Jeszcze raz przenoszę rozmowę do nowego wątku bo poprzedni jest już nieczytelny.

XIX i XX w należały, jakby to wyrazili miłośnicy kapitalizmu i własności prywatnej, do okresu najsilniejszego rozwoju ludzkości. Najwięcej nowych idei, największy wzrost gospodarczy, najsilniejsze zmiany społeczne. XIX i XX wiek to okres największego wzrostu koncernów, które zaczęły przekształcać się w międzynarodowe korporacje. Niektóre korporacje były tak potężne, iż zaczęły przejmować funkcje państwa.

Cóż takiego wydarzyło się, że w warunkach rozwoju produkcji masowej, powszechnego wzrostu dobrobytu, niezwykłych idei i znacznych ułatwień w życiu w społeczeństwach zrodziły się zbrodniczy nazizm i zbrodniczy komunizm? Jak to wyjaśnicie? Ludzie powinni być szczęśliwi lecz zamiast tego znienawidzili się i masowo mordowali.

Jacek Głodzik
>> wreszcie do swoich fantazji przekonam.
>Rozumiem, że pytanie, które nie padało brzmi: co ja na to? W porządku, Ty jesteś panem swojego wolnego czasu. Mnie Twoje fantazjowanie nie przeszkadza, dopóki jakaś większa masa tego nie podchwyci i nie zechce mi wmówić że muszę pracować na mój dom, na który już zapracowałem - a że szanse na podchwycenie Twoich zasad są małe, to śpię spokojnie.

Skorzystam z okazji, żeby jeszcze raz wtłoczyć własne postulaty. Proszę o ponowne rozważenie ich pod kątem dobra wspólnego. Nie mam czasu na ładne odpowiedzi, przepraszam za budowę zdań.

1. Państwem są zasady społeczne zgodne potrzebami wszystkich obywateli, dobrowolnie, bez żadnego przymusu przez obywateli akceptowane, przestrzegane dla wspólnego dobra i stojącego za nim indywidualnego dobra każdego obywatela oraz organizacja społeczna na tych zasadach oparta.

Niektórym być może i zdaje się, że państwem są instytucje, podatki i budżet, aparat przymusu, własność państwowa. Wg mnie za państwo należy uznać wspólne zasady społeczne, wywodzące się ze wspólnych wartości a redukując jeszcze bardziej ze wspólnoty potrzeb. Tworzymy wspólne zasady bo mamy jednakowe potrzeby. Współdziałanie w zgodzie ze wspólnymi zasadami przynosi nam wyższy poziom zaspokojenia potrzeb.

2. Podstawową funkcją państwa jest obrona wolności każdego obywatela a zatem znoszenie wszelkich form przymusu i przemocy istniejących w społeczeństwie.

Jacek właściwie opisuje wolność. Wolnością jest móc robić to na co ma się ochotę, móc bez ograniczeń podążać za zaspokojeniem własnych potrzeb, znosić wszelkie wewnętrzne napięcia. Wolność to spokój, spełnienie, zaspokojenie.
Przymus i przemoc stoją w sprzeczności z wolnością. Wielu pojmuje przymus i przemoc jako środek ochrony wolności jednych przed naruszaniem jej przez drugich, to nie jest jednak właściwy sposób osiągania wolności przez wszystkich. Wolność wszystkich może być osiągnięta wyłącznie poprzez samoograniczanie się.

3. Przymiotem każdej hierarchii społecznej jest przymus. Państwo będzie zatem nieustannie dążyć do ograniczenia wszelkich form hierarchii społecznej, do osłabienia wszelkich form społecznych stosunków nadrzędności i podporządkowania, dążąc do tego aby władza jednego człowieka nad drugim istniała wyłącznie w celu wspólnego dobra obu ludzi i nigdy w celu indywidualnych korzyści jednego człowieka kosztem drugiego.

Zastanawiając się nad tym ponowie wydaje mi się, że wniosek o przymusie jako przymiocie każdej hierarchii jest wadliwy. Homo sapiens w swej masie dobrowolnie buduje hierarchię i ewidentnie na tym korzysta. Zmieniam zatem ten postulat na:

Państwo a zatem zasady społeczne, będą zmierzać do tego aby władza jednego człowieka nad drugim istniała wyłącznie w celu wspólnego dobra obu ludzi i nigdy w celu indywidualnych korzyści jednego człowieka kosztem drugiego.

4. Państwo będzie wykluczać wszelki przymus społeczny, w tym także przymus państwowy lecz przede wszystkim zniesie przymus uznania cudzej własności prywatnej, przymus wykonania zobowiązań i przymus podatkowy.

Może i nie jest to tu klarownie wyrażone lecz chodzi mi w tym o to, ze konstrukcja kapitału winna być taka aby nikt nie musiał wymuszać jego uznania.
Spodziewam się znacznie wyższej akceptacji i respektu dla cudzej własności prywatnej, w sytuacji kiedy od tej własności będzie odprowadzany regularny podatek.
Spodziewam się wyższej akceptacji dla cudzych oszczędności pieniężnych jeśli ich wielkość będzie trwale związana z opodatkowaną własnością.
Człowiek, który nie posiada nic i który nie odprowadza płaci żadnych podatków dużo łatwiej niż współcześnie zaakceptuje cudzą własność prywatną, ze świadomością iż właściciel płaci od niej miesięczne podatki. Takie podejście do własności realnie znosi lub przynajmniej znacznie ogranicza konieczność stosowania przymusu do wymuszenia uznania cudzej własności.

5. Istota własności prywatnej i istota zobowiązania zmienią się tak aby wszelka własność prywatna była uznawana przez wszystkich obywateli, oraz wszelkie zobowiązania były wykonywane przez wszystkich obywateli dobrowolnie i bez żadnego przymusu.

To co powyżej.