Za pewne większość z was zauważyła niepokojąca tendencję w polskim dziennikarstwie. Przerywanie.
Wtrącanie "swoich trzech groszy" przez dziennikarzy do wywiadu, nie poprzez pytania, a za pośrednictwem uszczypliwych uwag i stwierdzeń. Słucha się tego bardzo źle. Jeżeli chciałbym usłyszeć opinię na jakiś temat pana Kraśki, czy pani Olejnik, to poszukałbym wywiadów w których występują w formie gościa, a nie zadającego pytania. Programy publicystyczne mają określoną długość i przez wykłócanie się dziennikarza z gościem (wywiad oglądamy przecież dla gościa, a nie zadającego pytania) marnotrawiony jest czas zaproszonego do studia i widza (słuchacza). Zobaczcie jak inaczej brzmi to, gdy ubierzemy to w formę pytającą.

Nie ma pan racji...
Nie sądzi pan, że się myli, zważywszy na fakt... ? (dłuższa forma, ale o ile przyjemniejsza, bez ataku)

Ataki dziennikarza powodują obronę u gościa, a tym samym wywiad odchodzi od tematu, zamienia się w walkę personalną.

Co o tym sądzicie ? Jakie są tego przyczyny ?

>Za pewne większość z was zauważyła niepokojąca tendencję w polskim dziennikarstwie. Przerywanie.
To dziennikarz ustala temat spotkania i ma prawo do zadawania pytań, na które oczekuje konkretnej odpowiedzi. Nie opowiadania o dupie Maryni, partyjnej propagandowej papki, tylko odpowiedzi na zadane konkretne pytanie. Jeśli rozmówca zbacza z tematu, z reguły oczywiście z premedytacją, aby nie odpowiedzieć na pytanie, obowiązkiem dziennikarza jest przerwanie tej "dygresji" i sprowadzenie gościa na właściwe tory. Czasami nawet jak najbardziej brutalnie, gdy grzeczne sposoby nie skutkują.

Oczywiście istnieją telewizje, gdzie dziennikarze boją się przerywać, albo zapraszają tylko takich gości, którzy zawsze mają rację, ale z dziennikarstwem nie ma to nic wspólnego.

Całe szczęście mamy jeszcze Kraśkę, Olejnik, czy Lisa, którzy nie boją się przerywać i chwała im za takie wymierające niestety dziennikarstwo.

Jeżeli przerywanie występowałoby tylko w kontekście technicznym byłbym uradowany. Niestety tak nie jest.

>Całe szczęście mamy jeszcze Kraśkę, Olejnik, czy Lisa, którzy nie boją się przerywać i chwała im za takie wymierające niestety dziennikarstwo.
Hahaha, nazywanie ich dziennikarzami to zdrowe poczucie humoru, zawsze w cenie.

.
Całe szczęście mamy jeszcze Kraśkę, Olejnik, czy Lisa, którzy nie boją się przerywać i chwała im za takie wymierające niestety dziennikarstwo.
>Hahaha, nazywanie ich dziennikarzami to zdrowe poczucie humoru, zawsze w cenie.
Tak, rozumiem dobry dziennikarz to tylko ten, który ma poglądy podobne do naszych. Gdy myśli samodzielnie i nie daj Boże się z nami nie zgadza, to reprezentuje tylko "skurwione dziennikarstwo robiące ci papkę z mózgu". Cholera, choć zajmowałem się głównie publicystyką naukową, to już w PRL-u mieli do mnie pretensję o samodzielne myślenie, niezgodne z aktualną linią partii. Ale ja już wtedy uważałem, iż dziennikarz jest normalnym człowiekiem i ma prawo do własnych poglądów, ale nigdy nie powinien udawać obiektywnego wyraziciela całej społecznej opinii. Ujawniony subiektywizm jest najlepszym obiektywizmem.
Dziennikarze w publicznych mediach, podobnie do społeczeństwa, którego są częścią, powinni mieć różnorodne poglądy, gdyż są tam właśnie po to, aby poglądy te artykułować i aby podobnie myślącą część społeczeństwa reprezentować.
I tak mi pozostało:
www.racjon(*)m.php/z,0/d,2/s,689513#w689687
www.racjon(*)m.php/z,0/d,2/s,689513#w689842
Ani profesjonalizm, ani etyka dziennikarska nie zabraniają posiadania nawet bardzo ekstremalnych poglądów. Wymagają używania racjonalnych argumentów i rzetelnego ukazywania argumentów oponentów. Bardzo rzadko komukolwiek udaje się zachować idealnie, gdyż każdy spór polaryzuje racje. Rzadko zgadzam się z poglądami Kraśki, Olejnik, czy Lisa, ale pomimo moich próśb nie przedstawił Pan tu nam własnych wzorców dziennikarstwa. Kogo Szanowny Pan nazywa "dziennikarzem"?

@@@
.

>Za pewne większość z was zauważyła niepokojąca tendencję w polskim dziennikarstwie. Przerywanie.
>Wtrącanie "swoich trzech groszy" przez dziennikarzy do wywiadu, nie poprzez pytania, a za
>pośrednictwem uszczypliwych uwag i stwierdzeń. Słucha się tego bardzo źle. Jeżeli chciałbym usłyszeć
>opinię na jakiś temat pana Kraśki, czy pani Olejnik, to poszukałbym wywiadów w których występują w
>formie gościa, a nie zadającego pytania. Programy publicystyczne mają określoną długość i przez
>wykłócanie się dziennikarza z gościem (wywiad oglądamy przecież dla gościa, a nie zadającego
>pytania) marnotrawiony jest czas zaproszonego do studia i widza (słuchacza). Zobaczcie jak inaczej
>brzmi to, gdy ubierzemy to w formę pytającą.
>Nie ma pan racji...
>Nie sądzi pan, że się myli, zważywszy na fakt... ? (dłuższa forma, ale o ile przyjemniejsza, bez
>ataku)
>Ataki dziennikarza powodują obronę u gościa, a tym samym wywiad odchodzi od tematu, zamienia się w
>walkę personalną.
>Co o tym sądzicie ? Jakie są tego przyczyny ?
Nie odpowiem co może tego przyczyną takich zachowań, tym bardziej, iż są denerwujący dziennikarze mnie tak, że wyłączam programy z ich uczestnictwem. Myślę, że to pewien sposób na spełnienie swoich "gwiazdorskich" inklinacji. Zdecydowanie obrzydliwie prowadzi wywiady Olejnik i w moim odczuciu bryluje w negatywnym odczuciu. Jeśli chodzi o poparcie mojego spostrzeżenia przykładami, to tylko powiem, że Olejnik rzuca pytanie i nagle nie czekając na koniec wypowiedzi gościa zaproszonego przerywa brutalnie jego wypowiedź, by strzelić pytaniem ni z gruchy ni z pietruchy, żądając odpowiedzi, kiedy pytany nie dokończył poprzedniej. Mało powiedziane brak elegancji. Wybucha niezwykłą arogancją czepiając się słówek, przerywa brutalnie i zwyczajnie po chamsku mówiącemu nie dając skończyć nawet zdania zaczętego. To w przypadku, gdy gość zaproszony prezentuje opcję jej niesmaczną. Natomiast gdy gościem jest biskup, to nie ta sama dziennikarka. Zniesmaczony tylko krótko oglądałem jej wywiad z jakimś biskupem (nie pamiętam, bo wszyscy przez te sukienki są tacy podobni do siebie), to mało mu pod tą sukienkę nie wlazła i ....przynajmniej butów nie wylizała. Zbrzydła mi tak, że nawet nie chcę jej oglądać na zdjęciach. A Kraśko to drugi podobny fircyk i miglanc. Ile gaf strzelił to trudno wyliczać. Ogólnie masz rację, przerywanie jest nowomodą nie wiadomo skąd braną. Jedynie to tłumaczę taką ich kindersztubą. Brak elegancji i spokojnej wymiany myśli. Brzydko takie coś się odbiera, przynajmniej przeze mnie. Pozdrowionka.

---

Jednak jestem lepszy niż moja reputacja

>Za pewne większość z was zauważyła niepokojąca tendencję w polskim dziennikarstwie.

Uznam to za nie skończone zdanie, bo jaką tendencje ma Pan na myśli?
Tak, tak, przeczytałem.

Jedynie co zauważyłem to zmiane charakteru dziennikarstwa po zamachu na WTC - czyli dzień wypowiedzenia oficjalnej wojny terrorystą.
Tyle zauważyłem, a reszta to jest w kwestii zdrowego rozsądku.

>Tak, rozumiem dobry dziennikarz to tylko ten, który ma poglądy podobne do naszych.

Dobry dziennikarz to ten który nie legalizuje ściągi podczas klasówki. To znaczy, że posiada osobistą wiedzę w temacie na który się wypowiada, zamiast czytać z ekranu udając, że patrzy się w stronę widza.

Dziennikarstwo dla niektórych i tym Lisa, Olejnik itd., pomyliło się z aktorstwem, dla Kraśko przede wszystkim.

>Dziennikarstwo dla niektórych i tym Lisa, Olejnik itd., pomyliło się z aktorstwem, dla Kraśko przede wszystkim.

Prawda objawiona!

.
Co o tym sądzicie ? Jakie są tego przyczyny?
>Nie odpowiem co może tego przyczyną takich zachowań,
A może warto jednak się zastanowić skąd te wzorce i jakie są tego przyczyny? Przecież tak kochamy Stany Zjednoczone.

> Myślę, że to pewien sposób na spełnienie swoich "gwiazdorskich" inklinacji.
Tak, Pan myśli? Prywatny inwestor, który chce ze realizować własne cele lub po prostu zarobić pozwala swoim pracownikom za sporą gażę spełniać ich "gwiazdorskie inklinacje"? Ciekawa koncepcja tyle tylko, iż zupełnie kupy się nie trzyma.

>Zdecydowanie obrzydliwie prowadzi wywiady Olejnik i w moim odczuciu bryluje w negatywnym odczuciu.
Mnie też * (ale i ogromnej grupie osób) jej sposób prowadzenia wywiadów też zdecydowanie się nie podoba i jak Pan sądzi dlaczego właściciele stacji ją trzymają, a inni właściciele telewizorni chętnie by ją zatrudnili? Czy nie słyszał Pan o "oglądalności"?
Takie były dotychczasowe preferencje społeczne, ale teraz gdy już PiS przejmie media państwowe i wszyscy rzucimy na ich obiektywny i kulturalny przekaz, to prywatni na pewno pozbędą się Olejnik, Lisa, Kraśko i wszystkich innych, którzy pozwalają sobie na samodzielne myślenie.
____________

* Mnie też, ale tylko do czasu, gdy nie usłyszę (przeczytam) tępego uporu dziennikarzy broniących PiS-u, jego ideologii i jego poczynań. Wtedy jednak wybieram agresywną, nawet złośliwą, ale inteligencję oraz obronę wolności słowa.

@@@
.

.
Tak, rozumiem dobry dziennikarz to tylko ten, który ma poglądy podobne do naszych.
>Dobry dziennikarz to ten który nie legalizuje ściągi podczas klasówki.
Jak widać ma Pan spore doświadczenie dziennikarskie. Nawet bez notatek jest Pan zawsze przygotowany na powtarzanie tego co Pan zakuł sobie.

> To znaczy, że posiada osobistą wiedzę w temacie na który się wypowiada, zamiast czytać z ekranu udając, że patrzy się w stronę widza.
Jakoś nigdy nie mam kłopotu z rozpoznaniem czy ludzie rozumieją o czym mówią, czy klepią to im nakazano. Natomiast cenię sobie możliwości jakie daje technika i podpowiadanie dziennikarzowi. Można np wtedy ewidentnie pokazać kłamstwa i manipulacje polityków. Oczywiście, iż zawsze robione jest to tendencyjnie, gdyż znakomita większość ludzi - szczególnie wśród tych inteligentnych - ma jakieś poglądy. Za czymś się opowiada, a przeciw czemuś jest przeciw. Czy są to redaktorzy, czy właściciele mediów.

>Dziennikarstwo dla niektórych i tym Lisa, Olejnik itd., pomyliło się z aktorstwem, dla Kraśko przede wszystkim.
Żenującą jest ta napaść na oponentów PiS-u bez pokazania własnych wzorców. Od kogo ten biedny Kraśko winien się uczyć. Z kogo powinien brać wzór. Znowu, wcale go nie bronię, gdyż z nikim - tak po całości - się nie zgadzam, a do wszystkich mam jakieś tam zastrzeżenia. Tyle tylko, że dziennikarze to też ludzie ze swoimi ograniczeniami, a do tego zawodu nawet z "powołania" się nie przystępuje tylko z potrzeby wyartykułowania własnych poglądów, wspólnych dla jakiejś grupy.

@@@
.

>Ani profesjonalizm, ani etyka dziennikarska nie zabraniają posiadania nawet bardzo ekstremalnych poglądów.
Niech sobie Pan przypomni te słowa, kiedy będą podmieniać wspomnianych wyżej z kolei na aparatczyków pisowskich, i mniemam, że nie będzie Pan wtedy ględził o zamachu na wolność prasy i zawłaszczanie mediów.

>A może warto jednak się zastanowić skąd te wzorce i jakie są tego przyczyny? Przecież tak kochamy Stany Zjednoczone.

Nie żyłem za czasów PRL, ale z tego co widziałem (stare nagrania) i z zasłyszanych opinii ludzi żyjących w PRL mogę stwierdzić, że stan dziennikarstwa w Polsce jest po części spowodowany szkołą komunistyczną. Chodzi o to, że za komuny dziennikarze mieli niejako uczyć społeczeństwo, telewizja miała wymiar propagandowy. Myślę, że ta moralizatorska misja u wielu dziennikarzy pozostała, a na niektórych przeszła.

hej,
Ja bardzo szanuje Elize Michalik - Nie ma żartów to kawałek dobrego dziennikarstwa .
Natomiast w TVN wartościowym programem wydaje mi się Dwie prawdy
W TOK FK w poniedziaąki jest Piotr Najsztub _ Prawda nas zaboli a poza tym są wieczorne programy Passenta i Bratkowskiego , w Porankach jest Wróbel
A w Superstacji jest Suma tygodnia Kuby Wątłego
W Polityce jest żakowski , Woś , Domosławski , Szostkiewicz,Krzemiński - Jest Sierakowski i Czarek Michalski ... Jest Tomek Piątek , Jakub Dymek ...
Dziennikarzy jest wielu - może ludzie za mało czytają ...
pozdrawiam
e-duch

---

szacunek i współczucie zawsze w granicach rozsądku

.
A może warto jednak się zastanowić skąd te wzorce i jakie są tego przyczyny? Przecież tak kochamy Stany Zjednoczone.
>Nie żyłem za czasów PRL, ale z tego co widziałem (stare nagrania) i z zasłyszanych opinii ludzi żyjących w PRL mogę stwierdzić, że stan dziennikarstwa w Polsce jest po części spowodowany szkołą komunistyczną.
Sierpień 2011 r.: Postawię tu ostrą tezę, że dziennikarze PRL-owscy - w swej masie, a nie kilkunastu (czy nawet kilkudziesięciu) parszywych wyjątkach - to perły obiektywizmu i rzetelnej dziennikarskiej roboty w zestawieniu z dzisiejszymi, w większości wśród tych, których nazwiska pamiętamy (potrafimy przytoczyć z pamięci).
Żyłem w tamtych czasach i wiem, że wtedy za wzorce mieliśmy najlepszych dziennikarzy II RP. Dzisiejsi czerpią wzory z dziennikarstwa amerykańskiego połączonego ze służbą jedynie słusznej partii, niektórych PZPR-owskich dziennikarzy.
www.racjonalista.pl/forum.php/s,691179#w691208

> Chodzi o to, że za komuny dziennikarze mieli niejako uczyć społeczeństwo, telewizja miała wymiar propagandowy.
Tak sobie to wyobrażał I sekretarz wraz Komitetem Centralnym i tak to teraz sobie wyobraża pan Prezes z jego Komitetem Politycznym oraz akolitami, ale życie życiem i tych niepokornych sporo zawsze było.

> Myślę, że ta moralizatorska misja u wielu dziennikarzy pozostała, a na niektórych przeszła.
Tak, partyjniactwo większości współczesnych dziennikarzy jest wprost obrzydliwe, ale jakoś trudno mi uznać, iż ci na których przeprowadza się tu dosyć agresywny atak (zresztą mało merytorycznie uzasadniony) byli choć odrobinę gorsi od innych. Dlatego cały czas tu proszę i nie mogę się doprosić o te dzisiejsze wzory godne naśladowania.

@@@
.

.
Ani profesjonalizm, ani etyka dziennikarska nie zabraniają posiadania nawet bardzo ekstremalnych poglądów. Wymagają używania racjonalnych argumentów i rzetelnego ukazywania argumentów oponentów. Bardzo rzadko komukolwiek udaje się zachować idealnie, gdyż każdy spór polaryzuje racje. Rzadko zgadzam się z poglądami Kraśki, Olejnik, czy Lisa, ale pomimo moich próśb nie przedstawił Pan tu nam własnych wzorców dziennikarstwa. Kogo Szanowny Pan nazywa "dziennikarzem"?
>Niech sobie Pan przypomni te słowa, kiedy będą podmieniać wspomnianych wyżej z kolei na aparatczyków pisowskich, i mniemam, że nie będzie Pan wtedy ględził o zamachu na wolność prasy i zawłaszczanie mediów.
Pamięć mam jeszcze dobrą. Pan nie krytykuje tu poziomu współczesnego polskiego dziennikarstwa - już raczej ja to robię. Pan krytykuje konkretnych dziennikarzy, a wstydzi się pokazać nam swoich wzorców. Aparatczyków PiS-owskich wśród dziennikarzy mieliśmy aż w nadmiarze i przez cały czas mieli swoje spore możliwości wyrażania własnych poglądów.

Nikt nie głosił potrzeby zamknięcia im ust, a dążenia do podporządkowania sobie mediów politycy w rękawiczkach czynili,
a teraz, jak obrazowo ktoś to opisał, PiS problemy z chorymi zębami rozwiązuje kijem bejsbolowym. Tak, uważam, iż PiS dokonuje teraz w Polsce swoistego zamachu stanu (swoistego gdyż korzysta nie z sił zbrojnych, a z bezwzględnej większości) i zamach na wolność mediów, który już zaczął, też bezwzględnie zrealizuje.

@@@
.