Jeśli ktoś ma przemożną ochotę polemizować z tezami KHK zawartmi w wątku:
www.racjonalista.pl/forum.php/s,830833
To prosiłbym tutaj.
Będe bezlitośnie moderował ew. wypowiedzi KHK nie mieszczące się w kanonach racjonalnej dyskusji.
W ten sposób choćby częściowo zredukujemy zaśmiecanie działu Nauka lawiną bełkotu.
Niestety, w obliczu nieobecności administratora Forum, takie wątki nie trafiają do Bazgrołów, więc skutecznie czy nie, będę próbował temu zaradzić.
Hamerlik - Twoje żale, płacze, oskarżenia o spisek przeciw twej wolności również będa usuwane. Znamy je dobrze, nie ma potrzeby powtarzać.
Dyskutanci - proszę o trzymanie się tematu. Nie chciałbym, aby wątek zamienił się w antyhamerlikowy sabat. Chociaz zupełne abstrahowanie od osobowości tego trolla jest trudne.
PS Najlepiej by było, aby zarówno temat zaczęty przez KHK jak i ten pozostały puste. Ale jak już mamy dyskutować, to lepiej w sensownych ramach.

>> "Zmienne pole magnetyczne" - to pojęcie znane. Oznacza wektorowe
>> pole magnetyczne (B) którego wartość w jakimkolwiek miejscu
>> zmienia się w czasie.
>Bądź precyzyjny. Pisząc 'wartość' masz na myśli długość lub moduł danego wektora?
>Zmienność tego wektora może objawiać się zmianą kierunku w przestrzeni, modułu właśnie, albo i jedno i drugie.
Mam na myśli wektor i jakąkolwiek jego zmianę w czasie.

> zmieniam prad w solenoidzie, powodując stałą w czasie zmianę B
> w pewnej odległości od solenoidu. Prawa strona równania zmienia się na:
>d/dt BS gdzie S to rozważana powierzchnia prostopadła do osi
> solenoidu, ograniczona jakimś konturem L.
> Jesli B zmienia się w sposób stały to prawa strona zamienia się w
> jakąś wartośc stałą ok?

Tak faktycznie będzie. Dzięki za zobrazowanie przykładu.

> Jeśli w miejsce wyimaginowanego konturu L wstawimy
> przewodnik, to popłynie w nim prad pod wpływem pola E. Ten
> prąd wywoła powstanie jakiegoś nowego pola B. I chyba o to ci chodzi.

Domyślam się, że prąd przewodzenia o którym mówisz, wywoła tutaj wtórne stałe pole B.
Dalej jednak mam wątpliwści co do pola E nie tego wtórnego od przewodnika w miejsce konturu, tylko pierwotnego, choć wzór oczywiście wzorem i Maxwell sie nie myli .
Może zresztą to nie tyle wątpliwośc, co braki w praktycznym rozumieniu tego terminu.
Napisałem o tym niżej.

> pamiętaj, że pole magnetyczne powstaje zarówno pod wpływem prądów
> (stałych bądź zmiennych) jak i zmiany pola E zwanej prądem przesunięcia.
> Więc przy nieobecności przewodnika, pole magnetyczne może sie indukować bądź nie.

Tego ostateniego własnie nie łapałem. "Prąd indukcji magnetycznej" lub jak piszesz "prąd przesunięcia" w dielektryku, w odrożnieniu od prądu przewodzenia, dużo rzadziej spotyka się w praktyce na codzień.

---

Jeśli każdy twój pomysł wydaje ci się genialny - dopij wódkę i idź spać.

>Ty mylisz ruch falowy z "falowanym" kształtem wziętym z języka potocznego. Zmarszczki na kołdrze też moga mieć "falowy" kształt, prócz tego nie mając nic wspólnego z ruchem falowym i falą w sensie fizycznym.

Z czym transformacje kształtu kołdry nie mają nic wspólnego?
Z falami?

tu nawet pokazują jak do takiego kształtu dochodzi:
youtu.be/Y_-7xTW_Ggo

tu zresztą też
youtu.be/j_OyHUqIIOU

>Zjawisko to wyjaśnia dlaczego pole magnetyczne nie wnika w nadprzewodnik.

Może mi pan wyjaśnić co powoduje zakrzywienie strumienia elektronów w stałym polu magnetycznym?

Siła?

Opór?

>pole wektorowe magnetyczne B to nie jest pole sił

Tu objawia się kwestia różnicy pojęc "siły" i "oporu".

Na wiki stoi, że opór to siła
pl.m.wikipedia.org/wiki/Opór_ruchu

Ale czy właściwie?

Czy jest możliwe, żeby pole oporu było zmienne?

>>pole wektorowe magnetyczne B to nie jest pole sił
>Tu objawia się kwestia różnicy pojęc "siły" i "oporu".
>Na wiki stoi, że opór to siła
>pl.m.wikipedia.org/wiki/Opór_ruchu
>Ale czy właściwie?
Nie idź w tę stronę Konopka, ostrzegam. Kolejne posty z własnymi, wyssanymi z palca definicjami siły czy oporu, będa usuwane.

>>Ty mylisz ruch falowy z "falowanym" kształtem wziętym z języka potocznego. Zmarszczki na kołdrze też moga mieć "falowy" kształt, prócz tego nie mając nic wspólnego z ruchem falowym i falą w sensie fizycznym.
>Z czym transformacje kształtu kołdry nie mają nic wspólnego?
>Z falami?
Kształt nie definiuje fali. Fala to nie kształt. Sinusoida to nie fala, sinusoidalny (czy jakikolwiek inny) przebieg napięcia czy prądu niskiej cz. w obwodzie to nie fala.
Fala to rozchodzące się w ośrodku zaburzenie. Bez względu na kształt. W przypadku fali podłużnej w ogóle o kształcie trudno mówić.
P.S. "transformacje kształtu" to kolejne pseudo-naukowe określenie wpisujące się w definicję bełkotu.

>>Zjawisko to wyjaśnia dlaczego pole magnetyczne nie wnika w nadprzewodnik.
>Może mi pan wyjaśnić co powoduje zakrzywienie strumienia elektronów w stałym polu magnetycznym?
>Siła?
>Opór?
Ja ci wyjaśnię po twojemu:
Opór siły zakrzywienia pola.
Wszystko jasne?

>A ja skromnie zauważam, że po kształcie ciał i ich zmianach rozpoznajemy, że przenika je fala.
Po jakiej zmianie kształtu anteny rozpoznajemy że przenika ją fala EM? Jak różni się kształt anteny przy nieobecności fali?
Komentarze nie zawierające konkretnej odpowiedzi będa usunięte. Komentarze zawierające wymyslone definicje pojęcia "kształt" czy "antena" będa usunięte.

>>>pole wektorowe magnetyczne B to nie jest pole sił
>>Tu objawia się kwestia różnicy pojęc "siły" i "oporu".
>>Na wiki stoi, że opór to siła
>>pl.m.wikipedia.org/wiki/Opór_ruchu
>>Ale czy właściwie?
>Nie idź w tę stronę Konopka, ostrzegam. Kolejne posty z własnymi, wyssanymi z palca definicjami siły czy oporu, będa usuwane.

Przecież wkleiłem link z wiki.

a tam
>Oporami ruchu nazywamy wszystkie siły działające na poruszające się ciało fizyczne, które przeciwdziałają poruszaniu się tego ciała.

więc zapytałem czy pole oporów to pole sił w kontekście tego, że napisałeś, że pole magnetyczne nie jest polem sił.

Próbuję to zrozumieć.

Jeżeli dla przykładu otworzę zawór butli z gazem pod wysokim ciśnieniem i wywołam tym gwałtowny przepływ/wypływ gazu z butli, czy to znaczy, że oddziałałem na gaz siłą?

>>Nie idź w tę stronę Konopka, ostrzegam. Kolejne posty z własnymi, wyssanymi z palca definicjami siły czy oporu, będa usuwane.
>Przecież wkleiłem link z wiki.
I od razu stwierdziłeś "Ale czy właściwie?". Wiemy co to znaczy. Juz przymierzasz się do puszczenia poręczy.

>więc zapytałem czy pole oporów to pole sił w kontekście tego, że napisałeś, że pole magnetyczne nie jest polem sił.
Nie. W zwykłej przestrzeni nie da się określić pola sił oporu, bo siły te nie zależą w ogólności od położenia i czasu. Więc nie ma mowy o polu.
>Próbuję to zrozumieć.
I wiemy czym to sie kończy. Trudności w zrozumieniu pokonujesz poprzez zmyślenie alternatywnej rzeczywistości dającej ci pozór zrozumienia.

Hamerlik nie mógł się jednak powstrzymać. Cytuję dla uciechy:

>Gdybyś użył mikroskopu o wysokiej częstotliwości, zobaczyłbyś, w związku z pływami elektronów, że po powierzchni anteny idzie widoczna fala.
To ma być zmianą kształtu anteny. Plus "mikroskop wysokiej częstotliwości", "pływy elektronów", "idzie widoczna fala". Przedziwny świat Kota Filemona.

>Hamerlik nie mógł się jednak powstrzymać. Cytuję dla uciechy:
>>Gdybyś użył mikroskopu o wysokiej częstotliwości, zobaczyłbyś, w związku z pływami elektronów, że po powierzchni anteny idzie widoczna fala.
>To ma być zmianą kształtu anteny. Plus "mikroskop wysokiej częstotliwości", "pływy elektronów", "idzie widoczna fala". Przedziwny świat Kota Filemona.

Twoją ideą jest to, że fala może przejść przez ciało bez zmiany jego kształtu.

To jest niemożliwe.

>Jeżeli to pole elektryczne scałkować wzdłuż pętli przewodu (patrz wzory podane powyżej przez uxbridge) to otrzymamy napięcie równe sile elektromotorycznej.

To może ja też o coś dopytam.

Czy to jest tylko zwykły zbieg okoliczności, że równania opisujące grawitacje mogą przyjąć analogiczną postać do równań opisujących elektromagnetyzm ? (różniącą się jedynie wartością stałych)

Tu jest opisana właśnie taka teoria:

en.wikiver(*)nvariant_theory_of_gravitation

.