Założenia:

Jest sobie człowiek, który deklaruje wiarę w Boga (T) i drugi deklarujący, że nie wierzy w Boga, dodatkowo racjonalista (A).
Wiarę w Boga rozumiemy jako przekonanie o jego istnieniu bez żadnych racjonalnych dowodów, ale dopuszczając inne (cuda, objawienia, ...).
Racjonalizm rozumiemy jako pogląd że poznanie jest możliwe z użyciem tylko rozumu i doświadczenia.

"T" mówi, że wierzy w Boga, bo analiza rzeczywistości przez niego dokonana przekonuje go o tym (Biblia, świadectwa, cuda...), ale wie także, że jest człowiekiem, wie że już się kilka razy pomylił i może się mylić także w tym przypadku. Dopuszcza zatem, że Bóg może nie istnieć i dopuszcza możliwość tego, iż kiedyś może stać się ateistą.

"A" mówi, że nie wierzy w Boga, bo go nie ma - bo nie ma żadnych racjonalnych dowodów na jego istnienie, ale wie także, że jest człowiekiem, wie że już się kilka razy pomylił i może się mylić także w tym przypadku. Dopuszcza zatem, że Bóg może istnieć i dopuszcza możliwość tego, iż kiedyś może stać się teistą.

Czy "T" i "A" myślą logicznie, czy są tu jakieś sprzeczności, jeśli tak to gdzie? Kto jest większym kretynem "A" czy "T" i dlaczego? A może nikt? Ruszcie tęgie głowy.

Dodam tylko, że "A" i "T" nie są wymyśleni, pod tymi literkami kryją się żyjący ludzie, z krwi i kości.


pozdrawiam

Ideologie jak bajka? Czy jednak takie porównanie jest uzasadnione? Bajki bywają alegoryczne, zawierają morał. Przeznaczone najczęściej dla dzieci.
Przyznaję, nie dostrzegam związku.

>... Nie ma więc paradoksu, gdy młody człowiek zaczyna rozumieć, natomiast paradoksem by było, gdyby człowiek dojrzały i mądry nagle zaczął wierzyć.
Sens twierdzenia zależy od prawidłowego określenia, co oznaczają dojrzałość i mądrość. O ile ta pierwsza wydaje się łatwa do zdefiniowania, to zagadkowo przedstawia się określenie kryterium orzekające o mądrości lub jej braku. Obawiam się, że mamy do czynienia z przypadkiem przekonania o tym, że "ja jestem mądry i wobec tego mądrym jest tylko ten, kto rozumuje tak jak ja".

---

Stach M. G.

>To takie same bajki jak każde inne.

A jednak zająłeś stanowisko

Pozdrawiam.

---

I na koniec dnia szóstego Bóg usłyszał: "Za mało many"

>Przykładowo dowodem na siłę grawitacji jest spadające jabłko, długopis...

Nie jest to dowód na siłę grawitacji. "Dowodem na istnienie boga jest spadające jabłko - to bóg nim kieruje". Teoria grawitacji doskonale opisuje zachowanie spadających jabłek, to samo robi teoria boga. Dodatkowo można stwierdzić, że bóg kieruje jabłkami zgodnie z wymyśloną przez siebie teorią grawitacji, a "ci frajerzy" na Ziemi myślą, że to siły działają o tak o.

Pozdrawiam.

---

I na koniec dnia szóstego Bóg usłyszał: "Za mało many"