.
Nie ma ustrojów doskonałych, ale należy do nich dążyć!
Ks. Stefan Kardynał Wyszyński.



Ten ustrój jest lepszym, w którym większej części obywateli żyje się lepiej.
prof. Tadeusz Kowalik.
------------------------------

"wPolityce.pl - UCZCIWY PUNKT WIDZENIA. Najsilniejszy portal po stronie prawdy."

Niemiecka komunistka robi wystawę na temat biedy w Polsce. Można wyobrazić sobie większą bezczelność?

[...] Mam nadzieję, że wszyscy polscy politycy, bez względu na opcję polityczną, potępią zmanipulowaną i szkodliwą wystawę. Warto byśmy brali przykład z USA i zawsze bronili wspólnie imienia naszego kraju za granicą. Nawet jeżeli trzeba zrezygnować z politycznych korzyści dla własnych partii. wpolityce.(*)azic-sobie-wieksza-bezczelnosc
Cholera mam strasznie wypaczony charakter i odczuwam bardziej dyshonor z poniższego powodu:
www.pah.org.pl/o-pah/186/ubostwo_i_glod_w_polsce
Niż z tego, że pokazała go "niemiecka komunistka".

PS. Wiem, że zaraz zostanę przez liberałów "zjedzony", ale nie zawsze dla świętego spokoju można milczeć. Myślę, że, jednak racjonalizm bardziej jest powiązany z humanizmem i "liberalizmem" jako wolnością myśli i słowa niż "neoliberalizmem", jako wolnością do bezwzględnego wykorzystywania słabszych i pazernego bogacenia się ich kosztem.
Zapewne się mylę, ale ja tu - wierząc w człowieka - chcę się mylić.

Pozdrawiam.

Andrzej Bogusławski.

@@@
.

>A gdzie widzisz/widziałeś te równe szanse?
A gdzie ja napisałem, że je widzę? Albo że coś takiego głoszę?

---

Szerokość życia jest ważniejsza niż długość. (Awicenna)

.
>A gdzie widzisz/widziałeś te równe szanse? "Równe szanse" to populistyczny slogan, podobny do "sprawiedliwości społecznej" i paru innych, których jedynym celem jest wyciągnięcie od ludzi, którzy jeszcze cokolwiek mają, więcej i więcej kasy.
Zapomniał Pan jeszcze dodać "wolny rynek" i "gospodarka rynkowa".

>Szanse nigdy nie są równe, a czynnik ekonomiczny jest tylko jednym z wielu, które się do takiego stanu rzeczy przyczyniają.
Dokładnie tak i dlatego obowiązkiem państwa jest dążenie do wyrównywania tych szans. Tylko głupcy uważają, że jakiś tam ustrój (stan społeczny) może być idealnym i jedynie słusznym. Natomiast humanizm wymaga przyzwoitości, czyli dążenia aby było lepiej jak jest. Wszystkim, a nie tylko jemu i jego najbliższym.

@@@
.

>To państwo jest suwerenem i nie okrada nikogo, a ten kto miga się od płacenia należnej daniny suwerenowi jest złodziejem i winien być ściganym, a nie nagradzanym.

Tak, ale państwo demokratyczne nie powinno istnieć samo dla siebie. Kiedy widzę jak politycy działają w naszym kraju to chce mi się płakać.

Wszyscy wiedzą, że mamy za dużą biurokrację. Co robią rządzący? Mówią jaka to biurokracja jest zła i że trzeba ją ograniczyć jednocześnie zatrudniają coraz więcej urzędników, a żeby mieć na to pieniądze podnoszą podatki.
Wysokie podatki zwiększają koszty pracy a co za tym idzie bezrobocie.
Politycy widząc większe bezrobocie chcą zwiększyć pomoc społeczną (program PiS), ale nie ma na to pieniędzy więc chcą znowu podnieść podatki

Ja się z demotem zgadzam.
Myślę, że 90% ludzi w tym kraju chce pracować i żyć bez pomocy państwa i gdyby nie wysokie podatki (dochodowe i VAT) żyliby na w miarę wysokim poziome.

Oczywiście państwo może i powinno pomagać ludziom, którym noga się podwinęła, ale ta pomoc nigdy nie powinna być bezterminowa i bezwarunkowa, bo pieniądze na nią nie biorą się z powietrza.

>... najważniejsze jest psychiczne odczucie własnego miejsca w społeczeństwie. Pytanie - czy jestem coś wart i czy jestem komuś potrzebnym, a może jestem już tylko wykluczonym ze społeczeństwa człowiekiem śmieciem?
Poruszył pan bardzo istotny problem - wykluczenie nie polega tylko na postrzeganiu w ten sposób czyjejś sytuacji życiowej. To jest w największym stopniu własne przekonanie. I nie ma znaczenia, w jakim społeczeństwie człowiek żyje, aczkolwiek większy procent wykluczonych mają raczej te wysoko zatomizowane.
Przy czym z reguły następuje sprzężenie zwrotne - tak, jak bieda może prowadzić do wykluczenia, tak wykluczenie często staje się przyczyną biedy, powodując depresję, alkoholizm, narkomanię. Pewnie dlatego w czołówce HPI znajdują się kraje, niekoniecznie najzamożniejsze, ale najbardziej egalitarne, promujące raczej model współpracy, niż rywalizacji.
Wyrzucanie poza nawias jakichkolwiek grup nie tylko obniża potencjał całego społeczeństwa, ale również - w przypadku osób starszych - rzutuje na poziom optymizmu młodszych pokoleń, bo one zaczynają widzieć swoją przyszłość w taki właśnie sposób.
W socjologii funkcjonuje już od kilkudziesięciu lat określenie "śmierć społeczna" i dotyczy głównie ludzi starszych, postrzeganych często jedynie w kategorii "kosztów budżetowych".
Dlatego od dłuższego czasu nerwowo reaguję na wyśmiewanie tzw. "moherów". To przecież grupa osób, często o dużym potencjale czasowym i intelektualnym, na którego zagospodarowanie nie ma pomysłu. Jakkolwiek ideologia RRM to nie moja bajka, jednak ci ludzie dzięki przynależności do pewnej wspólnoty odzyskali poczucie własnej wartości.

.
>>>>To państwo jest suwerenem i nie okrada nikogo, a ten kto miga się od płacenia należnej daniny suwerenowi jest złodziejem i winien być ściganym, a nie nagradzanym.
>Tak, ale państwo demokratyczne nie powinno istnieć samo dla siebie.
Nie rozumiem. Ja państwo rozumiem podobnie do Wikipedii: pl.wikipedia.org/wiki/Państwo

>Kiedy widzę jak politycy działają w naszym kraju to chce mi się płakać.
Mnie też, ale są oni wynikiem naszych wyborów.

>Wszyscy wiedzą, że mamy za dużą biurokrację.
Ja nie wiem? Zestawiam ją z innymi cywilizowany krajami i w tym zestawieniu wcale tak źle nie wypadamy. Tak, ta biurokracja jest rzadko przyjazna obywatelowi, ale winy też bym poszukiwał najbardziej w polskiej mentalności. Prawie każdy uważa się za lepszego i mądrzejszego od innych.

>Co robią rządzący? Mówią jaka to biurokracja jest zła i że trzeba ją ograniczyć jednocześnie zatrudniają coraz więcej urzędników, a żeby mieć na to pieniądze podnoszą podatki.
A skąd Pan to wie? Jakim procentem budżetu państwa jest biurokracja (oczywiście tylko ta rządowa i samorządowa)?

>Wysokie podatki zwiększają koszty pracy a co za tym idzie bezrobocie.
Ogromna bzdura, jedynym podatkiem, którego obniżenie pobudza rynek jest VAT, a neoliberałowie najchętniej właśnie ten podatek podnoszą.

>Politycy widząc większe bezrobocie chcą zwiększyć pomoc społeczną (program PiS), ale nie ma na to pieniędzy więc chcą znowu podnieść podatki
Płaciłem całe życie podatki i jestem dumnym z tego, chętnie będę - solidarnie według bogactwa - płacił większe. Tylko na co? Mnie program żadnej z istniejących partii nie przekonuje, a już PiS-u w szczególności.

>Ja się z demotem zgadzam.
Żyje Pan w wolnym kraju.

>Myślę, że 90% ludzi w tym kraju chce pracować i żyć bez pomocy państwa i gdyby nie wysokie podatki (dochodowe i VAT) żyliby na w miarę wysokim poziome.
Czysty idiotyzm na poziomie Korwina-Mike. Nie jest możliwym nie korzystanie z pomocy państwa, a im człowiek bogatszy tym z tej ogólnej kasy czerpie więcej.

>Oczywiście państwo może i powinno pomagać ludziom, którym noga się podwinęła, ale ta pomoc nigdy nie powinna być bezterminowa i bezwarunkowa, bo pieniądze na nią nie biorą się z powietrza.
Każdemu z nas nie podoba się wydawanie pieniędzy budżetowych na różne cele. Na przykład mnie wydawanie ich na Kościół, ale muszę się z tą podłą decyzją suwerena pogodzić. Gdyby Pan zechciał przeczytać ze zrozumieniem to co piszę, to zauważyłby Pan, że konkretną pomoc konkretnym ludziom uważam za wyjątkową - w przypadku złych zdarzeń. Natomiast uważam, że państwo ma obowiązek systemowo walczyć z wykluczeniem społecznym, ale jak to robić, to trzeba trochę poczytać trochę pomyśleć, a nie powtarzać neoliberalnych hasełek.

@@@
.
>

.
>Poruszył pan bardzo istotny problem - wykluczenie nie polega tylko na postrzeganiu w ten sposób czyjejś sytuacji życiowej. To jest w największym stopniu własne przekonanie. I nie ma znaczenia, w jakim społeczeństwie człowiek żyje, aczkolwiek większy procent wykluczonych mają raczej te wysoko zatomizowane.[...]
Pani Aniu, Pani samodzielnie myśli, a to błąd?
Trzeba zawsze być w awangardzie klaskających!

Pozdrawiam serdecznie.

@@@

>Zapomniał Pan jeszcze dodać "wolny rynek" i "gospodarka rynkowa".
Jeszcze brakuje socjalna gospodarka rynkowa

>A gdzie ja napisałem, że je widzę? Albo że coś takiego głoszę?

A gdzie ja pisałem, że je widzisz? To było tylko pytanie.

>Dokładnie tak i dlatego obowiązkiem państwa jest dążenie do wyrównywania tych szans.
Państwo może równać, ale tylko w dół, zniechęcając do starania się zarówno zarabiających, jak i biednych.

>Natomiast humanizm wymaga przyzwoitości, czyli dążenia aby było lepiej jak jest. Wszystkim, a nie tylko jemu i jego najbliższym.
Aby było lepiej, kiedy nie jest, to zaczyna się myśleć o zmianie systemu. Musi tylko nastąpić przekroczenie masy krytycznej niezadowolonych, czego wszystkie rządy obawiają się najbardziej.
Mechanizm jest wszędzie podobny - najpierw się rozdaje ile wlezie, a jak przyjdzie zaciskać pasa, to hajda na ulicę, jak dzisiaj w Hiszpanii.

.
>>>>Dokładnie tak i dlatego obowiązkiem państwa jest dążenie do wyrównywania tych szans.
>Państwo może równać, ale tylko w dół, zniechęcając do starania się zarówno zarabiających, jak i biednych.
Myślę, że jest to tak intelektualnie mocne, iż szkoda nawet komentować.
pl.wikiped(*)_Ubóstwa_Społecznego

Jeżeli w ekonomii istnieje jakaś dana, której przydaje się niemal mityczne znaczenie, to jest nią produkt krajowy brutto. Politycy śledzą ją uważnie, ponieważ od tego może zależeć ich przyszłość. Jednak jej dogłębne znaczenie w debacie publicznej sprawia, że często zapominamy o poważnych ograniczeniach tego wskaźnika. Simon Kuznets, który stworzył miernik PKB pod koniec lat 30., nigdy nie oczekiwał, że będzie on stosowany do pomiaru ludzkiej pomyślności. Może on pokazywać fizyczną produkcję dóbr i usług, ale jak przypominał nam Robert Kennedy w 1968 r., mierzy wszystko oprócz tego, dla czego warto żyć.

W konsekwencji ekonomiści zaczęli szukać alternatywnych mierników produktu narodowego brutto. Osiągnięto na tym polu pewne znaczące sukcesy, np. indeks rozwoju ludzkości (HDI) stworzony przez laureata Nagrody Nobla Amartyę Sena i nieżyjącego już Mahbuba ul Haqa w ramach programu rozwojowego ONZ. Mierzy on poziom zdrowia, edukacji, a także standardów życia i jest obecnie jednym z kluczowych wskaźników, które muszą brać pod uwagę decydenci. (Informacja dla zainteresowanych: Polska jest 22. na świecie pod względem wielkości PKB, ale niestety dopiero 39., jeżeli chodzi o HDI. Drodzy politycy, jest jeszcze wiele do zrobienia, by Polska stała się lepszym miejscem od życia. manufaktur(*)Swiatowy-indeks-szczescia.html
Różnie można oceniać działalność państwa, ja uważam, że idea państwa opiekuńczego jeszcze się nie przeżyła, nawet w zakresie efektywności ekonomicznej, nie mówiąc już o możliwości samorealizacji największej grupy obywateli.
Tam nadal bym szukał optymalizacji polityki społecznej. Oczywiście jest to moje zdanie i bardzo się cieszę, że przez sporą część ekonomistów podzielane.

>>>>Natomiast humanizm wymaga przyzwoitości, czyli dążenia aby było lepiej jak jest. Wszystkim, a nie tylko jemu i jego najbliższym.
>Aby było lepiej, kiedy nie jest, to zaczyna się myśleć o zmianie systemu. Musi tylko nastąpić przekroczenie masy krytycznej niezadowolonych, czego wszystkie rządy obawiają się najbardziej.
Zgoda i dlatego dziwię się Polakom, ale może pamiętają nauczkę, którą dała im "Solidarność". (Co wspólnego ma dzisiejsza rzeczywistość z ideałami "Solidarności" popartymi przez większość społeczeństwa?)

>Mechanizm jest wszędzie podobny - najpierw się rozdaje ile wlezie, a jak przyjdzie zaciskać pasa, to hajda na ulicę, jak dzisiaj w Hiszpanii.
Ma Pan ogromną wiedzę ekonomiczną na temat mechanizmów społeczno-politycznych, gdzie mi tam do niej. Może warto porównać relacje cen do zarobków w krajach Unii Europejskiej? Szczególnie na przykładzie Polski te "rozdawnictwo" jest uwidocznione.

@@@
.

>Ja się z demotem zgadzam.
>Myślę, że 90% ludzi w tym kraju chce pracować i żyć bez pomocy państwa i gdyby nie wysokie podatki (dochodowe i VAT) żyliby na w miarę wysokim poziome.

Tyle tylko, że rodzice dzieci do których kierowane są przeróżne akcje pomocowe i charytatywne, najczęściej się do tych 90% nie zaliczają, a już określenie, że "państwo polskie okrada tych rodziców" jest kompletnie idiotyczne (chyba, że przez okradanie autor rozumiał podatek akcyzowy wliczony w cenę gorzały).

Jak ktoś bardzo chce być biednym, to trudno mu w tym przeszkadzać. W końcu musimy szanować prawa i wolności wszystkich obywateli. Skoro ktoś świadomie wybrał biedę, to trudno mu się narzucać ze swoim bogactwem. Byłoby to wręcz niegrzeczne i niezgodne z podstawowymi zasadami humanitaryzmu.

>Całkowicie się zgadzam ze stwierdzeniem, że polska bieda nie potrzebuje żadnych charytatywnych upokarzających ją akcji. System wydobywania z wykluczenia społecznego powinien być wpisany w politykę państwa.
I jest. Tyle , że akurat na odwrót. Ulga na dziecko przysługuje rodzicom którzy płacą wysokie podatki. Jak rodzice mało zarabiają żadnej ulgi nie mają. Jak ktoś bardzo dużo zarabia to może opodatkować się z niepracującą żoną/mężem i będzie miał dużą ulgę przy płaceniu podatku. Biednemu nic nie pomoże państwo zedrze od niego ile tylko się da.
Takich kwiatków jest w naszym systemie trochę bo o biednych nikt się nie martwi a bogaci dbają o swoje.

---

Zmień politykę, głosuj na kobiety.

>Takich kwiatków jest w naszym systemie trochę bo o biednych nikt się nie martwi a bogaci dbają o swoje.

I tego biedni powinni się od nich uczyć.

We Włoszech wprowadzono teraz specjalny podatek od emerytur.
I to jest przyszłość.
Ludzie zachowują się racjonalnie, dopiero kiedy naprawdę muszą.