>>Co to za teksty rodem z apologetyki zielonoświątkowców?
>Masz błędne skojarzenia. Wiara w materializm ontologiczny i jej apologetyka sieją takie spustoszenie w świadomości.

W ogóle znasz choćby jednego naukowca który przyznał się do tego, że jest materialistą ontologiczny czy tylko wpychasz im swoje etykietki?

>Haha, twierdzisz, że zaobserwowałeś świadomość zanim istniała? Twierdzisz, że z martwej materii może powstać świadomość? I jeszcze podpierasz to jakąś racjonalizacją związaną z układami nerwowymi, czyli totalne pomieszanie z poplątaniem.

Napisałem wyraźnie, że z obserwacji wynika iż świadomość jako zjawisko pojawiła się później niż materia, bo dopiero specyficzny układ tejże taką właściwość posiada.
Obserwacja jest banalna. Zygota nie ma świadomości, dziecko ma. Parę miliardów lat temu nie istniały struktury na tyle specyficzne by mogły taką własność posiadać.

>Ja ucinam ją brzytwą Ockhama i zostaje mi normalny, naturalny świat oparty na ewolucji świadomości.

A gdzie ta świadomość? Co jest jej nośnikiem? Ktoś tu mówi o brzytwie Ockhama?

>Materia jest tylko budulcem tego co świadomie postrzegamy. Materialiści ontologiczni popełniają wiele błędów, ale najważniejszy jest ten, który prowadzi do regresu w nieskończoność. W twoim wierzeniu materia musiała pojawić się znikąd, albo istnieć zawsze.

No i gdzie tu regres w nieskończoność? Oba scenariusze wykluczają regres.

>Problem w tym, że aby stwierdzić istnienie czegokolwiek, potrzebujemy świadomości, a postrzeganie materii to tylko iluzja zmysłów.

Ale istnienie nie potrzebuje świadomości do istnienia... Na to już pewnie wpadli przed Grekami.

>Ewolucja świadomości wykształciła systemy nerwowe (coraz bardziej skomplikowane, czego materia nie mogłaby wykształcić, bo to nielogiczne).

WTF.
Materia nie mogła wykształcić materialnych systemów nerwowych za to świadomość będąca własnością systemów nerwowych wykształciła systemy nerwowe. Ja dziękuję. Zalecam roczny odwyk.

>Martwa materia nie mogła magicznie stworzyć życia z niczego. Wszystko jest mniej lub bardziej świadome, a człowiek jest po prostu bardziej skumulowaną świadomością. Skąd wytrzasnąłeś granicę między świadomością, a nieświadomością?

Bardzo łatwo. Ty po prostu nie rozumiesz słowa "świadomość" i przypisujesz mu urojone znaczenie. Za to w znaczeniu encyklopedycznym i naukowym, czyli poważnym, świadomość to stan psychiczny, czyli stan systemu nerwowego, a więc bardzo łatwo postawić granice.

>Nie. Materialiści mylą to czego doświadczają zmysłami z jakąś rzeczywistością istniejącą na zewnątrz.

Stworzyłeś sobie chochoła i dzielnie z nim walczysz. Jacyś bliżej niezidentyfikowani materialiści ontologiczni coś twierdzą. Daj przykład wypowiedzi jakiegoś.

>>Bo nie mają żadnych przesłanek na wyprowadzanie twierdzeń o wyimaginowanych bóstwach, nadnaturalnych płaszczyznach, czy świadomościach istniejących wcześniej od materii, czy innych niematerialnych bzdetach, które nie dostarczają na swoje istnienie nawet bita informacji.
>No tak, to by byli bogowie cudzy przed materią, a materialista wierzy tylko w jednego boga - wszechmogącą magiczną materię, którą kieruje sama materia, a nie żadna ewolucja

Materią kierują prawa fizyki, oddziaływania, energia itp. Ewolucja to wypadkowa tego wszystkiego, a nie jakaś autonomiczna siła. Ech ech. Ja tu dostrzegam problem niezrozumienia współczesnej nauki.

>W ogóle znasz choćby jednego naukowca który przyznał się do tego, że jest materialistą ontologiczny czy tylko wpychasz im swoje etykietki?

Czuję się zażenowany tym, że zadałeś takie pytanie. Może najpierw przeczytaj czym jest materializm ontologiczny.

materializm [fr. matérialisme < łac. materialis 'dotyczący materii'], stanowisko filozoficzne będące odmianą monizmu ontologicznego, głoszące, że jedynie istniejącym, samoistnym bytem jest materia jako cielesne, przyrodnicze, czasoprzestrzenne, niezniszczalne tworzywo świata, do którego sprowadzają się lub którego są modyfikacjami, pochodnymi i od którego są zależne wszelkie przejawy rzeczywistości.

Materializm wpisuje się w neoateizm. W przeciwieństwie do ateizmu, będącego jedynie poglądem odrzucającym wiarę w Boga i inne nadprzyrodzone bóstwa, neoateizm to cała filozofia oparta właśnie na materializmie ontologicznym. Neoateizm to wiara polegająca na odrzuceniu religii teistycznych i spirytystycznych, a świat "boski" i "duchowy" zastępująca materialistyczną wizją świata, która odrzuca wolę i nadrzędność świadomości nad materią. Za główne przyczyny powstania neoateizmu uważam bunt wobec religii, poczucie bezsensu własnego istnienia, chęć domknięcia filozofii w naukowe modele i ogólną tendencję ludzi w dzisiejszych czasach do stawiania teorii ponad rzeczywistością. Jednocześnie widzę w tym zespół objawów, który moim zdaniem składa się na jednostkę chorobową.

Zwykle znajduję z tymi ludźmi wspólny język, ale nie na temat filozofii. Przede wszystkim nie wierzę w materię jako byt, a już na pewno nie przypisywałbym jej żadnych nadzwyczajnych właściwości. To co widzę na ekranie to tylko pojedyncze piksele, które w żaden sposób nie wpływają na dane. Pełnią taką rolę jaką moim zdaniem pełni materia w świadomości. Zagłębianie się w świat cząsteczek tak naprawdę nie ma większego sensu, bo liczy się forma, którą przybierają. To czego doświadczamy, a nazywa się fizycznością, redukuję do przestrzeni. Mechanizm działania nie jest tym samym co przyczyna. Opieram się bezpośrednio na doświadczeniu i logice. Metoda naukowa służy mi do poznawania powtarzalnych mechanizmów, ale nie wszystkie takie są.

Logicznie wykluczam wersję, w której materia jest podstawą świata i działa deterministycznie, istnieje na zewnątrz świadomości, obiektywnie i działa wg nieświadomych mechanizmów, a świadomość wyłoniła się z niej przypadkowo w procesie ewolucji materii i tak naprawdę nie ma na nic żadnego wpływu. Niestety dziś większość naukowców wierzy w taką głupią wersję wszechświata, jakby nauka im nie wystarczała i chcieliby wejść na grunt filozofii. W brudnych butach i bez podstawowej wiedzy na ten temat.

>Napisałem wyraźnie, że z obserwacji wynika iż świadomość jako zjawisko pojawiła się później niż materia, bo dopiero specyficzny układ tejże taką właściwość posiada.

I piszę ci, że źle napisałeś. Nie mogłeś obserwować materii istniejącej przed świadomością, ani nie dało się tego z niczego wydedukować. Popełniasz błąd logiczny, bo materia musiałaby powstać znikąd lub istnieć zawsze i mieć magiczne właściwości, które teiści przypisują Bogu. Wypisz, wymaluj neoateizm i materializm ontologiczny. Wypadałoby chociaż znać nazwę swojej wiary, skoro jesteś tak głęboko wierzący.

>Obserwacja jest banalna. Zygota nie ma świadomości, dziecko ma. Parę miliardów lat temu nie istniały struktury na tyle specyficzne by mogły taką własność posiadać.

Bo tak sobie wymyśliłeś, czy dysponujesz nadzwyczajnymi dowodami potwierdzającymi tą magię? Jeśli chcesz dyskutować o nauce, to musisz nabrać pokory i pozbyć się takich stwierdzeń. Takiej obserwacji, do której jest zdolny człowiek nie było. Właśnie dlatego, że świadomość była jeszcze na wcześniejszym etapie ewolucji, a człowiek jest dopiero teraz. Wcześniej świadomość była bardziej prymitywna. Jak materia mogła ewoluować, skoro zawsze była martwa i jak niby miała wykształcić świadomość? Skąd wzięła się ta materia? Istniała zawsze, czyli błąd regresu w nieskończoność, czy powstała nagle z niczego? Co sterowało materią? Sama od razu znała matematykę, chociaż była nieświadoma i wymyśliła sobie ewolucję i życie? Przecież to skrajny absurd. Co innego jeśli przyjmiemy, że to świadomość ewoluuje i wszystko ma przynajmniej minimalną świadomość, a człowiek bardziej skoncentrowaną. Na początku była chaotyczna ewolucja informacji. I nagle okazuje się, że nie potrzeba żadnej magii, ani regresu w nieskończoność. Nie trzeba sobie przeczyć, a w dodatku ta świadomość idzie w parze z rozwojem osobistym i rozumieniem swojej roli jako świadomości powiązanej z ludzkim organizmem.

>>Ja ucinam ją brzytwą Ockhama i zostaje mi normalny, naturalny świat oparty na ewolucji świadomości.
>A gdzie ta świadomość? Co jest jej nośnikiem? Ktoś tu mówi o brzytwie Ockhama?

Pytanie "gdzie" dotyczy materii, a nie świadomości. Kolejny problem rozwiązany, a ty zadajesz kolejne błędne pytanie. Zaraz pewnie zapytałbyś co jest nośnikiem nośnika, a co nośnikiem nośnika nośnika. Pięknie udowadniasz, że materializm jest sprzeczny i opiera się na absurdalnym myśleniu. Gdyby istniała tylko materia, to gdzie by się znajdowała? W przypadku materii takie pytanie ma sens i to kluczowy. A gdzie znajdowałoby się to w czym by się znajdowała? I skąd by się wzięła? I skąd to by się wzięło? I masz regres w nieskończoność. Poradzisz coś na to (wiem, że nie) czy w końcu przyznasz się do błędu?

>Logicznie wykluczam wersję, w której materia jest podstawą świata i działa deterministycznie, istnieje na zewnątrz świadomości, obiektywnie i działa wg nieświadomych mechanizmów, a świadomość wyłoniła się z niej przypadkowo w procesie ewolucji materii i tak naprawdę nie ma na nic żadnego wpływu. Niestety dziś większość naukowców wierzy w taką głupią wersję wszechświata, jakby nauka im nie wystarczała i chcieliby wejść na grunt filozofii. W brudnych butach i bez podstawowej wiedzy na ten temat.

Zdaje się, że większość naukowców po prostu rozumie wnioski płynące z nauki i nie kieruje się urojeniami filozoficznymi.

>>Napisałem wyraźnie, że z obserwacji wynika iż świadomość jako zjawisko pojawiła się później niż materia, bo dopiero specyficzny układ tejże taką właściwość posiada.
>I piszę ci, że źle napisałeś. Nie mogłeś obserwować materii istniejącej przed świadomością, ani nie dało się tego z niczego wydedukować.

Z obserwacji wynika. Proces wynikania. Rozumisz? Obserwacje -> wnioski.
Z obserwacji wynika, że świadomość to własność układów nerwowych, ponieważ jej przejawy są obserwowane tylko w takich układach. Inaczej: Ten specyficzny rodzaj zjawisk, jakie ludzie najpierw zaobserwowali u siebie, nazwano świadomością, a później odkryto, że jest to własność mózgu, która jest, lub jej nie ma w zależności od stanu tej galarety. Podobnie u zwierząt.
A z tego wynika, że jeśli 10 mld lat temu nie istniały żadne układy nerwowe, to świadomość też nie mogła istnieć, bo nie istniał układ który mógłby ją realizować.
Czego tu nie rozumisz?

>Bo tak sobie wymyśliłeś, czy dysponujesz nadzwyczajnymi dowodami potwierdzającymi tą magię? Jeśli chcesz dyskutować o nauce, to musisz nabrać pokory i pozbyć się takich stwierdzeń. Takiej obserwacji, do której jest zdolny człowiek nie było. Właśnie dlatego, że świadomość była jeszcze na wcześniejszym etapie ewolucji, a człowiek jest dopiero teraz. Wcześniej świadomość była bardzi......

Czyli rozumiem, że wg Ciebie wszystko jest świadome. Aha... Teraz wyjaśnij czym jest świadomość. Bez krętactw.

>Pytanie "gdzie" dotyczy materii, a nie świadomości. Kolejny problem rozwiązany, a ty zadajesz kolejne błędne pytanie. Zaraz pewnie zapytałbyś co jest nośnikiem nośnika, a co nośnikiem nośnika nośnika. Pięknie udowadniasz, że materializm jest sprzeczny i opiera się na absurdalnym myśleniu. Gdyby istniała tylko materia, to gdzie by się znajdowała? W przypadku materii takie pytanie ma sens i to kluczowy. A gdzie znajdowałoby się to w czym by się znajdowała? I skąd by się wzięła? I skąd to by się wzięło? I masz regres w nieskończoność. Poradzisz coś na to (wiem, że nie) czy w końcu przyznasz się do błędu?

Czyli... czym jest świadomość? Bez krętactw. Prosta odpowiedź.
Coś czuje, że poleci jakiś turboneoplatoński bełkot.

>Udowodnij. Przecież żeby stwierdzić, że coś istnieje, potrzebujesz świadomości. Jak możesz wymyślać takie banialuki? Zastanów się nad sobą, bo wysysasz odpowiedzi z palca i nawet sam nie rozumiesz tego co piszesz. Polecam więcej myślenia, a mniej odruchowych reakcji.

Żeby stwierdzić to tak, ale istnienie żeby istnieć już jej nie potrzebuje. Po co istnieniu świadomość do istnienia. Nie rozumiem. A udowodnia to kosmologia chociażby - na etapie powstawania galaktyk świadomość nie istniała, bo nie istniał żaden układ zdolny do realizacji świadomości.

>>Materia nie mogła wykształcić materialnych systemów nerwowych
>No nie mogła, tak jak piksele na ekranie nie mogą wykształcić programów i danych w komputerze. Gdyby mogła, to i tak musiałyby być martwe, tak jak cała materia. Gdzie by wtedy przepływały te informacje? Nigdzie, gdyby nie istniała żadna świadomość, która by je postrzegała.

A tutaj nierozumienie biologii komórkowej. Życie to tylko nazwa właściwości posiadanych przez specyficzne układy martwej materii. Nic więcej. Polecam podręcznik do biologii.

>Lepiej po prostu pomyśl, zamiast powielać schematy, których natłukłeś sobie do głowy zanim zdążyłeś je przemyśleć. Przecież twoja teoria jest nie do zweryfikowania

Mówi gość który twierdzi, że świadomość istniała przed materią... Dalibóg ręce mi opadną zaraz.

>Nie zarzucaj mi swojego błędu, tylko skoro bardzo łatwo, to wyznacz tą granicę.

No wyznaczyłem.

>Zdecyduj się czy jesteś materialistą ontologicznym, czy są oni wg ciebie bliżej niezidentyfikowani, bo najpierw bronisz tego poglądu, a teraz... bez komentarza. Najpierw dowiedz się czym jest materializm ontologiczny. Jak możesz dyskutować nie sprawdzając tego wcześniej i jeszcze zarzucać mi, że tworzę chochoła? Plączesz się w zeznaniach, co nie przemawia na twoją korzyść.

Daj przykład jakiegoś materialisty ontologicznego, naukowca, neoateisty i zaraz zweryfikujemy prawdziwość tych coraz bardziej wyglądających na urojone etykietek.

>Nie wiem czy odpowiem na kolejną twoją wypowiedź składającą się z samych błędów wynikających z ignorancji i wierzenia w dogmaty przyjęte znikąd. Liczę, że się poprawisz. Nie odbieraj mojej wypowiedzi jak ataku. Masz 22 lata, jesteś młody, więc możesz się mylić. Ja w twoim wieku nie byłem lepszy

Nie no, tak na serio to zastanów się i przemyśl dobrze swoje poglądy. Wiem, że im człowiek starszy tym mniej mu się chce ale liczę na poprawę. Wiedza, rzetelna wiedza to jedyna skuteczna obrona w walce z ignorancją. I brak preferencji co do obrazu świata.

>Zdaje się

Aha, zdaje ci się. Pisz to czego jesteś pewien i kiedy jesteś w stanie to uzasadnić.

>większość naukowców po prostu rozumie wnioski płynące z nauki i nie kieruje się urojeniami filozoficznymi.

1. Sprawdziłeś jakie jest zdanie większości naukowców na ten temat?
2. Dlaczego sam kierujesz się urojeniami filozoficznymi, postulując właściwości materii, których nie wywiedziono z żadnego eksperymentu ani obserwacji, których nie da się dowieść eksperymentalnie ani dedukcyjnie? Sądzisz, że większość naukowców tak robi?
3. Skąd założenie, że dobry naukowiec (w swojej ścisłej dziedzinie) jest też dobrym filozofem i potrafi wyciągać wnioski w odniesieniu do całej rzeczywistości?

>Z obserwacji wynika. Proces wynikania. Rozumisz? Obserwacje -> wnioski.
>Z obserwacji wynika, że świadomość to własność układów nerwowych, ponieważ jej przejawy są obserwowane tylko w takich układach.

Nie wynika, a w dodatku to twierdzenie niemożliwe do zweryfikowania. Absolutnie nienaukowe. Przejawy nie są obserwowane w takich układach, bo doświadczamy istnienia tylko własnej świadomości. Mylisz doświadczanie świadomości z drugą definicją, która oznacza zrozumienie. Będąc świadomym człowiekiem i tak nie rozumiesz wielu rzeczy. Świadomość to samo doświadczanie. Jeśli doświadczasz to jesteś podmiotem. Przedmiot miałby nie doświadczać. Np krzesło nie ma własnych doświadczeń. Czy to znaczy, że nie ma w ogóle świadomości? Przecież nie istnieje coś takiego jak krzesło. To tylko materia ułożona na wzór krzesła, który jest niezależny od istnienia rzeczywistych krzeseł. Masz w głowie wzór krzesła i dzięki temu rozpoznajesz krzesła jako krzesła. Tak samo masz w głowie wzór materii i dzięki temu rozpoznajesz coś jako materię. Problem zaczyna się przy twierdzeniu, że materia była przed świadomością, że jest zewnętrzna wobec świadomości i istnieje nawet jeśli nikt jej nie zaobserwował. Ty jeszcze w dodatku powiązałeś fenomen świadomego doświadczania jako cechę układów nerwowych, ale w rzeczywistości zaobserwowałeś tylko korelację. Ludzie zazwyczaj wplatają do tego jeszcze samodzielność świadomości do podejmowania decyzji. Materialiści ontologiczni mają tutaj swoją teorię, że to materia wpływa na wszystko co robimy i zazwyczaj łączą to jeszcze z wiarą w determinizm (też prowadzący do regresu w nieskończoność tak jak bozia). Oczywiście wykazanie im tego absurdu prowadzi do twierdzenia, że jednak to nie materia "rządzi", bo podlega prawom fizyki (czyli swojej właściwości?), energii itd - bliżej nieokreślone i zagmatwane, ale jednocześnie wiesz, że ewolucja jest tylko wypadkową tego wszystkiego (bliżej niezidentyfikowanego).

Wiesz o co tutaj chodzi? Popełniłeś błąd, który jest źródłem nerwic. Uznałeś wyższość teorii nad rzeczywistością, a tworząc ją założyłeś faktyczność wielu innych przekonań, które nie opierają się ani bezpośrednio na doświadczeniu, ani nie są nieuniknionym wynikiem żadnej teorii, o której wiadomo, że na pewno jest zgodna z rzeczywistością.

Zgodność teorii z rzeczywistością oznacza, że również na podstawie tej teorii można przewidzieć przyszły mechanizm. Dlatego metoda naukowa jest ograniczona jedynie do opisywania powtarzalnych zjawisk, które da się ująć w obiektywne ramy. Na podstawie wyników zebranych w ten sposób nie można wyciągać pochopnych wniosków filozoficznych, a niestety to robią neoateiści i materialiści ontologiczni. Niestety, bo społeczeństwo polaryzuje się wokół niesłusznych wierzeń. Nauka nie powinna wykraczać poza samą siebie, a filozofia jest meta-nauką. Dostarcza więcej pytań niż odpowiedzi i bardziej opiera się na negacji niż na konkretnych wnioskach.

Niestety większość dzisiejszych znanych naukowców i ludzi uważających się za racjonalistów (spójrz choćby na liczbę polubień twoich błędnych postów) wyznaje materializm ontologiczny, który jest wyciągnięciem błędnych wniosków z naukowych danych zdobytych metodą naukową. To swoista nadinterpretacja nauki i wyników badań, które odzwierciedlają tendencje i odkrywają przed nami nieznane dotąd mechanizmy składające się na rzeczywistość. Dlaczego uciekasz od odpowiedzi, próbując twierdzić, że naukowcy zwykle nie są materialistami ontologicznymi i neoateistami, a potem bronisz tych idei?

>Inaczej: Ten specyficzny rodzaj zjawisk, jakie ludzie najpierw zaobserwowali u siebie, nazwano świadomością, a później odkryto, że jest to własność mózgu, która jest, lub jej nie ma w zależności od stanu tej galarety. Podobnie u zwierząt.

Nie odkryto. Zaobserwowano jedynie korelację pewnych własności mózgu z pewnymi przejawami, które uważamy za przejaw świadomości na podstawie obserwacji samego siebie. Stąd wynika powstanie dwóch różnych od siebie definicji świadomości. "Jestem świadomy, jestem świadomością" znaczy co innego niż "jestem świadomy tego, że...". Dlatego powstało określenie "rozum" i "rozumieć", żeby odróżnić sam akt świadomości od zrozumienia, które mu towarzyszy (ale nie musi). Okazuje się, że jeśli rozumiem jak należy postępować, to moje decyzje są prawidłowe. Dlatego powstało pojęcie wolnej woli. Materialiści ontologiczni twierdzą, że wolnej woli nie ma, bo materia o wszystkim decyduje. Czemu nie powiedzą, że mechanizmy decydują? Mechanizmy brzmią lepiej. Nadal są elementem teorii i w takim sformułowaniu nie do końca wiadomo co znaczy słowo "mechanizm", ale nie ma powodu żeby wiązać stan zaobserwowanej materii z przyczyną zaistnienia zjawiska. To właśnie podstawowy błąd współczesnych naukowców, który zapewne stanie się dla przyszłych pokoleń symbolem dzisiejszych czasów, które nazwą "przeteoretyzowaną ciemnotą" lub coś w ten deseń.

>A z tego wynika, że jeśli 10 mld lat temu nie istniały żadne układy nerwowe, to świadomość też nie mogła istnieć, bo nie istniał układ który mógłby ją realizować.
>Czego tu nie rozumisz?

To ty nadal nie rozumiesz, że takie powiązanie świadomości z układami nerwowymi jest nadinterpretacją. Układ nerwowy nie może realizować świadomości. Może ją przetwarzać i zmieniać. Tylko to wiemy na pewno. Wiemy również, że świadomość polega na przetwarzaniu bodźców, a jeżeli układ nerwowy wytwarza świadomość, to sam świat musi mieć wbudowaną możliwość wytwarzania świadomości za pomocą układu nerwowego. Jak miałoby to działać, gdyby materia jako główny składnik i producent wszechświata faktycznie była w pełni nieświadoma i martwa? Przecież to absurd. To ewolucja świadomości doprowadziła do wykształcenia skomplikowanych układów nerwowych, które są zdolne przetwarzać więcej informacji i zestawiać je ze sobą. Dlatego istnieje wiele perspektyw. Jedna świadomość nie gwarantuje rozwoju. Świadomość dąży do koncentracji i logicznej spójności. Fizyczny świat z pkt widzenia dowolnej teorii należy potraktować jako symulację. Teoria to już symulacja, której dokonujemy. Jeżeli realny świat byłby inny, tworzenie teorii byłoby bez sensu. Jeśli czegoś nie da się ująć w teorii, to trzeba zbudować ją tak żeby pominąć to co nieujęte i pozostawić jako otwartą kwestię lub pozostawić któryś z czynników jako niesprecyzowany do końca. Jednak nie może dochodzić do paradoksów. Regres w nieskończoność jest nie do uniknięcia w materializmie, bo (1) materia musiała jakoś powstać i (2) definicja istnienia jest oparta na świadomej obserwacji i nie dotyczy żadnego "obiektywnego istnienia poza", tylko przede wszystkim na tym co jest rejestrowane przez świadomość. Własna świadomość jest pewna. Nie trzeba jej definiować ani udowadniać. Zakładamy, że inni ludzie też są świadomi. W takim razie zakładamy, że zwierzęta też. Cofamy się w drabinie ewolucji i okazuje się, że nie wiadomo czy owad jest świadomy. A jednokomórkowiec? Gdzie jest ta granica?

Najpierw jest zapłodnienie. Potem płód rozwija się do postaci niemowlęcia, a z niego rozwija się dorosły człowiek. Czy potrafisz znaleźć granicę między świadomością, a nieświadomością? Przecież płód na pewnym etapie miał już układ nerwowy, a wg twojej definicji był nieświadomy, bo opierasz się na tym, że nie pamiętasz swojego życia płodowego. Zmierzam do tego, że od momentu zapłodnienia do powstania dorosłego człowieka świadomość zwiększała swoją koncentrację, ale żeby w ogóle zaistnieć, musiała być wcześniej w szczątkowej formie. Wszystko co istnieje jest wnętrzem świadomości. Doświadczanie materii też. Materia bez istnienia świadomości nie spełniałaby definicji istnienia. Stwierdzamy istnienie kiedy obserwujemy coś bezpośrednio albo dochodzimy do nieuchronnego logicznie wniosku, który wynika z zebrania niepodważalnych danych. Istnienie rzeczywistości poza świadomością nie jest wnioskiem nieuchronnym logicznie ani tym bardziej nie obserwujemy takiej rzeczywistości. Zauważ, że wszystko sprowadza się do danych, a materializm prowadzi do sprzeczności i regresu w nieskończoność. Gdzie jest ten materialny świat? A gdzie jest to miejsce? Pytając "gdzie?" mówimy o stosunku odległości i współrzędnych, a nie o metafizycznym miejscu, które byłoby jednocześnie fizyczne. Skąd wzięła się materia? Cokolwiek odpowiemy to okaże się, że coś jest ponad nią. Kiedy powstała? Czy mogła istnieć zawsze? Nie, bo to znów regres w nieskończoność. Czyli materia musiała powstać z niematerii albo być z nią nieodłączna (wtedy pojęcie materii w ogóle znika, a świadomość można postrzegać jako pole). Przy świadomości unikamy tych paradoksów, ale mamy więcej niewiadomych. Wiele osób tego nie lubi, bo chcieliby myśleć, że już wiedzą. Zamierzasz iść ich ścieżką, czy wolisz odkrywać swoją własną?

>Czyli rozumiem, że wg Ciebie wszystko jest świadome. Aha... Teraz wyjaśnij czym jest świadomość. Bez krętactw.

Mniej lub bardziej świadome. Świadomość jest dla mnie efektem towarzyszącym ewolucji danych i odbywaniu się przyczyn i skutków. Żadna konfiguracja słów nie prowadzi do świadomości. Mój rozmówca musi wiedzieć o czym mówię, bo sam jest świadomością człowieka. Materializm wykluczałby świadomość. Ewolucja świadomości (materia jako składnik) to co innego.

>Czyli... czym jest świadomość? Bez krętactw. Prosta odpowiedź.
>Coś czuje, że poleci jakiś turboneoplatoński bełkot.

Czyli nie odniesiesz się do sprzeczności, które wytknąłem i znów opierasz się na przeczuciu.

>Żeby stwierdzić to tak, ale istnienie żeby istnieć już jej nie potrzebuje. Po co istnieniu świadomość do istnienia. Nie rozumiem.

To czym jest wg ciebie istnienie? Niewidzialnym i nieskończonym Bogiem? Żeby stwierdzić istnienie potrzebujesz świadomości. Logiczne, że nie można stwierdzić istnienia bez udziału świadomości, bo to o czym mówisz nie byłoby już istnieniem, tylko czymś niewyobrażalnym. Twoja definicja istnienia jest błędna, bo prowadzi do regresu w nieskończoność.

>A udowodnia to kosmologia chociażby - na etapie powstawania galaktyk świadomość nie istniała, bo nie istniał żaden układ zdolny do realizacji świadomości.

Kosmologia nie mówi niczego o świadomości. Znów tworzysz nadinterpretację. Jesteś człowiekiem wielkiej wiary.

>>>Materia nie mogła wykształcić materialnych systemów nerwowych
>>No nie mogła, tak jak piksele na ekranie nie mogą wykształcić programów i danych w komputerze. Gdyby mogła, to i tak musiałyby być martwe, tak jak cała materia. Gdzie by wtedy przepływały te informacje? Nigdzie, gdyby nie istniała żadna świadomość, która by je postrzegała.
>A tutaj nierozumienie biologii komórkowej. Życie to tylko nazwa właściwości posiadanych przez specyficzne układy martwej materii. Nic więcej. Polecam podręcznik do biologii.

Czyli nie odniesiesz się do kolejnego argumentu, który pogrąża twoją wizję świata. Wymyśliłeś sobie definicję życia i kojarzysz to z biologią, która opisuje życie, ale nie podaje jego definicji. Nie żyjesz w świecie definicji (jeśli nie masz autyzmu), tylko w realnym. Nie wszystko da się ładnie zdefiniować, bo praktycznie wszystkie fenomeny definiujemy w taki sposób żeby zrozumiała to inna osoba, która doświadcza podobnie.

>>Lepiej po prostu pomyśl, zamiast powielać schematy, których natłukłeś sobie do głowy zanim zdążyłeś je przemyśleć. Przecież twoja teoria jest nie do zweryfikowania
>Mówi gość który twierdzi, że świadomość istniała przed materią... Dalibóg ręce mi opadną zaraz.

Nie przed, tylko równocześnie, bo materia jest właściwością świadomości. Tobie brak argumentów, więc znów nie masz nic do powiedzenia.

>>Nie zarzucaj mi swojego błędu, tylko skoro bardzo łatwo, to wyznacz tą granicę.
>No wyznaczyłem.

Nie wyznaczyłeś.

>Daj przykład jakiegoś materialisty ontologicznego, naukowca, neoateisty i zaraz zweryfikujemy prawdziwość tych coraz bardziej wyglądających na urojone etykietek.

Np ty. Jakich urojonych?

>Nie no, tak na serio to zastanów się i przemyśl dobrze swoje poglądy. Wiem, że im człowiek starszy tym mniej mu się chce ale liczę na poprawę. Wiedza, rzetelna wiedza to jedyna skuteczna obrona w walce z ignorancją. I brak preferencji co do obrazu świata.

Czyli nie zrozumiałeś i negujesz jak większość osób w twoim wieku

Wystarczy, że zrobię Ci inhalację z izofluranu, blokującego synapsy w tworze siatkowatym i zobaczysz co zostanie z twojej świadomości.
Świadomość to bez wątpienia wytwór mózgu, do tego pracującego w odpowiednim trybie.

>Wystarczy, że zrobię Ci inhalację z izofluranu, blokującego synapsy w tworze siatkowatym i zobaczysz co zostanie z twojej świadomości.

No co się stanie? Zostanie zredukowana do minimalnej świadomości. Twoja odpowiedź świadczy, że nie przeczytałeś moich postów, które tak hurtowo oklikałeś dislike'ami. Wcześniej tłumaczyłem ten błąd Kulminowi. Wychodzisz z materialistycznych założeń, więc w wyniku otrzymujesz materialistyczną odpowiedź i właśnie dlatego twój przykład jest bezużyteczny. To poziom teologi katolickiej świadczący o bardzo niskiej świadomości filozoficznej.

>Świadomość to bez wątpienia wytwór mózgu, do tego pracującego w odpowiednim trybie.

Jesteś człowiekiem wielkiej wiary jak ojciec Pio. Mylisz tryby pracy świadomości i jej poziom z istnieniem świadomości w ogóle. Mylisz materię, będącą podstawowym doświadczalnym fenomenem, z prawdą ontologiczną (czyli jedyną jaka istnieje, filozoficzny podział na ontologię i epistemologię jest błędny). Twoja boska, magiczna materia musiałaby podlegać wyższym prawom. Martwa materia (oksymoron) nie doprowadziłaby do powstania żadnej świadomości. Jeśli uważasz inaczej, to wskaż kiedy powstaje świadomość z nieświadomości i dlaczego tak się dzieje. W którym momencie ewolucji pojawia się świadomość? Koty i psy są już świadome, a owady jeszcze nie? Ilu połączeń nerwowych trzeba? Na którym etapie płód zaczyna być świadomy? Co musisz wyciąć z mózgu żeby stracić świadomość i istnieć tylko na poziomie biologicznym jako biorobot? To świadomość w procesie ewolucji stworzyła układy nerwowe żeby móc lokalnie wzrastać. Blokada synaps tylko w niektórych rejonach mózgu nie doprowadziłaby do zniknięcia świadomości, tylko do jej zmniejszenia.

Prości ludzie patrzą na to co jest i wyciągają na tej podstawie wnioski (nadinterpretacje) na temat całości (materializm ontologiczny). Wnioski płytkie, nielogiczne, sprzeczne i wynikające z nieprzemyślenia. Mądrzejsi patrzą na to czego nie widać. Mogą uprawiać filozofię jeśli podchodzą z otwartym umysłem i nie ulegają wierze, faktycznie doszukując się ukrytych, ale niezaprzeczalnych i logicznych reguł i opierają się tylko na tym co wiemy na pewno. Filozofia jest meta-nauką, która dostarcza nauce pytania i wyklucza błędne odpowiedzi. Żadna nauka nie jest wolna od filozofii. Niewiele rzeczy w życiu jest od niej wolnych, więc warto rozwijać swoją świadomość filozoficzną.

>>Wystarczy, że zrobię Ci inhalację z izofluranu, blokującego synapsy w tworze siatkowatym i zobaczysz co zostanie z twojej świadomości.
>No co się stanie? Zostanie zredukowana do minimalnej świadomości.

Niestety, ale nie masz racji. Izufloran ma zastosowanie przy znieczuleniu ogólnym, gdzie całkowicie znosi się świadomość, a nie ogranicza. Leki ograniczające świadomość mają inne zastosowania.

>>Świadomość to bez wątpienia wytwór mózgu, do tego pracującego w odpowiednim trybie.
>Jesteś człowiekiem wielkiej wiary jak ojciec Pio. Mylisz tryby pracy świadomości i jej poziom z istnieniem świadomości w ogóle. Mylisz materię, będącą podstawowym doświadczalnym fenomenem, z prawdą ontologiczną (czyli jedyną jaka istnieje, filozoficzny podział na ontologię i epistemologię jest błędny).

To ty kolego tworzysz własną religię opartą, na założeniu, że oprócz materii istnieje coś jeszcze. Ja trzymam się ściśle wiedzy naukowej. Materia to wszystko co posiada niezerowy tensor energii-pędu. Nawet twoje myśli w mózgu są materialne, co jasno stwierdziła współczesna neurologia. Stymulując elektrycznie odpowiednie obszary w mózgu można wywoływać określone wrażenia i określne myśli.

>W którym momencie ewolucji pojawia się świadomość?
Świadomość czego? Istnienia świata, czy istnienia własnego ja? A może świadomość własnych myśli, bo to jeszcze co innego.

>Koty i psy są już świadome, a owady jeszcze nie? Ilu połączeń nerwowych trzeba? Na którym etapie płód zaczyna być świadomy? Co musisz wyciąć z mózgu żeby stracić świadomość i istnieć tylko na poziomie biologicznym jako biorobot?
Za świadomość odpowiada twór siatkowaty. Uszkodzenie tego obszaru mózgu wprowadza człowieka w stan wegetatywny. Wszystkie zwierzęta posiadające w mózgu twór siatkowaty są najprawdopodobniej samoświadome i są świadome istnienia świata.

>To świadomość w procesie ewolucji stworzyła układy nerwowe żeby móc lokalnie wzrastać.
Ewolucja to proces utrwalania zmian genetycznych poprzez dobór naturalny i inne mechanizmy. Co ma do tego świadomość? Religijne dywagacje w stylu NewAge, nie mające nic wspólnego z nauką mnie nie interesują.

>Niestety, ale nie masz racji. Izufloran ma zastosowanie przy znieczuleniu ogólnym, gdzie całkowicie znosi się świadomość, a nie ogranicza. Leki ograniczające świadomość mają inne zastosowania.

Mieszasz pojęcia. "Całkowicie znosi świadomość" tak naprawdę oznacza co innego. W potocznym rozumieniu mówimy tak o narkozie, która wcale nie znosi świadomości, tylko redukuje ją czasowo do minimum lub przenosi na poziom, którego potem nie pamiętamy po przebudzeniu. "Leki ograniczające świadomość" to substancje zmniejszające aktywność mózgu. Nadal poruszasz się w obrębie materialistycznej interpretacji, a żebyś zrozumiał o czym piszę, musiałbyś zanegować to wierzenie.

>To ty kolego tworzysz własną religię opartą, na założeniu, że oprócz materii istnieje coś jeszcze.

Odwrotnie. To ty przypisujesz materii magiczne, boskie właściwości i popadasz w sprzeczności, a i tak są reguły rządzące materią jak np prawa fizyki, więc sam sobie teraz też zaprzeczyłeś. Istnieje po prostu świadomość. Nie postuluję istnienia niczego ponad nią, tylko udowodniłem błędność materializmu ontologicznego.

>Ja trzymam się ściśle wiedzy naukowej.

Nie. Wyznajesz wiarę opartą na próbie przeniesienia wniosków przyziemnej nauki do filozofii bez zrozumienia roli filozofii.

>>W którym momencie ewolucji pojawia się świadomość?
>Świadomość czego? Istnienia świata, czy istnienia własnego ja? A może świadomość własnych myśli, bo to jeszcze co innego.

Pytam o świadomość, a nie o rozumienie. Są 2 znaczenia słowa świadomość. Głównym jest fenomen doświadczania, a pochodną coś co ściślej nazywa się rozumieniem.

>Za świadomość odpowiada twór siatkowaty. Uszkodzenie tego obszaru mózgu wprowadza człowieka w stan wegetatywny. Wszystkie zwierzęta posiadające w mózgu twór siatkowaty są najprawdopodobniej samoświadome i są świadome istnienia świata.

Odnosisz się do błędnego rozumienia świadomości i odpowiadając z góry zakładasz poprawność materializmu ontologicznego.

>>To świadomość w procesie ewolucji stworzyła układy nerwowe żeby móc lokalnie wzrastać.
>Ewolucja to proces utrwalania zmian genetycznych poprzez dobór naturalny i inne mechanizmy. Co ma do tego świadomość?

Ewolucja może zachodzić tylko w świadomości. Przecież nie w utrwalonej, zdefiniowanej materii. Włącz myślenie, zamiast wymyślać nietrafne porównania racjonalizmu do religii. To ty wyznajesz religię neoateistyczną. Ja jestem ateistą.

Szczerze, to ja Cię kompletnie nie rozumiem. Z tego co czytam to tylko zaciemniasz sprawę i nie widzisz, że Twoje tezy są obarczone dokładnie takimi samymi problemami, którymi oskarzasz materializm.

Może przedstaw kogoś, jakiegoś filozofa, naukowca, który stoi na takim samym stanowisku co Ty, żebym mógł się zapoznać z tym poglądem z innej perspektywy niż Twoja.

>Szczerze, to ja Cię kompletnie nie rozumiem. Z tego co czytam to tylko zaciemniasz sprawę i nie widzisz, że Twoje tezy są obarczone dokładnie takimi samymi problemami, którymi oskarzasz materializm.
>Może przedstaw kogoś, jakiegoś filozofa, naukowca, który stoi na takim samym stanowisku co Ty, żebym mógł się zapoznać z tym poglądem z innej perspektywy niż Twoja.

Daj spokój. Z człowiekiem obłąkanym nie podyskutujesz. On nie opiera swojego światopoglądu na dowodach, tylko na tezie, którą sobie ubzdurał. Identycznie jak z ludźmi zindoktrynowanymi religijnie.

>Daj spokój. Z człowiekiem obłąkanym nie podyskutujesz.

Nie potrafiłeś sprostać dyskusji na argumenty, więc obrażasz stosując ad personam.

>On nie opiera swojego światopoglądu na dowodach, tylko na tezie, którą sobie ubzdurał. Identycznie jak z ludźmi zindoktrynowanymi religijnie.

Miałeś szansę to uzasadnić, ale w bezpośredniej wymianie zdań wymiękłeś. Skoro nie potrafiłeś zrozumieć błędu, to pozostaje ci plucie jadem bez uzasadnienia i gaslighting, ale nie zrobisz ze mnie obłąkanego, bo to nie ja wyznaję religię materializmu ontologicznego. Ty w to wierzysz, więc nie masz żadnej wiarygodności próbując wmówić mi indoktrynację. Umiesz chociaż opisać w co twoim zdaniem wierzę?

>Szczerze, to ja Cię kompletnie nie rozumiem.

Wytłumaczyłem ci bardzo prosto i dosadnie. Liczyłem, że zrozumiesz. Rozczarowałeś mnie, ale nie będę rozpaczał z tego powodu.

>Z tego co czytam to tylko zaciemniasz sprawę i nie widzisz, że Twoje tezy są obarczone dokładnie takimi samymi problemami, którymi oskarzasz materializm.

Jeśli są, to dlaczego o tym piszesz, a nie wykazałeś tego dyskutując ze mną? Miałeś okazję i jej nie wykorzystałeś, a teraz rzucasz kolejne słowa na wiatr. Nie oskarżam materializmu, tylko wykazałem konkretne sprzeczności, które wykluczają ten pogląd z poważnej filozoficznej dyskusji. To nawet nie pogląd, tylko zwykła wiara jak w bozię.

>Może przedstaw kogoś, jakiegoś filozofa, naukowca, który stoi na takim samym stanowisku co Ty, żebym mógł się zapoznać z tym poglądem z innej perspektywy niż Twoja.

Tu nie ma żadnego poglądu, z którym mógłbyś się zapoznawać. Rozumiesz lub nie. Filozofowie zwykle nie zajmowali się zagadnieniem materii. Dawniej większość ludzi wierzyła w duchową naturę świata, a jeżeli ktoś wierzył w świat, którym rządzą martwe mechanizmy, to nie utożsamiano tego z tworem "materii", która jest nie wiadomo czym. W starożytnej Grecji był już fatalizm i determinizm, ale nikogo nie interesował budulec obserwowalnej rzeczywistości. Dopiero teraz ludzkość stała się tak płytka, że zaczęto wyznawać materializm ontologiczny. Oto przepis:

Najpierw widzialną rzeczywistość nazywasz materią. Kolejny krok to utożsamienie "widzialnej materii" z mechanizmami obecnymi w rzeczywistości. Np woda leje się z kranu. Obserwujesz to i zamiast dostrzec mechanizmy, skupiasz się na obrazie, który masz przed oczami i myślisz, że to materia tak działa. Nie dopuszczasz możliwości, że może być inaczej, więc każdą obserwację postrzegasz jako właściwość materii, bo przecież materia jest tym co widzisz. W ten sposób materia staje się twoim bogiem i odpowiedzią na wszystkie pytania. Widzisz powiązania badań nad układem nerwowym i świadomością i dochodzisz do wniosku, że UN tworzy świadomość. Na jakiej podstawie? Czemu "tworzy", a nie "przetwarza"? Jakim cudem całkowicie martwa materia miałaby wytwarzać świadomość? Gdzie w takim razie zachodzi ewolucja i po co? Gdzie jest ta materia? Co kieruje zachowaniem materii? Gdzie znajduje się "przestrzeń mentalna" tworzona przez świadomość? Czy też ma swój materialny stan?

Odejdźmy od materii i wróćmy do rzeczywistości. Czym jest przestrzeń i jak odróżnić przestrzeń materialną od mentalnej? Jak odróżnić namacalną ścianę w realu od namacalnej ściany we śnie? Zobacz na tych histeryków, którzy próbują mi odpowiedzieć. Nie potrafią bez ad personam i próbują doszukać się u mnie choroby psychicznej, nieświadomie stosując gaslighting: www.focus.(*)ighting-to-pojecie-lepiej-znac

Zrobię ci test na materialistę. Odpowiedz na kilka pytań.

1/. Śni ci się coś bardzo realistycznego. Jak odróżnić czy to sen, czy prawda?
2/. Skąd wiesz, że coś jest prawdą?
3/. Powstaje możliwość przeniesienia się do wirtualnej rzeczywistości zrobionej na wzór naszej. Wszystko odzwierciedlone 1:1. Dostajesz się tam. Skąd wiesz, że to nie prawdziwa rzeczywistość?
4/. Gdzie znajduje się materialny świat? Pamiętaj, że parametr "gdzie" dotyczy przestrzeni, a świadomości nie musi, więc nie można do niej odnieść tego argumentu (co przeczy twojej tezie, że wszystko co piszę o materializmie można odnieść do świadomości). To błąd regresu w nieskończoność
5/. Na jakiej podstawie wykluczasz możliwość istnienia wyższych wymiarów, dla których materia jest tylko elementem o niższym znaczeniu (jak piksel na ekranie)?
6/. Na jakiej podstawie zakładasz możliwość istnienia materii nieobserwowanej przez żadną świadomość?
7/. Na jakiej podstawie nadajesz ważność temu co możesz dotknąć? Dla mnie to jasne, że świat nie jest taki jakim go widzimy, bo nasza interpretacja jest niedoskonała. Psy nie mają percepcji czasu, a my możemy nie mieć percepcji czegoś innego. Teoria powinna opierać się na poznawanych przez nas elementach rzeczywistości. Materia może być w tej sytuacji najwyżej jej elementem, a nie podstawą, na której wszystko się opiera. Co ty na to?
8/. Jak coś materialnego i jednocześnie podlegającego zmianom (czy coś zmieniającego materię nie jest ponad materią?!) mogłoby istnieć nieskończoną ilość czasu?
9/. Jak połączyć ewolucję z materializmem?

Odpowiedz i jeśli chcesz zrozumieć moje treści, to możesz zadawać dowolne pytania.

>>Może przedstaw kogoś, jakiegoś filozofa, naukowca, który stoi na takim samym stanowisku co Ty, żebym mógł się zapoznać z tym poglądem z innej perspektywy niż Twoja.
>Tu nie ma żadnego poglądu, z którym mógłbyś się zapoznawać. Rozumiesz lub nie. Filozofowie zwykle nie zajmowali się zagadnieniem materii.

No to daj mi namiary na kogoś kto jeszcze krytykuje w ten sposób tzw neoateistów, bo chciałbym poznać tę krytykę od bardziej kompetentnej w tłumaczeniu osoby. O ile ktoś na tej planecie poza Tobą ich w ten sposób krytykuje.

>Najpierw widzialną rzeczywistość nazywasz materią. Kolejny krok to utożsamienie "widzialnej materii" z mechanizmami obecnymi w rzeczywistości. Np woda leje się z kranu.

Poprawne wnioskowanie. Widzi się materię i towarzyszące jej zjawiska, oddziaływania i właściwości, więc poprawnie przypisuje się jej bycie źródłem tych rzeczy, zwłaszcza, gdy obserwuje się, że brak jakiejś materii wiąże się z brakiem konkretnych zjawisk, czy oddziaływań.

>Obserwujesz to i zamiast dostrzec mechanizmy, skupiasz się na obrazie, który masz przed oczami i myślisz, że to materia tak działa. Nie dopuszczasz możliwości, że może być inaczej, więc każdą obserwację postrzegasz jako właściwość materii, bo przecież materia jest tym co widzisz. W ten sposób materia staje się twoim bogiem i odpowiedzią na wszystkie pytania.

Nie, materia staje się materią, a nie bogiem. I nie jest odpowiedzią na żadne pytanie, chyba, że na to co mnie właśnie walnęło w głowę.

>Widzisz powiązania badań nad układem nerwowym i świadomością i dochodzisz do wniosku, że UN tworzy świadomość. Na jakiej podstawie? Czemu "tworzy", a nie "przetwarza"?

Bo nie mam żadnych powodów twierdzić, że "przetwarza", rozumiesz? Żadnych! Z Żadnych badań i eksperymentów nie wynika, że mózg przetwarza świadomość, natomiast z wielu wynika, że tworzy. Obserwuje się od dekad, że uszkodzenie konkretnych obszarów mózgu sprawia, że wszelkie obserwowalne zjawiska które przypisuje się istnieniu świadomości przestają występować*.

*Świadomość nie jest obserwowalna bezpośrednio oczywiście, tylko wnioskujemy o jej istnieniu na podstawie obserwacji zachowania jakiejś istoty. Dlatego nie jesteśmy skłonni przypisywać świadomości kaktusowi, czy cegle bo ich "zachowanie" nie przypomina nawet z grubsza zachowania istot którym zwykło przypisywać się świadomość.

>Jakim cudem całkowicie martwa materia miałaby wytwarzać świadomość?

A jakim cudem martwe procesory wytwarzają systemy operacyjny? Odpowiednia struktura zbudowana z odpowiednich materiałów, wykorzystująca odpowiednie zjawiska fizyczne i chemiczne no i masz.
Gdzie się znajduje system operacyjny? Może wszystko jest systemem operacyjnym, a procesory go tylko przetwarzają?

>Gdzie w takim razie zachodzi ewolucja i po co? Gdzie jest ta materia? Co kieruje zachowaniem materii?

Energia, grawitacja? Podstawowe oddziaływania wynikające z ładunków elektrycznych kwarków? Nie jestem fizykiem molekularnym. Zachowaniem np komórki dyrygują reakcje biochemiczne zachodzące w jej wnętrzu.

>1/. Śni ci się coś bardzo realistycznego. Jak odróżnić czy to sen, czy prawda?

Uszczypnąć się.

>2/. Skąd wiesz, że coś jest prawdą?

Nie wiem co to "prawda"

>3/. Powstaje możliwość przeniesienia się do wirtualnej rzeczywistości zrobionej na wzór naszej. Wszystko odzwierciedlone 1:1. Dostajesz się tam. Skąd wiesz, że to nie prawdziwa rzeczywistość?

Nie wiem. Tu nie chodzi z resztą o żadną "prawdziwą rzeczywistość". Tak czy inaczej musi istnieć niezależnie od nas źródło naszych wrażeń. Nie mamy powodów by sądzić, że znajdujemy się w jakimś VR, więc przyjmujemy, że źródłem naszych wrażeń jest zewnętrzna materia, która albo dotyka naszego ciała, albo odbija się od niej światło, które trafia nam do oka, albo generuje lokalne zaburzenia ośrodka sprężystego które wpadają nam do ucha, albo wydziela substancje chemiczne które trafiają do nosa. No albo jakiś komputer impulsami stymuluje nasze mózgi w pojemnikach. Bez znaczenia, bo ostatecznie musi istnieć niezależnie od nas jakieś źródło bodźców zmysłowych, które musiało w dodatku istnieć przed pojawieniem się nas.

>4/. Gdzie znajduje się materialny świat? Pamiętaj, że parametr "gdzie" dotyczy przestrzeni, a świadomości nie musi, więc nie można do niej odnieść tego argumentu (co przeczy twojej tezie, że wszystko co piszę o materializmie można odnieść do świadomości). To błąd regresu w nieskończoność

Nie bardzo rozumiem to pytanie.

>5/. Na jakiej podstawie wykluczasz możliwość istnienia wyższych wymiarów, dla których materia jest tylko elementem o niższym znaczeniu (jak piksel na ekranie)?

Nie wykluczam. Nie mam tylko powodów by twierdzić, że takie są.

>6/. Na jakiej podstawie zakładasz możliwość istnienia materii nieobserwowanej przez żadną świadomość?

No materia budująca moje buty jest nieobserwowana przez żadną świadomość i o dziwo istnieje. Co ciekawe, materia budująca moje buty istniała na długo przed pojawieniem się naszej planety, słońca i galaktyk. Skąd wnioskuje, że istnieje? Doświadczam jej codziennie, a więc uznaje, że jest źródłem wrażeń które towarzyszą ubieraniu jej na stopy, czy oglądaniu, a więc musi istnieć niezależnie od mojej świadomości.

>7/. Na jakiej podstawie nadajesz ważność temu co możesz dotknąć? Dla mnie to jasne, że świat nie jest taki jakim go widzimy, bo nasza interpretacja jest niedoskonała.
>Psy nie mają percepcji czasu, a my możemy nie mieć percepcji czegoś innego.

Rudzik Europejski widzi pole magnetyczne, a np Rawka Błazen widzi w kilkukrotnie szerszym spektrum fal elektromagnetycznych niż my. No i co? Ale my mamy detektory pola magnetycznego i fal elektromagnetycznych. Fale i pole istnieją niezależnie i są żródłem bodzców, do których interpretowania nasza percepcja nie jest po prostu wyspecjalizowana.

>Teoria powinna opierać się na poznawanych przez nas elementach rzeczywistości. Materia może być w tej sytuacji najwyżej jej elementem, a nie podstawą, na której wszystko się opiera. Co ty na to?

>Poprawne wnioskowanie. Widzi się materię

To wyznanie wiary.

>oddziaływania i właściwości

To właściwości świadomego doznania. Nie ma żadnej materii. To tylko metafora.

>więc poprawnie przypisuje się jej bycie źródłem tych rzeczy

Mniej więcej tak poprawnie jak przypisanie stanowi pijaństwa bycia źródłem produkcji wódki.

Materia nie istnieje. Wszystko czego doświadczamy można wytłumaczyć prościej (brzytwa Ockhama się kłania) niż poprzez wymyślanie wyimaginowanych konstruktów, które brzmią jak "bóg jest wszędzie". Oddziaływania i fenomeny, których doświadczamy i poddajemy obserwacji, nie wymagają do niczego pojęcia materii, która w dodatku nie może istnieć ze względu na:
- regres w nieskończoność
- materia byłaby czymś takim jak bóg (autonomicznym bytem, jedynym istniejącym, mającym wpływ na wszystko)
- nikt nigdy nie zaobserwował, nie zaobserwuje, nie może doświadczyć ani wywieść z żadnej obserwacji ani logiki, że cokolwiek mogłoby istnieć bez udziału świadomości lub poza jej udziałem
- materia mogąca istnieć bez możliwości obserwacji nie mogłaby mieć desygnatu i jest zaprzeczeniem tego skąd wywodzi się pojęcie materii (z obserwacji)
- materia nie mogłaby wytworzyć świadomości gdyby rzeczywiście była całkowicie martwa
- materią i tak kierują rozmaite prawa, więc nie może być jedynym co istnieje

I znów wyznałeś wiarę - neoateizm i materializm ontologiczny i nie przeszkadza ci to twierdzić, że wymyśliłem sobie te pojęcia i polemizuję z chochołem

>>Widzisz powiązania badań nad układem nerwowym i świadomością i dochodzisz do wniosku, że UN tworzy świadomość. Na jakiej podstawie? Czemu "tworzy", a nie "przetwarza"?
>Bo nie mam żadnych powodów twierdzić, że "przetwarza", rozumiesz? Żadnych! Z Żadnych badań i eksperymentów nie wynika, że mózg przetwarza świadomość, natomiast z wielu wynika, że tworzy.

Hahahahaha Nieźle odleciałeś. Nie wynika i nie mogłoby wynikać, że tworzy. Wiadomo, że przetwarza. To mniej skrajne stwierdzenie. Widzimy konkretne powiązania funkcji mózgu ze sposobem myślenia i rozwiązywania problemów etc czyli wiemy, że przetwarza. Nie możemy wiedzieć czy tworzy, bo nawet gdyby tak było, takie stwierdzenie jest poza możliwością dowiedzenia go, czyli jest niepraktyczne z punktu widzenia nauki. Ponadto taka odpowiedź omija pytania o samą świadomość, której natura jest niematerialna. Powiązanie z obserwowanym fizycznym mózgiem nie może być objęte metodą naukową, która pod tym względem jest ograniczona. Mylisz filozofię z podrzędnymi naukami badającymi zależności w przestrzeni (przestrzeń istnieje na pewno bo jej doświadczamy, ale nie wiemy czy istnieje fizycznie i co miałoby to oznaczać, czy tylko doświadczamy interpretacji naszych umysłów i doświadczenie posiadania fizycznego mózgu jest tylko wizualizacją informacji).

>Świadomość nie jest obserwowalna bezpośrednio oczywiście, tylko wnioskujemy o jej istnieniu na podstawie obserwacji zachowania jakiejś istoty. Dlatego nie jesteśmy skłonni przypisywać świadomości kaktusowi, czy cegle bo ich "zachowanie" nie przypomina nawet z grubsza zachowania istot którym zwykło przypisywać się świadomość.

Tutaj znowu mylisz świadomość z funkcjami kognitywnymi.

>>Jakim cudem całkowicie martwa materia miałaby wytwarzać świadomość?
>A jakim cudem martwe procesory wytwarzają systemy operacyjny?

Od kiedy procesory wytwarzają system operacyjny? Ktoś najpierw musiał go napisać, a krzaczki na ekranie mają sens tylko dla obserwatora świadomego ich znaczenia. Martwa materia nie mogłaby wytworzyć żadnej świadomości i nie podlegałaby prawom ewolucji. Nie mogłaby pojawić się znikąd, ani istnieć zawsze. To zamyka dyskusję. Nie masz nic do powiedzenia w tym temacie. Możesz czegoś się nauczyć, albo unieść się pychą i karmić dalej swoje niezrozumienie. Drugie rozwiązanie gwarantuje nerwicę i nie wiadomo co jeszcze. Masz wybór.

>Odpowiednia struktura zbudowana z odpowiednich materiałów, wykorzystująca odpowiednie zjawiska fizyczne i chemiczne no i masz.

I co wykorzystało zjawiska fizyczne i chemiczne, które są materią? Materia? Haha, dobre

>>1/. Śni ci się coś bardzo realistycznego. Jak odróżnić czy to sen, czy prawda?
>Uszczypnąć się.

Czyli jeżeli uszczypniesz się we śnie i przyśni ci się, że to nie sen, to będziesz myślał, że to jawa?

>>2/. Skąd wiesz, że coś jest prawdą?
>Nie wiem co to "prawda"

Trzeba było tak od razu. Nie traciłbym czasu na tłumaczenie czegokolwiek człowiekowi tak głęboko fanatycznego w swoim fideizmie.

>Tak czy inaczej musi istnieć niezależnie od nas źródło naszych wrażeń.

Bozia? Brzytwa Ockhama wyklucza taką możliwość. Żyjąc w świecie teorii i fantazji możesz jednak odnosić takie wrażenie.

>Nie mamy powodów by sądzić, że znajdujemy się w jakimś VR, więc przyjmujemy, że źródłem naszych wrażeń jest zewnętrzna materia, która albo dotyka naszego ciała, albo odbija się od niej światło, które trafia nam do oka, albo generuje lokalne zaburzenia ośrodka sprężystego które wpadają nam do ucha, albo wydziela substancje chemiczne które trafiają do nosa.

LOL. Polecam zastanowienie się nad tymi substancjami, które ładujesz w kinol. Może to przez to nie zauważasz sprzeczności w swoich postach?

>>4/. Gdzie znajduje się materialny świat? Pamiętaj, że parametr "gdzie" dotyczy przestrzeni, a świadomości nie musi, więc nie można do niej odnieść tego argumentu (co przeczy twojej tezie, że wszystko co piszę o materializmie można odnieść do świadomości). To błąd regresu w nieskończoność
>Nie bardzo rozumiem to pytanie.

Próbuj zrozumieć aż do skutku i dopiero wtedy odnieś się do całej wypowiedzi. Próbujesz odpowiadać, a nie wiesz na co.

>>5/. Na jakiej podstawie wykluczasz możliwość istnienia wyższych wymiarów, dla których materia jest tylko elementem o niższym znaczeniu (jak piksel na ekranie)?
>Nie wykluczam. Nie mam tylko powodów by twierdzić, że takie są.

Czyli nie masz powodów by wypowiadać się na tematy, o których nie masz pojęcia. Przyjąłeś sobie istnienie materii jako bożka i odrzucasz logiczne odpowiedzi, które przeczą twojej fanatycznej wierze.

>>6/. Na jakiej podstawie zakładasz możliwość istnienia materii nieobserwowanej przez żadną świadomość?
>No materia budująca moje buty jest nieobserwowana przez żadną świadomość i o dziwo istnieje.

Nikt nie obserwował twoich butów? Kolejny raz sobie zaprzeczasz. Jeśli materia to dla ciebie coś więcej niż te buty, które widać i których można dotknąć, to skąd wiesz, że istnieje?

Dziwnym trafem możesz mówić tylko o materii, którą obserwujesz i która nie jest materią tylko innymi zjawiskami np przestrzenią, kolorem, strukturą dotyku itd.

>No i gdzie tu regres w nieskończoność? Oba scenariusze wykluczają regres.

Co wyklucza regres? Wykazałem ci gdzie on jest. Powinieneś sam zauważyć, ale spoko... w szkole nie uczą samodzielnego myślenia, więc nie wymagam tego od ciebie. Jeszcze przyjdzie na to czas. Albo nie przyjdzie

>>Problem w tym, że aby stwierdzić istnienie czegokolwiek, potrzebujemy świadomości, a postrzeganie materii to tylko iluzja zmysłów.
>Ale istnienie nie potrzebuje świadomości do istnienia... Na to już pewnie wpadli przed Grekami.

Udowodnij. Przecież żeby stwierdzić, że coś istnieje, potrzebujesz świadomości. Jak możesz wymyślać takie banialuki? Zastanów się nad sobą, bo wysysasz odpowiedzi z palca i nawet sam nie rozumiesz tego co piszesz. Polecam więcej myślenia, a mniej odruchowych reakcji.

>>Ewolucja świadomości wykształciła systemy nerwowe (coraz bardziej skomplikowane, czego materia nie mogłaby wykształcić, bo to nielogiczne).
>WTF.
>Materia nie mogła wykształcić materialnych systemów nerwowych

No nie mogła, tak jak piksele na ekranie nie mogą wykształcić programów i danych w komputerze. Gdyby mogła, to i tak musiałyby być martwe, tak jak cała materia. Gdzie by wtedy przepływały te informacje? Nigdzie, gdyby nie istniała żadna świadomość, która by je postrzegała.

>za to świadomość będąca własnością systemów nerwowych wykształciła systemy nerwowe. Ja dziękuję. Zalecam roczny odwyk.

Skąd wytrzasnąłeś dogmat, że świadomość jest własnością systemów nerwowych? Sam sobie dopowiadasz, zamiast się chwilę zastanowić i w końcu przestać sobie przeczyć. Idź na ten odwyk, ale wątpię byś po roku zrozumiał. Lepiej po prostu pomyśl, zamiast powielać schematy, których natłukłeś sobie do głowy zanim zdążyłeś je przemyśleć. Przecież twoja teoria jest nie do zweryfikowania, bo mylisz korelację z właściwością i przyczynowością. Polecam więcej naukowego podejścia, a mniej założeń przyjętych z góry. I czytaj posty, na które odpowiadasz, bo już to tłumaczyłem i widzę to bezpośrednio pod spodem.

>>Martwa materia nie mogła magicznie stworzyć życia z niczego. Wszystko jest mniej lub bardziej świadome, a człowiek jest po prostu bardziej skumulowaną świadomością. Skąd wytrzasnąłeś granicę między świadomością, a nieświadomością?
>Bardzo łatwo. Ty po prostu nie rozumiesz słowa "świadomość" i przypisujesz mu urojone znaczenie. Za to w znaczeniu encyklopedycznym i naukowym, czyli poważnym, świadomość to stan psychiczny, czyli stan systemu nerwowego, a więc bardzo łatwo postawić granice.

Nie zarzucaj mi swojego błędu, tylko skoro bardzo łatwo, to wyznacz tą granicę. Raz, dwa. Oczywiście tego nie zrobisz, bo musiałeś zaglądać do słownika żeby sprawdzić czym jest świadomość i nawet nie rozumiesz do czego odnosi się ta definicja. Lepiej się uszczypnij i ten bodziec, który wtedy powstanie będzie właśnie w twojej świadomości. Jeśli zrozumiesz, to nie będziesz musiał definiować, bo definicje tworzy się po to żeby coś komuś wytłumaczyć, a w tym momencie mówimy o podstawowej właściwości życia. Chodzi o ten fenomen, że odbierasz bodźce i cokolwiek odczuwasz. Definicja jest wtórna wobec tego zjawiska i nie powinieneś się nawet przyznawać, że sprawdzałeś to w słowniku. Jest jeszcze drugie znaczenie świadomości - być świadomym czegoś czyli rozumieć coś. No to nie o tym rozmawiamy, ale to wynika z kontekstu. Na wszelki wypadek tłumaczę, bo widzę, że masz problem z podstawowymi pojęciami.

Nie postawisz tej granicy, więc możesz od razu przejść do następnego punktu, ale w końcu zrób to z większą dozą pokory.

>>Nie. Materialiści mylą to czego doświadczają zmysłami z jakąś rzeczywistością istniejącą na zewnątrz.
>Stworzyłeś sobie chochoła i dzielnie z nim walczysz. Jacyś bliżej niezidentyfikowani materialiści ontologiczni coś twierdzą. Daj przykład wypowiedzi jakiegoś.

Zdecyduj się czy jesteś materialistą ontologicznym, czy są oni wg ciebie bliżej niezidentyfikowani, bo najpierw bronisz tego poglądu, a teraz... bez komentarza. Najpierw dowiedz się czym jest materializm ontologiczny. Jak możesz dyskutować nie sprawdzając tego wcześniej i jeszcze zarzucać mi, że tworzę chochoła? Plączesz się w zeznaniach, co nie przemawia na twoją korzyść.

>>>Bo nie mają żadnych przesłanek na wyprowadzanie twierdzeń o wyimaginowanych bóstwach, nadnaturalnych płaszczyznach, czy świadomościach istniejących wcześniej od materii, czy innych niematerialnych bzdetach, które nie dostarczają na swoje istnienie nawet bita informacji.
>>No tak, to by byli bogowie cudzy przed materią, a materialista wierzy tylko w jednego boga - wszechmogącą magiczną materię, którą kieruje sama materia, a nie żadna ewolucja
>Materią kierują prawa fizyki, oddziaływania, energia itp. Ewolucja to wypadkowa tego wszystkiego, a nie jakaś autonomiczna siła. Ech ech. Ja tu dostrzegam problem niezrozumienia współczesnej nauki.

Właśnie nie dostrzegasz tego problemu i dlatego nie robisz nic w kierunku zrozumienia. Oddziaływania, energia itp - piękna ucieczka od odpowiedzi. Najpierw postaraj się zrozumieć na co odpowiadasz, a dopiero potem ewentualnie napisz odpowiedź (ale najpierw dobrze się zastanów). Ewolucja to wypadkowa? Kolejny dogmat z powietrza. A prawa fizyki to skąd się wzięły i jak mogą sterować materią, skoro materia istniała wcześniej niż przestrzeń postrzegana przez świadomość, w której obserwujesz działanie tych praw? Dawno nie widziałem żeby ktoś zagmatwał się tak jak ty teraz, więc mam nadzieję, że starczy ci pokory przynajmniej na tyle żeby to przyznać i nie brnąć więcej w podobne absurdy. Nie wiem czy odpowiem na kolejną twoją wypowiedź składającą się z samych błędów wynikających z ignorancji i wierzenia w dogmaty przyjęte znikąd. Liczę, że się poprawisz. Nie odbieraj mojej wypowiedzi jak ataku. Masz 22 lata, jesteś młody, więc możesz się mylić. Ja w twoim wieku nie byłem lepszy

>Argumenty przeciwko STW są mocne

HAHAHA!

> [..]
>Niech ktoś odniesie się do tego.

Fajnie brzmiąca teza. A uzasadnienie? Bez niego równie dobrze możesz twierdzić że bogowie istnieją i żądać odniesienia się do tego 'faktu'.

>Dla mnie absurdem jest już założenie, że żyjemy w świecie fizycznym, który jest ostateczną wersją rzeczywistości, a świadomość powstała później niż martwa materia i wyłoniła się z niej.

I oczywiście potrafisz tego dowieść. Bezdyskusyjnie.

>>Argumenty przeciwko STW są mocne
>HAHAHA!



>> [..]
>>Niech ktoś odniesie się do tego.
>Fajnie brzmiąca teza. A uzasadnienie? Bez niego równie dobrze możesz twierdzić że bogowie istnieją i żądać odniesienia się do tego 'faktu'.

Ale ja nie wyznaję STW, więc nie trafiłeś z porównaniem. Ta nieskończoność jest naprawdę śmieszna. No wypisz, wymaluj, bozia

>>Dla mnie absurdem jest już założenie, że żyjemy w świecie fizycznym, który jest ostateczną wersją rzeczywistości, a świadomość powstała później niż martwa materia i wyłoniła się z niej.
>I oczywiście potrafisz tego dowieść. Bezdyskusyjnie.

I dowiodłem, choć nie było takiej potrzeby. Wystarczy, że materialiści nie są w stanie wyjść poza swoją wiarę i popadają w sprzeczności. Nie powielaj tego co matrix włożył ci do głowy. Zacznij myśleć samodzielnie.

>Ta nieskończoność jest naprawdę śmieszna. No wypisz, wymaluj, bozia
Nie bozia, tylko matematyka. Koncepcja prostej to też pewnie bozia.

>>>Dla mnie absurdem jest już założenie, że żyjemy w świecie fizycznym, który jest ostateczną wersją rzeczywistości, a świadomość powstała później niż martwa materia i wyłoniła się z niej.
>>I oczywiście potrafisz tego dowieść. Bezdyskusyjnie.
>I dowiodłem, choć nie było takiej potrzeby.
No, to pozazdrościć genialności. Kwadraturę koła pewnie też od ręki dasz radę..

> Zacznij myśleć samodzielnie.
I wzajemnie

>>Ta nieskończoność jest naprawdę śmieszna. No wypisz, wymaluj, bozia
>Nie bozia, tylko matematyka. Koncepcja prostej to też pewnie bozia.

1. Nie matematyka, tylko wyimaginowana wartość, która nie może istnieć w rzeczywistości.
2. Zdecyduj się czy mówisz o fizyce czy matematyce.
3. Porównujesz koncepcję prostej, która ma odzwierciedlenie w rzeczywistości i nieskończoność, która jest tylko wymysłem i to w dodatku takim, którego nawet nie można sobie wyobrazić. Ponadto porównujesz liczbę do kształtu. Skoro jesteś taki mądry to wskaż nieskończenie długą prostą Nieskończoność to działanie matematyczne, które nigdy się nie kończy. Przestrzeń musi być wirtualna (wtedy sam akt obserwacji tworzy nową przestrzeń) lub w wersji materialistycznej (błędnej z innych powodów) skończona. Wirtualna przestrzeń jest faktycznie skończona, ale może powstawać w nieskończoność. O nieskończoności możemy oczywiście mówić tylko w odniesieniu do wartości potencjalnych, a one są wyobrażeniowe. Materia z samego założenia musi być skończona. Istnieje określona ilość materii, która magicznie powstała znikąd Skoro już wiesz (mam nadzieję), że materializm ontologiczny jest logicznie sprzeczny, to pozostajemy przy wirtualnej przestrzeni, która jest właściwością świadomości. Prawa fizyki są właściwością świadomości. Materia również należy do świata świadomości. Jeśli twierdzisz, że coś jest realnie nieskończone, to wiadomo, że popełniasz błąd logiczny wynikający z niezrozumienia czym jest nieskończoność, a czym cokolwiek co istnieje realnie.

>>>>Dla mnie absurdem jest już założenie, że żyjemy w świecie fizycznym, który jest ostateczną wersją rzeczywistości, a świadomość powstała później niż martwa materia i wyłoniła się z niej.
>>>I oczywiście potrafisz tego dowieść. Bezdyskusyjnie.
>>I dowiodłem, choć nie było takiej potrzeby.
>No, to pozazdrościć genialności. Kwadraturę koła pewnie też od ręki dasz radę..

Ale kto mówił o genialności? To podstawy współczesnej filozofii, która jest królową nauk, bo określa znaczenie każdej z nich. Filozofia jest właściwością stricte świadomościową. Kwadratura koła to raczej zagwozdka dla zwolenników STW.

>> Zacznij myśleć samodzielnie.
>I wzajemnie

Każdy umie powtarzać po kimś. Zacznij myśleć, zamiast próbować odbić piłeczkę. Gdybyś miał rację, to co by ci to dało? A jeśli jej nie masz, to co najgorszego może się przez to stać?

>>>Ta nieskończoność jest naprawdę śmieszna. No wypisz, wymaluj, bozia
>>Nie bozia, tylko matematyka. Koncepcja prostej to też pewnie bozia.
>1. Nie matematyka, tylko wyimaginowana wartość, która nie może istnieć w rzeczywistości.
Matematyka zawsze posługuje się abstrakcjami, które - ściśle rzecz biorąc - nie mogą istnieć w rzeczywistości. Nikt rozsądny po matematyce nie oczekuje fizycznego istnienia jej pojęć.

>2. Zdecyduj się czy mówisz o fizyce czy matematyce.
Mówię o zastosowaniu matematyki do opisu fizyki. Wygląda natomiast na to że nie masz pojęcia ani o jednym, ani o drugim, w efekcie nie potrafisz powiedzieć gdzie kończy się jedno, a zaczyna drugie, więc w końcu bezmyślnie powtarzasz bzdety o niemożliwych nieskończonościach.

>3. Porównujesz koncepcję prostej, która ma odzwierciedlenie w rzeczywistości i nieskończoność, która jest tylko wymysłem i to w dodatku takim, którego nawet nie można sobie wyobrazić.
Ech.. prostej analogii nie załapałeś, mości filozofie. Na dodatek mylisz 'nie da się' z 'nie umiem'...

>Ponadto porównujesz liczbę do kształtu [...] a czym cokolwiek co istnieje realnie.
.. więc naturalnym jest, że generujesz bzdury. Ale fajnie to brzmi, bardzo poetycko.. może zatem zamiast matematyką i fizyką zajmij się poezją? Na to może starczy ci wyobraźni.

>Gdybyś miał rację, to co by ci to dało? A jeśli jej nie masz, to co najgorszego może się przez to stać?
I to są te dwa pytania, które najwyraźniej zadajesz sobie zbyt rzadko.

>Zacznij myśleć, zamiast próbować odbić piłeczkę

>>1. Nie matematyka, tylko wyimaginowana wartość, która nie może istnieć w rzeczywistości.
>Matematyka zawsze posługuje się abstrakcjami, które - ściśle rzecz biorąc - nie mogą istnieć w rzeczywistości. Nikt rozsądny po matematyce nie oczekuje fizycznego istnienia jej pojęć.

Co? Matematyka wzięła się stąd, że ludzie zaczęli przekładać rzeczywistość na abstrakcyjne liczby. Można posługiwać się matematyką oderwaną od rzeczywistości, ale po co? Taką matematyką nie uzasadnisz teorii, która jest oderwana od rzeczywistości. Po co sięgać po taki argument?

>>2. Zdecyduj się czy mówisz o fizyce czy matematyce.
>Mówię o zastosowaniu matematyki do opisu fizyki.

Nie. Fizykę opiszesz tylko praktyczną matematyką, która opiera się na pojęciach wprost przekładających się na realne liczby. Nieskończoność do takich nie należy, bo jest abstrakcyjnym wyobrażeniem. Chcesz opisać rzeczywistość za pomocą nierealnej teorii i na obronę tego argumentu twierdzisz, że przecież ta teoria jest nierealna, więc nie można oczekiwać od niej realności?

>Wygląda natomiast na to że nie masz pojęcia ani o jednym, ani o drugim, w efekcie nie potrafisz powiedzieć gdzie kończy się jedno, a zaczyna drugie, więc w końcu bezmyślnie powtarzasz bzdety o niemożliwych nieskończonościach.

Oczywiście nie potrafisz bez ad personam, ani nie odniesiesz swojego zarzutu do konkretnych cytatów z moich postów. Bzdety o niemożliwych nieskończonościach? Wskaż mi empiryczną nieskończoność, to przyznam ci rację, ale oczywiście z góry wiadomo, że tego nie zrobisz, więc nie mam podstaw żeby to zrobić.

>>3. Porównujesz koncepcję prostej, która ma odzwierciedlenie w rzeczywistości i nieskończoność, która jest tylko wymysłem i to w dodatku takim, którego nawet nie można sobie wyobrazić.
>Ech.. prostej analogii nie załapałeś, mości filozofie. Na dodatek mylisz 'nie da się' z 'nie umiem'...

To nie była żadna analogia, tylko twoja nieumiejętność uzasadnienia swoich teorii. Realia są takie, że porównałeś prostą do nieskończoności w odpowiedzi na argument, że nieskończoność nie istnieje realnie. Mam uznać, że istnieje, bo prosta istnieje i jest pojęciem matematycznym, więc nieskończoność jako pojęcie matematyczne też musi istnieć? Czemu miałaby w tym momencie służyć analogia? Uniknięciu odpowiedzi? W ogóle gdzie tu widzisz analogię?

Moje argumenty były trafne, skoro uciekasz się do takich tłumaczeń.

>>Ponadto porównujesz liczbę do kształtu [...] a czym cokolwiek co istnieje realnie.
>.. więc naturalnym jest, że generujesz bzdury. Ale fajnie to brzmi, bardzo poetycko.. może zatem zamiast matematyką i fizyką zajmij się poezją? Na to może starczy ci wyobraźni.

Masz się za guru, że zdecydowałeś się na taki osąd zamiast argumentacji? Szkoda, że nie potrafisz odpowiedzieć. Twoja wiedza jest bezużyteczna, a opinie bez wartości.

>>Gdybyś miał rację, to co by ci to dało? A jeśli jej nie masz, to co najgorszego może się przez to stać?
>I to są te dwa pytania, które najwyraźniej zadajesz sobie zbyt rzadko.

Co za błyskotliwość. Nerwy wyraźnie puszczają. Czemu tak bardzo boisz się zmiany zdania i przyznania komuś racji?

>>>1. Nie matematyka, tylko wyimaginowana wartość, która nie może istnieć w rzeczywistości.
>>Matematyka zawsze posługuje się abstrakcjami, które - ściśle rzecz biorąc - nie mogą istnieć w rzeczywistości. Nikt rozsądny po matematyce nie oczekuje fizycznego istnienia jej pojęć.
>Co? Matematyka wzięła się stąd, że ludzie zaczęli przekładać rzeczywistość na abstrakcyjne liczby. Można posługiwać się matematyką oderwaną od rzeczywistości, ale po co? Taką matematyką nie uzasadnisz teorii, która jest oderwana od rzeczywistości. Po co sięgać po taki argument?
Nooo.. Zgadza się - matematyka wzięła się stąd, że ludzie zaczęli opisywać rzeczywistość abstrakcjami. Zaczęło się od spostrzeżenia że trzy statki i dwa statki dodają się tak samo, co trzy ziarna i dwa ziarna. Stąd pojawiła się arytmetyka, geometria, zagadnienia zaczęły się komplikować, pojawili matematycy i zaczęli budować modele coraz mniej bazujące na rzeczywistości, choć - w odróżnieniu od tworów filozofii - całkowicie spójne wewnętrznie, co dowodzono formalnie. Później okazało się, że niektóre z tych modeli bądź tylko ich fragmenty (często bazujących na zupełnie oderwanych od rzeczywistości założeniach) pasują do obserwowanych zjawisk, nie tylko fizycznych. Okazało się nawet, że mając model pokrywający się częściowo z obserwacją można było przewidzieć inne, czasem nieoczekiwane zjawiska, a najbardziej szokującym okazywało się, że niektóre z takich fenomenów rzeczywiście obserwowano. Cały czas jednak pamiętano, że to jedynie modele z określonym zakresem stosowalności i trzeba upaść na głowę, by domagać się, by wszystkie zjawiska zachodziły, a abstrakty owych modeli wystąpiły w rzeczywistości, co jest platonizmem czystej wody. Czegoś nadal nie rozumiesz?

>>>2. Zdecyduj się czy mówisz o fizyce czy matematyce.
>>Mówię o zastosowaniu matematyki do opisu fizyki.
>Nie. Fizykę opiszesz tylko praktyczną matematyką, która opiera się na pojęciach wprost przekładających się na realne liczby.
'Bo tak! Jak się nie da pokazać, to nie można stosować!' Wiara w materializm ontologiczny, przyjacielu, i jego apologetyka sieją spustoszenie w świadomości. A może to schizofrenia? Zespół osobowości wielorakiej? Normalny trol? Albo może jeszcze gorzej..

Cała elektrotechnika również jest do wywalenia, ponieważ prąd zmienny i zjawiska mu towarzyszące dobrze opisuje się za pomocą rachunku zespolonego, a jeszcze nikt nigdy nie widział 'i' samochodów?

>>Wygląda natomiast na to że nie masz pojęcia ani o jednym, ani o drugim, w efekcie nie potrafisz powiedzieć gdzie kończy się jedno, a zaczyna drugie, więc w końcu bezmyślnie powtarzasz bzdety o niemożliwych nieskończonościach.
>Oczywiście nie potrafisz bez ad personam, ani nie odniesiesz swojego zarzutu do konkretnych cytatów z moich postów.
Nie rozróżniasz pomiędzy ad personam ('ty ch**u') a odniesieniem do wypowiedzi ('[wypowiedź Pańska] wygląda na to, żeś Pan ch**em, drogi panie'). Nad rozumieniem języka polskiego powinieneś zatem też popracować.

>Bzdety o niemożliwych nieskończonościach? Wskaż mi empiryczną nieskończoność, to przyznam ci rację, ale oczywiście z góry wiadomo, że tego nie zrobisz, więc nie mam podstaw żeby to zrobić.
Cóż za błyskotliwe przyznanie, że choćbyś miał zdechnąć - zdechniesz w przekonaniu o swej najswojszej racji.. Oczywiście, że pokażę. Zaraz po tym, jak pokażesz mi liczbę trzy. Nie trzy auta czy narysowaną cyfrę, ale liczbę trzy. A może nawet empiryczne dodawanie? Co, nie da się? Czyli wychodzi na to, że nie tylko STW czy elektroenergetyka, ale i podstawowa arytmetyka to bullshit.
Chociaż pewnie znów nie zauważysz analogii.. w sumie nic dziwnego, tak działa ludzki mózg.

>>>3. Porównujesz koncepcję prostej, która ma odzwierciedlenie w rzeczywistości i nieskończoność, która jest tylko wymysłem i to w dodatku takim, którego nawet nie można sobie wyobrazić.
>>Ech.. prostej analogii nie załapałeś, mości filozofie. Na dodatek mylisz 'nie da się' z 'nie umiem'...
>To nie była żadna analogia, tylko twoja nieumiejętność uzasadnienia swoich teorii. [..] W ogóle gdzie tu widzisz analogię?
>Moje argumenty były trafne, skoro uciekasz się do takich tłumaczeń.


To że argumentacji nie rozumiesz nie oznacza automatycznie, że masz rację. Przypomnij sobie zresztą swoje własne dwa pytania, które częściej powinieneś sobie zadawać.

Teorii.. pff.

>>>Ponadto porównujesz liczbę do kształtu [...] a czym cokolwiek co istnieje realnie.
>>.. więc naturalnym jest, że generujesz bzdury. Ale fajnie to brzmi, bardzo poetycko.. może zatem zamiast matematyką i fizyką zajmij się poezją? Na to może starczy ci wyobraźni.
>Masz się za guru, że zdecydowałeś się na taki osąd zamiast argumentacji?
Mam się za mającego pewne blade pojęcie o matematyce i ciekawość reszty, których to rzeczy najwyraźniej Ci brakuje. Masz za to tupet, gadane i niepodważalną pewność własnych racji. Cóż, jest to jakiś kapitał..

>Szkoda, że nie potrafisz odpowiedzieć. Twoja wiedza jest bezużyteczna, a opinie bez wartości.


>>>Gdybyś miał rację, to co by ci to dało? A jeśli jej nie masz, to co najgorszego może się przez to stać?
>>I to są te dwa pytania, które najwyraźniej zadajesz sobie zbyt rzadko.
>Co za błyskotliwość. Nerwy wyraźnie puszczają. Czemu tak bardzo boisz się zmiany zdania i przyznania komuś racji?


Nie projektuj na mnie swoich emocji, przyjacielu. Ja już nie mam większych problemów ze zrozumieniem argumentacji. A ty? Co najgorszego może się stać, jeżeli się mylisz? Czemu tak bardzo boisz się zmiany zdania i przyznania komuś racji?

>Czegoś nadal nie rozumiesz?

Nadal? Wskaż czego niby nie zrozumiałem. Teraz też rozumiem, bo napisałeś oczywistości i rozwinąłeś mój poprzedni wpis. Nie obyło się też bez błędu. Teorie były zgodne z obserwacjami, częściowo zgodne lub całkowicie niezgodne. Ty wspominasz tylko o tych, które są częściowo zgodne i błędnie nazywasz je zgodnymi. Zamiast go skorygować, zracjonalizowałeś przeciwstawiając go idealnemu porządkowi, który nie zaistnieje w realnym świecie.

Czego nadal nie rozumiesz?

>>>>2. Zdecyduj się czy mówisz o fizyce czy matematyce.
>>>Mówię o zastosowaniu matematyki do opisu fizyki.
>>Nie. Fizykę opiszesz tylko praktyczną matematyką, która opiera się na pojęciach wprost przekładających się na realne liczby.
>'Bo tak! Jak się nie da pokazać, to nie można stosować!' Wiara w materializm ontologiczny, przyjacielu, i jego apologetyka sieją spustoszenie w świadomości. A może to schizofrenia? Zespół osobowości wielorakiej? Normalny trol? Albo może jeszcze gorzej..

Pisz na temat.

>Cała elektrotechnika również jest do wywalenia, ponieważ prąd zmienny i zjawiska mu towarzyszące dobrze opisuje się za pomocą rachunku zespolonego, a jeszcze nikt nigdy nie widział 'i' samochodów?

Znów stosujesz nietrafne porównanie. Podałeś przykład empirycznego modelu, ale przecież nie udowodnisz w ten sposób trafności każdego modelu, który jest całkowicie oderwany od rzeczywistości. Jeżeli coś się sprawdza, to nie jest oderwane od rzeczywistości. Zacznij stosować logikę w praktyce.

>>>Wygląda natomiast na to że nie masz pojęcia ani o jednym, ani o drugim, w efekcie nie potrafisz powiedzieć gdzie kończy się jedno, a zaczyna drugie, więc w końcu bezmyślnie powtarzasz bzdety o niemożliwych nieskończonościach.
>>Oczywiście nie potrafisz bez ad personam, ani nie odniesiesz swojego zarzutu do konkretnych cytatów z moich postów.
>Nie rozróżniasz pomiędzy ad personam ('ty ch**u') a odniesieniem do wypowiedzi ('[wypowiedź Pańska] wygląda na to, żeś Pan ch**em, drogi panie'). Nad rozumieniem języka polskiego powinieneś zatem też popracować.

Nie wytłumaczyłeś się, tylko znów próbujesz mi coś zarzucić bez podstaw. Tak trudno przychodzi ci odniesienie się do treści?

>>Bzdety o niemożliwych nieskończonościach? Wskaż mi empiryczną nieskończoność, to przyznam ci rację, ale oczywiście z góry wiadomo, że tego nie zrobisz, więc nie mam podstaw żeby to zrobić.
>Cóż za błyskotliwe przyznanie, że choćbyś miał zdechnąć - zdechniesz w przekonaniu o swej najswojszej racji..

Znów ad personam. Wiem, że tego nie zrobisz, bo to logicznie niemożliwe. Nie jesteś człowiekiem dążącym do poznania, tylko musisz ciągle utrzymywać przekonanie, że masz zawsze rację i stosujesz tylko jeden "argument" ad personam. Kiedy próbujesz zastosować porównanie, to nie wiesz jak odnieść się do reguły, tylko znajdujesz podobieństwo jednej cechy.

>Oczywiście, że pokażę. Zaraz po tym, jak pokażesz mi liczbę trzy. Nie trzy auta czy narysowaną cyfrę, ale liczbę trzy.

Czyli nie pokażesz i już wymyślasz sobie wymówkę żeby tego nie zrobić. Z góry wykluczasz mi możliwość podania przykładu, który jest oczywistą i prawidłową odpowiedzią. Z czymś takim jeszcze się chyba nie spotkałem Nie rozumiesz czym jest zgodność modelu z rzeczywistością. Przykładem liczby trzy są właśnie trzy samochody, albo 3 litry i trzeba wtedy wytłumaczyć czym jest "trzy" w danym przykładzie. I dla nieskończoności na pewno tak nie zrobisz, bo to niemożliwe.

>A może nawet empiryczne dodawanie? Co, nie da się? Czyli wychodzi na to, że nie tylko STW czy elektroenergetyka, ale i podstawowa arytmetyka to bullshit.

Oczywiście, że da się. Empiryczne dodawanie to wzięcie dwóch jajek i pokazanie "to są dwa jajka", po czym dodanie do tego trzech jajek i pokazanie "to jest 5 jajek, było 2, dodano 3" i wiadomo czego dotyczy działanie dodawania i jaką rzeczywistą czynność opisuje. To teraz pokaż mi taki przykład dla nieskończoności

>Chociaż pewnie znów nie zauważysz analogii.. w sumie nic dziwnego, tak działa ludzki mózg.

Może twój. Dla ciebie minimalne podobieństwo niedotyczące meritum to już analogia.

>To że argumentacji nie rozumiesz nie oznacza automatycznie, że masz rację. Przypomnij sobie zresztą swoje własne dwa pytania, które częściej powinieneś sobie zadawać.
>Teorii.. pff.

Przecież zrozumiałem argumentację i nawet wskazałem w niej błędy i wytłumaczyłem na czym polegają. Znów nie potrafisz odnieść się do reguły. Szkoda mi czasu na taką dyskusję.

>Nadal? Wskaż czego niby nie zrozumiałem.
Nadal. Nie widzę, byś objaśnił fascynację bujdą, że teoria w której pojawiają się abstrakty nie odniesione do fizykaliów jest fałszywa w całości.

>Teorie były zgodne z obserwacjami, częściowo zgodne lub całkowicie niezgodne. Ty wspominasz tylko o tych, które są częściowo zgodne i błędnie nazywasz je zgodnymi.
O! jednak są teorie częściowo zgodne.. i to oczywiście ja się mylę. No tak. O tym, że owe częściowo zgodne teorie są i owszem zgodne, ale tylko w określonym zakresie stosowalności już nie doczytałeś..

Ergo - nadal nie rozumiesz. Co się strasznego stanie, jeżeli przyjmiesz do wiadomości, że nie rozumiesz?

>Czego nadal nie rozumiesz?

Nie rozumiem dlaczego urządzenia zbudowane na podstawie teorii z 'i' jednak działają.. nawet psują się według zasad z tych teorii.

>Pisz na temat.
>Zacznij stosować logikę w praktyce.
>Tak trudno przychodzi ci odniesienie się do treści?
>Wiem, że tego nie zrobisz, bo to logicznie niemożliwe.
> stosujesz tylko jeden "argument" ad personam


Ale to tylko ja stosuję ad personam.

>Nie jesteś człowiekiem dążącym do poznania, tylko musisz ciągle utrzymywać przekonanie, że masz zawsze rację i stosujesz tylko jeden "argument" ad personam.
W psychologii to się nazywa 'projekcja', przyjacielu. Ten zespół zachowań zwykle występuje razem z wyparciem. Zastanów się co wypierasz.

>Oczywiście, że pokażę. Zaraz po tym, jak pokażesz mi liczbę trzy. Nie trzy auta czy narysowaną cyfrę, ale liczbę trzy.
>Czyli nie pokażesz i już wymyślasz sobie wymówkę żeby tego nie zrobić. Z góry wykluczasz mi możliwość podania przykładu, który jest oczywistą i prawidłową odpowiedzią. Z czymś takim jeszcze się chyba nie spotkałem Nie rozumiesz czym jest zgodność modelu z rzeczywistością. Przykładem liczby trzy są właśnie trzy samochody, albo 3 litry i trzeba wtedy wytłumaczyć czym jest "trzy" w danym przykładzie. I dla nieskończoności na pewno tak nie zrobisz, bo to niemożliwe.
Pokazałeś mi trzy samochody i trzy litry. Nadal nie widzę abstrakcji liczby trzy, panie filozofie wyparty ontologiczny materialisto, dowodzący że abstrakcja nie istnieje.

>Oczywiście, że da się. Empiryczne dodawanie to wzięcie dwóch jajek i pokazanie "to są dwa jajka", po czym dodanie do tego trzech jajek i pokazanie "to jest 5 jajek, było 2, dodano 3" i wiadomo czego dotyczy działanie dodawania i jaką rzeczywistą czynność opisuje. To teraz pokaż mi taki przykład dla nieskończoności
Nie, pokazałeś mi pewne zbiory pewnych mocy. Nie dowodzi to, że mając dwa samochody i trzy samochody zsumują się one tak jak jajka. Żeby z przykładu na jajkach wyprowadzić to samo dla litrów czy samochodów potrzebujesz abstrakcji liczby trzy, a jej sensu stricte nie zdołasz pokazać. Tak samo jak nie zdołam pokazać nieskończoności, czego nie muszę robić, bo leży ona zwykle poza zakresem stosowalności teoryj. Różnica polega na tym, że trzy jajka da się zobaczyć, a arytmetyka liczb całkowitych jest dość oczywista, za to czarnych dziur nie spotyka się na co dzień i fizyka osobliwości jest.. no, osobliwa - coś bije po oczach. To właśnie analogia, mój rozsądny inaczej przyjacielu. Minimalne podobieństwo dotyczące meritum to już analogia, że tak zgodzę się z twym wykoślawionym literówką spostrzeżeniem, tyle że jeżeli nie widzisz meritum - nie zobaczysz analogii.

>>Chociaż pewnie znów nie zauważysz analogii.. w sumie nic dziwnego, tak działa ludzki mózg.
>Może twój.
Owszem, mój też. Twój najwyraźniej jednak jest tak zaje***ty, że nie podlega fizycznym czy konstrukcyjnym ograniczeniom matki natury.

Swoją drogą nie utożsamiaj się aż tak z tym co głosisz.

> Szkoda mi czasu na taką dyskusję.
I dlatego rozpisujesz się po raz któryś na kilka ekranów jak to strasznie Cię obrażam wytykaniem bzdur jakie głosisz? Wybacz, ale takiej logiki nie zamierzam stosować w praktyce. Ale może faktycznie zamiast dyskutować powinieneś odpowiadać sobie na swoje dwa pytania.

>Nadal. Nie widzę, byś objaśnił fascynację bujdą, że teoria w której pojawiają się abstrakty nie odniesione do fizykaliów jest fałszywa w całości.

Znów nie odnosisz się do moich słów i odpowiadasz na coś czego nie rozumiesz. Nie pisałem, że taka teoria musi być fałszywa w całości. Odniosłem się konkretnie do nieskończoności i rzeczywistej reprezentacji liczb, a ty nie potrafiłeś podać odpowiednich przykładów. Nie przyznasz się do błędu, więc dyskutujesz w sposób typowy dla głęboko ortodoksyjnych fideistów. W dodatku jako materialista ontologiczny opierasz się na wyimaginowanym pojęciu materii, które odnosisz bezpośrednio do fizykaliów, ale wyodrębniając je ze świadomości i tworząc teoretyczny osobny byt (coś na wzór Boga, tylko na odwrót). To tak jakby jedni twierdzili, że komputer to tylko software, a drudzy, że tylko hardware i tylko nieliczne jednostki widziałyby w nim komputer. Absurd. Nie ma istnienia materii bez świadomości i tak samo nie ma istnienia świadomości bez materii. Oprogramowanie nie istnieje bez sprzętu i potrzebuje go do działania, a sprzęt jest bezużyteczny bez oprogramowania.

Obserwując "fizykalia" jesteśmy zmuszeni uznać je za istniejący fenomen. Kropka i duży odstęp. Materia to metafora kropki na mapie. Jej właściwości należą do fenomenologii ludzkiej świadomości. Kropka i duży odstęp. W rzeczywistości wszystko co istnieje nie może być uznane za materialne, bo materia jako fenomen musi podlegać szerszemu mechanizmowi, który wyznacza materii jak ma się zachowywać. Przykładem takich mechanizmów są prawa fizyki, chemia, prawa logiki, rzeczywisty chaos (dla uproszczenia utożsamiany z mechaniką kwantową). Kropka i jeszcze dłuższy odstęp.

Sprawdzalność teorii i zgodność pewnych sformułowań z obserwacjami i logiką innych sprawdzalnych założeń. Dla większości ludzi to świadczy dziś o prawdzie. Prawda jest rozumiana w taki sposób jakby między ontologią, a epistemologią istniała realna różnica. To błąd, bo wszystkie teorie podlegają obserwacjom. Nie można zakładać takiego podziału, bo to tak jakbyśmy mieli zwykłą ludzką wiedzę naukową i filozoficzną (będącą wynikiem ewolucji kulturowej) i niezwykłą, która daje nam dostęp do prawdziwej natury świata. Dostęp pomijający ludzkie aparaty poznawcze, które są ściśle związane ze świadomym doświadczaniem. Założenie, że ma się taki dostęp, to narcyzm i niedostrzeganie granic. Prawda nie jest jedna i obiektywna, tylko zawsze jest relacją między więcej niż jedną świadomą jednostką i mechanizmami rzeczywistości. Błąd neoateistów, którzy są materialistami ontologicznymi, polega na wycięciu mechanicznego elementu i silnej fideistycznej ortodoksyjnej wierze, że zmysłowa rzeczywistość istnieje bardziej obiektywnie niż on sam, który tych zmysłów doświadcza, a jeszcze głębiej kryje się religijny mechanizm pochodzący z chrześcijaństwa (religii niewolników stworzonej przez żydów dla gojów) - przeświadczenie o prawdziwości podziału na obiektywną rzeczywistość i doświadczającego.

>>Teorie były zgodne z obserwacjami, częściowo zgodne lub całkowicie niezgodne. Ty wspominasz tylko o tych, które są częściowo zgodne i błędnie nazywasz je zgodnymi.
>O! jednak są teorie częściowo zgodne.. i to oczywiście ja się mylę. No tak. O tym, że owe częściowo zgodne teorie są i owszem zgodne, ale tylko w określonym zakresie stosowalności już nie doczytałeś..
>Ergo - nadal nie rozumiesz. Co się strasznego stanie, jeżeli przyjmiesz do wiadomości, że nie rozumiesz?

Nie bądź taki przemądrzały i nie przedrzeźniaj mnie, skoro nie potrafiłeś sensownie odpisać. Najpierw błędnie formułujesz wniosek, żeby potem usprawiedliwiać go kolejnym błędnym stwierdzeniem, które ma za zadanie rozmyć to pierwsze. Znów nie doczytałeś, że nie tylko doczytałem, ale również już na to odpowiedziałem. Wykazujesz się w tym momencie wyjątkową ignorancją. Błędnie nazywasz teorie częściowo zgodne (czyli jednocześnie częściowo niezgodne, bo to jedno i to samo) teoriami zgodnymi żeby potem dodać, że teorie zgodne są czasem niezgodne. Naucz się definiować swoje myśli tak żeby nie było niepotrzebnych sprzeczności.

>>Czego nadal nie rozumiesz?
>Nie rozumiem dlaczego urządzenia zbudowane na podstawie teorii z 'i' jednak działają.. nawet psują się według zasad z tych teorii.

Wcale mnie to nie dziwi.

>>Pisz na temat.
>>Zacznij stosować logikę w praktyce.
>>Tak trudno przychodzi ci odniesienie się do treści?
>>Wiem, że tego nie zrobisz, bo to logicznie niemożliwe.
>> stosujesz tylko jeden "argument" ad personam
>
>Ale to tylko ja stosuję ad personam.

Nie wiem skąd taki wniosek. Tylko ty? Znów odnosisz się do stwierdzenia z kosmosu, które nie padło w tej dyskusji. Oczywiście nie wytykając mi użycia ad personam, tylko cytując fragment, do którego znów się nie odniosłeś i się nie odniesiesz, bo to niemożliwe żeby logicznie wybrnąć z takiego absurdu.

>>Nie jesteś człowiekiem dążącym do poznania, tylko musisz ciągle utrzymywać przekonanie, że masz zawsze rację i stosujesz tylko jeden "argument" ad personam.
>W psychologii to się nazywa 'projekcja', przyjacielu. Ten zespół zachowań zwykle występuje razem z wyparciem. Zastanów się co wypierasz.

Nie będziemy przyjaciółmi. Kolegami też nie, bo nie okazujesz mi elementarnego szacunku. Znów przedrzeźniasz jak dzieciak, zamiast normalnie dyskutować.

>>Oczywiście, że pokażę. Zaraz po tym, jak pokażesz mi liczbę trzy. Nie trzy auta czy narysowaną cyfrę, ale liczbę trzy.
>>Czyli nie pokażesz i już wymyślasz sobie wymówkę żeby tego nie zrobić. Z góry wykluczasz mi możliwość podania przykładu, który jest oczywistą i prawidłową odpowiedzią. Z czymś takim jeszcze się chyba nie spotkałem Nie rozumiesz czym jest zgodność modelu z rzeczywistością. Przykładem liczby trzy są właśnie trzy samochody, albo 3 litry i trzeba wtedy wytłumaczyć czym jest "trzy" w danym przykładzie. I dla nieskończoności na pewno tak nie zrobisz, bo to niemożliwe.
>Pokazałeś mi trzy samochody i trzy litry. Nadal nie widzę abstrakcji liczby trzy, panie filozofie wyparty ontologiczny materialisto, dowodzący że abstrakcja nie istnieje.

Niby gdzie próbowałem dowodzić, że abstrakcja nie istnieje? Przemawiają przez ciebie negatywne emocje zamiast chęci rozwoju. Jesteś jak struś chowający głowę w piasek. Pokazałem ci empiryczny przykład użycia pojęcia liczby 3 w rzeczywistości. Nie podasz przykładu nieskończoności, więc brniesz w jakieś absurdy. Abstrahowanie to wyższa czynność poznawcza, a ty chyba pomyliłeś ją z absurdem.

>>Oczywiście, że da się. Empiryczne dodawanie to wzięcie dwóch jajek i pokazanie "to są dwa jajka", po czym dodanie do tego trzech jajek i pokazanie "to jest 5 jajek, było 2, dodano 3" i wiadomo czego dotyczy działanie dodawania i jaką rzeczywistą czynność opisuje. To teraz pokaż mi taki przykład dla nieskończoności
>Nie, pokazałeś mi pewne zbiory pewnych mocy. Nie dowodzi to, że mając dwa samochody i trzy samochody zsumują się one tak jak jajka.

Hahaha, zabawne Nie dowodzi tego i znów - nie próbowałem tego udowadniać i nie miałoby to sensu. Takimi wpisami udowadniasz, że kompletnie nie zrozumiałeś postu, do którego się odnosisz.

>>>Chociaż pewnie znów nie zauważysz analogii.. w sumie nic dziwnego, tak działa ludzki mózg.
>>Może twój.
>Owszem, mój też. Twój najwyraźniej jednak jest tak zaje***ty, że nie podlega fizycznym czy konstrukcyjnym ograniczeniom matki natury.

Znów sobie zaprzeczyłeś. Najpierw przyznajesz, że twój mózg działa tak, że nie widzi analogii, a potem... szkoda czasu. Przestań pisać, albo zacznij się w końcu odnosić do treści moich wypowiedzi.

>Swoją drogą nie utożsamiaj się aż tak z tym co głosisz.

Przedrzeźnianie świadczy o tym, że przyznajesz mi rację, ale nie jesteś na tyle odważny żeby przyznać się do błędu i dlatego twoje odpowiedzi są pełne absurdów i zaprzeczania samemu sobie.

>> Szkoda mi czasu na taką dyskusję.
>I dlatego rozpisujesz się po raz któryś na kilka ekranów jak to strasznie Cię obrażam wytykaniem bzdur jakie głosisz? Wybacz, ale takiej logiki nie zamierzam stosować w praktyce. Ale może faktycznie zamiast dyskutować powinieneś odpowiadać sobie na swoje dwa pytania.

Najpierw wytknij mi choć jedną bzdurę i wybroń się z bzdur, które ci wytknąłem. Możesz sobie obrażać, bo tak naprawdę szkodzisz w ten sposób tylko i wyłącznie samemu sobie. "Na złość mamie odmrożę sobie uszy".

Wow, kawał pisaniny jak na na stratę czasu na dyskusję. Ale czego to człowiek nie zrobi, żeby wykazać się jak bardzo racja mojsza jest lepsza

Mógłbyś to streścić? Fragmenty jak bardzo masz rację i jak bardzo ja nie mam racji możesz pominąć. Dzięki.

PS. A co by się stało, gdybyś jednak nie miał racji?

>Wow, kawał pisaniny jak na na stratę czasu na dyskusję.

Jeśli tak krótki tekst, w dodatku z cytatami, dla ciebie jest kawałem pisaniny, to nie dziwię się dlaczego masz takie problemy ze zrozumieniem najprostszych argumentów.

>Ale czego to człowiek nie zrobi, żeby wykazać się jak bardzo racja mojsza jest lepsza

Wypowiadasz się jak polityk, bo po raz kolejny nie byłeś w stanie obronić swojej fanatycznej wiary przed dowodami na jej błędność.

>Mógłbyś to streścić?

Bardziej się nie da. Nie szukaj wymówek. Nie miałeś racji i tyle. Nic się nie stało, a ty zachowujesz się jak dziecko, które nie może pogodzić się, że św. Mikołaj nie istnieje.

>Fragmenty jak bardzo masz rację i jak bardzo ja nie mam racji możesz pominąć. Dzięki.
>PS. A co by się stało, gdybyś jednak nie miał racji?

Wtedy nie pisałbyś w takim tonie i wysiliłbyś się na merytoryczną odpowiedź zamiast tak głębokiej defensywy i tworzenia kompromitujących wpisów. Nie musiałbyś przedrzeźniać ani prosić o streszczenie. I wtedy przyznałbym, że się myliłem. Szkoda, że ty tak nie potrafisz. Lepiej dyskutować z kimś kto ma klasę i chce się rozwijać. Nie zarzuca innym własnych wad i mimo, że nie zawsze ma rację, wie na co odpowiada i rozumie swoje błędy kiedy ktoś mu je udowodni.
Spaliłbym się ze wstydu, gdyby ktoś mi wytknął przeinaczanie czyjejś wypowiedzi tak jak ja tobie w poprzednim komentarzu. Ale ja bym tak nie zrobił i dbam o to żeby nikt nie mógł wykazać mi takiego zachowania.

>>PS. A co by się stało, gdybyś jednak nie miał racji?
>Wtedy nie pisałbyś w takim tonie i wysiliłbyś się na merytoryczną odpowiedź zamiast tak głębokiej defensywy i tworzenia kompromitujących wpisów.
Tak merytoryczną, jak Twój dowód na świadomość ponad materią?

Miałeś pod nosem, przyjacielu, i odpowiedzi, i merytoryczne zarzuty. Niestety nie raczyłeś się ustosunkować, podkreślając jak bardzo masz rację i zarzucając mi wciąż omyłkę i kompromitację. Dama, przyjacielu, która czuje się zobligowana podkreślić na każdym kroku, że jest damą - rzadko nią jest.. cóż mi zatem zostało. Byłoby mi niesamowicie głupio najpierw pisać komuś, że szkoda mi czasu na rozmowę z nim, a potem ładować epistołę chyba większą niż wszystkie poprzednie posta, a którą można streścić, iż mam rację, a on się myli.

Cóż, nie pozostało ci nic poza podkreślaniem, że masz rację, tak jak ta dama i kłamaniem, że podałeś merytoryczne odpowiedzi. Podałem dowody. Nie odniosłeś się. Zarzucasz mi swoje postępowanie. Udowodniłem, że się mylisz. Nie odniosłeś się i nie zrozumiałeś. Zamiast odpisywać, podkreślasz, że nie mam racji i przedrzeźniasz mnie jak małe dziecko. Krótką odpowiedź po długim czasie nazywasz rozpisywaniem się i nie potrafisz odnieść się do żadnego z argumentów. Słabo to wygląda. Masz prawo zachować milczenie i przestać kompromitować się kolejnymi odpowiedziami.

...

>1. Nie matematyka, tylko wyimaginowana wartość, która nie może istnieć w rzeczywistości.

Ciekawe czy mówiąc rzeczywistość masz na myśli przestrzeń?
Oprócz materii mamy jeszcze ruch i obiekty, które występują w czasie.

Ja stawiam na to, że liczebność/mnogość to fundamentalna właściwość każdego obiektu / zbioru złożonego zarówno tego występującego w przestrzeni - ciało, jak i tego występującego w czasie - czynność.

Każdy zbiór przejawia liczebność elementów i liczebność działań

>2. Zdecyduj się czy mówisz o fizyce czy matematyce.

Fizyka i matematyka to ten sam dualizm co przestrzeń i czas, ciało i czynność, materia i ruch, przewód i strumień, hardware i software, molekuł i fala
fizyczność wyraża przestrzeń
matematyczność wyraża czas

miałbym w ogóle pomysł na takie połączenie
matematykofizyka

stosujemy już taką dualną nazwę czy czasoprzestrzeni, ja staram się rozszerzać dualne pojęcie rzeczywistości na ruchomaterię, czynnościociało, falomolekułę, strumienioprzewód ale na razie to przechodzi ludzkie pojęcie, więc nie jest dobrze przyjmowane przez innych.

>3. Porównujesz koncepcję prostej, która ma odzwierciedlenie w rzeczywistości i nieskończoność, która jest tylko wymysłem i to w dodatku takim, którego nawet nie można sobie wyobrazić.

pojęcia nieskończoności, losowości, nieprzewidywalności, ciągłości, niepoliczalności są związane z pojęciem horyzontu i pojęciami niepodzielnych, ciągłych, niepoliczalnych, prostych zbiorów fundalmentalnych - zbioru pustego określającego NIC i zbioru pełnego określającego WSZYSTKO.

Otóż rzeczywistość jest dla nas nieciągła, złożona, policzalna, przewidywalna, pojmowalna, nielosowa tylko do granicy horyzontu. Do tej granicy rzeczywistość jest dla nas kwantowa.
Przy czym kwant
pl.wikipedia.org/wiki/Kwant
nie jest wcale najmniejszą porcją ale każdą skończoną porcją.

Za horyzontem rzeczywistość staje się dla nas ciągła, niepoliczalna, nieprzewidywalna, niepojęta, losowa, nieskończona.
Nie jesteśmy w stanie pojąć niczego co znajduje się za horyzontem.

Jeżeli, którykolwiek ze znanych nam zbiorów w części mieści się w horyzoncie ale w części wykracza po za horyzont, wówczas ten zbiór staje się dla nas losowy. Potrafimy jedynie szacować jego wielkość ale nigdy nie poradzimy zliczyć jego elementów i działań, bo wykraczają poza obszar dostępny naszej świadomości.

Pojęcie horyzontu zdarzeń ma wiele wspólnego z pojęciem widok okręgu.

Wszystko co znajduje się za horyzontem jest ciągłe i nieskończone.

>Ciekawe czy mówiąc rzeczywistość masz na myśli przestrzeń?

Nie. Rzeczywistość to świadomość, a przestrzeń to coś czego można być świadomym. Bez różnicy czy mówisz o przestrzeni będącej wnętrzem programu, czy składającej się z materii.

>Oprócz materii mamy jeszcze ruch i obiekty, które występują w czasie.

Jak oprócz materii? A to nie są właśnie właściwości tej całej materii? Obiekty oprócz materii? A to ciekawe

>Ja stawiam na to, że liczebność/mnogość to fundamentalna właściwość każdego obiektu / zbioru złożonego zarówno tego występującego w przestrzeni - ciało, jak i tego występującego w czasie - czynność.
>Każdy zbiór przejawia liczebność elementów i liczebność działań

Wybacz, ale nie rozumiem. Liczebność to właściwość świadomości, która wszystko może przełożyć na abstrakcyjną wartość, która jest policzalna. Ciało występujące w przestrzeni? Raczej po prostu przestrzeń i jej struktura. Czas potrzebny na czynność też odgrywa się w przestrzeni, a dla świadomości wszystko jedno czy przestrzeń jest realna, czy wirtualna.

>>2. Zdecyduj się czy mówisz o fizyce czy matematyce.
>Fizyka i matematyka to ten sam dualizm co przestrzeń i czas, ciało i czynność, materia i ruch, przewód i strumień, hardware i software, molekuł i fala

To nie są dobre przykłady, bo przestrzeń i czas, ciało i czynność, materia i ruch są tym samym. Przewód i strumień, hardware i software, molekuł i fala już nie do końca.

>fizyczność wyraża przestrzeń
>matematyczność wyraża czas

Nie. Przestrzeń jest opisywana przez fizyczne wzory. Matematyka to abstrakcyjna właściwość świadomości (rzeczywistości). Czas to odstępy między świadomie przetwarzanymi informacjami, które tworzą continuum. Reszty twojego wpisu kompletnie nie rozumiem i wymagałoby to doprecyzowania.

>Nie. Rzeczywistość to świadomość, a przestrzeń to coś czego można być świadomym. Bez różnicy czy mówisz o przestrzeni będącej wnętrzem programu, czy składającej się z materii.

Wprowadzenie pojęcia świadomości nie jest dobrym posunięciem, bo przez niezrozumiałość pojęcia świadomości wszystko staje się niezrozumiałe.

Rzeczywistość to czasoprzestrzeń. Kropka.

>>Oprócz materii mamy jeszcze ruch i obiekty, które występują w czasie.
>Jak oprócz materii? A to nie są właśnie właściwości tej całej materii? Obiekty oprócz materii? A to ciekawe

Właśnie tak. Ruch jest niematerialny. Ruch z materią jest w alternatywie albo albo.
Materia występuje w przestrzeni i tylko w przestrzeni, nie występuje w czasie.
Ruch występuje w czasie i tylko w czasie, nie występuje w przestrzeni.

Skoro już piszesz o ruchu jako właściwości materii to ok ale spójrz na każdy zbiór i odróżnić jego właściwość od elementu. Właściwość zbioru to nie jest element zbioru.

>Wybacz, ale nie rozumiem. Liczebność to właściwość świadomości, która wszystko może przełożyć na abstrakcyjną wartość, która jest policzalna.

Liczebność to podstawowa cecha każdego zbioru złożonego, wykluczając z tego dwa zbiory podstawowe niepoliczalne - zbiór pusty NIC i zbiór pełny WSZYSTKO.
Każdy zbiór złożony przejawia mnogość działań i mnogość elementów.

Proponuję nie wprowadzać do tego pojęcia świadomość, bo to całkowicie zaciemni obraz. O świadomości nie w tym miejscu.

>Ciało występujące w przestrzeni? Raczej po prostu przestrzeń i jej struktura.

Przestrzeń to nadciało wszystkich ciał. Ciało to asymetryczny element układu przestrzeni. Ale tak ciało jest w przestrzeni. Ciało jest w nadciele wszystkich ciał.

>Czas potrzebny na czynność też odgrywa się w przestrzeni

Nie - czynność występuje w czasie.
Czas to nadczynność wszystkich czynności.
W przestrzeni nie występuje żadna czynność. Ruch jest tylko w czasie i nie ma go w przestrzeni.

>a dla świadomości wszystko jedno czy przestrzeń jest realna, czy wirtualna.

ignoruję kwestie świadomości, realności i wirtualności w tym miejscu, bo nie zrozumiemy się kompletnie

>To nie są dobre przykłady, bo przestrzeń i czas, ciało i czynność, materia i ruch są tym samym.

Czas i przestrzeń, ciało i czynność, materia i ruch to są jedności ale w dualnej postaci, gdzie obie postaci są względem siebie sprzeczne.

Czasoprzestrzeń to jedność ale z całą pewnością czas i przestrzeń to nie samo. Jedność w dualnosprzecznej postaci. Choć niesamowite to możliwe.

czynnościociało, ruchomateria to jedności ale w dualnosprzecznej postaci.

Nie potrzeba się nawet nad tym ciężko zastanawiać to czuć od razu, że ciało i czynność to różne obiekty. Zresztą dlatego używasz dwóch pojęć.

Ta kwestia jest dużo głębiej skomplikowana choćby przez to, że zawsze obserwujemy tylko jedną postać obiektu albo ciało albo czynność i niemożliwa jest obserwacja obu postaci jednocześnie. Możesz wiec spojrzeć albo na ciało albo na czynność ale nie możesz spojrzeć na oba razem, to niemożliwe.

>Przewód i strumień, hardware i software, molekuła i fala już nie do końca.

To tylko rozwinięcia fundamentalnego sprzecznopostaciowego dualizmu czasoprzestrzeni.
Każde z tych dualnych pojęć określa przestrzeń i czas.

------------
wrzucę dygresję, bo mnie korci
dowodem na sprzeczność dualnej postaci czasoprzestrzeni jest zasada nieoznaczoności
pl.wikipedia.org/wiki/Zasada_nieoznaczoności

wszelka obserwacja rzeczywistości jest alternatywna
albo wiążemy się w ciało i rozpadamy w czynności - wówczas doznajemy przestrzeni
albo wiążemy się w czynności i rozpadamy w ciele - wówczas doznajemy czasu

Sprawdźcie bardzo dokładnie wszelkie pary wielkości, których nie da się jednocześnie zmierzyć.
W każdej z tych par jedna będzie dotyczyć wymiaru przestrzeni a druga wymiaru czasu.

Nie można w jednej obserwacji zaobserwować materii i ruchu razem. W jednej obserwacji możemy zaobserwować wyłącznie materię albo wyłącznie ruch.

>Wprowadzenie pojęcia świadomości nie jest dobrym posunięciem, bo przez niezrozumiałość pojęcia świadomości wszystko staje się niezrozumiałe.
>Rzeczywistość to czasoprzestrzeń. Kropka.

Pojęcia świadomości się nie wprowadza. Ono jest aprioryczne. Doświadczamy przede wszystkim świadomości i to w niej znajduje się przestrzeń i to ona podlega czasowi. Pojęcia świadomości nie trzeba rozumieć, bo doświadczamy go bezpośrednio. Czasoprzestrzeń nie istnieje bez świadomości. Kropka.

>Właśnie tak. Ruch jest niematerialny. Ruch z materią jest w alternatywie albo albo.
>Materia występuje w przestrzeni i tylko w przestrzeni, nie występuje w czasie.
>Ruch występuje w czasie i tylko w czasie, nie występuje w przestrzeni.
>Skoro już piszesz o ruchu jako właściwości materii to ok ale spójrz na każdy zbiór i odróżnić jego właściwość od elementu. Właściwość zbioru to nie jest element zbioru.

Namieszałeś i nie rozumiem co masz na myśli. Materia nie istnieje. Jest tylko świadomość, która tworzy roboczą przestrzeń na podstawie ewolucji informacji. Ruch i forma są właśnie w przestrzeni i ludzie nazywają to materią, bo mogą to zobaczyć i dotknąć.

Nie wiem co miałyby mieć do tego zbiory.

>>Ciało występujące w przestrzeni? Raczej po prostu przestrzeń i jej struktura.
>Przestrzeń to nadciało wszystkich ciał. Ciało to asymetryczny element układu przestrzeni. Ale tak ciało jest w przestrzeni. Ciało jest w nadciele wszystkich ciał.

Nie istnieje nadciało wszystkich ciał. Rzeczywistość nie jest cielesna, tylko świadomościowa.

>>Czas potrzebny na czynność też odgrywa się w przestrzeni
>Nie - czynność występuje w czasie.
>Czas to nadczynność wszystkich czynności.
>W przestrzeni nie występuje żadna czynność. Ruch jest tylko w czasie i nie ma go w przestrzeni.

Nie. Czas to zmiana przestrzeni, a ruch jest przejawem tej zmiany, ale nie istniałaby żadna przestrzeń, czas, ani ruch, gdyby nie było świadomości.

>ignoruję kwestie świadomości, realności i wirtualności w tym miejscu, bo nie zrozumiemy się kompletnie

Tym bardziej nie zrozumiemy się jeśli będziesz ignorował kluczowe rzeczy.

>>To nie są dobre przykłady, bo przestrzeń i czas, ciało i czynność, materia i ruch są tym samym.
>Czas i przestrzeń, ciało i czynność, materia i ruch to są jedności ale w dualnej postaci, gdzie obie postaci są względem siebie sprzeczne.
>Czasoprzestrzeń to jedność ale z całą pewnością czas i przestrzeń to nie samo. Jedność w dualnosprzecznej postaci. Choć niesamowite to możliwe.

Dualność jest tylko w twoim umyśle. Patrząc przez ten pryzmat nigdy nie dojdziesz do prawdy.

>Nie potrzeba się nawet nad tym ciężko zastanawiać to czuć od razu, że ciało i czynność to różne obiekty. Zresztą dlatego używasz dwóch pojęć.

To jest to samo i nie da się tego oddzielić. Używam dwóch pojęć, ale "ciało" jest tylko roboczym, a "ruch" istnieje naprawdę.

>Ta kwestia jest dużo głębiej skomplikowana choćby przez to, że zawsze obserwujemy tylko jedną postać obiektu albo ciało albo czynność i niemożliwa jest obserwacja obu postaci jednocześnie.

Nie da się tego oddzielić. Każde ciało znajduje się w stanie jakiejś czynności i tak naprawdę jest tą czynnością, jawiąc się tak w świadomościach, które ją postrzegają. Ciało to iluzja, która polega na założeniu statyczności ruchu, bo w głowie możesz zatrzymać obiekty, a nie widząc punktów odniesienia wydaje nam się, że faktycznie są nieruchome.

>Nie można w jednej obserwacji zaobserwować materii i ruchu razem. W jednej obserwacji możemy zaobserwować wyłącznie materię albo wyłącznie ruch.

Coo??? W ruchu może być tylko to co nazywasz materią, a to co nazywasz ciałem nie może nie znajdować się w stanie czynności. To co wydaje nam się nieruchome, jest tak naprawdę złożone z atomów w ciągłym ruchu.

>Coo??? W ruchu może być tylko to co nazywasz materią, a to co nazywasz ciałem nie może nie znajdować się w stanie czynności. To co wydaje nam się nieruchome, jest tak naprawdę złożone z atomów w ciągłym ruchu.

Proponuję małe kroki i proste skojarzenia.

Czy potrafisz rozróżnić układ od systemu?
Procesor od procesu?
Przewód od strumienia?
Wiązanie od działania?

1 procesor może wykonać 100 różnych procesów.
100 różnych procesorów może wykonać 1 proces.

Sprzecznopostaciowy dualizm rzeczywistości nie jest fantazja.

1 molekula może wspolczynic 100 różnych fal.
1 fala może wcielac 100 różnych molekul.

Falomolekule obserwujemy w jednej z dwóch sprzecznych postaci albo w postaci fali - działania albo w postaci molekuly - wiązania.

Falomolekula transformuje pomiędzy tymi sprzecznymi postaciami raz przyjmując formę ruchu a raz formę materii.

Przestrzeń jest nieruchoma.
Czas jest niematerialny.

Nie dyskutujmy tu o świadomości, bo to nie ten wątek, ja mam zdecydowanie inny pogląd na świadomość niż Ty, który mimowolnie próbujesz odrywac, jak zresztą większość, świadomość od rzeczywistości.
Dla mnie świadomość to po prostu czynność ciała.

No i dostałeś w odpowiedzi kolejną garść p*****letów na poziomie przedszkolaka, który sobie coś uroił w najaranym widzie.

Zbanowany założy nowe konto w którym będzie głosił swoje kazania na poziomie MaxGolonki, że samochód przyspieszając traci masę a zwalniając jej nabiera...

Nie warto

---

Dyktaturze sprzeciwiają się tylko ludzie mający potrzebę wolności. Łańcuchowy burek nie czuje tej potrzeby

>samochód przyspieszając traci masę a zwalniając jej nabiera...

Zgadza się. Dokladnie tak jak piszesz.

Polecam
Dualizm korpuskularno-falowy
pl.m.wikip(*)i/Dualizm_korpuskularno-falowy

Nie jestem jedyny.

>>samochód przyspieszając traci masę a zwalniając jej nabiera...
>Zgadza się. Dokladnie tak jak piszesz.
>Polecam
>Dualizm korpuskularno-falowy
>pl.m.wikip(*)i/Dualizm_korpuskularno-falowy
>Nie jestem jedyny.

A nie chodzi raczej o rachunek różniczkowy efektu Halla? Ciepło raczej wpływa na wymienność ruchu, więc cząstka nie może być materia nieskonczonosci !
.

>samochód przyspieszając traci masę a zwalniając jej nabiera...

Do lepszych rozważań nad dualizmem rzeczywistości, który jako czas i przestrzeń opisywany jest już od tysięcy lat przydałaby się lepsza definicja kwantu.

Kwant - SKOŃCZONA porcja, jaką może mieć lub o jaką może zmienić się dana wielkość fizyczna

i wcale nie najmniwjsza
długość orbity ziemskiej to kwant
okres obiegu po orbicie ziemskiej to kwant

dalej łatwo się domyślić, że wyróżnimy kwanty przestrzenne i kwanty czasowe

dalej możemy to rozwijać
wobec transformacji ruchu i materii każda utrata kwantu przestrzennego prowadzi do zysku kwantu czasowego i na odwrót

Każda recesja molekuly jest kreacją fali.
Każda recesja fali jest kreacją molekuly.

Materia jest względna tak jak ruch i jej postrzeganie podobnie jak postrzeganie ruchu zależy od masy i prędkości obserwatora.

Coś okropnego. Wątpię, że sam siebie rozumie.

>Coś okropnego. Wątpię, że sam siebie rozumie.

Wyobraź sobie strune gitary o określonej masie.
Przez te 1 strune może jednocześnie przechodzic 100 różnych fal, każda o określonej prędkości.

Wybraz sobie, że coś, nie Ty, pochłania niektóre fale, redukujac ruch struny.

W twoich oczach struna nie tylko zwolni ale też zyska masę o ile twój stan się nie zmieni.

Jesli to jednak Ty pochłoniesz fale, co zmieni twój stan, wowczas nie dostrzezesz ani spowolnienia ani zysku masy.

>>Coś okropnego. Wątpię, że sam siebie rozumie.
>Wyobraź sobie strune gitary o określonej masie.
>Przez te 1 strune może jednocześnie przechodzic 100 różnych fal, każda o określonej prędkości.
>Wybraz sobie, że coś, nie Ty, pochłania niektóre fale, redukujac ruch struny.
>W twoich oczach struna nie tylko zwolni ale też zyska masę o ile twój stan się nie zmieni.
>Jesli to jednak Ty pochłoniesz fale, co zmieni twój stan, wowczas nie dostrzezesz ani spowolnienia ani zysku masy.

Stawiam flaszkę temu, który będzie umiał to przetłumaczyć zrozumiale na polski.

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

>Coo??? W ruchu może być tylko to co nazywasz materią, a to co nazywasz ciałem nie może nie znajdować się w stanie czynności. To co wydaje nam się nieruchome, jest tak naprawdę złożone z atomów w ciągłym ruchu.

Naprawdę, okiem kibica, dysputa ta mało, że nie na temat założonego wątku, to robi się groteskowa. Zabawna wielce. Krystian zaczyna filozofować na temat swoich urojeń, nie stosując zasad etymologii słowa, dzieląc się swoim prywatnym nowosłowiem, kojarzeniami nie wiem skąd wziętymi, tworząc "nową" swoją prywatną fizykę. Ty zaś z całą powagą go strofujesz, licząc na jego refleksję. Takie pseudo filozoficzne dysputy można ciągnąć "ad mortem usrandam", bo to tylko typowy ośli upór, i niesamowity wylew "myśli nieuczesanych" nie mających żadnego pokrycia w tym, co ludzkość już widzi inaczej jak Krystian by chciał, od dawna. No niestety zdradza to tylko stan jego umysłowości wystawionej na działanie tornada. Przecież wiemy jak wyglądają szkody po przejściu huraganu.

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

>tworząc "nową" swoją prywatną fizykę

Nie jest chyba nowa.

Polecam
Masa relatywistyczna
pl.m.wikipedia.org/wiki/Masa_relatywistyczna

Wygląda na to, że materia jest względna tak samo jak i ruch.

Czy wątpisz we względnośc ruchu?
Nie sądzę.

Skąd zatem u Ciebie wiara w bezwzględnosc materii?

>>tworząc "nową" swoją prywatną fizykę
>Nie jest chyba nowa.
>Polecam
>Masa relatywistyczna
>pl.m.wikipedia.org/wiki/Masa_relatywistyczna
>Wygląda na to, że materia jest względna tak samo jak i ruch.
>Czy wątpisz we względnośc ruchu?
>Nie sądzę.
>Skąd zatem u Ciebie wiara w bezwzględnosc materii?

Pierwej dowiedz się co to jest masa relatywistyczna i po co jej pojęcie wprowadzono.
Nie oznacza to wcale, że lecąc szybką rakietą stajesz się coraz lżejszy/masz mniejszą masę. Bo to bzdura.
Potem możesz się chwalić swoimi odkryciami. nie szczątkowymi wyrwaniami z tekstów w Wiki. To tylko mnie upewnia, że nie masz pojęcia o czym Ty piszesz. A jeśli już piszesz, to poprawnie po polsku.

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

>Nie oznacza to wcale, że lecąc szybką rakietą stajesz się coraz lżejszy/masz mniejszą masę. Bo to bzdura.

Zalezy kto obserwuje.
Dla Ciebie samego i obserwatorów podróżujących razem z Tobą zachowujesz masę.

Dla obserwatorów w spoczynku lub jak wolisz we względnym ruchu już nie.

Przy czym nie liczy się sama prędkość ale jeszcze wielkość wiązania łączącego obserwatora z przedmiotem obserwacji.

Wybacz. Wstyd, że mu odpisałem, ale okrągły jest jeszcze gorszy. Jak czytam wypociny komuchów to aż mnie trzęsie, a mam kolegów liberałów, socjalistów i nawet wyborców PiS. Wypociny schizofrenika są przy nim jak poranna rosa przy denaturacie.

>Wybacz. Wstyd, że mu odpisałem, ale okrągły jest jeszcze gorszy. Jak czytam wypociny komuchów to aż mnie trzęsie, a mam kolegów liberałów, socjalistów i nawet wyborców PiS. Wypociny schizofrenika są przy nim jak poranna rosa przy denaturacie.

Rozważania o sprzecznych postaciach energii, ruchu i materii oraz o transformacji energii między tymi postaciami nie musi zawstydzac.

Nieustannie masz do czynienia z przeksztalceniami energetycznymi.

Warto je zrozumieć.

Wpiew domyślasz się tej transformacji a potem zaczynasz budować dla niej model matematyczny, dzięki któremu lepiej opanujesz ruch i materię.

Zauwaz, że komputery są najwyższym wynikiem naszego opanowania ruchu i materii. I co nie przydają się?

Po co te agresywne ataki zamiast wymiany myśli?

>>Wybacz. Wstyd, że mu odpisałem, ale okrągły jest jeszcze gorszy. Jak czytam wypociny komuchów to aż mnie trzęsie, a mam kolegów liberałów, socjalistów i nawet wyborców PiS. Wypociny schizofrenika są przy nim jak poranna rosa przy denaturacie.
>Rozważania o sprzecznych postaciach energii, ruchu i materii oraz o transformacji energii między tymi postaciami nie musi zawstydzac.
No ale co tam robi sprzeczność i dualizm?
>Nieustannie masz do czynienia z przeksztalceniami energetycznymi.
Podstawowe prawo termodynamiki. Energia nie ginie ale przekształca się w inną postać.
>Warto je zrozumieć.
>Wpiew domyślasz się tej transformacji a potem zaczynasz budować dla niej model matematyczny, dzięki któremu lepiej opanujesz ruch i materię.
Gdzie Ty znów zjechałeś? Wyjaśnij tą tajemniczą transformację ruchu i materii.
>Zauwaz, że komputery są najwyższym wynikiem naszego opanowania ruchu i materii.
Nie widzę znów związku. Co i jak ma za związek komputera z ruchem i materią. Chyba, że wyrzucę komputer powiedzmy z trzeciego piętra. Będzie materia komputera i ruch spadającego komputera.
I co nie przydają się?
Co ma się przydać?
>Po co te agresywne ataki zamiast wymiany myśli?
No faktycznie. Wykazanie bredni, jest agresywnym atakiem.

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

>>Rozważania o sprzecznych postaciach energii, ruchu i materii oraz o transformacji energii między tymi postaciami nie musi zawstydzac.
>No ale co tam robi sprzeczność i dualizm?

Doskonale znasz dualizm rzeczywistości i potrafisz rozpoznać pary pojęć, które to opisują:
- czas i przestrzeń
- ruch i materia
- czynność i ciało
- fala i molekuła
- działanie i wiązanie
- prędkość i masa
- energia kinetyczna i energia potencjalna
- siła i opór
- napięcie i natężenie
- ciśnienie i gęstość
- częstotliwość i długość
- sekunda i metr
więc nie udawaj proszę, że nie rozumiesz o czym piszę, bo ja i tak wiem, że rozumiesz i tylko przyjmujesz pozycję totalnej krytyki, bo nie podoba Ci się źródło, z którego to wychodzi.

Sprzeczny inaczej nieprzystający, różnowymiarowy, prostopadły

Dobrze wiesz, że molekuły nie opiszesz w czasie ani fali w przestrzeni bez TRANSFORMACJI!

Przy czy po transformacji molekuła nie będzie już molekułą tylko falą a fala nie będzie już falą tylko będzie molekułą.

Gdybyś nie potrafił nadal zrozumieć czym jest transformacja, to weź za przykład dowolny system falowy i dokonaj jego przestrzennej interpretacji.
Potem spójrz na tą przestrzenną interpretację systemu falowego i uświadom sobie, że patrzysz na układ molekularny.

>>Nieustannie masz do czynienia z przeksztalceniami energetycznymi.
>Podstawowe prawo termodynamiki. Energia nie ginie ale przekształca się w inną postać.
>>Warto je zrozumieć.

A o czym innym piszę?
Jeżeli nie o przekształceniach energetycznych, które definiuję jako ZMIANĘ?

Zdefiniowałem 2 sprzeczne postaci energii: RUCH i MATERIA pomiędzy którymi energia nieustannie transformuje, przyjmując naprzemiennie raz postać fali a raz postać molekuły.

>>Wpiew domyślasz się tej transformacji a potem zaczynasz budować dla niej model matematyczny, dzięki któremu lepiej opanujesz ruch i materię.
>Gdzie Ty znów zjechałeś? Wyjaśnij tą tajemniczą transformację ruchu i materii.

Ty oczekujesz matematycznego modelu transformacji, wzoru, którego sam nawet sprawdzisz doświadczalnie lecz podejmiesz się aporii totalnej krytyki. Nie mam wciąż świadomości przekształcenia wielkości przestrzennych i wielkości czasowych w modelu matematycznym ale też nie jestem rozwiniętym matematykiem.

Mam za to świadomość transformacji czasu i przestrzeni.

Potrafię też zredukować wasze oddziaływania podstawowe
pl.wikiped(*)/Oddziaływania_podstawowe
do dwóch i opisać je jako
1. SYNTEZA - iloczyn
2. ROZPAD - suma
i wiem, że właśnie te działania staną po dwóch stronach transformacji, po jednej iloczyn, po drugiej suma.
Wiem też, że czynniki czasoprzestrzeni i składniki czasoprzestrzeni, które będą włączone w tę transformację będą obejmować masę i prędkość zarówno obserwatora jaki i przedmiotu obserwacji.

Wiem, też, że niemożliwym jest dokonać wyłącznie przestrzennej interpretacji czasoprzestrzeni, że każda taka próba, będzie od podstaw fałszywa i będzie prowadziła do błędnych wyników. Czas musi być w tym urojony, niewyrażalny w układzie przestrzennym.

Tyle wiem w tej chwili.

>Co i jak ma za związek komputera z ruchem i materią. Chyba, że wyrzucę komputer powiedzmy z trzeciego piętra. Będzie materia komputera i ruch spadającego komputera.

układ procesora - czytaj przewód, ciało, materia, przestrzeń
system procesu - czytaj strumień, czynność, ruch, czas

system procesu i układ procesora są wynikiem najwyższego opanowania przez człowieka czasu i przestrzeni

układ molekuł procesora i system fal procesu jest pod kontrolą człowieka

W procesorze nie ma molekuł, których człowiek nie ustawił, w procesie nie ma fal, których człowiek nie wywołał.

Możesz przyjąć generalnie, że wszystkie ludzkie narzędzia i wszystkie ludzkie działania z tymi narzędziami mają charakter procesora i procesu, przewodu i strumienia, ciała i czynności, materii i ruchu, przestrzeni i czasu, nad którymi człowiek panuje.

-----------
Wciąż nie chcesz dostrzec hardwareu i softwareu

pl.wikipedia.org/wiki/Sprzęt_komputerowy
pl.wikipedia.org/wiki/Oprogramowanie

choć ze 100x wskazywałem Ci je jako bardzo dosadny przykład dualizmu rzeczywistości

zauważ wreszcie to, że hardware jest materią a software ruchem.

>Wyjaśnij tą tajemniczą transformację ruchu i materii.

Wyobraź sobie człowieka zanurzonego po pas w falującym morzu.
W spoczynku wszystko jest równe, częstotliwość fal, długość fal.

Kiedy jednak człowiek zaczyna postępować wprzód i w tył przedmiot obserwacji ulega przemianie.

Fale zaczynają się zakrzywiać, częstotliwość, długość fal a nawet wysokość fal zmieniać.

Dlaczego?

Znaczenie ma to, czego na pierwszy rzut oka nie widać.
- ciśnienie wody
- gęstość wody
- napięcie fali
- natężenie fal

Kiedy człowiek postępuje naprzód napięcie fali rośnie.
To ów napięcie jest nową wyższą formą wiązania człowieka ze źródłem fal przed nim.
Kreacja tego nowego wiązania kosztuje falę rozpad, przez co ta ulega wydłużeniu i zakrzywieniu.

Czego na pierwszy rzut oka nie widać pomiędzy przedmiotem obserwacji a obserwatorem obierającym promieniowanie przedmiotu obserwacji istnieje pewne napięcie w falach elektromagnetycznych. Wystarczy, że obserwator poruszy się względem przedmiotu obserwacji, żeby to napięcie zmieniło swoją wielkość.

Jeżeli zaczniesz poruszać się w kierunku źródła promieniowania, bo będziesz je widział tak jak w szkle powiększającym z tymi samymi aberracjami co w soczewce, obraz zacznie Ci się wykrzywiać.

Jeżeli będziesz postępował w odwrotną stronę, będziesz widział jak w soczewce pomniejszającej, także ze wszystkimi aberracjami.

>Wyjaśnij tą tajemniczą transformację ruchu i materii.

Możemy zrobić taki eksperyment.

W dużej pustej hali staniesz naprzeciw ściany w odległości powiedzmy 10m, skierowany do niej. Na ścianie powieśmy głośnik, który będzie emitował fale dźwiękowe o określonej częstotliwości. W pewnej odległości za Tobą stanie duży samochód ciężarowy, powiedzmy elektryczny, żeby jego praca nie zagłuszała dźwięku głośnika.

Samochód stoi w spoczynku nic się nie dzieje, słyszysz fale o jednakowej częstotliwości, badasz ich rozkład w przestrzeni dookoła Ciebie, równe długości.

Samochód rusza z impetem w twoim kierunku, jadąc prosto na Ciebie i głośnik, przed którym stoisz i wszystko się zmienia. Częstotliwość fali zwiększa się a długości fal w twoim otoczeniu stają się nierówne wskazując na zakrzywienie.

Dlaczego?

Wskutek zwiększonego napięcia falowego pomiędzy głośnikiem i rozpędzonym samochodem powstało nowe wiązanie na linii głośnik-samochód, na której się znajdujesz, co kosztuje załamanie fali i jej rozpad.

Zakrzywienie fali, którego doznajesz to jej rozpad, który jest ściśle związany z kreacją nowego wiązania między samochodem i głośnikiem.
Gdybyś miał sposobność zbadania, w twojej pozycji, łącznej masy samochodu i głośnika w czasie postępu samochodu i załamania fali, to stwierdziłbyś wzrost ich łącznej masy.