Słusznie więc skarani zostali podobnymi stworzeniami
i mnóstwem zwierząt udręczeni,
ludowi swemu zamiast tej kary dobro wyświadczyłeś:
niezwykłą potrawę dla pożądliwego smaku
zgotowałeś im na pokarm - przepiórki.
(...)
Niepodobna ujść Twojej ręki.
(...)
A co najdziwniejsze, ogień się wzmagał
w wodzie, która wszystko gasi,
bo świat ujmuje się za sprawiedliwymi.
Czasem bowiem ogień przygasał,
by nie spłonęły zwierzęta, nasłane na bezbożnych,
i by patrząc pojęli, że sąd Boży ich dosięgnął;
czasem zaś nawet pośród wody płonął
ponad możliwości ognia,
by wyniszczyć płody znieprawionej ziemi.
Lud zaś swój żywiłeś pokarmem anielskim
i dałeś im bez ich wysiłków gotowy chleb z nieba,

(...)

A nad bezbożnymi trwał aż do końca gniew bezlitosny
(...)
Całe stworzenie znów zostało przekształcone w swej naturze,
powolne Twoim rozkazom, by dzieci Twe zachować bez szkody.
(...)
zamiast rodzić stworzenia, ziemia wydała komary
i zamiast istot wodnych rzeka mnóstwo żab wyrzuciła.
Potem zaś widzieli również nowe narodziny ptaków,
gdy wiedzeni żądzą prosili o wyszukane pokarmy:
dla jej zaspokojenia bowiem z morza przyszły im przepiórki.
(...)
A i kary przychodziły na grzeszników
(...)
ziemne bowiem stworzenia zmieniały się w wodne,
a wodne na ląd wychodziły.
Ogień w wodzie wzmagał swoją siłę,
a woda zapominała o swej własności gaszeni
(...)
Pod każdym bowiem względem wywyższyłeś lud Twój, Panie, i rozsławiłeś,
i nie zapomniałeś, wspierając go w każdym czasie i na każdym miejscu.