>OK. Trochę za długie to się robi, więc potem wytłumaczę 'co to jest'.

Nikt nie twierdzi, że teoria względności jest dla laików.

>>OK. Trochę za długie to się robi, więc potem wytłumaczę 'co to jest'.
>Nikt nie twierdzi, że teoria względności jest dla laików.

Ależ nauka jest dla ludzi, więc dla 'laików' głównie,
bo wszyscy to używają... potem - stąd term. mainstream.

Zatem jeśli ktoś spartaczył swoją robotę,
znaczy fachowiec - specjalista w swojej dziedzinie,
no to wtedy ktoś na tym traci: swój czas, dobytek i pieniądz.

Cywilizacja opiera się na wzajemnym zaufaniu: specjaliści robią swoje, bo to lubią i potrafią.

I wszyscy są specjalistami - w swojej dziedzinie: od sprzątaczki do profesora i prezydenta.

Zarówno OTW, jak STW są niezgodne ze zdrowym rozsądkiem i posługują się wyrafinowanym aparatem matematycznym. To twórczość geniuszy dla innych geniuszy. Dlatego jest nie do pojęcia dla laików. 😅

>Zarówno OTW, jak STW są niezgodne ze zdrowym rozsądkiem i posługują się wyrafinowanym aparatem matematycznym. To twórczość geniuszy dla innych geniuszy. Dlatego jest nie do pojęcia dla laików. 😅


4.116 Cokolwiek da się w ogóle pomyśleć, da się jasno pomyśleć. Co się da powiedzieć, da się jasno powiedzieć.
sady.up.krakow.pl/wittgenstein.tlp.htm

Proszę się nie łudzić: jeśli coś jest niezgodne ze zdrowym rozsądkiem to jest fałszywe. To ściemnianie.

---

Teorie matematyczne to tylko język i jak każdy inny jest tłumaczony na dowolny inny język. Nie ma nic genialnego w bujnym wysypie słowotwórstwa bez desygnatów i mianowania liczb, w sprzeczności do faktów i dowodów.

Co się da jasno pomyśleć i powiedzieć, to zależy od zdolności umysłowych i doświadczenia (wykształcenia). Na przykład, są ludzie, dla których działanie telewizora to czarna magia, choć dla niektórych jest ono oczywiste. Podobnie jest z zasadą względności.

>Co się da jasno pomyśleć i powiedzieć, to zależy od zdolności umysłowych i doświadczenia (wykształcenia). Na przykład, są ludzie, dla których działanie telewizora to czarna magia, choć dla niektórych jest ono oczywiste. Podobnie jest z zasadą względności.

O telewizorach możesz sobie z marszu znaleźć jak to działa;
nie będzie to zbyt łatwe - proste, bo to jest bardzo złożone urządzenie...

podobnie jest z komputerami ale tu jeszcze trudniej byłoby to zrozumieć dla przeciętnego człeka,
no ale jednak.

Ale jakoś nie znam porządnej wykładni tej Zasady Względności - nigdzie tego nie znajdziesz!

i właśnie dlatego postanowiłem to porządnie i ostatecznie wytłumaczyć -
tak prosto że nawet... profesor dowie się wreszcie 'co to jest'.

>Ale jakoś nie znam porządnej wykładni tej Zasady Względności - nigdzie tego nie znajdziesz!
>i właśnie dlatego postanowiłem to porządnie i ostatecznie wytłumaczyć -
> tak prosto że nawet... profesor dowie się wreszcie 'co to jest'.

Czekam więc z ciekawością na rozwinięcie tematu, bo może i ja będę miał coś konkretnego i pożytecznego do dodania w temacie prostowania skrzywionego.

>I tam zawsze Zasada względności to ten super postulat - baza STW,
>co potem zostało jeszcze bardziej uogólnione - w OTW!
>Na czy to polega - jaka logika się za tym hasłem kryje?
>No cóż, na ten temat autorzy podręczników niewiele mówią,
>bo prawdopodobnie nie zdają sobie nawet sprawy: co to w ogóle jest ta Zasada Względności?
>Trochę historii jest tu nieuniknione, niestety.

Zastosowanie zasady względności do elektrodynamiki prowadzi do postulatu, że prędkość światła w próżni jest stała we wszystkich inercjalnych układach odniesienia.
pl.wikipedia.org/wiki/Zasada_względności

3. Postulat log. «teza przyjmowana bez dowodu, stanowiąca punkt wyjścia i podstawę w dowodzeniu innych twierdzeń» sjp.pwn.pl/sjp/postulat;2572206.html

A co może mieć wspólnego względność ruchu Galileusza z tezą przyjmowaną bez dowodu i bez uzasadnienia prawdziwości???

>Zastosowanie zasady względności do elektrodynamiki prowadzi do postulatu, że prędkość światła w próżni jest stała we wszystkich inercjalnych układach odniesienia.
>pl.wikipedia.org/wiki/Zasada_względności

o tym mówiłem: prawa są jednakowe.. no i cóż z tego?

znaczy chodzi o to co to znaczy że: prawa są jednakowe?

niby co ma być jednakowe?

Może wszystko ma być jednakowe - tak?

... no to np. komuniści już to wypróbowali... i raczej marnie wyszło.

Spróbujmy podejść od drastycznie przeciwnej strony: demokracja!

na ten temat też mam gotowy repertuar!:

www.youtube.com/watch?v=p5BBPoAZUvE

>>Zastosowanie zasady względności do elektrodynamiki prowadzi do postulatu, że prędkość światła w próżni jest stała we wszystkich inercjalnych układach odniesienia.
>>pl.wikipedia.org/wiki/Zasada_względności

>o tym mówiłem: prawa są jednakowe.. no i cóż z tego?
>znaczy chodzi o to co to znaczy że: prawa są jednakowe?
>niby co ma być jednakowe?
>Może wszystko ma być jednakowe - tak?
>... no to np. komuniści już to wypróbowali... i raczej marnie wyszło.
>Spróbujmy podejść od drastycznie przeciwnej strony: demokracja!
> na ten temat też mam gotowy repertuar!:
>www.youtube.com/watch?v=p5BBPoAZUvE

W tych eksperymentach myślowych dotyczących tematu jednakowo przywołuje się puszkę, w której zamknięty jest obserwator i nie wie ten obserwator czy puszka się przemieszcza i jak się przemieszcza.
A jeśli obserwator ma detektor neutrin?
A jeśli jego puszka nie jest zamknięta i wiatr eteru hula na przestrzał?
A jeśli ma czuły grawimetr i rejestruje zmiany ciążenia?
A jeśli ma żyroskop i rejestruje zmiany kierunku?

>>>Zastosowanie zasady względności do elektrodynamiki prowadzi do postulatu, że prędkość światła w próżni jest stała we wszystkich inercjalnych układach odniesienia.
>>>pl.wikipedia.org/wiki/Zasada_względności
>>o tym mówiłem: prawa są jednakowe.. no i cóż z tego?
>>znaczy chodzi o to co to znaczy że: prawa są jednakowe?
>>niby co ma być jednakowe?
>>Może wszystko ma być jednakowe - tak?
>>... no to np. komuniści już to wypróbowali... i raczej marnie wyszło.
>>Spróbujmy podejść od drastycznie przeciwnej strony: demokracja!
>> na ten temat też mam gotowy repertuar!:
>>www.youtube.com/watch?v=p5BBPoAZUvE
>W tych eksperymentach myślowych dotyczących tematu jednakowo przywołuje się puszkę, w której zamknięty jest obserwator i nie wie ten obserwator czy puszka się przemieszcza i jak się przemieszcza.
>A jeśli obserwator ma detektor neutrin?
>A jeśli jego puszka nie jest zamknięta i wiatr eteru hula na przestrzał?
>A jeśli ma czuły grawimetr i rejestruje zmiany ciążenia?
>A jeśli ma żyroskop i rejestruje zmiany kierunku?
>
>

Sprawy techniczne nie mają w tym zagadnieniu znaczenia.

To jest generalny problem logiki - sposobu rozumowania,
czyli uzasadniania swoich racji... naukowych pretendentów/delikwentów.

>Sprawy techniczne nie mają w tym zagadnieniu znaczenia.
>To jest generalny problem logiki - sposobu rozumowania,
>czyli uzasadniania swoich racji... naukowych pretendentów/delikwentów.

Więc jak to będzie z tym wagonem, mającym tylko jedną ścianę i bystrego pasażera, który błysnął latareczką do przodu i do tyłu, a fotokomórka na peronie odpaliła światło synchronicznie z błyskiem z tego ruchomego źródła.
Czy logika naukowych prominentów/celebrytów poradzi sobie z tym paradoksem?

>>Sprawy techniczne nie mają w tym zagadnieniu znaczenia.
>>To jest generalny problem logiki - sposobu rozumowania,
>>czyli uzasadniania swoich racji... naukowych pretendentów/delikwentów.
>Więc jak to będzie z tym wagonem, mającym tylko jedną ścianę i bystrego pasażera, który błysnął latareczką do przodu i do tyłu, a fotokomórka na peronie odpaliła światło synchronicznie z błyskiem z tego ruchomego źródła.
>Czy logika naukowych prominentów/celebrytów poradzi sobie z tym paradoksem?

pewnie że sobie poradzą... po prostu zmodyfikują czas, tak aby uzyskać poprawny wynik:

c't = ct'.

co dawno Lorentz im wyliczył, więc nie muszą w ogóle myśleć.

x = ct, czyli t = x/c zwyczajnie,

ale ten ruchomy ma niby taki czas rejestrować:

t' = k (t-vx/c^2)

a odległość mierzyć tak:
x' = k (x-vt)

zatem wstawiając x=ct otrzymuje:

t' = k (t - vct/c^2) = kt(1 - v/c)
oraz:
x' = k (ct - vt) = kct (1 - v/c)

i jak widać to jest identycznie:
ct' = x'
czyli full zgodnie z ich domniemaniem: c = const.

no ale to samo otrzymamy biorąc Galileusza: c' = ... zamiast t' = ...

więc to jest tylko taki skecz numeryczny - niewypał, a nie żadna nowa geometria.

>>>Sprawy techniczne nie mają w tym zagadnieniu znaczenia.
>>>To jest generalny problem logiki - sposobu rozumowania,
>>>czyli uzasadniania swoich racji... naukowych pretendentów/delikwentów.
>>Więc jak to będzie z tym wagonem, mającym tylko jedną ścianę i bystrego pasażera, który błysnął latareczką do przodu i do tyłu, a fotokomórka na peronie odpaliła światło synchronicznie z błyskiem z tego ruchomego źródła.
>>Czy logika naukowych prominentów/celebrytów poradzi sobie z tym paradoksem?

>pewnie że sobie poradzą... po prostu zmodyfikują czas, tak aby uzyskać poprawny wynik:
>c't = ct'.
>co dawno Lorentz im wyliczył, więc nie muszą w ogóle myśleć.

Genialnie. W wagonie, który ma tylko jedną ścianę światło wystrzelone przez sprytnego pasażera pokona w tym samym czasie dłuższą drogę od światła wystrzelonego przez stacjonarnego bliźniaka i będzie to dowodem, że prędkość światła w próżni jest jednakowa bowiem jedno światło wyprzedza drugie lecąc w tej samej próżni z tą samą prędkością.
Jest to ścisłe i naukowe i logiczne i w ogóle ta religia jest cool oraz trendy:
"większe jest dlatego równe bo jest większe" to radujące osiągnięcie Nauki teoretycznej.

>x = ct, czyli t = x/c zwyczajnie,
>ale ten ruchomy ma niby taki czas rejestrować:
>t' = k (t-vx/c^2)
>a odległość mierzyć tak:
>x' = k (x-vt)
>zatem wstawiając x=ct otrzymuje:
>t' = k (t - vct/c^2) = kt(1 - v/c)
>oraz:
>x' = k (ct - vt) = kct (1 - v/c)
>i jak widać to jest identycznie:
>ct' = x'
>czyli full zgodnie z ich domniemaniem: c = const.
>no ale to samo otrzymamy biorąc Galileusza: c' = ... zamiast t' = ...
>więc to jest tylko taki skecz numeryczny - niewypał, a nie żadna nowa geometria.

>Genialnie. W wagonie, który ma tylko jedną ścianę światło wystrzelone przez sprytnego pasażera pokona w tym samym czasie dłuższą drogę od światła wystrzelonego przez stacjonarnego bliźniaka i będzie to dowodem, że prędkość światła w próżni jest jednakowa bowiem jedno światło wyprzedza drugie lecąc w tej samej próżni z tą samą prędkością.
>Jest to ścisłe i naukowe i logiczne i w ogóle ta religia jest cool oraz trendy:
>"większe jest dlatego równe bo jest większe" to radujące osiągnięcie Nauki teoretycznej.

Nie. To poleci zwyczajnie.

zauważ że tam odległość jest większa!

x' = k*(x-vt), co dla x = ct daje:

x' = k*(ct-vt) = kct (1 - v/c) = kx (1 - v/c)

i teraz: k = gamma, co jest większe od 1,
czyli ta odległość jest większa a nie mniejsza, co sugeruje kontrakcja.

I to jest ok, bo tu nie ma kontrakcji - odległość pomiędzy stacjami jest ustalona;

a ponieważ w ruchu jest ta kontrakcja, więc ruchomy widzi wydłużone odległości a nie skrócone -
bo on sam siebie mierzy skróconymi linijkami...
zatem to co nie było skrócone jest teraz wydłużone - w jego oczach - jasne?

............

same te wyniki z Lorentza zawierają c-v, jak byk
c * (1-v/c) = c-v, po prostu...

relatywizm to jest tylko taka głupkowata gra frajerów: próba ukrycia słonia w szafie.

>>Genialnie. W wagonie, który ma tylko jedną ścianę światło wystrzelone przez sprytnego pasażera pokona w tym samym czasie dłuższą drogę od światła wystrzelonego przez stacjonarnego bliźniaka i będzie to dowodem, że prędkość światła w próżni jest jednakowa bowiem jedno światło wyprzedza drugie lecąc w tej samej próżni z tą samą prędkością.
>>Jest to ścisłe i naukowe i logiczne i w ogóle ta religia jest cool oraz trendy:
>>"większe jest dlatego równe bo jest większe" to radujące osiągnięcie Nauki teoretycznej.
>Nie. To poleci zwyczajnie.
>zauważ że tam odległość jest większa!
>x' = k*(x-vt), co dla x = ct daje:
>x' = k*(ct-vt) = kct (1 - v/c) = kx (1 - v/c)
>i teraz: k = gamma, co jest większe od 1,
>czyli ta odległość jest większa a nie mniejsza, co sugeruje kontrakcja.
>I to jest ok, bo tu nie ma kontrakcji - odległość pomiędzy stacjami jest ustalona;
>a ponieważ w ruchu jest ta kontrakcja, więc ruchomy widzi wydłużone odległości a nie skrócone -
>bo on sam siebie mierzy skróconymi linijkami...
>zatem to co nie było skrócone jest teraz wydłużone - w jego oczach - jasne?
>............
>same te wyniki z Lorentza zawierają c-v, jak byk
>c * (1-v/c) = c-v, po prostu...
>relatywizm to jest tylko taka głupkowata gra frajerów: próba ukrycia słonia w szafie.

Wylicza Pan iksprimy dla tego co widzi ruchomy i nieruchomy, ale te rachunki nie dotyczą wzrastającej odległości pomiędzy dwoma lecącymi z jednakową prędkością pociskami e-m.
Trzeba widząc, że ta odległość wzrasta znaleźć jakąś metodę wykazującą, że nie wzrasta, dzięki czemu potwierdzone zostanie założenie o unoszeniu światła przez przelatującą równolegle obok ścianę.
t1 ----------• A
t1 ----------• B
odległość A' do B' = 0 (rzutowanie pionowe)

t2 ____ ----------• A
t2 ________ ----------• B
odległość A'' do B'' ≻ 0 (rzutowanie pionowe)

Trzeba wykazać, że obserwator co innego widzi niż liczy. OK?

www.racjonalista.pl/forum.php/s,899784#w900180

---

(Jedyną i) Absolutną Prawdą jest (Bezinteresowna) Miłość.

>>>Zastosowanie zasady względności do elektrodynamiki prowadzi do postulatu, że prędkość światła w próżni jest stała we wszystkich inercjalnych układach odniesienia.
>>>pl.wikipedia.org/wiki/Zasada_względności
>>o tym mówiłem: prawa są jednakowe.. no i cóż z tego?
>>znaczy chodzi o to co to znaczy że: prawa są jednakowe?
>>niby co ma być jednakowe?
>>Może wszystko ma być jednakowe - tak?
>>... no to np. komuniści już to wypróbowali... i raczej marnie wyszło.
>>Spróbujmy podejść od drastycznie przeciwnej strony: demokracja!
>> na ten temat też mam gotowy repertuar!:
>>www.youtube.com/watch?v=p5BBPoAZUvE
>W tych eksperymentach myślowych dotyczących tematu jednakowo przywołuje się puszkę, w której zamknięty jest obserwator i nie wie ten obserwator czy puszka się przemieszcza i jak się przemieszcza.
>A jeśli obserwator ma detektor neutrin?
>A jeśli jego puszka nie jest zamknięta i wiatr eteru hula na przestrzał?

Wiatr eteru? Wydaje sie ze to raczej materia jest wiatrem, eter jest sztywniutki

>A jeśli ma czuły grawimetr i rejestruje zmiany ciążenia?
>A jeśli ma żyroskop i rejestruje zmiany kierunku?
>

W tym eksperymencie z puszką nie ma jej zmian kierunku.

>>W tych eksperymentach myślowych dotyczących tematu jednakowo przywołuje się puszkę, w której zamknięty jest obserwator i nie wie ten obserwator czy puszka się przemieszcza i jak się przemieszcza.
>>A jeśli obserwator ma detektor neutrin?
>>A jeśli jego puszka nie jest zamknięta i wiatr eteru hula na przestrzał?

>Wiatr eteru? Wydaje sie ze to raczej materia jest wiatrem, eter jest sztywniutki

>>A jeśli ma czuły grawimetr i rejestruje zmiany ciążenia?
>>A jeśli ma żyroskop i rejestruje zmiany kierunku?
>>

>W tym eksperymencie z puszką nie ma jej zmian kierunku.

Chodzi o to, że w założeniu obserwator zamknięty w puszcze wydaje się być niejako izolowany, a ja pokazuję, że gdy wagon ma tylko jedną ścianę to izolowany nie jest stanowiąc z resztą Świata wspólną CAŁOŚĆ.

>Chodzi o to, że w założeniu obserwator zamknięty w puszcze wydaje się być niejako izolowany, a ja pokazuję, że gdy wagon ma tylko jedną ścianę to izolowany nie jest stanowiąc z resztą Świata wspólną CAŁOŚĆ.

W eksperymencie z wagonem zupełnie nieistotne jest czy wagon ma dwie ściany, jedną, czy nie ma ich w ogóle. Nieistotne jest również to, gdzie umieszczone jest źródło światła (w wagonie, na peronie, czy w przelatującej nad wagonem rakiecie). Jeśli światło zostanie wyemitowane w momencie gdy źródło światła znajduje się pośrodku wagonu (np. wagon przejeżdża przez stację i światło zostaje wyemitowane z latarni znajdującej się na peronie w momencie gdy latarnia znajdzie się pośrodku przejeżdżającego wagonu), to w układzie wagonu (czyli np. dla obserwatora znajdującego się w wagonie) światło dotrze do obu końców wagonu równocześnie, a w układzie peronu (dla obserwatora na peronie) - nierównoczesnie. Jeśli światło wyemitujemy równocześnie z kilku źródeł (ze źródła w wagonie, ze źródła na peronie i ze źródła w przelatującej rakiecie) w momencie gdy wszystkie źródła znajdą się (w tym samym czasie) pośrodku wagonu, to w układzie wagonu (dla obserwatora w wagonie) światło ze wszystkich tych źródeł dotrze równocześnie do obu końców wagonu, a w układzie peronu - nierównocześnie. Tzn. że dla obserwatora na peronie, światło ze wszystkich trzech źródeł, dotrze najpierw do jednego końca wagonu (jednocześnie ze wszystkich źródeł), a dopiero później do drugiego (też jednocześnie ze wszystkich trzech źródeł). W żadnym układzie nie będzie zatem sytuacji, by światło z jednego źródła wyprzedziło światło z innego źródła (chodzi o światło lecące w tym samym kierunku).

To wszystko co napisałem wyżej jest logiczną konsekwencją postulatu mówiącego, że prędkość światła jest taka sama względem wszystkich układów inercjalnych i nie zależy od prędkości względem źródła światła. Można się z tym postulatem nie zgadzać i preferować teorię eteru Lorentza, ale jeśli ten postulat przyjmujemy, to wynik eksperymentu z wagonem nie może być inny niż ten, który przedstawiłem.

>>Chodzi o to, że w założeniu obserwator zamknięty w puszcze wydaje się być niejako izolowany, a ja pokazuję, że gdy wagon ma tylko jedną ścianę to izolowany nie jest stanowiąc z resztą Świata wspólną CAŁOŚĆ.

>...Tzn. że dla obserwatora na peronie, światło ze wszystkich trzech źródeł, dotrze najpierw do jednego końca wagonu (jednocześnie ze wszystkich źródeł), a dopiero później do drugiego (też jednocześnie ze wszystkich trzech źródeł). W żadnym układzie nie będzie zatem sytuacji, by światło z jednego źródła wyprzedziło światło z innego źródła (chodzi o światło lecące w tym samym kierunku).
>To wszystko co napisałem wyżej jest logiczną konsekwencją postulatu mówiącego, że prędkość światła jest taka sama względem wszystkich układów inercjalnych i nie zależy od prędkości względem źródła światła. Można się z tym postulatem nie zgadzać i preferować teorię eteru Lorentza, ale jeśli ten postulat przyjmujemy, to wynik eksperymentu z wagonem nie może być inny niż ten, który przedstawiłem.

Zaznaczyłem w Pana wypowiedzi czerwonym (ostrzegawczym) kolorem słowo logiczną, a Pan niech spróbuje znaleźć odpowiedź dlaczego wykonałem to wyróżnienie (ostrzeżenie). {Może to co Pan napisał nie jest logiczne?}
A teraz spróbuję wyjaśnić Panu co miałem na myśli pisząc:
gdy wagon ma tylko jedną ścianę to izolowany nie jest, stanowiąc z resztą Świata wspólną CAŁOŚĆ.

Eksperyment myślowy https: //nauka.rocks/eksperyment-myslowy/

Istnieje cała masa skutecznych technik samorozwoju, a jedną z nich jest \"eksperyment myślowy\" opracowany przez Alberta Einsteina.
Einstein przeprowadził wiele takich \"eksperymentów\". W ramach ogólnej teorii względności przeprowadził szereg wyimaginowanych testów (upadek osoby z dachu, przyspieszenie wind). Jego najsłynniejsze teorie, które stanowią podstawę współczesnej fizyki, były tylko częścią jego wyobraźni!

Eksperyment myślowy Robakksa
Światło zostaje wyemitowane równocześnie z kilku źródeł (ze źródła w wagonie, ze źródła na peronie i ze źródła w przelatującej rakiecie) w momencie gdy wszystkie źródła znajdą się (w tym samym czasie) pośrodku wagonu.
Proszę sobie wyobrazić, że w wagonie Einsteina doinstalowano bombę Schrödingera, która wybucha wówczas, gdy czoło impulsu e-m dociera równocześnie do początku i końca wagonu.
Dla obserwatora na peronie, światło ze wszystkich trzech źródeł, dotrze najpierw do jednego końca wagonu (jednocześnie ze wszystkich źródeł), a dopiero później do drugiego - więc wagon NIE WYBUCHNIE.
Dla obserwatora w wagonie, światło ze wszystkich trzech źródeł, dotrze zgodnie z postulowanym założeniem w tym samym momencie do obydwu końców wagonu (jednocześnie ze wszystkich źródeł), - więc wagon WYBUCHNIE, a flaki obserwatora wraz z literaturą wykorzystującą założenia nazywane postulatami rozlatują się na wszystkie strony Świata.
Dalsza część eksperymentu dotyczy połączenia telefonicznego, które obserwator na peronie wykonuje do obserwatora w wagonie. W jego "układzie odniesienia" wagon nie wybuchł i widzi go oddalającego się w siną dal, tymczasem odbiorca już dawno wybuchł wraz z wagonem, więc zgodnie z postulatem rozmowy odebrać nie może.

>wynik eksperymentu z wagonem nie może być inny niż ten, który przedstawiłem.

To logiczne, że wagon równocześnie wybucha i nie wybucha. Jest to tzw. logika nielogiczna.

>Proszę sobie wyobrazić, że w wagonie Einsteina doinstalowano bombę Schrödingera, która wybucha wówczas, gdy czoło impulsu e-m dociera równocześnie do początku i końca wagonu.
>Dla obserwatora na peronie, światło ze wszystkich trzech źródeł, dotrze najpierw do jednego końca wagonu (jednocześnie ze wszystkich źródeł), a dopiero później do drugiego - więc wagon NIE WYBUCHNIE.

To jest jeden z klasycznych, pozornych paradoksów STW. Dlaczego pozornych? Wyjaśniam niżej.

Bomba, żeby wybuchnąć, musi otrzymać informację o tym, że impuls e-m dotarł do obu końców wagonu. I musi otrzymać tę informację równocześnie od obu końców wagonu. Dla bomby nieistotne jest więc czy światło dotarło do obu końców wagonu równocześnie - istotne jest, czy informacja o tych zdarzeniach dotarła do bomby równocześnie. Ta informacja (np. w postaci fal radiowych) dotrze do bomby równocześnie w obu układach (wagonu i peronu). W układzie wagonu sytuacja jest oczywista, więc nie będę jej tu rozpatrywał. Natomiast w układzie peronu przedstawia się ona następująco: Światło które leci w kierunku przeciwnym do kierunku ruchu wagonu dotrze do jednego z jego końców wcześniej niż światło, które leci w kierunku zgodnym z ruchem wagonu. Natomiast z informacją zwrotną (falami e-m, które lecą od końców wagonu do bomby) będzie odwrotnie - to fala e-m z końca wagonu do którego światło dotarło wcześniej będzie miała teraz do pokonania większy dystans, bo leci w kierunku ruchu wagonu (bomba ucieka przed tą falą). Ale ta fala została wyemitowana wcześniej (bo światło dotarło do tego końca wagonu wcześniej) niż fala, która została wyemitowana z końca wagonu, do którego światło dotarło później, a która ma teraz do pokonania krótszy dystans, więc fale z obu końców wagonu dotrą do bomby równocześnie.

Powstało bardzo wiele tego typu pozornych paradoksów STW - niektóre znacznie bardziej wyrafinowane niż ten powyższy. Ale STW świetnie broni się przed każdym. Ta teoria jest wewnętrznie nie do ruszenia.

>>Proszę sobie wyobrazić, że w wagonie Einsteina doinstalowano bombę Schrödingera, która wybucha wówczas, gdy czoło impulsu e-m dociera równocześnie do początku i końca wagonu.
>>Dla obserwatora na peronie, światło ze wszystkich trzech źródeł, dotrze najpierw do jednego końca wagonu (jednocześnie ze wszystkich źródeł), a dopiero później do drugiego - więc wagon NIE WYBUCHNIE.
>To jest jeden z klasycznych, pozornych paradoksów STW. Dlaczego pozornych? Wyjaśniam niżej.
>Bomba, żeby wybuchnąć, musi otrzymać informację o tym, że impuls e-m dotarł do obu końców wagonu. I musi otrzymać tę informację równocześnie od obu końców wagonu. Dla bomby nieistotne jest więc czy światło dotarło do obu końców wagonu równocześnie - istotne jest, czy informacja o tych zdarzeniach dotarła do bomby równocześnie. Ta informacja (np. w postaci fal radiowych) dotrze do bomby równocześnie w obu układach (wagonu i peronu). W układzie wagonu sytuacja jest oczywista, więc nie będę jej tu rozpatrywał. Natomiast w układzie peronu przedstawia się ona następująco: Światło które leci w kierunku przeciwnym do kierunku ruchu wagonu dotrze do jednego z jego końców wcześniej niż światło, które leci w kierunku zgodnym z ruchem wagonu. Natomiast z informacją zwrotną (falami e-m, które lecą od końców wagonu do bomby) będzie odwrotnie - to fala e-m z końca wagonu do którego światło dotarło wcześniej będzie miała teraz do pokonania większy dystans, bo leci w kierunku ruchu wagonu (bomba ucieka przed tą falą). Ale ta fala została wyemitowana wcześniej (bo światło dotarło do tego końca wagonu wcześniej) niż fala, która została wyemitowana z końca wagonu, do którego światło dotarło później, a która ma teraz do pokonania krótszy dystans, więc fale z obu końców wagonu dotrą do bomby równocześnie.
>Powstało bardzo wiele tego typu pozornych paradoksów STW - niektóre znacznie bardziej wyrafinowane niż ten powyższy. Ale STW świetnie broni się przed każdym. Ta teoria jest wewnętrznie nie do ruszenia.

bo robisz pętle zamknięte, jak obwody elektryczne.

A tam faktycznie c_średnia = c, mierzone w układzie ruchomym,
bo faktycznie tam jest c/k - stąd ta dylatacja czasu... czyli zwalnianie maszyn w tym zegarów.
........

Prozaiczny sposób obalenia dogmatu c = const podał dawno temu... taki jeden facet z Bułgarii.

Sprawa jest prosta:
Nakładasz dwa identyczne sita na końcach długiego wału.

no i kręcisz tym sobie - wtedy oba sita tak samo wirują.

Teraz wystarczy puścić światło przez te sita, w prawo czy w lewo...
no i od razu się okaże że tam jest jednak: c - v.

Przykładowe parametry:
odległość pomiędzy otworami sita wynosi np. d=0.1mm,
promień sita r = 1m, długość wału L = 10m.

i teraz aby światło wpuszczone przez pierwsze sito przeleciało również przez drugie,
musi być spełniony warunek - pomiędzy rotacją, i prędkością lotu światła.

Zatem znając w - rotację wału, z łatwością wyznaczymy c - prędkość przelotu lasera...
i do tego w obie strony - co będzie zwykle różne, bo:
c-v i c+v, różną się o 2v.

>>Proszę sobie wyobrazić, że w wagonie Einsteina doinstalowano bombę Schrödingera, która wybucha wówczas, gdy czoło impulsu e-m dociera równocześnie do początku i końca wagonu.
>>Dla obserwatora na peronie, światło ze wszystkich trzech źródeł, dotrze najpierw do jednego końca wagonu (jednocześnie ze wszystkich źródeł), a dopiero później do drugiego - więc wagon NIE WYBUCHNIE.

>To jest jeden z klasycznych, pozornych paradoksów STW. Dlaczego pozornych? Wyjaśniam niżej.
>Bomba, żeby wybuchnąć, musi otrzymać informację o tym, że impuls e-m dotarł do obu końców wagonu. I musi otrzymać tę informację równocześnie od obu końców wagonu.

Właśnie.

Długość drutu elektrycznego L1 i L2 jest taka sama więc impuls elektryczny przenosi się od końców wagonu do środka w tym samym czasie w którym został zarejestrowany, niezależnie od prędkości wagonu.
Prędkość przepływu prądu w przewodniku nie zależy liniowo od kierunku przepływu prądu.

>Dla bomby nieistotne jest więc czy światło dotarło do obu końców wagonu równocześnie - istotne jest, czy informacja o tych zdarzeniach dotarła do bomby równocześnie. Ta informacja (np. w postaci fal radiowych) dotrze do bomby równocześnie w obu układach (wagonu i peronu). W układzie wagonu sytuacja jest oczywista, więc nie będę jej tu rozpatrywał. Natomiast w układzie peronu przedstawia się ona następująco: Światło które leci w kierunku przeciwnym do kierunku ruchu wagonu dotrze do jednego z jego końców wcześniej niż światło, które leci w kierunku zgodnym z ruchem wagonu. Natomiast z informacją zwrotną (falami e-m, które lecą od końców wagonu do bomby) będzie odwrotnie - to fala e-m z końca wagonu do którego światło dotarło wcześniej będzie miała teraz do pokonania większy dystans, bo leci w kierunku ruchu wagonu (bomba ucieka przed tą falą). Ale ta fala została wyemitowana wcześniej (bo światło dotarło do tego końca wagonu wcześniej) niż fala, która została wyemitowana z końca wagonu, do którego światło dotarło później, a która ma teraz do pokonania krótszy dystans, więc fale z obu końców wagonu dotrą do bomby równocześnie.
>Powstało bardzo wiele tego typu pozornych paradoksów STW - niektóre znacznie bardziej wyrafinowane niż ten powyższy. Ale STW świetnie broni się przed każdym. Ta teoria jest wewnętrznie nie do ruszenia niezależnie od prędkości

Nie. Prąd nie płynie tak samo w obu kierunkach.

Ty robisz znowu błąd:
c_prąd = const, co jest identycznym urojeniem jak te bajki z STW: c = const dla światła.

>>Długość drutu elektrycznego L1 i L2 jest taka sama więc impuls elektryczny przenosi się od końców wagonu do środka w tym samym czasie w którym został zarejestrowany, niezależnie od prędkości wagonu.
>>Prędkość przepływu prądu w przewodniku nie zależy liniowo od kierunku przepływu prądu.

>Nie. Prąd nie płynie tak samo w obu kierunkach.
>Ty robisz znowu błąd:
> c_prąd = const, co jest identycznym urojeniem jak te bajki z STW: c = const dla światła.

A niby skąd przewód ma wiedzieć w jakim kierunku się przemieszcza?

>>>Długość drutu elektrycznego L1 i L2 jest taka sama więc impuls elektryczny przenosi się od końców wagonu do środka w tym samym czasie w którym został zarejestrowany, niezależnie od prędkości wagonu.
>>>Prędkość przepływu prądu w przewodniku nie zależy liniowo od kierunku przepływu prądu.
>>Nie. Prąd nie płynie tak samo w obu kierunkach.
>>Ty robisz znowu błąd:
>> c_prąd = const, co jest identycznym urojeniem jak te bajki z STW: c = const dla światła.
>A niby skąd przewód ma wiedzieć w jakim kierunku się przemieszcza?

Kolejny błąd - lepiej wie od ciebie.

prąd zasuwa około c/2, więc to jest sytuacja typu:

c/n dla n = 2,

i wiadomo jak to pójdzie, bo Fizeau dawno wybadał

c/n (+) v =~ c/n + v(1-1/n^2)

co jest nawet zgodne z STW.

>>>>Długość drutu elektrycznego L1 i L2 jest taka sama więc impuls elektryczny przenosi się od końców wagonu do środka w tym samym czasie w którym został zarejestrowany, niezależnie od prędkości wagonu.
>>>>Prędkość przepływu prądu w przewodniku nie zależy liniowo od kierunku przepływu prądu.
>>>Nie. Prąd nie płynie tak samo w obu kierunkach.
>>>Ty robisz znowu błąd:
>>> c_prąd = const, co jest identycznym urojeniem jak te bajki z STW: c = const dla światła.

>>A niby skąd przewód ma wiedzieć w jakim kierunku się przemieszcza?

>Kolejny błąd - lepiej wie od ciebie.
>prąd zasuwa około c/2, więc to jest sytuacja typu:
>c/n dla n = 2,
>i wiadomo jak to pójdzie, bo Fizeau dawno wybadał
>c/n (+) v =~ c/n + v(1-1/n^2)
>co jest nawet zgodne z STW.

To znaczy twierdzi Pan, że jeśli w próżni znajdą się dwa druty przez które płynie prąd w przeciwnych kierunkach, to na podstawie pomiaru różnicy prędkości można wyliczyć czy ten układ stoi w bezruchu, czy zasuwa przez Kosmos?
Jest Pan tego pewny?

>>>>>Długość drutu elektrycznego L1 i L2 jest taka sama więc impuls elektryczny przenosi się od końców wagonu do środka w tym samym czasie w którym został zarejestrowany, niezależnie od prędkości wagonu.
>>>>>Prędkość przepływu prądu w przewodniku nie zależy liniowo od kierunku przepływu prądu.
>>>>Nie. Prąd nie płynie tak samo w obu kierunkach.
>>>>Ty robisz znowu błąd:
>>>> c_prąd = const, co jest identycznym urojeniem jak te bajki z STW: c = const dla światła.
>>>A niby skąd przewód ma wiedzieć w jakim kierunku się przemieszcza?
>>Kolejny błąd - lepiej wie od ciebie.
>>prąd zasuwa około c/2, więc to jest sytuacja typu:
>>c/n dla n = 2,
>>i wiadomo jak to pójdzie, bo Fizeau dawno wybadał
>>c/n (+) v =~ c/n + v(1-1/n^2)
>>co jest nawet zgodne z STW.
>To znaczy twierdzi Pan, że jeśli w próżni znajdą się dwa druty przez które płynie prąd w przeciwnych kierunkach, to na podstawie pomiaru różnicy prędkości można wyliczyć czy ten układ stoi w bezruchu, czy zasuwa przez Kosmos?
>Jest Pan tego pewny?

Oczywiście.

Takich pomiarów było kilka:
chyba z 20-30 lat temu DeVtto zmierzył to w kablach koncentrycznych,
znaczy pracował w dużej firmie, która dysponowała zegarami atomowymi, itd.

No i on postanowił pomierzyć te transmisje w kablach,
i porównał to ze wskazaniami zegarów atomowych;
no i wykrył to c - v, oczywiście...

było o tym dość głośno w forach sci.relativity, itp.

tu jest coś na ten temat:
arxiv.org/abs/physics/0608205

>>To znaczy twierdzi Pan, że jeśli w próżni znajdą się dwa druty przez które płynie prąd w przeciwnych kierunkach, to na podstawie pomiaru różnicy prędkości można wyliczyć czy ten układ stoi w bezruchu, czy zasuwa przez Kosmos?
>>Jest Pan tego pewny?

>Oczywiście.
>Takich pomiarów było kilka:
>chyba z 20-30 lat temu DeVtto zmierzył to w kablach koncentrycznych,
>znaczy pracował w dużej firmie, która dysponowała zegarami atomowymi, itd.
>No i on postanowił pomierzyć te transmisje w kablach,
>i porównał to ze wskazaniami zegarów atomowych;
>no i wykrył to c - v, oczywiście...
>było o tym dość głośno w forach sci.relativity, itp.
>tu jest coś na ten temat:
>arxiv.org/abs/physics/0608205

Jakoś nikt w niezależnym doświadczeniu nie potwierdził tych rewelacji. Trochę to naciągane zwłaszcza gdy obowiązuje postulat o niemożliwości sprawdzenia przez układ izolowany, czy stoi czy się przemieszcza.
A wracając do wagonu z jedną ścianą. Wiadomo już, czy wybuchnie czy nie wybuchnie?
Według pasażera z wagonu powinien wybuchnąć, a według podróżnika ze stacji nie powinien.
To jest jakaś alternatywna rzeczywistość równoległa?

>Jakoś nikt w niezależnym doświadczeniu nie potwierdził tych rewelacji. Trochę to naciągane zwłaszcza gdy obowiązuje postulat o niemożliwości sprawdzenia przez układ izolowany, czy stoi czy się przemieszcza.

Ależ odwrotnie jest!
Potwierdzano to setki razy... i co może być szokujące - zaczynając od Michelsona!

W pomiarach MM wyraźnie widać prędkość Ziemi - 500km/s na Magellana.
Nie? Oczywiście że tak.

>A wracając do wagonu z jedną ścianą. Wiadomo już, czy wybuchnie czy nie wybuchnie?
>Według pasażera z wagonu powinien wybuchnąć, a według podróżnika ze stacji nie powinien.
>To jest jakaś alternatywna rzeczywistość równoległa?

Takie coś to jest tzw. material invariance.

No i oczywiście że TW na tym wysiada... na tym to polega:
utoniesz albo nie - nie ma tu pola do improwizacji.

śmierć i podatki nie podlegają teorii względności.

>>Jakoś nikt w niezależnym doświadczeniu nie potwierdził tych rewelacji. Trochę to naciągane zwłaszcza gdy obowiązuje postulat o niemożliwości sprawdzenia przez układ izolowany, czy stoi czy się przemieszcza.
>Ależ odwrotnie jest!
>Potwierdzano to setki razy... i co może być szokujące - zaczynając od Michelsona!
>W pomiarach MM wyraźnie widać prędkość Ziemi - 500km/s na Magellana.
>Nie? Oczywiście że tak.
>>A wracając do wagonu z jedną ścianą. Wiadomo już, czy wybuchnie czy nie wybuchnie?
>>Według pasażera z wagonu powinien wybuchnąć, a według podróżnika ze stacji nie powinien.
>>To jest jakaś alternatywna rzeczywistość równoległa?
>Takie coś to jest tzw. material invariance.
>No i oczywiście że TW na tym wysiada... na tym to polega:
>utoniesz albo nie - nie ma tu pola do improwizacji.
>śmierć i podatki nie podlegają teorii względności.



Te czerwone strzałki docierają do końców wagonu jednocześnie, drzwi się otwierają, bomba wybucha, flaki pasażera fruwają w powietrzu i gitara.
Ale jest niebieska strzałka, która nie zezwala na wybuch bomby. Facet żyje choć nie wie, że uniknął śmierci. Naiwny nie wie, że zginął...
R.I.P.

>>>Długość drutu elektrycznego L1 i L2 jest taka sama więc impuls elektryczny przenosi się od końców wagonu do środka w tym samym czasie w którym został zarejestrowany, niezależnie od prędkości wagonu.
>>>Prędkość przepływu prądu w przewodniku nie zależy liniowo od kierunku przepływu prądu.
>>Nie. Prąd nie płynie tak samo w obu kierunkach.
>>Ty robisz znowu błąd:
>> c_prąd = const, co jest identycznym urojeniem jak te bajki z STW: c = const dla światła.
>A niby skąd przewód ma wiedzieć w jakim kierunku się przemieszcza?

On "wie", wszystko odbywa sie w uuo, ruch czastek przewodu też.

>>>>Długość drutu elektrycznego L1 i L2 jest taka sama więc impuls elektryczny przenosi się od końców wagonu do środka w tym samym czasie w którym został zarejestrowany, niezależnie od prędkości wagonu.
>>>>Prędkość przepływu prądu w przewodniku nie zależy liniowo od kierunku przepływu prądu.
>>>Nie. Prąd nie płynie tak samo w obu kierunkach.
>>>Ty robisz znowu błąd:
>>> c_prąd = const, co jest identycznym urojeniem jak te bajki z STW: c = const dla światła.
>>A niby skąd przewód ma wiedzieć w jakim kierunku się przemieszcza?

>On "wie", wszystko odbywa sie w uuo, ruch czastek przewodu też.

Motylki skaczą sobie z kwiatka na kwiatek, a gdy łąka się przemieszcza to motylki dryfują (są unoszone) przez materię w której się znajdują. Czy motylek wie, że planeta go unosi przez bezkresy Drogi Mlecznej?

>>>>>Długość drutu elektrycznego L1 i L2 jest taka sama więc impuls elektryczny przenosi się od końców wagonu do środka w tym samym czasie w którym został zarejestrowany, niezależnie od prędkości wagonu.
>>>>>Prędkość przepływu prądu w przewodniku nie zależy liniowo od kierunku przepływu prądu.
>>>>Nie. Prąd nie płynie tak samo w obu kierunkach.
>>>>Ty robisz znowu błąd:
>>>> c_prąd = const, co jest identycznym urojeniem jak te bajki z STW: c = const dla światła.
>>>A niby skąd przewód ma wiedzieć w jakim kierunku się przemieszcza?
>>On "wie", wszystko odbywa sie w uuo, ruch czastek przewodu też.
>Motylki skaczą sobie z kwiatka na kwiatek, a gdy łąka się przemieszcza to motylki dryfują (są unoszone) przez materię w której się znajdują. Czy motylek wie, że planeta go unosi przez bezkresy Drogi Mlecznej?

To nie jest dobra analogia. Raczej - czy platforma wie ze przemieszcza sie w powietrzu? Wie, bo nie ulega kontrakcji, patrzac z tego punktu widzenia i kabel nie wie, ale to przeciez byl tylko taki skrót, chodzilo wszak nie o to przeciez czy on wie, bo co.moze wiedziec kabel,a o to czy prad w nim plynie w obu kierunkach tak samo. No i patrzac z punktu widzenia jakkolwiek zlokalizowanego centrum oceny kabla to tak samo ale z punktu widzenia uuo to nie tak samo.

>To nie jest dobra analogia. Raczej - czy platforma wie ze przemieszcza sie w powietrzu? Wie, bo nie ulega kontrakcji, patrzac z tego punktu widzenia i kabel nie wie, ale to przeciez byl tylko taki skrót, chodzilo wszak nie o to przeciez czy on wie, bo co.moze wiedziec kabel,a o to czy prad w nim plynie w obu kierunkach tak samo. No i patrzac z punktu widzenia jakkolwiek zlokalizowanego centrum oceny kabla to tak samo ale z punktu widzenia uuo to nie tak samo.

No to niech wystartują robaczki.
Gdy światło dociera do ścianki, to otwiera się klapka i wypuszczony zostaje 6-cio nogi robal. Przy równoczesnym otwarciu klapek dwa robale kroczą sukcesywnie do środka wagonu.
Czy one też mają różną prędkość?
Albo zabawka z silnikiem elektrycznym: może też z inną prędkością pomknie wprzód niż wstecz... (?) 🐜 🚓 😁

>>To nie jest dobra analogia. Raczej - czy platforma wie ze przemieszcza sie w powietrzu? Wie, bo nie ulega kontrakcji, patrzac z tego punktu widzenia i kabel nie wie, ale to przeciez byl tylko taki skrót, chodzilo wszak nie o to przeciez czy on wie, bo co.moze wiedziec kabel,a o to czy prad w nim plynie w obu kierunkach tak samo. No i patrzac z punktu widzenia jakkolwiek zlokalizowanego centrum oceny kabla to tak samo ale z punktu widzenia uuo to nie tak samo.
>No to niech wystartują robaczki.
>Gdy światło dociera do ścianki, to otwiera się klapka i wypuszczony zostaje 6-cio nogi robal. Przy równoczesnym otwarciu klapek dwa robale kroczą sukcesywnie do środka wagonu.

Wg uuo swiatlo otworzy najpierw klapke robalowi na rufie ale on bedzie kroczyl wolniej tak ze skoryguje ta niewielką roznice. Zupelnie jak by to nie byl robal a powracajace swiatlo.

>Czy one też mają różną prędkość?

Wg uuo? tak.

> Albo zabawka z silnikiem elektrycznym: może też z inną prędkością pomknie wprzód niż wstecz... (?) 🐜 🚓 😁

Wg uuo? tak. wg punktu w wagonie nie. Nie moze mknać wobec wagonu jako calosci bo to tak jak by mknął wg punktu poza wagonem.

Jaj sobie nie robisz?

>> Albo zabawka z silnikiem elektrycznym: może też z inną prędkością pomknie wprzód niż wstecz... (?) 🐜 🚓 😁

>Wg uuo? tak. wg punktu w wagonie nie. Nie moze mknać wobec wagonu jako calosci bo to tak jak by mknął wg punktu poza wagonem.
>Jaj sobie nie robisz?

Przecież czy w wagonie, czy poza wagonem, to jest ten sam uniwersalny układ odniesienia, wspólny dla ludzi, robali, fauny, flory i martwej natury (w tym energii i żywiołów).

.
>Powstało bardzo wiele tego typu pozornych paradoksów STW - niektóre znacznie bardziej wyrafinowane niż ten powyższy. Ale STW świetnie broni się przed każdym. Ta teoria jest wewnętrznie nie do ruszenia.

Śmiała teza jak na kogoś kto nadal nie podalał o jaki czas zobaczy na dziobie i rufie rakietor i obserwator w chwili gdy beda na wprost siebie w opisanym przezemnie w innym watku eksperymencie.

>Śmiała teza jak na kogoś kto nadal nie podalał o jaki czas zobaczy na dziobie i rufie rakietor i obserwator w chwili gdy beda na wprost siebie w opisanym przezemnie w innym watku eksperymencie.

To prawda że poległem na twoim eksperymencie. Ale ja jestem niemal kompletnym ignorantem i o ile w kwestii układów inercjalnych mogę trochę poudawać znawcę tematu (zwłaszcza w dyskusji z takimi ludźmi jak Robak, który nie rozumie nawet prostego eksperymentu z wagonem), to układy nieinercjalne są już dla mnie za trudne. Zanim więc zaczniesz obwieszczać światu, że znalazłeś sposób na wykrycie eteru (co równałoby się wykryciu sprzeczności zarówno w STW jak i w TE Lorentza - bo obie teorię wykluczają taką możliwość) to proponuję jednak przedstawić ten eksperyment komuś, kto się na tym zna, bo zagięcie takiego laika jak ja, to słaby argument. Podejrzewam, że zawodowy fizyk (zwłaszcza taki, który specjalizuje się w teorii wzgledności) wykazałby błędy w twoim rozumowaniu z taką samą łatwością z jaką ja wyjaśniłem pozorny paradoks bomby w wagonie. Osobną kwestią jest oczywiście, czy byłbyś w stanie zrozumieć jego argumentację.

>... Robak, który nie rozumie nawet prostego eksperymentu z wagonem),

Po co ten hejt? To że Pan nie rozumiesz co znaczą słowa: "równoczesne dotarcie do dziobu i rufy skutkuje wybuchem bomby" świadczy o pańskiej ignorancji, a nie autora tych słów.

>>... Robak, który nie rozumie nawet prostego eksperymentu z wagonem),
>Po co ten hejt? To że Pan nie rozumiesz co znaczą słowa: "równoczesne dotarcie do dziobu i rufy skutkuje wybuchem bomby" świadczy o pańskiej ignorancji, a nie autora tych słów.

To nie hejt, tylko stwierdzenie faktu. Myślisz, że jak zastąpisz fale radiowe (niosące informację o zdarzeniach) prądem elektrycznym w kablu lub dreptajacymi robaczkami, to wynik eksperymentu będzie inny? Myślisz, że to, czy paradoks jest rzeczywisty, czy pozorny, zależy od nośnika informacji o zdarzeniach?

>To nie hejt, tylko stw

Niezbyt mądre to pańskie stw

>ierdzenie faktu.

pierdzenie do taktu.

>Myślisz, że jak zastąpisz fale radiowe (niosące informację o zdarzeniach) prądem elektrycznym w kablu lub dreptajacymi robaczkami, to wynik eksperymentu będzie inny? Myślisz, że to, czy paradoks jest rzeczywisty, czy pozorny, zależy od nośnika informacji o zdarzeniach?

Myślę, że wagon nie może dla jednego wybuchać, a dla drugiego nie.
Jak inaczej Pan wykaże fałsz błędnych założeń?

>Myślę, że wagon nie może dla jednego wybuchać, a dla drugiego nie.

Pewnie, że nie może. Dlatego STW nie pozwala na takie czary. Jeśli wagon wybucha w jednym układzie, to wybucha też w każdym innym układzie. STW nie pozwala na paradoksy.

>>Myślę, że wagon nie może dla jednego wybuchać, a dla drugiego nie.
>Pewnie, że nie może. Dlatego STW nie pozwala na takie czary. Jeśli wagon wybucha w jednym układzie, to wybucha też w każdym innym układzie. STW nie pozwala na paradoksy.

Odpowiedziałem tu:

---

>>>... Robak, który nie rozumie nawet prostego eksperymentu z wagonem),
>>Po co ten hejt? To że Pan nie rozumiesz co znaczą słowa: "równoczesne dotarcie do dziobu i rufy skutkuje wybuchem bomby" świadczy o pańskiej ignorancji, a nie autora tych słów.
>To nie hejt, tylko stwierdzenie faktu. Myślisz, że jak zastąpisz fale radiowe (niosące informację o zdarzeniach) prądem elektrycznym w kablu lub dreptajacymi robaczkami, to wynik eksperymentu będzie inny? Myślisz, że to, czy paradoks jest rzeczywisty, czy pozorny, zależy od nośnika informacji o zdarzeniach?

Może tak być.

Przykład z wolnej ręki:

wg stw jednoczesność jest zrypana o ten motyw: xv/c^2.

Zatem to może produkować fantastyczne anomalie,
np. jednocześnie zwieramy obwód w dwóch odległych miejscach - tylko na moment.

i przy tej 'jednoczesności' ten obwód w ogóle nie będzie zamknięty,
więc prąd nie popłynie...
bo to trzeba zamknąć jednocześnie a nie jednocześnie + xv/c^2. hihi!

>Śmiała teza jak na kogoś kto nadal nie podalał o jaki czas zobaczy na dziobie i rufie rakietor i obserwator w chwili gdy beda na wprost siebie w opisanym przezemnie w innym watku eksperymencie.

Ten eksperyment opiera się na fałszywych założeniach i stad problem z wyciąganiem wniosków.
Fałszywym założeniem jest: skoro ciało przyśpiesza, to wszystkie jego punkty przyśpieszają jednakowo, dla wszystkich obserwatorów.
Zgodnie z zasadą względności, nie ma czegoś takiego jak jednoczesne przyśpieszenie obu końców pręta/rakiety. Jeśli w jedym układzie będzie jednoczesne, to w innych nie. W układzie w którym przyśpieszenie obu końców jest jednoczesne, długość się nie zmienia. W pozostałych układach tak. A w ogóle w kwestii jednoczesnego przyśpieszania wszystkich punktów pręta podczas gdy siła jest przyłożona w jednym punkcie, mamy problem ze sztywnością ciała. Ciała idealnie sztywne nie mają racji bytu w STW bo implikują nieskończenie prędkości sygnałów.

>>Śmiała teza jak na kogoś kto nadal nie podalał o jaki czas zobaczy na dziobie i rufie rakietor i obserwator w chwili gdy beda na wprost siebie w opisanym przezemnie w innym watku eksperymencie.
>Ten eksperyment opiera się na fałszywych założeniach i stad problem z wyciąganiem wniosków.
>Fałszywym założeniem jest: skoro ciało przyśpiesza, to wszystkie jego punkty przyśpieszają jednakowo, dla wszystkich obserwatorów.
>Zgodnie z zasadą względności, nie ma czegoś takiego jak jednoczesne przyśpieszenie obu końców pręta/rakiety.

Ja tego tam nie twierdze. Nie jest to mi do niczego potrzebne. Efekt o ktorym mowisz tez jednak rozpatrywalem, jest istotny jedynie w krancowych przypadkach. We wspomnianym watku zajmowalem sie glownie nie wynikiem roznego tempa/stylu przyspieszeń dla dziobu i rufy, a roznicy w czasie pokazywanym na zegarach po zakonczeniu przyspieszania a wyniklego z ich innej przebytej drogi w wyniku skrocenia czy wydluzenia rakiety.

> Jeśli w jedym układzie będzie jednoczesne, to w innych nie. W układzie w którym przyśpieszenie obu końców jest jednoczesne, długość się nie zmienia. W pozostałych układach tak. A w ogóle w kwestii jednoczesnego przyśpieszania wszystkich punktów pręta podczas gdy siła jest przyłożona w jednym punkcie, mamy problem ze sztywnością ciała. Ciała idealnie sztywne nie mają racji bytu w STW bo implikują nieskończenie prędkości sygnałów.

J.w. Kiedys to rozpatrywalem, zdaje sie rakieta miala 5sc, dochodziła do bliskiej c tak zeby jej sie tyl nie zdematerializowal, czyli rufa miala c, dziób zaś miał nizsza predkosc dochodzenia. No i po osiagnieciu tej v bliskiej c powstawalo dodatkowe rozsynchronizowane. Ale ten efekt szybko spadal (jakos tak jak czynnik lorentza), uznalem ze jest nie do zobaczenia przy dzis mozliwych predkosciach i dlugosciach rakiet.

Podsumkwujac: sa trzy mozliwe powody rozsynchronizowani, pierwszy to zwykłe rozsynchronizowanie wynikle z innej predkosci (mozna mierzyć o ile zmienila sie predkosc patrzac jedynie na rozsynchronizowanie sie zegarow, robi sie to juz chyba dziś), drugi to to o czym mowisz, to najmniejszy efekt, trzeci to rozsynchronizowanie wynikle ze zmiany dlugosci rakiety a co za tym idzie, z innej przebytej drogi dla dziobu i rufy w tym samym czasie, a wiec z innej ich predkosci.

>Ja tego tam nie twierdze. Nie jest to mi do niczego potrzebne. Efekt o ktorym mowisz tez jednak rozpatrywalem, jest istotny jedynie w krancowych przypadkach.
Ale zdajesz sobie sprawę, że zarówno rozsynchronizowanie zegarów jak i zmiana długości w przyśpieszającym obiekcie jest bezpośredniim skutkiem różnych prędkości punktów obserwowanych z układu "stacjonarnego"?
Jeśli obserwujemy pewne przyśpieszenie środka rakiety, to przyśpieszenia jej końców będa inne i różne. Zarejestrujemy skracenie rakiety i desynchronizację zegarów w jej różnych punktach. Natomiast, jeśli będziemy obserwować to same przyśpieszenie wszystkich punktów rakiety, to nie będzie żadnego rozsynchronizowania zegarów i skrócenia długości w naszym układzie. Natomiast w rakiecie owszem, pasażer zarejestruje jej rozciągnięcie i rozsynchronizowanie zegarów.

>>Ja tego tam nie twierdze. Nie jest to mi do niczego potrzebne. Efekt o ktorym mowisz tez jednak rozpatrywalem, jest istotny jedynie w krancowych przypadkach.
>Ale zdajesz sobie sprawę, że zarówno rozsynchronizowanie zegarów jak i zmiana długości w przyśpieszającym obiekcie jest bezpośredniim skutkiem różnych prędkości punktów obserwowanych z układu "stacjonarnego"?

Chyba tak, zdaje sobie z tego sprawe. Niezajmuje sie jednak i nie zajmowalem opisem zjawisk w trakcie przyspieszania, interesuje mnie stan przed i po przyspieszaniu, gdy juz wszystkie punkty obiektu przemieszczaja sie z tą sama predkoscia.

>Jeśli obserwujemy pewne przyśpieszenie środka rakiety, to przyśpieszenia jej końców będa inne i różne.Zarejestrujemy skracenie rakiety i desynchronizację zegarów w jej różnych punktach.

Czyli patrzac z zewnątrz? Tak. Jednak osiagną one w koncu stan w ktorym nie bedzie nic juz przyspieszać. Cala rakieta bedzie leciec ze stala prędkoscia, jednak zauwazymy z zewnatrz rozsynchronizowanie zegarow dziob/rufa gdy bedziemy centralnie na wprost srodka rakiety.
Bedzie ono wynikiem innego tempa przyspieszania dla tych skrajnych punktow co poza skrajnymi wartosciami tych przyspieszen da mniejsza roznice, i bedzie też wynikiem roznicy w przebytych drogach dla tych punktow, to zrobi o wie wiekszy efekt.

>Natomiast, jeśli będziemy obserwować to same przyśpieszenie wszystkich punktów rakiety, to nie będzie żadnego rozsynchronizowania zegarów i skrócenia długości w naszym układzie.

Pogubilem sie. Nadal pattzyme z zewnątrz?

> Natomiast w rakiecie owszem, pasażer zarejestruje jej rozciągnięcie i rozsynchronizowanie zegarów.

?????