przyjacielskim, to mogę chcieć, aby osoba bardzo ważna w moim życiu - partner - mogła mnie odwiedzać w szpitalu, więzieniu, odbierać korespondencję pod moją nieobecność, wspólnie zaciągnąć kredyt, korzystać z jednego konta, dostać spadek (zamiast matki, która być może mnie wyklęła i nie raczyła ze mną porozmawiać od 20 lat) albo zadecydować o pochówku. Temu właśnie służyć ma instytucja "związku partnerskiego", którą gorąco popieram.

>Nie interesuje mnie, czy homoseksualizm jest chorobą, zboczeniem, dewiacją, odchyleniem czy orientacją.
   Mnie też to interesowałoby zupełnie, gdyby w ślad za tymi definicjami nie szły skutki prawne w postaci dodatkowych przywilejów cudzym kosztem.

>Temu właśnie służyć ma instytucja "związku partnerskiego", którą gorąco popieram.
   Jestem za.

>   Mnie też to interesowałoby zupełnie, gdyby w ślad za tymi definicjami nie szły skutki prawne w postaci dodatkowych przywilejów cudzym kosztem.

Jakich "dodatkowych przywilejów"? Czyim kosztem?

>Jakich "dodatkowych przywilejów"? Czyim kosztem?
   Np. przywileju adopcji dzieci, kosztem ich prawa:

Art. 114. [Przysposobienie małoletniego] § 1. Przysposobić można osobę małoletnią, tylko dla jej dobra.

>>Jakich "dodatkowych przywilejów"? Czyim kosztem?
>   Np. przywileju adopcji dzieci, kosztem ich prawa:
>Art. 114. [Przysposobienie małoletniego] § 1. Przysposobić można osobę małoletnią, tylko dla jej dobra.

Czy to aby na pewno "dodatkowy" przywilej? Heteroseksualiści cieszą się tym przywilejem od wieków.

Czy to aby na pewno "kosztem praw dzieci"? Nie znam żadnych wyników badań potwierdzających tezę, że dzieci wychowywane przez pary homoseksualne mają gorzej, albo choćby że same zostają homoseksualistami. A co najmniej kilka długookresowych badań zjawiska prowadzi się na świecie od wielu lat.

Na argument, że badania są lewe, mogę mieć tylko jedną odpowiedź: proszę mi pokazać badania prawe. Póki ich nie będzie, owe 'lewe' są jedyną dla mnie przesłanką do wyciągania w sprawie wniosków. Badaniom tym, czyli nauce, ufam bardziej niż indywidualnej (w tym swojej) czy zbiorowej intuicji. Intuicja zawodzi mnie w sprawach czasoprzestrzeni, stanów skupienia i prądu elektrycznego, więc nie darzę jej zaufaniem w sprawach psychologii i wychowania, na których nie znam się zupełnie.

>Czy to aby na pewno "dodatkowy" przywilej?
   A każdy heteroseksualista może sobie dziecko adoptować, bo mu się nudzi?
   Przeczytaj coś o adopcji - znajomość tematu naprawdę nie przeszkadza w dyskusji.

>Heteroseksualiści cieszą się tym przywilejem od wieków.
   Nie piszę o żadnych wiekach, tylko o Polsce teraz.

>... dzieci wychowywane przez pary homoseksualne mają gorzej...
   W Polsce są dyskryminowane przez otoczenie z akcentem na prześladowanie przez rówieśników.

>Intuicja zawodzi mnie w sprawach (...) psychologii i wychowania, na których nie znam się zupełnie.
   Więc piszesz, by sobie popisać? Nudzisz się?

   Z nudów zaadoptuj jakieś dziecko, jeśliś hetero.

>   A każdy heteroseksualista może sobie dziecko adoptować, bo mu się nudzi?
>   Przeczytaj coś o adopcji - znajomość tematu naprawdę nie przeszkadza w dyskusji.

Znam temat na tyle, by wiedzieć poniższe:
- nie każdy heteroseksualista może zaadoptować dziecko.
- nie każdy homoseksualista mógłby zaadoptowac dziecko, gdyby weszły w życie pomysły organizacji gejowskich.
W zrównywaniu praw nie chodzi o uzyskanie preferencji dla homoseksualistów przy adopcji, lecz o niewykluczanie ich z możliwości ubiegania się o adopcję ze względu na homoseksualizm. Twoja sugestia, jakoby homoseksualiści chcieli "dziecko zaadoptować, bo im się nudzi", jest absurdalna - dlaczegóż bowiem ich motywacja miałaby się różnić od heteroseksualnej? Sugestia, jakoby w proponowanych zmianach zawarto 'bonusy' dla gejów jest zaś nierawdą. Całość Twojej wypowiedzi oceniam jako bardzo nieudaną manipulację.

>>... dzieci wychowywane przez pary homoseksualne mają gorzej...
>   W Polsce są dyskryminowane przez otoczenie z akcentem na prześladowanie przez rówieśników.

Gdyby _takie_ przesłanki brać pod uwagę, z adopcji należałoby także wykluczyć mniejszości religijne, w tym ateistów, oraz rasowe ("a bo w szkole się śmieją że mój tata jest asfaltem"). Mówmy o konkretach: o szansie dziecka na prawidłowy rozwój emocjonalny i społeczny, na edukację, na życie w godnych warunkach, na ciepło, miłość, troskę, opiekę etc. etc. To tymi sprawami zajmowały się badania. I okazało się, że tego właśnie 'dzieciom gejów' nie brakuje (lub inaczej: brakuje statystycznie w tym samym stopniu, co 'dzieciom hetero').

>>Intuicja zawodzi mnie w sprawach (...) psychologii i wychowania, na których nie znam się zupełnie.
>   Więc piszesz, by sobie popisać? Nudzisz się?
>   Z nudów zaadoptuj jakieś dziecko, jeśliś hetero.

Sprowadzasz rozmowę na poziom personalny. Nieudolnie zresztą.

Kto przeczytał uważnie moją wypowiedź dostrzegł na pewno, że przeciwstawiam intuicje (swoje, innych i zbiorową) nauce (tj. wynikom badań) i ufam tym drugim, odrzucając intuicję, która jest zawodna.

>- nie każdy heteroseksualista może zaadoptować dziecko.
>- nie każdy homoseksualista mógłby zaadoptowac dziecko, gdyby weszły w życie pomysły organizacji gejowskich.
   Więc jeśli nie każdy, to nie jest przywilej dla niektórych?

>W zrównywaniu praw nie chodzi o uzyskanie preferencji dla homoseksualistów przy adopcji, lecz o niewykluczanie ich z możliwości ubiegania się o adopcję ze względu na homoseksualizm.
   Jakie zrównywanie praw?
   Piszesz nie na temat - to wątek o przywilejach i nieingerowaniu w cudze życie celem poprawy własnego.

>... dlaczegóż bowiem ich motywacja miałaby się różnić od heteroseksualnej?
   A dlatego, że pary hetero są akceptowane społecznie, a homo nie.

>Sugestia, jakoby w proponowanych zmianach zawarto 'bonusy' dla gejów jest zaś nierawdą. Całość Twojej wypowiedzi oceniam jako bardzo nieudaną manipulację.
   Najpierw to udowodnij.

>>   W Polsce są dyskryminowane przez otoczenie z akcentem na prześladowanie przez rówieśników.
>Gdyby _takie_ przesłanki brać pod uwagę, z adopcji należałoby także wykluczyć mniejszości religijne, w tym ateistów, oraz rasowe...
   Nie chce mi się zajmować nieistniejącym problemem.

>Sprowadzasz rozmowę na poziom personalny. Nieudolnie zresztą.
   Nie jestem doskonały - nie mam zamiaru powtarzać w kółko mielonych argumentów.

>>- nie każdy heteroseksualista może zaadoptować dziecko.
>>- nie każdy homoseksualista mógłby zaadoptowac dziecko, gdyby weszły w życie pomysły organizacji gejowskich.
>   Więc jeśli nie każdy, to nie jest przywilej dla niektórych?

Nie rozmawialiśmy o tym, czy to przywilej dla wszystkich, czy dla niektórych, tylko o tym, czy jest to "dodatkowy przywilej dla homoseksualistów". Nie jest.

>   Jakie zrównywanie praw?
>   Piszesz nie na temat - to wątek o przywilejach i nieingerowaniu w cudze życie celem poprawy własnego.

Ja piszę nie na temat? To nie ja zacząłem o "skutkach prawnych w postaci dodatkowych przywilejów cudzym kosztem." (które, jak się okazuje, wcale nie są ani dodatkowe, ani cudzym kosztem).

>>... dlaczegóż bowiem ich motywacja miałaby się różnić od heteroseksualnej?
>   A dlatego, że pary hetero są akceptowane społecznie, a homo nie.

I dlatego że para homoseksualna jest statystycznie inaczej postrzegana, kieruje się ona według Ciebie innymi przesłankami przy decyzji o adoptowaniu dziecka? Widzę tu nawiązanie do tezy z posta otwierającego wątek: "homoadopcja ma niejako potwierdzić normalność nienormalnej rodziny homoseksualnej". Teza ta jest absurdalna.

Demonizujesz homoseksualistów, zakładasz, że są wyzuci z "ludzkich uczuć", że podejmują wyrachowaną decyzję o adopcji istoty ludzkiej tylko dla pokazania, że mogą, albo że są normalni (a potem nie będą pewnie dzieciaka karmić albo sprzedadzą go na organy).

Otóż geje nie są socjopatami - nie ma na to dowodów.

>>Sugestia, jakoby w proponowanych zmianach zawarto 'bonusy' dla gejów jest zaś nierawdą. Całość Twojej wypowiedzi oceniam jako bardzo nieudaną manipulację.
>   Najpierw to udowodnij.

Dowodem tego, że Twoją wypowiedź uważam za manipulację, jest moja publiczna deklaracja, że tak uważam.

Natomiast ciężar dowodu, że w proponowanych zmianach zawarto 'bonusy dla gejów', spoczywa na Tobie jako autorze tezy.

>   Nie chce mi się zajmować nieistniejącym problemem.

Czego dowodem jest niniejszy wątek.

>>Sprowadzasz rozmowę na poziom personalny. Nieudolnie zresztą.
>   Nie jestem doskonały - nie mam zamiaru powtarzać w kółko mielonych argumentów.

Jeśli nie masz zamiaru używać argumentów, to zamiast sprowadzać rozmowę na poziom personalny możesz się z niej po prostu wycofać, kończąc tym samym rozróbę, którą sam zacząłeś.

>Nie rozmawialiśmy o tym, czy to przywilej dla wszystkich, czy dla niektórych, tylko o tym, czy jest to "dodatkowy przywilej dla homoseksualistów". Nie jest.
   Jeszcze nie i niech tak zostanie.

>... które, jak się okazuje, wcale nie są ani dodatkowe, ani cudzym kosztem).
   Na szczęście jeszcze nie są.

>... "homoadopcja ma niejako potwierdzić normalność nienormalnej rodziny homoseksualnej". Teza ta jest absurdalna.
   Fajny argument - śmieszny taki.

>Demonizujesz homoseksualistów, zakładasz, że są wyzuci z "ludzkich uczuć", że podejmują wyrachowaną decyzję o adopcji istoty ludzkiej tylko dla pokazania, że mogą, albo że są normalni (a potem nie będą pewnie dzieciaka karmić albo sprzedadzą go na organy).
   Ty to napisałeś.

>Otóż geje nie są socjopatami - nie ma na to dowodów.
   I wcale tak nie twierdzę.

>Dowodem tego, że Twoją wypowiedź uważam za manipulację, jest moja publiczna deklaracja, że tak uważam.
   Pajac.

>Jeśli nie masz zamiaru używać argumentów...
   Czytaj ze zrozumieniem - nie chce mi się ich powtarzać.

>... kończąc tym samym rozróbę, którą sam zacząłeś.
   Pajacyk.

>   Pajacyk.
Raczej reprezentant.

>>   Pajacyk.
>Raczej reprezentant.
   Kolejny.

I tak sprawa braku argumentów na poparcie postawionej tezy zgrabnie znika pod parą inwektyw rzuconych na rozmówcę zadającego kłam tezie.

Nie da się odmówić tej metodzie erystycznej racjonalności - wszak to działa.

>I tak sprawa braku argumentów na poparcie postawionej tezy zgrabnie znika pod parą inwektyw rzuconych na rozmówcę zadającego kłam tezie.

   Twoja "teza" łamie się pod ciężarem własnej hipokryzji, userku.

>Nie rozmawialiśmy o tym, czy to przywilej dla wszystkich, czy dla niektórych, tylko o tym, czy jest to "dodatkowy przywilej dla homoseksualistów". Nie jest.

   A co mi szkodzi:

   Prawo do adopcji jest tylko przy okazji prawem mającym uszczęśliwić jakąś marginalną grupę społeczną, a głównie jest prawem dzieci do zapewnienia ich dobra.

   Przy założeniu priorytetu aktu adopcji jak wyżej, jakikolwiek argument o dyskryminacji chcących skorzystać z prawa dzieci do adopcji traci sens i rację bytu, bo po prostu nie spełniają warunków do zapewnienia dziecku maksimum dostępnych dóbr, w tym akceptacji społecznej.

   A teraz spróbuj sam pomyśleć, bez durnego powielania wyświechtanych frazesów wyczytanych w kolorowych pisemkach homoseksualistów będących stroną w tym sporze.

>   A co mi szkodzi:
>   Prawo do adopcji jest tylko przy okazji prawem mającym uszczęśliwić jakąś marginalną grupę społeczną, a głównie jest prawem dzieci do zapewnienia ich dobra.

I..? Oczywiste, że adopcja ma służyć dobru dziecka. Zwykle faktycznie służy. Skoro zgadzamy się, że geje nie są socjopatami, i akceptujemy wyniki badań, z których wynika, że dzieciom wychowywanym przez pary homoseksualne wiedzie się tak samo jak dzieciom par heteroseksualnych, to wniosek jest jeden: jeśli geje zaadoptują dziecko, to w większości wypadków będzie to dziecku faktycznie służyć. Nie da się obronić tezy, że sądy lekką ręką będą dawały pedziom bachory do adopcji tylko dlatego, że to pedzie, tj. bez przeprowadzenia takiej samej procedury sprawdzającej kandydatów na opiekunów jak przy heteroseksualistach. Nikt też tego nie postuluje.


>   Przy założeniu priorytetu aktu adopcji jak wyżej, jakikolwiek argument o dyskryminacji chcących skorzystać z prawa dzieci do adopcji traci sens i rację bytu, bo po prostu nie spełniają warunków do zapewnienia dziecku maksimum dostępnych dóbr, w tym akceptacji społecznej.

A tu wracasz do argumentu "akceptacji społecznej", który sam wcześniej oddaliłeś tymi słowy:
> Nie chce mi się zajmować nieistniejącym problemem.
Ja go też oddalam, ale inaczej - patrz wyżej.


>   A teraz spróbuj sam pomyśleć, bez durnego powielania wyświechtanych frazesów wyczytanych w kolorowych pisemkach homoseksualistów będących stroną w tym sporze.

Jakie "wyświechtane frazesy durnie powieliłem" w moich wypowiedziach?

Pisemek homoseksualistów nie 'czytam', bo mnie wygolone klaty i sama myśl o technikaliach seksu między dwoma facetami obrzydzają (dwie babki to już co innego). Telewizora nie mam. Radia nie słucham. Czytuję za to - poszerza horyzonty, dostarcza informacji, jak choćby o tych badaniach.

Sam kiedyś miałem pedałów za wszy ludzkie. Przeszło mi z wiekiem, stopniowo, w procesie pozbywania się zahamowań, zabobonów i tabu. Kilku poznałem bliżej i o zgrozo okazali się zupełnie przeciętnymi ludźmi, zdolnymi do wszystkich rzeczy pięknych i ohydnych, do których zdolni są 'normalni'. Nie mówię już "pedał", bo nie mam już potrzeby obrażania, mówię więc "gej", bo to krótkie, zrozumiałe i nienacechowane pejoratywnie.

Do niedawna sam - intuicyjnie - w rozmowach o adopcji mówiłem "związki proszę, ale od dzieci wara". Ale jak się okazuje, kilku różnym zespołom równie zatroskanych o los bachorstwa naukowców nie udało się znaleźć nic na ohydne pedalstwo w kwestii wychowywania dzieci: dzieci rosną z rozmachem, puszczają się pokątnie z płcią przeciwną jak rówieśnicy z "normalnych domów", są tak samo zadowolone z życia lub tak samo wieszają się na strychach. Tak samo ćpają, tak samo ulegają urokom księży katechetów, tak samo się uczą, tak samo uciekają z domów, tak samo kochają rodziców. I mówią o nich "tata i tata" albo "mama i mama". Albo "Czesław i Wacław" - jeśli rodzina jest z tych bardziej wyzwolonych.


>   Twoja "teza" łamie się pod ciężarem własnej hipokryzji, userku.

1. Nie ja tu stawiałem tezę. Teza była Twoja, że przytoczę: "[uznanie homoseksualizmu za orientację seksualną zamiast choroby pociągnie za sobą] skutki prawne w postaci dodatkowych przywilejów cudzym kosztem", tj. "przywileju adopcji dzieci, kosztem ich prawa" (obalono, że "dodatkowe", obalono, że "cudzym kosztem").

2. Jakiej hipokryzji (hipokryzja: "fałszywość, dwulicowość, obłuda")?

3. "Userek" dołączony do kolekcji inwektyw.

>I..? Oczywiste,
>A tu wracasz
>Pisemek
>Sam kiedyś miałem
>Do niedawna sam
   ... bzzzzzzz...

>... (obalono, że "dodatkowe", obalono, że "cudzym kosztem").

   Na razie obaliłeś swoje konfabulacje na temat mojego tekstu.

>2. Jakiej hipokryzji...

   Na razie takiej, że bleblasz bez sensu "zapomniawszy", że jeszcze nie odszczekałeś swojego "dowodu" na moją manipulację, albo nie przedstawiłeś poważnego, userku.

>3. "Userek" dołączony do kolekcji inwektyw.
   Do makatki na ścianie dorzuć se jeszcze rabarbara w pidżamie, ichtiologu dryfujący.
   Alarmie mokrobrzmiący.

>Interesuje mnie natomiast, czy przywolenie na praktykowanie homoseksualizmu istotnie zagraża dobru społecznemu i prywatnemu: zdrowiu, życiu, własności i innym dobrom osób niezaangażowanych w homoseksualizm.

Są tacy, którzy mają obawy:
www.news.c(*)t/story-e6frfku9-1225838864881

>Temu właśnie służyć ma instytucja "związku partnerskiego", którą gorąco popieram.
Racja, racja lecz zaraz potem rozlegnie się bicie dzwonów:
newsmax.co(*)-Marriage/2010/03/09/id/352028

>>Interesuje mnie natomiast, czy przywolenie na praktykowanie homoseksualizmu istotnie zagraża dobru społecznemu i prywatnemu: zdrowiu, życiu, własności i innym dobrom osób niezaangażowanych w homoseksualizm.
>Są tacy, którzy mają obawy:
>www.news.c(*)t/story-e6frfku9-1225838864881

Ja też miewam obawy, ale nie mogą one być podstawą dla prawodawców. Obawiam się na przykład, że samochód sąsiada włamuje się w nocy do mojego garażu i gwałci moją niewinną Śkodę - a że jest to Mazda, to do tego jest to gwałt homoseksualny.

Póki nie znajdę na to dowodów, siedzę jednak cicho.

>>Temu właśnie służyć ma instytucja "związku partnerskiego", którą gorąco popieram.
>Racja, racja lecz zaraz potem rozlegnie się bicie dzwonów:
>newsmax.co(*)-Marriage/2010/03/09/id/352028

A co mnie ichnie dzwony? Nie o prawo do ślubu kościelnego się rozchodzi, a o prawo do zarejestrowania się z partnerem/podpisania umowy cywilnej (czy jakikolwiek inne rozwiązanie zostanie przyjęte). Czy kościół katolicki uzna takie pary za godne sakramentu, to jego sprawa wewnętrzna i nie ma wiele wspólnego z zagadnieniem.

>Póki nie znajdę na to dowodów, siedzę jednak cicho.

Świetna postawa, tylko niespokojnych nocy żal.

>Czy kościół katolicki uzna takie pary za godne sakramentu, to jego sprawa wewnętrzna i nie ma wiele wspólnego z zagadnieniem.

Zagadnienie - jakie jest każdy w wątku wstępnym widzi.