Mi się wydaje, że jest teoretycznie możliwe aby napisać program, który będzie samodzielnie rozumował. Powinno to się dać zrobić poprzez emulację sieci neuronowej, której zasymulujemy jakąś rzeczywistość. Byłby to taki emulator mózgu. Nie widzę innych problemów niż czysto techniczne w takim przedsięwzięciu.

Ten argument z ogniem, czy przechodzeniem przez ściany, to trochę tak jakbym ja się pytał, czy ten komputer ma pewne poznanie rzeczywistości, a Ty mi mówisz, że możesz go rozwalić młotkiem i on jest to stanie przewidzieć. Może tak być. Ale również można go oszukać, że będzie miał dokładnie to samo przewidywanie, że ktoś go rozwali młotkiem, a jednak nic takiego się nie stanie - nastąpi zmiana programu i emulowany mózg nagle obudzi się w innej rzeczywistości.

Wszystko zależy, czy ten emulator mózgu podłączymy do sensorów realnych, czy damy mu jakąś emulację rzeczywistości i podłączymy do wirtualnych sensorów. On czywiście nie będzie wiedział, że sensory są wirtualne wszystko będzie brał za rzeczywistość. To jest trochę tak jak z programem uruchominym pod Windowsem na Virtual PC, on "myśli", że jest uruchomiony na normalnym kompie, podczas gdy działa na emulatorze PC.

Nie wiemy jakie są możliwe do pomyślenia "fizyki". Może być tak, że jesteśmy w jakimś dziwnym świecie, w którym zachodzą nasze procesy świadome w jakimś zupełnie innym "mózgu", ale ta rzeczywista "fizyka" tego świata nie jest "fizyką" modelu wrzechświata, który mamy w świadomości. Podając te przykłady z naszym mózgiem lub komputerem i emulowaną rzeczywistością jestem w stanie przekonać się, że nie mogę wykluczyć takiej możliwości. Skoro nie mogę jej wykluczyć, będę twierdzić jedynie, że wiedza naukowa orzeka o stanach wejścia-wyjścia do mózgu (czy komputera) a nie o rzeczywistości.