Szanowni Czytelnicy Forum,
nie wiem czy przychodze z problemem w odpowiednie miejsce (forum nie nazywa sie "pomoc"), ale nie mam wiecej ochoty ani sie ponizac ani byc utwierdzanym w przekonaniach szukajac pomocy u katolikow.
Przejde do rzeczy. Czy bedac wychowany w religii katolickiej od malenkosci, mozna samodzielnie i skutecznie zmienic wpajany przez lata "jedyny sluszny" swiatopoglad?
Mam 27 lat. Do 20 r.z. bardzo aktywnie uczestniczylem w zyciu religijnym swojej parafii. Nie polegalo to tylko na organizowaniu pomocy potrzebujacym, ale, co gorsze, zaczalem zaglebiac sie w katolickie nauki samodzielnie studiujac bilie, katechizmy, ksiazki z dziedziny duchowosci, nauki spolecznej kosciola, hagiografie, historie kosciola. Ogolnie wszystko co zwiazane z teologia. Tak, przygotowywalem sie na studia w seminarium. Jednak nie moglem zostac duchownym, a nawet rozpoczac tej drogi z powodu pewnych, raczej nieistotnych teraz powodow osobistych i rodzinnych. Ta dziedzina mnie zafascynowala, jednak w 21 r.z. porzucilem kosciol. Od 6 lat nie mam wiele wspolnego z ta religia. No wlasnie, nie wiele, ale jednak calkowicie nie potrafie tego porzucic. Chodzi konkretnie o wyrobiony przez tysiace(nie przesadzam) stron "swietych" pism religijnych swiatopoglad.
Samodzielnie studiujac teologie, porzucilem nauke. Ta prawdziwa, ktora opisuje i tlumaczy swiat, zjawiska i wszystko co mozna zaobserwowac "szkielkiem i okiem".
Teologii juz nie czytam, bo wiem, ze mi to nie bedzie do niczego potrzebne a wrecz teraz mi szkodzi. Chcialbym "przerzucic" sie na nauke (jakakolwiek poza teologia(nie zamierzam teraz dyskutowac, czy teologia to nauka czy nie). Ale tu jest problem. Wielki, dla mnie, problem. Odnosze wrazenie, ze moj umysl kompletnie przesiakl nauka o bogu i teraz, mimo staran, prob zrozumienia czegokolwiek "zwyklego, normalnego, ludzkiego", nie potrafie. Lapie sie na takich absurdach: Patrze na rosline, zadaje sobie pytanie "Czym wlasciwie jest ta roslina. Dlaczego ona rosnie?" I dostaje od umyslu wyczytana kiedys odpowiedz. Ogolnie moje ulomne i nieudolne proby zrozumienia czegokolwiek koncza sie na konkluzji "Bo bog tak chce".
A patrzac na rosline, chcialbym wiedziec, ze rosnie tutaj, bo ma odpowiednia glebe, odpowiednie nawodnienie, naslonecznie i wszystko co jest jej potrzebne. Chcialbym wiedziec wiecej, niz wie sprytny uczen podstawowki. Tylko, ze jesli ja chce sie zaglebic w temat, to znowu dostaje od umyslu odpowiedz w postaci wszystkich mi znanych cytatow i metafor religijnych zwiazanych np. z kwiatami.
Jest takie zaburzenie jak nerwica religijna. Wiem. Psychotropy pomagaja o tyle, o ile dzialaja otepiajaco i pomagaja w ogole nie myslec. Na psychoterapii powiedziano mi "Przez tyle lat karmil sie pan smieciami, to prosze sie nie dziwic, ze sie pan zatrul. Zalecam calkowita abstynencje od tematu religii". Tylko ze to nie jest teraz problem ksiazek, obrazow itd. To wszystko jest juz tak gleboko we mnie, ze wlasciwie to chyba mna kieruje i sama abstynencja nie pomaga. I tu pytanie z tematu: Czy mozna sie z tego mentalnego, wewnetrznego bagna kiedys wydostac? Resztka rozumu mi mowi, ze to cale zaangazowanie w religie bylo wielkim bledem, ktory wplynal na moje dotychczasowe zycie, wykrzywilo zdrowe spojrzenie na rzeczywistosc. Zdolni koledzy i kolezanki z dawnych lat ("przedteologicznych"), z ktorymi odnosilem sukcesy, zrobili teraz kariery, jedni pracuja nad doktoratami inni sa managerami w wielkich korporacjach. A ja pracuje ramie w ramie z "absolwentami" niemieckich podstawowek.

Czy ktos z Was, Drodzy Forumowicze, mial podobny problem po porzuceniu religii?
Spotkal sie z takim problemem? Jesli ktos zamierza odpowiedziec "olej to, to same nieistotne p*****ly" to go uprzedzam, ze takie stwierdzenie swiadczy tylko o niezrozumieniu problemu.

Z powazaniem,
Festenberger

Diogenesie,
"możemy tym nałogom przyjrzeć się w trakcie powstawania, zobaczyć, jak powstają, opisać je, wyrazić, może nawet w sposób interesujący dla innych....".
A czy Ty swojemu pouczaniu innych też możesz się przyjrzeć?
Czy w Twoim przypadku to nałóg czy tylko kompulsja?
A może wyślesz mi link do słowa "kompulsja"?
Czuję się upoważniony żeby też Cię pouczyć - zacznij żyć zamiast popisywać się erudycją. Podszywanie się pod wielkiego filozofa nie wystarcza żeby myśleć i rozumieć innego człowieka.

>"możemy tym nałogom przyjrzeć się w trakcie powstawania, zobaczyć, jak powstają, opisać je, wyrazić, może nawet w sposób interesujący dla innych....".
>A czy Ty swojemu pouczaniu innych też możesz się przyjrzeć?

Co rozumiesz przez "pouczanie"? Tekst, który przytaczasz, nie ma z pouczaniem wiele wspólnego, nie zawiera trybu rozkazującego. Możesz go spokojnie olać. Opisuje pewną możliwość. Co do erudycji...Podpowiedz mi, z kogo "ściągam", bo może nie wiem, tracę pamięć. Nie wykluczam tego

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

>Czy bedac wychowany w religii katolickiej od malenkosci, mozna samodzielnie i
>skutecznie zmienic wpajany przez lata "jedyny sluszny" swiatopoglad?
Można.
>Czy ktos z Was, Drodzy Forumowicze, mial podobny problem po porzuceniu religii?
Nie porzuciłeś religii, porzuciłeś fałszywą religię, pseudoreligię. Religia to Wiara w Boga, a katolicyzm to pseudoreligia omamiająca rzekomą" Wiedzą" o Bogu... Przedstawianie wiedzy, której się nie posiada, która jest wynikiem magicznego myślenia, która jest zapisana brudnym palcem w "świętej" księdze, która nie ma żadnego potwierdzenia w nauce..., jest świadectwem głupoty i pychy jej głosicieli.
Nie wiadomo nawet, czy Bóg istnieje, a indoktrynowanie " wiedzą" o Bogu to zbrodnia, której Ty i miliony innych wyznawców katolicyzmu i innych denominacji i innych pseudoreligii padliście...

>Nie wiadomo nawet, czy Bóg istnieje, a indoktrynowanie " wiedzą" o Bogu to zbrodnia, której Ty i miliony innych wyznawców katolicyzmu i innych denominacji i innych pseudoreligii padliście...


WIEDZĄ I WIARĄ....o teraz lepiej. A głównie to wiarą.

>Bóg jest wszechmocny bo stwarza świat.

>która jest wynikiem magicznego myślenia, która jest zapisana brudnym palcem w "świętej" księdze, która nie ma żadnego potwierdzenia w nauce..., jest świadectwem głupoty i pychy jej głosicieli

To jest kwintesencja magicznego myślenia(.....)jest świadectwem głupoty i pychy jej głosicieli ......no jak ulał pasuje do tego.

Głosisz magię i ją krytykujesz?

>>Bóg jest wszechmocny bo stwarza świat.
>Głosisz magię i ją krytykujesz?
Wszystko co piszę o Bogu proszę czytać w kategorii WIARY, wiedzy żadnej nie posiadam. Gdy piszę: "Bóg jest wszechmocny" to znaczy, że tak Wierzę, a nie, że to WIEM.

>>>Bóg jest wszechmocny bo stwarza świat.
>>Głosisz magię i ją krytykujesz?
>Wszystko co piszę o Bogu proszę czytać w kategorii WIARY, wiedzy żadnej nie posiadam. Gdy piszę: "Bóg jest wszechmocny" to znaczy, że tak Wierzę, a nie, że to WIEM.

A co to zmienia w kwestii magii?

>A co to zmienia w kwestii magii?
Myślenie magiczne jest sprzeczne z rzeczywistością - facet chodzący po wodzie, kobieta zapłodniona spermą boga, zamieniona w słup soli i takie tam magiczne pie....

>>A co to zmienia w kwestii magii?
>Myślenie magiczne jest sprzeczne z rzeczywistością - facet chodzący po wodzie, kobieta zapłodniona spermą boga, zamieniona w słup soli i takie tam magiczne pie....

bóg stworzyciel

>bóg stworzyciel
o co chodzi?, można prosić pełnym zdaniem?

>>bóg stworzyciel
>o co chodzi?, można prosić pełnym zdaniem?

Nie rozumiesz?! Ty!?

>>>bóg stworzyciel
>>o co chodzi?, można prosić pełnym zdaniem?
>Nie rozumiesz?! Ty!?
Ty!? A za kogo mnie uważasz?

>>>>bóg stworzyciel
>>>o co chodzi?, można prosić pełnym zdaniem?
>>Nie rozumiesz?! Ty!?
>Ty!? A za kogo mnie uważasz?
>
Za ducha prawdy, pardon Ducha Prawdy, nie dostrzegającego.

>Za ducha prawdy, pardon Ducha Prawdy, nie dostrzegającego.
skoro nie dostrzegającego to co się tak dziwisz

>>Za ducha prawdy, pardon Ducha Prawdy, nie dostrzegającego.
>skoro nie dostrzegającego to co się tak dziwisz
Czytając Twoje poprzednie wypowiedzi, odniosłem wrażenie, iż jako Duch Prawdy dostrzegasz Wszystko Absolutnie.

>Czytając Twoje poprzednie wypowiedzi, odniosłem wrażenie, iż jako Duch Prawdy dostrzegasz Wszystko Absolutnie.
Wszystko absolutnie to dostrzega Bóg, nie człowiek.