Bardzo często podawane są statystyki pokazujące, że kobiety zarabiają średnio 30% mniej niż mężczyźni na tym samym stanowisku. W artykułach na ten temat bardzo często można przeczytać mnóstwo ogólnych frazesów, (o stereotypach, o braku pewności siebie, o roli mężczyzny jako żywiciela rodziny itd) które tak naprawdę o niczym nie mówią. Ja chciałbym jednak spojrzeć na problem z perspektywy mikro. Jakimi motywami kierują się pracodawcy, którzy płacą mniej kobietom? Przecież jeżeli kobieta pracuje w danej firmie tak samo dobrze i tyle samo godzin co mężczyzna, to dlaczego pracodawca miałby płacić kobiecie mnie? Przecież to nie ma sensu. No chyba, że pracodawcy obserwują np. mniejszą liczbę godzin, które przepracowują realni kobiety np. z uwagi na opiekę nad dzieckiem i innymi obowiązkami rodzinnymi.
Jaka jest więc wg Was logika pracodawców, którzy oferują kobietom inną pensję niż mężczyzną. Czym są motywowani?

>Oczywiście, że się zdarza, ale zdaje sobie również sprawę, że w dużej części przypadków względy merytoryczne nie muszą być kluczowe. Czasami warto zatrudnić znajomego, którego w dość szybkim tempie da się przyuczyć do stanowiska pracy, i który buduje nasze poczucie zaufania względem niego.

Nigdy nie zatrudnia się, lub nie poleca (to zależy od możliwości) znajomych, albo członków rodziny, ze względów merytorycznych. Twoje podejście jest bardzo budujące, ale albo masz naście lat, albo poziom optymizmu godny pozazdroszczenia.

>Nigdy nie zatrudnia się, lub nie poleca (to zależy od możliwości) znajomych, albo członków rodziny, ze względów merytorycznych.

Twoja teza mówiąca o tym czego, kto nigdy nie robi jest również godna pozazdroszczenia. Wątpię by nawet Einstein wiedział tak precyzyjnie jak Ty, co dokładnie robią wszyscy ludzie na ziemi.

>>Nigdy nie zatrudnia się, lub nie poleca (to zależy od możliwości) znajomych, albo członków rodziny, ze względów merytorycznych.
>Twoja teza mówiąca o tym czego, kto nigdy nie robi jest również godna pozazdroszczenia. Wątpię by nawet Einstein wiedział tak precyzyjnie jak Ty, co dokładnie robią wszyscy ludzie na ziemi.
>
To nie teza, ale doświadczenie życiowe. Zresztą bardzo subiektywne i dowodów naukowych nawet nie zamierzam przedstawiać. Oczywiście można sobie pogadać i doszukiwać się głębszego dna.

>To nie teza, ale doświadczenie życiowe. Zresztą bardzo subiektywne i dowodów naukowych nawet nie zamierzam przedstawiać. Oczywiście można sobie pogadać i doszukiwać się głębszego dna.

Moje doświadczenie życiowe pokazało mi, że... doświadczenie życiowe mogę sobie nie powiem gdzie wsadzić.
Ja też mam często przeczucie, że większość ludzi robi/myśli tak czy inaczej ale zdaje sobie sprawę, że to jedynie moje przypuszczenia (poparte jedynie własnymi obserwacjami) dlatego, staram się zawsze pisać uważam, że; sądzę, że; przypuszczam, że itd.

>Ale z drugiej strony, kobieta (jeżeli jest w związku) może nie obawiać się utraty pracy z taką mocą jak mężczyzna, bo zazwyczaj to na facecie ciąży odpowiedzialność za finanse.
Masz doprawdy dziwne poglądy... Nie dociera jeszcze, że w XXI wieku każdy odpowiada za siebie?

>w przypadku kobiety, nie będzie ona mogła wykonywać jakiejkolwiek pracy, gdy np. będzie w ciąży i potem urodzi dziecko.
Pewnie, pewnie. Tylko tak dalej, a potem zdziwko wielkie, że przyrost spada. A jak ma nie spadać? G*** będzie, a nie dzieci, jeśli nadal w ten sposób będzie się traktować młode kobiety, zamiast na nie chuchać i dmuchać, i giąć się w ukłonach, że może byłyby tak łaskawe...
>Poza tym kobiety nie są często w stanie wykonać pewnych czynności, np. przenieść jakiegoś ciężaru, naprawić kontakt, czy samochód.
Jaja sobie robisz? Kto Ci powiedział, że kobieta czegoś nie umie? Jak się nauczy, to umie tak samo, jak mężczyzna. Zaś jak nie umie, to się nie zatrudnia w takim miejscu. gdzie trzeba umieć. I nie w każdej pracy trzeba dźwigać ciężary. Wyobraź sobie, że są takie, w których nie trzeba.
Poza tym to się nie nazywa "kontakt", tylko gniazdo elektryczne. To jak? Umiesz naprawić? Bo ja tak. I większość tych kobiet, które znam, potrafią.
Co innego z samochodem. Kiedyś potrafiłam naprawić każdą usterkę w maluchu czy polonezie. Teraz, kiedy trzeba rozebrać pół samochodu, żeby wymienić głupią żarówkę, wolę się w tym nie babrać. Nie mam na to czasu. I dokładnie tak samo robią mężczyźni - szukają fachowców. Płci obojętnej.
>bardzo chciałbym mieć wnuki, a moje córki zapewne też będą chciały mieć dzieci.
Życzę Ci tego, aczkolwiek nie wiem, czy Twoje córki zechcą być zdane na łaskę męża. Moja by nie chciała.
>Praca zawodowa jest ważna, ale nie jest najważniejsza w życiu.
Rozumiem, że dla Ciebie? Bo za innych raczej bym się nie wypowiadała...
>Ważne jednak, żeby chociaż mężczyźni byli w stanie sami utrzymać swoją rodzinę.
Dlaczego "chociaż"? Kobiety są pełnoprawnymi członkami rodzin. Mają prawo do podejmowania odpowiedzialności za swoją rodzinę; uniemożliwianie im tego jest skandalem.

>Nie wiem dlaczego nauczyciel przedszkolny czy księgowy miałyby być mało atrakcyjnym zajęciem.
Zajęcia są niewątpliwie atrakcyjne, tylko płace liche.
Średnia płaca na stanowisku nauczyciel przedszkola. Pełny raport jest płatny.

>Zajęcia są niewątpliwie atrakcyjne, tylko płace liche.
> Średnia płaca na stanowisku nauczyciel przedszkola. Pełny raport jest płatny.

Słyszałem, że średnia płaca jest niska, moja siostra natomiast pracuje w przedszkolu na wsi i zarobki w tym miejscu należą do najwyższych w całej wsi
A Ty uważasz, że mężczyźni nie podejmują się prac gdzie zarobki są niskie?

>>Ale z drugiej strony, kobieta (jeżeli jest w związku) może nie obawiać się utraty pracy z taką mocą jak mężczyzna, bo zazwyczaj to na facecie ciąży odpowiedzialność za finanse.
>Masz doprawdy dziwne poglądy... Nie dociera jeszcze, że w XXI wieku każdy odpowiada za siebie?

No więc pracodawca odpowiada za siebie i szuka sposobów na zmniejszenie ryzyka.
PS. W XVII wieku nie każdy odpowiadał za siebie?

>PS. W XVII wieku nie każdy odpowiadał za siebie?
Nie. Były całe wielkie grupy ludzi, które nie całkiem za siebie odpowiadały. Między innymi chłopi pańszczyźniani i kobiety właśnie.

>G*** będzie, a nie dzieci, jeśli nadal w ten sposób będzie się traktować młode kobiety, zamiast na nie chuchać i dmuchać
Dlatego jestem za uprzywilejowaniem kobiet, ale nie żeby je gonić zaraz do roboty w fabryce, czy w biurze, ale żeby mogły zająć się właśnie dziećmi. To jest oczywiście przywilej, z którego nie trzeba korzystać, ale można. Dlaczego jednak koszty tego ma ponosić pracodawca? Jeżeli chce ponosić to jest ok, ale gdy jest do tego zmuszany, to tracą na tym tylko kobiety. Mogą nie być zatrudnione lub zostaną zatrudnione za mniejszą pensję, co należy odebrać jako sygnał, że bardziej pracodawcy zależy na mężczyźnie, niż na kobiecie. No ale jak kobieta się zgodzi, to jest ok.

Praca jest przecież koniecznością i gdybym ja miał do wyboru pracować, czy nie pracować, to wybrałbym to drugie. Życie jest dużo ciekawsze poza pracą. Właściwie pracujemy tylko po to, aby lepiej spędzać czas wolny.
Warunkiem tego jednak jest to, żeby przynajmniej mąż mógł samodzielnie zarobić na utrzymanie domu, a z tym jest dzisiaj problem.

>Kto Ci powiedział, że kobieta czegoś nie umie? Jak się nauczy, to umie tak samo, jak mężczyzna.
Z własnego doświadczenia wiem, że kobiety (na ogół) nie chcą się uczyć pewnych rzeczy i mężczyźni też. Nie wynika to z jakiś uwarunkowań kulturowych. Rozkład rodzajów talentów, zainteresowań, charakterów i pasji jest po prostu różny u kobiet i mężczyzn. Nie ma w tym zresztą nic dziwnego i złego.
Chłopy wolą gadać o samochodach, a baby bardziej o przepisach na ciasto.

>Kobiety są pełnoprawnymi członkami rodzin. Mają prawo do podejmowania odpowiedzialności za swoją rodzinę
Oczywiście. A czy ja pisałem gdziekolwiek, że tak nie jest?
Wiele kobiet nie chce pracować poza domem za wszelką cenę. Chcą mieć dzieci i chcą się nimi zajmować w domu. To też jest praca i nie widzę powodu, żeby stukanie pieczątką w banku, malowanie ścian, czy skręcanie jakiś gniazdek elekpstrycznych było jakąś lepszą pracą.

>A Ty uważasz, że mężczyźni nie podejmują się prac gdzie zarobki są niskie?
Ale to nie jest kwestia mojego uważania.
Oczywiście, że się podejmują, jak nie mają innego wyjścia i jako takie poczucie odpowiedzialności. Lepszy rydz niż nic. Zauważ jednak prawidłowość - zawody sfeminizowane, choć całkiem, zdawałoby się, prestiżowe (oświata i wychowanie, średni personel medyczny) są statystycznie niżej płatne. I naprawdę trudno mi powiedzieć, co tu jest przyczyną, a co skutkiem.

>Dlatego jestem za uprzywilejowaniem kobiet, ale nie żeby je gonić zaraz do roboty w fabryce, czy w biurze, ale żeby mogły zająć się właśnie dziećmi. To jest oczywiście przywilej, z którego nie trzeba korzystać, ale można.
Czynnością kobiet, przy której nikt nie może ich zastąpić, jest wyłącznie rodzenie dzieci. Zająć się nimi (tymi dziećmi) może każdy. Proponuję rozszerzenie tego przywileju również na mężczyzn. Inaczej będzie to dyskryminacja, a jestem zdecydowanie przeciwna wszelkiej dyskryminacji.
>Praca jest przecież koniecznością i gdybym ja miał do wyboru pracować, czy nie pracować, to wybrałbym to drugie. Życie jest dużo ciekawsze poza pracą. Właściwie pracujemy tylko po to, aby lepiej spędzać czas wolny.
Ja uwielbiam swoją pracę. Nie wyobrażam sobie, że miałabym nie pracować. Ze strachem myślę o zbliżającej się emeryturze. Mam wprawdzie inne zainteresowania, ale to jest największe.
>Warunkiem tego jednak jest to, żeby przynajmniej mąż mógł samodzielnie zarobić na utrzymanie domu
A nie będzie to przypadkiem rodzajem przymusu dla tego męża?
Weź też pod uwagę, że odchowanie dzieci kiedyś się kończy. Co ma robić ze sobą taka 40-50-letnia kobieta, która do tej pory (powiedzmy, że z radością ) poświęcała się mężowi i dzieciom? A jeśli mężowi się nagle "odwidzi" i już nie zechce być ze swoją żoną? Za co ona się utrzyma? Za alimenty? Nie, bez żartów. We własnym dobrze pojętym interesie kobiety powinny się starać nie wypaść z rynku pracy. Dzieci dziećmi, ale największą cnotą jest pilnowanie własnego interesu.
>Chłopy wolą gadać o samochodach, a baby bardziej o przepisach na ciasto.
Statystycznie? Statystycznie ja i mój kot mamy po trzy nogi i pół sierściastego ogona...
>Wiele kobiet nie chce pracować poza domem za wszelką cenę. Chcą mieć dzieci i chcą się nimi zajmować w domu. To też jest praca i nie widzę powodu, żeby stukanie pieczątką w banku, malowanie ścian, czy skręcanie jakiś gniazdek elekpstrycznych było jakąś lepszą pracą.
Jasne. Tylko problem polega na tym, żeby to był naprawdę ich wolny wybór, a nie życiowa konieczność. Ja nie umniejszam wcale znaczenia pracy w domu i wychowania dzieci, bo wiem, że to ciężka i odpowiedzialna praca, doświadczyłam na własnej skórze. Ale po co społeczeństwu produkowanie męczennic, które źle się czują w domu i wolałyby pracować gdzie indziej?
PS. Malowanie ścian to super relaksujące zajęcie, polecam wszystkim z pełną świadomością tego, co piszę

>>PS. W XVII wieku nie każdy odpowiadał za siebie?
>Nie. Były całe wielkie grupy ludzi, które nie całkiem za siebie odpowiadały. Między innymi chłopi pańszczyźniani i kobiety właśnie.

A o to chodzi. No wiesz, dzisiaj trzeba odwalić pańszczyznę, żeby zapłacić państwu, a kobiety też w sumie nie muszą za siebie odpowiadać jeśli znajdą sobie odpowiedniego sponsora.