Chciałbym poznać wasze kryterium prawdy i naukowości.
Zakładam, że racjonalny człowiek nie wierzy w prawdę naukową na zasadzie autorytetu nauki.

Zatem przyjmujecie teorie naukowe za prawdziwe jeśli wiedza naukowa jest budowana w formie pozytywnego justyfikacjonizmu, krytycznego czyli popperowskiego falsyfikacjonizmu, czy moze w formie zmiękczonego dogmatyzmu, w rozumieniu Khuna czyli przez paradygmaty naukowe?

Prawdę odnajdujecie w klasycznej koncepcji "zgodnosci z rzeczywistoscią" czy w jakiś nieklasycznych teoriach prawdy takich jak koherencyjna czy pragmatyczna?

A może zostajecie scepyczni kierując sie probalilizmem? Wówczas pytanie, jak wyznaczacie stopień prawdopodobności danej teorii.

> Kot Schroedingera nie znajduje się w żadnej superpozycji stanów - jest albo żywy, albo cholernie martwy.
Zdaje się, że eksperyment myślowy Erwina pokazuje coś innego niż 'albo/albo'. O stanie kota wolno wnioskować dopiero po eksperymencie (a nie przed), przy czym sama detekcja nie jest dla kociego zdrowia obojętna.
A co powiedzieć o elektronach przelatujących przez dwie szczeliny - przelatują albo lewą, albo prawą?

> Umysł tworzy odwzorowanie rzeczywistości.
Powiedzmy, że tworzy model (proste odwzorowanie byłoby 'korzystaniem ze ściągi', a nie tworzeniem).
> Niewiedza to atrybut umysłu, nie rzeczywistości.
Jak to rozumieć? Dotąd sądziłem, że "rzeczywistość" tkwi w niewiedzy (bo nie tworzy własnego modelu?), a tylko umysłom atrybut wiedzy można przypisać.

P.S.
Daruj, że tak zawracam głowę. To nie z prostego czepialstwa, lecz dla lepszego zbadania tematu wątku. Twoja umiejętność jasnego formułowania myśli i (jak mniemam) niejakie zacięcie filozoficzne aż się proszą o wykorzystanie.

> sama detekcja nie jest dla kociego zdrowia obojętna

Tak, ale tej detekcji dokonuje licznik G-M, który uwalnia truciznę po wykryciu wypromieniowanej cząstki.
Kiedy Ty zaglądasz do pudełka, to już jest pozamiatane.

> A co powiedzieć o elektronach przelatujących przez dwie szczeliny - przelatują albo lewą, albo prawą?

O ile wiem, elektron interferuje sam ze sobą - czyli przelatuje jednocześnie przez obie.

> Dotąd sądziłem, że "rzeczywistość" tkwi w niewiedzy

Metaforycznie...

> (...) a tylko umysłom atrybut wiedzy można przypisać.

Powiedziałbym, że oba pojęcia - wiedza i niewiedza (wyrażane przez prawdopodobieństwo) - służą do opisu stanów umysłowych. Obiekty fizyczne, jak monety, mają atrybuty takie jak kształt, gęstość, sprężystość - ale nie mają atrybutów typu "prawdopodobieństwo wypadnięcia orła". Gdybym tworzył symulację świata, mój "silnik fizyczny" obliczający ruch monety korzystałby wyłącznie z parametrów fizycznych dla ustalenia na którą stronę upadła.

Na wszelki wypadek uprzedzam jednak, że nie podejmuję się opisania elektronu w kategoriach czysto "fizycznych", bez użycia prawdopodobieństwa. Zadowalam się probabilistycznym modelem i przyznaję niewiedzę o fizycznym mechanizmie.

> P.S.
> Daruj, że tak zawracam głowę.

Kiedyś siądę i spiszę w punktach całą moją wizję świata, co ograniczy moją aktywność na Forum do samego linkowania konkretnych punktów. Niestety, Kołakowski ukradł mi tytuł ("Moje słuszne poglądy na wszystko"), to może ja napiszę: "jedynie słuszne".

> Twoja umiejętność jasnego formułowania myśli i (jak mniemam) niejakie zacięcie filozoficzne

Niezwykle miło mi to czytać, ale muszę ostrzec że nadmierna jasność może wynikać z pomijania niuansów, których istnienia po prostu mogę nie być świadomy, lub mylnie uznawać je za nieistotne. Bzdury też można formułować prosto i z zacięciem...

>Chciałbym poznać wasze kryterium prawdy i naukowości.

Jakiej prawdy, jakiej naukowości? trzeba się zastanowić ile jedno ma z drugim wspólnego, tym bardziej że prawda zależy od punktu widzenia, a z naukowością jak jest każdy widzi! - przykład eksperci smoleńscy ( panie profesorze, słucham panie profesorze itd. )

>Zakładam, że racjonalny człowiek nie wierzy w prawdę naukową na zasadzie autorytetu nauki.

nauka nie może być autorytetem, powinna służyć do obalania autorytetów pseudo moralnych

>Zatem przyjmujecie teorie naukowe za prawdziwe jeśli wiedza naukowa jest budowana w formie
>pozytywnego justyfikacjonizmu, krytycznego czyli popperowskiego falsyfikacjonizmu, czy moze w formie
>zmiękczonego dogmatyzmu, w rozumieniu Khuna czyli przez paradygmaty naukowe?
>Prawdę odnajdujecie w klasycznej koncepcji "zgodnosci z rzeczywistoscią" czy w jakiś nieklasycznych
>teoriach prawdy takich jak koherencyjna czy pragmatyczna?
>A może zostajecie scepyczni kierując sie probalilizmem? Wówczas pytanie, jak wyznaczacie stopień
>prawdopodobności danej teorii.

Prawda jest tak względna, że nie można jej klasyfikować, bezwzględne są fakty ale niestety nie w tym kraju.

Czy coś jest prawdą możemy określić tylko jeżeli znamy rzeczywistość jeżeli jej nie znamy nie da się określić ani czy to prawda ani czy to kłamstwo.

Nauka to poszukiwanie prawd o świecie i powinna być weryfikowalna czyli jak ktoś zrobi doświadczenie z jakimś skutkiem to ten skutek powinien być taki sam jeśli ktoś inny zrobi takie samo doświadczenie lub też obserwując coś różni ludzie powinni dochodzić do tych samych wniosków. Z ubolewaniem stwierdzam, że rzeczy mają się całkiem inaczej, otóż ogromna większość przyjmuje za prawdziwe teorie których nie da się zweryfikować np. wielkie kabuuum jako początek wszechświata, lub też celowo przyjmują teorie za prawdziwe nie dlatego, że mają na nie dowody lecz dlatego, że ich zdaniem powinno tak być. Tak oto dochodzimy do wniosku, że jednostki tylko są naukowcami a reszta to zwykli powielacze np. tysiące lat myślano, że ziemia jest płaska nie dlatego, że jest ale dlatego, że ich zdaniem tak powinno być. W dzisiejszych czasach ten sam schemat jest powielany i to w zatrważającej ilości teorii. Naukowiec który przyjmuje jakieś teorie za pewniki i nie szuka nowych a szuka jedynie potwierdzenia starych to już nie naukowiec ale raczej kolo od propagandy.

>Nauka to poszukiwanie prawd o świecie i powinna być weryfikowalna czyli jak ktoś zrobi doświadczenie z jakimś skutkiem to ten skutek powinien być taki sam jeśli ktoś inny zrobi takie samo doświadczenie lub też obserwując coś różni ludzie powinni dochodzić do tych samych wniosków.

Tak właśnie jest.

> Z ubolewaniem stwierdzam, że rzeczy mają się całkiem inaczej

Na jakiej podstawie?

>np. wielkie kabuuum jako początek wszechświata

Dość sporo jednak już wiemy:
pl.wikiped(*)falowe_promieniowanie_tła

> Naukowiec który przyjmuje jakieś teorie za pewniki

Raczej przyjmuje, dopóki nie znajdzie lepszych, że te obecne najlepiej modelują rzeczywistość.

>i nie szuka nowych a szuka jedynie potwierdzenia starych to już nie naukowiec ale raczej kolo od propagandy.

Jak to ma się do Twego twierdzenia, że nauka (...) powinna być weryfikowalna?

>Jak to ma się do Twego twierdzenia, że nauka (...) powinna być weryfikowalna?
Nasz nowy czytelnik za dużo się naoglądał tłumaczonych amerykańskich wyrobów lobbystów pseudointeligentnego projektu o tzw. potrzebie demokracji w świecie nauki, czyli finansowania w każdym pokoleniu na nowo dowolnych bzdur, tak aby w tym czasie lobbyści mogli wspierać religię w na tym dostatecznym stopniu, aby nigdy nie zanikła wśród tzw. inteligencji, co obecnie się po prostu dzieje. A cały ten lobbing za pieniądze oszustów i przestępców podatkowych.

>Nasz nowy czytelnik za dużo się naoglądał tłumaczonych amerykańskich wyrobów lobbystów pseudointeligentnego projektu o tzw. potrzebie demokracji w świecie nauki,

Poniekąd jest dość zabawny. Podręcznikowy "menckensista":

Cytat:

.
>Nauka to poszukiwanie prawd o świecie i powinna być weryfikowalna czyli jak ktoś zrobi doświadczenie z jakimś skutkiem to ten skutek powinien być taki sam jeśli ktoś inny zrobi takie samo doświadczenie lub też obserwując coś różni ludzie powinni dochodzić do tych samych wniosków.
Plus minus zgoda.

>Z ubolewaniem stwierdzam, że rzeczy mają się całkiem inaczej,
A ja z ubolewaniem stwierdzam, że rzeczy mają się całkiem inaczej,
Popieprzyć głupoty to sobie każdy może, tyle że z tego nic nie wynika.

>otóż ogromna większość przyjmuje za prawdziwe teorie których nie da się zweryfikować np. wielkie kabuuum jako początek wszechświata,
Nie wiem, co prawda, czym jest "wielkie kabuuum", ale tzw. 'wielki wybuch' jest weryfikowalny. www.racjon(*)m.php/z,0/d,2/s,577720#w577791
www.racjon(*).php/z,0/d,10/s,573743#w577076

>lub też celowo przyjmują teorie za prawdziwe nie dlatego, że mają na nie dowody lecz dlatego, że ich zdaniem powinno tak być.
Takie podejście dotyczy tylko różnej maści fideistów, a racjonalizm takiego podejścia nie akceptuje.

>Tak oto dochodzimy do wniosku, że jednostki tylko są naukowcami a reszta to zwykli powielacze np. tysiące lat myślano, że ziemia jest płaska nie dlatego, że jest ale dlatego, że ich zdaniem tak powinno być.
Tak, 10% ludzi jest bardzo mądrych i 10% bardzo głupich. w 80% mieści się całe spektrum normalności, ale jest gorzej, gdyż 90% całości, to ludzie opierający swoje poglądy na wierze w przeróżne "bałwany", może to być "płaska ziemia", a może to być "Jezus ukochany". Tylko dziesięć (no może piętnaście) procent to różni heretycy, z czego 2-3 antyfideiści-ateiści.

>W dzisiejszych czasach ten sam schemat jest powielany i to w zatrważającej ilości teorii.
W nauce, gdy stawia się tezy, to trzeba przedstawić jakieś dowody na ich obronę, a Pan bzdury bez merytorycznego pokrycia opowiada i zarzuca nierzetelność nauce.

>Naukowiec który przyjmuje jakieś teorie za pewniki i nie szuka nowych a szuka jedynie potwierdzenia starych to już nie naukowiec ale raczej kolo od propagandy.
Dla racjonalistów autorytetem nie są konkretni uczeni, a nauka jako całość. Poczytaj Pan trochę, trochę Pan się poucz zanim zacznie Pan innych pouczać i nauczać, gdyż tak to tylko Pan się tu ośmiesza.
To forum dla inteligencji, a nie katecheza dla podstawówek.

Miłego dnia.

@@@
.
>