>>1. Sama oferta na pierwszy rzut oka wygląda dość dramatycznie, ale...
>>2. Zarówno Bóg, jak i Abraham wierzący bogu, wie, że śmierć ciała to tylko "przejście". Faktycznie nikt nie umiera, a może otrzymać życie wieczne, zarówno Abraham, jak i Izaak (baranek). FAktycznie przecież nawet Izaak nie umarł w sensie ludzkim.
>W Torze nie ma obietnicy zmartwychwstania, ani "życia po życiu", ani kary i nagrody po śmierci, ani niczego o tym, że śmierć ciała to tylko przejście. Abraham niczego takiego nie wie, ale najważniejsze, że "wie" Brzostowski, że Abraham wie i może sobie po katolicku popitolić.

Człowieku, Abraham, Izaak są tutaj tylko przykładem problemu do rozważenia, który Makuś przedstawił: posłuszeństwa bogu wbrew ludzkiej logice.

Nie rozważamy tutaj tego Abrahama i tego Izaaka, tylko Ojca, któremu bóg nakazał zabić swoje dziecko. Przrczytaj sobie problemowy post MAkusia.

A ja rozwazam ten problem z punktu widzenia katolika i nie ukrywam przecież tego, piszę przecież o zbawieniu i życiu wiecznym, a nie o szeolu.

Nie ma to dla mojej argumentacji żadnego znaczenia.

Człowieku, twoja bełkotliwa argumentacja nie ma żadnego znaczenia. Punkt widzenia "katolika" jest tutaj właśnie bełkotem, niczym więcej. Na te nieudolne brednie ze zbawieniem i życiem wiecznym należy się tylko stuknąć w głowę. A już najlepsze jest to katolickie bredzenie o zapowiedzi przyjścia Jezusa i jego odkupieńczej śmierci w historii z Izaakiem. Czego to katole nie wymyślą! Odpowiedź dla problemu makusia jest pod linkami, a nie w twoich chorych, katolickich bredniach. I daruj sobie jakieś wrzutki z szeolem, mające świadczyć o tym, że jesteś poważnym dyskutantem.

>I daruj sobie jakieś wrzutki z szeolem, mające świadczyć o tym, że jesteś poważnym dyskutantem.
Z szeolem, powiadasz?
Raczej WSZYSTKIE wypowiedzi Brzostowskiego to wrzutki mające stworzyć wrażenie, że jest poważnym dyskutantem. Cóż, religia i bełkot ją chroniący to rzeczywiście poważna sprawa, aczkolwiek nie tak jak chciałby Brzostowski i jemupodobni.

---

Każdy ma prawo do własnego zdania, ale nie do własnych faktów.

>Raczej WSZYSTKIE wypowiedzi Brzostowskiego to wrzutki mające stworzyć wrażenie, że jest poważnym dyskutantem.

On naprawdę uwierzył, że jest poważnym dyskutantem, a te wrzutki plus nieustanne dyskredytacje oponentów i milczące uniki są obronne, kiedy czuje, że jest za cienki i może wpakować się na minę. Ja odpadam, nie jestem w stanie tego czytać. Ukrywam gościa.

>On naprawdę uwierzył, że jest poważnym dyskutantem,
Zwłaszcza że tego typu typy są legitymizowane przez oponentów zbyt poważnym traktowaniem.

>a te wrzutki plus nieustanne dyskredytacje oponentów i milczące uniki są obronne, kiedy czuje, że jest za cienki i może wpakować się na minę.
Tak działa wiara! Zmusza umysł do chachmęcenia w obronie siebie, człowiek z takim upośledzeniem nawet nie rozumie jak się ośmiesza.

>Ja odpadam, nie jestem w stanie tego czytać.
Coś na ból zębów (u mnie najlepiej działa piwo) i do przodu.
Pewnie, że bełkot Brzostowskiego przy Mahabharacie czy mitologii Greków i Rzymian to obłąkane łamańce, ale w porównaniu z Biblią, Koranem, Katechizmem KK, dokumentami soborowymi, wypocinami Wojtyły to kaszka z mleczkiem, a tamto też przecież trzeba było strawić!

>Ukrywam gościa.
Nie wolno! Ani jego, ani Michalików czy Hoserów i ich apologetów gdziekolwiek. To woda na młyn ich i takich zapaćkanych ateistów jak Michniki, Mellery, Czubaszki...
Uwypuklaj go raczej, obnażaj, a umiesz to robić!

---

Każdy ma prawo do własnego zdania, ale nie do własnych faktów.

Muszę odpocząć. Babranie się w kolejnych, zawsze specyficznie pokręconych umysłach czasami mnie przeciąża. Czuję, że tracę czas na coś zupełnie jałowego, bo oni bez przerwy złażą z kościelnej taśmy, każdy z tylko własnym, swoistym, pokręconym światem w głowie. Żeby to było jeszcze coś choć trochę ciekawego, ubogacającego. Bez szans. To już trzeba się gdzieś indziej udać, po coś innego sięgnąć. Tutaj jedynie od krytyków coś czerpię dla siebie, w tym oczywiście od ciebie, i to mnie satysfakcjonuje. A najgorzej jest wtedy, kiedy jeden z drugim takim uprawia kompletny bełkot w czymś co już jest wystarczająco ze swej natury bełkotliwe. Wtedy mnie oczy bolą i jeszcze kilka innych miejsc, o których nie napiszę. Tak więc na chwilę muszę odpocząć od tych fatalnych konstrukcji. Nie mam ochoty ich na jakiś czas oglądać, choć będę sobie czytał inne wypowiedzi. Muszę oczyścić umysł, zrobić mu wakacje od tej beznadziei. Pozdrawiam i dzięki.

>Człowieku, twoja bełkotliwa argumentacja nie ma żadnego znaczenia. Punkt widzenia "katolika" jest tutaj właśnie bełkotem, niczym więcej. Na te nieudolne brednie ze zbawieniem i życiem wiecznym należy się tylko stuknąć w głowę. A już najlepsze jest to katolickie bredzenie o zapowiedzi przyjścia Jezusa i jego odkupieńczej śmierci w historii z Izaakiem. Czego to katole nie wymyślą! Odpowiedź dla problemu makusia jest pod linkami, a nie w twoich chorych, katolickich bredniach. I daruj sobie jakieś wrzutki z szeolem, mające świadczyć o tym, że jesteś poważnym dyskutantem.

Rozmowa z Tobą jest bez sensu...

W każdej rozmowie przujmuje się pewne założenia, i tutaj przyjęliśmy. Z nich wynika, to co wynika. Wynik ten nie bardzo Ci pasuje, boś ideolog jest, i wtedy wracasz do "bredni", które były przecież konsekwencją założenia.

To jest masakra intelektualna. Nie potrafisz po prostu dyskutować, gdy wnioski nie zgadzają się ze światopoglądem. A to jest fideizm.

>W każdej rozmowie przujmuje się pewne założenia..

Tak, tak. W dyskusji o DNA moge sobie przyjac, ze poprzez magiczne zaklecia moge przemycic do platka skladajacego sie z maki i wody informacje DNA jakiegos goscia sprzed 2000 lat. Bedzie to powazna dykusja??

I wlasnie tak powazny jest Twoj belkot o Twoim bogu, ktorego istnienie wyliczyles na podstawie rachunku prawdopodobienstwa

hej,
Dzięki za odpowiedź
A teraz tak :
1) Jesteś tak bardzo zafascynowany życiem wiecznym i nagrodami jakie otrzymasz za bezwarunkwe posłuszeństwo , że akceptujesz nawet dzieciobójstwo
2) Potrzebujesz jednak jakiejś racjonalizacji a więc wymyślasz , że życie tu i teraz to fikcja , bajka , złudzenie - natomiast prawdziwe życie zaczyna się po śmierci
3) Nie dostrzegasz , że takie warunki ( zamordowanie dziecka ) może postawić wyłącznie chory , zdegenerowany psychopata

Wniosek z tego nasuwa się niestety bardzo smutny a zarazem niebezpieczny :
Brak jakichkolwiek granic , brak jakichkolwiek zachamowań
Taka postawa jest charakterystyczna dla fanatyków i socjopatów! - Niezdolność do zakreślania granic (wolności)swojej jak i innych oraz brak hamulców regulujących zakres i poziom interakcji z drugim człowiekiem
Obcinanie głów i kamienowanie bierze się z tych źródeł .

4) Czy nie przyszło ci nigdy do głowy aby powiedzieć nie ?
Był taki eksperyment polegający na tym aby razić pradem drugą osobę - wykonując polecenia eksperymentatora ( oczywiście prąd był fikcyjny o czym poddawani testowi nie wiedzieli )
Większość osób okazała się bezwolna wobec siły autorytetu i raziła prądem innych bez zbędnych namysłów
Tylko niektórzy potrafili powiedzieć nie !
Nie - to była jedyna właściwa odpowiedź

makuś

---

szczególne pozdrowienia dla wegetarian

>1) Jesteś tak bardzo zafascynowany życiem wiecznym i nagrodami jakie otrzymasz za bezwarunkwe posłuszeństwo , że akceptujesz nawet dzieciobójstwo

No popatrz, a ponoć ateizm to cywilizacja śmierci

---

Po śmierci jest to co ma być.

>hej,
>Dzięki za odpowiedź
>A teraz tak :
>1) Jesteś tak bardzo zafascynowany życiem wiecznym i nagrodami jakie otrzymasz za bezwarunkwe posłuszeństwo , że akceptujesz nawet dzieciobójstwo
>2) Potrzebujesz jednak jakiejś racjonalizacji a więc wymyślasz , że życie tu i teraz to fikcja , bajka , złudzenie - natomiast prawdziwe życie zaczyna się po śmierci
>3) Nie dostrzegasz , że takie warunki ( zamordowanie dziecka ) może postawić wyłącznie chory , zdegenerowany psychopata
....

Makuś zadał pytanie w którym założył, że istnieje bóg, który nakazuje zabicie dziecka, i m.in. za to (posłuszeństwo) bóg ofiarowuje życie wieczne. Tak z grubsza.

Skoro zatem istnieje bóg i życie wieczne, to logiczne jest że zabicie dziecka nie jest faktycznie zabiciem tylko dość dramatycznym "przejsciem" z tego świata, do drugiego.

Ten drugi świat, to życie wieczne, szczęsliwe możliwe dla ojca i dziecka.

Wniosek jest oczywisty: "próba" (owszem dramtyczna) prowadzi do weicznego życia.

Makuś się skapował, że wniosek jest tak logiczny, iż Makuś przegrał, w tej dyskusji.

A zatem Makuś stwierdził, że to ja wymyślam życie po śmeirci itd... I teraz wydaje mu się, że wygrał! Nie widzi jednak, że zmienił założenie...

Trzeba było Makuś tak zacząć:

1. Nie ma boga, nie ma życia wiecznego, nie ma zbawienia...
2. Wtedy zapytać, co ja myślę, na temat nakazowi Jahwe dot. zabicia syna.

I ja bym Ci wtedy odpowiedział: nie ma boga, Jahwe to postać fikcyjna, a tego typu nakazy uważam za chore.

I byśmy się zgodzili.

Skup się.

hej,
Istnienie boga jest dla ciebie usprawiedliwieniem dla zabójstwa ? Jeżeli bóg istnieje to wszystko można ? Wszystko jest dozwolone , nie ma żadnych granic ?
Powtarzam raz jeszcze : Takich warunków nikt nawet bóg stawiać nie ma prawa bo stawianie - takich warunków zmieniają boga w diabła . Na takie żądania należy odpowiedzieć Nie .
Poza tym sposób w jaki przedstawiasz nasze życie przypomina symulacje komputerową gdzie nic nie jest prawdziwe
A więc spokojnie można założyć , że Ewa nie zjadła jabłka , Kain nie zabił Abla , Jezus wcale nie umarł na krzyżu a sąd ostateczny i życie wieczne są jedynie rozwiewającą się w słońcu mgłą .
Widzisz Brzostku , ty albo o cywilizacjach kosmicznych albo o symulacjach komputerowych opowiadasz
Może tak roboczo założysz , że to co cię otacza to rzeczywistość
makuś

---

szczególne pozdrowienia dla wegetarian

>Istnienie boga jest dla ciebie usprawiedliwieniem dla zabójstwa ? Jeżeli bóg istnieje to wszystko można ?

Ciekawe więc po co Bóg dał zakaz zabijania, skoro Brzostowski i tak by zabił i jeszcze pewnie wierzy że za grzech trafiłby do nieba, nie przyszło mu do głowy że Bóg może testować jego "moralność"? Udowodniłeś sam sobie że oddajesz cześć szatanowi, bo tylko szatan (według katolickiego dogmatu) pragnie ludzkiego cierpienia (w każdej postaci: fizycznej, psychicznej, moralnej), w przeciwieństwie do Boga który w katolicyzmie ma być zaprzeczeniem cech demonów, skazałbyś swoje dziecko na cierpienie, ale nie tylko je, siebie przy okazji, właśnie tego pragnie Biblijny szatan - ludzkiego cierpienia!

---

Po śmierci jest to co ma być.

>Założenia:
>1. Istnieje bóg Jahwe (ten biblijny).
Przyjmując założenie o istnieniu biblijnego boga przyjmujemy - z dobrodziejstwem jego definicji - istnienie dowolnego cudu, a więc także jednoczesne tego boga nieistnienie, czyli nawet założenie istnienia boga prowadzi nade wszystko do wniosku o jego nieistnieniu.

Logicznie od ateizmu nie ma ucieczki.
.

Trochę nie rozumiem, możesz to jakoś lepiej wyjaśnić?

---

Po śmierci jest to co ma być.

>Trochę nie rozumiem, możesz to jakoś lepiej wyjaśnić?
Pewnie mogę, czego konkretnie nie rozumiesz?
.

Przyjmując istnienie cudów, przyjmujemy nieistnienie boga, dlaczego?

---

Po śmierci jest to co ma być.

>Przyjmując istnienie cudów, przyjmujemy nieistnienie boga, dlaczego?
[Gwoli ścisłości, to przyjęłam zaproponowane istnienie boga, nie od razu cudów.]

Jeśli jest bóg, są też sprawiane przez niego dowolne cuda, naukowo kwalifikowane jako sprzeczności, a jeśli są dowolne sprzeczności, jest też sprzeczność polegająca na nieistnieniu boga przy jednoczesnym jego istnieniu. Czyli z założenia, że bóg jest, wynika jego nieistnienie.
.

>Przyjmując założenie o istnieniu biblijnego boga przyjmujemy - z dobrodziejstwem jego definicji - istnienie dowolnego cudu, a więc także jednoczesne tego boga nieistnienie
Chyba że ów "Bóg" cechowałby się jedną ułomnością - nieumiejętnością nieistnienia.
>Logicznie od ateizmu nie ma ucieczki.
Tak
.

> Mój sposób rozumowania jest wolny od zależności, od tego czy dzieje się dobrze czy źle (...)
> Dlatego też jestem uczciwy intelektualnie.

Sprawdźmy.

> Przykład: bóg, z miłości dla nas, oddał swego syna na śmierć (...),
> aby ten mógł nas zbawić. Jest to generalnie wyraz miłości boga do ludzi.

Zadziwiająco łatwo przypisujesz (niezrozumiałemu podobno?) Bogu pozytywne cechy i intencje.
A może on wszystko robi po to, żeby nas torturować na Ziemi, a po śmierci pożreć nasze dusze...?

> Przykład: jest zło na świecie. Dlaczego tak to wymyślił? Nie wiem. Bóg niezrozumiały - dzieje się źle.

A tutaj nic o złych cechach i intencjach... dlaczego?

> Udowodniłem, że nie ma w moim rozumowaniu zależności pomiędzy dobrocią i zrozmieniem oraz złem i niezrozumieniem.

Ależ jest, i to bardzo wyraźna - wszystko co dobre rozumiesz i tłumaczysz pozytywnymi cechami Boga, natomiast złe rzeczy są dla Ciebie niezrozumiałe i nie wiadomo z czego wynikają.

Proponuję:
a) dobre i złe "boskie sprawki" traktować równoważnie, nazywając je po imieniu (Bóg ma cechy dobre i złe), albo:
b) trzymać się boskiej niezrozumiałości i konsekwentnie unikać wszelkich wartościowań, żeby uniknąć zarzutu "chciejstwa"

>Sprawdźmy.
>> Przykład: bóg, z miłości dla nas, oddał swego syna na śmierć (...),
>> aby ten mógł nas zbawić. Jest to generalnie wyraz miłości boga do ludzi.
>Zadziwiająco łatwo przypisujesz (niezrozumiałemu podobno?) Bogu pozytywne cechy i intencje.
To, że bóg jest niezrozumiały, nie oznacza, że niczego nie można zrozumieć. Objawienie boskie, dekalog, przykazanie miłości, obietnica zbawienia, wskazują na to, że bóg jest dobry.
>A może on wszystko robi po to, żeby nas torturować na Ziemi, a po śmierci pożreć nasze dusze...?
Masz jakąkolwiek przesłankę aby tak sądzić? Jakiś zapis w Biblii, że tak może być? Cokolwiek? Gdyby coś takiego było, można wówczas rozważać taki pomysł.

Nie ma w tych dwóch Twoich przykładach symetrii. Za dobrocią boga przemawia szereg rzeczy, za tym, że chce nas torturować i zjeść dusze chyba NIC.

Aby być uczciwym intelektualnie i stawiać takie tezy jako równie prawdopodobne, musiałbyś mieć cokolwiek co świadczy o tej drugiej. Masz coś?

>> Przykład: jest zło na świecie. Dlaczego tak to wymyślił? Nie wiem. Bóg niezrozumiały - dzieje się źle.
>A tutaj nic o złych cechach i intencjach... dlaczego?
Nie ma do tego przesłanek z Objawienia, Biblii.
>> Udowodniłem, że nie ma w moim rozumowaniu zależności pomiędzy dobrocią i zrozmieniem oraz złem i niezrozumieniem.
>Ależ jest, i to bardzo wyraźna - wszystko co dobre rozumiesz i tłumaczysz pozytywnymi cechami Boga, natomiast złe rzeczy są dla Ciebie niezrozumiałe i nie wiadomo z czego wynikają.
>Proponuję:
>a) dobre i złe "boskie sprawki" traktować równoważnie, nazywając je po imieniu (Bóg ma cechy dobre i złe), albo:
>b) trzymać się boskiej niezrozumiałości i konsekwentnie unikać wszelkich wartościowań, żeby uniknąć zarzutu "chciejstwa"

Widzę, że nie u mnie jest chceijstwo dobrego boga, a u Ciebie złego i jeszcze w dodatku zarzucasz mi nieuczciwość, której nie ma.

Jeszcze raz.

1. Ktoś wymyślił (bóg) że trzeba się nacierpieć, aby być zbawionym. Dlaczego tak jest - nie wiem, nie rozumiem boga. Czy to jest złe, czy dobre że bóg tak to wymślił? Nie wiem. Ty wiesz? Co w tym jest nieuczciwego intelektualnie?

2. Bóg objawił się i powiedział: stworzyłem Was, na moje podobienstwo, kocham Was, będziecie czynic tak i siak to będziecie zbawieni, a jak nie to nie. Czy to jest złe, czy dobre że bóg tak to wymślił? Nie wiem. Ty wiesz? Co w tym jest nieuczciwego intelektualnie?

3. Dekalog, przyakzanie miłości to nie wyraz "chciejstwa" tylko, oczywiście wierząc że owo objawienei miało miejsce - realne zasady. Wg mnie (MOJEJ OCENY) dobre zasady. Wniosek: BÓG DOBRY. Co w tym jest nieuczciwego intelektualnie?

To Ty kolego proponujesz nieuczciwą intelektualnie grę: zapominasz o tym, że bóg przekazał dekalog, potem przykazanie miłości, że cały przekaz boga (w Bibii) służy naszemu zbawieniu (szczęściu).

W ogóle o tym zapominasz, nawet roboczo nie chcesz tego uznać i jakby oczekujesz aby patrzeć na boga jedynie poprzez to co dostrzegamy na tym świecie.

To jest nieuczciwe, bo od razu WIESZ, że boga nie ma.

Aby było uczciwie:

1. Załóżmy roboczo, że Jahwe istnieje, i Jezus też. Trzymajmy się jednak, na ile pozwala nam wiedza, już tego założenia.

2. I teraz możesz na tego boga nawalać, że mówił to, a robi tamto, teraz można uczciwie o nim rozmawiać. Oceniać jego sprawki, itd...

Problem polega tylko na tym, że jeśli przyjmiesz roboczo punkt 1, to przegrasz w tej dyskusji i dobrze o tym wiesz, Ty i inni. Dlatego z ogromną chęcią pławicie się w krytykowaniu boga, wykpiwaniu religii, przy założeniu, że i tak boga nie ma. Gdybyście bowiem założyli, że jest, musielibyście też przyjąć to co można o bogu, w miarę spójnie powiedzieć z Biblii, no bo jak inaczej? A to wtedy prowadzi, do całkiem przyzwoitego, dobrego boga. A fakt że boga nie rozumiemy, może z łatwością być wytłumaczeniem dlaczego jego obraz jest tylko dobry, a nie bardzo dobry.

Asymetria dobry/niedobry bóg, która dałaby przewagę Tobie w tej dyskusji, byłaby wtedy, gdybyśmy o bogu mogli z Biblii powiedzieć, że jest skur....ynem.

Np: gdyby On sam powiedział: stworzyłem Was, pachołki ludzkie, abyście pracowali dla mnie, a jak będziecie dobrze pracować, to po śmierci będzie mniej w p*****l. Tak mówię i już!

Tymczasem bóg mówi zupełnie coś innego: o miłości, wolnej woli, zbawieniu...

A trudno jest mówić o bogu bez założenia że istnieje i tego co o nim wiemy z biblii.

>Tymczasem bóg mówi zupełnie coś innego: o miłości, wolnej woli, zbawieniu...
>A trudno jest mówić o bogu bez założenia że istnieje i tego co o nim wiemy z biblii.

hej,
Abraham miał wolną wole tak jak i ty ją posiadasz .
Bóg zażądał zamordowania dziecka Abrahama i ... Abraham z miłości do boga był gotów to zrobić
Tego dowiadujesz się z biblii
Czy jesteś gotów do tego aby zamordować swe dziecko z miłości do boga ?
Co w tym pytaniu jest niezrozumiałe ?
Odpowiedz ! Proszę !
Boisz się swojej odpowiedzi ?
Ja też się jej boje - ale może refleksja nad tym dylematem pozwoli ci coś na temat twojej wiary zrozumieć ... ?
makuś

---

szczególne pozdrowienia dla wegetarian

>Asymetria dobry/niedobry bóg, która dałaby przewagę Tobie w tej dyskusji, byłaby wtedy, gdybyśmy o bogu mogli z Biblii powiedzieć, że jest skur....ynem.

Brzostowski, jeślibyś czytywał tą wersję: biblia.deon.pl/ , a nie tą Twoją: bibleforchildren.org/languages/polish/stories.php toć bez problemu byś go tym skur...ynem obdarował. Nawet jak czytujesz tą drugą, to choćby na podstawie tego: bibleforch(*)20Abrahams Love Polish.pdf
można spokojnie twierdzić, że jest zdrowo pieprznięty.

Istnieją 2 odpowiedzi.

1. ... to była alegoria.

2. I odpowiedź poważna, bo i sprawa jest poważna. Jestem gotów na taką dyskusję, ale nie wiem czy mi się z Tobą chce. Bo Ty potem i tak powiesz: alegoria, hi hi hi!

I teraz skup się:

Jeśli przyjmiesz roboczo, że bóg istnieje (ten Jahwe), wraz z konsekwencjami tego założenia, to możemy gadać, a jeśli chcesz tylko pocieszyć się że znalazłeś fajną zagwozdkę, to nie mam czasu na takie zabawy.

To co? Wchodzisz w to?

Założenia:

1. Istnieje bóg Jahwe (ten biblijny).

Wchodzisz dalej?

>I teraz skup się:

Więcej skupienia wymaga otwarcie puszki sardynek.

>Wchodzisz dalej?

Dawaj tą poważną.

>>Wchodzisz dalej?
>Dawaj tą poważną.

Przyjmujesz założenie?

>>>Wchodzisz dalej?
>>Dawaj tą poważną.
>Przyjmujesz założenie?

Może być. Dawaj.

>>>>Wchodzisz dalej?
>>>Dawaj tą poważną.
>>Przyjmujesz założenie?
>Może być. Dawaj.

Bóg chciał sprawdzić wiarę Abrahama.

>Bóg chciał sprawdzić wiarę Abrahama.

Czyli całkiem da się pojąć tego psychopatę?

>>Bóg chciał sprawdzić wiarę Abrahama.
>Czyli całkiem da się pojąć tego psychopatę?

tutaj odpowiadam makusiowi:

www.racjonalista.pl/forum.php/s,634063/i,7#w634511

także przeniesiemy dyskusję tam, zapraszam.

.
Absolutne nakazy, oparte na absolutnej prawdzie

Etyka religijna opiera swe nakazy i zakazy na objawieniu woli bożej, wyrażonej zazwyczaj w świętych księgach, w które trzeba wierzyć i do których interpretacji upoważnieni są tylko kapłani. Każde z wyznań - nawet tych, wspólnie wywodzących swą religijną ciągłość od Abrahama - uważa, że tylko im w pełni Bóg objawił swą wolę i dlatego to one są jedynymi jej prawdziwymi reprezentantami na ziemi. Istnieje więc tylko jeden depozytariusz i tylko jeden prawdziwy system moralny przekazywany w nauce Kościoła. Cokolwiek on nakazuje jest dobre, a czego on zakazuje - złe.

Zrozumiałe, że nakazy muszą być poddawane reinterpretacjom. Weźmy przykłady z Ewangelii. Jak do dnia dzisiejszego mają się takie nakazy: Idź, sprzedaj, to co posiadasz, i rozdaj ubogim lub Biskup zaś ma być nienaganny, mąż jednej żony, (...) nie chciwy na grosz, który by własnym domem dobrze zarządzał, dzieci trzymał w posłuszeństwie i wszelkiej uczciwości, bo jeżeli ktoś nie potrafi własnym domem zarządzać, jakże będzie mógł mieć na pieczy Kościół Boży? (wytłuszczenie moje) Kościół musi permanentnie dokonywać odpowiedniego aggiornamento, tak aby Lud Boży wiedział,
co ma aktualnie przyjmować za niezmienną prawdę. Chcąc zasłużyć na życie wieczne trzeba wierzyć swoim pasterzom
i postępować zgodnie z tą wiarą.

Większość ludzi nie lubi myśleć samodzielnie, wygodnie poddając się dyktatowi środowiska. Świadomie tłumi swą indywidualność, byle tylko zasłużyć na podziw stada (B. Russell). Gdy zaczyna się myśleć, rodzą się głupie pytania.
Na przykład takie: jeżeli Bóg jest wszechmocny, to wszelki grzech jest zgodny z jego wolą, gdyż gdyby grzech był nieposłuszeństwem wobec jego woli, to znaczyłoby, że Bóg nie jest wszechmocny. Teologowie na ten temat potrafią napisać wielkie dzieła, po których lekturze już naprawdę nic nie wiadomo, i których poza innymi teologami nikt nie potrafi zrozumieć.

U Leszka Kołakowskiego można spotkać wiele ciekawych pytań teologicznych. Oto jedno z nich zawarte w "Kluczu niebieskim": Izaak odwrócił się i zobaczył ojca zastygłego ze wzniesioną bronią, z błyskiem brutalnej determinacji w oczach, z zaciśniętymi ustami i wyrazem zaciętej stanowczości na twarzy. Wydał przeciągły krzyk i upadł zemdlony. (...) Wszystko dobrze się skończyło i w rodzinie było dużo śmiechu. Izaakowi pozostała tylko drobna dolegliwość: od tej pory chwiał się na nogach i dostawał mdłości na widok ojca. Ale w końcu żył długo i szczęśliwie.

Wiem, że Jezus Chrystus jest Bogiem miłości; to już nie plemienny, groźny i mściwy Bóg Jahwe, ale przecież wraz z nim
i z Duchem Świętym są w "Trójcy jedynym". Racjonalność każe zadać pytanie: czy wszechmoc i wszechwiedza zawsze łączą się z dobrocią, a nawet idąc dalej, z rozumem?

www.racjon(*)m.php/z,0/d,5/s,487985#w489654
[Załącznik]

@@@
.

Wiedziałem, że ten "demon" w końcu też się wybudzi...

.
>Wiedziałem, że ten "demon" w końcu też się wybudzi...
Było, mineło i chyba się nie wróci, ale sentyment dla wspaniałego forum dla samodzielnie myślącej inteligencji pozostał i stąd jeszcze sporadyczne reakcje. Zresztą to nie do Pana, tylko do tych, którzy zrozumieć to co piszę potrafią.

@@@
.

>.
>>Wiedziałem, że ten "demon" w końcu też się wybudzi...
> Było, mineło i chyba się nie wróci, ale sentyment dla wspaniałego forum dla samodzielnie myślącej inteligencji pozostał i stąd jeszcze sporadyczne reakcje. Zresztą to nie do Pana, tylko do tych, którzy zrozumieć to co piszę potrafią.

Dlatego już z Panem nie rozmawiam, ponieważ zaczyna Pan od obrażania innych. A sam nie jest Pan taki logiczny i racjonalny oraz w dodatku nieuczciwy intelektualnie. Z takim gościem nie da się rozmawiać.

Przy okazji, kolejny raz namawiam Pana, aby Pan napisał coś o nadrzeczywistości, której istnienie Pan dopuszcza. Na pewno inni racjonaliści chętnie się dowiedzą co to jest. A i ja poczytam...

To co, da się Pan skusić?

.
>Dlatego już z Panem nie rozmawiam,
???

> ponieważ zaczyna Pan od obrażania innych.
www.racjon(*).php/z,0/d,11/s,624150#w624828

> A sam nie jest Pan taki logiczny i racjonalny oraz w dodatku nieuczciwy intelektualnie.
www.racjonalista.pl/forum.php/s,627117#w634014
www.racjon(*)m.php/z,0/d,6/s,629374#w630008
www.racjon(*)m.php/z,0/d,9/s,616621#w618742

>Z takim gościem nie da się rozmawiać.
www.racjon(*).php/z,0/d,31/s,612740#w615303
www.racjon(*).php/z,0/d,25/s,506302#w509659

>Przy okazji, kolejny raz namawiam Pana, aby Pan napisał coś o nadrzeczywistości, której istnienie Pan dopuszcza. Na pewno inni racjonaliści chętnie się dowiedzą co to jest. A i ja poczytam...
Co za "ON"? Nie wiadomo co i nie wiadomo jak istniejące? Żaden bóg i żadna nadrzeczywistość nie może istnieć!
Nie ma na to nawet najmniejszych szans. Nie istnieje taka dziura w "obiektywnie istniejącej rzeczywistości", w której to "cosik" mogłoby się zmieścić! Ani teoretycznie, ani praktycznie! Udowodniła to nauka na przeróżne sposoby, tak zupełnie przy okazji - wcale Bogiem i bogami się nie zajmując. Po prostu nie istnieją już takie dziury, w które Bóg by się mógł zmieścić, ale z wiarą nie ma dyskusji i nie mam żadnych kontrargumentów dla Pańskiej wiary. Wierz Pan sobie w co chcesz, tylko racjonalistom daj Pan już spokój.
www.racjon(*).php/z,0/d,33/s,506302#w514162
www.racjon(*).php/z,0/d,33/s,506302#w514675

>To co, da się Pan skusić?
www.racjon(*)m.php/z,0/d,6/s,630910#w631856

@@@
.

W sumie szkoda... dzięki Panu, czasami zaoszczędziłem na kawie...

Ale poważnie też szkoda, i to w kilku wymiarach:

1. Ma Pan wiedzę, jest Pan w stanie się nią dzielić.
2. Potrafi Pan czasem rozgrzać dyskusję, co też bywa dobre.

Niestety posiada Pan mnóstwo cech trudnych: aroganckie teksty, nieuczciwość intelektuaklna w dyskusji, żonglerka logiką, ideologiczne podejście do niektórych spraw.

Dopóki na fR bardzo mocno przeważały osoby o zacięciu antyklerykalnym, w tym wśród moderacji i pozwalano na pańskie aroganckie odnoszenie się do innych, a także był niezły "klub wzajemnej adoracji antyklerykalnej" to było fajnie. Od pewnego czasu jednak fR uległo zmianie, poszło to w kierunku mniejszego radykalizmu antyklerykalnego...

Niektórzy porezygnowali... Pan też tak zamierza...

Wg mnie to wynik pańskiego ideologicznego, antyklerykalnego zacięcia. Na forum można dyskutować o setkach problemów, jeśli drażnią Pana "ewangelizatorzy" można ich ignorować, podejmując inne ciekawe wątki.

Mam takie wrażenie, że Pan i część innych forumowiczów miała tutaj na fR świetne miejsce do adorowania swojego antyklerykalnego światopoglądu, zawłaszczając dużą część przestrzeni na takie właśnie dyskusje. W sytuacji, gdy jest tego mniej to Panu już nie pasuje. Myślę, że to jedna z głównych przyczyn, odczuwania przez Pana absmaku związanego z fR.

Druga dotyczy tego, że jednak Ci "ewangelizatorzy" nie są tacy głupi, że potrafią wykazać neiuczciwość intelektualną, żonglowanie logiką i inne antyklerykalne "cwaniactwa" intelektualne.

Mógłby Pan zatem zająć się dyskusjami spoza szeroko pojętego antyklerykalizmu, nie zajmować się już bogiem (którego przecież nie ma), co byłoby dla ateisty (nie obraża się Pan za takie określenie) całkiem zdrowe. Jest przecież dużo ciekawych spraw na świecie...

Tyle tylko, że ów antyklerykalizm (ideologiczny oczywiście, bo ten "normalny" jest w wersji umiarkowanej całkiem zdrowy) to wg mnie paliwo którym Pan żyje. A tu go coraz mniej...

Tak, czy inaczej szkoda...

Jeśli już ta starość o której Pan pisał, przyciśnie Pana mocniej (życzę oczywiście długich lat życia w dobrym zdrowiu), proszę napisać czy uwierzył Pan w boga lub przynajmniej myśli takie do głowy przychodziły. Piszę poważnie, bez ironii.

Na szczęście, bóg może istnieć, niezależnie czy Pan w niego wierzy i jakie ma Pan o nim zdanie. Może także wybaczyć wszystko. Taki z Niego gość!

A teraz do nadprzyrodzoności...

Cytuję Bogusławskiego:

"Należę do tych ludzi, którzy w 999,999 są pewni, że bóg nie istnieje. Ten promil promila jest pozostawiony tylko ze względów metodologicznych. (Konieczności pozostawienia jakiejś wątpliwości)".

"Mam 999 promili pewności, że żaden świat nadprzyrodzony nie istnieje, a w jednym promilu jestem agnostykiem".

i inne... można sobie poszukać, w tym:

"Żaden bóg i żadna nadrzeczywistość nie może istnieć!Nie ma na to nawet najmniejszych szans."

1. Czy 1 promil = nie może istnieć? Czy Pan zmienił zdanie? Czy to tylko (jak przypuszczam słowa... i utrzymuje Pan ową metodologiczną niepewność)?

2. Chciałoby się zadać pytanie: jak Pan to prawdopodobieństwo/szansę wyliczył/oszacował? No... jak... na czuja... intuicyjnie, bo jak inaczej?

Opowieści o pozostawieniu "metodologicznej" niepewności mozna sobie włożyć między bajki. Bo przecież ta metodologiczna musi wynikać z podejścia racjonalnego, no bo skąd?

A gdy ktoś inny ma "czuja" innego i daje nadprzyrodzonowości 10%? Kto ma rację - kto jest bliższy prawdy? Czyjemu "czuciu" zaufać? Pańskim 999 promilom, czy czyimś 90%?

3. W 1 promilu jest Pan agnostykiem co do istnienia nadprzyrodzonowości. Zastanówmy się teraz co to znaczy? Co to w ogóle za konstrukcja myślowa, iż można być w jakiejś sprawie,
jednocześnie:
- agnostykiem (czyli kimś kto uważa, że nie możliwe jest aby dowiedzieć się czy istnieje nadprzyrodzoność czy też nie),

i "ateistą" (czyli uważać że tej nadprzyrodzoności nie ma).

Powiązanie punktu 2 (ocena na "czuja") z 3 wskazują tylko tyle, że Pan po prostu jest w tej sprawie agnostykiem, inaczej nie da się tego logicznie wyjaśnić.

4. A teraz pytanie zasadnicze. Co to jest to nadrzeczywistość, której daje Pan szanse istnienia (marne, ale jednak). Co to jest? Bo jak rozumiem, nie plecie Pan bez sensu. Słowniki mówią, że cóś takiego to miejsce gdzie nie działają prawa natury i są inne prawa, w tym inna logika niż nasza.
Wynika z tego, że Pan jako racjonalista dopuszcza możliwość istnienia świata irracjonalnego, i w dodatku wynika to ze światopoglądu racjonalnego. I ja osobiście się z tym zgadzam, bo to jest logiczne.

A zatem wniosek końcowy, który Pana rozzłości: ze światopoglądu racjonalnego wynika możliwość istnienia takiego KTOŚ jak bóg. Bo skoro nadrzeczywistość może istnieć, to i "Papa" w niej też.

Prawda, że ciekawe? A Pan jakoś unika dyskusji na ten temat. Dyskusji opartej zupełnie o logikę, racjonalizm i wiedzę.

>A zatem wniosek końcowy, który Pana rozzłości: ze światopoglądu racjonalnego wynika możliwość istnienia takiego KTOŚ jak bóg.

Gdzie jest granica oddzielajaca absurd od zdrowego rozsadku? Skoro wedlug Ciebie istnienie czegos takiego jak "bog" jest mozliwe to czemu nie istnienie latajacych krow?
Skoro ze swiatopogladu racjonalnego wynika mozliwosc istnienie "boga" to i rowniesz wszstkich innych idiotyzmow. Ograniczeniem jest tylko i wylacznie wyobraznia osoby postulujacej idiotyzm

>>A zatem wniosek końcowy, który Pana rozzłości: ze światopoglądu racjonalnego wynika możliwość istnienia takiego KTOŚ jak bóg.
>Gdzie jest granica oddzielajaca absurd od zdrowego rozsadku? Skoro wedlug Ciebie istnienie czegos takiego jak "bog" jest mozliwe to czemu nie istnienie latajacych krow?
>Skoro ze swiatopogladu racjonalnego wynika mozliwosc istnienie "boga" to i rowniesz wszstkich innych idiotyzmow. Ograniczeniem jest tylko i wylacznie wyobraznia osoby postulujacej idiotyzm

Z rozumowania które przeprowadziłem, wynika w sposób oczywisty, że takie cós jak bóg istnieć może. Masz do tego rozuimowania uwagi? Uważasz że gdzieś w tym rozumowanmiu popełniłem błąd? Wykaż mi go.

Ja, jestem uczciwy intelektualnie i w tym akurat przypadku uczciwie przyznaję, iż to tylko możliwość oraz że masz rację, takie rozumowanie prowadzi do wniosku, że możliwe jest w zasadzie wszystko, każdy idiotyzm i nieidiotyzm, który sobie pomyślimy.

Tak. Ale tak właśnie wynika z rozumowania które przeprowadziłem. Co więcej nie da się go praktycznie podważyć.

I teraz uważaj: ja nie piszę że bóg lub latajace krowy istnieją, tylko że mogą. Nic więcej w tym rozumowaniu nie piszę (żadnego zbawienia, Jahwe, Abrahama, aniołów), tylko tyle, że mogą istnieć: bóg, krowy oraz BUHAHUHA (czymkolwiek jest).

Czy zgadzasz się ze mną?

Jeśli tak, to OK.
Jeśli nie, wykaż że moje rozumowanie jest błędne.

Bądź jednak w odpowiedzi uczciwy.

Co do pytania o granice zdrowego rozsądku. Ta granica przebiega wg mnie tak:

z tego rozumowania wynika, iż z racjonalnego punktu widzenia nie ma sensu zajmować się szczególnie bogiem i latajacymi krowami. Należy żyć tak, jakby nieistniały.

>Z rozumowania które przeprowadziłem, wynika w sposób oczywisty, że takie cós jak bóg istnieć może. Masz do tego rozuimowania uwagi? Uważasz że gdzieś w tym rozumowanmiu popełniłem błąd? Wykaż mi go.
>Ja, jestem uczciwy intelektualnie i w tym akurat przypadku uczciwie przyznaję, iż to tylko możliwość oraz że masz rację, takie rozumowanie prowadzi do wniosku, że możliwe jest w zasadzie wszystko, każdy idiotyzm i nieidiotyzm, który sobie pomyślimy.
>Tak. Ale tak właśnie wynika z rozumowania które przeprowadziłem. Co więcej nie da się go praktycznie podważyć.
>I teraz uważaj: ja nie piszę że bóg lub latajace krowy istnieją, tylko że mogą. Nic więcej w tym rozumowaniu nie piszę (żadnego zbawienia, Jahwe, Abrahama, aniołów), tylko tyle, że mogą istnieć: bóg, krowy oraz BUHAHUHA (czymkolwiek jest).
>Czy zgadzasz się ze mną?
>Jeśli tak, to OK.
>Jeśli nie, wykaż że moje rozumowanie jest błędne.
>Bądź jednak w odpowiedzi uczciwy.

Czyli mozliwe jest rowniez to, ze bog sam jest produktem nadboga. Nadbog stworzyl boga i bog teraz pracuje w pocie czola zeby dostac sie do nadraju. A nasza ziemia to tylko jedna lokacja z 100000000000000000000. Na kazdej z nich rzadzi inny bog. I w pocie czala pracuja na nadniebo lun nadpieklo.

Czy Taki belkot bedzie tez intelektualnie mozliwy? Czy bede mog na powaznie prowadzic dyskusje o nadbogu, nadniebie i nadpiekle? A na dowod, ze mowie o powaznych rzeczach bede mogl belkotac o prawdopodobienstwie??????

>>Czy zgadzasz się ze mną?
>>Jeśli tak, to OK.
>>Jeśli nie, wykaż że moje rozumowanie jest błędne.
>>Bądź jednak w odpowiedzi uczciwy.

>Czyli mozliwe jest rowniez to, ze bog sam jest produktem nadboga...
Oczywiście że tak, zależy to jednak jak zdefiniujesz boga i nadboga. Jeśli zdefiniujesz go tak, jak podejrzewam (czyli boga "wszech"), to ów nadbóg wówczas nie może istnieć. I to też logicznie wynika z założeń.

Natomiast jeśli bóg będzie "nie - wszech", to możliwe jest iż istnieje jakiś "wszech". I to też jest logiczne.

>Czy Taki belkot bedzie tez intelektualnie mozliwy? Czy bede mog na powaznie prowadzic dyskusje o nadbogu, nadniebie i nadpiekle? A na dowod, ze mowie o powaznych rzeczach bede mogl belkotac o prawdopodobienstwie??????

Dziwny z Ciebie gość. Nie rozumiesz, że z racjonalnego punktu widzenia, w kontekście rozumowania, które przeprowadziłem powyżej, zajmowanie się bogiem lub nadbogiem jest tak samo idiotyczne?

Przyponiam Ci fragemnt mojego posta, który pominąłeś:

"z tego rozumowania wynika, iż z racjonalnego punktu widzenia nie ma sensu zajmować się szczególnie bogiem i latajacymi krowami. Należy żyć tak, jakby nieistniały."

>Oczywiście że tak, zależy to jednak jak zdefiniujesz boga i nadboga. Jeśli zdefiniujesz go tak, jak podejrzewam (czyli boga "wszech"), to ów nadbóg wówczas nie może istnieć. I to też logicznie wynika z założeń.
>Natomiast jeśli bóg będzie "nie - wszech", to możliwe jest iż istnieje jakiś "wszech". I to też jest logiczne.

Belkot

>Przyponiam Ci fragemnt mojego posta, który pominąłeś:
>"z tego rozumowania wynika, iż z racjonalnego punktu widzenia nie ma sensu zajmować się szczególnie bogiem i latajacymi krowami. Należy żyć tak, jakby nieistniały."

I dlatego latasz po forum i do ostatniej kropli krwi bronisz racjonalnego zalozenia, ze cos takiego jak bog (nawet tego czegos nie potrafisz zdefiniowac) moze istniec

Nie latasz i nie przekonujesz, ze latajacej krowy uczciwy racjonalista nie moze wykluczyc. Placzesz tylko o tym Twoim bogu

Zauwaz, ze tutaj nikt nie zajmuje sie latajacymi krowami. Ale Twoimi bogami to juz owszem, bo jakims dziwym trafem Ci bogowie nie potrafia ani sami sie odzywic (wyciagaja lape po panstwowe pieniadze) ani sami udowodnic swojego istnienia (musza banialuki o swoim istnieniu wciskac juz niemowlakom bo inaczej szybko by zgineli).

Tylko dlatego zajmujemy sie tu Twoim bogiem - bo sie nam wpierdala w portfel, lozko i wszystkie inne dziedziny zycia.

>Belkot
Bo nie rozumiesz.
>>Przyponiam Ci fragemnt mojego posta, który pominąłeś:
>>"z tego rozumowania wynika, iż z racjonalnego punktu widzenia nie ma sensu zajmować się szczególnie bogiem i latajacymi krowami. Należy żyć tak, jakby nieistniały."
>I dlatego latasz po forum i do ostatniej kropli krwi bronisz racjonalnego zalozenia, ze cos takiego jak bog (nawet tego czegos nie potrafisz zdefiniowac) moze istniec
Ja, latam? Ileż tu watków o bogu założonych przez ateistów? Człowieku! Ja, owszem, wchodzę w dyskusje, ale nie latam, tylko dołączam się do innych, co wątki o bogu tworzą.
>Nie latasz i nie przekonujesz, ze latajacej krowy uczciwy racjonalista nie moze wykluczyc. Placzesz tylko o tym Twoim bogu
Jeśli Makuś, albo Ty założycie wątek o latająych krowach to też się wypowiem.
>Zauwaz, ze tutaj nikt nie zajmuje sie latajacymi krowami. Ale Twoimi bogami to juz owszem, bo jakims dziwym trafem Ci bogowie nie potrafia ani sami sie odzywic (wyciagaja lape po panstwowe pieniadze) ani sami udowodnic swojego istnienia (musza banialuki o swoim istnieniu wciskac juz niemowlakom bo inaczej szybko by zgineli).
>Tylko dlatego zajmujemy sie tu Twoim bogiem - bo sie nam wpierdala w portfel, lozko i wszystkie inne dziedziny zycia.

I o czym tu racjonalnie i konsekwetnie rozmawiać? Chcesz założyć watek o wpływie KK na obyczaje to załóż, a nie mieszaj takich dyskusji.

Bez sensu, zupełnie. I tak to często kończą się takie dysksuje z ateistami (nie ze wszytkimi oczywiście). W Twoim przypadku, można jednak zawsze liczyć, że w końcu wylezie antyklerykalizm.

Nie byłeś w stanie wykazać błędu w moim rozumowaniu, więc wyciągnąłeś arguemnty pozamerytoryczne. To uczciwość intelekktualna?

Daj spokój... bez sensu...

>Nie byłeś w stanie wykazać błędu w moim rozumowaniu, więc wyciągnąłeś arguemnty pozamerytoryczne. To uczciwość intelekktualna?
>Daj spokój... bez sensu...

Alkoholikowi tez nikt nie wmowi, ze jest chory

To, ze Twoj belkot jest dla Ciebie czystym racjonalizmem, nauka i najprawdziwsza Prawda nie ulega watpliwosci.

Nie beda zakladal ekstra nowego watku:

Czy intelektualnie uczciwy racjonalista moze wykluczyc istnienie latajacych krow????

>>Nie byłeś w stanie wykazać błędu w moim rozumowaniu, więc wyciągnąłeś arguemnty pozamerytoryczne. To uczciwość intelekktualna?
>>Daj spokój... bez sensu...
>Alkoholikowi tez nikt nie wmowi, ze jest chory
>To, ze Twoj belkot jest dla Ciebie czystym racjonalizmem, nauka i najprawdziwsza Prawda nie ulega watpliwosci.
>Nie beda zakladal ekstra nowego watku:
>Czy intelektualnie uczciwy racjonalista moze wykluczyc istnienie latajacych krow????
W kontekście przeprowadzonego tutaj rozumowania (dotyczącego nadrzeczywistości) - NIE.

Tym różnię się od Ciebie: jestem uczciwy w dyskusji, Ty niestety nie. Możesz tu wypisać miliony bluzgów na mnie, że jestem chory, głupi, itd... nie zmieni to ani o jotę spójności rozumowania i Twojej nieuczciwości intelektualnej.

Cześć.

>>Czy intelektualnie uczciwy racjonalista moze wykluczyc istnienie latajacych krow????
>W kontekście przeprowadzonego tutaj rozumowania (dotyczącego nadrzeczywistości) - NIE.

A jak dodatkowo bedzie produkowala ciepla cafe latte z cynamonem?

>>>Czy intelektualnie uczciwy racjonalista moze wykluczyc istnienie latajacych krow????
>>W kontekście przeprowadzonego tutaj rozumowania (dotyczącego nadrzeczywistości) - NIE.
>A jak dodatkowo bedzie produkowala ciepla cafe latte z cynamonem?
Też NIE.

Nie zadawaj głupich pytań, bo się tylko kompromitujesz. Myślisz że to nie możliwe?

Skoro grzyby mogą produkować antybiotyki, bakterie alkohol, a krowy ciepłe mleko i skoro istnieją latające ssaki, a istniały duże latajace gady, i skoro cynamon też jest całkiem naturalny, to dlaczego nie mogą zaistnieć latajace krowy produkujące cafe latte z cynamonem?

>Natomiast jeśli bóg będzie "nie - wszech", to możliwe jest iż istnieje jakiś "wszech". I to też jest logiczne.

Bóg wszech (wszechwiedza) nie może istnieć, a taki jest Bóg z Biblii, a nawet jeśliby istniał to nie mógłby działać przeciw swemu przeznaczeniu, ale o tym raczej wiesz.

---

Po śmierci jest to co ma być.

Nie ma sensu zajmować się szczególnie bogiem i latajacymi krowami. Należy żyć tak, jakby nieistniały.

hej,
Mam wrażenie , że twoimi postami zajmuje się kilka osób
makuś
>

---

szczególne pozdrowienia dla wegetarian

>Nie ma sensu zajmować się szczególnie bogiem i latajacymi krowami. Należy żyć tak, jakby nieistniały.
>hej,
>Mam wrażenie , że twoimi postami zajmuje się kilka osób
>makuś

Masz takie wrażenie, ponieważ nie potrafisz zdystansować aktualnej dyskusji i przyjętych w niej założeń, ani do mojego, ani do swojego światopoglądu. Nie pierwszy z resztą raz popełniasz już ten sam błąd, który za każdym razem gdy go popełniasz prowadzi Cię do sprzeczności, której nie ma.

Zwracam Ci na to uwagę, już któryś raz. Niestety nie dostrzegasz tego.

hej,
Najprawdopodobniej ty tak bardzo zdystansowałeś się rozważając możliwości reaknego istnienia symulacji komputerowej , że straciłeś poczucie rzeczywistości
Jesteś nierzetelny i nieuczciwy a bezczelności i zarozumiałości też ci nie brakuje
Manipulujesz wypowiedziami lawirując pomiędzy kosmicznymi cywilizacjami , starotestamentowym bogiem , jezusem i symulacją komputerową a szeroko rozumianą new age i paranaukami pomieszanymi z logiką .
makuś

---

szczególne pozdrowienia dla wegetarian

>A zatem wniosek końcowy, który Pana rozzłości: ze światopoglądu racjonalnego wynika możliwość istnienia takiego KTOŚ jak bóg. Bo skoro nadrzeczywistość może istnieć, to i "Papa" w niej też.
>Prawda, że ciekawe? A Pan jakoś unika dyskusji na ten temat. Dyskusji opartej zupełnie o logikę, racjonalizm i wiedzę.

hej,
Nudne jak flaki z olejem .
Z faktu , że czegoś nie można w 100℅ wykluczyć nieuprawnione jest wnioskowanie , że coś takiego może istnieć ponieważ konsekwentne stosowanie takiego antymyślenia obrodziłoby wszelkimi bytami pokroju : Potwora Spagetti
A tutaj chodzi o danie wyrazu niewyobrażalności i nieskończoności wszechświata i przyznanie , że mało o nim wiemy ale to ma się nijak do biblijnego boga - nijak
Prawdopodobieństwo istnienia czegoś nieprawdopodobnego nie ma nic wspólnego z wymyślanym wciąż od nowa przez ciebie czymś co raz nazywasz a raz nie nazywasz bogiem
Przykro mi Brzostku - egzamin oblany
Profesor makuś

---

szczególne pozdrowienia dla wegetarian

>>A zatem wniosek końcowy, który Pana rozzłości: ze światopoglądu racjonalnego wynika możliwość istnienia takiego KTOŚ jak bóg. Bo skoro nadrzeczywistość może istnieć, to i "Papa" w niej też.
>>Prawda, że ciekawe? A Pan jakoś unika dyskusji na ten temat. Dyskusji opartej zupełnie o logikę, racjonalizm i wiedzę.
>hej,
>Nudne jak flaki z olejem .
Będę musiał chyba niestety ograniczyć dyskusje z Tobą, ponieważ nie czytasz prawie w ogóle, z uwagą, czyichś wcześniejszych postów. Powtarza się to bardzo często, a wyjaśnianie potem Tobie od nowa wszystkiego, to duży wysiłek czasowy. Poraz kolejny apeluję: skup się. Spróbuję jeszcze.
>Z faktu , że czegoś nie można w 100℅ wykluczyć nieuprawnione jest wnioskowanie , że coś takiego może istnieć ponieważ konsekwentne stosowanie takiego antymyślenia obrodziłoby wszelkimi bytami pokroju : Potwora Spagetti
Jeśli istnienia czegoś nie można wykluczyć, dokładnie z tego wynika, możliwość istnienia tego. Gdyby bowiem istnienie czegoś nie było możliwe, to znaczy że byłoby wykluczone.

Myślenie takie nie prowadzi do obrodzenia bytami, ponieważ możliwość istnienia nie oznacza, że to zaistnieje.

>A tutaj chodzi o danie wyrazu niewyobrażalności i nieskończoności wszechświata i przyznanie , że mało o nim wiemy ale to ma się nijak do biblijnego boga - nijak
Przeczytaj jeszcze raz czym jest: NADRZECZYWISTOŚĆ (wg słownika przynajmniej - o czym pisałem). Przeczytaj jeszcze raz, że wyraźnie piszę iż nie chodzi o biblijnego boga - przeczytaj Makuś, zlituj się nade mną, sobą i przeczytaj z uwagą.
>Prawdopodobieństwo istnienia czegoś nieprawdopodobnego nie ma nic wspólnego z wymyślanym wciąż od nowa przez ciebie czymś co raz nazywasz a raz nie nazywasz bogiem
Przede wszystkim "Prawdopodobieństwo istnienia czegoś nieprawdopodobnego" nie ma nic wspólnego z mającym coś wspólnego czymś, co ma coś wspólnego z czymś innym coś ma też coś wspólnego z czymś jeszcze.
>Przykro mi Brzostku - egzamin oblany
>Profesor makuś

Tak, tak...

Proszę Cię, Bogusławski! Wróć! Już wolę Twoje aroganckie teksty, żonglerkę logiką, ideologię od tego co ten tu wypisuje. Wróć! Zlituj się.

hej,
Przerażające jest to jak ty mało rozumiesz i nie jest to dla ciebie powód do wstydu , skromności lecz napawa cię to pewnością i zadowoleniem i dumą . To sie nazywa próżność
Im człowiek mniej wie tym bardziej jest pewny siebie - ty spełniasz ten warunek
Calkiem się pogubiłeś w swoich niczego nie wyjaśniających symulacjach , założeniach , gdybaniach i fantazjach
A jeżeli połączy się to z zarozumiałością , pychą i próżnością to wychodzi mieszanka niestrawna .
Jako zadanie domowe proponuje ci założenie , że to co cię otacza to jedyna rzeczywistość a twoje symulacje komputerowe i cywilizacje kosmiczne nie odpowiedzą za ciebie na jedno z najważniejszych pytań
Odpowiadając na moje pytanie zawsze uzależniałeś odpowiedź od możliwej reakcji otoczenia , kontekstu , konsekwencji a to świadczy jednoznacznie o twoim konformizmie i słabo rozwiniętym smaku etycznym .
Polecam głęboką refleksje
Wszystkiego
makuś

---

szczególne pozdrowienia dla wegetarian

.
>Dopóki na fR bardzo mocno przeważały osoby o zacięciu antyklerykalnym, w tym wśród moderacji i pozwalano na pańskie aroganckie odnoszenie się do innych, a także był niezły "klub wzajemnej adoracji antyklerykalnej" to było fajnie. Od pewnego czasu jednak fR uległo zmianie, poszło to w kierunku mniejszego radykalizmu antyklerykalnego...

>Niektórzy porezygnowali... Pan też tak zamierza...

Wyszedł na spacer krasnoludek. Jak zawsze ubrany w czerwony kubraczek i czerwoną czapeczkę. Idzie i fajkę sobie kurzy. Patrzy, z przeciwnej strony idzie drugi krasnoludek. Zielona czapeczka, zielony kubraczek i porteczki też zielone. Spojrzał, lekko zdumiony, ale ukłonił się grzecznie i idzie dalej. Za pierwszym kroczy drugi, tak samo ubrany, a za nim następny i następny. Aż przystanął, stuknął się w swoją maleńką łepetynę i westchnął: - Chyba znalazłem się w nie w swojej bajce.
www.racjonalista.pl/forum.php/s,616397#w616429

>A teraz pytanie zasadnicze. Co to jest to nadrzeczywistość, której daje Pan szanse istnienia (marne, ale jednak). Co to jest? Bo jak rozumiem, nie plecie Pan bez sensu. Słowniki mówią, że cóś takiego to miejsce gdzie nie działają prawa natury i są inne prawa, w tym inna logika niż nasza.
>Wynika z tego, że Pan jako racjonalista dopuszcza możliwość istnienia świata irracjonalnego, i w dodatku wynika to ze światopoglądu racjonalnego. I ja osobiście się z tym zgadzam, bo to jest logiczne.

>A zatem wniosek końcowy, który Pana rozzłości: ze światopoglądu racjonalnego wynika możliwość istnienia takiego KTOŚ jak bóg. Bo skoro nadrzeczywistość może istnieć, to i "Papa" w niej też.
Żaden bóg i żadna nadrzeczywistość nie może istnieć! Nie ma na to nawet najmniejszych szans.
Nie istnieje taka dziura w "obiektywnie istniejącej rzeczywistości", w której to "cosik" mogłoby się zmieścić!
Ani teoretycznie, ani praktycznie! Udowodniła to nauka na przeróżne sposoby, tak zupełnie przy okazji - wcale Bogiem i bogami się nie zajmując. Po prostu nie istnieją już takie dziury, w które Bóg by się mógł zmieścić, ale z wiarą nie ma dyskusji i nie mam żadnych kontrargumentów dla Pańskiej wiary.
Wierz Pan sobie w co chcesz, tylko racjonalistom daj Pan już spokój.

>Prawda, że ciekawe?
www.racjon(*).php/z,0/d,10/s,625941#w626751

> A Pan jakoś unika dyskusji na ten temat.
www.racjonalista.pl/forum.php/s,627315#w627776
www.racjon(*).php/z,0/d,14/s,464332#w474734

>Dyskusji opartej zupełnie o logikę, racjonalizm i wiedzę.
www.racjon(*).php/s,532005/z,0/d,26#w537135
www.racjon(*).php/z,0/d,21/s,602634#w608332

@@@
.

hej,
Przykro mi bardzo lecz nie masz nic do powiedzenia ...
Przepraszam ... Nic sensownego
Opowiadasz o swoich fantazjach i to jest nawet ciekawe jako fantazja - lecz jako analiza rzeczywistości , czy nawet pomysł na życie ... dla mnie to wielka pomyłka ...
makuś

---

szczególne pozdrowienia dla wegetarian

> Nie ma do tego przesłanek z Objawienia, Biblii

Możemy rozmawiać o hipotetycznym Stwórcy Naszego Świata i możliwych powodach, dla których powołał nas do życia - ale nie widzę sensu opierania tej dyskusji na "świętych" księgach w ogóle, a na księgach jakiejś arbitralnie wybranej religii w szczególności. Wnioskując ze świętych ksiąg, przejmujesz charakterystyczne dla wszystkich religii skrzywienie poznawcze (bias) w kierunku pozytywnych cech bóstwa. Religie ze złym bogiem są jakoś mniej popularne, ciekawe dlaczego.

> Widzę, że nie u mnie jest chciejstwo dobrego boga, a u Ciebie złego

Wyobraź sobie, że powołujesz do istnienia wirtualny świat. Dlaczego to robisz? Może jesteś naukowcem, badającym sztuczną inteligencję, może po prostu graczem komputerowym i chcesz się tylko zabawić? Mogę przyjąć roboczo, że nasz świat jest taką symulacją, stworzoną gdzieś w świecie "powyżej" naszego - ale założenie, że zostaliśmy stworzeni "z miłości" wydaje się tak psychologicznie absurdalne, że nawet szkoda je brać poważnie pod uwagę. No chyba że bardzo, barrdzo, barrrdzo chcemy żeby tak było - ale to właśnie jest chciejstwo i nieuczciwość intelektualna.

>> Nie ma do tego przesłanek z Objawienia, Biblii
>Możemy rozmawiać o hipotetycznym Stwórcy Naszego Świata i możliwych powodach, dla których powołał nas do życia - ale nie widzę sensu opierania tej dyskusji na "świętych" księgach w ogóle, a na księgach jakiejś arbitralnie wybranej religii w szczególności. Wnioskując ze świętych ksiąg, przejmujesz charakterystyczne dla wszystkich religii skrzywienie poznawcze (bias) w kierunku pozytywnych cech bóstwa. Religie ze złym bogiem są jakoś mniej popularne, ciekawe dlaczego.
Taką dyskusję też można prowadzić, były próby w tym wątku:
www.racjonalista.pl/forum.php/s,627117#w634012

główny pogląd wyrażam tutaj:
www.racjonalista.pl/forum.php/s,627117#w627307

i dalej jest dyskusja...
>> Widzę, że nie u mnie jest chciejstwo dobrego boga, a u Ciebie złego
>Wyobraź sobie, że powołujesz do istnienia wirtualny świat. Dlaczego to robisz? Może jesteś naukowcem, badającym sztuczną inteligencję, może po prostu graczem komputerowym i chcesz się tylko zabawić? Mogę przyjąć roboczo, że nasz świat jest taką symulacją, stworzoną gdzieś w świecie "powyżej" naszego - ale założenie, że zostaliśmy stworzeni "z miłości" wydaje się tak psychologicznie absurdalne, że nawet szkoda je brać poważnie pod uwagę. No chyba że bardzo, barrdzo, barrrdzo chcemy żeby tak było - ale to właśnie jest chciejstwo i nieuczciwość intelektualna.

To jest zupełnie coś innego, piszesz teraz o zupełnie innej sytuacji.

Gdy rozważasz boga, jako byt możliwy, ale nie z konkretnej religii. Nic o nim, na temat jego dobroci lub miłości powiedzieć nie można. NIC. I wtedy zgadzam się z Tobą, zakładanie stworzenia z miłości jest chciejstwem.

Ale ja nigdy nie ukrywałem o jakim bogu piszę. Wskazywałem wręcz, że moje przekonanie o jego istnieniu wynika z: wiary, obserwacji i jest podparte wnioskowaniem na bazie osiągięć naukowych.

>To jest zupełnie coś innego, piszesz teraz o zupełnie innej sytuacji.
>Gdy rozważasz boga, jako byt możliwy, ale nie z konkretnej religii. Nic o nim, na temat jego dobroci lub miłości powiedzieć nie można. NIC. I wtedy zgadzam się z Tobą, zakładanie stworzenia z miłości jest chciejstwem.
>Ale ja nigdy nie ukrywałem o jakim bogu piszę. Wskazywałem wręcz, że moje przekonanie o jego istnieniu wynika z: wiary, obserwacji i jest podparte wnioskowaniem na bazie osiągięć naukowych.

To przyznam, że już się pogubiłem.
Sam dowodziłeś możliwości istnienia jakiegoś zaawansowanego, wyewoluowanego bytu.
Co ten byt ma/może mieć wspólnego z Bogiem chrześcijańskim?
Jeśli nic, to w jakim celu dowodzisz możliwości jego istnienia?
Z jakich obserwacji wynika Twoje przekonanie o istnieniu Boga chrześcijańskiego i na jakich osiągnięciach naukowych opierasz swoje wnioskowanie?

>> Dlaczego tak to wymyślił? Nie wiem.
A ja wiem:
www.racjonalista.pl/forum.php/s,351065

>Kluczem do zrozumienia jest stwierdzenie dość oczywistego faktu, iż życie ludzkie (tutaj na ziemi) nie jest dla boga szczególnie ważne.

Dlatego siłą rzeczy, nie jest też szczególnie ważne dla katolików. Głównie o tyle tylko, że są to nieuniknione kwalifikacje do życia właściwego, prawdziwego, lepszego, doskonałego. To tutaj i teraz, jest coś jakby badziewne. Wybrakowane. Za to po śmierci, to nam obiecali ho ho ho!!! Skoro wyznawcy czują, myślą i "wiedzą", co sam przyznajesz, że dla Niego nie jest to szczególnie ważne, sami tak to też będą postrzegać. Pozostaną też z mocno ograniczonym wyobrażeniem tego, że dla niektórych przynajmniej innych może być nie tylko szczególnie ważne, a nawet jedynie ważne. Jest dla takich innych najwyższą wartością, której nie umieją zdradzić na rzecz rzeczywistości zmyślonych. Całkowicie i w pełni są oddani jedynej, prawdziwej rzeczywistości, w odróżnieniu od tych, co ja traktują nieszczególnie, jako coś TYLKO przejściowego.

>Gdybyś jednak wiedział (tak jak bóg, wie), że to życie się nie kończy, a będąc tu na ziemi, tylko przygotowujemy się do prawdziwego życia, byś zupełnie wyluzował.

No właśnie do prawdziwego, bo to jest jeszcze nieprawdziwe, takie tam byle co, kwalifikacje marne, o czym było bardziej szczegółowo tutaj:

www.racjonalista.pl/forum.php/s,633408#w634044
www.racjonalista.pl/forum.php/s,633408#w634045

a czego twój zainfekowany umysł nie jest w stanie objąć. Taka ciekawostka - obejmowały to już głowy waszych starszych braci w piśmie, autorów i prawowitych właścicieli Biblii, a nie uzurpatorów i heretyków:

Cytat:

www.the614thcs.com/19.1764.0.0.1.0.phtml

>>Kluczem do zrozumienia jest stwierdzenie dość oczywistego faktu, iż życie ludzkie (tutaj na ziemi) nie jest dla boga szczególnie ważne.Dlatego siłą rzeczy, nie jest też szczególnie ważne dla katolików...

To oczywista nieprawda. Rozejrzyj się dookoła siebie, ilu tam wierzących? Jakie widzisz objawy braku szacunku do rzeczywistosci?

To co piszesz, to Twoja projekcja. Masz oczywisćie rację, że dla wierzących życie doczesne nie jest najważniesze, jednak to nie przekłada się tak bardzo na tzw codzienne życie.

Kluczem jest tutaj wiara. Nie rozumiesz, że dla wierzącego prawdziwe życie nie jest tutaj, odwrotnie niż dla Ciebie? Jest oczywiste, że dla ateisty to kompletna bzdura. Jednak nie powinien się tak bardzo emocjonować, bo jak pisałem, to życie codzienne teisty i ateisty nie różni się znacznie.

>>Gdybyś jednak wiedział (tak jak bóg, wie), że to życie się nie kończy, a będąc tu na ziemi, tylko przygotowujemy się do prawdziwego życia, byś zupełnie wyluzował.
>No właśnie do prawdziwego, bo to jest jeszcze nieprawdziwe...
No i znowu to kwestia wiary, nic tutaj nie wskóramy w tej dyskusji. Ateista nie może tego pojąć. Gdybyś jednak przez chwilę założył roboczo, że bóg istnieje, to wwszsytko jest wówczas jasne i spójne.

>a czego twój zainfekowany umysł nie jest w stanie objąć.
Ty nazwiesz moją wiarę infekcją, ja twój brak wiary - brakiem talentu/zmysłu. Co z tego wynika?

Taka ciekawostka - obejmowały to już głowy waszych starszych braci w piśmie, autorów i prawowitych właścicieli Biblii, a nie uzurpatorów i heretyków...

> A co Bóg ceni? W czym "znajduje upodobanie"? W "łaskawości, praworządności i sprawiedliwości"...

Pleciesz coś kolego...

Cały przecież przekaz chrześcijaństwa jest taki: bądź dobrym człowiekiem, to osiągniesz zbawienie.

Jest oczywiste, że aby być dobrym człowiekiem, trzeba żyć tu i teraz i czynić dobro. Zatem katolik musi koncentrować się na rzeczywistosci, aby tu czynić dobro, bo za to zostanie zbawiony.

Ta rzeczywistość doczesna jest właśnie dla katolika czasem działania, wyboru i decyzji, aby być zbawionym. Potem to już tylko sielanka! Lub piekło!

Cytat:

hej,
Szkoda , że nie jesteś w stanie zrozumieć , że to właśnie jest ... parszywe ( darkside )

Monoteizm a wartości uniwersalne

Monoteizm niesie ze sobą wielki potencjał nietolerancji a w konsekwencji agresji,uzurpacji,zawłaszczania...
Uniwersalizm jego przesłania jest w gruncie rzeczy zaprzeczeniem tej idei , ponieważ opiera się przede wszystkim na bezwzględnym przyjęciu wyższości konkretnego bóstwa nad człowiekiem , jest uzależnieniem człowieka od elementu który istnieje poza nim , na który człowiek nie ma żadnego wpływu a poprzez to nie ma również żadnego wyboru .Bardzo istotny jest tutaj aspekt zbawienia , który zakłada iż nic bez woli boga zdarzyć się nie może , a więc zbawienie czy też raczej łaska zbawienia leży wyłącznie w gestii boga ... wszechmocnego i
Jedynego w swej nieograniczoności.
Poprzez akt łaski wypaczeniu ulegają rzeczywiste wartości uniwersalne (szlachetność,sprawiedliwość,bezinteresowność) - ponieważ oddane i przypisane są nie sobie samym lecz służą tylko i wyłącznie osiągnięciu celu wyznaczonego przez bóstwo - (celem tym jest zbawienie którego udziela lub nie udziela bóg a nie jest nim stawanie się istotą świadomą , niezależną ) - tracą swą samoistność - (samoistny jest tylko bóg) - natomiast stają się pomocne w obłaskawianiu bóstwa . Poprzez podporządkowanie tych uniwersalnych wartości kategorycznemu nakazowi zabiegania o nagrodę w postaci zbawienia lub też uniknięcia kary ... stają się one swym własnym zaprzeczeniem .

Maciek Maka Wieczorek 16.04.2002

---

szczególne pozdrowienia dla wegetarian

13:54:

>Biblia wskazuje dość jasno, że geenralnie zbawienie jest za cierpienie.

14:12:

>Cały przecież przekaz chrześcijaństwa jest taki: bądź dobrym człowiekiem, to osiągniesz zbawienie.

W ciągu osiemnastu minut zmieniły się jakieś dogmaty czy może nawet w tak prostej kwestii nie jesteś w stanie sam ze sobą ustalić obowiązującej "prawdy wiary"?

>13:54:
>>Biblia wskazuje dość jasno, że geenralnie zbawienie jest za cierpienie.
>14:12:
>>Cały przecież przekaz chrześcijaństwa jest taki: bądź dobrym człowiekiem, to osiągniesz zbawienie.
>W ciągu osiemnastu minut zmieniły się jakieś dogmaty czy może nawet w tak prostej kwestii nie jesteś w stanie sam ze sobą ustalić obowiązującej "prawdy wiary"?

Kreujecie się tutaj na znawców Biblii, religii. Wielokrotnie czytałem tutaj: jak to ateisci to tyle wiedzą, a katolicy to prawie nic o swojej wierze. A Ty nie rozuemisz podstawowych rzeczy. Pomijam już inetrpretacje, ale przytoczę Ci dwie spośród prawd wiary:

Bóg jest Sędzią sprawiedliwym, który za dobro wynagradza, a za zło karze.

Syn Boży stał się człowiekiem, umarł na krzyżu i zmartwychwstał dla naszego zbawienia.

Jakie Ci się tam Domerciu, dogmaty pozmieniały? Bo u mnie wszystko po staremu...

>>13:54:
>>>Biblia wskazuje dość jasno, że geenralnie zbawienie jest za cierpienie.
>>14:12:
>>>Cały przecież przekaz chrześcijaństwa jest taki: bądź dobrym człowiekiem, to osiągniesz zbawienie.
>>W ciągu osiemnastu minut zmieniły się jakieś dogmaty czy może nawet w tak prostej kwestii nie jesteś w stanie sam ze sobą ustalić obowiązującej "prawdy wiary"?
>Kreujecie się tutaj na znawców Biblii, religii. Wielokrotnie czytałem tutaj: jak to ateisci to tyle wiedzą, a katolicy to prawie nic o swojej wierze. A Ty nie rozuemisz podstawowych rzeczy. Pomijam już inetrpretacje, ale przytoczę Ci dwie spośród prawd wiary:
>Bóg jest Sędzią sprawiedliwym, który za dobro wynagradza, a za zło karze.
>Syn Boży stał się człowiekiem, umarł na krzyżu i zmartwychwstał dla naszego zbawienia.
>Jakie Ci się tam Domerciu, dogmaty pozmieniały? Bo u mnie wszystko po staremu...

Kiedy już zapoznasz się z funkcjami, jakie w języku polskim może pełnić cudzysłów (wskazówkę znajdziesz na przykład tutaj: so.pwn.pl/zasady.php?id=629876), będę wdzięczny za odpowiedź merytoryczną. Dziękuję.

>Kiedy już zapoznasz się z funkcjami, jakie w języku polskim może pełnić cudzysłów (wskazówkę znajdziesz na przykład tutaj: so.pwn.pl/zasady.php?id=629876), będę wdzięczny za odpowiedź merytoryczną. Dziękuję.
Wiem, co to cudzysłów, dlatego też moje pytanie dotyczyło dogmatów..., które wg Ciebie zmieniły się...

Ech ...

>>Kiedy już zapoznasz się z funkcjami, jakie w języku polskim może pełnić cudzysłów (wskazówkę znajdziesz na przykład tutaj: so.pwn.pl/zasady.php?id=629876), będę wdzięczny za odpowiedź merytoryczną. Dziękuję.
>Wiem, co to cudzysłów, dlatego też moje pytanie dotyczyło dogmatów..., które wg Ciebie zmieniły się...
>Ech ...
>

Przestań rżnąć głupa i zdecyduj się czy to Twoje "zbawienie" dostaje się za cierpienie (tak jak napisałeś) czy za bycie dobrym (tak jak napisałeś). W odstępie kilkunastu minut twierdzisz coś zupełnie innego (bo w danej chwili akurat tak było wygodniej "argumentować"), więc nawet specjalnie się nie dziwię, że teraz próbujesz odwracać kota ogonem czepiając się po kolei wszystkich możliwych słówek, byle tylko pominąć merytoryczny sens wypowiedzi. Przypomnę:

13:54:

>Biblia wskazuje dość jasno, że geenralnie zbawienie jest za cierpienie.

14:12:

>Cały przecież przekaz chrześcijaństwa jest taki: bądź dobrym człowiekiem, to osiągniesz zbawienie.

To jak, coś na temat, czy jak zwykle?

>Przestań rżnąć głupa i zdecyduj się czy to Twoje "zbawienie" dostaje się za cierpienie (tak jak napisałeś) czy za bycie dobrym (tak jak napisałeś). W odstępie kilkunastu minut twierdzisz coś zupełnie innego (bo w danej chwili akurat tak było wygodniej "argumentować"), więc nawet specjalnie się nie dziwię, że teraz próbujesz odwracać kota ogonem czepiając się po kolei wszystkich możliwych słówek, byle tylko pominąć merytoryczny sens wypowiedzi. Przypomnę:
>13:54:
>>Biblia wskazuje dość jasno, że geenralnie zbawienie jest za cierpienie.
>14:12:
>>Cały przecież przekaz chrześcijaństwa jest taki: bądź dobrym człowiekiem, to osiągniesz zbawienie.
>To jak, coś na temat, czy jak zwykle?
Są różne drogi zbawienia, można je osiągnąć także poprzez nagły przypływ wiary (łaskę).

Jedno drugiego nie wyklucza.

Co więcej, to wszystko sprowadza się do tego samego.

>>13:54:
>>>Biblia wskazuje dość jasno, że geenralnie zbawienie jest za cierpienie.
>>14:12:
>>>Cały przecież przekaz chrześcijaństwa jest taki: bądź dobrym człowiekiem, to osiągniesz zbawienie.
>>To jak, coś na temat, czy jak zwykle?
>Są różne drogi zbawienia, można je osiągnąć także poprzez nagły przypływ wiary (łaskę).
>Jedno drugiego nie wyklucza.
>Co więcej, to wszystko sprowadza się do tego samego.

No i nie można było tak od razu? Po co było się tak wić i wykręcać? Przyznanie, że według Twojej religii cierpienie=dobro=wiara jest co prawda odrażające i obrzydliwe, ale przynajmniej na swój sposób uczciwe. Zawsze to jakiś plus...

>No i nie można było tak od razu? Po co było się tak wić i wykręcać? Przyznanie, że według Twojej religii cierpienie=dobro=wiara jest co prawda odrażające i obrzydliwe, ale przynajmniej na swój sposób uczciwe. Zawsze to jakiś plus...

Obrzydliwe jest to, że zamiast zrozumieć, lub jeśli zgrzeszyłem zbyt słabym wyjaśnieniem sprawy - zapytać o co chodzi, Ty dokonujesz porównania, które wg Ciebie jest moje. A to nie prawda, dodatkowo upraszczasz czyjeś wypowiedzi, w sposób absolutnie nielogiczny.

Fakt, iż cierpienie, czynione dobro oraz wiara prowadzą do zbawienia, nie oznacza, że:
"cierpienie=dobro=wiara".

Jest to po prostu głupie, co napisałeś, wyjaśnię przez analogię.

Drzwi można otworzyć: klamką, kluczem, popchnięciem. Wg Twojej logiki:
"klamka=klucz=popchnięcie".

Skup się.

Cytat:

hej,
Co odpowiesz bogu , który zażąda abyś zamordował swe dziecko ?
makuś

---

szczególne pozdrowienia dla wegetarian

>Co odpowiesz bogu , który zażąda abyś zamordował swe dziecko ?

Jako katolik powinien stanowczo odpowiedzieć NIE, ze względu na przykazanie nie zabijaj. Ale co ma odpowiedzieć (tu już pytanie do katolików) gdy Bóg zażąda zabicia np. homoseksualnego dziecka (przykazanie zabijania homoseksualistów)?

---

Po śmierci jest to co ma być.

>To oczywista nieprawda. Rozejrzyj się dookoła siebie, ilu tam wierzących? Jakie widzisz objawy braku szacunku do rzeczywistosci?

Nie jesteś w stanie tego zrozumieć. Wierzący, teistyczny jak ty Żyd, rozumie. Zauważ, że ani raz nie używam słów ateista/ateizm. Katolik z wbitą do głowy katolicką narracją rzeczywistości zawsze będzie tkwił w umniejszonym, powierzchownym do niej stosunku.

>To co piszesz, to Twoja projekcja.

Nie. To twoje ograniczenie.

>Masz oczywisćie rację, że dla wierzących życie doczesne nie jest najważniesze, jednak to nie przekłada się tak bardzo na tzw codzienne życie.

A jak bardzo? Tyci tyci, ociupinkę, ociupinę, czy więcej? Umiesz to zmierzyć? Problem w tym, że tutaj nie ma czego. Taki człowiek nie ma tego wdrukowanego w ogóle. Od dziecka jest wyprowadzony w inny, nieporównywalnie lepszy, piękniejszy, cudowniejszy, wymarzony, pośmiertny, zaświatowy, zmyślony świat. Już od dziecka tkwi w więzieniu swojego umysłu, już wtedy go zdradzono i oszukano, wypchnięto ze świata prawdziwego w fikcję. Już u zarania życia, kiedy stał dopiero u bram pojmowania i rozpoznawania wpompowano mu podstępnie i bezwzględnie w głowę zmyślony świat. Okradziono go z możliwości tworzenia najszczytniejszych relacji z rzeczywistością i przeniesiono to w kłamstwo, w brednię, w zmyślone. Bo nie w tym świecie, ale na zewnątrz, w pośmierci i zaświatach jest dopiero życie właściwe. To tam są frykasy. Tutaj to coś jakby rdza, mól i nędza. Rzeczywistość nie jest celem nadrzędnym, jest tylko środkiem, narzędziem, bytem i byciem, z którego należy chcieć się wyzwolić. Zmyślona alternatywa staje na piedestale, a życie prawdziwe jest najczęściej odczuwane jako mniej więcej ułomne, upośledzone, jeszcze nie zasadnicze. Na zewnątrz jest doskonałość. Poza światem. W bycie pośmiertnym, duchowym, zewnętrznym. Kumasz nikczemność? Wątpię. Nie żyjesz dla życia i świata prawdziwego, ale dla życia i świata zmyślonego. Ku temu prowadzisz swój byt. Tam zezujesz. Jesteś generalnie poza życiem, choć zapewne różne namiętności, plany, oczekiwania i pozytywne uczucia względem rzeczywistości ci towarzyszą. Oczywiście będziesz też gorliwie zapewniał, że to życie jest dla ciebie ogromnie ważne i chcesz je pięknie budować. Jednak zostałeś pozbawiony możliwości kształtowania najsilniejszej, najgłębszej więzi z rzeczywistością, bo wmontowano ci w głowę zaświaty. Twój zbawiciel na krzyżu wskazuje ewakuację z rzeczywistości za nadrzędny cel. Nie ten świat i to życie. Tutaj masz tylko wypełnić polecenia, a skarby znajdują się poza. W fikcji. Po śmierci. To tam jest życie przez duże żet. Z jedynego prawdziwego świata zostaje wydmuszka. No to jak można myśleć z pełnym szacunkiem i najwyższymi wartościami o nim? A no tak, jak się komu wydaje. A wydawać może się wiele. Zwłaszcza, kiedy jest się posiadaczem swojego osobistego Boga, ma się z nim "odczuwalną" często relację, jest się dotkniętym jego palcem, a nawet często ulubieńcem z "łaską wiary" i poszerzonym wglądem w nadrzeczywistość.

>Kluczem jest tutaj wiara. Nie rozumiesz, że dla wierzącego prawdziwe życie nie jest tutaj, odwrotnie niż dla Ciebie? Jest oczywiste, że dla ateisty to kompletna bzdura. Jednak nie powinien się tak bardzo emocjonować, bo jak pisałem, to życie codzienne teisty i ateisty nie różni się znacznie.

A czy ja coś piszę o ateistach? Piszę o pośmiertnikach i zaświatowcach, o tych co przekładają znaczenie i wartość świata zmyślonego, pośmiertnego, prowadzonego pośród wymyślonych, żenujących postaci, obiektów, skutków, przyczyn, zjawisk nad rzeczywistość. A tutaj różnica jest już kolosalna. Monstrualna. Dalej nie czujesz, że dymasz jedyny, prawdziwy świat i swoje jedyne życie? To czytaj do skutku ten żydowski fragment. To twoi koledzy po fachu, czyli od Bozi, może oni cię do czegoś zainspirują, w co nie wierzę.

>>No właśnie do prawdziwego, bo to jest jeszcze nieprawdziwe...
>No i znowu to kwestia wiary, nic tutaj nie wskóramy w tej dyskusji. Ateista nie może tego pojąć. Gdybyś jednak przez chwilę założył roboczo, że bóg istnieje, to wwszsytko jest wówczas jasne i spójne.

Teista Żyd też tego nie potrafi pojąć, czy może ty czegoś nie rozumiesz? A co to za problem roboczo wbić sobie dowolną brednię do głowy, a już zwłaszcza taką, którą nieustannie się obserwuje? Przecież gdzie indziej pisałem ci, że trenowałem różnego zajoba (jeszcze tam wrócę).

>Jest oczywiste, że aby być dobrym człowiekiem, trzeba żyć tu i teraz i czynić dobro. Zatem katolik musi koncentrować się na rzeczywistosci, aby tu czynić dobro, bo za to zostanie zbawiony.

Musi się na niej koncentrować o tyle, o ile musi się podlizać swojemu żenującemu Bogu. O taką egoistyczną koncentrację chodzi. Lizać mu zadek, klękać, skomleć i bić punkciki, żeby tylko uniknąć masakry pośmiertnej. To jest sens życia i cel katolika. Czyli rzeczywistość nie jest celem, ale tylko żałosnym narzędziem do żałosnego, zmyślonego celu. Tym samym jest drugi człowiek. Jest potrzebny, bo Bozia patrzy i notuje. Co za obrzydliwe podejście.

>Ta rzeczywistość doczesna jest właśnie dla katolika czasem działania, wyboru i decyzji, aby być zbawionym. Potem to już tylko sielanka! Lub piekło!

Jest czasem podlizywania się i punktowania. Czasem wykorzystywania innych, pasożytowania na nich we własnym, wiecznym interesie. Bo potem to już tylko sielanka albo piekło, więc trzeba działać, cały czas zezując w zaświaty i niebiańskiego dyktatora, niebiańskiego kusiciela albo wiecznego oprawcę. Do tego jest wam rzeczywistość potrzebna i drugi człowiek. Życie samo w sobie, człowiek sam w sobie, świat sam w sobie, to już ewentualnie przy okazji, jakiś tam dodatek, którego coś się tam powierzchownie i przypadkiem, bez głowy i większego namysłu, szacunku i miłości liźnie. Zasadnicza treść kręci wokół problemu pośmierci, zaświatow i lepszego życia po życiu. Istne dno. Cały czas o tym piszę, cytując między innym wierzących ponoć w tego samego Boga Żydów, a ty dalej nic nie kapujesz.

Cytat:

hej,
Dla ateisty odpowiedzią jest nie istnienie Boga - czyli tego czegoś co spowodowało i wywołało to cierpienie - dla swojej chorej satysfakcji !
To dla wierzącego ta kwestia jest nierozwiązywalna .
Z jednej strony jest doskonała dobroć a z drugiej niewyobrażalne cierpienie ... i tylko po to aby Bóg poczuł się jak Bóg ...
Trzeba z tym coś zrobić ... nie ?
A więc racjonalizujemy ... cierpienie jest dobrem , kosmiczne cywilizacje , konsekwencja wolności ...
A wszystkie te tłumaczenie o kant dupy rozbić można - bo Boga żadne konieczności , determinizmy nie obowiązują ...
Jeżeli wybrał i zdecydował się na taki model wszechświata to dlatego , że taki mu się podoba !
Podoba mu się , że my cierpimy , skowyczemy z bólu , błagamy o litość ...
Innego wytłumaczenia dla wszechmogącego nie ma !
Wszechmogący który wybiera taki model musi być zdegenerowanym psychopatą
makuś

---

szczególne pozdrowienia dla wegetarian

>Zadajesz pytania, na które nie ma dobrej odpowiedzi, dobrej dla ateisty.
Bo teista łyknie ze smakiem każdy bzdet, który choć jako tako wytłumaczy jego pokraczne wizje.

>Tyle, że wg tego jak ja rozumiem istnienie cierpienia na świecie, stanowi ono źródło zbawienia, także dla innych (nie tylko cierpiącego).
Nie rozumiesz, tylko powtarzasz idiotyzmy. Gdybyś rozumiał umiałbyś wyjaśnić.

>Co jest dość oczywiste, w zderzeniu z treścią Biblii.
A konkretnie gdzie jest w Biblii napisane, że cierpienie stanowi źródło zbawienia?

>Zapytasz dlaczego tak to Bóg wymyślił, że cierpienie zbawia? Zwłaszcza niepojęte jest to, że za czyjeś grzechy, odpowiada ktoś inny? Nie mieści się to w głowie?!
>Jest to właśnie istota miłości. Jednak bez wiary, tego nie zrozumiesz. Nawet z wiarą niełatwo!
Z wiarą łatwo! System etyczny ulega degeneracji, logika idzie w krzaki i już jest łatwo.
Co jest tajemniczego w tym, że ktoś się zachowuje jak j...y dupek?!

>Popełniasz też, kluczowy, logiczny błąd: rozpatrując boga, powinieneś także przyjąć jego niezrozumienie.
A potem, wzorem Brzostowskiego i innych powtarzać i wykonywać rzeczy, których się nie rozumie i jeszcze być z tego dumnym. Oto kwintesencja człowieczeństwa. Religijnego, oczywista.

>A Ty, sprowadzasz boga, do poziomu człowieka. To duży błąd. Jest dość oczywiste, ze skoro bóg istnieje, może być dla nas niepojęty, pozostaje zatem tylko ufność lub odrzucenie boga.
Ufność Rydzykowi i Michalikowi, bo dla nich Bóg jest pojęty i oni wyjaśnią, że Bóg np. nie chce prezerwatyw, ale za to kasy jak najbardziej.
W ogóle podziw bierze jak w sumie ogromnie dużo wiecie o czymś co jest ponoć niepojęte.

>Kluczem do zrozumienia jest stwierdzenie dość oczywistego faktu, iż życie ludzkie (tutaj na ziemi) nie jest dla boga szczególnie ważne.
No ba! Jakby nie mógł se strzelić palcami by zamienić wodę w wino, tylko musiał dreptać 2 godziny w ochronie parkingu na flaszkę byle mózgotrzepa inaczej by śpiewał!

>Gdybyś jednak wiedział (tak jak bóg, wie)
No i Brzostowski wie, nie zapominaj.

>że to życie się nie kończy,
Nawet wedle odbiblijnych bajek dla wielu jednak tak.

> będąc tu na ziemi, tylko przygotowujemy się do prawdziwego życia,
... i i zdobywacie cenne niewątpliwie kompetencje dla tej wiecznej przyszłości. Bajko ty moja!

---

Każdy ma prawo do własnego zdania, ale nie do własnych faktów.

hej,
Dzięki za odpowiedź !
makuś

---

szczególne pozdrowienia dla wegetarian

>zaufawszy bogu, jestem po prostu wolny... kieruję się bowiem dekalogiem i przykazaniem miłości, które to są zgodne z moimi głębokimi przezkonaniami odkąd pamiętam. A wiara daje dodatkowo tyle siły, że ... mózg się lasuje kochani ateiści (jak kochać to wszyskich...).

Pięknie.
Tylko na czym polega Twoja zasługa?
Pisałeś niedawno: W świecie, w którym zbawienie jest za darmo, chcieliby robić co chcą a i tak być zbawionym
A przecież Ty robisz to, co chcesz. Bo robisz to, co wynika z Twoich przekonań, co i tak uważasz za słuszne. Kierujesz się miłością, którą posiadasz.

Przykład, żeby było wiadomo, o co chodzi.
Kogoś porzucili rodzice i wychował się w domu dziecka.
Gdy dorósł, rodzice próbują wprowadzić się do niego. On się nie zgadza.
Co najważniejsze - ten człowiek postępuje zgodnie ze swoim wewnętrznym przekonaniem.
Po prostu uważa, że tak powinno się postępować, że ma do tego prawo, czyli we własnym przekonaniu nie robi niczego złego.
Jednak łamie przykazanie "czcij ojca i matkę".
Jednocześnie jest niewierzący, więc nie może prosić o miłosierdzie.
Co go czeka po śmierci?

Albo jeszcze jeden przykład.
Są 2 pary małżeńskie, które postanawiają uprawiać seks wspólnie i wymieniać się partnerami. Wszyscy są z tego zadowoleni i w ich przekonaniu nie robią niczego złego.
Jednak łamią przykazanie "nie cudzołóż".
Jednocześnie jeden z nich jest niewierzący i nie może prosić o miłosierdzie.
Co z nim?

Ale miało być o tym, co piękne. Też kiedyś wierzyłem tak jak Ty i muszę potwierdzić Twoje słowa.
Bo to jest naprawdę super mieć przekonanie, że Bóg oczekuje akurat tego, co ja uważam za słuszne. To taka doskonałość, jakby się było wyjątkowym szczęściarzem i wybrańcem bożym. Najbardziej spodobał mi się fragment o nakarmieniu głodnych (itd). I o tym, żeby kochać bliźnich jak siebie. Uznałem, że to powinno wystarczyć. I Bóg będzie wolał mnie niż tych, którzy chodzą do kościoła, poszczą, starają się przestrzegać przykazań i robią wiele innych rzeczy. Bo ja wiem lepiej, czego Bóg chce. Tak mi wynikło z wypowiedzi Jezusa i tak to czułem.

>>zaufawszy bogu, jestem po prostu wolny... kieruję się bowiem dekalogiem i przykazaniem miłości, które to są zgodne z moimi głębokimi przezkonaniami odkąd pamiętam. A wiara daje dodatkowo tyle siły, że ... mózg się lasuje kochani ateiści (jak kochać to wszyskich...).
>Pięknie.
>Tylko na czym polega Twoja zasługa?
>Pisałeś niedawno: W świecie, w którym zbawienie jest za darmo, chcieliby robić co chcą a i tak być zbawionym
>A przecież Ty robisz to, co chcesz. Bo robisz to, co wynika z Twoich przekonań, co i tak uważasz za słuszne. Kierujesz się miłością, którą posiadasz.
Czy naprawdę trzeba to tłuamczyć? A czy Ty posiadasz jakies swoje zasady? Czy jesteś im zawsze wierny? Czy nigdy nie korciło cię, aby zrobić wbrew tym zasadom?
Myślę, że rozumiesz.
>Przykład, żeby było wiadomo, o co chodzi...

takich przykładów możesz dać miliony...

przecież nie chodzi o jedno zdarzenie, ale o całe życie, na podstawie jhednego błędu nie decyduje się zbawieneie człowieka...

Poza tym piszę wyraźnie, że moje poglądy, zasady są akurat zgodne generalnie z dekalogiem.

Niewierzący, którzy żyją zgodnie z dekalogiem, też mogą byc zbawieni, a to ile każdy z nich nagrzeszy, a ile uczynią dobra, ocena tego nie należy do mnie. Bóg to zważy w sowjej madrości.

>Bo to jest naprawdę super mieć przekonanie, że Bóg oczekuje akurat tego, co ja uważam za słuszne...

Chyba nie zrozumiałeś mnie. Ja kieruję się w życiu dekalogiem i przykazaniem miłości. Jest to zgodne z moim wewnętrznym poczucuiem przyzwoitości i zasadami. I ta zgodność jest faktycznie dla mnie dobra.

Natomiast Ci ludzie, którzy chcą być zbawieni, a mają akurat inne swoje zasady, to neistety, muszą się dosotosować, albo nie, jak chcą.

Kierowanie sie dekalogiem i przykazaniem miłości, jednocześnie żyjąc w Polsce, z całym nawisem kulturowym tego kraju, ale także w zestawieniu z wybranymi treściami Biblii czy innych pism religijnych, bywa kłopotliwe. Wówczas po prostu modlę się, do boga, proszę go o łaskę madrości, abym dobrze rozważył wszytkie za i przeciw i potrafił określić swój pogląd na dany temat. Nie wiem czy udaje mi się, w tych kłopotliwych sytuacjach wypracować stanowisko zgodne ze stanowiskiem boga, nie wiem tego.
Ufam jednak, iż bóg da mi tę mądrość, czasem nawet wydaje mi się iż to po prostu "spłynęło" na mnie. Nie potrafię tego wyjaśnić.

Jestem jednak przekonany, że np bóg nie ma nic przeciwko, aby dwóch gejów mogło wychowywać dzieci, w kochającej się rodzinie.

Ilość interpretacji, pism kościelnych, różnych nakazów, przykazów, zasad, dogmatów, itd... jest tak wielka, iż zawsze wtedy gdy mam mętlik w głowie, odnoszę się do rzeczy podstawowych: dekalog + przykazanie miłości.

Dekalog jest dość jasny, stanowi dość jasny drogowskaz, podobnie pprzykazamnie miłosci.

Gdy mam jeszcze większe wątpliwości, modlę się i zazwyczaj potrafię dojść ze sobą do porozumienia ufając iż podobnie myśli bóg (bo przecież wypracowany pogląd został w czasie modlitwy).

Masz jakieś kontrowersyjne tematy na tle religijnym? Zapodawaj! Będziemy rozkminiać, Ty jako ateista, ja jako teista! Zdziwisz się, jak wiele nas połączy. Bo ateiści, to tak jak teiści to stworzenia boże! A łaska boża działa, niezależnie od tego czy Ty w to wierzysz czy też nie.

>Niewierzący, którzy żyją zgodnie z dekalogiem, też mogą byc zbawieni, a to ile każdy z nich nagrzeszy, a ile uczynią dobra, ocena tego nie należy do mnie. Bóg to zważy w sowjej madrości.

Dlaczego się uparłeś na ten dekalog? Teraz w Europie prawo karne i cywilne jest o wiele doskonalsze i bardziej humanitarne. Uwzględnia osiągnięcia człowieka w zakresie - jakby to powiedzieć - miłości bliźniego. Dekalog nakazuje: "Nie będziesz pożądał domu twojego bliźniego. Nie będziesz pożądał żony bliźniego twego, ani jego niewolnika, ani jego niewolnicy, ani jego wołu, ani jego osła, ani żadnej rzeczy, która należy do twego bliźniego"
Nie mam żadnej niewolnicy, której mógłbyś pożądać. Przypadkiem nie mam też żadnego osła. Ludzie uznali dość dawno temu, że niewolnictwo jest niehumanitarne i znieśli je. Spokojnie możesz sobie darować dekalog i po prostu żyć zgodnie z obowiązującym prawem. Uwzględnia dekalog w całej rozciągłości łącznie z przykazaniem o szacunku dla rodziców i wierności małżeńskiej (kodeks rodzinny i opiekuńczy).

>Chyba nie zrozumiałeś mnie. Ja kieruję się w życiu dekalogiem i przykazaniem miłości. Jest to zgodne z moim wewnętrznym poczucuiem przyzwoitości i zasadami. I ta zgodność jest faktycznie dla mnie dobra.

Każdy człowiek w pełni władz umysłowych wie, że należy postępować zgodnie z prawem. Twój dekalog to nic innego jak zbiór praw współżycia społecznego, tyle, że był aktualny kilka tysięcy lat temu. A ty żyjesz już nieco w innym świecie. O wiele doskonalszym również pod względem miłości bliźniego.

>>Niewierzący, którzy żyją zgodnie z dekalogiem, też mogą byc zbawieni, a to ile każdy z nich nagrzeszy, a ile uczynią dobra, ocena tego nie należy do mnie. Bóg to zważy w sowjej madrości.
>Dlaczego się uparłeś na ten dekalog?
Czy Ty czytałaś poprzednie nasze posty? Dyskusja dotyczy tego czego dotyczy, a Ty tu nagle wyskakujesz z trochę innej beczki.
>>Chyba nie zrozumiałeś mnie. Ja kieruję się w życiu dekalogiem i przykazaniem miłości. Jest to zgodne z moim wewnętrznym poczucuiem przyzwoitości i zasadami. I ta zgodność jest faktycznie dla mnie dobra.
>Każdy człowiek w pełni władz umysłowych wie, że należy postępować zgodnie z prawem. Twój dekalog to nic innego jak zbiór praw współżycia społecznego, tyle, że był aktualny kilka tysięcy lat temu. A ty żyjesz już nieco w innym świecie. O wiele doskonalszym również pod względem miłości bliźniego.
W dużej mierze się zgadzam, tyle tylko, że dyskusja dotyczy zupełnie innych spraw.

>Czy Ty czytałaś poprzednie nasze posty? Dyskusja dotyczy tego czego dotyczy, a Ty tu nagle wyskakujesz z trochę innej beczki.

Najpierw uraczyłeś nas zbiorem swoich poglądów społeczno-politycznych, a teraz twierdzisz, że mój post był nie na temat? Przeczytaj co sam napisałeś:

>Dlatego też mimo, że jestem wierzacy:
>- potrafię wyjaśnić możliwość istnienia boga na podstawie dostępnej wiedzy,
>- uwielbiam poznawać świat, badać go, na tyle, na ile mogę,
>- jestem za adopcją dzieci przez pary homoseksualne,
>- jednocześnie uważam, że seks analny jest obrzydliwy (nie mogę pojąć jak można >kawałek własnego ciała, dość ważnego w sumie, wkładać komuś do pupy, którędy to >wychodzi kał. BRRR! Na szczęscie ... gówno mnie to obchodzi, co tam kto robi.
>- jestem przeciw aborcji na życzenie (ale dopuszczam ze względów zdrowotnych),
>- nie lubię Rydzyka,
>- w konflikcie arabsko-izraelskim, opowiadam się (generalnie) za Izraelem,
>- wiem że w Biblii są sprzeczności,
>- nie biorę udziału w paleniu ateistów,
>- osobiście mi wisi czy religia będzie w szkołach, czy też nie,
>- jestem za legalizacją marihuany i burdeli,

W jednym mogę przyznać ci rację: powyższa litania bardziej pasuje do wątku "pluralizm religijny". Masz swojego boga, a nie tego, który łypie z biblii. Biblia jest dziełem literackim i to w dodatku tworzonym przez wiele osób przez kilka tysięcy lat. Każdy autor miał swój obraz boga, podobnie jak ty. Dlatego biblia jest w wielu miejscach niekonsekwentna i absurdalna. I choć jest skarbem kultury - boga w niej jest tyle, ile go było w umysłach piszących. A skoro mamy wrócić do tematu - może zechcesz odpowiedzieć co jest dla ciebie piękne w biblii?

>Masz swojego boga, a nie tego, który łypie z biblii. Biblia jest dziełem literackim i to w dodatku tworzonym przez wiele osób przez kilka tysięcy lat. Każdy autor miał swój obraz boga, podobnie jak ty. Dlatego biblia jest w wielu miejscach niekonsekwentna i absurdalna. I choć jest skarbem kultury - boga w niej jest tyle, ile go było w umysłach piszących. A skoro mamy wrócić do tematu - może zechcesz odpowiedzieć co jest dla ciebie piękne w biblii?
Pisałem już o tym kilka razy. Tylu jest bogów ilu ludzi, każdy ma swojego (w szczegółach). Nie dziw się zatem, iż ja też mam swojego, który też łypie z biblii, bo tam tylu "bogów" łypie ilu ludzi to czyta. Sam o tym przecie piszesz...

Nie zmienia to jednak faktu, że na poziomie generaliów, z biblii "łypie" jeden bóg.

Co do tematu, to pytanie autora wątku dotyczyło wiary/ateizmu, a nie biblii. A ja już o tym napisałem.

>Niewierzący, którzy żyją zgodnie z dekalogiem, też mogą byc zbawieni, a to ile każdy z nich nagrzeszy, a ile uczynią dobra, ocena tego nie należy do mnie. Bóg to zważy w sowjej madrości.

Zgodnie z dekalogiem? Niewierzacy? A w jaki sposob Maja to zrobic?

I Nie będziesz miał bogów cudzych przede mną.

Jakim sposobem niewierzacy moze przetrzegac tego przykazania?

II Nie będziesz brał imienia Pana, Boga swego, nadaremnie.

A to? Jak niewierzacy moze miec Pana?

III Pamiętaj, abyś dzień święty święcił.

Niewierzacy nie ma takiego dnia

Wystarczy jak bedzie przestrzegal tylko 7 z tych dziesieciu (czyli tych, ktore z bogiem nie maja nic wspolnego)?

>Wystarczy jak bedzie przestrzegal tylko 7 z tych dziesieciu (czyli tych, ktore z bogiem nie maja nic wspolnego)?

Gdy pisałem poprzedni post dokładnie o tych 7 myślałem. Sądziłem, że to oczywiste.

>>Wystarczy jak bedzie przestrzegal tylko 7 z tych dziesieciu (czyli tych, ktore z bogiem nie maja nic wspolnego)?
>Gdy pisałem poprzedni post dokładnie o tych 7 myślałem. Sądziłem, że to oczywiste.

No tak. Oczywistym jest, że Brzostowski pisząc dziesięć ma na myśli siedem. Jakże by inaczej. Przecież to logiczne.

>>>Wystarczy jak bedzie przestrzegal tylko 7 z tych dziesieciu (czyli tych, ktore z bogiem nie maja nic wspolnego)?
>>Gdy pisałem poprzedni post dokładnie o tych 7 myślałem. Sądziłem, że to oczywiste.
>No tak. Oczywistym jest, że Brzostowski pisząc dziesięć ma na myśli siedem. Jakże by inaczej. Przecież to logiczne.
Wiesz co, jak chcesz się tak bawić, to beze mnie.

>>>>Wystarczy jak bedzie przestrzegal tylko 7 z tych dziesieciu (czyli tych, ktore z bogiem nie maja nic wspolnego)?
>>>Gdy pisałem poprzedni post dokładnie o tych 7 myślałem. Sądziłem, że to oczywiste.
>>No tak. Oczywistym jest, że Brzostowski pisząc dziesięć ma na myśli siedem. Jakże by inaczej. Przecież to logiczne.
>Wiesz co, jak chcesz się tak bawić, to beze mnie.

Dobrze już dobrze, nie płacz. Obiecuję trochę ograniczyć kopanie leżącego.

Ale wiesz co? Jakbyś kiedyś stał przed sądem (czego Ci oczywiście nie życzę), to raczej nie próbuj utrzymywać, że żyjesz zgodnie z prawem, bo przecież przestrzegasz aż siedemdziesięciu procent obowiązujących przepisów. Chociaż z drugiej strony... taka linia obrony może być nawet skuteczna zważywszy na art. 31 kk.

>>>>>Wystarczy jak bedzie przestrzegal tylko 7 z tych dziesieciu (czyli tych, ktore z bogiem nie maja nic wspolnego)?
>>>>Gdy pisałem poprzedni post dokładnie o tych 7 myślałem. Sądziłem, że to oczywiste.
>>>No tak. Oczywistym jest, że Brzostowski pisząc dziesięć ma na myśli siedem. Jakże by inaczej. Przecież to logiczne.
>>Wiesz co, jak chcesz się tak bawić, to beze mnie.
>Dobrze już dobrze, nie płacz. Obiecuję trochę ograniczyć kopanie leżącego.

Nie mam powodu, nie czuję się kopanym, ani leżącym. to raczej Ty nie dajesz rady w argumentacji...

CZepiasz się, że nie napisałem 7 przykazań zamiast 10, kiedy i tak wszyscy wiedzą że chodzi o te 7. Nie jestem idiotą, wiem, ze ateista nie przestrzega 3 pierwszych, to sa rzreczy oczywiste.

Jak ktoś przegrywa argumentami merytorycznymi, to przynajmniej doczepi się do jakiejś pierdoły, aby wyszło, że On też cóś tam wie, cóś tam arguemntuje. To niski poziom.

Skup się na sprawach kluczowych, jeśli faktycznie chcesz gadać, a jak nie, daj sobie spokój, ja nie mam czasu na pierdoły.

>Skup się na sprawach kluczowych, jeśli faktycznie chcesz gadać, a jak nie, daj sobie spokój, ja nie mam czasu na pierdoły.

hej,
Kluczową sprawą jest to jak odpowiesz na żądanie boga abyś zamordował swe dziecko !
makuś

---

szczególne pozdrowienia dla wegetarian

>Kluczową sprawą jest to jak odpowiesz na żądanie boga abyś zamordował swe dziecko !

jak to jak odpowie? Odpowie, ze bog jest niezrozumialy i nie mozemy zrozumiec dlaczego chcial w ten sposob zbadac milosc Abrahama. Ale ogolnie sprawdzian ten byl dobry

Kazdego innego nazwal by s*******nem, jesli ten kazal by mu zabic dziecko ale bog moze tak postapic nie narazajac sie Brzostowskiemu. Bo bog jest niezrozumialy ale wynikiem kazdego ruchu boga bylo, jest i bedzie dobro (bo przeciez bog nie moze byc zly?)

>Wiesz co, jak chcesz się tak bawić, to beze mnie.

hej,
Co odpowiedziałbyś bogu , który chciałby abyś zamordował swe dziecko ?
makuś

---

szczególne pozdrowienia dla wegetarian

>Co odpowiedziałbyś bogu , który chciałby abyś zamordował swe dziecko ?
Aleś upierdliwy, makusiu!
Nie zamordował, ale złożył w ofierze! Kumasz czaczę? "Woń przyjemna dla Pana" (czytałeś te debilne bzdety zwane Biblią?) - takie klimaty. I to nie byle gdzie, ale w wybranym miejscu.
Ten Bóg opisany w ST to tępy, prymitywny plemienny bożek (oj, musi się dobrze wślepiać nasz biedny Brzostowski, żeby jego dobroć z ociekających głupotą i zbrodnią kart "wyczytać"), ciekawsza tu jest postawa samego Abrahama - do samego synobicia rżnie głupa przed dzieciakiem zamiast się z nim radosną nowiną podzielić.
Zresztą sam boski czubek jak już się przyznał, że to tylko takie jaja na boskim poziomie były to przyznał się również do radości, że Abraham się go boi! Nie że kocha Boga i ludzi, ale boi! Ot, wsiowy osiłek na miarę czasów ... i wielu dzisiejszych Brzostowskich, niestety.

---

Każdy ma prawo do własnego zdania, ale nie do własnych faktów.

Najśmieszniejsze jest to że Bóg wie wszystko, więc nie musiał wystawiać Abrahama na próbę, bo wiedział że syna z miłości do Boga zabije.

---

Po śmierci jest to co ma być.

Do usunięcia.