Komentarze dotyczące patriotyzmu w wielu kręgach osnute są podobnym tabu co dyskusja na temat religii. Pytam się czy przypadkiem nie są to kręgi znacznie szersze niż w przypadku religii? Osoby przejawiające krytyczny stosunek wobec patriotyzmu spotykają się zazwyczaj z dzikimi atakami ze strony tych, którzy uważają się za patriotów.

Richard Dawkins ma do patriotyzmu wyraźnie ambiwalentny stosunek co można zauważyć czytając choćby "Boga urojonego" i co pokrywa się też od dawna z moim własnym punktem widzenia. Na YouTube łatwo odszukać wykład Dawkinsa, gdy pewien gorliwy chrześcijanin spytał co profesor ma do powiedzenia komuś, kto wierzy w Boga od 50 lat? Dawkins odpowiedział, że gdyby urodził się w Indiach, to wierzyłby w Krisznę, gdyby urodził się w Afganistanie, to wierzyłby w Allaha itd...
To samo pytanie mógłby zadać ktoś inny i spytać co ma pan do powiedzenia komuś, kto od 50 lat wierzy w Polskę? Odpowiedź brzmiałaby pewnie: Gdyby urodził się Pan w Afganistanie to wierzyłby pan w Afganistan...

Patriotyzm w wikipedii: postawa szacunku, umiłowania i oddania własnej ojczyźnie oraz chęć ponoszenia za nią ofiar...

Czy patriotyzm nie jest skażony identycznym wirusem co religia? Tak samo skutkuje milionami zmarnowanych żyć. Tak samo wprowadza podziały między ludźmi i sieje antagonizmy. To takie samo krwawe żniwo. Jaki jest sens oddawania życia dla jakiejkolwiek idei? Dla idei Boga? Dla idei ojczyzny? czy chociażby dla idei liberalizmu? Trudno znaleźć w tym choćby ślady racjonalizmu.

Prowadząc rozmowę z Cleverbotem spytałem: What is Your nationality? Odpowiedział po kartezjańsku: I am the citizen of the world.
Czy jesteśmy świadkami chwili, w której maszyna przerosła rozumem człowieka?
Selanos założył dzień wcześniej wątek pt. "Hermaszewski: dlaczego warto latać w kosmos". Nasz słynny astronauta mówi: "(...) na Marsa to już nie polecą Rosjanie, Amerykanie, czy inne narody, tylko polecą Ziemianie (...)"

Czy wszechobecna nobilitacja patriotyzmu nie jest właśnie jednym z największych problemów współczesnego świata? Czy polski żołnierz, który zabił żołnierza Wehrmachtu wysłanego na front przez tyrana jest godnym szacunku patriotą? Nie widzę w tym nic szlachetnego a jedynie brutalną konieczność związaną z ewolucyjną walką o przetrwanie.

Czy nie nadszedł czas rezygnacji z upartego podkreślania partykularyzmów i doszukiwania się w nich wyjątkowych wartości? Podejrzewam, że pomyślna przyszłość ludzkości będzie możliwa tylko wtedy, gdy zaczniemy myśleć kategoriami Kartezjusza, Cleverbota i Hermaszewskiego.

Patriotyzm nie jest racjonalny. Sztuka w jakiejkolwiek formie również z racjonalizmem nie ma nic wspólnego. Ludzkie emocje nigdy nie szły w parze z racjonalizmem. Podejmowanie ryzyka również ma więcej do czynienia z heroizmem czy fantazją aniżeli racjonalizmem. Ja raczej na twoim miejscu zadał bym sobie pytanie czy racjonalizm zawsze jest słuszny.

>Sztuka w jakiejkolwiek formie również z racjonalizmem nie ma nic wspólnego.

Od Pitagorasa po Bacha zacukaliby się muzycy...
Jak dobrze, że przynajmniej architektom mądrości Jarka B. łaskawy los oszczędził...

>Ludzkie emocje nigdy nie szły w parze z racjonalizmem.

Przeciwnie - emocje jako takie często właśnie najbardziej racjonalne rozwiązania podsuwają. Sęk w tym tylko, że życie w społeczeństwie zmusza człowieka od samego niemowlęctwa do własnych emocji fałszowania - i to wielopiętrowego - czego potem przychodzi się oduczać dosyć boleśnie (jeśli w ogóle przychodzi).

---

Ubald Ś. Biskup. Dwóch ślepych oświecił, trzeciemu wyperswadował, aby ciemnym był dla uniknienia obrazy Bożej przez oczy. Przeciw czartom potężny Patron. (xiądz Benedykt Chmielowski, dziekan rohatyński, firlejowski, podkamieniecki pasterz)

>co profesor ma do powiedzenia komuś, kto wierzy w Boga od 50 lat? Dawkins odpowiedział, że gdyby urodził się w Indiach, to wierzyłby w Krisznę, ...

Gdybanie nie jest specjalnie dobrą odpowiedzią. Jeśli ktoś wierzy w boga (lub cokolwiek) od 50 lat, to on i jego wiara mają już z górki.

>co ma pan do powiedzenia komuś, kto od 50 lat wierzy w Polskę?

Czas zerknąć przez ramię grabarzowi: pod szpadlem nie ma Polski.

>Odpowiedział po kartezjańsku: I am the citizen of the world.

Obywatel świata - kosmosu to zdaje się pomysł Diogenesa z Synopy.

>pomyślna przyszłość ludzkości będzie możliwa tylko wtedy, gdy zaczniemy myśleć kategoriami Kartezjusza, Cleverbota i Hermaszewskiego.

Owszem. Ale przyszłość nie zależy tylko od myślenia. Jutro w teleskopach astronomów może ukazać się pędząca w kierunku ziemi bryła, która może skorygować mrzonki o pomyślnej przyszłości. A nie jest to jedyne zagrożenie.

>Czy patriotyzm jest racjonalny?

To raczej szczątkowa racjonalność. Racjonalność patriotyzmu = 1/n, gdzie n to ilość państw, z Watykanem włącznie.

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

Gdybym urodził się w Niemczech i byłbym wychowany przez Niemców to nie miałbym nic przeciwko, nawet gdybym miał polskich rodziców. Ale inną sprawą gdyby teraz zaatakowali nas Niemcy i wymagaliby od wszystkich języka niemieckiego, a polski byłby karany śmiercią. Wtedy łatwo stałbym się patriotą i to żarliwym, nawet jakby groziło to śmiercią. Moja postawa nie miałaby nic wspólnego z racjonalnością gdyż ryzykowałbym swoje jedyne życie. Jednak człowiek zmuszany siłą do czegoś, często stawia opór.

To wszystko hipotetyczne założenia, mające się nijak do rzeczywistości. Trzeba się zastanowić czym jest patriotyzm dzisiaj.

Wydaję się, że działania mające na celu utrzymanie prężnie rozwijającej się polskiej gospodarki możemy nazwać patriotyzmem. Altruizm i pomoc swojemu sąsiadowi, rodakowi nawet w błahej sprawie to też jest godna postawa. Empatia, życzliwość to cechy patrioty, który nie musi zabijać aby dowieść jakim jest człowiekiem. Dziś patriotyzm to coś innego i może być jak najbardziej racjonalny, nie musi oznaczać permanentnej nienawiści do potężnych zagranicznych sąsiadów.

>>Odpowiedział po kartezjańsku: I am the citizen of the world.
>Obywatel świata - kosmosu to zdaje się pomysł Diogenesa z Synopy.

Czyli Twój?

Przyznam, że nie badałem kto po raz pierwszy deklarował ogólnoświatowe obywatelstwo.
Dziękuję zatem za nową porcję wiedzy.
Nie zmienia to faktu, że Kartezjusz także czuł się bardziej Ziemianinem niż Francuzem i obnosił się z tym dosyć wyraźnie. Stąd taki przykład wybrałem.

>Czyli Twój?

Bez przesady. Ja jestem diogenesem z zadupia. Po prostu unikam centrum dupy.

>Przyznam, że nie badałem kto po raz pierwszy deklarował ogólnoświatowe obywatelstwo.

Zerknij przynajmniej tu:

pl.wikipedia.org/wiki/Kosmopolityzm

>Kartezjusz także czuł się bardziej Ziemianinem niż Francuzem...

Kartezjusz traktował siebie jako res cogitans, czyli rzecz myślącą. Licho wie, gdzie to jest, ale raczej nie na Ziemi.

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

>Zerknij przynajmniej tu:
>pl.wikipedia.org/wiki/Kosmopolityzm

Ale żeś brzydkie słowo przywołał...
Przecież: ateizm = komunizm = kosmopolityzm = totalitaryzm...

Nigdy więcej nie używaj brzydkich słów.

Myślę, że patriotyzm jest racjonalny. Jeśli spojrzymy na swój kraj w kategorii "plemienia", jakiejś wspólnoty która daje nam oparcie, to wydaję mi się, że to słowo w takim kontekście pasuje całkiem nieźle.

>Czy patriotyzm nie jest skażony identycznym wirusem co religia? Tak samo skutkuje milionami
>zmarnowanych żyć. Tak samo wprowadza podziały między ludźmi i sieje antagonizmy.

Myślę, że religia nie jest skażona wirusem, religia to jest wirus. Patriotyzm może być skażony wirusem nacjonalizmu. Nie patrzyłbym na podziały wynikłe z podziałów na państwa i przywiązania do ojczyzny, jak na coś złego. Różnice kulturowe, językowe etc. są ciekawe, dodam też, że wątpię w to, że te różnice znikną wraz z globalizacją. Globalizacja i społeczeństwa wielokulturowe istniały już za czasów starożytnego Rzymu, który obejmował zasięgiem cały znany starożytnym świat, minus tereny dzisiejszych Indii, Pakistanu etc, z którymi Rzym handlował.

>Czy polski żołnierz, który zabił żołnierza Wehrmachtu wysłanego na front przez
>tyrana jest godnym szacunku patriotą? Nie widzę w tym nic szlachetnego a jedynie brutalną
>konieczność związaną z ewolucyjną walką o przetrwanie.

Mógł uciec gdzieś przez południową granicę. Mógł odnaleźć w swoim drzewie genealogiczny dziadka Niemca i zostać volksdeutschem Jednak co by było gdyby wszyscy uciekali?

Zgadzam się pod warunkiem, że punktem odniesienia mojego patriotyzmu będą ludzie mieszkający w mojej gminie, powiecie, województwie czy nawet całym kraju czy kontynencie. Tak by wszystkim żyło się jak najlepiej i żeby mogli - jak to ujął Hawking - poznawać misterny mechanizm wszechświata i nie martwić się co włożyć do gara.

Ludzie, a nie państwo! Jestem gotów poświęcać się dla ludzi. Zdecydowanie trudniej natomiast byłoby mi walczyć za flagę, godło itd.
Państwa były, są, pojawiały się i znikały. Polski też kiedyś nie było, a że jest to przyjmuję ten fakt do wiadomości. Ani mnie to nie cieszy ani mnie to nie martwi. Gdyby Polska była dziś częścią Rosji to pisałbym tu po rosyjsku i w dodatku 24h na dobę na dosyć ciężkim kacu - więc liczba racjonalnych opinii z mojej strony byłaby ograniczona. To przemawia za tym, że jednak obrona niepodległości była racjonalna.

Ale tak poza tym... też miałbym ojca i matkę, prędkość światła byłaby taka sama, księżyc dalej byłby księżycem, a woda nadal byłaby mokra.

>Myślę, że patriotyzm jest racjonalny. Jeśli spojrzymy na swój kraj w kategorii "plemienia", jakiejś wspólnoty która daje nam oparcie, to wydaję mi się, że to słowo w takim kontekście pasuje całkiem nieźle.

Nie chcę się skupiać na greckiej etymologii tego słowa. Więc zapukam do Rzymian. Co tam u nich słychać? Ano, że słowo "patriotyzm" pochodzi od "pater".

Coś mi tu zajeżdża tym samym czym w przypadku religii. Bo dlaczego np. miłość do ojczyzny to patriotyzm od słowa "pater" a nie np. matretyzm od słowa "matrem"? Kobieta zerwała o jedno jabłko za dużo i gdzie się nie spojrzeć to jest za karę dyskryminowana.

Zresztą złota myśl "Bóg, honor, ojczyzna" nie pozostawia złudzeń, że związek między patriotyzmem i religią istnieje.

> Czy polski żołnierz, który zabił żołnierza Wehrmachtu wysłanego na front przez
>tyrana jest godnym szacunku patriotą? Nie widzę w tym nic szlachetnego a jedynie brutalną >konieczność związaną z ewolucyjną walką o przetrwanie.

-No właśnie. Trzeba rozróżniać patriotyzm od samoobrony. Też strzelałbym do każdego kto przyszedł mnie zabić lub zniewolić. No może amerykańską okupację bym jakoś zniósł i tak specjalnie się nie buntował, to jednak chińska nie bardzo mi odpowiada...jeszcze nauka tych śmiesznych znaków
-Dzisiaj patriotyzm to po prostu ciekawość miejsca, w którym się żyje, poznawanie historii swojego kraju, zarówno tej dumnej jak i tej "durnej" i wyciąganie odpowiednich wniosków by nie powtarzać tych samych błędów. Może jeszcze wszelkie próby poprawiania wizerunku swojego kraju w świecie i wyciąganie go z przemożnego wpływu KK, by żyło się lepiej...wszystkim

---

"Smutne to czasy gdy łatwiej rozbić atom niż pokonać przesąd" - Albert Einstein

>Czy nie nadszedł czas rezygnacji z upartego podkreślania partykularyzmów i doszukiwania się w nich
>wyjątkowych wartości? Podejrzewam, że pomyślna przyszłość ludzkości będzie możliwa tylko wtedy, gdy
>zaczniemy myśleć kategoriami Kartezjusza, Cleverbota i Hermaszewskiego.
Ciekawa myśl, jednak trochę utopijna się wydaje. Są przeszkody na drodze do takiego świata, jako główne wymienię wielokulturowość i religie. Dochodzi do tego umiejętność jednostek i całych społeczności do integracji, a właściwie jej brak. Jednak wybieram kosmopolityzm, a właściwie to juz wybrałem Męczy mnie patriotyzm, szczególnie w polskiej wersji, ale nie oszukuję się też, że inne narodowości nie wykazują podobnych cech. Zadufanie w siebie, pogarda dla innych nacji, gloryfikacja własnej historii i wywyższanie jej nad historię innych państw etc.
Bycie obywatelem świata praktykuję na sobie.
Asymilacja, zwłaszcza tu gdzie jestem, jeśli o mnie chodzi jest nawet łatwiejsza:
- Hey, Tom ya look like an Irish
- Yeah, i know. Small and ugly

---

www.youtube.com/watch?v=i3cs0coz1CM

>Przecież: ateizm = komunizm = kosmopolityzm = totalitaryzm...

Tak myśli kierowca drogowego walca.

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

>Tak myśli kierowca drogowego walca.

Albo pasażer papamobile...

>gdyby teraz zaatakowali nas Niemcy i wymagaliby od wszystkich języka niemieckiego,

Czyli mielibyśmy alternatywę: germanizować się, czy nie germanizować. W tym pierwszym przypadku - może mielibyśmy bliżej do pracy?

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.