>Bardzo sobie cenię Z.Baumana za jego krytyczną analizę rzeczywistości, przenikliwość obserwacji i ostrość widzenia rzeczy których większość nie dostrzega.
Ja również cenie sobie Z. Baumana z tych samych powodów. Tutaj naturalnie (?) Bauman nie cieszy się takim wzięciem jako postmodernista. Być może dlatego, że Racjonalista jest serwisem, który tropi absurdy, przesądy, szarlatanerię, uprzedzenia, kłamstwa, fobie i głupotę z punktu widzenia modernizmu. Racjonaliści najwyraźniej uważają, że "Postmodernizm stanowi biegunowe przeciwieństwo Oświecenia", co moim zdaniem nie jest do końca trafne. Wedle mej wiedzy postmodernizm zrywa z tradycją "wielkich narracji" i w tym właśnie punkcie stanowi wyjście z epoki kończącej się wraz z upadkiem tak Hitlera i wielkich totalitaryzmów jak i narracji głębszych, filozoficznych i naukowych rojeń o jednej jedynej prawdzie. Postmoderniści są współczesnymi sceptykami stawiającymi pod znakiem zapytania systemy próbujące wyjaśnić wszystko i wszystkich.
Co za tym idzie- postmoderniści stawiają na "multi". Cenią wielogłos. Lubią stereo. Nie można więc oczekiwać od zagorzałych racjonalistów ciekawej krytyki poglądów Baumana na ten czy inny temat ponieważ racjonalizm jako taki nie toleruje wywodów niejasnych, nieprecyzyjnych. Co ciekawe jednak można przeczytać w serwisie Racjonalisty kilka ciekawych tekstów o Gombrowiczu i jego twórczości, siejącego ferment i egzystencjalną rozpacz, jednego z największych krytyków modernistycznego dążenia do ładu.
Bauman jako postmodernista szalonym buntownikiem nie jest (a tak właśnie często postrzega się postmodernistów). Dostrzega zagrożenia jakie niesie ze sobą postmodernizm. Myślę, że warto uważnie śledzić co mówi profesor Bauman. Jeśli nie zrozumiemy go dziś, to może jutro (tak było w moim przypadku).
Należało by jeszcze wspomnieć tutaj o filozofii Nietzschego, który właściwie rzucił pierwsze wyzwanie modernizmowi rozbijając tradycyjne struktury filozofii odżegnując się od filozofii Platona. Skrajnym przejawem postmodernizmu jest sposób wykładania myśli Jeana Baudrillarda którego wielkim przodkiem był Heraklit. Ale czy sam Nietzsche nie był "ciemnym filozofem" jak owy Heraklit?
Jakby nie spojrzeć, to okazuje się, że postmodernizm trzyma się z daleka od wszelkich fundamentalizmów i taki też jest Zygmunt Bauman, który dostrzegł jakieś echa fundamentalnego myślenia w filozofii modernistycznej.