Oczywiście, zależy przez kogo.
Ja chciałem się w tym wątku przyjrzeć innej stronie tego sposobu pojmowania świata - nie tej z wyżyn Olimpu i niebiańskich łąk mądrych dysput toczonych przez filozofów , naukowców czy ludzi kultury. Chodzi mi o edukację.
Mam pewną hipotezę. Wydaje mi się, że niechęć dorosłego człowieka do racjonalnego myślenia można powiązać z zaniedbaniami systemów szkolnictwa w wielu krajach, zaniedbujących nauczanie matematyki. Nie ma bowiem możliwości prawdziwie racjonalnego rozumienia rzeczywistości, jeśli nie posiadło się przynajmniej w podstawowym zakresie umiejętności logicznego, precyzyjnego wyrażania myśli i operowania na dobrze określonych pojęciach. Tego nie nauczy ani gramatyka języka ojczystego, ani historia, ani biologia. Chyba zapomina się, po co w ogóle wprowadzono do programów matematykę na poziomie wyższym, niż tylko ten obejmujący swoim zakresem cztery podstawowe działania matematyczne: chodzi właśnie o uczenie precyzyjnego, jasnego myślenia. Racjonalizmu.
Pierwsi filozofowie-racjonaliści byli matematykami, i to wielkiego formatu, którzy na zawsze wpisali się w historię "królowej nauk". Tymczasem - niechęć do matematyki, dość powszechna, aż przez niektórych traktowana nawet jako powód do pewnej dumy, bierze się chyba z niechęci do liczb. Zwłaszcza do dwóch liczb.
Pierwszą jest liczba, którą mamy w portfelu, druga - ta, którą mamy wpisaną w akcie urodzenia.
Pozdrawiam

>>>>>Wg mnie, racjonalizm jest nielubiany przez tych, którzy nie potrafią myśleć
>>>>Nie znam żadnej osoby (wyłączając malutkie dzieci), która nie potrafi myśleć.
>>>>
>>>Przepraszam, skróciłam sobie w głowie ... pisałam "myśleć" w głowie miałam "myśleć logicznie"
>>>Bo fakt, że myśleć o niebieskich migdałach każdy potrafi
>>A czy uważasz, że jak ktoś wierzy w Boga to nie potrafi myśleć logicznie i racjonalnie?
>A uważasz, że przekonanie, że bóg wysłucha naszej modlitwy o zdanie egzaminu na 5, podczas, gdy olewa dzieciaki umierające z głodu i pozwala im umierać jest logiczne i racjonalne?
Nie. A teraz ty mi odpowiedz.

.
>A czy uważasz, że jak ktoś wierzy w Boga to nie potrafi myśleć logicznie i racjonalnie?
Tu odpowiedź jest albo bardzo prosta - tak!
Albo skomplikowana - jak ludzki światopogląd:
Nasz światopogląd (zmieniający i rozwijający się w czasie) jest najczęściej mieszaniną socjalizacji i doświadczeń osobistych ze zdobytą wiedzą. W świadomości człowieka następuje swoiste, dla danej jednostki, połączenie tych różnorodnych źródeł, doprowadzając, niezwykle rzadko, do ich całkowitej spójności. Wydaje się, że właśnie niespójność trzeba uznać za normalne zjawisko i że zasadnicza różnica występuje dopiero przy próbie dychotomicznego podziału na: występujący - nader rzadko w czystej postaci - światopogląd krytyczny, domagający się "dowodów na wszystko" i fideistyczny - opierający porządek świata na wierze.

Przy światopoglądzie krytycznym - sama empiria nie wystarcza i do akceptacji jakiegoś poglądu, warunkiem koniecznym, jest jeszcze jego racjonalna zgodność. Przy światopoglądzie fideistycznym - można wierzyć, że Bóg istnieje, a można wierzyć, iż go nie ma. Jego istotą jest wiara i irracjonalne odczucie, które wcale nie muszą być religijnymi. Trzeba pamiętać, że oprócz religii istniały i istnieją parareligie. Kult bogów żywych bywał nie mniejszy od kultu bogów transcendentnych. W ich imieniu dokonywano zarówno wielkich czynów jak i pospolitych i ludobójczych zbrodni.

Akt wiary nie wymaga uzasadnień naukowych, a człowiek, który podczas przeżycia mistycznego spotkał Boga, wierzy weń bezkrytycznie i żadne naukowe uzasadnienia nie są mu potrzebne. Twierdzenia naukowe wymagają uzasadnień empirycznych wraz z koniecznością przeprowadzenia żmudnej i trudnej procedury falsyfikacji z późniejszym dokładnym opisem całego procesu, w celu jego zweryfikowania. Andrzej B. Izdebski, www.racjonalista.pl/kk.php/s,4971

Człowiek potrafi w zakresie różnych tematów wyłączać logikę i racjonalizm.
Stąd naukowy dorobek religinych fideistów, może się liczyć w naturalistycznej nauce.

@@@
.

>>>>>>Wg mnie, racjonalizm jest nielubiany przez tych, którzy nie potrafią myśleć
>>>>>Nie znam żadnej osoby (wyłączając malutkie dzieci), która nie potrafi myśleć.
>>>>>
>>>>Przepraszam, skróciłam sobie w głowie ... pisałam "myśleć" w głowie miałam "myśleć logicznie"
>>>>Bo fakt, że myśleć o niebieskich migdałach każdy potrafi
>>>A czy uważasz, że jak ktoś wierzy w Boga to nie potrafi myśleć logicznie i racjonalnie?
>>A uważasz, że przekonanie, że bóg wysłucha naszej modlitwy o zdanie egzaminu na 5, podczas, gdy olewa dzieciaki umierające z głodu i pozwala im umierać jest logiczne i racjonalne?
>Nie. A teraz ty mi odpowiedz.
A więc - nie. Uważam, że w wielu aspektach osoby wierzące myślą logicznie, ale jednak w którymś momencie im się sposób myślenia "przełącza" na inny.

>A więc - nie. Uważam, że w wielu aspektach osoby wierzące myślą logicznie, ale jednak w którymś momencie im się sposób myślenia "przełącza" na inny.
Zgoda na to. A teraz powiedz mi, czy i racjonalistą nie zdarza się czasem "przełączyć" na inny sposób myślenia?

E tam. Pan Marian co to spędza całe dnie na piciu piwa na ławce nieopodal krzaczka przed moim blokiem nieustanie podkreśla w bardzo dosadny sposób, że jest Polakiem - Katolikiem i tych Żydów, komuchów i innych platformersów to trzeba by zastrzelić. - Nie ma innego sposobu na tych zdrajców i złodziei - zwykł był mówić pan Marian.

@@@
.

Zapewne.
Jednak przynajmniej ja osobiście staram się takie zdarzenia eliminować.
Dotyczy to zabobonów, przesądów, irracjonalnych reakcji lękowych (walczę z arachnofobią) itd.
Nie potrafię wymyślić przykładu, w którym akceptowałabym irracjonalność mojego osądu / myślenia, co więcej, uważałabym, że to jest właśnie słuszne a racjonalne interpretacje z zasady są złe.

>> E tam. Pan Grzegorz
>E tam. Pan Marian

Oby się nie spotkali.

>Zgoda na to. A teraz powiedz mi, czy i racjonalistą nie zdarza się czasem "przełączyć" na inny sposób myślenia?
Ależ może.
Tyle że człowiek wierzący nie jest w stanie wyjść poza ograniczenia swej wiary i poprawić sposobu myślenia.

---

Każdy ma prawo do własnego zdania, ale nie do własnych faktów.

>Nie potrafię wymyślić przykładu, w którym akceptowałabym irracjonalność mojego osądu / myślenia,
Bo nie jesteś świadoma wszystkiego.

>>Zgoda na to. A teraz powiedz mi, czy i racjonalistą nie zdarza się czasem "przełączyć" na inny sposób myślenia?
>Ależ może.
>Tyle że człowiek wierzący nie jest w stanie wyjść poza ograniczenia swej wiary
Ależ jest!
>i poprawić sposobu myślenia.
Na jedyny prawdziwy i słuszny kierunek myślenia?

>Ależ jest!
Może wyjść poza ograniczenia religijności kulturowej, tradycyjnej, ale nie poza ograniczenia wiary.

>Na jedyny prawdziwy i słuszny kierunek myślenia?
Na taki jaki da się weryfikować w dyskusji z innymi, a obiekty wiary nie podlegają dyskusji.

---

Każdy ma prawo do własnego zdania, ale nie do własnych faktów.

>>Nie potrafię wymyślić przykładu, w którym akceptowałabym irracjonalność mojego osądu / myślenia,
>Bo nie jesteś świadoma wszystkiego.
Oczywiście, istnieją na pewno drobiazgi, których nie jestem świadoma.
Jednak widzisz - ja szukam i poprawiam. A nie wmawiam sobie, że moja nieświadomość jest cnotą i niedobrze jest za dużo myśleć.
Tym bardziej, jeśli mówimy o sprawach najważniejszych. Jeśli buduję swój światopogląd i system wartości, to staram się przemyśleć to, tak, aby podstawy były jak najpewniejsze.
Wierzący POWINNI próbować przemyśleć to, a nie dreptać w kółko, że to tajemnica i cnotliwe osoby nie wnikają w to, i nawet jak brzmi to dziwnie, to bóg cię kocha i właśnie twoje kaprysy spełni, właśnie o twoje bezpieczeństwo zadba. Nie jest to jakiś drobiazg, który może umknąć uwadze.

>>Tyle że człowiek wierzący nie jest w stanie wyjść poza ograniczenia swej wiary
>Ależ jest!
Jeśli wyjdzie poza ograniczenia wiary nie będzie wierzącym. Jeśli dalej jest wierzącym to znaczy, że nie wyszedł, a co najwyżej zmienił drobne szczegóły.

>>Ależ jest!
>Może wyjść poza ograniczenia religijności kulturowej, tradycyjnej, ale nie poza ograniczenia wiary.
Z tym się zgadzam. Podobnie rozum nie jest w stanie wyjść poza swoje ograniczenia.
>>Na jedyny prawdziwy i słuszny kierunek myślenia?
>Na taki jaki da się weryfikować w dyskusji z innymi, a obiekty wiary nie podlegają dyskusji.
Podlegają. Tzn. nie podlegają gdy mamy do czynienia z fanatykami religijnymi. Czy nie pamiętasz jak obiekt wiary Żydów podlegał dyskusji (mam tu na myśli np. dyskusje Jezusa z faryzeuszami)?