>Istnieją dwie znane chyba odpowiedzi na to pytanie:
>1. Powstała w wyniku jakiegoś zdarzenia,
>2. Istniała od zawsze i ulega tylko zmianom.
>Znacie może inne możliwe odpowiedzi? Co przemawia za jedną lub drugą opcją? Czy można w ogóle
>naukowo rozważać/badać te problemy?

Badacze zaobserwowali zmarszczki pola grawitacyjnego w przestrzeni międzygalaktycznej, które mogą świadczyć o istnieniu jakiegoś stanu materii przed Wielkim Wybuchem. Być może BB nie jest początkiem wszystkiego, lecz momentem przejścia jednego stanu materii w drugi. To są hipotezy i nauka rozkłada tu ręce, czekając na następne obserwacje. Jednak to da się badać w przeciwieństwie do bytów niematerialnych, czyli żadnych.

>Badacze zaobserwowali zmarszczki pola grawitacyjnego w przestrzeni międzygalaktycznej
Gwoli ścisłości - odkryto (i zmierzono) polaryzację promieniowania szczątkowego będące świadectwem istnienia fal grawitacyjnych w epoce tzw. inflacji czyli w niewyobrażalnie krótkim czasie po Wielkim Wybuchu: bicep.caltech.edu/public/

Kanały na marsie też kiedyś odkryli...
a i wiele innych podobnych kuriozów bywało zatwierdzanych... przez papieża, jak np. ekspansja przestrzeni, żeby daleko nie szukać.

Dwie rzeczy nie mają granic: Wszechświat i ludzka naiwność.

>Kanały na marsie też kiedyś odkryli...
Nic na to nie poradzę jeśli ktoś nie potrafi odróżnić nauki od pseudo-nauki czy tez wręcz mitologii. Polecam przeczytanie en.wikipedia.org/wiki/Pseudoscience
Pouczająca może też być historia domniemanych kanałów na Marsie. To nie Schiaparelli głosił istnienie na Marsie sztucznych kanałów (canali z jęz. włoskiego niepoprawnie przetłumaczono na angielskie channels) lecz fantazyjni interpretatorzy tych obserwacji. Pomysł sztucznych kanałów umarł śmiercią maturalną po dokładniejszej obserwacji Czerwonej Planety, podczas gdy religijne mity nie poddają się żadnej weryfikacji naukowej i ciągle maja swoich zwolenników: en.wikipedia.org/wiki/Giovanni_Schiaparelli

>Nic na to nie poradzę jeśli ktoś nie potrafi odróżnić nauki od pseudo-nauki czy tez wręcz mitologii. Polecam przeczytanie en.wikipedia.org/wiki/Pseudoscience

Niestety ale mainstream nie potrafi tego odróżniać:
coś, czy ktoś, kto tylko uzurpuje sobie nieomylność myli się na 100%.

Zgadywanie wzorów pasujących do obserwacji to za mało, niestety.

A te fale grawitacyjne w cmb to nie pierwszy z rozpaczliwych pomysły ratowania samego konceptu BB, i nic poza tym.

Podobnie było chyba już z 5 razy: redshift, cmb, kwazary, itp.

Tu wystarczy jeden uczciwy test i amen - nonsensy matematyczne bardzo łatwo wyeliminować, no ale niestety: żaby, ryby i dzieci nie uznają dowodów formalnych.

>1. Powstała w wyniku jakiegoś zdarzenia, 2. Istniała od zawsze i ulega tylko zmianom.
>Czy można w ogóle naukowo rozważać/badać te problemy?

Zastrzegam się z góry, że nie jestem ani fizykiem ani filozofem, dzięki czemu moja odpowiedź nie musi być ani precyzyjna ani głęboka.

Tytułowe pytanie jest pytaniem filozoficznym z niewielką presupozycją, że materia i energia 'gdzieś' były i stamtąd się wzięły w zasięgu naszego umysłu, dlatego możemy zapytać 'skąd'. Ale przyjmijmy, że to 'skąd', to tylko pewien sposób zapytania o pochodzenie.

Te problemy można rozważać filozoficznie a badać naukowo. Moim zdaniem pochodzenie materii-energii można opisać tak: powstanie bytu określanego jako materia-energia jest efektem procesu 'Stawania Się'. Jest to proces wykraczający poza obecną fizykę mniej więcej tak jak mechanika kwantowa wykracza poza Archimedesa i Newtona. Proces ten polega na przekształcaniu się Bytu istniejącego wcześniej w rozpraszającą się Energię i skupiającą się Materię. Reguły tego procesu są nam na razie całkowicie nieznane, ani substrat wyjściowy też nie. Nic o nim nie wiemy. Znamy tylko i badamy powstały emergentnie produkt: materia-energia. Emergentnie nie oznacza tu, że proces "Stawania Się' nie jest możliwy do zbadania, lecz że nie znamy wewnętrznych relacji tego wyjściowego Bytu, kierujących powstaniem m-e. Byt ten bowiem nie może być strukturalnie jednolity, lecz musi zawierać wewnętrzne napięcia.

Odpowiedź moja jest zatem taka:
1. Powstała i powstaje ciągle (jak się to mówi 'na bieżąco') w wyniku podmaterialno-energetycznego procesu 'Stawania Się'.
2. Nie ma odpowiedzi na pytanie czy istniała 'od zawsze', bo to pytanie zawiera presupozycję istnienia czasu przed zaistnieniem m-e, co wydaje się nieuprawnione. Proces 'Stawanie Się' toczy się, jak sądzę 'od zawsze' (tzn. nie ma początku ani końca), ale nie jestem bynajmniej przekonany, że dotyczy go pojęcie czasu, jakie znamy.
-

>Odpowiedź moja jest zatem taka:
>1. Powstała i powstaje ciągle (jak się to mówi 'na bieżąco') w wyniku podmaterialno-energetycznego procesu 'Stawania Się'.
A ja nie użyłbym słów "powstała" lub "stawanie się", bo "m-e" w najogólniejszej definicji to raczej coś niż nic i jeśli istniała zawsze to tylko ciągle się zmienia. To ostatnie wiąże się z pojęciem czasu, który jest funkcją zmiany. Podobnie z materią związana jest przestrzeń.

Jeżeli nie była materią i energią to zachodzi pytanie czym była z czego powstawała w "procesie przedm-e". Tego się nie dowiemy z pewnością tak samo jak i tego co znajduje się w nieskończoności. Pewnie nie dowiemy się także tego jeśli nawet cały proces zachodzi cyklicznie.

>2. Nie ma odpowiedzi na pytanie czy istniała 'od zawsze', bo to pytanie zawiera presupozycję istnienia czasu przed zaistnieniem m-e, co wydaje się nieuprawnione. Proces 'Stawanie Się' toczy się, jak sądzę 'od zawsze' (tzn. nie ma początku ani końca), ale nie jestem bynajmniej przekonany, że dotyczy go pojęcie czasu, jakie znamy.
Wydaje się jednak, że bardziej racjonalnym lub logicznym jest twierdzenie, że istniała zawsze tylko ciągle się zmienia podlegając jakby jakiejś ewolucji. Nauka jak dotąd nie zna przykładów istnienia nicości, pustki fizycznej, czy próżni absolutnej; te pojęcia są tylko ideami a materia i energia jest wszędzie namierzalna.. Stąd racjonalnym wydaje się pogląd, że tak było zawsze, a mniej racjonalne, że coś powstało z niewiadomoczego i nie wiadomo jak.
Ta mniej racjonalna opcja wywodzi się, jak się zdaje, z zakorzenionego w ludziach instynktownego przekonania, że wszystko ma swoją przyczynę, a wyjaśnienie zdarzeń tworzy łańcuch przyczyn, na którego początku znajduje się praprzyczyna. Nie bez znaczenia jest fakt, że ludzie nie potrafią zrozumieć i zaakceptować nieskończoności (z wyjątkiem tej jedynie słusznej , która wyzwala ich z dręczącego poczucia samotności i bezsensu istnienia we wszechświecie.

> bo "m-e" w najogólniejszej definicji to raczej coś niż nic i jeśli istniała zawsze to tylko ciągle się zmienia.

'Raczej coś niż nic' pochodzi z siedemnastego wieku; to jeszcze nie argument, ale nasuwa podejrzenie, że Twoja opinia opiera się na rozumowaniach z długą brodą.

>'Jeśli istniała zawsze'

? A jeśli nie?

Przekonanie o wiecznym istnieniu m-e przypomina mi mądrostki w rodzaju 'człowiek jest zawsze człowiekiem' albo 'natura ludzka się nie zmienia'. Jednak wbrew ludowym sentencjom człowieka nie było, ale jest. Istnieje ciągłość biologiczna, ale nie ma ciągłości gatunkowej. Emergencja, rozumiesz Waść. Nie było a jest!

Podobnie z m-e. Jest, widzimy ją, ale nie rozciągajmy jej istnienia w nieskończoność, bo popełnimy błąd nieuzasadnionego wyboru opcji. Mogła powstać. Na razie nie wiemy z czego.

>Tego się nie dowiemy z pewnością...

Twierdzono też, że maszyny nie mogą unosić się w powietrzu...

>...instynktownego przekonania, że wszystko ma swoją przyczynę, a wyjaśnienie zdarzeń tworzy łańcuch przyczyn,

Przyznaję się do tego przekonania, ale nie nazwałbym go instynktownym, raczej rozsądnym. Gdyby przyjąć, że coś dzieje się bez przyczyny, to... nie ma o czym gadać.

> na którego początku znajduje się praprzyczyna.

A to już teofilozofia. Chyba mnie o to nie posądzasz?

> Nie bez znaczenia jest fakt, że ludzie nie potrafią zrozumieć i zaakceptować nieskończoności (z wyjątkiem tej jedynie słusznej , która wyzwala ich z dręczącego poczucia samotności i bezsensu istnienia we wszechświecie.

To już inny temat. Ale wracając do powstania m-e. Wydaje się, że już mechanika kwantowa zachwiała pojęciem istnienia, 'istnienia zawsze' w szczególności. Istnienie zależne od prawdopodobieństwa, od matematyki? Co to za dziwoląg?

Poczytaj Frank Wilczek 'Lekkość Bytu'. Materia istnieje na naszym poziomie percepcji. Poniżej tego poziomu powstaje. Te wszystkie drgające w n wymiarach struny i podlegające prawdopodobieństwu cząstki elementarne, to koncepcje na skraju procesu Stawania Się.

-

>> bo "m-e" w najogólniejszej definicji to raczej coś niż nic i jeśli istniała zawsze to tylko ciągle się zmienia.
>'Raczej coś niż nic' pochodzi z siedemnastego wieku; to jeszcze nie argument, ale nasuwa podejrzenie, że Twoja opinia opiera się na rozumowaniach z długą brodą.
Dociekania dotyczące natury wszechświata są jeszcze starsze, ale jak sam piszesz "to jeszcze nie argument" tym bardziej, że w tej dziedzinie i dzisiaj nie widać końca owych dociekań. A Twoja uwaga, podejrzewam, może się opierać na nie zawsze słusznym przekonaniu, że to co się sądzi dzisiaj jest prawdą. Prawdopodobnie dokładnie tak samo myśleli ludzie w przeszłości.

>>'Jeśli istniała zawsze'
> ? A jeśli nie?
To trzeba odpowiedzieć na parę niewygodnych pytań na które nie ma dzisiaj dobrej odpowiedzi.

>Emergencja, rozumiesz Waść. Nie było a jest!
Naprawdę ? A nie przekręcasz Waćpan odrobinę ? Emergencja to pojawienie się tylko nowych cech, ale przed tym nowym było "raczej coś niż nic". To procesy, a nie jakieś hokus pokus.

>Podobnie z m-e. Jest, widzimy ją, ale nie rozciągajmy jej istnienia w nieskończoność, bo popełnimy błąd nieuzasadnionego wyboru opcji. Mogła powstać. Na razie nie wiemy z czego.
Można teoretycznie nie wykluczać żadnej z opcji, ale do rozważań na temat wyjaśnienia wszechświata trzeba przyjąć jakieś założenia, lepiej bardziej racjonalne niż mniej.

>>Tego się nie dowiemy z pewnością...
>Twierdzono też, że maszyny nie mogą unosić się w powietrzu...
To nie jest dobra analogia. To zdanie wyciągnąłeś z kontekstu by "błyskotliwie" odpowiedzieć, ale pogubiłeś to co istotne. Pytanie brzmiało: Czym był substrat z którego powstała materia. Wiąże się to z definicją materii, której w ten sposób uniknąłeś.

>>...instynktownego przekonania, że wszystko ma swoją przyczynę, a wyjaśnienie zdarzeń tworzy łańcuch przyczyn,
>Przyznaję się do tego przekonania, ale nie nazwałbym go instynktownym, raczej rozsądnym. Gdyby przyjąć, że coś dzieje się bez przyczyny, to... nie ma o czym gadać.
No właśnie, tak tworzy się ten nawyk myślowy. Rozsądek w takich przypadkach kończy się gdy zaczyna się myśleć o praprzyczynie, początku, powodzie jak o warunku koniecznym.
Czy tak trudno się przełamać i pomyśleć, że wszechświat istnieje bez powodu, bez początku i bez przyczyny ?
Każde inne myślenie prowadzi do tego o co Ciebie nie posądzałem .

>> na którego początku znajduje się praprzyczyna.
>A to już teofilozofia. Chyba mnie o to nie posądzasz?
Mam tutaj dylemat .

>Ale wracając do powstania m-e. Wydaje się, że już mechanika kwantowa zachwiała pojęciem istnienia, 'istnienia zawsze' w szczególności.
Nie wiem co masz na myśli. Mechanika kwantowa dokładniej opisuje materię we "wszechświecie mikro" i pozwala lepiej poznać naturę materii, może z tego wyjdą przesłanki do wyjaśnienia przedmiotu tego sporu, ale mam "przekonanie graniczące z pewnością", że ja już się tego nie dowiem.

>Poczytaj Frank Wilczek 'Lekkość Bytu'. Materia istnieje na naszym poziomie percepcji. Poniżej tego poziomu powstaje.
Łatwo powiedzieć, papier jest cierpliwy. W kwestii ostatecznego wyjaśnienia wszechświata wyprodukowano już chyba tysiące różnych modeli i jeszcze więcej krytyk tych modeli, a my nadal możemy posłużyć się w tej kwesti konstatacją sprzed naszej ery:
"Wiem, że nic nie wiem."
Pozdrawiam.

>Istnieją dwie znane chyba odpowiedzi na to pytanie:
>1. Powstała w wyniku jakiegoś zdarzenia,
>2. Istniała od zawsze i ulega tylko zmianom.

Wszystko to i nie tylko to odwieczne 'cienie matematyki: en.wikiped(*)thematical_universe_hypothesis

Moim zdaniem, losowej emanacji nieskończonej Nicości, tak w ogóle cokolwiek - konieczne struktury matematycznych relacji - istnieje.

>Czy można w ogóle naukowo rozważać/badać te problemy?

Klerycy już od dawna badają te i owe sprawy m.in czy metafizyczna wartość istnieje w rzeczywistości co jest już sprzeczne na fazie zapoznania się ze zjawiskiem metafizyki.

Poważniej: Próżnia = Nicość = Brak dyskusji - szkoda czasu.

>Istnieją dwie znane chyba odpowiedzi na to pytanie:
>1. Powstała w wyniku jakiegoś zdarzenia,
>2. Istniała od zawsze i ulega tylko zmianom.
>Znacie może inne możliwe odpowiedzi? Co przemawia za jedną lub drugą opcją? Czy można w ogóle
>naukowo rozważać/badać te problemy?

Jeżeli początek znanego nam wszechświata a co za tym idzie powstanie energii i materii miał miejsce i czas w wielkim wybuchu to moim zdaniem naukowo nie będzie się dało rozwiązać problemu skąd i dlaczego się to wzięło. Jeżeli istniało to "od zawsze" czyli jako takiego początku nie było to również nie będzie się dało naukowo wytłumaczyć skąd i po co, logiczne. Tak więc skłaniam się ku odpowiedzi zarówno na punkt pierwszy jak i drugi, że nie da się tego problemu rozwiązać a jedynie gdybać.

>Istnieją dwie znane chyba odpowiedzi na to pytanie:
>1. Powstała w wyniku jakiegoś zdarzenia,
>2. Istniała od zawsze i ulega tylko zmianom.
>Znacie może inne możliwe odpowiedzi? Co przemawia za jedną lub drugą opcją? Czy można w ogóle
>naukowo rozważać/badać te problemy?

Na pytanie skąd się wzięła materia i energia trudno odpowiedzieć, wszak to to samo. Jednak dwie strony medalu to też medal i jego pochodzenie można wyjaśnić, jak również materii. Tylko czy ludzkości starczy czasu i możliwości, by tą zagadkę rozwikłać? Czy w czterowymiarowym świecie jest to możliwe? Do próby opisu rzeczywistości fizycznej potrzeba nawet 11 wymiarów, a to jest przepaść wobec naszych czterech. Wystarczy sobie uświadomić ile jest kombinacji 4 liczb, a ile 11. Chyba jesteśmy żywcem pogrzebani na zawsze w naszej trumnie czterowymiarowej!