Witam

Oglądałem kiedys na youtube film www.youtube.com/watch?v=fE7iihzOzPQ . Pewnie ten film byl na forum juz setki razy ale nie w tym rzecz. Na pewnej stronie internetowej ktos wypowiedział sie, iz zjawisko przedstawione na tym filmie dowodzi, że świadomość to rodzaj energii, ktora jest twórcza. Chciałbym prosic o objasnienie tego co pokazane jest na filmie. Interesuje sie bardzo tym tematem i chcialbym, sie dowiedziec np. dlaczego elekton zmienia swoje zachowanie gdy jest "obserwowany". Jeszcze jedna osoba opowiadała o tym, ze kiedys odbyl sie eksperyment w ktorym kilka osob patrzylo sie na strumien elektronow (przedstawiony on byl graficznie na monitorze) i starało sie myślec, ze stromien ten odchyba sie np. w lewo i o dziwo odchylal sie on w lewo. Czy to są totalne bzdury? Czy cos takiego naprawde zachodzi? Zapraszam do dyskusji, będe wdzieczny za przydatne linki. Pozdrawiam, Konrad.

>>Wiadomo co kieruje: szczeliny zmieniają istotnie powierzchniowy rozkład ładunków w dowolnym materiale.
>Taaa... fotonami też kieruje rozkład ładunków?

Oczywiście.
Promieniowanie jest falą... taka sztafeta - skorelowany ruch wielu elementów, w tym przypadku propagacja oscylacji ładunków.

hc*alpha = ke^2;
dzielisz to przez: r = alpha*l;
gdzie: l - długość fali; r - amplituda oscylacji (średnia);

hc/l = hf = ke^2/r; energia elementarnego oscylatora.

>>Wiadomo co kieruje: szczeliny zmieniają istotnie powierzchniowy rozkład ładunków w dowolnym materiale.
>No to niestety, ale trzeba to jakoś wykazać. Matematycznie nawet w przybliżeniu.

To jest od dawna oczywiste - problemy brzegowe, czyli równania cząstkowe - Laplace'a, Poissona, itp.
Albo teoria funkcji zespolonych - wiesz czym byłby takie dziury w płaszczyźnie zespolonej? Sprawdź podstawowe twierdzenie całkowe Cauchy'ego.

>Eksperymentalnie może być nawet łatwiej - puszczając elektrony równolegle do płytki z szczelinami - jeśli oczywiście nie jest decydujące samo przejście przez szczelinę.
>Dopóki tego nie zrobi się (niekoniecznie Ty, czy ja mamy to robić) udowadniając lub obalając pozostajemy przy sposobach dających się stosować w obliczeniach. Z konieczności.

Codziennie to robią w tysiącach laboratoriów: spektroskopia elektronowa, neutronowa...

Co do Cauchego i tw. całkowego, to z niego nie wynika rozkład dróg dla elektronu w przestrzeni. Do tego szybciej by pasowała zmiana rozkładu atomów (elektronów) w płytce. Ale to trzeba by pokazać.

(...)
>Codziennie to robią w tysiącach laboratoriów: spektroskopia elektronowa, neutronowa...
Robią, nie robią. Nie słyszałem o takich doświadczeniach.
Nie słyszałem też o doświadczeniach, gdzie sprawdzano by dla jakich szerokości szczeliny efekt zachodzi, dla jakich znika. To samo z odstępem między szczelinami. Chociaż pewnie takie były.

Pozdrawiam

---

No cóż. Wszyscy próbujemy coś wyrazić. Niekoniecznie to, o czym myślimy, że próbujemy to wyrazić.

>Co do Cauchego i tw. całkowego, to z niego nie wynika rozkład dróg dla elektronu w przestrzeni. Do tego szybciej by pasowała zmiana rozkładu atomów (elektronów) w płytce. Ale to trzeba by pokazać.

Co pokazać? Przecież widziałeś te obrazki już setki razy.

Elektrony w atomach są zawsze na zewnątrz - otaczają jądro z ładunkiem dodatnim.
Zatem z każdej powierzchni - dowolnej bryły, muszą wystawać właśnie te elektrony.
Dziurawisz cokolwiek i powierzchnia bryły rośnie, czyli więcej tych elektronów na zewnątrz.
No i stąd dyfrakcja na krawędziach i szczelinach.

dowolna sieć ładunków:
- - - - --
- 6+ - 6+ - -
6+ - 6+ - 6+ -
- 6+ - 6+ - -
- -
itd.

Takie coś ma być kompletnie neutralne - zerowe pole elektryczne na zewnątrz?
No to policz, a potem zrób dziurę i jeszcze raz...

>Robią, nie robią. Nie słyszałem o takich doświadczeniach.
>Nie słyszałem też o doświadczeniach, gdzie sprawdzano by dla jakich szerokości szczeliny efekt zachodzi, dla jakich znika. To samo z odstępem między szczelinami. Chociaż pewnie takie były.

Nie trzeba słyszeć - technologia to biznes... ale pewnie usłyszysz - gdy zarobią np. komórkę w guziku, procesor z węgla, niewidzialny sznurek ... itd. No, a miłośnicy tych 'kwantowych zaświatów' będą to tylko kupować.

>>>Wiadomo co kieruje: szczeliny zmieniają istotnie powierzchniowy rozkład ładunków w dowolnym materiale.
>>Taaa... fotonami też kieruje rozkład ładunków?
>Oczywiście.
>Promieniowanie jest falą... taka sztafeta - skorelowany ruch wielu elementów, w tym przypadku propagacja oscylacji ładunków.
>hc*alpha = ke^2;
>dzielisz to przez: r = alpha*l;
>gdzie: l - długość fali; r - amplituda oscylacji (średnia);
>hc/l = hf = ke^2/r; energia elementarnego oscylatora.
To jest bez związku z czymkolwiek.
Jak bardzo chcesz napisać wzór to napisz wzór na siłę działającą na foton w polu EM.
A jak nie, to na neutron, bo one też interferują.
I po co używać stałej h? To skala działania całkowicie bez sensu i nie na miejscu skoro nie obowiązuje mechanika kwantowa.

Pokazać, że generują odpowiednie zachowanie badanych elektronów.

Pozdrawiam

---

No cóż. Wszyscy próbujemy coś wyrazić. Niekoniecznie to, o czym myślimy, że próbujemy to wyrazić.

>Jak bardzo chcesz napisać wzór to napisz wzór na siłę działającą na foton w polu EM.
>A jak nie, to na neutron, bo one też interferują.

Z pól Maxwella też można, ale wtedy nie ma fotonów (cząstek), lecz fale em oraz zdarzenia.

Wtedy np. polaryzator tak działa: I_out = I*cos^2(a);
a nie tak: p = cos^2(a);

i powiedzmy dla a = 45 stopni:
I_out = 1/2 I; i wiemy że natężenie światła po przejściu będzie dwa razy mniejsze;
Natomiast z fotonem otrzymasz prawdopodobieństwo:

p = 1/2; no i co teraz wiemy - przeszedł, czy nie przeszedł?

>I po co używać stałej h? To skala działania całkowicie bez sensu i nie na miejscu skoro nie obowiązuje mechanika kwantowa.

h jest pewną stałą empiryczną, czyli niezależną od teorii. Podobnie G, c, i wiele innych...