Pozdrawiam wszystkich pasjonatów nauki, a fizyki w szczególności

Upubliczniona została nowa teoria fizyczna, którą nazwaliśmy Szczególną Teorią Eteru. Teoria ta zajmuje się tymi zagadnieniami, którymi zajmuje się także Szczególna Teoria Względności. W ramach nowej teorii, którą opublikowaliśmy w książce Szczególna Teoria Eteru, wyprowadzamy nową kinematykę oraz dynamikę ciał. Pokazujemy także, czym jest tak naprawdę Szczególna Teoria Względności oraz dlaczego jest teorią błędną.

Nadchodzi koniec relatywistyki.
Na stronie www.ste.com.pl umieściliśmy duże fragmenty naszej książki Szczególna Teoria Eteru (j. polski oraz j. angielski).
Zachęcam do zapoznania się z tą nową teorią.

waligóra, nasza praca całkowicie ośmiesza STW i zamyka ten temat. Nie będzie w tej sprawie żadnych wątpliwości, gdy zostaną przeprowadzone eksperymenty, które proponujemy w książce.

Fizycy zajmujący się relatywistyką będą próbowali pomniejszać znaczenie naszej pracy. Jest to oczywiste. Będą próbowali minimalizować porażkę teorii, którymi często zajmowali się całe życie. Radzę jednak wszystkim fizykom, aby nie krytykowali jawnie naszej Szczególnej Teorii Eteru, gdyż się ośmieszycie. Najpierw się z nią zapoznajcie

Wkrótce przedstawimy badania rosyjskiej kosmologii, z których wynika, że przestrzeń nie jest, z perspektywy naszego układu, symetryczna. Brakowało im tylko teorii, którą myśmy zrobili. Wyniki będą po rosyjsku, gdyż nie mamy czasu tego tłumaczyć. Na razie je analizujemy.

>Nadchodzi koniec relatywistyki.
Aż wyjrzałem przez okno... nie, świnie jeszcze nie latają.
>Fizycy zajmujący się relatywistyką będą próbowali pomniejszać znaczenie naszej pracy. Jest to oczywiste.
Oczywiste jest, że fizycy a szczególnie ci zajmujący się relatywistyką tej pracy nawet nie zauważą. Jeśli się chce, żeby jakaś praca, obojętnie z jakiej dziedziny była uważana za naukową, trzeba ją ogłosić w przyjęty przez naukę sposób. Nie ma znaczenia, czy teoria jest prawdziwa, nieprawdziwa czy zwariowana. Nb. wasza teoria nie wygląda nawet na zwariowaną. Ona jest zwyczajnie, banalnie, nieprawdziwa.

Radziłbym nawiązać zerwany kontakt z rzeczywistością. NIKT poważny tej teorii nie zauważy i NIKT poważny jej nie będzie dyskutować. I co może być dla autorów największą przykrością, NIKT przy tej cenie książki nie kupi. Ludzie racjonalnie myślący nie lubią wyrzucać pieniędzy, a świry których mogłoby to zainteresować, zwykle pieniędzy nie mają.

>Na stronie www.ste.com.pl umieściliśmy duże fragmenty naszej książki Szczególna Teoria Eteru (j. polski oraz j. angielski).
>Zachęcam do zapoznania się z tą nową teorią.

Mi wystarczyło "zapoznanie się" z 4.4.1 Paradoks równoczesności zdarzeń.
Łudziłem się, że Autorzy, mimo infantylnych zapowiedzi książki, wykonali jednak jakąś istotną umysłową pracę i przedstawiają być może błędne ale przynajmniej oryginalne argumenty na tak oklepany temat jak "błędność" STW.
Niestety zawiodłem się. W w.w. rozdziale kompromitują się jak typowi pseudo-myśliciele, niedouczeni obalacze i inna zabawna menażeria spod znaku kultu Cargo popiskująca żałośnie na forach całego świata.
Krótko mówiąc, twierdzą, że STW jest wewnętrznie sprzeczna ponieważ... uwaga:
1. W STW dwa zdarzenia równoczesne w jednym układzie inercjalnym (np U) są nierównoczesne w innym układzie inercjalnym (U'). Co jest prawdą.
2. Z STW wynika, że te same dwa zdarzenia są z perspektywy układu U' jednoczesne a wówczas z perspektywy układu U niejednoczesne. Czyli mamy oczywisty paradoks.

Otóż twierdzenie 2. jest nieprawdziwe. Jednoczesność lub jej brak w danym układzie jest kategorią obiektywną. Jeśli zdarzenia są jednoczesne w U a niejednoczesne w U' to jest to prawdą z perspektywy dowolnego układu. Autorzy wypłodzili 250 (!) stron a wyłożyli się na podstawowej znajomości teorii którą starali się obalić.

Mylić się jest rzeczą ludzką. Ale to jest przypadek ignorancji połączonej z pychą i niewiarygodnym tupetem.

>Pozdrawiam wszystkich pasjonatów nauki, a fizyki w szczególności
>Upubliczniona została nowa teoria fizyczna, którą nazwaliśmy Szczególną Teorią Eteru. Teoria
>ta zajmuje się tymi zagadnieniami, którymi zajmuje się także Szczególna Teoria Względności. W ramach
>nowej teorii, którą opublikowaliśmy w książce Szczególna Teoria Eteru, wyprowadzamy nową
>kinematykę oraz dynamikę ciał. Pokazujemy także, czym jest tak naprawdę Szczególna Teoria
>Względności oraz dlaczego jest teorią błędną.

Wyrazy uznania, za napisanie książki w której mierzycie się Panowie z jakże kontrowersyjną, acz jakoś tam działającą Teorią Względności Einsteina. (Teoria Ptolemeusza też swietnie działała i miała się dobrze swego czasu ).

Ponieważ jestem otwarty na wiedzę i nie jestem przedstawicielem zabetonowanego środowiska współczesnych fizyków odpornych na przyswajanie czegokolwiek poza ich religią, chętnie kupię książkę, zapoznam się z przedstawionymi argumentami, a następnie odniosę się do niej.

Pozdrawiam Panów i życzę wytrwałości.

>Krótko mówiąc, twierdzą, że STW jest wewnętrznie sprzeczna ponieważ... uwaga:
>1. W STW dwa zdarzenia równoczesne w jednym układzie inercjalnym (np U) są nierównoczesne w innym układzie inercjalnym (U'). Co jest prawdą.
>2. Z STW wynika, że te same dwa zdarzenia są z perspektywy układu U' jednoczesne a wówczas z perspektywy układu U niejednoczesne. Czyli mamy oczywisty paradoks.
>Otóż twierdzenie 2. jest nieprawdziwe.

Jak najbardziej prawdziwe. Jest to jeden z poważniejszych paradoksów wynikających z STW.

Wyobraźmy sobie dwa zdarzenia A i B, które jeżeli zachodzą jednocześnie tworzą rezonujący układ, który niszczy wszystko w określonym promieniu.
Natomiast jeżeli zajdą niejednocześnie tworzą układ który wygasza się, przestaje istnieć i nie ma wpływu na otoczenie.

W układzie odniesienia U zdarzenia A i B zaszły jednocześnie i wytworzył się układ rezonujący, który zniszczył wszystkie obiekty w określonym promieniu, czyli także wszystkie obiekty i obserwatorów w układach U i U'.

W układzie odniesienia U' zdarzenia zaszły niejednocześnie i układ szybko został wygaszony i nie wpłynął destruktywnie na układy U i U' oraz obserwatorów w tych układach.

Rodzi się tu oczywisty paradoks. No ale skoro naukowcy jak dzieci wierzą w jednocześnie żywego i martwego kota
(Schroedinger się w grobie przewraca) to mnie już nie dziwi, że wierzą w paradoksy STW.
PARANOJA PSEUDO NAUKOWA.

>W układzie odniesienia U zdarzenia A i B zaszły jednocześnie...
Zdarzenia A i B są obiektywne. Ich jednoczesność jest subiektywną obserwacją z punktu widzenia U
> ...i wytworzył się układ rezonujący, który zniszczył wszystkie obiekty w określonym promieniu, czyli także wszystkie obiekty i obserwatorów w układach U i U'.
A to jest trzecie obiektywne zdarzenie które musi być zaobserwowane w każdym układzie.

>W układzie odniesienia U' zdarzenia zaszły niejednocześnie...
Niejednoczesność A i B jest subiektywną obserwacja z punktu widzenia U'.
>...i układ szybko został wygaszony i nie wpłynął destruktywnie na układy U i U' oraz obserwatorów w tych układach.
To jest nieuprawnione i nieprawdziwe stwierdzenie. Obiektywne wydarzenie (rezonans itd.) zaszło i zostało zaobserwowane w dowolnym ukłądzie. W układzie U' też. Po uwzględnieniu zarówno niejednoczesności zdarzeń w U', oraz prędkości U wzgl. U' okaże się, że zajść musiało.

To jest elementarz wynikający z Zasady Względności (Galileusza). Inaczej dałoby się wykryć ruch bezwzględny. Obalić ZW można tylko doświadczalnie. Kto o tym nie wie, jest niedoukiem.

>>W układzie odniesienia U zdarzenia A i B zaszły jednocześnie...
>Zdarzenia A i B są obiektywne. Ich jednoczesność jest subiektywną obserwacją z punktu widzenia U
Jeżeli zdarzenie A wystąpiło bliżej obserwatora U niż zdarzenie B, to naturalnie zostanie wcześniej zaobserwowane w U - tylko, że nie o tym w tym momencie rozmawiamy. STW mówi o JEDNOCZESNOŚCI zdarzeń A i B w układzie odniesienia U, więc nie wykręcaj kota ogonem.

>Niejednoczesność A i B jest subiektywną obserwacja z punktu widzenia U'.
Jak wyżej.

>> ...i wytworzył się układ rezonujący, który zniszczył wszystkie obiekty w określonym promieniu, czyli także wszystkie obiekty i obserwatorów w układach U i U'.
>A to jest trzecie obiektywne zdarzenie które musi być zaobserwowane w każdym układzie.
Wcale nie musi zostać zaobserwowane. Obserwacja z punktu widzenia innego układu odniesienia nie ma tu żadnego znaczenia. Może jeszcze powołasz się na "świadomego obserwatora". Pewnie lubisz takie nonsensy.

>>W układzie odniesienia U' zdarzenia zaszły niejednocześnie...
>>...i układ szybko został wygaszony i nie wpłynął destruktywnie na układy U i U' oraz obserwatorów w tych układach.
>To jest nieuprawnione i nieprawdziwe stwierdzenie. Obiektywne wydarzenie (rezonans itd.) zaszło i zostało zaobserwowane w dowolnym ukłądzie.

Jak to nieprawdziwe? To z równań twojej wspaniałej teorii wynika, że w układzie U' zdarzenia nie zaszły jednocześnie, a więc rezonans w układzie U' nie wystąpił.

Uwielbiam te sofizmaty uprawiane przez osoby broniące STW.

Mówiąc o zaobserwowanej jednoczesności nie jestem do końca precyzyjny. Chodzi mi o rzeczywiście obserwowaną (zmierzoną) jednoczesność, bez względu na wrażenia wynikające z opóźnienia w dotarciu informacji. Podobnie mówiąc o zaobserwowaniu jakiegoś zdarzenia, mam na myśli obiektywną rejestrację tegoż, lub jego skutków. Podobnie, bez względu na ew. opóźnienie informacji czy świadomy jej odbiór.

Nie jesteś w stanie podać opisu zjawiska które jest wynikiem równoczesności jakichś zdarzeń w U, a w U' nie może się zaistnieć w związku z ich nierównoczesnością. Przykład "rezonansu" jest póki co nic nie wartym hasłem.

Jeśli wolno dopytać..
> Chodzi mi o rzeczywiście obserwowaną (zmierzoną) jednoczesność, bez względu na wrażenia wynikające z opóźnienia w dotarciu informacji.
Jaki jest sens mówienia o "rzeczywistej" równoczesności, skoro każdy obserwator rejestruje tylko wrażenia obarczone opóźnieniem informacji?
Jak miałoby wyglądać ustalenie kolejności zdarzeń dla obserwatorów z układu słonecznego i np. z alfa Centauri?
Czy odległe galaktyki oddalają się od nas "teraz" - czy oddalały się wtedy (np. przed miliardem lat), gdy zostało z nich wyemitowane światło, dziś przez nas widziane?

>Jaki jest sens mówienia o "rzeczywistej" równoczesności, skoro każdy obserwator rejestruje tylko wrażenia obarczone opóźnieniem informacji?

Bo dysponując sygnałami o znanej prędkości, oraz odległościami od żródeł sygnału zawsze możemy stwierdzić czy sygnały były wysłane jednocześnie czy nie. W naszym układzie oczywiście. A ponieważ każde odległe zdarzenie możemy zamienić na jakiś wysłany sygnał (typowo, sygnał świetlny), to stwierdzenie kiedy zdarzenie obiektywnie zaszło w naszym układzie (i spowodowało wysłanie sygnału), nie przedstawia problemu. Jest to czas dotarcia sygnału do nas, plus odległość zdarzenia podzielona przez prędkość sygnału.
Jeszcze raz, dla jasności: równoczesne odległe zdarzenia nie oznaczają równoczesnego dotarcia informacji i odwrotnie. Ale równoczesność zdarzeń daje się jednoznacznie określić. Podkreślam - w danym układzie, w którym mierzymy odległości i prędkości.

>Mówiąc o zaobserwowanej jednoczesności nie jestem do końca precyzyjny. Chodzi mi o rzeczywiście obserwowaną (zmierzoną) jednoczesność, bez względu na wrażenia wynikające z opóźnienia w dotarciu informacji.
No to albo mówisz o zaobserwowanej jednocześności, albo o rzeczywistej jednoczesności zdarzeń , bo to dwie różne rzeczy.
Można zaobserwować dwa zdarzenia jako jednoczesne (wynika to z dotarcie z opóżnieniem informacji do obserwatora) , ale w rzeczywistości wcale nie wystąpiły jednocześnie. Oczywiście ten fakt jest znany i wcale nie trzeba do tego STW.

Natomiast z równań STW wynika, że zdarzenia A i B dla jednego układu odniesienia mogły wystąpiły dokładnie w tym samym czasie (jednocześnie), natomiast dla innego inercjalnego układu odniesienia te same dwa zdarzenia nie musiały wystąpić JEDNOCZEŚNIE. I nie mówimy tu o obserwowanej jednoczesności, tylko o tej rzeczywistej - zamodelowanej przy pomocy równań matematycznych.

>Nie jesteś w stanie podać opisu zjawiska które jest wynikiem równoczesności jakichś zdarzeń w U, a w U' nie może się zaistnieć w związku z ich nierównoczesnością. Przykład "rezonansu" jest póki co nic nie wartym hasłem.

Mogę tutaj podać inne przykłady. Jednak nie ma to większego znaczenia. Paradoksy i tak wystąpią.

Dla mnie teoria, która warunkuje JEDNOCZESNÓŚĆ ZDARZEŃ, w zależności od układu odniesienia, ma tyle wspólnego z rzeczywistością co nic. Zresztą już samo pojęcie czasoprzestrzeni, której w rzeczywistości nie ma (bo pojęcie czasu to pojęcie abstrakcyjne) świadczy o tym, że ta teoria jest oderwana od rzeczywistości.

>>Jaki jest sens mówienia o "rzeczywistej" równoczesności, skoro każdy obserwator rejestruje tylko wrażenia obarczone opóźnieniem informacji?

Masz rację, z punktu widzenia obserwatora, istotny jest niejako końcowy efekt, czyli kiedy i jaki informacja do niego dociera.
Zresztą nie tylko dla obserwatora, cała rzeczywistość, cząstki elementarne tak działają bo są tymi obserwatorami i niejako "przetwornikami" tych sygnałów - zaburzeń rozchodzących sie w przestrzeni.

Jednak ustalenie "rzeczywistej" kolejności czy jednoczesności zdarzeń jest ważne z punktu widzenia ciekowości CZŁOWIEKA i MODELU RZECZYWISTOŚCI jaki sobie tworzy. Bo człowiek, lubi sobie "modelować" czyli odtwarzać pewne fragmenty rzeczywistości i w ten sposób odtwarzać wydarzenia jakie już się wydarzyły, bądź mogą hipotetycznie wydarzyć.

@ uxbridge
Nasza książka składa się z dwóch elementów. Pierwszy z nich, znacznie ważniejszy, to wyprowadzenie nowej teorii kinematyki i dynamiki ciał - Szczególnej Teorii Eteru. Zrobiliśmy to na podstawie innego wyjaśnienia wyników eksperymentu Michelsona-Morleya. Teoria jest nowatorska, spójna oraz nie znamy żadnego eksperymentu, z którym nasza teoria byłaby sprzeczna. Przy okazji wyjaśnia ona obserwacje rosyjskich fizyków na temat braku symetrii w przestrzeni kosmicznej.

Drugi element książki, to krytyka Szczególnej Teorii Względności. Ta część jest dla nas mniej istotna. Która teoria jest słuszna, można rozstrzygnąć tylko na drodze eksperymentalnej. W książce proponujemy takie eksperymenty. Być może te rosyjskie badania są wystarczające, ale będziemy je dopiero analizowali.

@ uxbridge skąd wiesz, że nie można wykryć ruchu bezwzględnego? Zajrzałeś do książki, którą podałem na stronie www.ste.com.pl, ale tylko do jednego fragmentu i już wyrobiłeś sobie zdanie na temat całości. Dlaczego podchodzisz do tego tematu emocjonalnie i wrogo?

>@ uxbridge skąd wiesz, że nie można wykryć ruchu bezwzględnego? Zajrzałeś do książki, którą podałem na stronie www.ste.com.pl, ale tylko do jednego fragmentu i już wyrobiłeś sobie zdanie na temat całości. Dlaczego podchodzisz do tego tematu emocjonalnie i wrogo?
Ja tam się szczególnie nie dziwię. Człowiekowi, który rozumie TW, bardzo ciężko spodziewać się po publikacjach ją obalających czegoś więcej, niż demonstracji jej niezrozumienia przez autora. Kiedy pierwszy napotkany fragment pokazuje, że znowu ma się do czynienia z dokładnie takim przypadkiem, zwyczajnie szkoda czasu na dalsze wgłębianie się, jeśli ma się coś produktywnego do zrobienia.

Świat jest pełen ludzi, którym wydaje się, że obalili TW (czy to szczególną, czy ogólną), ale jakoś nikomu jeszcze się nie udało tego naprawdę zrobić. Kiedy widziało się to już wielokrotnie, każda kolejna taka publikacja wywołuje w najlepszym wypadku uśmiech politowania, a w najgorszym frustrację.

>(...)Kiedy pierwszy napotkany fragment pokazuje, że znowu ma się do czynienia z dokładnie takim przypadkiem, zwyczajnie szkoda czasu na dalsze wgłębianie się, jeśli ma się coś produktywnego do zrobienia.

Tak jest. A pierwszym fragmentem który w całej okazałości pokazał mi bezsens tej publikacji jest przedmowa, w której Autorzy stwierdzają, iż obydwa postulaty Einsteina są błędne.

Reszta nie będzie odpowiedzią dla Ciebie, bo nie muszę Ci tego tłumaczyć.
Drodzy Autorzy - postulaty te są równoważne STW. STW ich nie dowodzi, ona z nich JEDNOZNACZNIE wynika. Jeśli te postulaty są błędne, to można sobie dać spokój z jakimkolwiek analizowaniem STW bo ona jest błędna z założenia. Mówienie, że postulaty są błędne a następnie żmudne dowodzenie, że STW jest nieprawdziwa, jest marnowaniem papieru i świadczy o totalnej ignorancji.

A prawdziwość postulatów wynika z doświadczenia i tylko doświadczenie może je obalić. I nie, nie wystarczy doświadczenia "zaproponować". Proponowanie doświadczeń ma sens, gdy się chce ujawnić jakieś nowe zjawiska wynikające z sensownej teorii. Chcąc obalić dobrze potwierdzone wyniki, trzeba doświadczenie obalające przeprowadzić. I to przeprowadzić niezwykle starannie. Dopiero wtedy można coś na ten temat pisać. Tak działają naukowe standardy. Jeśli ktoś się im nie chce podporządkować, niech nie płacze, że ląduje na śmietniku nauki.