Czy ideologiczny synkretyzm sprzyja tolerancji religijnej i światopoglądowej?
Czy racjonalizm jest ideologią synkretyczną? A jeśli nie jest to czy być może?

>Czy ideologiczny synkretyzm sprzyja tolerancji religijnej i światopoglądowej?
"synkretyzm [gr. synkrētismós 'połączenie'], łączenie w jedną, zwykle niespójną całość różnych, niekiedy nawet wzajemnie sprzecznych poglądów religijnych, filozoficznych, społecznych" (źródło)
Wynika z tego, że nie ma synkretyzmu bez tolerancji. Tolerancja jest podstawą synkretyzmu.

>Czy racjonalizm jest ideologią synkretyczną? A jeśli nie jest to czy być może?
Nie wydaje mi się, aby racjonalizm mógł być uznany za synkretyczny, bo w moim przekonaniu racjonalizm nie jest próbą łączenia sprzeczności. Innymi słowy racjonalizm nie jest np. usiłowaniem łączenia racjonalizmu z... irracjonalizmem.

PS Coś a propos.

---

Jak człowiek chce zabłysnąć, to najpierw z reguły musi zaiskrzyć. (Miś Yogi)

>PS Coś a propos.
Bardzo ciekawy tekst. Wychwyciłem intrygujące zdanie.
Cytat:

Czy można mieć jedną spójną wizje świata, gdy świat jest nie do końca poznany?
Można, ale jest ona gorsza poznawczo i jakościowo od zbioru najlepszych na dziś teorii/ideologii opisujących dany wycinek rzeczywistości.

Przykład:
W fizyce teoria kwantów i teoria względności są częściowo kompatybilne, a częściowo nie kompatybilne. Nie mamy też nic lepszego zamiast nich (łączącego płynnie obie, rozstrzygającego dylematy). Odrzucenie którejś zubaża.

Pozdrawiam

---

Server and receiver are both blind.

>Bardzo ciekawy tekst. Wychwyciłem intrygujące zdanie.
Wiedziałem, że spodoba ci się ten tekst, dlatego podałem jego adres.

---

Jak człowiek chce zabłysnąć, to najpierw z reguły musi zaiskrzyć. (Miś Yogi)

>Czy ideologiczny synkretyzm sprzyja tolerancji religijnej i światopoglądowej?

Wystarczy spojrzeć na otaczający nas świat, gdzie tolerancja właśnie opiera się na takiej idiotycznej ideologii. Np. w naszej konstytucji wyszczególniona jest wartość poszanowania tradycji innych kultur. Podobnie wolność np. religijna prowadzi do wielu takich absurdalnych sytuacji jak to, że jeśli bym obwieścił całemu światu, że trzymam ludzkie szczątki w szkatułce to zainteresowałby się mną prokurator. Natomiast kościół rzymsko-katolicki nie ma z tym problemów.

>Czy racjonalizm jest ideologią synkretyczną? A jeśli nie jest to czy być może?

Paradoksalnie racjonalizm sprzeciwiając się powszechnym standardom tolerancji (ideologii synkretycznej jak to nazwałeś), np. odmawiając praktykom religijnym racji bytu z samej tylko racji ich religijności i postulując jak największą równość wychodzi przeciwko synkretyzmowi i kolektywnie rozumianej tolerancji.

Jest to chyba bardzo popularne przekonanie pośród tych, których można utożsamiać z racjonalistami, że wolność i równość powinny być nadrzędne kulturze i tradycji, a nie odwrotnie jak to jest niestety przyjęte na świecie.

---

"Mądrość jest dobrem, aczkolwiek jest pożądana nie sama dla siebie, ale z uwagi na konsekwencje"

>Czy można mieć jedną spójną wizje świata, gdy świat jest nie do końca poznany?

Można, pod warunkiem że zrozumiemy świat jako otwarty: początkiem jest świat dany nam w doświadczeniu, bez empirycznego końca. Problemy pojawiają się, kiedy wprowadzamy pojęcie świata jako całości, ograniczonego (np. językowo, jak chciał Wittgenstein, czy przestrzennie, jak Biblia).

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

>>Czy można mieć jedną spójną wizje świata, gdy świat jest nie do końca poznany?
>Można, pod warunkiem że zrozumiemy świat jako otwarty: początkiem jest świat dany nam w doświadczeniu, bez empirycznego końca. Problemy pojawiają się, kiedy wprowadzamy pojęcie świata jako całości, ograniczonego (np. językowo, jak chciał Wittgenstein, czy przestrzennie, jak Biblia).
Mówi się, że Leibniz pl.wikipedia.org/wiki/Leibniz był ostatnim człowiekiem, który pojmował całość nauki/wiedzy zgromadzonej przez świat Zachodu. Rzeczywiście od jego śmierci nie tylko nie ma empirycznego końca nowych wzbogacających doświadczeń, ale także nie ma końca dla pojedynczego człowieka zgłębiania empiryczności przetworzonej przez rozum - czyli nauki. Gdyby nauka była czystą suchą treścią nie byłoby problemu, nie byłaby tak ważna, ale na co dzień używamy jej wytworów - od syropów na kaszel po komputery i telewizory działające dzięki elektryczności z różnych źródeł (węgiel, atom, Słońce, wiatr, płynąca woda).

Nie wiem, o co chodzi ze "światem jako całością" - nie spotkałem się z tym, albo nie zwróciłem uwagi. Rozumiem, że jak ktoś mówi: "Wiemy (my ludzkość) wszystko!", to się myli.

Pozdrawiam

---

Server and receiver are both blind.

>Nie wiem, o co chodzi ze "światem jako całością" - nie spotkałem się z tym, albo nie zwróciłem uwagi.

Chodzi mi o to, aby nie ujmować świata na podobieństwo skończonych (ograniczonych) rzeczy, z którymi mamy do czynienia w zwykłym doświadczeniu. Idąc za Kantem, nie mamy oglądu całości świata. Lub krótko: świat nie jest rzeczą. A takie jego ujęcie jest powodem stawiania bezsensownych pytań, np. Kto stworzył świat? Czy świat ma przyczynę? Za bezsensowne uważał zdania dotyczące całego świata wczesny Wittgenstein. Nie odpowiadają mi również czysto formalne definicje świata, jak np. Russella świat jako ogół tych x, które są tożsame ze sobą. Świat jest pojęciem empirycznym, zależnym od naszego historycznego doświadczenia.

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

>Czy ideologiczny synkretyzm sprzyja tolerancji religijnej i światopoglądowej?
>Czy racjonalizm jest ideologią synkretyczną? A jeśli nie jest to czy być może?
Podziwiam jak łatwo niektórzy dają się nabrać na zakładane przez ciebie pułapki. Twoja metoda jest w sumie bardzo trywialna, ale jak się okazuje, skuteczna. Podajesz karkołomne, własnego autorstwa definicje, do których przyklejasz jakieś pytanie. Nie ma ideologicznego synkretyzmu a racjonalizm nie jest ideologią. Ludzie skupiają się na twoich pytaniach, potwierdzając że racjonalizm jest ideologią, i oto ci tak naprawdę chodzi. To nie jest pierwszy wątek w którym stosujesz tę metodę.
W przypowieści o wilku i owcach, psy były wielokrotnie zrywane fałszywym alarmem pasterzy - "wilk idzie". Gdy przyszedł wilk, pasterze zawołali ponownie - "wilk idzie". Ale psy nie ruszyły się z miejsca. Tak może się stać z kolejnym twoim wątkiem, mimo że może on zawierać pewną treść.

> Nie ma ideologicznego synkretyzmu
No to trzeba go stworzyć.
Chodziło mi o występujący w niektórych ideologiach synkretyzm.
>a racjonalizm nie jest ideologią.
Najkrótsza definicja ideologii racjonalistycznej:
>Ludzie skupiają się na twoich pytaniach, potwierdzając że racjonalizm jest ideologią, i oto ci tak naprawdę chodzi.
Nie. Nie o to mi chodzi.

> Podobnie wolność np. religijna prowadzi do wielu takich absurdalnych sytuacji jak to, że jeśli bym obwieścił całemu światu, że trzymam ludzkie szczątki w szkatułce to zainteresowałby się mną prokurator. Natomiast kościół rzymsko-katolicki nie ma z tym problemów.
Muzeum Historii Naturalnej też nie ma z tym problemu choć ludzkich szczątków więcej tam niż w jakimkolwiek kościele.

>Nie wydaje mi się, aby racjonalizm mógł być uznany za synkretyczny, bo w moim przekonaniu racjonalizm nie jest próbą łączenia sprzeczności. Innymi słowy racjonalizm nie jest np. usiłowaniem łączenia racjonalizmu z... irracjonalizmem.
"Wielkość nauki Galileusz widział w jej ograniczeniu: właśnie przez ograniczenie swych aspiracji osiąga ona to, co w niej najcenniejsze: ścisłość- pisze Wł. Tatarkiewicz w swej Historii estetyki. Giordano Bruno w przeciwieństwie do swego kolegi ścisłością nie grzeszył. "Czerpał z wielu źródeł, z platońskiego spirytualizmu, arystotelesowskiego finalizmu, stoickiego panteizmu, ze spekulacji średniowiecznych tak samo jak z nowych zdobyczy naukowych, z astronomii Kopernika; ale myślał po swojemu. Już w młodych latach dominikanie zarzucili mu 130 poglądów heretyckich. Ale równie mało odpowiadali mu dogmatyczni antykościelni arystoteleicy, z którymi spotykał się w swych peregrynacjach, w szczególności w Oxfordzie". Można więc powiedzieć, że ideologia Bruna była mocno synkretyczna; filozofia Bruna była właśnie usiłowaniem łączenia racjonalizmu z... irracjonalizmem, a mimo tego jest on bohaterem i wzorem osobowym dla racjonalistów. W myśl tego co napisałeś takim wzorem być powinien samoograniczający się Galileusz.

Wydaje mi się, że Giordano Bruno był klasycznym wolnomyślicielem zaś Galileusz klasycznym racjonalistą.

>Muzeum Historii Naturalnej też nie ma z tym problemu choć ludzkich szczątków więcej tam niż w jakimkolwiek kościele.

Ale ile mają papierów na takie szczątki! Nikt nie może sobie ot tak wziąć i wystawić gabloty z ludzkimi szczątkami.

Chyba że jest się księdzem i akurat ma ludzki mięsień sercowy. Żaden problem.

---

"Mądrość jest dobrem, aczkolwiek jest pożądana nie sama dla siebie, ale z uwagi na konsekwencje"

>>>>Podobnie wolność np. religijna prowadzi do wielu takich absurdalnych sytuacji jak to, że jeśli bym obwieścił całemu światu, że trzymam ludzkie szczątki w szkatułce to zainteresowałby się mną prokurator. Natomiast kościół rzymsko-katolicki nie ma z tym problemów.
>Muzeum Historii Naturalnej też nie ma z tym problemu choć ludzkich szczątków więcej tam niż w jakimkolwiek kościele.
Bardzo dobre zestawienie.

@@@
.

>>Muzeum Historii Naturalnej też nie ma z tym problemu choć ludzkich szczątków więcej tam niż w jakimkolwiek kościele.
>Ale ile mają papierów na takie szczątki! Nikt nie może sobie ot tak wziąć i wystawić gabloty z ludzkimi szczątkami.
O ile się nie mylę, to relikwiarze zostały zapełnione ludzkimi szczątkami dawno temu w czasach gdy nikt papierów nie wymagał. Ludzie są fetyszystami i trudno było im odmówić sobie przyjemności czerpanej z kultem przedmiotów. Co nie zmieniło się do dziś.
>Chyba że jest się księdzem i akurat ma ludzki mięsień sercowy. Żaden problem.
Problem był. To chyba nawet PSR protestowało prawda?