Skoro nie pchałem się na ten świat, to dlaczego muszę przymusowo na nim żyć? To jest przecież niewolnictwo. Oczywiście można popełnić samobójstwo, ale to nie jest takie proste i nie jest dobrze widziane np przez rodzinę, która będzie egoistycznie cierpieć zamiast stwierdzić z empatią, że ten kto się zabił podjął taką decyzję, bo dla niego tak jest lepiej. Dlaczego nie mogę pójść do firmy wykonującej eutanazję i zapłacić sobie za śmierć? Ciekaw jestem jakie argumenty za tym stoją bo im dłużej się zastanawiam, tym bardziej dochodzę do wniosku, że ludzie, którzy są przeciwko eutanazji to debile.

>Dlaczego nie mogę pójść do firmy wykonującej eutanazję i zapłacić sobie za śmierć? Ciekaw jestem jakie argumenty za tym stoją (...)
Na przykład takie, że państwo w ciebie zainwestowało - dało ci edukację, opiekę zdrowotną, względne bezpieczeństwo, i nie chce stracić tych pieniędzy. Człowiek - najlepsza inwestycja, jak mawia Unia
Powinieneś pracować - jeżeli nie dla siebie, to dla innych, którzy również otrzymali się urodzili, i są z tego faktu zadowoleni.
Mówisz, że rodzina egoistycznie nie chce przez ciebie cierpieć. Ja mówię, że ty egoistycznie chcesz opuścić ziemski padół, nie zważając na oczekiwania społeczeństwa wobec ciebie.

Jestem za eutanazją, ale tylko w przypadku podeszłego wieku lub ciężkiej choroby.

---

intp

>Jestem za eutanazją, ale tylko w przypadku podeszłego wieku lub ciężkiej choroby.

Ja też jestem za tym, żeby samobójców karać jak się da najsurowiej

> samobójców karać jak się da najsurowiej
"Najlepiej" byłoby ich skazywać na życie wieczne

Tylko czy wtedy nie będą w rewanżu zatruwać życia bogu ducha winnym śmiertelnikom?

>Tylko czy wtedy nie będą w rewanżu zatruwać życia bogu ducha winnym śmiertelnikom?

Nie będą, bo oni tak naprawdę żyć chcą, na co najlepszym dowodem jest to, że żyć nie chcą, bo przecież każdy chce żyć.

>> chyba żyć bez tego nie możecie.
>Jesteś po prostu drażliwy.
Pamiętaj, że to Ty wyjechałeś pierwszy o religii i ewangelii, może to Ty jesteś nadrważliwy na tym punkcie?

---

Ignoruję Bogusławskiego i rafała73

>społeczeństwo wmawia sobie,że lepiej jest żyć niż nie żyć.

Nic dziwnego. Oni sami chcą żyć, więc nie chcą przyjąć do wiadomości faktu, że życie nie jest obiektywną wartością i że nie ma żadnego argumentu na poparcie tezy, że warto żyć. Jednym warto, a innym nie warto. Ludzie często tego nie rozumieją i zmuszają innych do życia i na dodatek argumentują to swoim egoistycznym pragnieniem żeby w społeczeństwie były żuczki pracujące na jego własny dobrobyt mimo, że sami nie chcą żyć, nie mogą czerpać przyjemności i są niezadowoleni. Dla mnie tacy ludzie, którzy w ten sposób chcą sterować życiem innych i nie biorą pod uwagę ich uczuć to egocentrycy, którzy nie mają empatii i nie zamierzam ich szanować.

@Marcin Trollosiewicz uważam, że nie istnieją zasady, którym musimy podlegać poza takimi zasadami, które mogłyby uderzać w wolność innych ludzi. A więc brak eutanazji na życzenie (oczywiście za moje własne pieniądze) to traktowanie człowieka przez rząd jako niewolnika, który ma żyć po to żeby konsumować i płacić podatki. A jak ktoś jest nieszczęśliwy to niech zasila branżę terapeutów, którzy na pewne problemy i tak nie pomogą bo te problemy są nieraz obiektywne. Terapia może jedynie pozbawić człowieka wyimaginowanych problemów, które wynikają ze złych przekonań lub braku umiejętności radzenia sobie z problemami i ich rozwiązywania. Dlatego jej skuteczność jest tak niska. Pomaga na to na co ma pomagać, ale na nic więcej. Pewne problemy możnaby rozwiązać w inny sposób więc skuteczność można podnieść, ale zawsze zostaną problemy nie do rozwiązania. Każdy człowiek teoretycznie może znaleźć się w takiej sytuacji i dużo lepiej by było gdyby wiedział, że w razie niepowodzenia nie będzie cierpiał, tylko sobie zrezyguje z życia, które generuje cierpienie.

>Ja jestem zdania, że jeden człowiek nie powinien zabijać drugiego nawet, gdyby tamten tego sobie życzył. Pomijając skrajne przypadki, jak skrócenie cierpienia w nieuleczalnej chorobie, samoobrona, itd.

No właśnie - a co jeśli czyjeś problemy są nie do rozwiązania? Nieuleczalna choroba generuje cierpienie i zabija się ludzi żeby im ulżyć. Z tego samego powodu dopuszcza się aborcję w sytuacji kiedy dziecko ma się urodzić chore lub matka ma na tym ucierpieć zdrowotnie. Dlaczego więc miałoby się nie dopuszczać takiej opcji dla ludzi, którzy cierpią z powodu problemów nie do rozwiązania, którzy wiadomo, że będą cierpieć jeśli będą żyć?

>Chęć śmierci u osoby zdrowej fizycznie może wynikać albo z zaburzeń psychicznych związanych z zakłóceniem równowagi chemicznej mózgu, albo przejściowymi stanami depresyjnymi wywołanymi jakąś traumą, czy innymi czynnikami zewnętrznymi, jak niepowodzenie lub trudności życiowe. Takim ludziom trzeba pomagać, a nie ich zabijać, i do tego za ich pieniądze.

Dlatego przed taką eutanazją człowiek musiałby być przebadany pod tym kątem i jeśli się da powinien być leczony. Ale i chorób psychicznych nieraz nie można wyleczyć, a często stan depresyjny to skutek posiadania obiektywnie złej sytuacji nie do rozwiązania. Co wtedy?

>>...które to zaburzenia objawiają się skłonnościami samobójczymi.
>Czy ja jestem twoją wyszukiwarką?
>"Samobójstwo wynika często z uczucia smutku, które w wielu przypadkach jest rezultatem zaburzeń psychicznych takich jak depresja, zaburzenia afektywne dwubiegunowe, schizofrenia, alkoholizm lub uzależnienie od środków odurzających"

To są raczej bzdury ponieważ to zaburzenia psychiczne ZAZWYCZAJ są rezultatem posiadania faktycznych problemów. Z częścią można nauczyć się sobie radzić, inne można naprawić, a jeszcze inne są nie do wyleczenia. Co wtedy?

>Obserwacja świata wskazuje, że jest we wszystkich chęć życia, generalnie dzieci są oczekiwane i chciane, dzieci już urodzone też chcą żyć, mają naturalną ciekawość świata... Co do zasady zatem wszystko wskazuje, że życie jest pozytywną wartością.

Nic nie wskazuje na to, że życie ma jakąkolwiek wartość. Nie we wszystkich jest chęć życia - ludzie cierpiący nieraz nie chcą żyć.

>Zatem jeśli, ktoś choruje, ma depresje, nie chce mu się żyć, to pierwsze co rozsądnemu człowiekowi przychodzi do głowy, to pomoc tej osobie, bo prawdopodobnie źle ocenia sytuację (bo życie jest pozytywne).

A może to ta osoba prawidłowo ocenia sytuację, a ludzie chcący żyć utrzymują na siłę błąd poznawczy, że żyć warto?

>Praktyka też wskazuje że tak właśnie jest, że próby samobójcze to wołanie o pomoc, a chęć eutanazji to często wynik bezradności i samotności.

Bezradność i samotność nie zawsze można usunąć, a próby samobójcze to wołanie o pomoc, ale więcej jest skutecznych samobójstw, które wołaniem o pomoc nie były. Wiele osób nie podejmuje próby bo boi się porażki, a jeszcze inni chcieli się zabić, a jednak żyją i cierpią jeszcze bardziej bo się np uszkodzili, albo społeczeństwo teraz inaczej ich ocenia.

>Dlatego dopiero po tych próbach wsparcia takich osób, ja pozwoliłbym na eutanazję, gdy już cierpienie z powodu choroby jest trudne do zniesienia i człowiek świadomie podejmie taką decyzję.



I z tym się oczywiście zgadzam

>>Skoro nie pchałem się na ten świat, to dlaczego muszę przymusowo na nim żyć?
>A posiadasz wolną wolę?
Zależy w jakim rozumieniu. W dosłownym nie, a w uproszczonej wersji świata z pkt widzenia ego posiadam.

>>Oczywiście można popełnić samobójstwo, ale to nie jest takie proste i nie jest dobrze widziane np przez rodzinę, która będzie egoistycznie cierpieć zamiast stwierdzić z empatią, że ten kto się zabił podjął taką decyzję, bo dla niego tak jest lepiej.
>Jest to nic innego, jak wymuszanie na otoczeniu tolerancji wobec zabijania się i też zabijania. Życie jest twoje i tylko twoje.

Nie też zabijania tylko odebrania sobie cierpienia jeśli nie da się w inny sposób. Nie wymuszanie tolerancji tylko swoich praw i wolności. Bo na każdy problem można zareagować na dwa sposoby: walka lub ucieczka. Czasem można coś po prostu zignorować albo dojść do wniosku, że to wcale nie taki duży problem. No ale jeśli problem jest poważny, możliwości walki zostały wyczerpane, a ucieczka nie jest możliwa to co wtedy?

>>Dlaczego nie mogę pójść do firmy wykonującej eutanazję i zapłacić sobie za śmierć?
>Może dlatego, że jest to legalizacja zabijania.

Kara śmierci także, a jest popierana przez większość społeczeństwa. Aborcja w przypadku kiedy dziecko ma urodzić się chore także. Dla mnie to nie jest argument, tylko ubranie sytuacji w inne słowa żeby tak przedstawiona wzbudzała w kimś emocje i odstraszała od pomysłu eutanazji.

>Na przykład takie, że państwo w ciebie zainwestowało - dało ci edukację, opiekę zdrowotną, względne bezpieczeństwo, i nie chce stracić tych pieniędzy. Człowiek - najlepsza inwestycja, jak mawia Unia

Zainwestowało odebrane moim rodzicom pieniądze i czeka na kolejnego jelenia, który będzie dostarczał kasę tej machinie. Niech idą precz!

>Powinieneś pracować - jeżeli nie dla siebie, to dla innych, którzy również otrzymali się urodzili, i są z tego faktu zadowoleni.

A po co mam pracować na innych, którzy nie dadzą mi nic w zamian? Jeśli oni traktują mnie jak jelenia, który na nich pracuje, to niby dlaczego mam spełniać ich zachciankę? Poza tym mało kto jest tak ważny dla społeczeństwa i nie chce żyć

>Mówisz, że rodzina egoistycznie nie chce przez ciebie cierpieć. Ja mówię, że ty egoistycznie chcesz opuścić ziemski padół, nie zważając na oczekiwania społeczeństwa wobec ciebie.

Żartujesz? Czyli niewolnik ma szanować pana i jego oczekiwania bo jeśli nie to znaczy, że jest egoistą?

>Jestem za eutanazją, ale tylko w przypadku podeszłego wieku lub ciężkiej choroby.

A co ma do tego wiek? I kto ustala jaki wiek jest podeszły? Czym choroba fizyczna różni się od cierpienia psychicznego i kto ustala czy jest ciężka?

>> samobójców karać jak się da najsurowiej
>"Najlepiej" byłoby ich skazywać na życie wieczne
>Tylko czy wtedy nie będą w rewanżu zatruwać życia bogu ducha winnym śmiertelnikom?
>

To jeśli ktoś jest bogu ducha winny to niech bóg ściągnie sobie ten dług i nie zawraca więcej głowy samobójcy Ale w sumie dobry pomysł - dać komuś coś czego on nie chce (życie) i za karę stworzyć mu przymus żeby miał to na wieki

>>...które to zaburzenia objawiają się skłonnościami samobójczymi.
>Czy ja jestem twoją wyszukiwarką?
O nic Cię nie pytałam.

>"Samobójstwo wynika często z uczucia smutku, które w wielu przypadkach jest rezultatem zaburzeń psychicznych takich jak depresja, zaburzenia afektywne dwubiegunowe, schizofrenia, alkoholizm lub uzależnienie od środków odurzających"
To właśnie sugerowałam "dokańczając" zacytowane Twoje twierdzenie.

---

Kiedy każdy mój argument zacznie ci się wydawać genialny, możesz rzucić we mnie zgniłym pomidorem.

>>>Skoro nie pchałem się na ten świat, to dlaczego muszę przymusowo na nim żyć?
>>A posiadasz wolną wolę?
>Zależy w jakim rozumieniu. W dosłownym nie, a w uproszczonej wersji świata z pkt widzenia ego posiadam.

Z natury rzeczy nie jesteś przymuszony do życia, możesz odejść. Jednak jeżeli uważasz, że mózg w sposób automatyczny podejmie decyzję, to nie ma czym się przejmować, będzie jak będzie.

>Nie też zabijania tylko odebrania sobie cierpienia jeśli nie da się w inny sposób.
Podanie komuś trucizny, by mógł uciec przed cierpieniem, jest zabójstwem, nawet jeżeli dokonanym z miłosierdzia.

>Nie wymuszanie tolerancji tylko swoich praw i wolności.
Nikt nie jest Ci winien pomocy w samobójstwie.

>Bo na każdy problem można zareagować na dwa sposoby: walka lub ucieczka. Czasem można coś po prostu zignorować albo dojść do wniosku, że to wcale nie taki duży problem. No ale jeśli problem jest poważny, możliwości walki zostały wyczerpane, a ucieczka nie jest możliwa to co wtedy?

Wtedy trzeba się zmierzyć z cierpieniem.

>>Może dlatego, że jest to legalizacja zabijania.
>Kara śmierci także, a jest popierana przez większość społeczeństwa. Aborcja w przypadku kiedy dziecko ma urodzić się chore także.

Społeczeństwo nie powinno decydować w sprawach stricte indywidualnych. Każdy ma prawo do indywidualnych poglądów czy np. orientacji seksualnej itp. Życiem dysponuje jednostka, nie społeczeństwo.

W przypadku aborcji należy brać pod uwagę fakt, że dziecko jeszcze się nie urodziło.

>Dla mnie to nie jest argument, tylko ubranie sytuacji w inne słowa żeby tak przedstawiona wzbudzała w kimś emocje i odstraszała od pomysłu eutanazji.

Dla mnie wręcz przeciwnie, "eutanazja" maskuje prawdziwe znaczenie dokonywanego czynu.