Wisława Szymborska, zgodnie ze swoją wolą, zostanie pochowana w rodzinnym grobowcu na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie. Pogrzeb odbędzie się w 9 lutego (czwartek) o godz. 12:00. Będzie to ceremonia świecka - poinformowali dziś (2 lutego) podczas konferencji prasowej Prezydent Miasta Krakowa Jacek Majchrowski oraz sekretarz poetki Michał Rusinek.
"Wisława Szymborska była honorową obywatelką Krakowa oczywiste jest więc, że miasto przejmie na siebie wszelkie obowiązki związane z organizacją pogrzebu" - poinformował Prezydent Miasta Krakowa Jacek Majchrowski. Dodał także, że swoją obecność na uroczystościach zadeklarował już Prezydent RP Bronisław Komorowski, Premier Donald Tusk oraz Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego Bogdan Zdrojewski.
"Wieczorem po uroczystościach pogrzebowych w MOCAK-u (Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie) odbędzie się wieczór poezji Wisławy Szymborskiej" - zapowiedział Prezydent Jacek Majchrowski. Michał Rusinek sekretarz Wisławy Szymborskiej i wykonawca jej
testamentu zapowiedział, że zgodnie z wolą poetki powstanie fundacja, której celem będzie opieka nad jej spuścizną.
Przypominamy, że od dziś (2 lutego, czwartek) od godz. 12:00 mieszkańcy Krakowa mogą wpisywać się do księgi kondolencyjnej wystawionej w Urzędzie Miasta Krakowa (pl. Wszystkich Świętych 3-4). Wpisy można także umieszczać w internetowej księdze kondolencyjnej dostępnej na stronie internetowej www.krakow.pl. Na budynkach Urzędu Miasta Krakowa zawisły żałobne kiry.

Czy Kościół uszanuje świecką formę pożegnania Zmarłej? Zapewne, gdyby "poprawnie" zorganizowano huczną mszę w katedrze cały kler roztkliwiałby się nad zmarłą, a tak pewnie namiętnie będą jej wyciągać dawne utwory pro-socjalistyczne. My jednak wyciągnijmy tutaj jej wiersz "Nienawiść", który może się okazać bardzo na czasie...
Cytat:
www.dialog.org/art_pl/szymb.html

Przypomnijmy przy okazji to, co działo się po śmierci Miłosza: www.racjon(*)sza.i.nawrocen.na.lozu.smierci

>Czy Kościół uszanuje świecką formę pożegnania Zmarłej? Zapewne, gdyby "poprawnie" zorganizowano
>huczną mszę w katedrze cały kler roztkliwiałby się nad zmarłą, a tak pewnie namiętnie będą jej
>wyciągać dawne utwory pro-socjalistyczne.
>Przypomnijmy przy okazji to, co działo się po śmierci Miłosza:
>www.racjon(*)sza.i.nawrocen.na.lozu.smierci

Założę się o każde pieniądze, że KK nie odpuści i zrobi szopkę.

www.tokfm.(*)obie_dyskutuja___ROZMOWA_.html
Cytat:

Życie swoje pisała wierszami i do domów naszych myśli jej słowa, jak rajskie ptaki zaglądały przez okno zdumione. Wczoraj były zwiastunami wiosny, śpiewem życia budzącego się po grozie letnich nawałnic, pożegnalnym szczebiotem nad Plantami; dziś - ktoś by mógł pomyśleć - o, piękna mowa pożegnalna. Ale jej ostatni tomik wierszy nie powinien mieć tytułu "Wystarczy", jak żartowała na krótko przed odejściem - bo tego głosu, który unosi się z kart przez Nią zapisanych, będziemy chcieli słuchać zawsze.
   Będą znowu powracać te słowa jak rajskie ptaki, kolorowe motyle, światło na krawędziach tęcz.
   Róża w ogrodach poezji.

---

Nie Bóg, lecz Człowiek potrzebuje obrony.

>Czy Kościół uszanuje świecką formę pożegnania Zmarłej?
A ma coś do powiedzenia w tej sprawie?

>Zapewne, gdyby "poprawnie" zorganizowano huczną mszę w katedrze cały kler roztkliwiałby się nad zmarłą, a tak pewnie namiętnie będą jej wyciągać dawne utwory pro-socjalistyczne
Jeśli zaczną na mszach czytać jej wiersze chwalące Lenina, to będzie lekkie przegięcie

>My jednak wyciągnijmy tutaj jej wiersz "Nienawiść", który może się okazać bardzo na czasie...
Nie bardzo lubię tej instytucji (KK), ale raczej bym nie powiedział, że czuję do niej nienawiść.

>...pewnie namiętnie będą jej wyciągać dawne utwory pro-socjalistyczne.

Człowiek tym różni się od góry lodowej, że ma wiele czubków.

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

Cytat:

Tam się dyskutuje, a tu się pieprzy.
Wybór należy do ciebie.

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

>Czy Kościół uszanuje świecką formę pożegnania Zmarłej?
Pewnie uszanuje, bo akurat tutaj nie ma zbyt dużego wyboru. Większość kontrowersyjnych "nawróceń" znanych osobistości miała miejsce w szpitalach gdzie państwowa służba zdrowia zapewnia przecież chorym opiekę kapelanów. Potem okazuje się że taki kapelan w ostatniej chwili do niego zajrzał, coś tam powiedział... i tak krok po kroku tworzy się wzruszająca historia o tym jak to chory który przez całe życie olewał czy nawet walczył z KRK nagle na łożu śmierci nawrócił się i przyjął sakramenty. Najczęściej nie odzyskawszy przytomności ale to już zwykle nie trafia do oficjalnego kanonu.
Szymborska zmarła u siebie w domu, a na dodatek poprzedni dzień spędziła ze swoim sekretarzem, więc chyba tym razem nie będzie takich rewelacji.

>Szymborska zmarła u siebie w domu,...

Podobno we śnie. Licho wie, co jej się śniło

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

>Jeśli zaczną na mszach czytać jej wiersze chwalące Lenina, to będzie lekkie przegięcie

Lekkie przegięcie to było pisanie tych wierszy

.
>>>>Jeśli zaczną na mszach czytać jej wiersze chwalące Lenina, to będzie lekkie przegięcie
>Lekkie przegięcie to było pisanie tych wierszy
Byłem, co prawda dzieckiem, ale na tyle już dorosłym dzieckiem, że pamiętam po śmierci Stalina sporo ludzi idących ulicami Warszawy i zalewających się łzami. Jak to łatwo dzisiaj osądzać tamte czasy i tamtych ludzi.
Stalina i stalinizm oceniam dzisiaj bardzo krytycznie, ale nie umiem oceniać krytycznie ludzi zaczadzonych tą ideologią, jeżeli sami nie dokonywali czynów podłych. Peany na temat Stalina są głupotą, ale z dzisiejszej perspektywy. Wówczas były czymś naturalnym. Nie. To nie było żadne przegięcie, wiersze napisała wrażliwa poetka, a nie racjonalny politolog.

Pozdrawiam.

@@@
.

>Jeśli zaczną na mszach czytać jej wiersze chwalące Lenina, to będzie lekkie przegięcie

Szymborska Wisława

Lenin

Że w bój poprowadził krzywdzonych,
że trwałość zwycięstwu nadał,
dla nadchodzących epok
stawiając mocny fundament -
grób, w którym leży ten
nowego człowieczeństwa Adam,
wieńczony będzie kwiatami
z nieznanych dziś jeszcze planet.

Tak, to straszne.

Miłego dnia.

@@@
.

>Peany na temat Stalina są głupotą, ale z dzisiejszej perspektywy. Wówczas były czymś naturalnym.

Różne rzeczy były "naturalne". Mojego dziadka (i z nim jeszcze jego kolegę i koleżankę) sowieci złapali w czterdziestym piątym, postawili przed "sądem" i skazali na karę śmierci. Kobitka dostała 20 lat ciężkich robót.

Kazali im odwołać się od wyroku, bo procedury, prawda, musiały być. Dziadek i kolega odmówił pisania czegokolwiek. Ich koleżanka kartkę wzięła i napisała "podanie" o przyznanie jej kary śmierci. Uważała, że to było naturalne zachowanie.

Mój dziadek uznał, że właściwy był powrót do Polski, kiedy mógł sobie siedzieć spokojnie we Francji, bo akurat wtedy tam studiował. Inni uważali, że naturalne było schowanie głowy w piach. I prawdę mówiąc tych ludzi bardziej rozumiem.

>Nie. To nie było żadne przegięcie, wiersz napisała wrażliwa poetka, a nie racjonalny politolog.

Było przegięciem może nie samo pisanie, ale przyjęcie tej swojej plugawej postawy i odbieranie orderów, kiedy było się skończonym tchórzem.

Najdziwniejsze jest jednak to, że takich poetów się uważa za jakichś bohaterów godnych uhonorowania. W szkołach uczą o Mickiewiczu, który uciekł kiedy się dało i z balkonu nawoływał do obrony kraju, podczas gdy pod blokiem była zadyma (odwołując się do podwórkowej metafory), Szymborska robiła wszystko, żeby się władzy podlizać, a dostaje ordery - o tych ludziach się słyszy. Ale o ludziach, którzy walczyli za swoje przekonania w sposób bezkompromisowy już się nie słyszy. I żeby Polacy usłyszeli o bitwie pod Wizną na przykład, jakiś metalowy zespół ze Szwecji musi o tym zrobić piosenkę.

>Tak, to straszne.
E tam, zaraz straszne. To tylko strasznie głupie, ale bo to jeden raz ktoś pisał peany na cześć zbrodniarzy?

>>>>Peany na temat Stalina są głupotą, ale z dzisiejszej perspektywy. Wówczas były czymś naturalnym.
>Różne rzeczy były "naturalne".
Tak, różne były rzeczy naturalne i różne ich oceny.
Mój ojciec był skazany zaocznie - za przynależność do niemile widzianej organizacji wojskowej podczas wojny - na karę śmierci i ukrywał się do 56 roku. Pracowałem też ze wspaniałym człowiekiem - mocno zaangażowanym członkiem PZPR, który spędził kilka lat w więzieniu, w tym kilka miesięcy w celi śmierci za udział w Powstaniu Warszawskim.
Pan chce osądzać, ja wolę słowa Szymborskiej:
"Tyle wiemy o sobie ile nas sprawdzono".

>Było przegięciem może nie samo pisanie, ale przyjęcie tej swojej plugawej postawy i odbieranie orderów, kiedy było się skończonym tchórzem.
No właśnie! Ile Pan ma lat i jak się Pan sprawdzał? Jest Pan pewien swojego bohaterstwa? W każdym przypadku?

>Szymborska robiła wszystko, żeby się władzy podlizać, a dostaje ordery - o tych ludziach się słyszy.
Tak jesteśmy bardzo różni, ja gotów jestem bardziej wybaczyć zbrodnię - niż małość. Niczego bardziej nie nienawidzę, jak ludzi małych i wcale nie wzrost mi chodzi.
Obrzucanie ludzi błotem, jest bardzo łatwe, a tym łatwiejsze im się mniej samemu z tego błota wynurza.

>Ale o ludziach, którzy walczyli za swoje przekonania w sposób bezkompromisowy już się nie słyszy.
Oj tam, oj tam! - Opowiada Pan bajeczki. Tylko z prasy wiem, że za napisanie w publicznym kiblu - "Tu się robi ser dla ZSRR" i "Niech żyje Solidarność" sądy przyznawały spore odszkodowania i mamy poważnych kombatantów polskiego stanu wojennego.

Tak, w PRL-u było wielu odważnych bohaterów bardzo krytycznie oceniających II RP. Teraz też mamy bohaterskich krytyków PRL-u. Ja tam jednak wolę oceny takich ludzi, jak np. Andrzej Walicki, czy Andrzej Romanowski. Może dlatego, że Andrzej z Andrzejami najszybciej się zrozumie. A może dlatego, że jak w PRL-u władzy nie podobało się to oni pisali, tak nadal to pozostało w III RP. Też się nie podoba. Oczywiście oceny np. Woleńskiego też sobie cenię, ale on należał do PZPR więc się nie liczy.

PS. Szymborska nie była osobą polityczną, ale polityczne wiersze jej się zdarzały.
Z wiersza poświęconego ofiarom terroru stalinowskiego warto tu zacytować dwie ostatnie zwrotki:

Dziś o wieczności więcej wiem:
można ją dawać i odbierać.
Kogo nazwano zdrajcą - ten
razem z imieniem ma umierać.

Ta nasza nad zmarłymi moc
wymaga nierozchwianej wagi
i żeby sąd nie sądził w noc
i żeby sędzia nie był nagi.

Miłego dnia.

@@@
.

.
>>>>Tak, to straszne.
>E tam, zaraz straszne. To tylko strasznie głupie, ale bo to jeden raz ktoś pisał peany na cześć zbrodniarzy?
Sami głupcy! Jak tak głupiej i sprzedajnej babie Nobla mogli przyznać!

Wielkim durniem ja też jestem, gdyż gdy w 68 roku usłyszałem wyrecytowany przez Irenę Jun w obecności autorki, "Wietnam"głupi polityczny wierszyk, to byłem tak przejęty, że łzy o oczu mi napłynęły:

Kobieto, jak się nazywasz? - Nie wiem.
Kiedy się urodziłaś, skąd pochodzisz? - Nie wiem.
Dlaczego wykopałaś sobie norę w ziemi? - Nie wiem.
Odkąd się tu ukrywasz? - Nie wiem.
Czemu ugryzłaś mnie w serdeczny palec? - Nie wiem.
Czy wiesz, że nie zrobimy ci nic złego? - Nie wiem.
Po czyjej jesteś stronie? - Nie wiem.
Teraz jest wojna musisz wybrać. - Nie wiem.
Czy twoja wieś jeszcze istnieje? - Nie wiem.
Czy to są twoje dzieci? - Tak.

Tak, głupek się wzruszał, a nie wiedział, że to Amerykanie mieli rację tępiąc komuchów. Szkoda, że mądry Pan Finerbijk nie mógł mnie poinstruować "To tylko strasznie głupie".

Wiem, że to głupie i zupełnie nieracjonalne, ale Szymborska odkąd ją poznałem potrafiła mnie wzruszyć i zachwycić lapidarnie wyrażaną mądrością dotyczącą ludzkiego losu:

Nic dwa razy
Nic dwa razy się nie zdarza
i nie zdarzy. Z tej przyczyny
zrodziliśmy się bez wprawy
i pomrzemy bez rutyny.

Choćbyśmy uczniami byli
najtępszymi w szkole świata,
nie będziemy repetować
żadnej zimy ani lata.

Żaden dzień się nie powtórzy,
nie ma dwóch podobnych nocy,
dwóch tych samych pocałunków,
dwóch jednakich spojrzeń w oczy.

Wczoraj, kiedy twoje imię
ktoś wymówił przy mnie głośno,
tak mi było, jakby róża
przez otwarte wpadła okno.

Dziś, kiedy jesteśmy razem,
odwróciłam twarz ku ścianie.
Róża? Jak wygląda róża?
Czy to kwiat? A może kamień?

Czemu ty się, zła godzino,
z niepotrzebnym mieszasz lękiem?
Jesteś - a więc musisz minąć.
Miniesz - a więc to jest piękne.

Uśmiechnięci, współobjęci
spróbujemy szukać zgody,
choć różnimy się od siebie
jak dwie krople czystej wody.

Miłego dnia.

@@@
.