>Co to znaczy, że: nie istnienie absolutnego spoczynku jest eksperymentalnie uzasadnione?
Jak dotąd tak, proponuje przemyśleć raz jeszcze się zasadę Galileusza - przykład ze statkiem pozwoli zrozumieć na czym polega całe zagadnienie.

>Mechanika klasyczna jest bardzo dobrze uzasadniona eksperymentalnie i czy z tego
>wynika, że jest teoria ostateczną?
Mechanika klasyczna jest tym na czym opierają się dalsze jej uogólnienia.
I jest ostateczna w ramach określonego przybliżenia, to co można wymyślić to tylko jej równoważne sformułowania i dalsze uogólnienia.

>Nie wiem o jakim wniosku napisałeś. Musisz pisać precyzyjnie jeżeli mam się do tego
STW można wyprowadzać z rożnych kierunków np. z użyciem metody radarowej, stosując rożne warianty przyczynowości itp. o to mi chodziło.

>...nierozstrzygnięte, pomimo tego, że do wielu lat uczy się takich nieprawd na >...uczelniach, że eter na pewno nie istnieje
O ile wiem nie jest to prawdą w ogólności, mówi się, że eter (jako ośrodek o takich lub innych własnościach ) po prostu nie jest potrzebny do poprawnego sformułowania STW.
Po co wchodzić w kwestie nie uzasadnione, kiedy ich nie potrzebujemy.
Jak ktoś chce to
może sobie wprowadzać dowolny ośrodek, byle był w zgodzie z wnioskami płynącymi z STW.
Jak sobie przypominam, zwolennikiem Eteru był np. Pan Czerniawski, który napisał ciekawą książkę pt. "Zrozumieć teorię względności" Proszę poszukać w necie.

>>Czasoprzestrzeń ma geometrię przestrzeni Minkowskiego - to jest sedno STW.
>>I to też jest bardzo dobrze uzasadnione i to w bardzo głębokiej warstwie teoretycznej np. poprzez określone reprezentacje grup.
>Bzdury, powtarzasz jakieś akademickie frazesy bez sensu.
Jeśli nie rozumiesz na czym polega współczesne sformułowanie relatywistycznych modeli teoriopolowych, to tylko świadczy o tobie. Właściwie tutaj powinniśmy zakończyć, bowiem
argumentacja ad hominem w przypadku dyskusji związanych z naukami ścisłymi jest oznaką braku wiedzy oponenta. Proszę poczytać sobie reprezentacjach grupy Poincarego np. w współczesnym sformułowaniu Modelu Standardowego fizyki cząstek.

>Być może masz racje, ale trudno jest powiedzieć ile eksperymentów zostało >sfałszowanych.
Kolejny argument, że czas kończyć.

>...nieizotropia różnych fizycznych efektów. I właśnie taki efekt obserwujemy w precyzyjniejszych eksperymentach takich jak pomiar anizotropii mikrofalowego promieniowania tła.
Czy, zatem anizotropia CMB świadczy na korzyść STE ?

>Dlatego istnieje duża zgodność przewidywań STW z wieloma eksperymentami, choć jest to >teoria błędna.
Metodologicznie jest to karkołomnie kuriozalna teza- jeśli jest zgodna, to nie może być błędna (przynajmniej na tyle ile wiemy o zgodności STW z współczesnymi eksperymentami )

>Zgadza się, jeżeli istnieje eter, to OTW oraz dynamika kwantowa są do śmieci. To chyba >dobrze, czy nie?
>Nawet jeżeli moja STE byłaby niezgodna z jakimiś eksperymentami, to bezcenne jest to, >że pokazaliśmy, że STW nie jest jedyną teorią wyjaśniacą eksperyment M&M. A takie >kłamstwa przedstawiają fachowcy na uczelniach i podręcznikach.
>Poza tym cenzura blokuje publikacje jakichkolwiek wyników na temat eksperymentalnych wyników, które podważają teorie przypisywane Einsteinowi. Bardzo trudno jest się poruszać, w takim bajzlu

bez komantarza

>Poza tym jest eksperyment, który dowodzi niepoprawności STW, czyli pomiar tej >anizotropii mikrofalowego promieniowania tła, o czym więcej powiedziałem w nagraniach >na Youtube.
anizotropia CMB nie świadczy o błędności STW - to, że wiemy, że poruszamy się w tle CMB, nie stanowi dowodu, że złamano zasadę względności - to wiemy również obserwując np. oddalone gwiazdy. Kłania się Galileusz i przykład płynącego statku, przecież wiemy, ze statek płynie, kiedy wejdziemy na jego pokład - czy to nie koniec zasady względności, niestety nie.

>>A zatem np. że istnieją fotony masywne, co było by konsekwencją ruchu fotonu w >kwantowym polu Higgsa, dla rożnych prędkości światła w rożnych układach odniesienia ?
>Twoje wyobrażenia na ten temat wynikają z błędnych teorii
bez komentarza

>Napisaliśmy w ten sposób, ponieważ STE wynika z analizy eksperymentu M&M. Na tej >podstawie nie można otrzymać, żadnych informacji o naturze fizycznej tego eteru. W >modelu jakim jest STE eter jest obiektem matematycznym, czyli specjalnym układem >odniesienia. Na tym etapie nie wdajemy się w jakiekolwiek dywagacje o jego naturze >fizycznej, o której można się dowiedzieć być może na podstawie innych eksperymentów.
O czym więc mówicie, o bycie czysto matematycznym - proponuje przemyśleć zagadnienie czym jest w fizyce układ odniesienia i czym rożni się od matematycznego pojęcia układu
współrzędnych.

Nie wiem o co Ci chodzi @waligóra. Np. proponujesz abym "przemyślał raz jeszcze zasadę Galileusza", ale o co ci chodzi?

Co konkretnie według Ciebie jest nie tak w Szczególnej Teorii Eteru?
Czy znasz jakiś eksperyment niezgodny z tą teorią ?

>>>Istotą STW jest stwierdzenie iż nie istnieje absolutny spoczynek. Taki fakt - eksperymentalnie bardzo dobrze uzasadniony
>>Mechanika klasyczna jest bardzo dobrze uzasadniona eksperymentalnie i czy z tego
>>wynika, że jest teoria ostateczną?
>Mechanika klasyczna jest tym na czym opierają się dalsze jej uogólnienia.

Zdaje się nie rozumiesz co jest napisane.
Ty napisałeś całkowicie niepoprawnie, że skoro nie istnienie absolutnego spoczynku jest bardzo dobrze uzasadnione eksperymentalnie, to absolutnego spoczynku nie ma.
A ja Ci delikatnie napisałem, że taka argumentacja jest głupia ponieważ, gdyby ją zastosować do mechaniki klasycznej, to byłby to dowód, że mechanika klasyczna jest teorią ostateczną, a jak wiemy ostateczna nie jest.
A ty na to napisałeś jakąś głupotę. Dlatego odnoszę wrażenie, że lubisz sobie tak popisać postu dla samego pisania. I trzeba do Ciebie pisać bardziej wprost.

>STW można wyprowadzać z rożnych kierunków np. z użyciem metody radarowej, ...

Szczególną Teorię Eteru także można wyprowadzić na różne sposoby. W sowich publikacjach pokazałem cztery sposoby. I co z tego?

>anizotropia CMB nie świadczy o błędności STW - to, że wiemy, że poruszamy się w tle CMB, nie stanowi dowodu, że złamano zasadę względności - to wiemy również obserwując np. oddalone gwiazdy.

Dipolowa anizotropia CMB świadczy o błędności STW, ponieważ jest to coś innego niż oddalanie się od jakiejś gwiazdy lub przybliżanie do innej.
Dipolowa anizotropia CMB bezsprzecznie dowodzi, że ze względów fizycznych wyróżniony jest ten jeden układ odniesienia, w którym CMB jest jednorodne. Natomiast według STW żaden taki wyróżniony fizycznie układ odniesienia nie istnieje.

>O czym więc mówicie, o bycie czysto matematycznym ...

Widzę, że trzeba Ci podawać wszystko jak na tacy. Więc wyjaśniam, że wszystkie modele matematyczne zajmują się tylko matematycznymi bytami. Nie ma innej możliwości, choć myślisz inaczej. Można przypisać takiemu matematycznemu bytowi jakąś fizyczną interpretację, ale zawsze będzie to sprawa umowna i zawsze będzie podważalna.
Napisaliśmy, że u nas eter jest bytem czysto matematycznym ponieważ nie chcemy mu przypisywać, żadnych interpretacji fizycznych. Jeżeli chcesz, to możesz takie interpretacje wymyśleć i mu przypisać. Mam tylko prośbę, jeżeli napiszesz o tym publikacje, to powołaj się na moje artykuły

Piszesz :
>Nie wiem o co Ci chodzi @waligóra. Np. proponujesz abym "przemyślał raz jeszcze >zasadę Galileusza", ale o co ci chodzi?
>Co konkretnie według Ciebie jest nie tak w Szczególnej Teorii Eteru?
>Czy znasz jakiś eksperyment niezgodny z tą teorią ?
i dalej :
>Dipolowa anizotropia CMB bezsprzecznie dowodzi, że ze względów fizycznych wyróżniony >jest ten jeden układ odniesienia, w którym CMB jest jednorodne. Natomiast według STW >żaden taki wyróżniony fizycznie układ odniesienia nie istnieje.
Co dowodzi wprost, że nie wiesz czym jest zasada względności - w jaki niby sposób fakt anizotropii CMB łamie zasadę względności ? (patrz dalej )


>Ty napisałeś całkowicie niepoprawnie, że skoro nie istnienie absolutnego spoczynku >jest bardzo dobrze uzasadnione eksperymentalnie, to absolutnego spoczynku nie ma.
>A ja Ci delikatnie napisałem, że taka argumentacja jest głupia ponieważ, gdyby ją >zastosować do mechaniki klasycznej, to byłby to dowód, że mechanika klasyczna jest >teorią ostateczną, a jak wiemy ostateczna nie jest.
A ja ci pisze raz jeszcze - mechanika klasyczna nie jest teorią błędną i jest cały czas stosowana, jest po prostu teorią przybliżoną.
Tak samo jest z STW jest teorią przybliżona, ale nie błędną.
Tobie wydaje się, że STW kończy się wraz z wyprowadzeniem wzorów Lorentza,ale tak naprawdę nawet nie wiesz w jaki sposób cała struktura matematyczna STW funkcjonuje we współczesnej fizyce. Mówisz o mechanice klasycznej, ale zapewne nie wiesz, że bez mechaniki klasycznej nie ma teorii kwantowej, nie ma teorii pola, nie ma modelu standardowego itp. To nie jest tak, że wywalasz jakiś fragment fizyki i mówisz - mam inną teorię - pokaż jak STE będzie funkcjonowała w ramach globalnej konstrukcji współczesnych teorii fizycznych, pokaż np. jak STE prowadzi do równania Diraca,
do określonego modelu kosmologicznego.

>Dipolowa anizotropia CMB bezsprzecznie dowodzi, że ze względów fizycznych wyróżniony >jest ten jeden układ odniesienia, w którym CMB jest jednorodne. Natomiast według STW >żaden taki wyróżniony fizycznie układ odniesienia nie istnieje.
Świetnie, zatem konkluzja jest taka, anizotropia CMB = złamanie zasady względności.
Czemu zatem świat milczy ?
Ano temu, że jest to bzdura - raz jeszcze : to że wiemy, że poruszmy się ruchem swobodnym (np. prowadząc obserwacje kosmologiczne ) nie przeczy zasadzie względności.
A dlaczego - nie bez powodu, napisałem ci abyś przemyślał raz jeszcze zasadę względności w najprostszej wersji.

Na zakończenie dyskusji rozważmy następujący przypadek - niech cały Wszechświat będzie wypełniony jakimś płynem (o odpowiednich własnościach ), niech Ziemia porusza się względem tego płynu (analogia do statku Galileusza ) - czy fakt, że obiektywnie i bezsprzecznie jesteśmy w stanie stwierdzić ruch swobodny Ziemi w takim płynie, łamie zasadę względności ?
Otóż nie - a dlaczego, odpowiedź nie jest skomplikowana i została udzielona już "dialogach" Galileusza, wystarczy tylko nieco głębiej pomyśleć.

I dalej rozważmy przypadek, kiedy (hipotetycznie ) istnieje ośrodek wyróżniony.
Zatem istnieje pewien eksperyment fizycznie realizowanlny, poprzez który możemy go wyróżnić. Niech eksperyment (np. kwantowy ) taki polega na pomiarze, w wyniku którego otrzymamy dwa stany - tak i nie.
Jeżeli taka sytuacja miałaby miejsce to, jej konsekwencją będzie nieciągłość topologiczna czasoprzestrzeni - nie istnieje bowiem gładkie przejście pomiędzy obszarem w którym odpowiedź brzmi tak, a obszarem na nie.
Z fizycznego punktu widzenia obszary takie będą fizycznie wzajemnie niedostępne, bowiem każde rozwiązanie równania pola urywa się na nieciągłości topologicznej.
Oczywiście pomijając oczywisty fakt, braku dowodów istnienia takiej nieciągłości w skali kosmologicznej.
Innymi słowy ośrodek wyróżniony nie należy do naszego obserwowalnego Wszechświata.
Zatem temat zakończony, nieruchomym eterem można całkiem śmiało wypełnić ten lub inny Wszechświat, po warunkiem, że będzie on bytem pozafizycznym.

pozdrawiam

>>Dipolowa anizotropia CMB bezsprzecznie dowodzi, że ze względów fizycznych wyróżniony >jest ten jeden układ odniesienia, w którym CMB jest jednorodne. Natomiast według STW >żaden taki wyróżniony fizycznie układ odniesienia nie istnieje.
>Świetnie, zatem konkluzja jest taka, anizotropia CMB = złamanie zasady względności.
>Czemu zatem świat milczy ?
>Ano temu, że jest to bzdura - raz jeszcze : to że wiemy, że poruszmy się ruchem swobodnym (np. prowadząc obserwacje kosmologiczne ) nie przeczy zasadzie względności.
>A dlaczego - nie bez powodu, napisałem ci abyś przemyślał raz jeszcze zasadę względności w najprostszej wersji.

Po pierwsze świat nie milczy, ponieważ chociażby ja piszę o tym artykuły
A jeżeli fizycy milczą, to dlatego, że fizyka jest na bardzo niskim poziomie. Większość tych fizyków powtarza tylko frazesy, których nauczyli się na pamięć.

Jest też bardzo możliwe, że lista czasopism naukowych 'Web of Science' jest wykorzystywana do umocowywania agentury w krajach kolonialnych. Już wielokrotnie słyszałem takie głosy. Jest bowiem nierealne, aby służby, które kontrolują taką listę nie robiły tego. Jeżeli tak, to w czasopismach naukowych działających w tym systemie kontrolowanym przez USA nie ma nauki, tylko działalność agenturalna. To świetny system, gdyż utrzymanie agentury jest bardzo kosztowne, a dzięki możliwości robienia z agentów profesorów (chociażby z agentów wpływu) można koszty ich utrzymania przenieść na państwo inwigilowane. To może wyjaśniać, dlaczego jest taki niski poziom.

Po drugie dipolowa anizotropia mikrofalowego promieniowania tła dowodzi, że STW Einsteina jest nieprawidłowym modelem rzeczywistych procesów.

Chętnie to rozwinę, ale wcześniej proszę o definicję pojęcia 'względności', którą się posługujesz.

> ...
>Zatem istnieje pewien eksperyment fizycznie realizowanlny, poprzez który możemy go wyróżnić. Niech eksperyment (np. kwantowy ) taki polega na pomiarze, w wyniku którego otrzymamy dwa stany - tak i nie. ...

To Twoje rozumowanie jest całkowicie błędne, ponieważ błędnie założyłeś, że istnienie wyróżnionego układu odniesienia musi wynikać z eksperymentu, który daje jedynie dwuwartościowy wynik 'tak' lub 'nie'.

Jeżeli wedle STW prędkość światła nie zależy od prędkości źródła tego światła to znaczy to, że wedle waszego mniemania ruch w hipotecznym eterze powinien tą wartość c zmieniać w odniesieniu do prędkości emitenta światła względem eteru.
Czyli reasumując, jeżeli nasza galaktyka jest przyciągana w stronę Wielkiego Atraktora i porusza się z prędkością około 2 mln/km na godzinę to mierzona na Ziemi prędkość światła w kierunku przeciwnym do tego ruchu powinna być o co najmniej te 2 mln km/g mniejsza. Nie zaobserwowano nigdy takich odchyleń od pomiaru. Czy nie powinno to dać wam powodu do przemyślenia na nowo istnienia eteru ?
Pozdrawiam.

---

Jeżeli nie realizujesz swoich marzeń, na pewno znajdzie się ktoś, kto Cię zatrudni do realizacji swoich.

> Jeżeli wedle STW prędkość światła nie zależy od prędkości źródła tego światła
>to znaczy to, że wedle waszego mniemania ruch w hipotecznym eterze powinien tą wartość c zmieniać w odniesieniu do prędkości emitenta światła względem eteru.

nie na tym polega różnica,

w interpretacjach eterowych też nie zależy, w wersji eterowej światło jest falą rozchodzącą się ze stałą prędkością jednokierunkową c w eterze, która jest całkowicie niezależna od prędkości emitera względem eteru,

pomiary promieniowania docierającego z rotujących układów gwiazd podwójnych rzeczywiście potwierdzają, że jednokierunkowa prędkość światła nie zależy od prędkości emitera, czyli dokładnie tak jak wynika z założenia istnienia eteru

>nie na tym polega różnica,

No właśnie dokładnie na tym, według nich prędkość światła w eterze jest zależna od kierunku w NIM i WZGLĘDEM niego poruszania się a to błąd.

---

Jeżeli nie realizujesz swoich marzeń, na pewno znajdzie się ktoś, kto Cię zatrudni do realizacji swoich.

>No właśnie dokładnie na tym, według nich prędkość światła w eterze jest zależna od kierunku w NIM i WZGLĘDEM niego poruszania się a to błąd.

nie, twierdzą że jednokierunkowa prędkość światła w układzie eteru jest stała i izotropowa,

anizotropia jednokierunkowej prędkości światła wynika tylko z analizy sytuacji w poruszającym się układzie, jeżeli układ porusza się względem eteru to jednokierunkowa prędkość światła w poruszającym się układzie zależy od kierunku i prędkości tego układu względem eteru, ale prędkość światła w układzie eteru jest wciąż stała i izotropowa

edit: Niestety ale wszystkie pomiary astronomiczne potwierdzają założenie, że prędkość światła w eterze jest stała i izotropowa (czyli tak właśnie jak chcą Szostkowie). Gdyby tak nie było, byłoby to sprzeczne np. ze wspomnianymi wyżej pomiarami promieniowania generowanego przez obracające się względem siebie gwiazdy podwójne.

>jednokierunkowa prędkość światła w poruszającym się układzie zależy od kierunku i prędkości tego układu względem eteru,

No przecież właśnie o to mi chodzi, o tym napisałem, że według nich c ma różną wartość względem eteru ?!? To jest błąd.

---

Jeżeli nie realizujesz swoich marzeń, na pewno znajdzie się ktoś, kto Cię zatrudni do realizacji swoich.

Odnoszę się do tego:

>Jeżeli wedle STW prędkość światła nie zależy od prędkości źródła tego światła to znaczy to, że wedle >waszego mniemania ruch w hipotecznym eterze powinien tą wartość c zmieniać w odniesieniu do prędkości >emitenta światła względem eteru.

Co ma tu do rzeczy prędkość emitenta światła względem eteru ?

Ta prędkość w układzie obserwatora będzie zależeć tylko od jego prędkości względem eteru i prędkość emitera na nią w ogóle nie wpływa.

>Ta prędkość w układzie obserwatora będzie zależeć tylko od jego prędkości względem eteru i prędkość emitera na nią w ogóle nie wpływa.

Chodzi o to, że prędkość rozchodzenia się fali elektromagnetycznej jaką jest emisja fotonu w próżni ma wartość stałą i nie jest zależna od żadnego ruchu. Koniec i kropka. Po co wiecej dyskutować.

---

Jeżeli nie realizujesz swoich marzeń, na pewno znajdzie się ktoś, kto Cię zatrudni do realizacji swoich.

>Chodzi o to, że prędkość rozchodzenia się fali elektromagnetycznej jaką jest emisja fotonu w próżni ma wartość stałą i nie jest zależna od żadnego ruchu.

W ich mniemaniu tak właśnie jest.

I to też w pełni potwierdzają wyniki eksperymentów, np. ten de Sitter

.

>W ich mniemaniu tak właśnie jest.

Tak więc zamieniają oni jedynie pojęcie 'czasporzestrzeń' w pojęcie 'eter' i tym bardziej nie ma o czym dyskutować.

---

Jeżeli nie realizujesz swoich marzeń, na pewno znajdzie się ktoś, kto Cię zatrudni do realizacji swoich.

>>jednokierunkowa prędkość światła w poruszającym się układzie zależy od kierunku i prędkości tego układu względem eteru,
>No przecież właśnie o to mi chodzi, o tym napisałem, że według nich c ma różną wartość względem eteru ?!? To jest błąd.

@wsx666 posługujesz się nieprawidłowym językiem w tych sprawach. Dlatego piszesz nieprawdę, i nie rozumiesz co tłumaczy ci 0363669D4A7247F71657625173BEC3B8124D127C

Jeżeli obserwator mierzy jakąś prędkość, to tylko względem swojego układu odniesienia. Dlatego ruchomy względem eteru obserwator nie mierzy prędkości światła względem eteru, tylko względem układu, w którym spoczywa. Tak więc jeżeli jakiś obserwator według STE stwierdza, że prędkość światła jest różna od c, to jest to prędkość względem niego, a nie względem eteru. Względem eteru światło ma w STE zawsze prędkość dokładnie c, z założenia.

O co Ci chodzi w zdaniu "według nich prędkość światła w eterze jest zależna od kierunku"? Co to jest prędkość światła w eterze? Jeżeli chodzi Ci o prędkość światła względem eteru to musisz napisać "względem teru", a nie "w eterze".

> Jeżeli wedle STW prędkość światła nie zależy od prędkości źródła tego światła to znaczy to, że wedle waszego mniemania ruch w hipotecznym eterze powinien tą wartość c zmieniać w odniesieniu do prędkości emitenta światła względem eteru.
>Czyli reasumując, jeżeli nasza galaktyka jest przyciągana w stronę Wielkiego Atraktora i porusza się z prędkością około 2 mln/km na godzinę to mierzona na Ziemi prędkość światła w kierunku przeciwnym do tego ruchu powinna być o co najmniej te 2 mln km/g mniejsza. Nie zaobserwowano nigdy takich odchyleń od pomiaru. Czy nie powinno to dać wam powodu do przemyślenia na nowo istnienia eteru ?

Popełniasz kilka nieścisłości.
1. Jeżeli faktycznie poruszamy się w stronę Wielkiego Atraktora, w co wątpię, to dlaczego przyjąłeś, że nie poruszamy się wraz z eterem ?
2. Według STE pomiar prędkości światła nic by nie wykazał, ponieważ dokładne pomiary tej prędkości pozwalają zmierzyć tylko prędkość średnią na drodze tam i z powrotem, a nie prędkość jednokierunkową. Według STE ta średnia prędkość zawsze wychodzi tyle samo, czyli c (chociaż prędkości jednokierunkowe są różne).

Wiele Twoich wątpliwości wyjaśnił użytkownik o długiej nazwie
0363669D4A7247F71657625173BEC3B8124D127C

W miedzy czasie napisałem artykuł
Wyprowadzenie wszystkich transformacji ... oraz dyskusja o podstawach relatywistyki
w którym jest kilka nowych wyników:

1. Istnieje nieskończenie wiele kinematyk, w których jednokierunkowa (!) prędkość światła wynosi c.
STW Einsteina jest tylko jedną z tych nieskończenie wielu kinematyk.

2. Matematyka, na której opiera się STW może być inaczej interpretowana, co prowadzi do innych fizycznych własności teorii opartej na transformacjach Lorentza. Czyli transformacja Lorentza dotyczy rozsynchronizowanych zegarów w układach inercjalnych. Jeżeli zsynchronizuje się zegary pomiędzy różnymi układami inercjalnymi wtedy STW staje się Szczególną Teorią Eteru.

Czyli STW jest błędna, ale nie błędna jest matematyka, tylko interpretacja matematyki, na której jest oparta Transformacji Lorentza można nadać taką interpretację, że teoria na niej oparta nie będzie zawierała żadnych sprzeczności ani paradoksów.

Einstein nadał transformacjom Lorentza dziwaczną i bez wątpienia błędną interpretację.

>Witam wszystkich ...
>...To są przykłady dwóch czasopism o zasięgu międzynarodowym, w których miałem szczęście trafić na
>poważnych fizyków, z którymi można było nawiązać merytoryczną rozmowę. Jako ciekawostkę podam, że
>ten pierwszy artykuł był odrzucany przez 24 czasopisma z listy Web of Science. Za każdym razem
>powody były kompromitujące dla tych czasopism. Naprawdę, system wymaga bardzo gruntownych reform.

Witam ...nawiazujac rzeczywista merytoryczna rozmowe nalezaloby zaczac od stwierdzenia, iz zarowno Teoria wogole Istnienia Eteru (rowniez jej "Szczegolna odmiana") jak i "Szczegolna Teoria Wzglednosci" (nie ma co sie oszukiwac).. nie zaliczaja sie nawet do kanonow fizyki empirycznej, poniewaz nie spelniaja wymogow klasycznej metodologii (podstawy wspolczesnych nauk empirycznych) opartych o starogrecka platonska zasade "PATRZE, WIDZE, LOGOS, (dzieki czemu, przez co) ROZUMIEM".

Polega ona na tym ze wpiew dostrzegamy zachowanie, byt ..jego realna oczywista i postrzegalna interakcje z otoczeniem ... a dopiero pozniej na podstawie obserwacji widzialnych zjawisk, zachowan wyciagamy logiczne wnioski i dopiero wowczas na ich podstawie tworzymy obowiazujacy model rzeczywistosci.

Na tej zasadzie powstaly wszelkie nauki empiryczne obejmujace wszystkie kierunki inzynieryjne od budownictwa, technologie, materialoznawstwo poprzez elektromechanike, elektronike, chemie.... w tym rowniez medycyne, a w niej np genetyke gdzie kazde nowe odkrycie polega na "obserwacji otaczajacego swiata", a postep nigdy nie dzieje sie na odwrot ..poprzez "wymyslenie z nikad" np genotypu, budowy komorki czy procesow dziedziczenia.

Gdy tylko nastepuje odejscie od owej zasady ...a czlowiek wpierw "wymysla model z nikad"...a dopiero pozniej szuka potwierdzen swych wirtualnych zalozen ....zawsze jak ukazuje historia ..pojawiaja sie krytyczne bledy, ktore na wiele stuleci potrafia zahamowac rozwoj prawdziwej fizyki empirycznej (jak i technologii przez co calej cywilizacji) wnioskujacej wylacznie w oparciu o zjawiska postrzegalne, a nie rzekomo jedynie mierzalne co zarzuca Einsteinowi Whitehead ...krytykujac niewidzialne ugiecia i nieskonczona...niezmierzona nigdy przez nikogo rzekomo plastyczna przestrzen OTW.

Zaledwie kilka przykladow z historii...

a) model kinetyczny - zalozenie nieempiryczne wziete z nikad. Nikt nigdy nie widzial i nie potwierdzil drgajacych atomow, ani zachowania materii wg zalozen o gazach doskonalych (czastkach kamikadze smigajacych rzekomo w tym momencie po pokojach z predkosciami 600 m/s) ...w rzeczywistosci rozszerzaja sie one, a nie wibruja co wyraznie obrazowal model Nielsa Bohra i skok elektronu na wyzsza orbite podczas absorpcji (wyjasnienie mechanizmow chemii, termodynamiki, chlodnictwa)
[klasyczna kaloryka Lavoisiera/Boyle]

b) (dotyczacy watku) MODEL ETERU KTOREGO ROWNIEZ NIKT NIGDY NIE WIDZIAL ANI NIE ZAOBSERWOWAL.
Blad metodologii polega na tym, iz wpierw znow ...zaklada sie znikad istnienie NIEWIDZIALNEGO BYTU ...przy czym nikt nawet nie okresla czym on dokladnie jest, badz moze byc, skad sie wzial, jaka ma strukture.. czy ma wplyw i jesli tak to jaki na funkcjonowanie fizyki, zjawisk i materialnych obiektow ...

[takze czy jest statyczny czy dynamiczny ... nieskonczony czy moze rozszerza sie badz kurczy, ew wiruje itd itd pytan jest wiele, konkretow zadnych.. a cala teoria to jedynie WIRTUALNY WYMYSL, "CHCENIE", nie zas obserwcja i rozwazania dotyczace realnego swiata]

...a dopiero pozniej szuka sie ewentualnych potwierdzen jego istnienia

[jak kolega Szostek slusznie zauwaza teoretycznych modeli eteru mozna tworzyc nieskonczona ilosc ...choc jednoczesnie zadnego z nich nie da sie w jakikolwiek empiryczny sposob zobaczyc, zmierzyc, wykorzystac czy nawet potwierdzic ani obalic ...gdyz wlasnie eter to wylacznie wymysl teoretyczny = metafizyka]

c) model OTW - nikt nigdy nie widzial ani nieskonczonego wszechswiata, ani ugiec geometrycznych ...w rzeczywistosci przestrzen w relacji z masa rozszerza sie (a nie zakrzywia i wygina w niewidzialne leje geometryczne) ..czego potwierdzeniem empirycznym sa rozszerzajace sie pod wplywem koncentrujacej materii atomy, planety, gwiazdy i galaktyki

d) czarne dziury - w rzeczywistosci fizycznej istniec nie moga gdyz koncentracja masy nie nastepuje "w nieskonczonosc w punkcie" ...a jej wynikiem jest ekspansja przestrzeni, geneza przyczyny struktury wszechswiata (od atomow, po galaktyki)

e) fale grawitacyjne - nieempiryczne zalozenie ...wynik wymyslu, czego skutkiem sa ciagle bezskuteczne poszukiwania, gdyz znow... przestrzen nie wygina sie, trzesac jak galareta ...a w reakcji z masa (kumulacja) nastepuje jej ekspansja

PRZESTRZEN NIE BIERZE SIE Z NIKAD I ROWNIEZ JEST BYTEM MATERIALNYM, KTORY WYTWORZYC NALEZY Z CZEGOS

f) neutrina - poszukiwana bez powodzenia od 80 lat wymyslona przez Pauliego wirtualna czastka (bezuzytecznosc i brak jakiegokolwiek praktycznego zastosowania, a wszelkie srodki przeznaczone na "detekcje" zostaly wyrzucone w bloto)

......................................

"Dlaczego OTW jest teoria bledna"
www.racjonalista.pl/forum.php/s,740898

"Podstawy termodynamiki"
www.racjonalista.pl/forum.php/s,760332

"Paradoks i oszustwo teorii bigbang/inflacja"
www.racjonalista.pl/forum.php/s,761865

"Antygrawitacja na przykladzie budowy modelu ukladu slonecznego"
www.racjonalista.pl/forum.php/s,766060

Nie wiem czy eter istnieje naprawdę, lecz dowód, który wykluczył jego istnienie nie posiadał naukowego uzasadnienia. Jedyną przesłanką do jego uzasadnienia było wahadło Foucaulta, którego działanie jest bardzo himeryczne.

>Nie wiem czy eter istnieje naprawdę, lecz dowód, który wykluczył jego istnienie nie posiadał naukowego uzasadnienia. Jedyną przesłanką do jego uzasadnienia było wahadło Foucaulta, którego działanie jest bardzo himeryczne.

Dowodow wykluczajacych smerfy i krasnoludki poki co nauka rowniez nie przedstawila.

.

>Dowodow wykluczajacych smerfy i krasnoludki poki co nauka rowniez nie przedstawila.
>.
Gdybyśmy uczciwie pochylili nad wahadłem Foucaulta, to okazałoby się, że nie jest to wszystko takie oczywiste. Ruch wahadła nie jest stały, dla jego ustabilizowania wstawia się pierścień Charona, oraz wykorzystuje napęd elektromagnetyczny.Gdyby wahadło odzwierciedlało ruch obrotowy Ziemi, to życie na niej przypominałoby majaki szaleńca.
I na podstawie tego jedynego wówczas doświadczenia wysunięto bardzo daleko idące wnioski. Łamie to wszelką rzetelność naukowo badawczą.

W między czasie napisałem kolejny artykuł
Wyprowadzenie wszystkich transformacji liniowych spełniających wyniki eksperymentu Michelsona-Morleya oraz dyskusja o podstawach relatywistyki.

W artykule tym wykazałem kilka tez:
1. Istnieje nieskończenie wiele kinematyk, w których jednokierunkowa prędkość światła jest zawsze równa c. Kinematyka Szczególnej Teoria Względności jest tylko jedną z tych nieskończenie wielu kinematyk.

2. Matematykę, na której oparta jest kinematyka STW można inaczej interpretować i prowadzi to do innych wniosków na temat własności tej kinematyki.

3. STW Einsteina jest teorią, w której zegary w różnych układach inercjalnych są rozsynchronizowane. To jest przyczyna tego, że obserwatorzy z różnych układów inercjalnych otrzymują inne wyniki.

Czyli dziwaczne własności STW są spowodowane błędnym sposobem synchronizacji zegarów.

>W między czasie napisałem kolejny artykułWyprowadzenie wszystkich transformacji liniowych spełniających wyniki eksperymentu Michelsona-Morleya oraz dyskusja o podstawach relatywistyki.
>W artykule tym wykazałem kilka tez:
>1. Istnieje nieskończenie wiele kinematyk, w których jednokierunkowa prędkość światła jest zawsze równa c. Kinematyka Szczególnej Teoria Względności jest tylko jedną z tych nieskończenie wielu kinematyk.
>2. Matematykę, na której oparta jest kinematyka STW można inaczej interpretować i prowadzi to do innych wniosków na temat własności tej kinematyki.
>3. STW Einsteina jest teorią, w której zegary w różnych układach inercjalnych są rozsynchronizowane. To jest przyczyna tego, że obserwatorzy z różnych układów inercjalnych otrzymują inne wyniki.
>Czyli dziwaczne własności STW są spowodowane błędnym sposobem synchronizacji zegarów.
>

Super ..tyle ze pojecie ukladu inercjalnego w realnej rzeczywistosci nie istnieje (jest jedynie wyimaginowanym matematycznym zalozeniem, hipotetycznym miejscem, "idealnym ukladem odniesienia", "fundamentem"). Newton nazywal je "nieskonczona pustka", Einstein "ukladem inercjalnym", a jeszcze inni jak Pan Romek "nieskonczonym i wiecznym eterem".

Po drugie cala "filozofie STW" mozna skierowac do kosza na smieci poslugujac sie pojedynczym stwierdzeniem/hipoteza ze PROMIEN SWIATLA EMITOWANY Z PORUSZAJACEGO SIE ZRODLA wraz ze wzrostem predkosci najzwyczajniej w swiecie ZWALNIA (jedyne sensowne wytlumaczenie..i byc moze "trop w poszukiwaniach eteru" ->czyt "jednej z jego hipotetycznych wersji")

..poprostu im szybciej porusza sie obiekt, tym proporcjonalnie wolniej poruszac sie bedzie wyemitowane z niego swiatlo ...co wywraca hipotetyczne bazowe zalozenie STW o "stalej predkosci w kazdym indywidualnym ukladzie inercjalnym" (nalezy dodac ktory nie istnieje poza sfera gdybania i chcenia), o co z kolei opieraja sie wszystkie jej "wyliczenia".

Bez zalozenia o stalej predkosci c STW nie istnieje....pytanie ...jaka mamy pewnosc ze ta predkosc jest rzeczywiscie niezmienna stala "w kazdym ukladzie inercjalnym, ktorych istnieje nieskonczona ilosc"(skoro w realnym eksperymencie fizycznym nie da sie nawet pojedynczego "wyodrebnic"/stworzyc) ...ktory z eksperymentow empirycznych "udowadnial badz wskazywal" na taka wlasnie ewentualnosc, iz potraktowano i przyjeto owo zalozenie "niezmiennosci c" jako pewnik (w 1905 i dzis), opierajac na nim cala empiryczna nauke
.

>Bez zalozenia o stalej predkosci c STW nie istnieje...

Bzdura. Istnienie uniwersalnej prędkości i jej wartość mogą być wnioskami z teorii, a nie jej założeniami - i też dostajemy STW. Rozpisałem się o tym swego czasu tutaj: www.racjonalista.pl/forum.php/s,722111

>>Bez zalozenia o stalej predkosci c STW nie istnieje
>Bzdura.

?

Jesli zalozymy zmienna predkosc swiatla ..np w zaleznosci od szybkosci poruszania sie emitera (ktos to sprawdzil?) ..to wykruszy sie jeden z podstawowych postulatow STW -> "koniecznosc skrocenia dlugosci" (wymagana by kalkulacje matematyczne o dlugosci odcinkow rysowanych na papierze, "przesunieciach inercjalnych wymyslonych z nikad przestrzeni 4 wymiarowych x,y,z,t" ..jakos sie rownowazyly).

Tylko co wowczas pozostanie z samego modelu i czemu takowy mialby w praktycznym zyciu codziennym, uzytecznej technologii sluzyc ?

Postulat "o spowolnieniu czasu, wraz ze zwiekszajaca sie masa i predkoscia" ?

Tyle ze jak mawia prof Briula ow fakt nie dziwi az tak bardzo, gdyz jesli mamy swiadomosc ze aby wprowadzic cialo w ruch potrzebna jest energia, a tozsama jest z masa wiec jesli zwieksza sie predkosc -> zwieksza sie i energia i masa, naturalnie rowniez efekt grawitacyjny(Newton), przez co finalnie nastepuje spowolnienie tempa uplywu czasu (punkt dla Einsteina)[profesor Kijowski sie smieje ale tak to wlasnie jest]

[w kazdym razie oczywistym wydaje sie wynik rownan, ktory wskazuje na powyzsza zaleznosc jesli juz w kalkulacjach newtonowskich na ktorych bazuje ST/OTW powiazuje sie predkosc z masa i energia dokladnie w taki sam sposob]

Geniusz "einsteinopodobnych" na poczatku XX wieku o "wylozeniu na stol OGOLNEJ HIPOTEZY o relacji i zaleznosciach predkosci, energii, masy, czasu i przestrzeni (czynnikow wystarczajacych jak wydaje sie do calkowitego opisania zjawisk -> zachowan materialnych obiektow}..JEST NIEZAPRZECZALNY ..problemem okazaly sie niewielkie szczegoly w zrozumieniu opisu funkcjonowania samych czynnikow na poziomie fundamentalnym ...gdzie najkrocej rzecz ujmujac np "czas nie wygina sie, a zwalnia/przyspiesza" (w tym wypadku "prawie" robi gigantyczna roznice).

[tempo uplywu zjawisk <- geniusz Einsteina i dorobek postulujacych wykluczenie pojecia modelu "absolutnego czasu i przestrzeni rownan newtonowskiej mechaniki" (jednego z pierwszych teoretycznych "niezaleznych, nieskonczonych ukladow inercjalnych") ...gdzie "pojedyncza sekunda" tykajac, wyznaczala rytm zycia "nieba i ziemi" od zawsze, stale i niezmiennie (wyprowadzenie/podzial z cyklu dobowego nie zwiazany z zadnym uniwersalnym czasem wszechswiata, a jedynie w miare regularnym obrotem ziemi wokol wlasnej osi) ...

"Sekunda" z ktora wiaze sie kolejny problem wynikajacy z uzycia jej wpierw w rownaniach mechaniki newtonowskiej, a pozniej konsekwentnie w OT/STW gdzie finalnie okazalo sie ze CZAS MOZE OD OWEJ ABSOLUTNEJ SEKUNDY WYLACZNIE ZWALNIAC, ALE NIGDY PRZYSPIESZAC ..gdzie wlasnie w nowej einsteinowskiej "relatywnej perspektywie" ..w pelni powinien on byc zalezny od masy, z czego z kolei wynikac powinien wniosek iz percepcja w nizszym wymiarze wielkosci jest zwyczajnie przyspieszona ..co empirycznie potwierdzaly nie tylko zachowania swiata kwantowego -> elektron, elektronika.. ale chocby i umilowany swiat owadow, komorki, bakterie (nawet obserwacja kolibra, czy wlasne doswiadczenia "wiecznosci uplywajacego czasu" roku szkolnego, wakacji z dziecinstwa)]

Podobnie wlasciwoscia przestrzeni nie jest "nieskonczonosc", "samorodztwo z nikad", oraz "wykrzywianie sie od" i postulowane powrotne "odkrzywianie do niewykrzywionego idealu" ..a EKSPANSJA/KONTRAKCJA (powiazana z masa, jej wirowaniem, koncentracja i poziomem energetycznym jadra) gdyz przestrzen to dystans, obszar pole, arena ktora jak mowi logika moze sie powiekszac lub zmniejszac (tryb "royal battle" w ostatnich fpsach), co latwo tlumaczy ewolucje, strukture i zachowanie kosmosu mikro i makroskali



>Istnienie uniwersalnej prędkości i jej wartość mogą być wnioskami z teorii, a nie jej założeniami - i też dostajemy STW. Rozpisałem się o tym swego czasu tutaj: www.racjonalista.pl/forum.php/s,722111

W prawdziwej nauce "wnioski z teorii" jak rowniez "jej zalozenia" to wylacznie czynnik posredni KTORY WYJASNIAC WINIEN WPIERW REALNIE OBSERWOWANE, A NIEWYTLUMACZONE WCZESNIEJ ZJAWISKA (gdyban na temat "co moze byc ukryte poza sfera empiryczna w historii bylo wiele")

[w wypadku STW/OTW tak sie nie dzieje ..celem ani jedna ani drugiej teorii nie bylo opisanie konkretnych niewyjasnionych fenomenow ..a obie to wylacznie "gdybanie na temat hipotetycznych, niesprawdzalnych, nieobserwowalnych wyimaginowanych efektow" (np "zakrzywiania sie sprezystego nieskonczenie wielkiej plastycznej czasoprzestrzeni", czy "skrocen dlugosci wokol niebadalnych predkosci "c" .. innych przewidywan owe modele wlasciwie nie przedstawiaja ..bo ciezko nazwac nimi przepowiednie o nieistniejacych (co udowadnia prosty wywod logiczny i analiza obserwacji) niewidzialnych falach grawitacyjnych, niewidzialnych czarnych dziurach , niewidzialnych ciemnych energiach, niewidzialnych i niewykrywalnych materiach WIMPach, niewidzialnych bozonach Higgsa.

Szczegolnie w swiecie praktycznej nauki zwanej fizyka ktora powinna sie raczej zajmowac badaniem strukturalnym, obserwacja zachowan obiektow (elektromagnetyzm, termodynamika, chemia).. badac wplyw zaleznosci czynnikow temperatury, cisnien, ich reakcje na rozne srodowiska ..z czego bezposrednio wynikac powinny prawa, zasady opisujace przyczyny zachowan materialnych obiektow makro, ich ksztalt, strukture.

Tymczasem jesli wierzyc Minkowskim, Einsteinom i ogolnie geniuszom XX wieku ... kluczem do opisu, poznania praw rzadzacych swiatem materialnem nie sa obserwacje zachowan i relacje czynnikow empirycznych, a obliczenia* wynikajace z przesuniecia na papierze dwoch hipotetycznych wyimaginowanych (nieistniejaych) niezaleznych ukladow (inercjalnych) izometrycznych (x,y,z .. z dodatkowym wyimaginowanym, niewidzialnym poza papierem odseparowanym wymiarem "t")

*[przeksztalcenia matematyczno-geometryczne dotyczace rozwazan Galileusza dotyczacych "windy" ..sam juz ow fakt, lecz i logika, metodologia poznawcza w tym wypadku wydaja sie conajmniej dziwne]

.

>Jesli zalozymy zmienna predkosc swiatla
A kto mówi o zakładaniu zmiennej prędkości światła? Opcja, o której ja mówię, to nie przyjmowanie żadnych założeń co do tej prędkości.

>W prawdziwej nauce "wnioski z teorii" jak rowniez "jej zalozenia" to wylacznie czynnik posredni KTORY WYJASNIAC WINIEN WPIERW REALNIE OBSERWOWANE, A NIEWYTLUMACZONE WCZESNIEJ ZJAWISKA
To nieprawda. Teoria może również przewidywać nieobserwowane wcześniej zjawiska, a założenia mogą być dowolne, o ile tylko rezultat pasuje do danych doświadczalnych.

Oczywiście jeśli teoria przewiduje coś wcześniej nieobserwowanego, to w takim wypadku próbuje się to zaobserwować i jeśli się nie uda, mimo że eksperyment powinien być wystarczająco czuły itp., to jest to punkt przeciw teorii.

Odsyłam do wpisu, który napisałem częściowo zainspirowany właśnie takimi Twoimi błędami: www.racjonalista.pl/forum.php/s,786231

>>Bez zalozenia o stalej predkosci c STW nie istnieje...
>Bzdura. Istnienie uniwersalnej prędkości i jej wartość mogą być wnioskami z teorii, a nie jej założeniami - i też dostajemy STW. Rozpisałem się o tym swego czasu tutaj: www.racjonalista.pl/forum.php/s,722111

To Twoje wyprowadzenie transformacji Lorentza Szczególna Teoria Względności bez założenia o stałej prędkości światła jest bardzo fajne.

Ale to nie jest prawda, że nie zakładasz w nim stałej prędkości światła.

Już transformacja L(v) z parametrem alfa zawiera w sobie wyróżnioną prędkość (w skrajnym przypadku może być ona nieskończona, gdy alfa=0). Czyli wyprowadzenie transformacji L(v) oparłeś na założeniu, że taka prędkość jest identyczna dla każdego układu odniesienia. To założenie przyjąłeś już na samym początku, gdy napisałeś "Po pierwsze, ponieważ wiemy, że sytuacja jest symetryczna, możemy od razu napisać". Tam założyłeś że transformacja w jedna stronę ma identyczne co do wartości (!) składowe jak transformacja w drugą. To jest bardzo silne założenie i ono zawsze prowadzi do transformacji Galileusza lub transformacji Lorentza. Przyjmując to założenie założyłeś, że istnieje pełna symetria pomiędzy każdymi dwoma układami inercjalnymi, czyli, że istnieje prędkość graniczna, taka sama w każdym układzie inercjalnym. Ona jest albo skończona (t. Lorentza), albo nieskończona (t. Galileusza).

Bardzo dokładnie zbadałem, jak mi się wydaje, to zagadnienie w artykule
POL Wyprowadzenie wszystkich transformacji ... dyskusja o odstawach relatywistyki
ENG Derivation of all transformations ... and discussion of the relativity basics

Wielokrotnie podkreślałeś, że do wyprowadzenia STW nie potrzebne jest założenie o stałej prędkości światła. Takie stwierdzenie niewiele oznacza, dlatego, że każde założeniem ma na ogół wiele równoważnych postaci. Dyskusja nie polega na tym, czy to założenie jest potrzebne, ale w jakiej postaci można je podać! W swoim artykule udowodniłeś, że założenie o stałej prędkości światła w każdym układzie inercjalnym jest równoważne założeniu, że transformacja i transformacje odwrotna maja współczynniki o identycznych wartościach liczbowych. Czyli założyłeś stałą prędkość światła, ale w inny sposób.

Moim zdaniem właściwsze jest podkreślanie, że pewne różne założenia są równoważne, czyli oznaczają to samo, a nie, że założenie o stałej prędkości światła jest niepotrzebne. Jeżeli mówisz o tym że nie potrzebujesz zakładać stałości c, to sugerujesz, że stałość c jest obiektywnym faktem, że tak musi być, bo wynika to z "logiki matematyki". A to jest nieprawda. Z "logiki matematyki" nie wynika to zdanie, które już przytaczałem, że "wiemy, że sytuacja jest symetryczna". To nie jest prawda, że to wiemy! Ty to założyłeś tak jak Einsteina, bez żadnych podstaw. Po prostu można sobie tak założyć, choć prowadzi to do nielogicznej teorii jaką jest Szczególna Teoria Względności.

Temat jest dość złożony. W moim artykule, który podałem powyżej wykazałem, że transformacji Lorentza można przypisać inne interpretacje (co najmniej dwie). Jeżeli się ją inaczej interpretuje, to wcale prędkość światła nie jest stała w każdym układzie inercjalnym. Czyli Twoje wyprowadzenie, oraz cała dzisiejsza STW, opiera się na jeszcze jednym bardzo ukrytym założeniu tego, w jaki sposób należy interpretować transformację Lorentza.

Napisałeś, że stałość c wynika z teorii, ale z jakiej teorii? Teoria, którą wyprowadziłeś (czyli transformacja L(v)) zawiera założenie równoważne, o który napisałem, oraz opiera się na jednej, z wielu możliwych, interpretacji tej transformacji. Czyi stała c wynika z tego co już założyłeś. Stałość c nie jest w żadnym razie żadną obiektywna, niepodważalną prawdą.

Mam nadzieję, że tym razem wyjaśniłem ten temat wystarczająco szczegółowo.

>Ale to nie jest prawda, że nie zakładasz w nim stałej prędkości światła.
Proszę więc o wskazanie, w którym miejscu korzystam z założenia, że prędkość światła jest stała.

>Już transformacja L(v) z parametrem alfa zawiera w sobie wyróżnioną prędkość (w skrajnym przypadku może być ona nieskończona, gdy alfa=0).
W pewnym sensie tak, choć alfa może być ujemne i wtedy wyróżnionej prędkości nie ma.

>Czyli wyprowadzenie transformacji L(v) oparłeś na założeniu, że taka prędkość jest identyczna dla każdego układu odniesienia.
Absolutnie nie. Ponownie proszę o wskazanie miejsca, w którym rzekomo korzystam z takiego założenia.

>To założenie przyjąłeś już na samym początku, gdy napisałeś "Po pierwsze, ponieważ wiemy, że sytuacja jest symetryczna, możemy od razu napisać". Tam założyłeś że transformacja w jedna stronę ma identyczne co do wartości (!) składowe jak transformacja w drugą.
To nie jest założenie istnienia uniwersalnej prędkości. To jest konsekwencja zasady względności. Owszem, zasada względności jest dość silnym założeniem - ale jednocześnie dobrze uzasadnionym empirycznie.

>Przyjmując to założenie założyłeś, że istnieje pełna symetria pomiędzy każdymi dwoma układami inercjalnymi
Tak.

>czyli, że istnieje prędkość graniczna, taka sama w każdym układzie inercjalnym.
Nie. To zdanie można co najwyżej dokończyć jako "czyli zasadę względności".

>Ona jest albo skończona (t. Lorentza), albo nieskończona (t. Galileusza).
Albo żadna (obrót euklidesowy).

>Wielokrotnie podkreślałeś, że do wyprowadzenia STW nie potrzebne jest założenie o stałej prędkości światła. Takie stwierdzenie niewiele oznacza, dlatego, że każde założeniem ma na ogół wiele równoważnych postaci.
Ja bym raczej powiedział, że istnieją różne założenia, z których wynikają równoważne konsekwencje - wtedy nawet mógłbym się zgodzić; ale nadal, nie bardzo mamy tu jakiekolwiek założenie równoważne stałości prędkości światła - co zresztą bardzo dobrze widać po tym, że końcowy wynik dopuszcza możliwość, że prędkość światła nie jest stała.

>W swoim artykule udowodniłeś, że założenie o stałej prędkości światła w każdym układzie inercjalnym jest równoważne założeniu, że transformacja i transformacje odwrotna maja współczynniki o identycznych wartościach liczbowych. Czyli założyłeś stałą prędkość światła, ale w inny sposób.
Ależ oczywiście, że nie. Patrz wyżej - końcowa transformacja dopuszcza możliwość, że prędkość światła nie jest stała, nie może to więc być jej założeniem.

>Z "logiki matematyki" nie wynika to zdanie, które już przytaczałem, że "wiemy, że sytuacja jest symetryczna". To nie jest prawda, że to wiemy! Ty to założyłeś tak jak Einsteina, bez żadnych podstaw.
Założyłem to, ponieważ nie ma żadnych sensownych podstaw, by nie była symetryczna.

>Stałość c nie jest w żadnym razie żadną obiektywna, niepodważalną prawdą.
I, tak jak pisałem w artykule, nie musi być.
Z minimalnych założeń otrzymujemy rodzinę transformacji parametryzowanych pewną stałą (alfa). Stałą alfa mierzymy. Z tego pomiaru, o ile faktycznie przestrzeń jest jednorodna i izotropowa oraz zasada względności jest słuszna, wynika istnienie prędkości uniwersalnej bardzo zbliżonej do prędkości światła.

Tak naprawdę to to, co Ty robisz, to podważanie zasady względności. Sugerujesz istnienie wyróżnionego układu odniesienia. W tym momencie to, na czym powinieneś się skupić, to zaprojektowanie eksperymentu, który pozwoliłby zmierzyć prędkość obserwatora w tym wyróżnionym układzie odniesienia - bo jeśli jest faktycznie wyróżniony, to coś powinno od takiej prędkości zależeć.

A jak się tego wyróżnionego układu odniesienia wyznaczyć nie da... No to cóż, wracamy do zasady względności i de facto STW.

>Proszę więc o wskazanie, w którym miejscu korzystam z założenia, że prędkość światła jest stała.

Jest dokładnie tak jak napisałem. Wyjaśnię to jeszcze raz w następnym poście, ale na razie proszę Cię o podanie mi definicji "zasady względności". Co to dla Ciebie jest?

Czasami trudno jest uwolnić się ze swoich przekonań. Przeczytaj uważnie to co napisałem, i postaraj się zrozumieć o co mi chodzi, a nie przypisywać tym zdaniom swoją interpretację. Jest pewne, że nie napisałem o tym w sposób, który dla Ciebie oznacza dokładnie to samo, co dla mnie. Właśnie dlatego jeżeli chcesz zrozumieć o co mi chodzi, to musisz się postarać zrozumieć o co mi chodzi, a nie oceniać według swoich wcześniejszych paradygmatów.

>Jest dokładnie tak jak napisałem. Wyjaśnię to jeszcze raz w następnym poście, ale na razie proszę Cię o podanie mi definicji "zasady względności". Co to dla Ciebie jest?
Zasada, wg której prawa fizyki są takie same we wszystkich inercjalnych układach odniesienia. W szczególności, że postać równań opisujących świat powinna być taka sama w każdym inercjalnym układzie odniesienia.

>Czasami trudno jest uwolnić się ze swoich przekonań. Przeczytaj uważnie to co napisałem, i postaraj się zrozumieć o co mi chodzi, a nie przypisywać tym zdaniom swoją interpretację. Jest pewne, że nie napisałem o tym w sposób, który dla Ciebie oznacza dokładnie to samo, co dla mnie. Właśnie dlatego jeżeli chcesz zrozumieć o co mi chodzi, to musisz się postarać zrozumieć o co mi chodzi, a nie oceniać według swoich wcześniejszych paradygmatów.
Ależ już przeczytałem i uważam, że zrozumiałem. Twierdzisz, że ponieważ w końcowej transformacji pojawia się stała mająca wymiar 1/prędkość², to już przyjąłem istnienie uniwersalnej prędkości. Pomijasz przy tym kompletnie fakt, że dopuszczalne są również wartości ujemne stałej alfa, których nie da się zinterpretować jako odwrotność kwadratu prędkości uniwersalnej, jak i fakt, że nigdzie nie ma nawet jak przebąknąć o prędkości uniwersalnej, dopóki nie otrzymamy końcowej transformacji i nie założymy, że alfa jest nieujemna.

Punkt, w którym wg Ciebie przemycam założenie o uniwersalnej prędkości, to punkt, w którym powołuję się na symetrię. I tylko ta symetria jest mi tam potrzebna - założenie, że prawa fizyki są takie same czy patrzę z punktu widzenia O, czy z punktu widzenia O'. Także znana jako zasada względności.

No bo pomyśl: pokazuję Ci dwa obrazki. Oba wyglądają idealnie tak samo. Jest sobie jedna osoba, która spoczywa, i druga osoba, która oddala się od niej z prędkością v wzdłuż osi x. Tylko na jednym obrazku osoba spoczywająca jest podpisana O, a poruszająca się - O', a na drugim odwrotnie. Czy jesteś w stanie podać mi sensowny powód, dla którego miałbym pod tymi obrazkami napisać różne transformacje z układu spoczywającego do poruszającego się, mimo że to jest ta sama sytuacja, tylko różnie podpisana?

>>Jest dokładnie tak jak napisałem. Wyjaśnię to jeszcze raz w następnym poście, ale na razie proszę Cię o podanie mi definicji "zasady względności". Co to dla Ciebie jest?
>Zasada, wg której prawa fizyki są takie same we wszystkich inercjalnych układach odniesienia. W szczególności, że postać równań opisujących świat powinna być taka sama w każdym inercjalnym układzie odniesienia.

OK. Ale taka zasada względności nie ma żadnego fizycznego sensu!

W artykule
POL: Wyprowadzenie ogólnej postaci kinematyki z uniwersalnym układem odniesienia
ENG: The derivation of the general form of kinematics with the universal reference system
wyprowadziliśmy nieskończenie wiele kinematyk z eterem. Opisane są one transformacjami podanymi tam pod wzorami (30)-(31). Każda z tych kinematyk z eterem spełnia zasadę względności, czyli prawa fizyki opisujące świat zawsze można zapisać w takiej postaci, że będą miały taką samą postać, w każdym inercjalnym układzie odniesienia!. Ten temat był już omawiany w literaturze o czym powiedziałem w nagraniach (linki są na początku tego wątku). Ale fizyka teoretyczna jest na dnie i fachowcy z tytułami utrwalają te same brednie.

A oto przykład pokazujący dlaczego zasada względności nie ma żadnego fizycznego sensu.
W tym artykule wyprowadziliśmy wzór (62) na jednokierunkową prędkość światła. jak widać na rysunku 6, wartość tej prędkości zależy od kierunku propagacji światła (kąt alfa) oraz od prędkości obserwatora (prędkość v). Dla obserwatora znajdującego się nieruchomo w eterze v=0 i dla niego ten wzór przyjmuje wartość c w każdym kierunku. Czyli eter jest wyróżnionym układem fizycznym, który da się rozróżnić eksperymentalnie. Ale UWAGA! prawo fizyczne opisujące jednokierunkową prędkość światła podane wzorem (62) jest uniwersalne dla wszystkich układów odniesienia. Czyli w tych wszystkich teoriach z eterem jednokierunkową prędkość światła można zapisać w takiej postaci (62), że ma taką samą postać w każdym inercjalnym układzie odniesienia!

Ten przykład powinien wystarczyć. Zawsze każde prawo można w teorii z transformacjami liniowymi zapisać w takiej postaci, że będzie ono obowiązywało w każdym układzie inercjalnym! Czyli jeżeli myślisz, że przyjmujesz zasadę względności to niczego nie przyjmujesz!

Wyjaśniłem to w tych nagraniach video. Einstein nie rozumiał założeń które formułował, a fachowcy z tytułami bezmyślnie powtarzają te jego banialuki (to nie jest uwaga do Ciebie). Einstein nie przyjął jako założenie zasady względności, choć tak myślał, tylko zasadę niezmienniczości praw fizyki. Definicję i krótki opis podałem na stronach 3-4 w Dodatkowy wstęp do STE

Chciałem do tego zacząć, aby naświetlić problem z interpretacją i zrozumieniem założeń.

>Twierdzisz, że ponieważ w końcowej transformacji pojawia się stała mająca wymiar 1/prędkość², to już przyjąłem istnienie uniwersalnej prędkości. Pomijasz przy tym kompletnie fakt, że dopuszczalne są również wartości ujemne stałej alfa, których nie da się zinterpretować jako odwrotność kwadratu prędkości uniwersalnej, ...

Chyba sam sobie odpowiedziałeś. Czyli założenie symetrii da układów inercjalnych jest równoważne założeniu stałej prędkości c, dla transformacji ze zwykłym ruchem postępowym. Jest możliwa symetria dla transformacji, które nie dotyczą zwykłego ruchu postępowego, ale to nie zmienia faktu, że jeżeli rozważasz te z ruchem postępowym, to zakładając symetrię założyłeś stałość jakiejś uniwersalnej prędkości.

> ... jak i fakt, że nigdzie nie ma nawet jak przebąknąć o prędkości uniwersalnej, dopóki nie otrzymamy końcowej transformacji i nie założymy, że alfa jest nieujemna.

Zgasza się, niektóre założenia są równoważne, chociaż tego nie widać od razu.
A oto dowód, że przyjąłeś założenie o istnieniu prędkości uniwersalnej!
W artykule, który już podawałem
POL: Wyprowadzenie wszystkich transformacji ... dyskusja o odstawach relatywistyki
ENG: Derivation of all transformations ... and discussion of the relativity basics
na podstawie założenia, że średnia (!) prędkość światła jest stała wyprowadziłem nieskończenie wiele transformacji, wzory (46)-(47). W niektórych z nich jednokierunkowa (!) prędkość światła jest stała. Są to wzory (75)-(76). Czyli jest nieskończenie wiele transformacji, innych niż transformacja Lorentza, dla których jednokierunkowa prędkość światła jest stała. No to dlaczego ty otrzymałeś tylko jedną z nich? Jak widzisz przyjmując założenie o symetrii przyjąłeś założenie silniejsze niż założenie o prędkości uniwersalnej, ponieważ otrzymałeś tylko jedną transformację, a gdybyś opierał się na stałej prędkości jednokierunkowej, to otrzymałbyś ich nieskończenie wiele.

Ale w pozostałych transformacjach (46)-(47) nie ma prędkości absolutnej dla każdego układu odniesienia. Jeżeli twoje wyprowadzenie dało tylko jedną transformację, to znaczy, że przyjąłeś mocniejsze założenie niż ja. Czyli, zarówno założenie o stałej prędkości średniej, jak założenie o stałej prędkości jednokierunkowej, jest słabsze niż założenie o symetrii pomiędzy transformacjami.

Czyli wniosek, że uniwersalna prędkość wynika z jakiejś nieuchronnej logiki jest całkowicie błędny. Tym bardziej nie wynika z tej nieuchronnej logiki transformacja Lorentza!

>OK. Ale taka zasada względności nie ma żadnego fizycznego sensu!
>W artykule
>POL: Wyprowadzenie ogólnej postaci kinematyki z uniwersalnym układem odniesienia
>ENG: The derivation of the general form of kinematics with the universal reference system
>wyprowadziliśmy nieskończenie wiele kinematyk z eterem. Opisane są one transformacjami podanymi tam pod wzorami (30)-(31). Każda z tych kinematyk z eterem spełnia zasadę względności, czyli prawa fizyki opisujące świat zawsze można zapisać w takiej postaci, że będą miały taką samą postać, w każdym inercjalnym układzie odniesienia!.
Mogę się zgodzić, że sformułowanie zasady względności, które podałem, jest nieco nieprecyzyjne - bo trochę ciężko doprecyzować, co znaczy "prawa fizyki mają tę samą postać". Naprowadziłeś mnie jednak właśnie na lepsze sformułowanie.

Zauważ, że w Waszym ujęciu nie da się przejść z jednego układu odniesienia do drugiego bez znajomości prędkości ich obu względem eteru. Tzn., transformacja z układu O do układu O' wymaga czegoś więcej, niż tylko znajomość względnego ruchu układu O i O'.

I może w ten sposób należałoby w sumie sformułować zasadę względności - że transformacja z układu O do układu O' ma zależeć wyłącznie od względnego ruchu O i O'. Tzn. jeśli wiesz, jaka jest prędkość O' względem O, to masz wszystko, co jest potrzebne do wypisania transformacji.

Wasze transformacje tego nie spełniają.

>Chyba sam sobie odpowiedziałeś. Czyli założenie symetrii da układów inercjalnych jest równoważne założeniu stałej prędkości c, dla transformacji ze zwykłym ruchem postępowym. Jest możliwa symetria dla transformacji, które nie dotyczą zwykłego ruchu postępowego, ale to nie zmienia faktu, że jeżeli rozważasz te z ruchem postępowym, to zakładając symetrię założyłeś stałość jakiejś uniwersalnej prędkości.
Nie no. Podkreślam po raz kolejny: przy założeniach, które przyjąłem, możliwe są transformacje bez uniwersalnej prędkości (obroty - alfa < 0). Czyli niezależnie od tego, jakie są inne równoważne założenia, nie może być wśród nich założenia istnienia uniwersalnej prędkości, bo końcowy wynik dopuszcza jej nieistnienie.

>A oto dowód, że przyjąłeś założenie o istnieniu prędkości uniwersalnej!W artykule, który już podawałem
>POL: Wyprowadzenie wszystkich transformacji ... dyskusja o odstawach relatywistyki
>ENG: Derivation of all transformations ... and discussion of the relativity basics
>na podstawie założenia, że średnia (!) prędkość światła jest stała wyprowadziłem nieskończenie wiele transformacji, wzory (46)-(47). W niektórych z nich jednokierunkowa (!) prędkość światła jest stała. Są to wzory (75)-(76). Czyli jest nieskończenie wiele transformacji, innych niż transformacja Lorentza, dla których jednokierunkowa prędkość światła jest stała. No to dlaczego ty otrzymałeś tylko jedną z nich?
Ponieważ przyjąłem zasadę względności. Wasze pozostałe transformacje tej zasady nie respektują, więc zostały tym założeniem "wycięte".

>I może w ten sposób należałoby w sumie sformułować zasadę względności - że transformacja z układu O do układu O' ma zależeć wyłącznie od względnego ruchu O i O'. Tzn. jeśli wiesz, jaka jest prędkość O' względem O, to masz wszystko, co jest potrzebne do wypisania transformacji.

Na stronie 3 Dodatkowego wstępu do STE podałem definicje dwóch zasad. Pierwsza to 'zasada równoważności układów inercjalnych', druga to 'zasada niezmienniczości praw fizyki'.
Jak już żeśmy ustalili, druga zasada nie ma fizycznego sensu.
Wydaje mi się, że zasada, którą sformułowałeś powyżej jest równoważna zasadzie pierwszej. Czyli jeżeli chciałbyś założyć, że transformacja zależy tylko od prędkości względnej układów, to zakładasz, że wszystkie układy są równoważne (nierozróżnialne). Ta mi się wydaje.

Ale jeżeli popatrzysz na swoje obliczenia, to formalnie przyjąłeś założenie, że transformacje w jedną i drugą stronę mają odpowiednie współczynniki o tej samej wartości liczbowej (co do modułu). Takie właśnie założenie przyjął Einstein. To jest założenie matematyczne i ono jest praktycznie przyjmowane przy wyprowadzaniu STW. Dyskusji natomiast wymaga ustalenie, co takie założenie oznacza w sensie fizycznym. Wiadomo na pewno, że nie oznacza tego o czym bezmyślnie fizycy piszą w podręcznikach, czyli to nie jest 'Zasada niezmienniczości praw fizyki', którą nazywają zasadą względności. Według mnie założenie 'zasady równości współczynników' jest równoważne 'zasadzie równoważności układów inercjalnych'.

Być może zasada, która podałeś powyżej jest równoważna tej, na której się formalnie oparłeś w obliczeniach, ale to wymagałoby jakiegoś dowodu.

Siła przyzwyczajenia jest potężna Ja sugeruję ci, abyś wprost mówił, jaką zasadę przyjmujesz, czyli, że postulujesz równość współczynników w transformacji oraz transformacji odwrotnej. Pisz o tym wprost, bo i tak jest bardzo dużo zamieszania terminologicznego w tym zakresie. A w kolejnym zdaniu możesz wypowiedzieć się na temat tego, co według ciebie takie założenie oznacza fizycznie i dlaczego. Wtedy czytelnik twojego wyprowadzenia będzie miał to wyłożone wprost i łatwiej będzie mu to zrozumieć. I będzie to zrobione profesjonalnie, a nie tak jak w bezmyślnie przepisywanych podręcznikach

>Wasze transformacje tego nie spełniają.

To prawda. Ale czy prawa fizyki spełniają tą zasadę, czyli 'zasadę równości współczynników', która jest chyba równoważna 'zasadzie równoważności układów inercjalnych'? Według mnie nie spełniają, ale niezależnie od tego jak jest w realu, możemy sobie analizować takie różne modele. Przecież nikomu tego nie zabraniam

>>Chyba sam sobie odpowiedziałeś. Czyli założenie symetrii da układów inercjalnych jest równoważne założeniu stałej prędkości c, dla transformacji ze zwykłym ruchem postępowym. Jest możliwa symetria dla transformacji, które nie dotyczą zwykłego ruchu postępowego, ale to nie zmienia faktu, że jeżeli rozważasz te z ruchem postępowym, to zakładając symetrię założyłeś stałość jakiejś uniwersalnej prędkości.

>Nie no. Podkreślam po raz kolejny: przy założeniach, które przyjąłem, możliwe są transformacje bez uniwersalnej prędkości (obroty - alfa < 0). Czyli niezależnie od tego, jakie są inne równoważne założenia, nie może być wśród nich założenia istnienia uniwersalnej prędkości, bo końcowy wynik dopuszcza jej nieistnienie.

Tak, masz racje. Po przyjęciu 'zasady równości współczynników' możesz otrzymać transformacje z alfa < 0. Ale jeżeli zawęzimy rozważania do transformajci z alfa >= 0, to wtedy dostajesz tylko jedno rozwiązanie, czyli transformację L(v). Tam jest jeden parametr, który nie wpływa na własności kinematyki. To znaczy chodzi mi o to, że jego wartość liczbowa zależy od stosowanych jednostek, ale nie zmienia własności kinematyki. Czyli właściwie otrzymałeś jedną transformację z parametrem, którego wartość zależy od pomiaru prędkości, powiedzmy granicznej. W skrajnym przypadku, gdyby ta prędkość była poza skalą, to masz alfa = 0 i transformację Galileusza.

Czyli wynika z tego, że założenie, które przyjąłeś, wymusza na rozwiązaniu tą własność, że jest tam jakaś prędkość uniwersalna dla każdego układu inercjalnego. Nie ma innej możliwości. Właśnie dlatego otrzymałeś jako rozwiązanie transformację L(v), a nie żadną inną z nieskończenie wielu możliwych. W tym twoim założeniu są wszystkie własności tej transformacji. W każdym bądź razie nie można powiedzieć, że transformacja L(v) jest jedyną jaką musi się rządzić rzeczywistość.

Ja ciebie nie krytykuje z tego powodu. Staram się to dokładnie zrozumieć i wymieniam się jedynie spostrzeżeniami i stwierdzam fakty. Twoje wyprowadzenie dowodzi, że jesteś człowiekiem myślącym.

> Ponieważ przyjąłem zasadę względności. Wasze pozostałe transformacje tej zasady nie respektują, więc zostały tym założeniem "wycięte".

Zgadzam się z tym w pełni. Właśnie do tego odniosłem się powyżej.
Jednak nie używałbym nazwy zasada względności, ponieważ jak już żeśmy ustalili fizycy jej nie rozumieją i stworzyli w podręcznikach zamieszanie na ten temat. Jeżeli będziesz się nią posługiwał, to będziesz nieprecyzyjny i będziesz podtrzymywał błędne wyobrażenia na ten temat.

Do następnego posta się nie odnoszę, bo właściwie wszystko już napisałem w tej sprawie. Podkreślam tylko, znaczenie zasad, o których pisałem są zdefiniowane pod linkiem, który ci podałem.

>Wydaje mi się, że zasada, którą sformułowałeś powyżej jest równoważna zasadzie pierwszej. Czyli jeżeli chciałbyś założyć, że transformacja zależy tylko od prędkości względnej układów, to zakładasz, że wszystkie układy są równoważne (nierozróżnialne). Ta mi się wydaje.
Tak, zgodzę się z tym.

>Ale jeżeli popatrzysz na swoje obliczenia, to formalnie przyjąłeś założenie, że transformacje w jedną i drugą stronę mają odpowiednie współczynniki o tej samej wartości liczbowej (co do modułu).
Co bezpośrednio wynika z zasady, jak ją nazwałeś, nierozróżnialności układów inercjalnych, co zresztą pokazałem prostym argumentem z symetrii.
Czy wynikanie w drugą stronę zachodzi, nie jestem pewien, ale podejrzewam, że tak. W związku z tym...
>Być może zasada, która podałeś powyżej jest równoważna tej, na której się formalnie oparłeś w obliczeniach, ale to wymagałoby jakiegoś dowodu.
...zgadzam się również z tym (przy czym uważam, że dowód w stronę, która mnie interesuje, podałem w artykule).

>Siła przyzwyczajenia jest potężna Ja sugeruję ci, abyś wprost mówił, jaką zasadę przyjmujesz, czyli, że postulujesz równość współczynników w transformacji oraz transformacji odwrotnej.
Ale ja tego nie postuluję bezpośrednio. To tylko wynika z przyjętego założenia o równoważności układów inercjalnych, oraz przyjętych przeze mnie na tamten moment konwencji (że osie x celują w przeciwnych kierunkach - wtedy współczynniki są dokładnie równe, nie tylko co do modułu).

>>Wasze transformacje tego nie spełniają.
>To prawda. Ale czy prawa fizyki spełniają tą zasadę, czyli 'zasadę równości współczynników', która jest chyba równoważna 'zasadzie równoważności układów inercjalnych'? Według mnie nie spełniają, ale niezależnie od tego jak jest w realu, możemy sobie analizować takie różne modele. Przecież nikomu tego nie zabraniam
Póki co wszystko wskazuje na to, że spełniają, ale jak piszesz - analizować różne modele sobie możemy

>Tak, masz racje. Po przyjęciu 'zasady równości współczynników' możesz otrzymać transformacje z alfa < 0. Ale jeżeli zawęzimy rozważania do transformajci z alfa >= 0, to wtedy dostajesz tylko jedno rozwiązanie, czyli transformację L(v).
L(v) wciąż jeszcze zawiera alfa, które może być mniejsze od 0.
I nawet jak założymy alfa >= 0, to to nadal jest formalnie nieskończenie wiele rozwiązań, choć jakościowo zasadniczo dwa: transformacja Galileusza albo transformacja Lorentza.

>Tam jest jeden parametr, który nie wpływa na własności kinematyki. To znaczy chodzi mi o to, że jego wartość liczbowa zależy od stosowanych jednostek, ale nie zmienia własności kinematyki. Czyli właściwie otrzymałeś jedną transformację z parametrem, którego wartość zależy od pomiaru prędkości, powiedzmy granicznej. W skrajnym przypadku, gdyby ta prędkość była poza skalą, to masz alfa = 0 i transformację Galileusza.
No, od biedy można uznać transformacje Galileusza i Lorentza za jakościowo jedną transformację, sparametryzowaną prędkością graniczną. Niech będzie.
Ale nadal żeby dostać tę "jedną" transformację, musisz przyjąć alfa >= 0 - które nijak nie wynika z żadnych innych rozważań.

>Czyli wynika z tego, że założenie, które przyjąłeś, wymusza na rozwiązaniu tą własność, że jest tam jakaś prędkość uniwersalna dla każdego układu inercjalnego.
No nie wynika, bo alfa może być ujemne

>Ja ciebie nie krytykuje z tego powodu. Staram się to dokładnie zrozumieć i wymieniam się jedynie spostrzeżeniami i stwierdzam fakty.
Nie ma problemu, nie czuję się krytykowany

>Jednak nie używałbym nazwy zasada względności, ponieważ jak już żeśmy ustalili fizycy jej nie rozumieją
Do wniosków, że "ustaliliśmy, że fizycy nie rozumieją zasady względności", to bym się nie posuwał jednak Już prędzej bym upatrywał problemu w swoim niepełnym zrozumieniu zagadnienia.

>>To prawda. Ale czy prawa fizyki spełniają tą zasadę, czyli 'zasadę równości współczynników', która jest chyba równoważna 'zasadzie równoważności układów inercjalnych'? Według mnie nie spełniają, ale niezależnie od tego jak jest w realu, możemy sobie analizować takie różne modele. Przecież nikomu tego nie zabraniam

>Póki co wszystko wskazuje na to, że spełniają, ale jak piszesz - analizować różne modele sobie możemy

To, że istnieje wyróżniony układ odniesienia wiadomo już od jakiegoś czasu, od kiedy zmierzono dość dokładnie mikrofalowe promieniowanie tła.

Poza tym jest szereg artykułów publikowanych 100 late temu przez Miller Dayton. On wykonywał eksperymenty M&M z bardzo dużym zaangażowaniem przez wiele lat i uważał, że jest mierzalny efekt. Wychodziło mu, że poruszamy się względem eteru w kierunku gwiazdozbioru złotej ryby. Jego prace zostały całkowicie zignorowana, ponieważ jest kult Einsteina. Należy się domyślać, że było znacznie więcej takich wyników, ale nie przybiły się przez oficjalnie obowiązującą pseudo naukową propagandę.

Poza tym są także teoretyczne powodu, a właściwie dowody, że istnieje ośrodek, w którym propaguje światło. Pracuję nad artykułem, który to pokaże. Za kilka tygodni powinienem ukończyć i wtedy wyskrobię coś na ten temat na tym forum.

>To, że istnieje wyróżniony układ odniesienia wiadomo już od jakiegoś czasu, od kiedy zmierzono dość dokładnie mikrofalowe promieniowanie tła.
I nikt tego nie zauważył?
Mikrofalowe promieniowanie tła wyznacza jakiś układ odniesienia - ale nie ma powodów, by twierdzić, że jest on jakoś szczególnie wyróżniony. Ot, kolejny z wielu możliwych układów.

>Poza tym jest szereg artykułów publikowanych 100 late temu przez Miller Dayton. On wykonywał eksperymenty M&M z bardzo dużym zaangażowaniem przez wiele lat i uważał, że jest mierzalny efekt. Wychodziło mu, że poruszamy się względem eteru w kierunku gwiazdozbioru złotej ryby. Jego prace zostały całkowicie zignorowana, ponieważ jest kult Einsteina.
Albo... bo ich wyniki nie zostały potwierdzone dokładniejszymi eksperymentami. Co jest bardziej prawdopodobne?

>Należy się domyślać, że było znacznie więcej takich wyników, ale nie przybiły się przez oficjalnie obowiązującą pseudo naukową propagandę.
Trochę zalatuje logiką "brak dowodów jest dowodem na to, że je ukryto".

>Poza tym są także teoretyczne powodu, a właściwie dowody, że istnieje ośrodek, w którym propaguje światło. Pracuję nad artykułem, który to pokaże. Za kilka tygodni powinienem ukończyć i wtedy wyskrobię coś na ten temat na tym forum.
Czekam

>>To, że istnieje wyróżniony układ odniesienia wiadomo już od jakiegoś czasu, od kiedy zmierzono dość dokładnie mikrofalowe promieniowanie tła.
>I nikt tego nie zauważył?

Po co takie głupkowate pytania. Jak to nie zauważył? Jest na ten temat wiele publikacji. Nie wiem co cię tak dziwi w tej sprawie.

>Mikrofalowe promieniowanie tła wyznacza jakiś układ odniesienia - ale nie ma powodów, by twierdzić, że jest on jakoś szczególnie wyróżniony.

Są powody. Istnieje jeden układ odniesienia, w którym to promieniowanie jest izotropowe i jednorodne, wydaje się, że w całym kosmosie. Jego pomiar pozwala na wskazanie uniwersalnego układu odniesienia oraz prędkości bezwzględnej. Jest to dowód, że STW Einsteina błędnie opisuje zjawiska fizyczne, ponieważ opiera się na założeniu, że nie jest możliwe wykonanie pomiaru, który wyróżnia jakiś wyjątkowy układ odniesienia.

Według STE pomiary z układu poruszającego się względem eteru powinny pokazywać mała niejednorodność. Jest to zgodnie z tym pomiarem dipolowej anizotropii promieniowania tła.

> Ot, kolejny z wielu możliwych układów.

Jeżeli znasz przykład chociaż jednego innego takiego układu odniesienia, to bardzo proszę o podanie.

> Albo... bo ich wyniki nie zostały potwierdzone dokładniejszymi eksperymentami. Co jest bardziej prawdopodobne?

Kto potwierdzał, i co potwierdzał dzisiejszymi "dokładniejszymi eksperymentami"? Zdaje się, że piszesz o swoich domysłach, a nie o faktach.

>Po co takie głupkowate pytania. Jak to nie zauważył? Jest na ten temat wiele publikacji. Nie wiem co cię tak dziwi w tej sprawie.
Zauważono, że istnieje układ odniesienia, w którym promieniowanie tła jest izotropowe. O ile mi wiadomo, nie zostało stwierdzone, żeby naruszało to STW/OTW.

>Jest to dowód, że STW Einsteina błędnie opisuje zjawiska fizyczne, ponieważ opiera się na założeniu, że nie jest możliwe wykonanie pomiaru, który wyróżnia jakiś wyjątkowy układ odniesienia.
Ależ nie jest to żaden dowód na błędność STW. Dowód to by był, gdyby dało się prędkość względem tego układu jakoś zmierzyć w idealnie izolowanym laboratorium. Nic takiego jednak nie odkryto, bez dostępu do promieniowania tła nadal nie da się określić prędkości względem układu, w którym jest izotropowe.

>Według STE pomiary z układu poruszającego się względem eteru powinny pokazywać mała niejednorodność. Jest to zgodnie z tym pomiarem dipolowej anizotropii promieniowania tła.
Musiałbym doczytać, co rozumiecie przez tę niejednorodność. Bo przesunięcie dopplerowskie to i z STW wynika. Nie jest możliwe, żeby promieniowanie było izotropowe w każdym układzie odniesienia.

>Jeżeli znasz przykład chociaż jednego innego takiego układu odniesienia, to bardzo proszę o podanie.
Takiego, tzn. jakie własności ma mieć konkretnie?

>Kto potwierdzał, i co potwierdzał dzisiejszymi "dokładniejszymi eksperymentami"? Zdaje się, że piszesz o swoich domysłach, a nie o faktach.
Zaraz, zaraz, to Ty tu twierdzisz, że ktoś coś wykrył, więc to raczej na Tobie ciąży pokazanie niezależnych potwierdzeń tegoż wykrycia.

>Zauważono, że istnieje układ odniesienia, w którym promieniowanie tła jest izotropowe. O ile mi wiadomo, nie zostało stwierdzone, żeby naruszało to STW/OTW.

Narusza STW, ponieważ podstawowym założeniem STW jest, że nie ma eksperymentów, które pozwalają wyróżnić układ odniesienia. Swoje wyprowadzenie transformacji Lorentza także oparłeś na takim założeniu, gdy przyjąłeś, że współczynniki w transformacji odwrotnej mają identyczne wartości liczbowe jak w tej pierwotnej.

>Ależ nie jest to żaden dowód na błędność STW.

To jest dowód, ponieważ z jakichś powodów, faktycznie istnieje wyróżniony układ, w którym mikrofalowe promieniowanie tła DOCIERAJĄCE DO NAS ZE WSZYSTKICH STRON PRZESTRZENI jest jednorodne. Musi istnieć jakaś fizyczna tego przyczyna. W tym przypadku nie chodzi o lokalne źródło, tylko promieniowanie wypełniające całą przestrzeń.

> Dowód to by był, gdyby dało się prędkość względem tego układu jakoś zmierzyć w idealnie izolowanym laboratorium. Nic takiego jednak nie odkryto, bez dostępu do promieniowania tła nadal nie da się określić prędkości względem układu, w którym jest izotropowe.

Skąd taki dogmat, że eksperyment musi być przeprowadzony "w idealnie izolowanym laboratorium"? Takie wymogi wymyślają naukowi oszuści, którzy za wszelką cenę bronią STW.

Obawiam się, że żaden eksperyment (!) nie daje pewności, że był odizolowany od otoczenia. Może być odizolowany w zakresie oddziaływań, które są znane, ale nie musi być odizolowany w zakresie oddziaływań, których jeszcze nie znamy.

Poza tym wystarczy, że eksperyment jest lokalny, a każdy eksperyment jest lokalny.
Satelity, które mierzyły to promieniowanie, mierzyły fotony, które są bezpośrednio obok tych satelitów. Nie ma innej możliwości. Czyli w miejscu, gdzie znajdował się satelita wszystkie fotony docierające ze wszystkich kierunków kosmosu wykazywały niesamowitą regularność wskazującą na specjalny kierunek w przestrzeni łączący gwiazdozbiór Wodnika oraz Lwa.

Czyli wszystkie eksperymenty są lokalne i nigdy nie są idealnie odizolowane.

>>Według STE pomiary z układu poruszającego się względem eteru powinny pokazywać mała niejednorodność. Jest to zgodnie z tym pomiarem dipolowej anizotropii promieniowania tła.
>Musiałbym doczytać, co rozumiecie przez tę niejednorodność. Bo przesunięcie dopplerowskie to i z STW wynika. Nie jest możliwe, żeby promieniowanie było izotropowe w każdym układzie odniesienia.

Nie chodzi o efekt Dopplera tylko o to, co już napisałem. W tym zakresie promieniowania wszystkie fotony docierające ze wszystkich kierunków kosmosu wykazują niesamowitą regularność wskazującą na specjalny kierunek w przestrzeni łączący gwiazdozbiór Wodnika oraz Lwa. To musi mieć jakieś globalne przyczyny. Wyróżniony kierunek w przestrzeni, a pośrednio układ odniesienia dowodzą niezbicie, że STW jest złym modelem. Za to, zjawisko to jest idealnie zgodne ze Szczególną Teorią Eteru, w której występuje eter.

>>Jeżeli znasz przykład chociaż jednego innego takiego układu odniesienia, to bardzo proszę o podanie.
>Takiego, tzn. jakie własności ma mieć konkretnie?

Właśnie takie własności jak napisałem powyżej. Powinien pokazywać, że istnieje wyróżniony kierunek w przestrzeni (lub układ odniesienia). Wyróżniony globalnie, niezależnie od własności konkretnych ciał w kosmosie.

>Narusza STW, ponieważ podstawowym założeniem STW jest, że nie ma eksperymentów, które pozwalają wyróżnić układ odniesienia. Swoje wyprowadzenie transformacji Lorentza także oparłeś na takim założeniu, gdy przyjąłeś, że współczynniki w transformacji odwrotnej mają identyczne wartości liczbowe jak w tej pierwotnej.
I pomiar promieniowania tła nie jest eksperymentem wyróżniającym układ odniesienia. Albo inaczej - jest eksperymentem wyróżniającym układ odniesienia w takim samym stopniu, jak eksperyment polegający na pomiarze prędkości samochodu.

>To jest dowód, ponieważ z jakichś powodów, faktycznie istnieje wyróżniony układ, w którym mikrofalowe promieniowanie tła DOCIERAJĄCE DO NAS ZE WSZYSTKICH STRON PRZESTRZENI jest jednorodne. Musi istnieć jakaś fizyczna tego przyczyna.
No i istnieje. Taka, że kiedyś materia we Wszechświecie była niemal jednorodna i izotropowa - co oczywiście też było możliwe tylko w jakimś konkretnym układzie, nie da się mieć czegoś takiego we wszystkich układach.

>> Dowód to by był, gdyby dało się prędkość względem tego układu jakoś zmierzyć w idealnie izolowanym laboratorium. Nic takiego jednak nie odkryto, bez dostępu do promieniowania tła nadal nie da się określić prędkości względem układu, w którym jest izotropowe.
>Skąd taki dogmat, że eksperyment musi być przeprowadzony "w idealnie izolowanym laboratorium"? Takie wymogi wymyślają naukowi oszuści, którzy za wszelką cenę bronią STW.
Bo tylko w takim przypadku mielibyśmy do czynienia z naruszeniem zasady względności i faktycznie fizycznie wyróżnionym układem odniesienia. Póki co mamy do czynienia tylko z jakimś układem odniesienia, w którym wszystko działa tak, jak w każdym innym.

>Obawiam się, że żaden eksperyment (!) nie daje pewności, że był odizolowany od otoczenia. Może być odizolowany w zakresie oddziaływań, które są znane, ale nie musi być odizolowany w zakresie oddziaływań, których jeszcze nie znamy.
Oczywiście. Tym niemniej z naruszeniem zasady względności mamy do czynienia tylko wtedy, jeśli da się wykryć prędkość laboratorium względem jakiegoś układu odniesienia bez oddziaływania z niczym na zewnątrz laboratorium. To jest esencja zasady względności.

>Nie chodzi o efekt Dopplera tylko o to, co już napisałem.
Jak dla mnie to to, o czym pisałeś, to jest właśnie konsekwencja efektu Dopplera.

>Właśnie takie własności jak napisałem powyżej. Powinien pokazywać, że istnieje wyróżniony kierunek w przestrzeni (lub układ odniesienia). Wyróżniony globalnie, niezależnie od własności konkretnych ciał w kosmosie.
Takiego to nie znam ani jednego. Promieniowanie tła też nie spełnia tych warunków.

>>To jest dowód, ponieważ z jakichś powodów, faktycznie istnieje wyróżniony układ, w którym mikrofalowe promieniowanie tła DOCIERAJĄCE DO NAS ZE WSZYSTKICH STRON PRZESTRZENI jest jednorodne. Musi istnieć jakaś fizyczna tego przyczyna.
>No i istnieje. Taka, że kiedyś materia we Wszechświecie była niemal jednorodna i izotropowa - co oczywiście też było możliwe tylko w jakimś konkretnym układzie, nie da się mieć czegoś takiego we wszystkich układach.

To co napisałeś to jest uznanie, że materia kiedyś znajdowała się w jednym układzie inercjalnym z powodu zwykłego przypadku. Jeżeli według ciebie jest to jedyne możliwe wyjaśnienie zjawiska dipolowej anizotropii mikrofalowego promieniowania tła, to ja nie mam już nic do dodania i gratuluję naukowego obiektywizmu

>To co napisałeś to jest uznanie, że materia kiedyś znajdowała się w jednym układzie inercjalnym z powodu zwykłego przypadku.
No tak nieszczególnie.
Stwierdzenie, że średnia prędkość cząstek w jakimś układzie jest 0, to trochę co innego, niż stwierdzenie, że każda cząstka ma w tym układzie prędkość 0.

>>To co napisałeś to jest uznanie, że materia kiedyś znajdowała się w jednym układzie inercjalnym z powodu zwykłego przypadku.
>No tak nieszczególnie.
>Stwierdzenie, że średnia prędkość cząstek w jakimś układzie jest 0, to trochę co innego, niż stwierdzenie, że każda cząstka ma w tym układzie prędkość 0.

W takim razie to co napisałeś to jest uznanie, że materia kiedyś średnio !!! znajdowała się w jednym układzie inercjalnym z powodu zwykłego przypadku.
Czyli w całym kosmosie, który wtedy może był mniejszy , materia bez fizycznej przyczyny, tylko z powodu przypadku, poruszała się w taki sposób, że w całym kosmosie jej średnia prędkość była wszędzie taka sam. Tak mogło oczywiście być. Ja jednak postuluję inne wytłumaczenie, że własności mikrofalowego promieniowania tła wynikają z jakiejś fizycznej przyczyny, a nie z przypadku.

>Jednak nie używałbym nazwy zasada względności, ponieważ jak już żeśmy ustalili fizycy jej nie rozumieją i stworzyli w podręcznikach zamieszanie na ten temat. Jeżeli będziesz się nią posługiwał, to będziesz nieprecyzyjny i będziesz podtrzymywał błędne wyobrażenia na ten temat.

Pana Romka obowiazuje chyba zasada Feynmana "shut up and calculate" <- "nie uzywaj mozgu, nie mysl (co i po co) tylko wyliczaj rownania", a w przypadku uwag lub sprzeciwu "udawaj glupiego Jasia", ew "ze to nie nauka" albo ze nie zauwazyles co sie do ciebie pisze.

Niestety wszystko co Pan tworzy w zwiazku z tzw "innymi wyliczeniami transformacji STW" ..ani NIC WSPOLNEGO Z FIZYKA nie mialo, nie ma, ani miec nigdy nie bedzie (tak jak i cala OTW/STW <- teorie nie dotyczace swiata postrzeganego).

Meissner obudzil sie po 20 latach z matematycznych niewidzialnych strun (trzymam kciuki).

MATEMATYKA I GEOMETRIA TO NIE FIZYKA<- ta wyjasnia prawa, zasady, mechanizmy rzadzace swiatem dzieki ktorym mogl on takim jak jest i widzimy powstac.

FIZYKA WYJASNIA JAK I DLACZEGO OBSERWOWALNY STAN EMPIRYCZNY "A", ZMIENIL SIE W EMPIRYCZNY OBSERWOWALNY STAN "B" ("tylko i az tyle")

Nie pisze tego zlosliwie ale takie sa realia, czy to sie komukolwiek podoba czy nie. Jeszcze nikomu nie udalo sie zaczarowac swiata na wlasna modle.

Dlatego bardzo prosze nie nazywac wirtualnych, oderwanych od rzeczywistosci wymyslow matematycznych(opartch o zalozenia dotyczace swiata wciagniete 100 lat temu nie powiem skad) nie majacych jakiegokolwiek zwiazku z niczym realnym, a juz napewno nieRAWAMI FIZYKI I FIZYKA, poniewaz mniej lub bardziej swiadomie stal sie Pan szerzycielem "ciemnoty sredniowiecznej", falszu, zabobonow i wymyslow, tyle ze w nowym XXI wiecznym wydaniu.

Co upowaznia Pana do nazywania geometryczno-matematycznych wyliczen autorytetow, ktore nie bazuja na jakiejkolwiek empirycznej obserwacji realnego swiata i nie maja z nim nic wspolnego : FIZYKA he?

(tego nie potrafie zrozumiec do tego nawet stopnia ze zaczynam wierzyc[malo teo zachodzi nawet platonskie widzenie":D na zasadzie "im dalej w las"] ze ludzie to w 99% przypadkow naprawde jedynie boto-maszyny niezdolne do samodzielnego myslenia, a jedynie "kopiowan" i "odgrywania" czyis wnioskow, zachowan, emocji, opini..przez co przez moment rzeczywiscie odniesc wrazenie mozna ze to przedstawiciele gatunku sapiens )
.

>>> ... proszę Cię o podanie mi definicji "zasady względności". Co to dla Ciebie jest?
>> Zasada, wg której prawa fizyki są takie same we wszystkich inercjalnych układach odniesienia. W szczególności, że postać równań opisujących świat powinna być taka sama w każdym inercjalnym układzie odniesienia.
> OK. Ale taka zasada względności nie ma żadnego fizycznego sensu!

Wręcz przeciwnie: taka zasada ma - nomen omen - zasadnicze znaczenie w fizyce. Jest ona głównym powodem dlaczego teorie zakładające istnienie eteru, choćby były formalnie poprawne, nie mają szans na zastąpienie Szczególnej Teorii Względności (STW) bez obserwacji wskazujących na istnienie eteru. Wyjaśnię to poniżej na przykładzie budowanej przez Pana Szczególnej Teorii Eteru (STE).

> W artykule Wyprowadzenie ogólnej postaci kinematyki z uniwersalnym układem odniesienia wyprowadziliśmy nieskończenie wiele kinematyk z eterem.

Kinemeatyka to jeszcze nie cała fizyka - jest w niej też dynamika, elektrodynamika, elektrodynamika kwantowa, itd. Jeżeli STE nie spełnia zasady względności w którymkolwiek z tych działów fizyki, to jest ona dużo gorszą teorią od STW.

Piętnaście lat temu Hans C. Ohanian, autor znakomitych podręczników z fizyki, pokazał w pracy "The role of dynamics in the synchronization problem" Am. J. Phys. 72 (2) February 2004, że dynamika teorii z eterem (takich jak STE) nie spełnia zasady względności. W szczególności drugie prawo Newtona jest odmienne w układach poruszających się wględem eteru, gdyż pojawiają się w nim fikcyjne siły zależne od kierunku i absolutnej prędkości względem eteru (równanie 10 cytowanej pracy).

Choć mógłby Pan się uprzeć i wyprowadzić równania dynamiki w ramach STE, to takie równania nie miałaby sensu bo:

• byłyby one różne dla każdego z obserwatorów poruszających się względem siebie,
  
• zależałyby od nieznanej i niemierzalnej prędkości obserwatora względem eteru,
  
• byłyby dużo bardziej skomplikowane od równań dynamiki STW.
  

Jeżeli Pan tego nie widzi, to polecam Panu rozważyć przykład sychronizacji dwóch odległych zegarów przez przenoszenie trzeciego zegara.

• W STW sprawa jest prosta: z zasady wzlędności prawa dynamiki w układach własnych zegara przenoszonego i zegarów stacjonarnych są takie same i ponadto jeżeli zegar przenosimy dostatecznie powoli, to dylatacja czasu jest zaniedbywalnie mała (bo jest zależna w kwadracie od prędkości przenoszenia), co automatycznie pozwala nam otrzymać zgodność z doświadczeniem bez potrzeby jakichkolwiek obliczeń.
  
• W STE sprawa jest skomplikowana, bo wymaga uwzględnienia zmian w dynamice poruszających się części przenoszonego zegara (balansu, kółek zębatych, sprężyny) jeśli jest to zegar mechaniczny, lub zmian w elektrodynamice kwantowej jeśli jest to zegar atomowy. Uwzględnienie tych zmian dynamiki (liniowych z prędkością przenoszenia) jest konieczne, bo bez nich nie osiągnie się sychronizacji zegarów postulowanej w STE, co doprowadzi do sprzeczności zarówno wewnętrznej jak i z doświadczeniem.
  

Dynamika STE jak tak skomplikowana, że nikt rozsądny jej nie użyje mając do wyboru prostotę STW. Co więcej, ta prostota jest silnym argumentem za prawdziwością STW i fałszem STE w sensie odzwierciedlenia rzeczywistości.

>Wręcz przeciwnie: taka zasada ma - nomen omen - zasadnicze znaczenie w fizyce.

Jak zwykle napisałeś Fizyk kolejne bzdury. Już wyjaśniłem, dlaczego zasada względności nie ma żadnego sensu. Jeżeli tego nie rozumiesz to sugeruję, abyś sobie odszukał ten post i przeczytał kilka razy.

Założyłem na Wikipedii stronę Szczególna Teoria Eteru. Ktoś kto się podaje za Leszka Frasinski'ego, czyli za ciebie Fizyk napisał w dyskusji na temat tamtej strony kłamstwo, że "Szczególna Teoria Eteru zawiera szereg błędów merytorycznych". Pisanie bzdur na temat fizyki bardzo do ciebie pasuje, ale chciałbym spytać, czy to faktycznie ty napisałeś to kłamstwo w dyskusji na Wikipedii?

> Już wyjaśniłem, dlaczego zasada względności nie ma żadnego sensu.

Panie Doktorze, nie rozumie Pan zasady względności oraz konsekwencji dla dynamiki jakie niesie jej porzucenie. Sam Pan daje temu dowód pisząc powyżej (szostek):
> Założyłem na Wikipedii stronę Szczególna Teoria Eteru.

Wikipedyści usunęli tę stronę z powodu błędów merytorycznych, takich jak na przykład:

• zarzut niezgodności anizotropii promieniowania szczątkowego ze szczególną teorią względności www.racjonalista.pl/forum.php/s,781111#w783554
  
• postulowanie teoretycznie niemożliwego skrócenia poprzecznego www.racjonalista.pl/forum.php/s,721419#w724809
  
• ignorowanie doświadczalnego potwierdzenia braku skrócenia poprzecznego www.racjonalista.pl/forum.php/s,781111#w781489
  

Pod nickiem "Fizyk" działa tutaj wyjątkowy nieuk Frasinski Leszek.
Jego strona jest TUTAJ

Przykład tego osobnika pokazuje jak bardzo upadło szkolnictwo oraz nauka w angloamerykańskim imperium.

>> Założyłem na Wikipedii stronę Szczególna Teoria Eteru.

Na to filozof Frasinski napisał następujące mądrości:
> Wikipedyści usunęli tę stronę z powodu błędów merytorycznych, takich jak na przykład:

> zarzut niezgodności anizotropii promieniowania szczątkowego ze szczególną teorią względności www.racjonalista.pl/forum.php/s,781111#w783554

Wypisujesz Frasinski typowe dla siebie bzdury. Moje prywatne opinie na forach nie są częścią moich naukowych publikacji, które są źródłami na podstawie których tworzona jest storna na Wikipedii. Tylko wyjątkowy idiota może nie rozumieć takich elementarnych rzeczy.

>postulowanie teoretycznie niemożliwego skrócenia poprzecznego www.racjonalista.pl/forum.php/s,721419#w724809

Zapoznaj się filozofie Frasinski z moimi publikacjami, wtedy nie będziesz powtarzał bzdur.

> ignorowanie doświadczalnego potwierdzenia braku skrócenia poprzecznego www.racjonalista.pl/forum.php/s,781111#w781489

Napisał bym ci jakim jesteś ..., ale to mogłoby naruszać dobre zwyczaje na tym forum
Już ci tłumaczyłem filozofie, że nie ma ani jednego eksperymentu dowodzącego, że nie ma skrócenie poprzecznego.

Poza tym bezmyślnie wspominasz o prostym rozumowaniu logicznym, które ma dowodzić, że skrócenie poprzeczne jest niemożliwe. Już ci filozofie wyjaśniałem, że to rozumowanie ma sens w ramach paradygmatów STW. Czyli skrócenie poprzeczne jest niemożliwe w ramach STW. Ja stworzyłem inną teorie, w ramach której to rozumowanie jest błędne. Dlatego ignorancie w ramach mojej Szczególnej Teorii Eteru skrócenie poprzeczne jest jak najbardziej dopuszczalne.

Czy ty Frasinski uczysz fizyki tych nieszczęśników w angielskim 'Imperial Colege London'? Żal

Nie będę więcej odpisywał na posty Frasinski Leszek, ponieważ gardzę takimi wrogimi i zawistnymi typkami. I zmień sobie nick, np. na "Ignorant" ponieważ ośmieszasz nazwę "Fizyk".

>> Wikipedyści usunęli tę stronę z powodu błędów merytorycznych, takich jak na przykład:
>> zarzut niezgodności anizotropii promieniowania szczątkowego ze szczególną teorią względności www.racjonalista.pl/forum.php/s,781111#w783554

>Moje prywatne opinie na forach nie są częścią moich naukowych publikacji, które są źródłami na podstawie których tworzona jest storna na Wikipedii. Tylko wyjątkowy idiota może nie rozumieć takich elementarnych rzeczy.

Warto zwrocic na to uwage:

Wikipedia:

Self-published sources (online and paper)

.

>Warto zwrocic na to uwage:
>Wikipedia:

Anyone can create a personal web page or publish their own book and claim to be an expert in a certain field. For that reason, self-published sources are largely not acceptable. Some examples of self-published sources are: ...

>Self-published sources (online and paper)

Na co chcesz zwrócić uwagę?

>Na co chcesz zwrócić uwagę?

Na to, co tam masz wytłuszczone.

.

>>Na co chcesz zwrócić uwagę?
>Na to, co tam masz wytłuszczone.

Ale tam niczego nie wytłumaczono. Dlatego jeżeli umiesz sam napisać o co ci chodzi, to chętnie przeczytam.

cd. bo się nie zmieściło we wcześniejszym poście

>Punkt, w którym wg Ciebie przemycam założenie o uniwersalnej prędkości, to punkt, w którym powołuję się na symetrię. I tylko ta symetria jest mi tam potrzebna - założenie, że prawa fizyki są takie same czy patrzę z punktu widzenia O, czy z punktu widzenia O'. Także znana jako zasada względności.

Czyli założenie o symetrii pomiędzy transformacjami jest bardzo, bardzo wymagające. Ale już wyjaśniłem, że założenie o symetrii transformacji ma sens fizyczny, natomiast zasada względności to coś innego i nie ma sensu fizycznego, ponieważ niczego nie oznacza (to znaczy wszystkie transformacje ją spełniają).

>No bo pomyśl: pokazuję Ci dwa obrazki. Oba wyglądają idealnie tak samo. Jest sobie jedna osoba, która spoczywa, i druga osoba, która oddala się od niej z prędkością v wzdłuż osi x. Tylko na jednym obrazku osoba spoczywająca jest podpisana O, a poruszająca się - O', a na drugim odwrotnie. Czy jesteś w stanie podać mi sensowny powód, dla którego miałbym pod tymi obrazkami napisać różne transformacje z układu spoczywającego do poruszającego się, mimo że to jest ta sama sytuacja, tylko różnie podpisana?

Ten argument jest całkowicie błędny. Nawet gdyby nie było eksperymentalnego powodu, aby uważać, że układy inercjalne są rozróżnialne, to jeżeli wyprowadzasz transformację, to ten fakty zakładasz. I właśnie to założenie, choć możesz je różnie sformułować, zakładasz, czyli zakładając symetrię zakładasz, że istnieje uniwersalna prędkość (jeżeli jej wartość jest nieskończona, to otrzymujesz transformację Galilusza).

>Czy jesteś w stanie podać mi sensowny powód, dla którego miałbym pod tymi obrazkami napisać różne transformacje z układu spoczywającego do poruszającego się, mimo że to jest ta sama sytuacja, tylko różnie podpisana?

Tak jest taki powód. Mówiłem o tym w nagraniu i napisałem w rozdziale 7.2 (rysunek 4) w zapodanym już artykule Wyprowadzenie wszystkich transformacji liniowych. Chodzi o dipolową anizotropię mikrofalowego promieniowania tła.

>>Punkt, w którym wg Ciebie przemycam założenie o uniwersalnej prędkości, to punkt, w którym powołuję się na symetrię. I tylko ta symetria jest mi tam potrzebna - założenie, że prawa fizyki są takie same czy patrzę z punktu widzenia O, czy z punktu widzenia O'. Także znana jako zasada względności.
>Czyli założenie o symetrii pomiędzy transformacjami jest bardzo, bardzo wymagające. Ale już wyjaśniłem, że założenie o symetrii transformacji ma sens fizyczny, natomiast zasada względności to coś innego i nie ma sensu fizycznego, ponieważ niczego nie oznacza (to znaczy wszystkie transformacje ją spełniają).
Założenie o symetrii między transformacjami to zasadniczo założenie, że znając ruch względny układów, znam wszystko, co jest potrzebne do wypisania transformacji.
Czyli chodzi właśnie o zasadę względności w takim sformułowaniu, jak przedstawiłem w poście wyżej.

>Ten argument jest całkowicie błędny. Nawet gdyby nie było eksperymentalnego powodu, aby uważać, że układy inercjalne są rozróżnialne, to jeżeli wyprowadzasz transformację, to ten fakty zakładasz.
?
Rozróżnialne są, bo się względem siebie poruszają. Jeden jest inny, niż drugi. Mówię tylko, że nie można jednoznacznie stwierdzić, który się porusza, a który nie - oba spojrzenia są równie dobre (co znowu jest sprzeczne z Waszym założeniem istnienia uniwersalnego układu odniesienia).

>I właśnie to założenie, choć możesz je różnie sformułować, zakładasz, czyli zakładając symetrię zakładasz, że istnieje uniwersalna prędkość (jeżeli jej wartość jest nieskończona, to otrzymujesz transformację Galilusza).
To nieprawda, jak już pisałem wyżej, ale powtórzę: gdybym założył uniwersalną prędkość, to w każdej wynikowej transformacji musiałaby istnieć uniwersalna prędkość, a tymczasem nie istnieje w transformacjach z alfa < 0.

>Super ..tyle ze pojecie ukladu inercjalnego w realnej rzeczywistosci nie istnieje (jest jedynie wyimaginowanym matematycznym zalozeniem, hipotetycznym miejscem, "idealnym ukladem odniesienia", "fundamentem"). Newton nazywal je "nieskonczona pustka", Einstein "ukladem inercjalnym", a jeszcze inni jak Pan Romek "nieskonczonym i wiecznym eterem".

To jest uwaga nieprawidłowa. Właściwie nie ma ani jednego obiektu, występującego w teoriach fizycznych, który jest realny. Np. pojęcie masy też nie jest realne, np. z tego powodu, że każda masa ciągle się zmienia (odrywają się poszczególne jej atomy, przesiąka promieniowaniem, które ją ciągle zmienia, wypromieniowuje swoje promieniowanie, które najprawdopodobniej też unosi masę, itp.). Ale uwaga, że w realnej rzeczywistości nie ma czegoś takiego jak masa (powiedzmy, że istnieją tylko funkcje masy) nie ma żadnego sensu.

Fizyka zajmuje się modelami, które mają w jakiś sensowny sposób opisywać rzeczywiste procesy. To jest fakt oczywisty. Układy inercjalne istnieją, to znaczy każdy układ odniesienia jest w krótkich przedziałach czasu niema idealnym układem inercjalnym. Dlatego dzięki układom inercjalnym można analizować układy nieinercjalne. Świetnie to pokazałam w artykule na temat dynamik w STW, opublikowanym w
Open Physics Derivation method of numerous dynamics in the Special Theory of Relativity
Inne wersje językowe:
POL Metoda wyprowadzania licznych dynamik w Szczególnej Teorii Względności
ROS Метод вывода многочисленных динамик в Специальной Теории Относительности

Czyli dynamiki opisują ciała, które są przyśpieszane, czyli ciągle zmieniają inercjalne układy odniesienia. Ale dzięki układom inercjalnym można obliczać ich pędy i energię kinetyczną.

Poza tym nie jest prawdą, że układ inercjalny oraz eter to to samo. Eter jest wyjątkowym układem inercjalnym, w którym propaguje światło. A układów inercjalnych jest wiele i, poza tym jednym, żaden z nich nie jest eterem.

>Bez zalozenia o stalej predkosci c STW nie istnieje....pytanie ...jaka mamy pewnosc ze ta predkosc jest rzeczywiscie niezmienna stala "w kazdym ukladzie inercjalnym, ktorych istnieje nieskonczona ilosc"(skoro w realnym eksperymencie fizycznym nie da sie nawet pojedynczego "wyodrebnic"/stworzyc) ...ktory z eksperymentow empirycznych "udowadnial badz wskazywal" na taka wlasnie ewentualnosc, iz potraktowano i przyjeto owo zalozenie "niezmiennosci c" jako pewnik (w 1905 i dzis), opierajac na nim cala empiryczna nauke

No właśnie, to pokazuje, że stan fizyki teoretycznej jest tragiczny. Fachowcy kłamią (być może często nieświadomie), są niekompetentni, i zablokowani na inne modele. To się skończy dopiero wtedy, gdy uświadomią sobie to elity i przestaną finansować tych durni.

>>Super ..tyle ze pojecie ukladu inercjalnego w realnej rzeczywistosci nie istnieje (jest jedynie wyimaginowanym matematycznym zalozeniem. Newton nazywal je "nieskonczona pustka", Einstein "ukladem inercjalnym", a jeszcze inni jak Pan Romek "nieskonczonym i wiecznym eterem".

>To jest uwaga nieprawidłowa. Właściwie nie ma ani jednego obiektu, występującego w teoriach fizycznych, który jest realny. Np. pojęcie masy też nie jest realne, np. z tego powodu, że każda masa ciągle się zmienia (odrywają się poszczególne jej atomy, przesiąka promieniowaniem, które ją ciągle zmienia, wypromieniowuje swoje promieniowanie, które najprawdopodobniej też unosi masę, itp.). Ale uwaga, że w realnej rzeczywistości nie ma czegoś takiego jak masa (powiedzmy, że istnieją tylko funkcje masy) nie ma żadnego sensu.

Nalezy jednak rozroznic byty/zjawiska/efekty (i to jest zasadnicza roznica) na EMPIRYCZNE = REALNE = POSTRZEGALNE lub teoretyczne i "jedynie rzekomo mierzalne" <-patrz polemika Whiteheada z Einsteinem ..mowimy to o "krzywiznach i innych przypuszczano-zakladanych efektach STW", "nieskonczonosciach", "czarnych dziurach", "falach grawitacyjnych", "bozonach Higgsa" .. metodologia jest w tym wypadku zawsze jedna i ta sama ..WPIERW nie "WIDZE", ale "ZAKLADAM ZJAWISKO" (nie dlatego ze cos zobaczylem, tylko bo "cos mi sie wydaje") ..a dopiero pozniej "szukam rzekomych mierzalnych dowodow jego istnienia".

[platonskie "rozumienie" jest forma "widzenia", nie "przypuszczenia"]

Obiekty empiryczne to z kolei pojecia takie jak : masa, materialny obiekt, czas, przestrzen, predkosc, ped, temperatura, cisnienie, rozszerzalnosc, kontrakcja, energia, cieplo ..POMIMO ZE ZADNEGO Z TYCH CZYNNIKOW DO KONCA NIGDY W STANIE ZMIERZYC DO KONCA, ANI POJAC PRAWDOPODOBNIE NIE BEDZIEMY

A dlaczego ..a dlatego np wystarczy ze w rzeczywistosci pojecie punktu nie istnieje ..takze pomiary "miejsc", "pozycji" itp gdybania sa wylacznie zakladanym wielkim przyblizeniem.

[nie da sie praktycznie okreslic w ktorym dokladnie miejscu zaczyna sie i konczy, punkt, prosta, odcinek, figury geometryczne, geometria ani euklidesowa, ani nieeuklidesowa nie istnieja.. ..w matematyce, geometrii, opisie ruchu ktory sie uzywa , nie ma poprostu miejsca na inne niz wyidealizowane, nieistniejace struktury/zachowania -> ruch jednostajny, ruch jednostajnie przyspieszony itp przyblizenia bo takie cos realnie rzeczywistosci nie dotyczy (jest jedynie przyblizeniem w sensie UPROSZCZENIEM "by wogole cokolwiek dalo sie opisac logicznie=uzytecznie zrozumiec" ..a jezeli czlowiek zaplacze sie w rozwiklywanie nie majacych sensu u samych podstaw rozwazan..to pozniej takie odrealnione paradoksy wychodza wlasnie z kapelusza]

TYMBARDZIEJ JESLI KTOS TWIERDZI ZE ANALIZY HIPOTETYCZNEJ BAJECZKI Z WINDA GALILEUSZA ..nazwanej tak dumnie i naukowo pozniej "transformacja" ..mozna glosic o genezie, strukturze, zachowaniu fizyczno-chemicznym materii wszechswiata ..jest to co najmniej dziwne mogloby sie wydawac (dla tysiecy naukowcow, wynalazcow historii, ktorzy by pchnac cywilizacje chocby o jeden roczek mozolnie ale skutecznie poslugiwali sie metoda empiryczna poswiecajac nierzadko cale zycie praktycznym doswiadczeniom i eksperymentom).

>Fizyka zajmuje się modelami, które mają w jakiś sensowny sposób opisywać rzeczywiste procesy. To jest fakt oczywisty. Układy inercjalne istnieją, to znaczy każdy układ odniesienia jest w krótkich przedziałach czasu niema idealnym układem inercjalnym. Dlatego dzięki układom inercjalnym można analizować układy nieinercjalne. Świetnie to pokazałam w artykule na temat dynamik w STW, opublikowanym w

Mozna tworzyc sobie na konkretna uzytecznosc uklady inercjalne ..wyliczajac rozklad jazdy autobusow czy inne ..ale nie rozumiem jak na podstawie teoretycznych dwuwymiarowych rozwazan na temat windy Galileusza ..nie zwiazanych z jakimkolwiek rzeczywistym swiatem chemii-fizyki glosic na temat struktury, budowy, zachowan materii w kosmosie.

>Czyli dynamiki opisują ciała, które są przyśpieszane, czyli ciągle zmieniają inercjalne układy odniesienia. Ale dzięki układom inercjalnym można obliczać ich pędy i energię kinetyczną.

Tylko ze to bedzie jedynie wirtualna (nic wspolnego z rzeczywistym swiatem) proba opisu pozycjonowania obiektow w czasie w trojwymiarowej teoretycznej przestrzeni wg tylko i wylacznie "hipotetycznych zalozen i praw Newtona o ruchach jednostajnych", nic wiecej.

>Poza tym nie jest prawdą, że układ inercjalny oraz eter to to samo. Eter jest wyjątkowym układem inercjalnym, w którym propaguje światło. A układów inercjalnych jest wiele i, poza tym jednym, żaden z nich nie jest eterem.

Uklad inercjalny to matematyczne zalozenie, a czy eter ma cokolwiek wspolnego z fizyka empiryczna ?
(w sensie czy eter jest widzialny)

>>Bez zalozenia o stalej predkosci c STW nie istnieje....

>No właśnie, to pokazuje, że stan fizyki teoretycznej jest tragiczny. Fachowcy kłamią (być może często nieświadomie), są niekompetentni, i zablokowani na inne modele. To się skończy dopiero wtedy, gdy uświadomią sobie to elity i przestaną finansować tych durni.

Tragiczny stan fizyki teoretycznej = tragedia dla cywilizacji, poniewaz jesli na czas nie zostana dokonane pewne teoretyczne rozwiazania umozliwiajace zrozumienie, a te rozwoj wowczas mozna powiedziec ze taka grupa naukowcow trzymajacych wladze i benefity psycholi (mniej lub bardziej nieswiadomych oszustow) pcha ludzkosc w otchlan zniszczenia ..i wowczas zarty i zabawa sie koncza, a sprawa ze tak powiem w pewnych kregach "staje sie powazna".

To nie tak ze lgac, "ustalac prawde" mozna sobie cale zycie bez jakichkolwiek konsekwencji.. "just like that w nieskonczonosc", jak to mawiaja amerykanie..

.

przepraszam ze tu wklejam ale oglądałem kawalek filmu na yutube i pomyslałem ze moze Ty mi powiesz gdzie robie błąd?

Rozumiem ze jak rakieta leci z 99%c wzgledem obserwatora gdy zapalimy reflektor skierowany do przodu to swiatlo z niego wzgledem obserwatora bedzie mialo predkosc c np. c=1/1=1 ale tez to światlo podobno bedzie miało predkośc c wzgledem statku dzieki temu ze tam mamy dylatacje czasu, dla 99%c to ok 7, czyli w rakiecie minie 1/7t (7 razy mniej) czyli do mianownika dajemy 1/7. Wypadalo by teraz dla zachowania wyniku tego rownania i do licznika (drogi) dac 1/7 ale tam bedzie przecież 1/100 bo w rakiecie pomiar bedzie w stosunku do obserwatora zewnetrznego na krótszym odcinku jako ze czesc (99%) tego ruchu jest poza ukladem rakiety. Mamy więc c=(1/100) : (1/7)=14.29 (do drugiego miejsca). Wychodzi wiec ze rakieta powinna sie wydłużyć 14.29 raza zwiekszając licznik by mozna było zmierzyc w rakiecie lecacej z 99%c tą samą predkość c co dla nieruchomego obserwatora?

>Rozumiem ze jak rakieta leci z 99%c wzgledem obserwatora gdy zapalimy reflektor skierowany do przodu to swiatlo z niego wzgledem obserwatora bedzie mialo predkosc c np. c=1/1=1 ale tez to światlo podobno bedzie miało predkośc c wzgledem statku dzieki temu ze tam mamy dylatacje czasu, dla 99%c to ok 7, czyli w rakiecie minie 1/7t (7 razy mniej) czyli do mianownika dajemy 1/7. Wypadalo by teraz dla zachowania wyniku tego rownania i do licznika (drogi) dac 1/7 ale tam bedzie przecież 1/100 bo w rakiecie pomiar bedzie w stosunku do obserwatora zewnetrznego na krótszym odcinku jako ze czesc (99%) tego ruchu jest poza ukladem rakiety. Mamy więc c=(1/100) : (1/7)=14.29 (do drugiego miejsca). Wychodzi wiec ze rakieta powinna sie wydłużyć 14.29 raza zwiekszając licznik by mozna było zmierzyc w rakiecie lecacej z 99%c tą samą predkość c co dla nieruchomego obserwatora?

Ci dwaj obserwatorzy patrzą na to samo światło. Musisz sobie to narysować. To będzie bardzo podobne do tego jak to wygląda w mechanice klasycznej. Jeden z obserwatorów jest nieruchomy, w układzie, z którego to obserwujesz. Drugi się porusza w rakiecie, a przed nim leci sobie światło, które go nieco wyprzedza. Dla obserwatora z rakiety droga światła jest krótsza, niż dla tego nieruchomego, ponieważ on goni światło.

Da się to narysować, ale generalnie szkoda sobie tym zawracać głowę, ponieważ STW jest teorią, w której zegary z ryóżnych układów inercjalnych są ze sobą niezsynchronizowane. Każdy mierzy coś innego, bo każdy z nich zsynchronizował swoje zegary innymi sygnałami. Wyjaśniłem to dość dobrze w artykule:
POL Wyprowadzenie wszystkich transformacji ... dyskusja o odstawach relatywistyki
ENG Derivation of all transformations ... and discussion of the relativity basics

Z tego artykułu wynika, że interpretacja matematyki, na której opiera się STW jest błędna. Czyli to, co zaproponował Einsteina jest błędne. Jeżeli tą matematykę STW interpretuje się w logiczny sposób, to Szczególna Teoria Względności staje się Szczególną Teoria Eteru.

Analizowanie takiej sytuacji, o którą pytasz, w ramach STW, to może być interesujące intelektualnie, ale ponieważ to jest teoria błędna, więc to nie będzie fizyka tylko jakaś abstrakcyjna łamigłówka Jeżeli chcesz się zając fizyką (to znaczy mechaniką) to pozostaje Ci tylko Szczególna Teoria Eteru

>Ci dwaj obserwatorzy patrzą na to samo światło. Musisz sobie to narysować. To będzie bardzo podobne do tego jak to wygląda w mechanice klasycznej. Jeden z obserwatorów jest nieruchomy, w układzie, z którego to obserwujesz. Drugi się porusza w rakiecie, a przed nim leci sobie światło, które go nieco wyprzedza. Dla obserwatora z rakiety droga światła jest krótsza, niż dla tego nieruchomego, ponieważ on goni światło.

Narysowałem sobie, może troche pomogło? Dla obserwatora w rakiecie droga swiatla bedzie 7/100 drogi światla obserwatora zewnetrznego (uwzglendnilem teraz chyba lepiej geometrie-skrocenie rakiety i jej wzorca metra) a czas spowolni tylko 7 razy to jak ma dla obserwatora w rakiecie wyjsc c? wychodzi ok 1/2c. Niewiem czy teraz prawidlowo to zinterpretowalem, wychodzi mi ze albo skrocenie albo dylatacja powinno być wieksze, (albo jedno i drugie po trochu) by obserwator w rakiecie mógł widzieć c.
Rozumiem ze dla STE c jest jednokierunkowe wiec nie ma takich zagwozdek, jest moze i zgodna z prawdą ale jako że pewnie nie ma paradoksów, ćwiczenia wyobrażni itd. to troche nudne, i może własnie dlatego STE jest znana, wywołuje zaangażowanie, a z eterem i jak rozumiem stałosci c kierunkowego tylko wobec niego wiele wydaje sie intuicyjne, przynajmniej dla mnie, laika.
Jako że odnośnik ktory podałes kieruje min do doświadczenia Michelsona-Morleya to tak mi sie przypomnialo ze łącżyłem je z proba znalezienia kierunkowej predkosci c, chyba mnie tak ktos nakierowal, a ja jako laik tego nie weryfikowałem ale dzis zerkłem do wiki a tam schemat i droga w dwie strony, czyli oni kierunkowego c nie sprawdzali a jedynie wiatr
jakiegoś rodzaju eteru (koncepcje z eterem są chyba różne?).

>Narysowałem sobie, może troche pomogło? Dla obserwatora w rakiecie droga swiatla bedzie 7/100 drogi światla obserwatora zewnetrznego (uwzglendnilem teraz chyba lepiej geometrie-skrocenie rakiety i jej wzorca metra) a czas spowolni tylko 7 razy to jak ma dla obserwatora w rakiecie wyjsc c? wychodzi ok 1/2c. Niewiem czy teraz prawidlowo to zinterpretowalem, wychodzi mi ze albo skrocenie albo dylatacja powinno być wieksze, (albo jedno i drugie po trochu) by obserwator w rakiecie mógł widzieć c.

Jeżeli w rakiecie otrzymujesz mniejszą prędkość to prawdopodobnie nie uwzględniłeś tego, że w rakiecie zegary są rozsynchronizowane w stosunku do zegarów na Ziemi. Fizycy uważają, że synchronizują je przy pomocy światła, ale w rzeczywistości je rozsynchronizowują , czyli w każdym układzie synchronizują inaczej niż w innym.

Czyli o co chodzi. Z perspektywy obserwatora z Ziemi zegary znajdujące się w rakiecie z przodu, czyli przed rakietą, są cofnięte do tyłu w stosunku do zegarów na Ziemi. Czyli w rakiecie zegary z przodu rakiety spóźniają, a te z tyłu śpieszą. Być może gdybyś to uwzględnił, to wyjdzie ci prędkość c. Jeżeli tego nie uwzględniasz, to światło dociera do celu według zegarów w rakiecie, powiedzmy o 2-giej, ale jeżeli to uwzględnisz, to na tym zegarze jest dopiero 1-sza (bo on spóźnia). Wtedy otrzymujesz pozorną prędkość większą niż gdyby te zegary nie były rozsynchronizowane.

Problem rozsynchronizowania zegarów w układach inercjalnych w STW omówiłem w tym artykule, który zapodałem we wcześniejszym poście. Chodzi o to, że STW można interpretwać inaczej, w taki sposób, że ona staje się normalną teorią bez paradoksów, czyli STE. Ale niestety Einstein wprowadził błędną interpretację i teraz są problemy z poruszaniem się w tej tematyce

> ... (koncepcje z eterem są chyba różne?).

Oczywiście. Nawet jeżeli założy się, że średnia prędkość światła jest zawsze stała (tak zrobiliśmy w artykułach), to istnieje nieskończenie wiele teorii eteru, które różnią się własnościami fizycznymi, chociaż wszystkie są zgodne ze znanymi pomiarami prędkości światła.

Ale możliwych jest wiele innych teorii eteru, które będą inne i cały czas zgodne ze znanymi eksperymentami. Chodzi o to, że te wszystkie teorie mogą mieć różne przewidywania w zakresie eksperymentów, których jeszcze nie przeprowadzono. Przecież nie wiadomo jakie będą wyniki eksperymentu M-M w laboratorium rozpędzonym do dużych prędkości względem eteru. To co się robi w tych teoriach to wykonuje się ekstrapolację tego co wynika dla stosunkowo małych prędkości laboratoriów względem eteru. A taka ekstrapolacja formalnie może być wykonana bardzo różnie

>Jeżeli w rakiecie otrzymujesz mniejszą prędkość to prawdopodobnie nie uwzględniłeś tego, że w rakiecie zegary są rozsynchronizowane w stosunku do zegarów na Ziemi. Fizycy uważają, że synchronizują je przy pomocy światła, ale w rzeczywistości je rozsynchronizowują , czyli w każdym układzie synchronizują inaczej niż w innym.
>Czyli o co chodzi. Z perspektywy obserwatora z Ziemi zegary znajdujące się w rakiecie z przodu, czyli przed rakietą, są cofnięte do tyłu w stosunku do zegarów na Ziemi. Czyli w rakiecie zegary z przodu rakiety spóźniają, a te z tyłu śpieszą. Być może gdybyś to uwzględnił, to wyjdzie ci prędkość c. Jeżeli tego nie uwzględniasz, to światło dociera do celu według zegarów w rakiecie, powiedzmy o 2-giej, ale jeżeli to uwzględnisz, to na tym zegarze jest dopiero 1-sza (bo on spóźnia). Wtedy otrzymujesz pozorną prędkość większą niż gdyby te zegary nie były rozsynchronizowane.
>

Mi chodzi o obserwatora w rakiecie, ma on 7krotnie zwolniony czas i jest (tym razem tak załozyłem) cały skrocony do obserwatora zewnetrznego z wyjątkiem swojego emitowanego światła ktore sie nie skraca, dzieki czemu wychodzi c=0.49 a nie c=0.07.

Poruszyłes inny temat który mi chodzi po glowie, w moim przekonaniu nie ma on jednak nic wspolnegon z tym o co pytałem - temat Jednoczesności, a w sumie żadnej tam Jednoczesnosci a synchronizacji zegareczkow, (chwytliwie sobie to tak nazwalei, przypomne w tym miejscu inną, również nieadekwatną nazwe "obserwator") Otóż moim zdaniem ci fizycy synchronizują te zegaru z przodu i tyłu dla siebie a nie dla lecącej "rakiety" w ktorej te zegary zostaly synchronizowane w trakcie lotu i juz z tego moim zdaniem wynika c zalezne od kierunku. Czyli, w rakiecie jako ze swiatło wolno idzie do przodu to zegar przedni dla ob.zew. bedzie późnił.

>Mi chodzi o obserwatora w rakiecie, ma on 7krotnie zwolniony czas i jest (tym razem tak załozyłem) cały skrocony do obserwatora zewnetrznego z wyjątkiem swojego emitowanego światła ktore sie nie skraca, dzieki czemu wychodzi c=0.49 a nie c=0.07.

W STW obserwator w rakiecie jest skrócony w stosunku do Ziemi, tylko wtedy jeżeli to analizujesz z perspektywy Ziemi. Jeżeli analizujesz to co widzi (mierzy) ten z rakiety, to skrócony jest ten na Ziemi, a nie ten w rakiecie

Trudno jest to obliczać matematycznie w taki bezpośredni sposób. Wypracowana została wygodna metoda obliczania tego na podstawie transformacji Lorentza. Wtedy obliczenia są prostsze, ale bardziej abstrakcyjne i mniej widać co się liczy.

> ... Otóż moim zdaniem ci fizycy synchronizują te zegaru z przodu i tyłu dla siebie a nie dla lecącej "rakiety" w ktorej te zegary zostaly synchronizowane w trakcie lotu i juz z tego moim zdaniem wynika c zalezne od kierunku. Czyli, w rakiecie jako ze swiatło wolno idzie do przodu to zegar przedni dla ob.zew. bedzie późnił.

Właśnie o to chodzi! Dla obserwatora z rakiety poruszającej się względem eteru, światło porusza się do przodu wolniej. Ale jeżeli on myśli, że porusza się z prędkością c, to ustawiając zegary przed sobą przy pomocy światła doprowadza do tego, że one spóźniają. I wtedy jego zegary są poprzestawiane w stosunku do tych nieruchomych względem eteru. Otrzymuje się wtedy koślawy opis rzeczywistości w której jest eter, ale, w której nie widać tego eteru i wszystko jest trudne do opisania i analizy. To jest właśnie Szczególna Teoria Względności

Jeżeli się jednak prawidłowo zsynchronizuje zegary, przy pomocy światła, które porusza się w eterze, wtedy teoria staje się przejrzysta i bez paradoksów. W ten sposób powstaje opis, na którym opiera się Szczególna Teoria Eteru

>W STW obserwator w rakiecie jest skrócony w stosunku do Ziemi, tylko wtedy jeżeli to analizujesz z perspektywy Ziemi. Jeżeli analizujesz to co widzi (mierzy) ten z rakiety, to skrócony jest ten na Ziemi, a nie ten w rakiecie

Przecież to nie tak.
Dylatacja czasu i przestrzeni poruszających się obiektów nie dotyczy samej prędkości ale kierunku ruchu i kierunku obserwacji.

Kiedy obiekt będzie zbliżał się do nas z dużą prędkością w kierunku obserwacji, jego obraz będzie powiększony a jego aktywność przyśpieszona, dokładnie jak w soczewce powiększającej. Metr liczony wg tego obiektu wydłuży się a sekunda liczona wg jego aktywności skróci.
Gdy będzie się oddalał z dużą prędkością w kierunku obserwacji jego obraz zostanie pomniejszony a jego aktywność zwolniona, jak w soczewce pomniejszającej. Metr liczony wg tego obiektu skróci się a sekunda liczona wg jego aktywności wydłuży.

>Kiedy obiekt będzie zbliżał się do nas z dużą prędkością w kierunku obserwacji, jego obraz będzie powiększony a jego aktywność przyśpieszona, dokładnie jak w soczewce powiększającej. Metr liczony wg tego obiektu wydłuży się a sekunda liczona wg jego aktywności skróci.
>Gdy będzie się oddalał z dużą prędkością w kierunku obserwacji jego obraz zostanie pomniejszony a jego aktywność zwolniona, jak w soczewce pomniejszającej. Metr liczony wg tego obiektu skróci się a sekunda liczona wg jego aktywności wydłuży.

Jeżeli to co napisałeś jest interpretacją Szczególnej Teorii Względności, to wydaje się, że jest to interpretacja błędna. Ale oczywiście różne interpretacje matematyki, na której opiera się STW są możliwe. W artykule
POL: Wyprowadzenie wszystkich transformacji ... dyskusja o odstawach relatywistyki
ENG: Derivation of all transformations ... and discussion of the relativity basics
pokazałem dwie interpretacje, inne niż ta oficjalna.
Dlatego chciałbym cię spytać, czy to co napisałeś wynika z twoich przemyśleń? Czy jest to gdzieś szczegółowo wyjaśnione?

>Dlatego chciałbym cię spytać, czy to co napisałeś wynika z twoich przemyśleń? Czy jest to gdzieś szczegółowo wyjaśnione?

To jest efekt Dopplera, w którym nie wiem dlaczego mówi się jedynie o zmianie częstotliwości fali a zapomina o zmianie długości fali.

>>Dlatego chciałbym cię spytać, czy to co napisałeś wynika z twoich przemyśleń? Czy jest to gdzieś szczegółowo wyjaśnione?
>To jest efekt Dopplera, w którym nie wiem dlaczego mówi się jedynie o zmianie częstotliwości fali a zapomina o zmianie długości fali.

Wszystko wskazuje na to, że zmiana długości fali to nie to samo, co zmiana wymiarów ciał w ruchu. Na efekt Dopplera wpływa dylatacja czasu oraz skrócenia wymiarów ciał w ruchu (zarówno w STW oraz w STE). Wydaje mi się, że dylatacja czasu dotyczy nie samego światła, tylko urządzenia które je generuje oraz je mierzy. Czyli taki generator działa z inną częstotliwością, gdy się porusza. To wpływa na odległości pomiędzy impulsami widziane przez "nieruchomego" obserwatora. Odległości pomiędzy impulsami są inne, ale to nie ma związku z wymiarami przestrzennymi. Samo światło nie jest sztywno związane z wymiarami przestrzennymi i jego długość zmienia się inaczej niż wymiary ciał w ruchu.

Czyli podsumowując, efekt Dopplera jest związany z częstotliwościami sygnałów (i odległościami pomiędzy kolejnymi sygnałami), i nie ma związku z tym co napisałeś. Wymiary ciał w ruchu nie zależą w STW ani w STE, od tego, czy ciało się przybliża czy oddala. Brak takiego efektu wynika także z tego, że z założenia przestrzeń w tych teoriach jest izotropowa.

Wymiarem przestrzeni jest długość wiązania a wymiarem czasu częstotliwośc działania.
Nie ma innych wymiarów ciał i czynności ponad te, które obserwujemy.

Cialo nie ma żadnego uniwersalnego rozmiaru. Roznymi zmysłami możemy stwierdzic różne rozmiary jednego ciała zależnie od tego w jakim oddziaływaniu zostanie przeniesiona informacja.

Obserwacja jest oddziaływaniem ciała obserwatora z ciałem przedmiotu obserwacji.

>>Dlatego chciałbym cię spytać, czy to co napisałeś wynika z twoich przemyśleń? Czy jest to gdzieś szczegółowo wyjaśnione?
>To jest efekt Dopplera, w którym nie wiem dlaczego mówi się jedynie o zmianie częstotliwości fali a zapomina o zmianie długości fali.

Człowieku. Jeśli chcemy coś zmierzyć to inaczej mówiąc dokonujemy porównań do znanego, wiadomego, wzorca. Częstotliwość fali jest związana z jej długością, porównując do wzorca/jednostki. Im dłuższa fala tym mniejsza jej częstotliwość/okres w stosunku do przyjętej miary. Tu nie ma żadnej rozdzielności pojęć między częstotliwością a długością fali.
Tradycyjnie długość fali oznacza się grecką literą λ (lambda). Dla fali sinusoidalnej najłatwiej określić ją, wyznaczając odległość między dwoma sąsiednimi grzbietami.
λ={v}/{f}
gdzie λ-długość fali
v-prędkość rozchodzenia się fali
f-częstotliwość drgań
Już stąd widać, że nie ma rozdzielności pojęć długość fali-częstotliwość drgań.
No i możesz wyliczyć sobie długość fali napięciowej w sieci energetyki zawodowej.
Dane:
v=w przybliżeniu 300000[km/sec] bo to prędkość rozchodzenia się fali elektromagnetycznej
f= 50 [Hz] bo to częstotliwość sieci
Wtedy: (to jest pamięciówka) długość fali λ=6000 [km].
Raczę sobie zauważyć, że amerykański system przesyłowy ma 60 Hz co implikuje długość fali 5000 km.
W energetyce przesyłowej zagadnienie bardzo ważne dla przesyłów odległych, ze względu na tzw. odbicia fal w liniach przesyłowych. Ale w Polsce nie ma takich długich linii przesyłowych, więc i projektów nie przelicza się na możliwość odbić. Zagadnienie równie ważne przy przesyle fal radiowych. Stąd i robocze nazwanie anten nadawczych Jako "półfalówki", "falówki" określające dopasowanie anteny nadawczej (a raczej jej elementu nadawczego) do długości fali nośnej, zwanej także częstotliwością nośną przy modulacji amplitudowej, określającą dokładne miejsce na skali radia. Do niedawna Polska miała taką antenę wysokości 630 m. Można w ten sposób w oparciu o skalę radiową wyliczyć na jakiej częstotliwości nośnej ulokowana została radiostacja i długość fali w metrach. Warszawę było słychać nawet w Paryżu, a niektórzy twierdzą, iż nawet w Badgadzie.. Niestety ostatnie roboty konserwacyjne w skutek niechlujstwa wykonawcy doprowadziły do jej zawalenia.

To o co Tobie znów chodzi? Wyjaśnij więc jeszcze raz o czym trzeba pamiętać? Kiedy Ty skończysz bredzić? Gdzie masz do czynienia ze zjawiskiem Dopplera?

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

>>Mi chodzi o obserwatora w rakiecie, ma on 7krotnie zwolniony czas i jest (tym razem tak załozyłem) cały skrocony do obserwatora zewnetrznego z wyjątkiem swojego emitowanego światła ktore sie nie skraca, dzieki czemu wychodzi c=0.49 a nie c=0.07.
>W STW obserwator w rakiecie jest skrócony w stosunku do Ziemi, tylko wtedy jeżeli to analizujesz z perspektywy Ziemi. Jeżeli analizujesz to co widzi (mierzy) ten z rakiety, to skrócony jest ten na Ziemi, a nie ten w rakiecie
>Trudno jest to obliczać matematycznie w taki bezpośredni sposób. Wypracowana została wygodna metoda obliczania tego na podstawie transformacji Lorentza. Wtedy obliczenia są prostsze, ale bardziej abstrakcyjne i mniej widać co się liczy.

Ale ponoć to skrocenie rakiety jest rzeczywiste? czyli jest n a p r a w d e krótsza i może wleciec z tyczką do stodoły a odwrotnie to stodole sie nie uda chyba ze to ją bedziemy wpierw przyspieszać.
Przypomina sie mi w tym miejscu inny omawiany problem z paradoksem pociągu jadącego nad dziurą w torach i rozważanie sytuacji z drugiej strony jak to by tory jechały, czy pociąg wpadnie czy nie? może nawet w obu wypadkach nie ale sytuacje nie będą bliźniacze, bo ma to znaczenie dla płynnosci przejazdu czy skraca sie pociag czy dziora.
Czy też jednak ruch jednego z tych elementów wpływa na drugi? czyli na reszte wszechświata? co sie skraca naprawde? nie to co uzyskało przyspieszenie? (podobnie jak przy dylatacji czasu u blizniaków).
Zastanawiam sie czy tu mi nie brakuje jakiejś wiedzy z optyki? mamy wypukłe oko, co sie dzieje jak taka soczewka sie zniekształca w tym ruchu? czy oko odbierze przez to widziane przedmioty poza rakietą jako np. bliższe i krotsze? Czyli to rakieta sie skrocila ale obserwujac z niej wyda sie ze to o swiat sie skrocił? Rozwiazanie ze a>b i na raz b>a jest nieco słabe.

> ... Rozwiazanie ze a>b i na raz b>a jest nieco słabe.

Też tak uważam, dlatego rozwijam Szczególną Teorię Eteru, a Szczególną Teorię Względności uważam za teorie błędną. To znaczy błędna jest interpretacja matematyki, na której opiera się STW, a nie sama matematyka tej teorii. Tak jak już pisałem powyżej, matematyce STW można przypisać inne znaczenie i wtedy STW staje się STE.

>> ... Rozwiazanie ze a>b i na raz b>a jest nieco słabe.
>Też tak uważam, dlatego rozwijam Szczególną Teorię Eteru, a Szczególną Teorię Względności uważam za teorie błędną. To znaczy błędna jest interpretacja matematyki, na której opiera się STW, a nie sama matematyka tej teorii. Tak jak już pisałem powyżej, matematyce STW można przypisać inne znaczenie i wtedy STW staje się STE.
>

Interpretacje matematyczne ...ale coz wspolnego maja one z empiryczna rzeczywistoscia ?

"Wyliczac" i bawic sie w wymyslane geometryczne hipotetyczne transformacje (zrodlo w "windzie Galileusza") "teoretycznego matrixa wg praw ustanowionych przez Einsteina" .. mozna w nieskonczonosc

Moze glebokie niezrozumienie w temacie (odejscia calkowitego od zasad empirycznych) wynika odrobinke z braku istoty swiadomosci, tego "czym wogole sa matematyka i geometria" ..

..bo w odniesieniu do rzeczywistosci empirycznej jest to nieistniejacy wirtualny swiat, twor (dlatego mozna go odtworzyc w komputerze co pokazuje ze czlowiek rowniez jest pewnego rodzaju maszyna, "jej czescia")

Jedyne co moze powstac tak naprawde w umysle ..jesli mowimy o pojeciach typu "matematyka", "geometria", "transformacje", "punkty", "nieskonczonosci" ..

(tylko i wylacznie przez to ze stworca wyposazyl "szympansa", w takie wlasnie wirtualne systemy rozumienia swiata, dzielenia calosci na czesci itp, mozliwosci tworzenia w umysle "wirtualnej izometrycznej matrycy nieskonczonej ilosci punktow" <- nieskonczonego matrixa(kosmos OTW), czym wlasnie jest matematyka)

..mozna obejrzec na wlasne oczy tu :

www.youtube.com/watch?v=YH6UaRNAw_E&t=195s

Od 55 sekundy ...choc polecam posmakowac osobiscie kosmicznej podrozy (poleci na kazdym nawet najstarszym laptopie) <- prawdziwy uklad inercjalny

To jest wlasnie (jesli by ktos nie wiedzial) geometria euklidesowa.... "nieeuklidesowa" dodaje jedynie do opisu "tensory" itp wynalazki, czyli cos co moze w sposob obliczalny-przewidywalny zmieniac/przeksztalcac prosta ..("strzala w luku, sily napiecia)" ..przez co mozemy dodatkowo naginac je i probowac obliczac figury nieforemne, tworzyc leje, "ugiecia" itp rowniez nie istniejace tak naprawde w rzeczywistosc twory.

[Idealny ksztalt jest byl i bedzie dla czlowieka jedynie zludzeniem.]

Wystarczy odrobine przyblizenia i okazuje sie ze systemem matematyczno-geometrycznym nie da sie opisac nawet drobinki kurzu (czy tak naprawde rowniez jej dynamiki w przestrzeni) ..poniewaz jakiekolwiek proby dopasowania geometri do rzeczywistego ksztaltu, czy modele rzeczywistych ruchow, pedow, sil.. zajelyby nieskonczona ilosc czasu.. i i tak nigdy nie byloby "idealnym odwzorowaniem rzeczywistosci" ..a zeby przekonac sie starczy wniknac, zerknac troszke glebiej okiem i szkielkiem w materie).

.

>>>Mi chodzi o obserwatora w rakiecie, ma on 7krotnie zwolniony czas i.
>>W STW obserwator w rakiecie jest skrócony w stosunku do Ziemi
>Ale ponoć to skrocenie rakiety jest rzeczywiste? czyli jest n a p r a w d e krótsza i może wleciec z tyczką do stodoły a odwrotnie to stodole sie nie uda chyba ze to ją bedziemy wpierw przyspieszać.

Oczywiscie, a to dlatego ze skurczenie nastapi tylko z punktu widzenia obserwatora nieruchomego czyli stodoly, wiec rakieta spokojnie zmiesci sie i mozna smialo parkowac w srodku (przy predkosci swiatla nie trzeba nawet duzych drzwi na osciez otwierac, bo rakieta spokojnie wleci przez dziurke od klucza ... wystarczy wyliczyc za pomoca wzorow STW czy by sie zmiescila)

Nalezy zauwazyc jednak ze z perspektywy pasazerow nic sie nie zmieni, na szczescie skrocenia nie poczuja i glow sobie nie poobijaja.

Tak samo jak inne galaktyki. Leca z predkosciami swiatla, co widac tylko z naszej perspektywy.

We wlasnym ukladzie inercjalnym stoja jednak w miejscu (i tylko przestrzen sie rozszerza! lol prosze jakie rozwiazanie).

.

>>Jeżeli w rakiecie otrzymujesz mniejszą prędkość to prawdopodobnie nie uwzględniłeś tego, że w rakiecie zegary są rozsynchronizowane w stosunku do zegarów na Ziemi. Fizycy uważają, że synchronizują je przy pomocy światła, ale w rzeczywistości je rozsynchronizowują , czyli w każdym układzie synchronizują inaczej niż w innym.
>>Czyli o co chodzi. Z perspektywy obserwatora z Ziemi zegary znajdujące się w rakiecie z przodu, czyli przed rakietą, są cofnięte do tyłu w stosunku do zegarów na Ziemi. Czyli w rakiecie zegary z przodu rakiety spóźniają, a te z tyłu śpieszą. Być może gdybyś to uwzględnił, to wyjdzie ci prędkość c. Jeżeli tego nie uwzględniasz, to światło dociera do celu według zegarów w rakiecie, powiedzmy o 2-giej, ale jeżeli to uwzględnisz, to na tym zegarze jest dopiero 1-sza (bo on spóźnia). Wtedy otrzymujesz pozorną prędkość większą niż gdyby te zegary nie były rozsynchronizowane.
>>
>Mi chodzi o obserwatora w rakiecie, ma on 7krotnie zwolniony czas i jest (tym razem tak załozyłem) cały skrocony do obserwatora zewnetrznego z wyjątkiem swojego emitowanego światła ktore sie nie skraca, dzieki czemu wychodzi c=0.49 a nie c=0.07.
>Poruszyłes inny temat który mi chodzi po glowie, w moim przekonaniu nie ma on jednak nic wspolnegon z tym o co pytałem - temat Jednoczesności, a w sumie żadnej tam Jednoczesnosci a synchronizacji zegareczkow, (chwytliwie sobie to tak nazwalei, przypomne w tym miejscu inną, również nieadekwatną nazwe "obserwator") Otóż moim zdaniem ci fizycy synchronizują te zegaru z przodu i tyłu dla siebie a nie dla lecącej "rakiety" w ktorej te zegary zostaly synchronizowane w trakcie lotu i juz z tego moim zdaniem wynika c zalezne od kierunku. Czyli, w rakiecie jako ze swiatło wolno idzie do przodu to zegar przedni dla ob.zew. bedzie późnił.

Mnogość argumentów, tyle że niezrozumiałych począwszy od języka przekazu. Nie wiedziałem, że na Racjonaliście jest tyle uczonych głupców. K-H-K od razu, na wejściu, zbanowano na niemieckim portalu. Tu się nic takiego nie zdarza. Widocznie taki w Polsce racjonalizm. A moderatorowi życzę dalej spokojnego snu.

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.