Gdy widzę bezbrzeżną rozpacz chrześcijan po stracie bliskiej osoby, to zawsze wątpię w tę ich wiarę w życie pozagrobowe i perspektywę spotkania po śmierci.
Czyżby był to znak, że u przeważającej większości osób wierzących, indoktrynacja nie jest aż tak głęboka, by objąć sferę emocjonalną ? A jedynie wystarcza do jako-takiej manipulacji przekonaniami post factum ?

>>Nie gadaj.to oni jakiegoś Tupolewa kupią, znajda brzozę przez dziadka z whermahtu i kgb zasadzona i .... definitywnie dadzą odpowiedz?
>>Tylko po co, Jarusia i tak nie przekonają!!!
>Bez Jarka na pokładzie eksperyment będzie nieważny .
>
Aaaaaa, teraz rozumiem, to ma głęboki sens. Ale kto skład delegacji ustali? Chyba ze zaproszonych trzeba demokratycznie przegłosować!

>Aaaaaa, teraz rozumiem, to ma głęboki sens. Ale kto skład delegacji ustali? Chyba ze zaproszonych trzeba demokratycznie przegłosować!

Myślę, że skład delegacji sam się już ochotniczo ustalił. Logiczne, że delegację winni stanowić ci, którym najbardziej leży na sercu wyjaśnienie okoliczności Pierwszego Eksperymentu tj. cały Zespół Parlamentarny posła Antoniego Macierewicza .

>>Aaaaaa, teraz rozumiem, to ma głęboki sens. Ale kto skład delegacji ustali? Chyba ze zaproszonych trzeba demokratycznie przegłosować!
>Myślę, że skład delegacji sam się już ochotniczo ustalił. Logiczne, że delegację winni stanowić ci, którym najbardziej leży na sercu wyjaśnienie okoliczności Pierwszego Eksperymentu tj. cały Zespół Parlamentarny posła Antoniego Macierewicza .

A ojciec dyrektor?
Za komentatora Mozę robić czy za sędziego?

>A ojciec dyrektor?
>Za komentatora Mozę robić czy za sędziego?

Osoby Duchowne są oczywiście jak najmilej widziane . W dowolnym charakterze. I w dowolnych ilościach .

>>A ojciec dyrektor?
>>Za komentatora Mozę robić czy za sędziego?
>Osoby Duchowne są oczywiście jak najmilej widziane . W dowolnym charakterze. I w dowolnych ilościach .
>
Szkoda ze do tego Tupolewa tylu nie zmieści sie co w tym nowym Airbusie

A co z męczennikami i baśniową historyjką o Jezusie na krzyżu? Raczej nie wypływa z tego morał - jedzmy, pijmy i kochajmy życie.

Myślę, że niechęć do zabijania "swoich" dotyczy tylko własnego stada, w architekturze ludzkiego mózgu to grupa 20 - 30 osobników. Z innymi stadami się rywalizuje. Szympansy często rozrywają młode z pokonanej grupy i zjadają je (rytualnie...?). Pojęcie obcego, osobnika spoza grupy, jest mocno wpisane w nasze instynkty.

Tak więc owszem - człowiek, czy szympans niechętnie zabija osobnika ze swojej grupy, natomiast nie ma oporów przy osobniku z grupy rywali.

W przypadku miast i krajów istnieją duże społeczności nie mieszczące się w naszych instynktownym pojmowaniu grupy. Stąd prawo i system kar.

Myślę, że trochę przesadziłeś. Ręka ludzka jest warta więcej niż wszystko, co można ukraść. Tego typu kary obejmują zdecydowaną mniejszość praw regionów zamieszkałych w większości przez muzułmanów. Nawet wśród tradycyjnych szkół prawnych zwanych szariatem obcinanie łapek proponują te skrajne.

W średniowieczu prawodawstwo muzułmańskie było nieporównanie bardziej humanitarne niż europejskie. Istniało śledztwo, nie stosowano tortur, etc. Niestety, z uwagi na zacofanie wielu państw muzułmańskich, niektóre z nich nadal mają średniowieczne prawa. Ale podkreślam słowo "niektóre".

Jeśli chodzi o stosunek do kobiet w państwach muzułmańskich bywa z tym różnie. Na pewno jest to problem i generalnie w świecie zachodnim jest - na szczęście! - lepiej. Ale z drugiej strony w wielu krajach muzułmańskich kobiety pełniły najwyższe funkcje poltyczne na długo przed Polską czy dajmy na to Francją (Joanna d'Arc to wyjątek, który zresztą kościelno - polityczne siły "poprawiły" na kole tortur i stosie, jak wszystko do końca XVIII wieku)

Też uważam, że szkoda, że nie ma na forum normalnego muzułmanina. Ani też osoby, która będąc kiedyś muzułmaninem stała się ateistą. Każda religia jest egocentrycznym przekłamaniem rzeczywistości (a wraz z nią wielu "innych" ludzi). Tym niemniej muzułmanie nie są gorsi od chrześcijan. Jeśli w niektórych krajach muzułmańskich widzimy przemoc to pomyślmy o biednych krajach chrześcijańskich - Brazylii, Rwandzie etc.

Wciąż nie przestaje mnie dziwić kontynuowanie chrześcijańskiej krucjaty przez laików i ateistów... Po co? W jakim celu? Owszem, w biednych i zacofanych państwach muzułmańskich każe się surowo przestępstwa natury obyczajowej. Ale jak było w Europie przed II Wojną Światową? Co się działo z niewiernymi małżonkami (zwłaszcza na prowincji) i homoseksualistami? Co się działo z niechrześcijanami? Mogli żyć normalnie w Europie? Byli szanowani? Czy tylko przypadkiem największa Europejska mniejszość religijna jaką byli Żydzi została wybita w sposób bestialski podczas II Wojny Światowej?

Gdyby nie Rewolucja Francuska nie byłoby być może współczesnej nauki, w zamian mielibyśmy nadal Jedynie Słuszną wraz z inkwizycją. Pomimo licznych ofiar, Rewolucja Francuska była jednym z najważniejszych pozytywnych przełomów w dziejach ludzkości.

Francja przed rewolucją była piekłem dla ponad 90% społeczeństwa. Aby przekonać się jak jest miło bez Rewolucji Francuskiej starczy sięgnąć po historię Hiszpani, gdzie po epoce napoleońskiej przywrócono inkwizycję. Zobaczyć ilu tam ludzi ginęło i JAK bez żadnej rewolucji....

Chłopem który chce się uczyć? Kobietą, która nie jest czarownicą?

Religia w swej czystej doktrynie jest najbardziej straszliwa. Błędy i wypaczenia mają szansę uczynić ją choć trochę mniej straszliwą. Dziś na przykład w chrześcijaństwie pojawia się błąd (wypaczenie) polegające na założeniu iż niechrześcijanin może być zbawiony, co oznacza, iż jest człowiekiem prawie tak samo jak chrześcijanin. O ile ten błąd (niezbyt częsty) jest milszy od czystej doktryny, którą zresztą uzasadnił nieomylny JPII w jednej ze swoich encyklik.

Nie ma nic gorszego, niż czysta, niewypaczona religia!

Z pewnością tego nie robią...

Wiara w zaświaty odbiera żyjącym smak rzeczywistości. Nie ma nic gorszego. Przeżyć całe prawdziwe, jedynie życie w poczekalni wyimaginowanych zaświatów - to dopiero tragedia. A ilu ludzi tak żyje? Ze śmiercią bliskich trzeba się pogodzić. Powiedzieć sobie jasno i wyraźnie - ich już nie ma i zaakceptować własną śmiertelność. Dopiero zrozumienie dla własnej skończoności w miejscu i w czasie pozwala naprawdę polubić rzeczywistość.