Ma Pan jeszcze kilka linków? Dawaj Pan!

.
>Ma Pan jeszcze kilka linków? Dawaj Pan!
Pan Darkside: "Niesamowity jest ten tekst pod ostatnim linkiem. Ale mają ludzie zryte berety. A jaka ekscytacja tą boską masakrą płynie z tego tonu i argumentacji. Ciekawe, co motywuje takich mściwych durniów? Chyba poczucie tego, że sami są tymi lepszymi, wybranymi, dobrymi i pięknymi. Tak się chyba dowartościowują i tym sycą. A już zwłaszcza tą sprawiedliwą, wieczną zemstą. Aż się palą do tego, żeby tym "gorszym" dojeb.ć." Jak z tego widać samodzielnie myślącej inteligencji wystarczy.

@@@
.

Niesamowity jest ten tekst pod ostatnim linkiem. Ale mają ludzie zryte berety. A jaka ekscytacja tą boską masakrą płynie z tego tonu i argumentacji. Ciekawe, co motywuje takich mściwych durniów? Chyba poczucie tego, że sami są tymi lepszymi, wybranymi, dobrymi i pięknymi. Tak się chyba dowartościowują i tym sycą. A już zwłaszcza tą sprawiedliwą, wieczną zemstą. Aż się palą do tego, żeby tym "gorszym" dojeb.ć.

>Przekaz ten jest bardzo prosty: najważniesza jest miłość i miłosierdzie. Dotyczy to niestety tylko wierzących, niewierzący bowiem nie może pokładać nadziei w miłosierdziu bożym. Możesz zatem być zbawiony, nawet gdyś łotr, pod jednym tylko warunkiem: wiara! A za wiarą w boga: zrozumienie winy, prośba i wybaczenie - miłość, miłosierdzie.

Ekscytujące! Nieskończone cierpienie, niekończone męki i nieskończona kara. Przez całą wieczność. Bez końca. Czyli Nieskończona Sprawiedliwość. Zadane to wszystko od Doskonałego Boga będącego Nieskończoną Miłością i Doskonałym Miłosierdziem. Już się nie mogę doczekać. Fajny koleś. Już miałem takiego podobnego. Kochał swoje żony potężnie i niewyobrażalnie. Dwie żony. To znaczy, najpierw jedną, a potem drugą. Cały czas okazywał tę miłość. No i czasami też sprawiedliwość. Jak ten Twój koleś. Podobnie to było połączone z karą, cierpieniem i mękami za nieposłuszeństwo i łamanie zasad. Jak pierwsza uciekła do Niemiec, to się znalazła druga i też doświadczyła tego bezmiaru miłości. Skończyła u psychiatry, a on w pierdlu. Ja zwiać nie mogę, a Jego nie zamkną, tylko wiecznie będą doświadczał Jego Sprawiedliwości. Bardzo ładna konstrukcja. Taka sensowna. Kwintesencja Boskiej Miłości. Szczyt szczytów. Genialne. Że też Żydzi jakoś na to nieskończone piękno nie wpadli w swojej starszej bajce...

>U Ciebie darkside, narazie się nie zanosi chyba na zbawienie, bo wiary nie widać.

No jeszcze by tego brakowało, żebym was musiał oglądać i znosić po śmierci i to przez całą wieczność. Wolę ten nieskończony wpierd.l od Największej Miłości.

>Ale może kiedyś...

No, też mam niezłą wyobraźnię. Na przykład, może kiedyś Korwin będzie socjalistą. Albo Terlik może porzuci rodzinę i oświadczy się Annie Grodzkiej. Albo może Oko włoży piórko w pupcię i pojedzie platformą na Paradzie Równości. Albo, co najlepsze, może Brzostowski finezyjnie odpowie wreszcie na wypowiedź Ojca Lesiotra
www.racjonalista.pl/forum.php/s,627117#w627322

>

>>Przekaz ten jest bardzo prosty: najważniesza jest miłość i miłosierdzie. Dotyczy to niestety tylko wierzących, niewierzący bowiem nie może pokładać nadziei w miłosierdziu bożym. Możesz zatem być zbawiony, nawet gdyś łotr, pod jednym tylko warunkiem: wiara! A za wiarą w boga: zrozumienie winy, prośba i wybaczenie - miłość, miłosierdzie.
>Ekscytujące! Nieskończone cierpienie, niekończone męki i nieskończona kara. Przez całą wieczność. Bez końca. Czyli Nieskończona Sprawiedliwość. Zadane to wszystko od Doskonałego Boga będącego Nieskończoną Miłością i Doskonałym Miłosierdziem. Już się nie mogę doczekać. Fajny koleś...
Nie do końca chyba się rozumiemy.
Moja odpowiedź dotyczyła miłosierdzia bożego w kontekście tego co napisał autor wątku, czyli w kontekscie grzeszników. Jeśli ktoś jest złym człowiekiem, może odwołać się do bożego miłosierdzia i MOŻE uzyskać przebaczenie i zbawienie.

Natomiast nawet niewierzący może być zbawiony, jesli żyje tak, jak by był wierzacy (przestrzega wartości chrześcijanskich). Zbawienie takie jest jednak bardzo trudne bez wiary, ale możliwe.

Zatem odrzucenie tej miłości wprost (wiary) lub pośrednio i świadomie spotka się z karą. Jaka ta kara będzie i co to znaczy wieczna, tego nie wie nikt. Jeszcze czyściec jest!
>Albo, co najlepsze, może Brzostowski finezyjnie odpowie wreszcie na wypowiedź Ojca Lesiotra
>www.racjonalista.pl/forum.php/s,627117#w627322

Dyskusje tego typu, sprowadzają się w sumie do tego samego: żonglerki "logiką", dlatego też nie odpowiadałem na ten post, a potem to i zapomniałem, ale skoro post otrzymał aż 12 plusów i Ty tak się tego domagasz, zapewniam Cię, że wkrótce odpowiem.

>Moja odpowiedź dotyczyła miłosierdzia bożego w kontekście tego co napisał autor wątku, czyli w kontekscie grzeszników. Jeśli ktoś jest złym człowiekiem, może odwołać się do bożego miłosierdzia i MOŻE uzyskać przebaczenie i zbawienie.
Zgadza się, powyższy fragment można tak interpretować i jak najbardziej dotyczy on grzeszników. Ale z tego samego źródła, czyli od św. Faustyny pochodzi też wizja piekła: www.racjonalista.pl/forum.php/s,633349. Jeśli rozmawiamy sobie o wizjach Faustyny, to nie widzę powodu, żeby ograniczać się na najbardziej lajtowych fragmentów oderwanych od całości.

Jeśli ludzie kogoś skazują na karę śmierci to starają się go zabić szybko i humanitarnie, nie torturują go dożywotnio, choćby nawet opluł sędziów.
Więc chyba coś jest nie tak z tym boskim miłosierdziem. Nie wydaje Ci się?

>Więc chyba coś jest nie tak z tym boskim miłosierdziem. Nie wydaje Ci się?
Nie. Bóg faktycznie jawi się jako srogi Pan, ale przecież każdy użytkownik fR ma możliwość przyjąć naukę Jezusa wprost (uwierzyć) lub pośrednio (być dobrym człowiekiem).

Decyzję zatem każdy podejmuje sam i UWAGA! Zawsze jest czas na nawrócenie (za życia). Zatem cokolwiek by człowiek nie zrobił, ma szansę na zbawienie. To nie jest miłość? Ale jak ktoś nie chce, trodno, przymusu nie ma.

>>Więc chyba coś jest nie tak z tym boskim miłosierdziem. Nie wydaje Ci się?
>Nie. Bóg faktycznie jawi się jako srogi Pan, ale przecież każdy użytkownik fR ma możliwość przyjąć naukę Jezusa wprost (uwierzyć) lub pośrednio (być dobrym człowiekiem).
>Decyzję zatem każdy podejmuje sam i UWAGA! Zawsze jest czas na nawrócenie (za życia). Zatem cokolwiek by człowiek nie zrobił, ma szansę na zbawienie. To nie jest miłość? Ale jak ktoś nie chce, trodno, przymusu nie ma.

Wiesz, ofiary islamistów też mają czas na nawrócenie. Zawsze można przejść na islam, przestrzegać szariatu i uniknąć skrócenia o głowę, a nawet cieszyć się przywilejami.
Ale jak ktoś nie chce, trudno.

>>>Więc chyba coś jest nie tak z tym boskim miłosierdziem. Nie wydaje Ci się?
>>Nie. Bóg faktycznie jawi się jako srogi Pan, ale przecież każdy użytkownik fR ma możliwość przyjąć naukę Jezusa wprost (uwierzyć) lub pośrednio (być dobrym człowiekiem).
>>Decyzję zatem każdy podejmuje sam i UWAGA! Zawsze jest czas na nawrócenie (za życia). Zatem cokolwiek by człowiek nie zrobił, ma szansę na zbawienie. To nie jest miłość? Ale jak ktoś nie chce, trodno, przymusu nie ma.
>Wiesz, ofiary islamistów też mają czas na nawrócenie. Zawsze można przejść na islam, przestrzegać szariatu i uniknąć skrócenia o głowę, a nawet cieszyć się przywilejami.
>Ale jak ktoś nie chce, trudno.
Pisałem o Jezusie (chrześcijaństwo), a nie o islamie, to inna bajka...

>Pisałem o Jezusie (chrześcijaństwo), a nie o islamie, to inna bajka...
Nie widzisz analogii czy uważasz, że Jezusowi wszystko wolno?

hej,
Piszę o tym w nowym wątku : Religijny pluralizm
makuś

---

szczególne pozdrowienia dla wegetarian

>>Pisałem o Jezusie (chrześcijaństwo), a nie o islamie, to inna bajka...
>Nie widzisz analogii czy uważasz, że Jezusowi wszystko wolno?
Różnica jest zasadnicza, oferta JEzusa leży na stole, możesz wziąć lub nie i nie grozi Ci za to obcięcie głowy.

hej,
Nie żartuj !
W islamie jest tak samo - Przyjmij oferte a zostaniesz nagrodzony !
makuś

---

szczególne pozdrowienia dla wegetarian

>Różnica jest zasadnicza, oferta JEzusa leży na stole, możesz wziąć lub nie
Możliwość przejścia na islam też jest dostępna dla wszystkich. Sporo osób przechodzi, więc nie jest to jakąś niemożliwością. Specjalnie dużego problemu z tym nie ma. Wiadomo, trzeba trochę dobrej woli i starania. Osoby zagrożone przez islamistów, np. mieszkające po sąsiedzku mają czas na przemyślenie tej możliwości. Przecież jeśli przyjmą islam i przyłączą się do nich to nic im nie grozi. Nie sądzę, żeby ktoś o tym nie wiedział. Dlaczego niektórzy tego nie robią?

>i nie grozi Ci za to obcięcie głowy.
Nie sądziłem, że rodzaj konsekwencji będzie tu jakimś problemem.
Oczywiście, że Jezus nie ucina głów. W całości wrzuca do piekła.

.
>Decyzję zatem każdy podejmuje sam i UWAGA! Zawsze jest czas na nawrócenie (za życia). Zatem cokolwiek by człowiek nie zrobił, ma szansę na zbawienie. To nie jest miłość? Ale jak ktoś nie chce, trodno, przymusu nie ma.
www.racjon(*)m.php/z,0/d,8/s,535805#w536944
www.racjonalista.pl/forum.php/s,523045/z,0
www.racjonalista.pl/forum.php/s,466695#w468266
www.racjonalista.pl/forum.php/s,594071/z,0
www.racjon(*)m.php/z,0/d,4/s,598296#w598654

@@@
.

>>Więc chyba coś jest nie tak z tym boskim miłosierdziem. Nie wydaje Ci się?
>Nie. Bóg faktycznie jawi się jako srogi Pan, ale przecież każdy użytkownik fR ma możliwość przyjąć naukę Jezusa wprost (uwierzyć) lub pośrednio (być dobrym człowiekiem).
-Nie można sobie wmówić wiary (pośrednio czy bezpośrednio), ani się zmusić do miłości. Oczywiście można udawać. Czy to bogu wystarczy? Przecież i tak go nie oszukamy, nieprawdaż? Dlaczego ci, którzy nie potrafią sobie wiary wmówić, mieliby być traktowani gorzej? Jest takie powiedzenie: "jakiego mnie Panie Boże stworzyłeś, takiego mnie masz." Dostaliśmy pewne zmysły do poznawania rzeczywistości. Jeżeli te zmysły, rzekomo dane przez Boga, widzą totalną sprzeczność między tym, w co karzą nam wierzyć, a rzeczywistością, którą też przecież stworzył bóg, to jak można taką wiarę sobie wmówić i gdzie tu wina niewierzącego, że nim jest?

>Decyzję zatem każdy podejmuje sam i UWAGA!
-A indoktrynacja dzieci nie ma tu znaczenia?

>Zatem cokolwiek by człowiek nie zrobił, ma szansę na zbawienie. To nie jest miłość?
-Czyli cokolwiek zrobisz będziesz zbawiony pod warunkiem, że wmówisz sobie wiarę, ale nie licz na zbawienie, gdy nie zdołałeś uwierzyć? To jest miłość?

>-Czyli cokolwiek zrobisz będziesz zbawiony pod warunkiem, że wmówisz sobie wiarę, ale nie licz na zbawienie, gdy nie zdołałeś uwierzyć? To jest miłość?

hej,
Powtarzam to jak mantre od kilku lat .
Twierdzenie , że sam akt wyznania wiary może unieważyć wszelkie zbrodnie i konsekwencje jest całkowitą porażką tak intelektualną jak i etyczną
makuś

---

szczególne pozdrowienia dla wegetarian

>-Nie można sobie wmówić wiary (pośrednio czy bezpośrednio), ani się zmusić do miłości. Oczywiście można udawać. Czy to bogu wystarczy? Przecież i tak go nie oszukamy, nieprawdaż? Dlaczego ci, którzy nie potrafią sobie wiary wmówić, mieliby być traktowani gorzej? Jest takie powiedzenie: "jakiego mnie Panie Boże stworzyłeś, takiego mnie masz." Dostaliśmy pewne zmysły do poznawania rzeczywistości. Jeżeli te zmysły, rzekomo dane przez Boga, widzą totalną sprzeczność między tym, w co karzą nam wierzyć, a rzeczywistością, którą też przecież stworzył bóg, to jak można taką wiarę sobie wmówić i gdzie tu wina niewierzącego, że nim jest?
Pewien menel sprzed budki z piwem też kiedyś mi tak powiedział - bóg mnie takim stworzył i już! Tadaaaam!

A poważnie: masz wolną wolę i rozum, pracuj nad sobą, staraj się. Miłość, podobnie jak wiele innych rzeczy, nie przychodzi tak łatwo, tzeba się postarać.
>>Decyzję zatem każdy podejmuje sam i UWAGA!
>-A indoktrynacja dzieci nie ma tu znaczenia?
Oczywiście, że ma. Idoktrynacja dotyczy jednak wierzących (a zatem oni już są /powinni być/ w tej miłości), a niewierzący dowiedziawszy się o Jezusie mogą juz bardziej samodzielnie zdecydowac.
>>Zatem cokolwiek by człowiek nie zrobił, ma szansę na zbawienie. To nie jest miłość?
>-Czyli cokolwiek zrobisz będziesz zbawiony pod warunkiem, że wmówisz sobie wiarę, ale nie licz na zbawienie, gdy nie zdołałeś uwierzyć? To jest miłość?
Nie rozumiesz. Wiary nie można sobie wmówić, musisz faktycznie uwierzyć, "czuć" wiarę całym sobą, "czuć" obecność boga, jego miłość, wtedy doznasz zbawienia, wymaga to jednak wcześniej czystego umysłu i myśli: pracy nad sobą. Zadasz pytanie - dlaczego tak ma być? Nie wiem, ale czuję to, wierzę i nic na to nie poradzę!

>Pewien menel sprzed budki z piwem też kiedyś mi tak powiedział - bóg mnie takim stworzył i już! Tadaaaam!
-Nie mówię o prostackich wymówkach by się staczać moralnie i intelektualnie. Jesteśmy stworzeni, tyle że przez proces ewolucji, a nie przez boga i wyposażeni w takie, a nie inne zmysły, by wystarczały do życia na tej planecie. Boga jednak nie widać, nie słychać i nie czuć. Wszystko ponad to to myślenie życzeniowe i zwykłe chciejstwo.

>A poważnie: masz wolną wolę i rozum,pracuj nad sobą, staraj się.
-Poważnie, to właśnie rozum, czyli umiejętność korzystania z mózgu, praca nad sobą i staranie się zrozumienia otaczającej rzeczywistości, powodują odrzucenie wszelkich idiotyzmów związanych wiarą i religiami.

>Miłość, podobnie jak wiele innych rzeczy, nie przychodzi tak łatwo, trzeba się postarać.
-Do ciebie już przyszła?

>Oczywiście, że ma. Idoktrynacja dotyczy jednak wierzących
-Zaraz, zaraz, indoktrynacja tworzy wierzących. Dzieci nie rodzą się wierzącymi, stają się nimi pod wpływem indoktrynacji. Potem to trzeba się starać, pracować nad sobą, używać rozumu, by tego balastu się pozbyć.

>(a zatem oni już są /powinni być/ w tej miłości), a niewierzący dowiedziawszy się o Jezusie mogą juz bardziej samodzielnie zdecydowac.
-Niewierzący może dowiedzieć się o dziesiątkach religii, dlaczego miałby wybrać Jezusa? Poza tym normalny człowiek, który nie był tymi głupotami zarażony musiałby mieć jakiś dowody na prawdopodobieństwo jezusowych bajeczek, a tych nie ma. Jezus też się nie odzywa od ponad 2000 lat.

>>-Czyli cokolwiek zrobisz będziesz zbawiony pod warunkiem, że wmówisz sobie wiarę, ale nie licz na zbawienie, gdy nie zdołałeś uwierzyć? To jest miłość?
>Nie rozumiesz. Wiary nie można sobie wmówić, musisz faktycznie uwierzyć, "czuć" wiarę całym sobą, "czuć" obecność boga, jego miłość, wtedy doznasz zbawienia, wymaga to jednak wcześniej czystego umysłu i myśli: pracy nad sobą.
-A jeśli nie potrafię i nic z tych wysiłków, bo "rzeczywistość skrzeczy"?

>Zadasz pytanie - dlaczego tak ma być? Nie wiem, ale czuję to, wierzę i nic na to nie poradzę!
-Raczej zadam pytanie, na jakiej podstawie uważasz, że tak ma być? Bo się tu urodziłeś, gdzie wmawia się Jezusa od maleńkości? Skąd wiesz, że to co czujesz jest słuszne, a to co czują inni niesłuszne. Jezus ci się objawił? Gdybyś się urodził w np. Iraku, jeździłbyś teraz z czarną flagą dżihadystów i mordował niewiernych?

Wszystko ponad to to myślenie życzeniowe i zwykłe chciejstwo.

hej,
Moja definicja człowieka świadomego
Chcechciej Chcącychcieć
makuś

---

szczególne pozdrowienia dla wegetarian

>>Pewien menel sprzed budki z piwem też kiedyś mi tak powiedział - bóg mnie takim stworzył i już! Tadaaaam!
>-Nie mówię o prostackich wymówkach by się staczać moralnie i intelektualnie...
Ja też nie. Dla osoby niewierzącej to trudne do zrozumienia, ale miłość (oferta) boska wymaga wysiłku. Przykład z menelem miał Ci pokazać, że tak jak dla niego, ale też dla wielu innych (oferta, kariera, lepsze żcyie, szczęście, itd...) jest dostępne, gdy sami tego chcą. Jeśli nie chcą, nikt nie zmusza, ale ofertę pokazuje.

>... Wszystko ponad to to myślenie życzeniowe i zwykłe chciejstwo.
też, ale też po prostu wiara.
>>A poważnie: masz wolną wolę i rozum,pracuj nad sobą, staraj się.
>-Poważnie, to właśnie rozum, czyli umiejętność korzystania z mózgu, praca nad sobą i staranie się zrozumienia otaczającej rzeczywistości, powodują odrzucenie wszelkich idiotyzmów związanych wiarą i religiami.
Wiesz, jakoś mam rozum, korzystam z mózgu, ogarniam jako tako rzeczywistość, podobnie kilka miliardów ludzi i kurdę WIERZYMY!
>>Miłość, podobnie jak wiele innych rzeczy, nie przychodzi tak łatwo, trzeba się postarać.
>-Do ciebie już przyszła?
Tak.
>>Oczywiście, że ma. Idoktrynacja dotyczy jednak wierzących
>-Zaraz, zaraz, indoktrynacja tworzy wierzących. Dzieci nie rodzą się wierzącymi, stają się nimi pod wpływem indoktrynacji. Potem to trzeba się starać, pracować nad sobą, używać rozumu, by tego balastu się pozbyć.
Posłużyłem się skrótem myślowym, masz rację - indoktrynacja tworzy wierzących.
>>(a zatem oni już są /powinni być/ w tej miłości), a niewierzący dowiedziawszy się o Jezusie mogą juz bardziej samodzielnie zdecydowac.
>-Niewierzący może dowiedzieć się o dziesiątkach religii, dlaczego miałby wybrać Jezusa? Poza tym normalny człowiek, który nie był tymi głupotami zarażony musiałby mieć jakiś dowody na prawdopodobieństwo jezusowych bajeczek, a tych nie ma. Jezus też się nie odzywa od ponad 2000 lat.
Bez wiary nic nie poradzisz, musisz mieć chociaż jakieś elementy dobrej woli uwierzenia. Przy takiej postawie, nawet gdybyś zobaczył, to byś nie uwierzył.
>>>-Czyli cokolwiek zrobisz będziesz zbawiony pod warunkiem, że wmówisz sobie wiarę, ale nie licz na zbawienie, gdy nie zdołałeś uwierzyć? To jest miłość?
>>Nie rozumiesz. Wiary nie można sobie wmówić, musisz faktycznie uwierzyć, "czuć" wiarę całym sobą, "czuć" obecność boga, jego miłość, wtedy doznasz zbawienia, wymaga to jednak wcześniej czystego umysłu i myśli: pracy nad sobą.
>-A jeśli nie potrafię i nic z tych wysiłków, bo "rzeczywistość skrzeczy"?
A próbowałeś? A co Ci tam skrzeczy? Bo mi nic nie skrzeczy.
>>Zadasz pytanie - dlaczego tak ma być? Nie wiem, ale czuję to, wierzę i nic na to nie poradzę!
>-Raczej zadam pytanie, na jakiej podstawie uważasz, że tak ma być? Bo się tu urodziłeś, gdzie wmawia się Jezusa od maleńkości? Skąd wiesz, że to co czujesz jest słuszne, a to co czują inni niesłuszne. Jezus ci się objawił? Gdybyś się urodził w np. Iraku, jeździłbyś teraz z czarną flagą dżihadystów i mordował niewiernych?
To bardziej skomplikowane, potrzebny byłby oddzielny wątek. Może w tym nowym Makusia coś napiszę.

Generalnie nie uważam że tak ma być. To źle postawiony problem. W boga trochę wierzę, a trochę opieram się na racjonalnych przesłankach. Natomiast chrześcijaństwo, właśnie dlatego, że tutaj sie urodziłem przemawia do mnie najmocniej, i nie obrażam się gdy mówią o mnie katolik, chociaż bardziej pasuje po prostu teista.

Niezaleznie od tego, czy urodziłbym się w Polsce czy w Iraku, szanse na to, że istnieje bóg byłyby takie same.

Cytat:

hej,
Zdecyduj się prosze !
Wierzysz w BOGA czy w to , że we wszechświecie może istnieć cywilizacja bardziej od nas rozwinięta ?
makuś

---

szczególne pozdrowienia dla wegetarian

>Zdecyduj się prosze !
>Wierzysz w BOGA czy w to , że we wszechświecie może istnieć cywilizacja bardziej od nas rozwinięta ?
Ja to już wyjaśniałem wielokrotnie, przeczytaj proszę moje pooprzednie posty.

>>... Wszystko ponad to to myślenie życzeniowe i zwykłe chciejstwo.
>też, ale też po prostu wiara.
-Tylko wiara, bez cienia realności jej podmiotów.

>Wiesz, jakoś mam rozum, korzystam z mózgu, ogarniam jako tako rzeczywistość, podobnie kilka miliardów ludzi i kurdę WIERZYMY!
-Miliardy wierzą w miliardy głupstw. Poza bogiem i jego setkami odmian, także w prywatne, doraźnie zasłyszane bzdury. Argument z większości ma jakikolwiek sens wówczas, gdy można go potwierdzić empirycznie. A kłamstwo powtarzane tysiące razy, nie staje się prawdą, jak niektórzy twierdzą przewrotnie. Co najwyżej staje się religią.

>>>Miłość, podobnie jak wiele innych rzeczy, nie przychodzi tak łatwo, trzeba się postarać.
>>-Do ciebie już przyszła?
>Tak.
-To czemu na świecie tyle wojen i draństwa, nienawiści, skoro miliardy poznały tę miłość, a ci co jej nie poznali jakoś z nikim nie wojują, choć niektórzy ich wojującymi nazywają?

>Bez wiary nic nie poradzisz, musisz mieć chociaż jakieś elementy dobrej woli uwierzenia. Przy takiej postawie, nawet gdybyś zobaczył, to byś nie uwierzył.
-Dla mnie dobra wola nie ma nic wspólnego z wiarą w bogów. I mylisz się w ocenach, polegam na zmysłach i nawet wiedząc, że bywają zawodne przyznałbym się, że poznałem np. Jezusa, gdyby mi się pokazał. Nie neguję faktów, gdy już zaistnieją.

>A próbowałeś? A co Ci tam skrzeczy? Bo mi nic nie skrzeczy.
-Przecież byłem wychowany w rodzinie katolickiej. Jednak wszystko co wiem o rzeczywistości, zresztą Ty też, opiera się na danych dostarczanych przez poszczególne dziedziny nauki. Teoria boga nie jest potrzebna do wyjaśnienia czegokolwiek. W znanej nam rzeczywistości nie ma miejsca na akty stworzenia, zmartwychwstania, odkupienia itp. Żadna religia niczego jeszcze nie wyjaśniła, a polega jedynie na przekazie strych baśni z pokolenie na pokolenie. I takie jedno "skrzecznie" na dodatek, wręcz trywialne, ale najgłośniejsze. Gdzie, poza ludzkim umysłem, miałby się podziewać obecnie niewidzialny, niesłyszalny i niewyczuwalny, Bóg, Jezus, czy inny Mahomet?

>Generalnie nie uważam że tak ma być. To źle postawiony problem. W boga trochę wierzę, a trochę opieram się na racjonalnych przesłankach.
-Nie natrafiłem tu na ani jedną, racjonalną przesłankę, poza słowem "wierzę" z "podpórką", że inni tez wierzą.

>Niezaleznie od tego, czy urodziłbym się w Polsce czy w Iraku, szanse na to, że istnieje bóg byłyby takie same.
-To akurat fakt, ale szanse na to, że zostałbyś chrześcijaninem, muzułmaninem, czy ateistą byłyby już drastycznie różne. Dlaczego bóg tak miałby to urządzić, by ludzie nie mieli równych szans poznania go i rozumienia w ten sam sposób? Sam wprowadza takie zamieszanie? Czy, jest mu wszystko jedno jak kto i kto go czci? Czy w ogóle jest mu to do czegoś potrzebne?

>.. bóg mnie takim stworzył i już! (...) czuję to, wierzę i nic na to nie poradzę!
Zatem wiara zniewala jak niektóre nałogi?

>Zatem wiara zniewala jak niektóre nałogi?
>
hej,
Tak !
Tak opisywana jest przez wielu naukowców i badaczy .
Dopamina , serotonina , adrenalina , oksytocyna ...
Cukier , sól , tłuszcz
Błogość , przyjemność , satysfakcja

Popatrz jak inaczej wygląda życie ateistów :
Totalne zderzenie z bezsensem , nicością , pustką ...

Co wybierasz ?
Deser z dopaminy czy marny posiłek z plaży na której Gombrowicz wpadł w popłoch zrozumiawszy , że nie jest w stanie pomóc wszystkim żukom leżącym na plecach ( Dzienniki Gombrowicza )

makuś

---

szczególne pozdrowienia dla wegetarian

>masz wolną wolę i rozum, pracuj nad sobą, staraj się. Miłość, podobnie jak wiele innych rzeczy, nie przychodzi tak łatwo, tzeba się postarać.
>niewierzący dowiedziawszy się o Jezusie mogą juz bardziej samodzielnie zdecydowac.
Hmmm, a jak Ty się starasz, jak pracujesz nad sobą żeby zbliżyć się do Śiwy, Allaha, Mahawisznu, Wirakoczy?
Nie słyszałeś o takich Bogach? No to zajrzyj do wiki, dowiedz się, żebyś mógł już bardziej samodzielnie decydować i opowiedz jak to robić.
Ja od dawna proponuję wierzącym układ, którego jeszcze nikt nie przyjął, może Brzostowski....
Otóż ja od jutra zaczynam szukać Jezusa wedle Twoich recept, a Ty od jutra zaczynasz wedle nich szukać krasnoludków. Ryzyko jest - uprzedzam - takie, że ja szczerze interesując się religią tyle lat Jezusa nie znalazłem i zapewne już nie znajdę, Tobie z Twoimi skłonnościami może odbić tak, że zaczniesz krasnoludki dostrzegać wszędzie i już zawsze mleko będzie jechało krasnoludkowym moczem.
Hę?

>Nie rozumiesz. Wiary nie można sobie wmówić, musisz faktycznie uwierzyć, "czuć" wiarę całym sobą, "czuć" obecność boga, jego miłość, wtedy doznasz zbawienia, wymaga to jednak wcześniej czystego umysłu i myśli: pracy nad sobą. Zadasz pytanie - dlaczego tak ma być? Nie wiem, ale czuję to, wierzę i nic na to nie poradzę!
No właśnie tak to działa! Wiara się zagnieżdża bez udziału świadomości, bez udziału woli (taki zakład Pascala to tylko sztuczka umysłowa), czujesz to, wierzysz i nic na to nie poradzisz, bo to wiara panuje nad Twoim umysłem, ona sprawia, że dla jej ochrony robisz z siebie błazna i jeszcze cieszysz się z tego.
Tylko te słowa o o czystości umysłu i pracy.... to jedna z prób racjonalizacji głupoty wiary, usiłowanie nadania intelektualnej głębi czemuś tak pospolitemu, tak łatwo dostępnemu największemu nawet tumanowi (ba, tumanowatość to nawet czynnik sprzyjający!) jak wiara.

---

Każdy ma prawo do własnego zdania, ale nie do własnych faktów.

>Moja odpowiedź dotyczyła miłosierdzia bożego w kontekście tego co napisał autor wątku, czyli w kontekscie grzeszników. Jeśli ktoś jest złym człowiekiem, może odwołać się do bożego miłosierdzia i MOŻE uzyskać przebaczenie i zbawienie.
Zwracam jednakże uwagę na coś co sam słusznie podkreślałeś - rzecz dotyczy ciągle wierzących w tego Boga od Faustyny. Żaden hinduista, deista czy ateista faustynowych banialuków nie traktuje wszak poważnie (ba, nawet w łonie KRK wiara w objawienia prywatne nie jest obowiązkowa) i o miłosierdzie jej Boga ubiegał się nie będzie.

>Natomiast nawet niewierzący może być zbawiony, jesli żyje tak, jak by był wierzacy (przestrzega wartości chrześcijanskich). Zbawienie takie jest jednak bardzo trudne bez wiary, ale możliwe.
A ksiądz, proszę księdza, jakiego konkretnie Boga jest akwizytorem, że oferuje opcję wiecznych wakacji bez czegoś tak idiotycznego jak wiara? Wszak Bóg z mitologii biblijnej "Syna swego dał by każdy kto w niego wierzy miał życie wieczne" i o zbawieniu dla niewierzących słowa w Słowie Bożym nie ma. Sekty protestanckie na tym wręcz bazują: wiara, tylko wiara! I to wyłącznie z Łaski, "nie z uczynków by się kto nie chlubił".

>Zatem odrzucenie tej miłości wprost (wiary) lub pośrednio i świadomie spotka się z karą.
Boskie!
Przypomina mi się taki dialog z dowcipu nie do śmiechu:
- Puk, puk!
- Kto tam?
- Jezus. Wpuść mnie.
- Czego chcesz?
- Chcę Cię zbawić.
- Zbawić? Od czego?
- Od tego co ci zrobię jak mnie nie wpuścisz.

Może to i nieogarnialna dobroć, ale jestem tylko człowiekiem i swoim małym rozumkiem oraz swoim niedoskonałym poczuciem przyzwoitości (jedynymi mi dostępnymi) oceniam okołobiblijne bzdety jako sparszywiałe moralnie.

---

Każdy ma prawo do własnego zdania, ale nie do własnych faktów.

>Zwracam jednakże uwagę na coś co sam słusznie podkreślałeś - rzecz dotyczy ciągle wierzących w tego Boga od Faustyny. Żaden hinduista, deista czy ateista faustynowych banialuków nie traktuje wszak poważnie (ba, nawet w łonie KRK wiara w objawienia prywatne nie jest obowiązkowa) i o miłosierdzie jej Boga ubiegał się nie będzie.
Ale może. Np czytelnicy tego forum już wiedzą, że taka oferta jest. Zatem jak ktoś czuje, że jest złym człowiekiem, poznał ofertę i może skorzystać. Trzeba jednak zmienić siebie.
>>Natomiast nawet niewierzący może być zbawiony, jesli żyje tak, jak by był wierzacy (przestrzega wartości chrześcijanskich). Zbawienie takie jest jednak bardzo trudne bez wiary, ale możliwe.
>A ksiądz, proszę księdza, jakiego konkretnie Boga jest akwizytorem, że oferuje opcję wiecznych wakacji bez czegoś tak idiotycznego jak wiara? Wszak Bóg z mitologii biblijnej "Syna swego dał by każdy kto w niego wierzy miał życie wieczne" i o zbawieniu dla niewierzących słowa w Słowie Bożym nie ma. Sekty protestanckie na tym wręcz bazują: wiara, tylko wiara! I to wyłącznie z Łaski, "nie z uczynków by się kto nie chlubił".
A gdzie jest w Biblii napisane, że niewierzący nie będą zbawieni?
>>Zatem odrzucenie tej miłości wprost (wiary) lub pośrednio i świadomie spotka się z karą.
>Boskie!
Raczej nie zrozumiałeś. Odrzucenie wiary i miłości ale świadomie, aby tak się stało - aby świadomie to odrzucić, musisz to poznać. Jeśli zatem poznasz czym jest miłość, wiara w boga i ją odrzucisz, to sorry!

>Może to i nieogarnialna dobroć, ale jestem tylko człowiekiem i swoim małym rozumkiem oraz swoim niedoskonałym poczuciem przyzwoitości (jedynymi mi dostępnymi) oceniam okołobiblijne bzdety jako sparszywiałe moralnie.

Cóż Ci poradzę. Ja nie widzę w nauce Jezusa nic sparszywiałego moralnie, nie widzę w przykazaniu miłości lub dekalogu oraz ogólnym przesłaniu chrześcijaństwa nic takiego, wręcz odwrotnie.

To raczej ludzie o poglądach podobnych Twoim chcieliby taką parszywą moralność mieć za prawo. W świecie, w którym zbawienie jest za darmo, chcieliby robić co chcą a i tak być zbawionym, a gdy ktoś stawia warunki nazywac go sparszywiałym moralnie. Nieładnie.

>Ja nie widzę w nauce Jezusa nic sparszywiałego moralnie, nie widzę w przykazaniu miłości lub dekalogu oraz ogólnym przesłaniu chrześcijaństwa nic takiego, wręcz odwrotnie.
   Chrześcijaństwo z Jezusem jest u fundamentu parszywe, haniebne, kłamliwe i zwyczajnie podłe.
   Katolicyzm to upośledzenie poznawcze, czyli kreacja i implementacja w ludzkie umysły absurdalnej, zmyślonej, fałszywej wizji rzeczywistości. Bóg, raj, piekło, niebo, dusza, anioły, diabły, demony, opętania, święci, grzech, w tym pierworodny, pośmiertna wieczność, zbawienie, rodzące dziewice, zmartwychwstanie trupów, sąd ostateczny, wieczne potępienie, męki, cierpienie, cuda. Kult życia po śmierci, czyli zbawienie w wiecznych i doskonałych zaświatach. Żyjesz człowieku w cyrku. Widzisz to? To obłęd. Szaleństwo, oszustwo, kłamstwo. Ale uważasz się za wiedzącego i zdrowego. Pośród takich obiektów, pojęć i zmyślonych postaci człowiek spędza swoje życie. Nigdzie nie spotyka się z rzeczywistością, nie dotyka jej piękna, fascynujących, naukowych, czyli najczęściej rzetelnych wyjaśnień. Tej genialnej i niezwykłej obfitości i złożoności. Czasami gdzieś tak tylko przypadkiem coś mu przed oczami stanie, ale najczęściej tkwi się tu tylko w tych żenujących bzdurach, zazwyczaj na poziomie dziecięcego katechizmu. Taki oszukany delikwent prawie nigdy nie styka się z rzeczywistością, a jak już, to najczęściej bezmyślnie i powierzchownie. Całe życie przeżyje w idiotycznej narracji. Nie będzie mu dane zaznać piękna życia i świata. Tylko te religijne głupoty. I takim umrze. To straszne, co takiemu człowiekowi się wyrządza. To haniebne.
   Idea chrześcijańskiego Boga jest deprecjacją tego życia, wyraża gwałtowną wolę jego zastąpienia, zniesienia i zbawienia zaświatami. Rzeczywistością wyższą, alternatywną, zewnętrzną. Czujesz, ile w tym założeniu pogardy do rzeczywistości? Gdy się punkt ciężkości życia, jego sedno i cel przenosi w zaświat, w pośmierć, to przenosi się go w fikcję, w zmyślone, w niestiniejące, czyli w nicość. Śmierć na krzyżu wskazuje nam drogę ewakuacji z życia i świata prawdziwego. To zdrada, a nie zbawienie. I to się wmawia ludziom już w dzieciństwie. To straszne. Dziecko wkracza w świat, a jego śliniący się oprawcy już czujni, tylko czyhają, żeby jego świadomość z tego świata wymanewrować, wypchnąć, przenieść w nieistniejące. Robią to zresztą w dobrej wierze, bo najczęściej są to kochający go najbliżsi. Tak są ukształtowani, ukierunkowani i zmanipulowani. Trudno sobie wyobrazić coś nikczemniejszego. Zamiast bezwzględnego i niepodważalnego umiłowania tego życia i świata błyskawicznie przenosi się najszczytniejsze uczucia na postaci i obiekty zmyślone. Pożądanie i przeżywanie doskonałej fikcji zwycięża rzeczywistość. To istne szaleństwo. Ileż pogardy, niechęci i nienawiści trzeba było mieć do tego świata, żeby go tak umniejszyć, zdegradować i jeszcze wmówić ludziom, że to dobre i piękne. Bycie czekające na wymianę. Coś niesamowitego! I to niezwykłe dzieło wyprowadzonych z rzeczywistości pośmiertników i zaświatowców nadal ma się świetnie. Okradają kolejne pokolenia z niepodważalnego piękna istnienia, czyli życia w jedynym, prawdziwym świecie. I żądają dla tej HAŃBY szacunku!!!
   Nadrzędność świata zmyślonego, zewnętrznego, alternatywnego i doskonałego ma fatalne konsekwencje dla przeżywania świata rzeczywistego. Zamiast skupienia się z pasją na życiu, poświęca się uwagę problemom śmierci i po-śmierci, co automatycznie prowadzić musi do mniejszego lub większego zlekceważenia życia, a to ma zawsze swoje złe konsekwencje. Nawet żydowska Tora uważa, że myślenie o tym, co dzieje się z człowiekiem po śmierci jest stratą czasu, czyli stratą życia. Natomiast świat, który wart jest tego, aby go doskonalić, jest zawsze w zasięgu ręki. To najpiękniejsze zadanie i wyzwanie. Najpiękniejszy cel i sens. Najwyższa miłość i największe dobro.
   Dla kogoś zaangażowanego i żyjącego taką ideą, ostatecznym celem nie jest świat prawdziwy, a zmyślony zaświat i żyje się po to, żeby osiągnąć fałszywe zbawienie i zmyśloną wieczność pośmiertną. Najczęściej, jako coś jakby duch. Wyprowadza się tutaj ludzką percepcję, emocje, uczucia, skupienie, więzi, pragnienia, przeżycia poza świat i życie, a przynajmniej się to wszystko rozbija i umniejsza, z naciskiem emocjonalnym i intelektualnym na pierwszorzędną wartość zewnętrznej fikcji. Żyje się obiektami zewnętrznymi przede wszystkim. Bóg, Jezus, Maryja, anioły, diabeł, sąd, niebo, piekło, zbawienie, tylko w zewnętrzu obecne, doskonałe szczęście, taka miłość i wieczność. I tak dalej. Zamiast niezachwianej relacji z jedyną rzeczywistością, buduje się tutaj nadrzędną, pierwszorzędną relację ze zmyślonym. Od początku jesteś w świecie podrzędnym, tylko w kwalifikacjach do rundy zasadniczej, w dość marnej tylko namiastce. Zezujesz na zewnątrz. Ku zmyślonej doskonałości. Tego się od ciebie wymaga. Czyli ZDRADY rzeczywistości. Ulegasz temu, bo pośmiertny piekielno-niebiański szantaż i bzdurny ideał doskonałości przekonują cię, że ten świat i to życie, to jeszcze nie to. Że właściwe istnienie zaczyna się po śmierci, więc celem życia staje się ucieczka na zewnątrz. Tutaj masz spełnić tylko określone wymagania, by się tam dostać. Tylko do tego ostatecznie służą życie i świat prawdziwy. Co za dno!!!

hej,
Szalenie wartościowy tekst - dzięki !!!
pozdrawiam
makuś

---

szczególne pozdrowienia dla wegetarian

A to tylko takie małe rozbudowanie myśli Nietzschego.

>>Ja nie widzę w nauce Jezusa nic sparszywiałego moralnie, nie widzę w przykazaniu miłości lub dekalogu oraz ogólnym przesłaniu chrześcijaństwa nic takiego, wręcz odwrotnie.
>   Chrześcijaństwo z Jezusem jest u fundamentu parszywe, haniebne, kłamliwe i zwyczajnie podłe.
>   Katolicyzm to upośledzenie poznawcze...

Masz upośledzoną percepcję wierzących i tego, jak żyją i co czują. To co wypisujesz to kompletne głupoty i rzeczy nieprawdziwe.

Wierzący prawie tak samo przeżywają rzeczywistość jak ateiści, mają taki sam szacunek do rzeczywistości, w której przecież żyją, nie ma tutaj zbyt dużych różnic w podejściu. Wszystko wyolbrzymiłeś i zrobiłeś karykaturę.

To, że wierzący, mają perspektywę życia po śmierci, nie oznacza, iż nie szanują tej rzeczywistości mniej niż ateiści.

Zbawienie dla katolików, co do zasady jest możliwe wtedy, gdy będą po prostu dobrymi i uczciwymi ludźmi lub otrzymają łaskę wiary. Gdzie tutaj brak szacunku lub pogarda dla rzeczywistości?

Posiadasz chore wyobrażenie o katolicyzmie i wierzących. Zalecam Ci, abyś udał się na kilka naszych uniwersytetów, gdzie znajdzeisz wierzących fizyków i chemików, którzy mają ogromny szacunek do rzeczywistości, badają świat i mają nie mniejszy z tego fan niż ateiści. Udaj się do stowarzszenia pracodawców lub BCC, poznasz tam wielu wierzących biznesmenów, którzy świetnie robią biznesy i cieszą się życiem. Udaj się także do burdeli, gdzie znajdziesz w większości katolików, którzy cieszą się życiem.

Wszyscy Ci ludzie - katolicy żyją prawie tak samo jak ateiści. Tyle tylko, że w niedzielę pójdą do kościoła, pomodlą się, przeprosza za grzechy i starają się być w następnym tygodniu lepszymi ludźmi, w nadziei, że to się uda, że bóg wybaczy i że otrzymają zbawienie.

Tak jest w większości przypadków. A jeśli Ty buduejsz swoje wyobrażenie o katolikach, na podstawie obserwacji radykalnych wierzących, to jest to zasadniczy błąd.

Szkoda mi Ciebie. To co napisałeś wskazuje, że masz ogromną pogardę dla wierzących, do ich życia, wiary. To musi być straszne żywić takie uczucia do 90% Polaków i kilku miliardów ludzi. W dodatku jest to oparte na fałszywych założeniach.

Im dłużej jestem na tym portalu, a to już kilka ładnych lat, tym coraz lepiej dostrzegam pogardę i nienawiść jaką ateiści (antyklerykałowie walczący, ale niestety to ten obraz ateistów jest głównie odbierany przez wierzących) dażą wierzących.

I tak myślę sobie: co by zrobił z katolikami taki darkside, gdyby miał władzę absolutną w naszym kraju?

To co napisałeś, to obraza rozumu, bo nie kapujesz, o co chodzi w wierze w boga, nic nie rozumiesz, nawymyślałeś jakichś głupot, które ni jak się mają do wiary, nie rozumiesz tego. Z resztą problem ten ma większość ateistów: rozważają sprzeczności i neidoskonałości wiary/religii nie dostrzegając istoty rzeczy, np w chrześcijaństwie.

A istota tej rzeczy polega na tym, że:
- wierzą w boga, jako źródło dobroci i moralności, czego wyrazem jest miłosierdzie, szansa zbawienia oraz dekalog i przykazanie miłości,
- jak będą dobrzy to zostaną zbawieni,
- jak otrzymają łaskę wiary/miłosierdzie to też.

Owszem, powoduje to pewne ograniczenia w czerpaniu z życia doczesnego, nie mniejsze jednak od tych, narzuconych przez społeczenstwo, którym podlegają także niewierzący.

Dlatego właśnie, prawie niczym nie różni się życie doczesne ateisty od wierzącego. Ten drugi wierzy, że dzięki swoim staraniom w byciu lepszym człowiekiem (co jest spoęłcznie pożądane), osiągnie zbawienie. Ten pierwszy żyje po prostu, mając także własny kręgosłup moralny i schematy zachowań (często podobne do teisty).

Niczym zasadniczym nie różni się życie fryzjera - ateisty od fryzfera - teisty, kierowców, naukowców, rolników, itd...

A istota tej rzeczy polega na tym, że:
- wierzą w boga, jako źródło dobroci i moralności, czego wyrazem jest miłosierdzie, szansa zbawienia oraz dekalog i przykazanie miłości,
- jak będą dobrzy to zostaną zbawieni,
- jak otrzymają łaskę wiary/miłosierdzie to też.

hej,
Istotą jest wyłącznie wiara w konkretne bóstwo , jest poddanie się jego woli bezwarunkowe i bezwzględne . Tylko to jest istotne - reszta jest trzeciorzędna . Moralność czy dobro są nieważne - wystarczy mocno wierzyć w to , że Bóg jest Bogiem jedynym , Panem , Zbawcą itd.
I dlatego , że sam akt wiary jest fundamentalny religia ta jest amoralna - są i inne na to przykłady , ale ja skupiam się teraz wyłącznie na tym .
Gdyby Bóg objawił nam , że najważniejsze jest być dobrym człowiekiem to byłaby piękna wiara ale on i jego słudzy oznajmiają od tysięcy lat , że najważniejsze jest aby przed nim klękać i wychwalać i błagać a to radykalnie niszczy człowiecze poczucie godności , przyzwoitość , dobro zamieniają się w obłaskawianie potwora który postanowił nas upokorzyć i zgwałcić tak intelektualnie jak i etycznie .
pozdrawiam
makuś

---

szczególne pozdrowienia dla wegetarian

>Istotą jest wyłącznie wiara w konkretne bóstwo , jest poddanie się jego woli bezwarunkowe i bezwzględne . Tylko to jest istotne - reszta jest trzeciorzędna . Moralność czy dobro są nieważne - wystarczy mocno wierzyć w to , że Bóg jest Bogiem jedynym , Panem , Zbawcą itd.
A gdzie Ty to wyczytałeś?
>I dlatego , że sam akt wiary jest fundamentalny religia ta jest amoralna - są i inne na to przykłady , ale ja skupiam się teraz wyłącznie na tym .
Zaraz, zaraz...
Skoro fundamentalny jest akt wiary, w dobrego boga, to religia nie może być amoralna.

Przy okazji: skoro religia jest amoralna, jakie jest źródło moralności? No bo musi być coś moralnego, aby religia mogła być amoralna.
>Gdyby Bóg objawił nam , że najważniejsze jest być dobrym człowiekiem to byłaby piękna wiara ale on i jego słudzy oznajmiają od tysięcy lat , że najważniejsze jest aby przed nim klękać i wychwalać i błagać a to radykalnie niszczy człowiecze poczucie godności , przyzwoitość , dobro zamieniają się w obłaskawianie potwora który postanowił nas upokorzyć i zgwałcić tak intelektualnie jak i etycznie.

Coś Ty, chyba nie znasz za bardzo tej religii. Masz dekalog, masz przykazanie miłosci, o czym do cholery one mówią, jak głównie nie o byciu dobrym człowiekim?

Cytat:

hej,
Masz przykazanie miłości - to prawda !
Lecz miłości do Boga , Pana i Władcy - i to ma być tak wielka miłość , że nie zawahasz się zamordować własne dziecko jeśli Bóg tego od ciebie zażąda .
Istota , która twierdzi , że jest Jedynym dobrem nie może być dobra .
Taki dogmat jest destrukcyjny tak intelektualnie jak i etycznie a to czyni z takiej istoty raczej pokrakę i poczwarę a nie doskonałe dobro i miłość .
makuś

---

szczególne pozdrowienia dla wegetarian

>Wierzący prawie tak samo przeżywają rzeczywistość jak ateiści, mają taki sam szacunek do rzeczywistości, w której przecież żyją, nie ma tutaj zbyt dużych różnic w podejściu.(...)
>To, że wierzący, mają perspektywę życia po śmierci, nie oznacza, iż nie szanują tej rzeczywistości mniej niż ateiści.

"Prawie" - jak zwykle - czyni różnicę.
Zapewniam, że nie tak samo! Przykłady masz wokół siebie. Rozejrzyj się!

Różnica z grubsza polega na tym, że wierzący podporządkowuje najpierw swoje myśli i sądy dogmatom, których nie weryfikuje, lecz przyjmuje, jako swoje, choć wcale takimi nie są.
Ateista szuka racjonalnych rozwiązań, które umożliwią mu funkcjonowanie w świecie. Z regóły dochodzi do takich samych wniosków, jak wierzący: nie zabijaj, nie czyń drugiemu, co tobie niemiłe. Piszę "z regóły", bo mam na myśli jednostki zdrowe psychicznie. Analogicznie - wśród wierzących (statystycznie o wiele częściej) dochodzi do zaburzeń, których efekty można podziwiać, gdy się przyjrzy statystykom więziennym

>Zbawienie dla katolików, co do zasady jest możliwe wtedy, gdy będą po prostu dobrymi i uczciwymi ludźmi lub otrzymają łaskę wiary. Gdzie tutaj brak szacunku lub pogarda dla rzeczywistości?
Właśnie w tych dogmatach przyjętych bezrefleksyjnie!
Człowiek wierzący, pragnąc być dobrym i sprawiedliwym, często czyni niewyobrażalne szkody, gdy usiłuje wpływać na rzeczywistość, bo tak każe mu religia. To dlatego człowiek o gołębim sercu jest nieczuły i okrutny, dla ludzi i zwierząt, gdy działa imprinting wypracowany przez plemię nomadów tysiace lat temu. Wtedy takie okrucieństwo miało uzasadnienie. Tak samo, jak społeczne praktyki Spartan. A spróbuj teraz zastosować spartańskie rozwiązania dla utrzymania społecznosci w dobrej kondycji... Gdyby to jednak Sparta przetrwała i narzuciła swoje normy społeczne, mielibyśmy teraz podobną sytuację. Z tą różnicą, że ich eugeniczne praktyki przyniosłyby nam teraz cywilizację pół-bogów

>Wszyscy Ci ludzie - katolicy żyją prawie tak samo jak ateiści. Tyle tylko, że w niedzielę pójdą do kościoła, pomodlą się, przeprosza za grzechy i starają się być w następnym tygodniu lepszymi ludźmi, w nadziei, że to się uda, że bóg wybaczy i że otrzymają zbawienie.

G... prawda! I znowu "prawie" czyni różnicę.
Czasem też chodzą do spowiedzi. Czynią wszelkie możliwe niegodziwości, ale się wyspowiadają i mogą od nowa. Ateista nie ma tej wygody. Ateista odróżnia dobro od zła, ale nikt, a zwłaszcza on sam, tego nie wybacza. Dlatego ateista - o ile dba o swoje zdrowie psychiczne (za katolika robi to Kosciół) - po prostu MUSI być uczciwy.

>Szkoda mi Ciebie. To co napisałeś wskazuje, że masz ogromną pogardę dla wierzących, do ich życia, wiary. To musi być straszne żywić takie uczucia do 90% Polaków i kilku miliardów ludzi. W dodatku jest to oparte na fałszywych założeniach.

Ateiści nie pogardzają ludźmi wiary. Raczej im wsółczują.
Najczęściej jednak po prostu się bronią.
Toć tu i teraz, i nie tylko w Twoim poście, przyjmuje się założenie, że skoro Bóg jest źródłem dobra i sprwiedliwości, to niewierzący z automatu są źli i niemoralni.
Mnie to obraża!

---

Nikt do tej pory nie określił dokładnie tego momentu w historii, w którym człowiek został udomowiony przez kota domowego.

>Różnica z grubsza polega na tym, że wierzący podporządkowuje najpierw swoje myśli i sądy dogmatom, których nie weryfikuje, lecz przyjmuje, jako swoje, choć wcale takimi nie są.
>Ateista szuka racjonalnych rozwiązań, które umożliwią mu funkcjonowanie w świecie. Z regóły dochodzi do takich samych wniosków, jak wierzący: nie zabijaj, nie czyń drugiemu, co tobie niemiłe. Piszę "z regóły", bo mam na myśli jednostki zdrowe psychicznie.

Twoje z "reguły", to moje "prawie". Nie widzę tutaj różnicy.

>Analogicznie - wśród wierzących (statystycznie o wiele częściej) dochodzi do zaburzeń, których efekty można podziwiać, gdy się przyjrzy statystykom więziennym
Nie wie, o co chodzi.
>>Zbawienie dla katolików, co do zasady jest możliwe wtedy, gdy będą po prostu dobrymi i uczciwymi ludźmi lub otrzymają łaskę wiary. Gdzie tutaj brak szacunku lub pogarda dla rzeczywistości?
>Właśnie w tych dogmatach przyjętych bezrefleksyjnie!
W jakich?
>Człowiek wierzący, pragnąc być dobrym i sprawiedliwym, często czyni niewyobrażalne szkody, gdy usiłuje wpływać na rzeczywistość, bo tak każe mu religia.
Podaj przykład.

>To dlatego człowiek o gołębim sercu jest nieczuły i okrutny, dla ludzi i zwierząt, gdy działa imprinting wypracowany przez plemię nomadów tysiace lat temu. Wtedy takie okrucieństwo miało uzasadnienie...

Chcesz powiedzieć, że teista jest bardziej okrutny dla zwierząt niż ateista i wynika to z wiary w Boga? Możesz to jakoś rozsądnie wykazać? Czy to tylko Ci się tak wydaje?

>>Wszyscy Ci ludzie - katolicy żyją prawie tak samo jak ateiści. Tyle tylko, że w niedzielę pójdą do kościoła, pomodlą się, przeprosza za grzechy i starają się być w następnym tygodniu lepszymi ludźmi, w nadziei, że to się uda, że bóg wybaczy i że otrzymają zbawienie.
>G... prawda! I znowu "prawie" czyni różnicę.
>Czasem też chodzą do spowiedzi. Czynią wszelkie możliwe niegodziwości, ale się wyspowiadają i mogą od nowa. Ateista nie ma tej wygody. Ateista odróżnia dobro od zła, ale nikt, a zwłaszcza on sam, tego nie wybacza. Dlatego ateista - o ile dba o swoje zdrowie psychiczne (za katolika robi to Kosciół) - po prostu MUSI być uczciwy.
To co piszesz to oczywista bzdura. Do spowiedzi nie chodzi się po to, aby potem od nowa grzeszyć. Ateista nie wybacza - to jego sprawa. Jakie ma to znaczenie, dla innego sposobu życia teisty i ateisty, poza relacją z bogiem? Nie ma.
>>Szkoda mi Ciebie. To co napisałeś wskazuje, że masz ogromną pogardę dla wierzących, do ich życia, wiary. To musi być straszne żywić takie uczucia do 90% Polaków i kilku miliardów ludzi. W dodatku jest to oparte na fałszywych założeniach.
>Ateiści nie pogardzają ludźmi wiary. Raczej im wsółczują.
Nie ma takiej potrzeby, zajmijcie się doskonaleniem samych siebie, piszcie mniej o bogu, którego przecież nie ma, będzie zdrowiej dla Was.
>Najczęściej jednak po prostu się bronią.
Przed czym? Napisz 3 przykłady obrony przed katolkami/religią/bogiem. Jak się musiałeś bronić i przed czym!
>Toć tu i teraz, i nie tylko w Twoim poście, przyjmuje się założenie, że skoro Bóg jest źródłem dobra i sprwiedliwości, to niewierzący z automatu są źli i niemoralni.
>Mnie to obraża!
To jest Twój automat, w chrześcijaństwie takiego nie ma. Wymyśliłeś sobie coś, aby się obrazić?

Cytat:

hej,
Niestety prawdä jest to , że Boga utożsamia się z prawdą i miłością . I to z prawdą i miłością najwyższą , jedyną i absolutną .
W takim totalitarnym kontekście odrzucenie wiary w Boga jest równoznaczne z odrzuceniem prawdy i odrzuceniem miłości .
I to jest ta degrengolada o której my tu mówimy .
To uzurpatorstwo , to egocentryczne pragnienie aby wszystkich innych całkowicie pozbawić równouprawnienia w dyskursie o prawdzie i miłości .
Ten stosunek wyraźnie jest zauważalny w wypowiedziach bardzo wielu wierzących .
Skoro Bóg jest absolutnym dobrem i absolutną miłością to przecież nie można go odrzucić .
Ja powiem tak : Gdyby Bóg był rzeczywiście tym absolutnym dobrem i tą absolutną miłością to nie mógłby podyktować większości z tekstów biblijnych albowiem one są po prostu przeciwieństwem wszystkiego co z dobrem i miłością nam się kojarzy .
Natomiast Pan i Władca spokojnie może być kapryśny , dowolnie uznaniowy , niekonsekwentny , zazdrosny , mściwy i tak dalej i tak dalej ...
Ten dysonans poznawczy prowadzi do tego , że dobrzy ludzie czynią złe rzeczy ...
To jest automatyzm - Bóg jest dobry a więc potop Musi też być czymś dobrym ...
To doprowadza do destrukcji poczucia przyzwoitości , etyki , moralności - zamienia je w dogmaty , tabu , tajemnice i niepojęte świętości ...
makuś

---

szczególne pozdrowienia dla wegetarian

   A z tym bełkotem, to już nic nie jestem w stanie zrobić. To po prostu nie ma sensu. Jak ze ślepym o kolorach, mechanizmy obronny tak potężne, że czasu szkoda.
   Jedna uwaga, nie mam pogardy dla wierzących, jest mi ich po prostu żal, bo żyją w fałszu. Poza rzeczywistością. Nie mogę mieć pogardy do tak strasznie oszukiwanych ofiar wyprowadzonych z rzeczywistości w fikcję. Nawet do najbardziej agresywnych oszołomów. Bo to też są tylko biedni ludzie, właśnie ofiary nikczemnego systemu, które na łożu śmierci niczego sensownego o życiu nie będą w stanie powiedzieć, tylko będą majaczyć o Bozi, Jezusku i niebie. To po prostu straszne. Oczywiście są rzeczy, które czasami irytują. Do samej religii, to już często pogardę mam. Generalnie, bo niektóre elementy niektórych religii mi się podobają, a nawet je cenię. Choć w żadnej mierze nie jest to katolicyzm.

   Wrażliwość chrześcijańska jest nastawiona przede wszystkim na ewakuację, na poza. To zezowanie zawsze będzie rzutowało na budowanie relacji ze światem i życiem prawdziwym. Mamy narzuconą nakładkę, która nie daje nam szansy istnienia w najgłębszym szacunku do życia i świata. Bo nie jest on jedynym, najwyższym i ostatecznym celem. Nie jest obiektem najwyższego pożądania, afirmacji, adoracji, zachwytu, miłości, nieustającego pragnienia budowania go lepszym i piękniejszym. Jest tylko namiastką. To wszystko służy jedynie przypodobaniu się Bogu i pragnieniu jego wiecznych zaświatów, a nie życiu i światu samemu w sobie, ze względu na życie, świat, siebie i ludzi. Percepcja tego świata jest tutaj przetrącona, złamana i ograbiona z najwznioślejszych uczuć i wartości. Te przynależą zewnętrznej fikcji. Przez to podświadomie odczuwamy ten świat tworem przejściowym, podrzędnym, grzesznym, brudnym i tylko przedwstępnym. Nie wchodzimy w wyższe, najwyższe rejestry relacji z tym światem i tym życiem. Pomysł doskonałej alternatywy odbiera szansę na głęboką, w pełni oddaną, najsilniejszą więź z rzeczywistością. Obraża ją. Nie wchodzisz wówczas w pełną relację, tylko nieustannie zezujesz na zewnątrz, w fikcje, umniejszając tym wartość obiektu właściwego, rzeczywistego. Przekreślając tym szansę na optymalizację swej więzi, relacji, afirmacji.
   Chrześcijaństwo jest obrazą rzeczywistości. Wymysł zewnętrznej, doskonałej i wiecznej fikcji jest zwyczajnie haniebny wobec rzeczywistości. Czyli wszystkiego, co faktycznie mamy. Ja rzeczywistości zdradzić nie umiem. Żadnej alternatywy. To dla mnie perspektywa całkowitej, życiowej klęski. Poddanie swego życia za życia. Śmierć za życia. To straszne. Parszywe.

hej,
Odnoszę wrażenie , że wierzący nie potrafią , mają trudności powiedzieć co w ich wierze jest piękne , wartościowe , szlachetne - Dużo mówią o grzechach , przewinach , cierpieniach , piekłach , potępieniach i zbawieniach lecz o tym co jest delikatne , wrażliwe , subtelne - nie mówią .
Mówią o wybraństwie o poddaństwie o bezwarunkowości o bezalternatywności lecz nie mówią o współczuciu , życzliwości , bezinteresowności - zastępują to kapryśną i dowolnie uznaniową łaską i miłosierdziem , które zawsze są niezasłużone .

pozdrawiam
makuś

---

szczególne pozdrowienia dla wegetarian

>hej,
>Odnoszę wrażenie , że wierzący nie potrafią , mają trudności powiedzieć co w ich wierze jest piękne , wartościowe , szlachetne - Dużo mówią o grzechach , przewinach , cierpieniach , piekłach , potępieniach i zbawieniach lecz o tym co jest delikatne , wrażliwe , subtelne - nie mówią .
>Mówią o wybraństwie o poddaństwie o bezwarunkowości o bezalternatywności lecz nie mówią o współczuciu , życzliwości , bezinteresowności - zastępują to kapryśną i dowolnie uznaniową łaską i miłosierdziem , które zawsze są niezasłużone .

nie wiem kogo Ty tam makuś słuchasz, ale:

Pierwsze słowa katechizmu KK brzmia:

1 Bóg, w samym sobie nieskończenie doskonały i szczęśliwy, zamysłem czystej dobroci, w sposób całkowicie wolny, stworzył człowieka, by uczynić go uczestnikiem swego szczęśliwego życia. Dlatego w każdym czasie i w każdym miejscu jest On bliski człowiekowi. Bóg wzywa człowieka i pomaga mu szukać, poznawać i miłować siebie ze wszystkich sił. Wszystkich ludzi rozproszonych przez grzech zwołuje, by zjednoczyć ich w swojej rodzinie - w Kościele. Aby to zrealizować, posłał swego Syna jako Odkupiciela i Zbawiciela, gdy nadeszła pełnia czasów. W Nim i przez Niego Bóg powołuje ludzi, by w Duchu Świętym stali się Jego przybranymi dziećmi, a przez to dziedzicami Jego szczęśliwego życia.

Piewsze słowa Biblii:

1 Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię. 2 Ziemia zaś była bezładem i pustkowiem: ciemność była nad powierzchnią bezmiaru wód, a Duch2 Boży unosił się nad wodami.
3 Wtedy Bóg rzekł: «Niechaj się stanie światłość!» I stała się światłość. 4 Bóg widząc, że światłość jest dobra, oddzielił ją od ciemności. 5 I nazwał Bóg światłość dniem, a ciemność nazwał nocą.
I tak upłynął wieczór i poranek - dzień pierwszy.
6 A potem Bóg rzekł: «Niechaj powstanie sklepienie w środku wód i niechaj ono oddzieli jedne wody od drugich!» 7 Uczyniwszy to sklepienie, Bóg oddzielił wody pod sklepieniem od wód ponad sklepieniem; a gdy tak się stało, 8 Bóg nazwał to sklepienie niebem.
I tak upłynął wieczór i poranek - dzień drugi.
9 A potem Bóg rzekł: «Niechaj zbiorą się wody spod nieba w jedno miejsce i niech się ukaże powierzchnia sucha!» A gdy tak się stało, 10 Bóg nazwał tę suchą powierzchnię ziemią, a zbiorowisko wód nazwał morzem. Bóg widząc, że były dobre, 11 rzekł: «Niechaj ziemia wyda rośliny zielone: trawy dające nasiona, drzewa owocowe rodzące na ziemi według swego gatunku owoce, w których są nasiona». I stało się tak. 12 Ziemia wydała rośliny zielone: trawę dającą nasienie według swego gatunku i drzewa rodzące owoce, w których było nasienie według ich gatunków. A Bóg widział, że były dobre.
13 I tak upłynął wieczór i poranek - dzień trzeci.
14 A potem Bóg rzekł: «Niechaj powstaną ciała niebieskie, świecące na sklepieniu nieba, aby oddzielały dzień od nocy, aby wyznaczały pory roku, dni i lata; 15 aby były ciałami jaśniejącymi na sklepieniu nieba i aby świeciły nad ziemią». I stało się tak. 16 Bóg uczynił dwa duże ciała jaśniejące: większe, aby rządziło dniem, i mniejsze, aby rządziło nocą, oraz gwiazdy. 17 I umieścił je Bóg na sklepieniu nieba, aby świeciły nad ziemią; 18 aby rządziły dniem i nocą i oddzielały światłość od ciemności. A widział Bóg, że były dobre.
19 I tak upłynął wieczór i poranek - dzień czwarty.
20 Potem Bóg rzekł: «Niechaj się zaroją wody od roju istot żywych, a ptactwo niechaj lata nad ziemią, pod sklepieniem nieba!» 21 Tak stworzył Bóg wielkie potwory morskie i wszelkiego rodzaju pływające istoty żywe, którymi zaroiły się wody, oraz wszelkie ptactwo skrzydlate różnego rodzaju. Bóg widząc, że były dobre, 22 pobłogosławił je tymi słowami: «Bądźcie płodne i mnóżcie się, abyście zapełniały wody morskie, a ptactwo niechaj się rozmnaża na ziemi».
23 I tak upłynął wieczór i poranek - dzień piąty.
24 Potem Bóg rzekł: «Niechaj ziemia wyda istoty żywe różnego rodzaju: bydło, zwierzęta pełzające i dzikie zwierzęta według ich rodzajów!» I stało się tak. 25 Bóg uczynił różne rodzaje dzikich zwierząt, bydła i wszelkich zwierząt pełzających po ziemi. I widział Bóg, że były dobre. 26 3A wreszcie rzekł Bóg: «Uczyńmy człowieka na Nasz obraz, podobnego Nam. Niech panuje nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym, nad bydłem, nad ziemią i nad wszystkimi zwierzętami pełzającymi po ziemi!»
27 Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz,
na obraz Boży go stworzył:
stworzył mężczyznę i niewiastę.
28 Po czym Bóg im błogosławił, mówiąc do nich: «Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, abyście zaludnili ziemię i uczynili ją sobie poddaną; abyście panowali nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym i nad wszystkimi zwierzętami pełzającymi po ziemi». 29 I rzekł Bóg: «Oto wam daję wszelką roślinę przynoszącą ziarno po całej ziemi i wszelkie drzewo, którego owoc ma w sobie nasienie: dla was będą one pokarmem. 30 A dla wszelkiego zwierzęcia polnego i dla wszelkiego ptactwa w powietrzu, i dla wszystkiego, co się porusza po ziemi i ma w sobie pierwiastek życia, będzie pokarmem wszelka trawa zielona». I stało się tak. 31 A Bóg widział, że wszystko, co uczynił, było bardzo dobre.
I tak upłynął wieczór i poranek - dzień szósty.

Gdzie tu jest umartwienie, raczej dobro, szczęście i korzystanie ze tego co jest: miłości bożej i stworzonego świata.

Pokazuje to, o co chodzi w relacji z bogiem: o szczęscie i miłość. Bóg wymaga tylko określonego zachowania, daje ofertę, nie musisz z niej korzystać, chociaz On namawia.

Dotrzeć do Boga można generalnie na dwa sposoby: poprzez analizę rzeczywistości, która może doprowadzić do przekonania że bóg istnieje oraz poprzez łaskę wiary.

Ja, osobiście wiarę określam jako pewien zmysł/talent, którego nie każdy posiada, ale nawet beztalencie może zostać przyzwoitym rzemieślnikiem, chociaz wirtuozem nie zostanie, no chyba, że otrzyma łaskę, jak się będzie starał...

hej
Polecam Apokalipsę
Nie bądź wybiórczy - my tu wszyscy biblie raczej dobrze znamy
Można też spokojnie zaryzykować tezę , że Biblia zaczyna się potopem a kończy Apokalipsą .
Nikt nie kazał Bogu mordować . NIKT - on to robił dobrowolnie i z przyjemnością .
To jest etycznie obmierzłe , i parszywe . Nie ma w tym niczego ani pięknego ani dobrego . Jest niewolnictwo i ślepe , bezwzględne posłuszeństwo do rozkazu zamordowania własnego dziecka włącznie i do ochoczego przygotowania się do wykonania tego polecenia .
Zdystansuj się trochę a umożliwi ci to inne spojrzenie , może prawdziwsze
makuś

---

szczególne pozdrowienia dla wegetarian

>hej
>Polecam Apokalipsę
>Nie bądź wybiórczy - my tu wszyscy biblie raczej dobrze znamy
>Można też spokojnie zaryzykować tezę , że Biblia zaczyna się potopem a kończy Apokalipsą .
>Nikt nie kazał Bogu mordować . NIKT - on to robił dobrowolnie i z przyjemnością .
>To jest etycznie obmierzłe , i parszywe . Nie ma w tym niczego ani pięknego ani dobrego . Jest niewolnictwo i ślepe , bezwzględne posłuszeństwo do rozkazu zamordowania własnego dziecka włącznie i do ochoczego przygotowania się do wykonania tego polecenia .
>Zdystansuj się trochę a umożliwi ci to inne spojrzenie , może prawdziwsze

Trudno się z Tobą dyskutuje, bo nie trzymasz się tez, które sam wypisuejsz.

Zarzuciłeś, że wierzący mówią tylko o cierpieniu, a nie o pięknie. Udowodniłem Ci, że pierwsze słowa Biblii oraz katechizmu mówią o rezczach bardzo pozytywnych.

Wniosek: Twoja teza jest nieprawdziwa.

A to, że wierzacy mówią także o cierpieniu, to jest jasne chyba nie? Nie to było treścią twojego zarzutu.

hej,
Sam przyznajesz , że Biblia jest pełna sprzeczności , tak ?
Jedynym rozwiązaniem jest dowolna uznaniowość i wybiórczość , tak ?
Nie można , chcąc pozostać zdrowym psychicznie , przyjąć całości literalnie , tak ?
Dla mnie jest to argument za tym aby jej boskie pochodzenie w całości odrzucić i przyjąć tezę o tym , że biblia to ważna pozycja w historii ludzkości
Dla ciebie racjonalnym wyjściem jest uwikłanie się w kosmiczne cywilizacje tak zaawansowane technologicznie , że praktycznie od boga wszechmogącego nieodróżnialne a przecież z tym bogiem przedstawianym w biblii nie mające nic wspólnego .

Jest jeszcze dylemat etyczny .
Proszę odpowiedz !
Gdybyś był na miejscu Abrahama co odpowiedziałbyś temu , który rozkazałby ci zamordować własne dziecko ?

pozdrawiam
makuś

---

szczególne pozdrowienia dla wegetarian

>Ja, osobiście wiarę określam jako pewien zmysł/talent, którego nie każdy posiada, ale nawet beztalencie może zostać przyzwoitym rzemieślnikiem, chociaz wirtuozem nie zostanie, no chyba, że otrzyma łaskę, jak się będzie starał...

   Ja to określam inaczej, w końcu różnego zajoba się w życiu trenowało i doświadczało. Talent to ty masz, ale do fantazjowania i robienie z siebie pajaca. Wiara/zmysł/talent/łaska. Żenujące baju baju, które natychmiast widać, jak tylko przestanie się być nadętym, dotkniętym palcem Bożym "wirtuozem", wytrzeźwieje z religijnego odurzenia i pozbędzie parszywego wirusa. Baju baju będziesz w Raju.
   Interpretujesz to tak, jak ci pasuje do twojego postrzegania, rozumienia życia i jak ci przyjemnie. Wdrukowano ci tę absurdalną narrację, utopiłeś się później w tych inspirowanych fikcją, choć zapewne przyjemnych stanach i uważasz, że jesteś widzący. Wybrany, dotknięty i prawie zbawiony. Ale robisz tylko to samo, co infantylna nastolatka odurzona romantycznym uczuciem do jakiegoś nażelowanego pop idola z plakatu i upajająca się swoją wielką "miłością". Do tego "wiedzą" i głębszym "rozumieniem", specjalnym wglądem. Czyli nakręcasz się, produkujesz emocje, uczucia, wyobrażenia, wizje i grzęźniesz w hormonalnej zupie. Tylko program masz bardziej rozbudowany niż taka małolata i niby to dotykający poważnych spraw egzystencjalnych, duchowych i eschatologicznych. Nastolatka ma jednak przewagę nad tobą. Ona dojrzy fikcję, bezsens swoich projekcji, pragnień, uczuć i emocji. Bo zrozumie w końcu, że obiekt nieosiągalny. Twój będzie zawsze pod ręką, bo jest tylko wyobrażeniem w twojej głowie, nad którym całkowicie panujesz. Możesz go sobie przywołać, kiedy tylko zechcesz, a nawet sterować nim wedle zachcianek, nadawać temu obiektowi cechy i właściwości, jakich będziesz potrzebował, żeby się dobrze, czy nawet pięknie poczuć. Będziesz zawsze kreatorem tej relacji, no chyba że wreszcie pojmiesz, że to tylko wyrafinowana sztuka samooszustwa, mistycznego i duchowego samogwałtu. Czyli takiego pobudzania mózgu, umysłu i własnych gruczołów, by produkowały się rozkoszujące cię projekcje, a za nimi hormony. Taka tam narkomania. Wyprodukowana przez siebie miłość do nieistniejących obiektów, a prawdziwym fundamentem chrześcijaństwa jak była, tak jest, nienawiść. Nienawiść do rzeczywistości, którą wymienia się na doskonałą, pośmiertną, transcendentną alternatywę.
   Żyjesz człowieku w totalnej fikcji, którą namiętnie i ochoczo pielęgnujesz, bo robisz sobie nią dobrze. Robisz tym siebie w bambuko, ale przecież tyle masz obiecane w tej żałosnej bajce, znasz jasny cel i sens z zełganym niebem i wiecznością na czele, dobrze nauczyłeś się w tym prostym, zmyślonym świecie taplać i babrać, że w życiu się z tego chorego, fałszywego świata nie wydostaniesz. Do tego jeszcze jesteś ten namszczony, ten dotknięty łaską Boga i jeśli nie wirtuozem, to tak ze "skromności" prawie wirtozem, w odróżnieniu od ślepych i błądzących, czy byle jakich rzemieślników. Możesz się tym tu chwalić, ale jedyny efekt, jaki możesz tu osiągnąć, to stukanie się w czoło.

>

>   Ja to określam inaczej, w końcu różnego zajoba się w życiu trenowało i doświadczało...

Wiem, wiem, przerabiałem to już wielokrotnie, także na tym portalu, wierzący wg Was to po prostu idioci oderwani od rzeczywistości. Świat, który oglądasz w sposób oczywisty przeczy temu, ale Tobie tak chyba łatwiej żyć.

Każdego dnia widzisz lub słysysz o ludziach, którzy odnoszą sukcesy, także naukowe, cenisz ich wiedzę, może nawet lubisz. Nagle dowiadujesz się że są wierzący! I ta jedna cecha powoduje, że stają się dla Ciebie idiotami. Tych idiotów jest kilka miliardów, Ci idioci to naukowcy, lekarze, odkrywcy, wynalazcy, frysjerzy...

Wszyscy oni wg Ciebie zyją w innym świecie...

Pomyśl darkside, kto tu ma zajoba?

>Wiem, wiem, przerabiałem to już wielokrotnie, także na tym portalu, wierzący wg Was to po prostu idioci oderwani od rzeczywistości.
No ależ ależ! Wierzący to są tak przywiązani do rzeczywistości, że głowa mała! Do tysięcy rzeczywistych Bogów, zaświatów... tylko zazdrościć!

>Świat, który oglądasz w sposób oczywisty przeczy temu,
A największym zaprzeczeniem jest sam Brzostowski, oczywiście!

>ale Tobie tak chyba łatwiej żyć.
Stary, spróbuj i Ty, bo to łatwe jak cholera! Masz dookoła stado akwizytorów wiecznych wczasów w różnych pozaświatowych kurortach. Akwizytorów domagających się uznania, szacunku, przywilejów, pieniędzy....no, kurde, taka łatwizna że hej!

>Każdego dnia widzisz lub słysysz o ludziach, którzy odnoszą sukcesy, także naukowe, cenisz ich wiedzę, może nawet lubisz. Nagle dowiadujesz się że są wierzący! I ta jedna cecha powoduje, że stają się dla Ciebie idiotami. Tych idiotów jest kilka miliardów, Ci idioci to naukowcy, lekarze, odkrywcy, wynalazcy, frysjerzy...
A religie, mości Brzostowski, co z religiami? W dziedzinie nauki, medycyny, fryzjerstwa itd. jesteście normalni - czasem mądrzy, czasem głupi, jak w życiu. W dziedzinie natomiast religijnych bzdetów możecie być wyłącznie obiektami troski (niestety także zagrożeniem).
Miliardy was przez tysiąclecia nie wyprodukowało jednego rozumnego zdania z tematyki religijnej, nie wprowadziliście nawet samego pojęcia boga do rozumnej dyskusji o świecie (a dialog międzyreligijny najlepszym na to dowodem).

>Wszyscy oni wg Ciebie zyją w innym świecie...
Ba, na różnych światach nawet! Każda religia w swojej piaskownicy.

>Pomyśl darkside, kto tu ma zajoba?
On to już wie i już uzasadnił w sposób którego nie potrafisz zakwestionować. Tyle dobrych ludzi tu trudzi się natomiast, żebyś to Ty wreszcie pomyślał

---

Każdy ma prawo do własnego zdania, ale nie do własnych faktów.

.
>Wiem, wiem, przerabiałem to już wielokrotnie, także na tym portalu, wierzący wg Was to po prostu idioci oderwani od rzeczywistości.
Na przykład kieruję swoje wypowiedzi do pana Szarleya, też jak Pan katolika, tyle że samodzielnie myślącego racjonalisty, gdyż nie każdy wierzący ma osobowość autorytarną i nie każdego wiara całkowicie zaślepia. Pan Szarley, choć zna swoją religię, to myśli sam i racjonalne argumenty do niego trafiają. Warto dla niego tu pisać, a takich jak on samodzielnie myślących i czytających nasze forum wierzących jest naprawdę wielu, choć niewierzących i wątpiących jest więcej.
www.racjon(*)m.php/s,619649/z,0/d,2#w619884
www.racjon(*)m.php/s,619649/z,0/d,3#w619959
www.racjon(*)m.php/s,619649/z,0/d,4#w620050
www.racjon(*)m.php/s,619649/z,0/d,5#w620074
www.racjon(*).php/s,608495/z,0/d,21#w610802
www.racjon(*).php/z,0/d,14/s,609206#w610390
www.racjon(*).php/z,0/d,14/s,609206#w610486
Nigdy i nigdzie nie napisałem, iż ludzie są sobie równi lub, że jesteśmy jednakowi. Różnimy się już choćby bogactwem
w przeróżne dobra. Wierzący też się miedzy sobą różnią np. z jednej strony mamy prof. Obirka, a z drugiej strony prof. Oko. Na forum z jednej strony mamy pana Szarleya, a drugiej pana Elaspa. Z jednej strony mamy ludzi mądrych, a drugiej wprost głupich. Nie, nie sama wiara (zresztą bardzo szerokie pojęcie) warunkuje naszą postawę wobec świata, ale ją jednak - w zależności od głębokości wiary - mocno wyznacza.

@@@
.

>Wszyscy oni wg Ciebie zyją w innym świecie...

Ależ skąd. Żyją w tym samym. W końcu to normalne, te wszystkie Bogi w osobistych wizjach i interpretacjach, raj, piekło, niebo, dusza, anioły, diabły, demony, opętania, święci, grzech, w tym pierworodny, pośmiertna wieczność, zbawienie, rodzące dziewice, zmartwychwstanie trupów, cuda, sąd ostateczny, wieczne potępienie, wieczne też męki i cierpienie. Wszechmogący, osobowy, ale i niematerialny byt. Chodzenie po wodzie, zamiana wody w wino, wskrzeszanie trupów, wypędzanie demonów w świnie, wniebowzięcia. Kult życia po śmierci, czyli zbawienie w wiecznych i doskonałych zaświatach. Wstawiennictwo u trupów, objawienia na drzewach, kominach, szybach, murach, wypieczonych tostach. Migracja Stwórcy Wszechświata w miliardy wafelków zbożowych (cudowne wykorzystanie fizyki kwantowej zapewne). Do tego ten świat fantasy i osobiście produkowanych urojeń mistycznych (albo w wyniku choroby), o których masz wyżej, a co zignorowałeś, i mamy mniej więcej ten wspólny świat. No można jeszcze coś więcej zobrazować, na przykład modlitwę o deszcz w Sejmie, Jan z Dukli jako patron, ten broniący Lwowa z chmury i to po swojej śmierci święty. Oczyszczone płuca aktora Olbrychskiego bo się modlił, kiedy modły o życie umierających dzieci nic nie dają. Takie tam różne... można tak bez końca.

>Pomyśl darkside, kto tu ma zajoba?

No ja. Przecież nie wy. U was wszystko w normie.

>31 A Bóg widział, że wszystko, co uczynił, było bardzo dobre.
>I tak upłynął wieczór i poranek - dzień szósty.
>Gdzie tu jest umartwienie, raczej dobro, szczęście...
Dotąd doczytałeś?

>Dotąd doczytałeś?
Domyśl się.

>>Dotąd doczytałeś?
>Domyśl się.
Skoro pozwalasz snuć domysły...
W dosłownym sensie pewnie czytałeś dalej.
Ale kiedy doczytałeś do momentu, który Cię usatysfakcjonował, resztę tekstu już traktowałeś po macoszemu, może jak nieistotne perturbacje. Tak żeby nie podważył tego, na czym chciałbyś się zatrzymać.

   Wiesz co, oni tam się starają mówić różne, pozytywne rzeczy, ale mnie to kompletnie nie przekonuje. Dla mnie to jest słabe, kalekie, zmarnowany ludzki potencjał. Po prostu szkoda. Projekt pozytywny jest trudniejszy od negatywnego, katolicyzm niby swoje historie na tym polu postuluje, ale jest w tym przeraźliwie anachroniczny, kaleki, upośledzony. Nie uczy mądrze i skutecznie kochać świata, życia, ludzi, rzeczywistości. Robi to nieudolnie, źle, szkodliwie, gdyż u jego podstawy leży ta łatwo wchłaniana, asymilowana, bo biologicznie w człowieku mocno motywowana, kodeksowa opresja. Jedna, słuszna opcja. Plus kult pośmierci i zaświatów. Metodyczna praca przełamująca uwarunkowania naturalne na rzecz pięknych wzorców kulturowych jest tutaj zepchnięta do narożnika i w sumie zapomniana. Kultywowana, co najwyżej, w mocno ograniczonej i nieudolnej formie i cały czas zdecydowanie zdominowana przez tą okrutną, opresyjną stronę chrześcijańskiego systemu. Z negacją całości na rzecz pośmierci jako fundamentem, od którego wychodzi się w świat.
   Szkoda takiego psucia ludzi i marnowania ich życia. Bo przecież zdecydowana większość z nich chce być dobra. Niektórzy aż się do tego palą, wyrywają, działają tu i tam, starają się, próbują i głęboko wierzą, że ten system ich w tym wspomaga. A to nieprawda. On ich ogranicza, a czasami ciężko okalecza. Zadziwiające jest też to, jak wielu ludzi, na czele z dostojnikami ma tutaj radykalnie obniżoną wrażliwość, sumienie, miłosierdzie, empatię, poziom troski, o miłości nie wspominając. To już jest przestrzeń rodząca zacietrzewionych i agresywnych radykałów. A wola opresji, okrucieństwo, narzucania własnej opcji i agresja aż tryskają od tych ludzi, choć często udają łagodnych, prawych, delikatnych i ciepłych. Ci są najgorsi. Jedynie między swoimi i to takimi najbardziej podobnymi, potrafią wyzwalać pozytywne, trwałe nastawienie i uczucia. Obcy, inny, różniący się jest natychmiast problemem, chyba że pozwoli się okiełznać, zdominować, podporządkować. Pozytywne nastawienie jest tutaj właściwie niemożliwe. Z zasady, z konstrukcji tego światopoglądu. Jednak oni tego w sobie nie widzą i uważają się za wspaniałych. Bo Bóg, wiara i kościół za nimi stoją. Te najwyższe w ich oczach wartości są znakomitą przykrywką dla ich żądz, pozwalają ukryć za nimi własne zło i perfidnie przeobrazić je we własnym, najgłębszym przekonaniu w wielkie dobro i miłość. Natomiast jest tutaj też sporo zwyczajnie łagodnych ludzi, takie mają po prostu charaktery, ale postrzeganie podobne do tych agresywnych i narzucających. Tylko nie są tak narzucający się, ekspansywni, popędliwi.

>

Cytat:

hej,
Dlaczego wiary i miłości ?
Można odrzucić wiarę miłości jednakże nie odrzucając
Ale nawet miłość można odrzucić .
Taki oto kontekst : Przychodzi do ciebie ktoś i mówi , że cię kocha , chce z tobą się kochać , żyć i mieć dzieci - czy nie masz prawa powiedzieć - Przykro mi ale ja nie chcę
Niestety mówimy tutaj o tzw. miłości boskiej , której odrzucić nie można a to przypomina zaloty gwałciciela : Chce się z tobą kochać a więc ty musisz chcieć tego samego
makuś

---

szczególne pozdrowienia dla wegetarian

>Natomiast nawet niewierzący może być zbawiony, jeśli żyje tak, jak by był wierzący (przestrzega wartości chrześcijańskich).Zbawienie takie jest jednak bardzo trudne bez wiary, ale możliwe.
/wytł. - moje/

Skąd ta wiedza?

---

stado czyni myślących bezmyślnymi
/Zbyszek Bryłowski/

>>Natomiast nawet niewierzący może być zbawiony, jeśli żyje tak, jak by był wierzący (przestrzega wartości chrześcijańskich).Zbawienie takie jest jednak bardzo trudne bez wiary, ale możliwe./wytł. - moje/
>Skąd ta wiedza?
Wiedza? Raczej przesłanka. Wiadomo, że w tej sprawie opinie są podzielone, są różne interpretacje różnych zapisów.

Ewangelia wg św. Mateusza Mt25, 31-46.

31 Gdy Syn Człowieczy przyjdzie w swej chwale i wszyscy aniołowie z Nim, wtedy zasiądzie na swoim tronie pełnym chwały. 32 I zgromadzą się przed Nim wszystkie narody, a On oddzieli jednych [ludzi] od drugich, jak pasterz oddziela owce od kozłów. 33 Owce postawi po prawej, a kozły po swojej lewej stronie. 34 Wtedy odezwie się Król do tych po prawej stronie: "Pójdźcie, błogosławieni Ojca mojego, weźcie w posiadanie królestwo, przygotowane wam od założenia świata!
35 Bo byłem głodny, a daliście Mi jeść;
byłem spragniony, a daliście Mi pić;
byłem przybyszem, a przyjęliście Mnie;
36 byłem nagi, a przyodzialiście Mnie;
byłem chory, a odwiedziliście Mnie;
byłem w więzieniu, a przyszliście do Mnie".
37 Wówczas zapytają sprawiedliwi: "Panie, kiedy widzieliśmy Cię głodnym i nakarmiliśmy Ciebie? spragnionym i daliśmy Ci pić? 38 Kiedy widzieliśmy Cię przybyszem i przyjęliśmy Cię? lub nagim i przyodzialiśmy Cię? 39 Kiedy widzieliśmy Cię chorym lub w więzieniu i przyszliśmy do Ciebie?" 40 A Król im odpowie: "Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili".
41 Wtedy odezwie się i do tych po lewej stronie: "Idźcie precz ode Mnie, przeklęci, w ogień wieczny, przygotowany diabłu i jego aniołom!
42 Bo byłem głodny, a nie daliście Mi jeść;
byłem spragniony, a nie daliście Mi pić;
43 byłem przybyszem, a nie przyjęliście Mnie;
byłem nagi, a nie przyodzialiście Mnie;
byłem chory i w więzieniu, a nie odwiedziliście Mnie."
44 Wówczas zapytają i ci: "Panie, kiedy widzieliśmy Cię głodnym albo spragnionym, albo przybyszem, albo nagim, kiedy chorym albo w więzieniu, a nie usłużyliśmy Tobie?" 45 Wtedy odpowie im: "Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, czego nie uczyniliście jednemu z tych najmniejszych, tegoście i Mnie nie uczynili". 46 I pójdą ci na mękę wieczną, sprawiedliwi zaś do życia wiecznego».

Efezjan 2:8
8 Łaską bowiem jesteście zbawieni przez wiarę. A to pochodzi nie od was, lecz jest darem Boga: 9 nie z uczynków, aby się nikt nie chlubił.

Apokalipsa 20:11
11 Potem ujrzałem wielki biały tron
i na nim Zasiadającego,
od którego oblicza uciekła ziemia i niebo,
a miejsca dla nich nie znaleziono.
12 I ujrzałem umarłych -
wielkich i małych -
stojących przed tronem,
a otwarto księgi.
I inną księgę otwarto,
która jest księgą życia.
I osądzono zmarłych z tego, co w księgach zapisano,
według ich czynów.

I jeszcze odnośnie oferty:

Apokalipsa (epilog)

17 A Duch7 i Oblubienica7 mówią:
«Przyjdź!»7
A kto słyszy, niech powie:
«Przyjdź!»
I kto odczuwa pragnienie, niech przyjdzie,
kto chce, niech wody życia darmo zaczerpnie.

> może Brzostowski finezyjnie odpowie wreszcie na wypowiedź Ojca Lesiotra
>www.racjonalista.pl/forum.php/s,627117#w627322

już napisałem.

>W "Dzienniczku" św. Faustyny, Jezus powiedział do niej między innymi:

Nie, nie, nie! W "Dzienniczku" św. Faustyny, św. Faustyna wyobraziła sobie, że Jezus powiedział do niej między innymi:

Po tej małej korekcie możemy zacząć dyskusję

Chyba już nie założę nowego wątku...