Wedle religii ludzie są w centrum uwagi Boga.
On podobno cały ten Wszechświat tworzył właśnie dla nas - nie?

No to dlaczego on taki wielki?!
Przecież nawet ta nasza malutka Droga Mleczna jest grubo, ponad wszelkie wyobrażenia ludzkie!
Tysiące lat światła, ponad 200 miliardów słońc, pewnie biliony planet, itd.

A co dalej... no to już kompletny kosmos: miliardy galaktyk,
gigantyczne strumienie energie, tajemnicze supernowe, magiczne kwazary... co to to ku... ma być!!!!

Kpina z człowieka?

Może nasz wielki mistrz Kopernik coś na ten temat wiedział:
www.webexh(*)dars/year-text-Copernicus.html

>Wedle religii ludzie są w centrum uwagi Boga.
>On podobno cały ten Wszechświat tworzył właśnie dla nas - nie?

To jedna z możliwości. Ja jednak sądzę, że my zostaliśmy stworzeni, bo ktoś musi otwierać kotom drzwi.

>No to dlaczego on taki wielki?!
>Przecież nawet ta nasza malutka Droga Mleczna jest grubo, ponad wszelkie wyobrażenia ludzkie!

Kiedyś Ziemia była ponad wyobrażenia ludzkie, a teraz hop, siup i w parę godzin jesteśmy na jej przeciwnej stronie. Skąd wiesz, jakie będą możliwości ludzkości za parę tysięcy lat?

>Tysiące lat światła, ponad 200 miliardów słońc, pewnie biliony planet, itd.
>A co dalej... no to już kompletny kosmos: miliardy galaktyk,
>gigantyczne strumienie energie, tajemnicze supernowe, magiczne kwazary... co to to ku... ma być!!!!
>Kpina z człowieka?
>Może nasz wielki mistrz Kopernik coś na ten temat wiedział:
>www.webexh(*)dars/year-text-Copernicus.html

No co wiedział? Sądził, że Słońce jest centrum kosmosu, a wokół niego obraca się sfera gwiazd stałych.

---

Wzruszają mnie nutrie.

>Kiedyś Ziemia była ponad wyobrażenia ludzkie, a teraz hop, siup i w parę godzin jesteśmy na jej przeciwnej stronie. Skąd wiesz, jakie będą możliwości ludzkości za parę tysięcy lat?<
Chcesz zmienić stałe fizyczne?

---

Wierzyć jest łatwiej niż wiedzieć.

>Kiedyś Ziemia była ponad wyobrażenia ludzkie, a teraz hop, siup i w parę godzin jesteśmy na jej przeciwnej stronie. Skąd wiesz, jakie będą możliwości ludzkości za parę tysięcy lat?

I tak też pozostało do dziś.
Człowiek nie ma nawet szans pojąć ogromu tej swojej planety Ziemi!!

No a to nasze malutkie Słoneczko na niebie, to już kompletny odlot... dosłownie!
Ziemia przy nim to drobniuteńki okruszek... pod każdym względem.



To że sobie możesz polecieć gdzieś tam, w godzinę,
czy raczej w dobę prędzej, niewiele tu nie zmienia.

>No co wiedział? Sądził, że Słońce jest centrum kosmosu, a wokół niego obraca się sfera gwiazd stałych.

Co takiego?!
Właśnie że on już dobrze wiedział.. jak to jest z tymi gwiazdami.

Ówcześni wierzyli że gwiazdy to też planety, czyli wedle geocentryków,
np. Syriusz obiegał nas bliżej niż Wenus!

Gdybym potrafił w sposób satysfakcjonujący odpowiadać sobie na tego typu pytania to byłbym wierzący. Niestety żadne odpowiedzi nie były zadowalające. Na przykład: "Niewyobrażalny ogrom Wszechświata, spektakularne galaktyki oraz mgławice głoszą chwałę Boga. Otaczający nas niezmierzony Wszechświat przerasta nasze zdolności poznawcze i wzywa nas do modlitewnego zachwytu nad wielkością, mądrością i miłością Stwórcy: "Niech cała ziemia boi się Pana i niech się Go lękają wszyscy mieszkańcy świata! Bo On przemówił, a wszystko powstało; On rozkazał, a zaczęło istnieć" (Ps 33,8-9). Współczesna nauka nie jest w stanie określić ilości gwiazd we Wszechświecie. Tylko Stwórca, jak czytamy w Piśmie św. "liczbę gwiazd oznacza, wszystkie je woła po imieniu. Pan nasz jest wielki i zasobny w siły, mądrość Jego jest niewypowiedziana." ateista.pl/showthread.php?tid=12995 Jeśli ktoś ma jeszcze jakieś wątpliwości to niech się wstydzi!

---

www.focus.pl/przyroda/kto-wrobil-lemingi-11157

>>Kiedyś Ziemia była ponad wyobrażenia ludzkie, a teraz hop, siup i w parę godzin jesteśmy na jej przeciwnej stronie. Skąd wiesz, jakie będą możliwości ludzkości za parę tysięcy lat?<
>Chcesz zmienić stałe fizyczne?
Uważasz, że tu już wszystko zostało powiedziane?

Największym dokonaniem człowieka było odkrycie, że niebo i piekło to stan umysłu, upośledzonego przez wiarę.

Brednie... nieskończone.
Byłaby to przesada ponad wszelką miarę - marnotrawstwo nieskończone.

To tak jakbyś chciał zaimponować np. mrówce, pokazując jej np. Rzym:
patrz mróweczko jakie ja mrowiska potrafię budować... śmiech.

Wystarczyłoby żebyś naszczał na tę mrówkę... a efekt byłby zdecydowanie lepszy!

Mrówka twojego Rzymu i tak nie zauważy, bo nie może - nie ogarnie go,
nie zmierzy, i nigdy nie pojmie - twoje popisy byłyby jednie marnowaniem czasu.

Zatem Bóg jest nieskończonym idiotą - frajerem, tak?

>Brednie... nieskończone.

Hehe, trudno się nie zgodzić.

>To tak jakbyś chciał zaimponować np. mrówce, pokazując jej np. Rzym

Hmm, a może to nie chodzi o imponowanie? Od samego początku przyjąłeś założenie, że Bóg na pewno istnieje i dalej pytasz po co on to stworzył. Tu jest taki długi wykład o ogromie i skomplikowaniu wszechświata www.staff.(*)onys/wszechswiat_na_miare.html , który kończy się konkluzją:

"Druga odpowiedź wskazuje na celowość wszechświata, na jego zaplanowanie takie, aby w jednej małej części ogromnego wszechświata, na jednej małej planecie, mogło powstać życie, które w końcu doprowadziło do pojawienia się człowieka. Idąc dalej, musimy przyjąć do wiadomości, że istnieje Ktoś, kto jest zdolny nie tylko przewidzieć istnienie wszechświata, ale ma możliwość stałej jego kontroli. Z praw fizyki wiemy, że człowiek może jedynie określić szansę zdarzenia. Więc ta Istota rozumna musi być ponad wszechświatem, dysponować ogromną wiedzą oraz panować nad prawami fizyki, które determinują nasze zachowanie. Prawa fizyki kwantowej, jej formalizm matematyczny został tylko odgadnięty. Natomiast jeżeli przyjmiemy, że jest Ktoś, kto nad prawami fizyki panuje, ma stałą możliwość wyboru, posiada wszechogarniającą wiedzę dotyczącą tego, co było, jest i będzie, wtedy z tych założeń możemy już wyprowadzić podstawowe prawa fizyki kwantowej"

Czyli wszechświat jest taki skomplikowany po to, aby człowiek założył w ogóle istnienie jego twórcy, i mógł na czymkolwiek trwalszym od mitów i legend przekazywanych z pokolenia na pokolenie oprzeć swoją wiarę w tę istotę. Czyli nie "po co Bóg stworzył wszechświat?", a "O jaki ten wszechświat wielki i skomplikowany, ktoś go stworzył, czy on tak sam z siebie?". PS: Nie wierzę w to co piszę, próbuję tylko szukać sensownego związku przyczynowo-skutkowego.

---

www.focus.pl/przyroda/kto-wrobil-lemingi-11157

>po co Bóg tworzył gwiazdy i galaktyki?
Z tego samego powodu, dla którego człowiek stworzył rakietę.

---

( Jedyną i ) Absolutną Prawdą jest ( Bezinteresowna ) Miłość.

>To jedna z możliwości. Ja jednak sądzę, że my zostaliśmy stworzeni, bo ktoś musi otwierać kotom drzwi.

Możliwe też, że istniejemy ponieważ planeta potrzebuje plastiku.

---

Najważniejsze w życiu rzeczy nie są rzeczami.

.
>Gdybym potrafił w sposób satysfakcjonujący odpowiadać sobie na tego typu pytania to byłbym wierzący.
Zdecydowanie tak, gdyż tylko religie udzielają nam pewnych odpowiedzi na wszelkie pytania. W metodologii nauki panuje wywiedziona z logiki zasada, iż obowiązek przedstawienie dowodu spoczywa na twierdzącym, a nie na przeczącym. Nauka nie udziela odpowiedzi na wszelkie pytania przez ludzi sformułowane, już choćby dlatego, iż wtedy nie byłaby w stanie zajmować się sensownymi zagadnieniami. (Wstanie jakiś tam Franek rano uznając, iż akurat ma przebłysk geniuszu zaczyna odpytywać co uczeni na temat jego pytania sądzą? Na naszym forum już sporo takich Franków już się znalazło.)

Znacznie bardziej racjonalnym jest pytanie kierowane do ludzi po co stworzyli bogów (świat nadprzyrodzony). www.racjonalista.pl/kk.php/s,4873 Ludzie mogą nam coś nie coś sensownego o tym powiedzieć, a nauki przyrodnicze nigdy, nigdzie i w najmniejszym stopniu nie natknęły się na nawet najmniejszą przesłankę potwierdzającą wpływ świata nadprzyrodzonego na istniejącą obiektywnie rzeczywistość.

@@@
.

Co tam biliony planet skoro wszystkie są do siebie podobne więc cały bilion jest jak jedna.
Powiedz lepiej czy takie oddziaływanie elementarne jak grawitacja przyczyną jest rzeczywistości czy jej konsekwencją? Grawitacja czyni naszą rzeczywistość czy nasza rzeczywistość składa się z grawitacji?

>>>Kiedyś Ziemia była ponad wyobrażenia ludzkie, a teraz hop, siup i w parę godzin jesteśmy na jej przeciwnej stronie. Skąd wiesz, jakie będą możliwości ludzkości za parę tysięcy lat?<
>>Chcesz zmienić stałe fizyczne?
>Uważasz, że tu już wszystko zostało powiedziane?
>Największym dokonaniem człowieka było odkrycie, że niebo i piekło to stan umysłu, upośledzonego przez wiarę.

A kiedy zamierzasz przełączyć przełącznik, wierzysz, ze światło zaświeci?
A gdybyś nie wierzył to czy przyłączyłbyś przełącznik?
Robisz cokolwiek, co nie wierzysz, że ma sens?
Bo może wiara jest konieczna, żeby podjąć jakiekolwiek działanie?
Sięgnąłbyś po szklankę z wodą nie wierząc, ze wypicie jej zaspokoi twoje pragnienie wody?

Jak rozumieć "nadprzyrodzony"?
Niezrozumiały, niepojęty, rzadki, jednorazowy? Wokół nas jest pełno niepojętych związków, których człowiek nie może pojąć choćby z racji budowy narządów zmysłów i mózgu. Czy zbyt złożone, żeby człowiek mógł pojąć to już nadprzyrodzone?

A w ogóle to czy nadprzyrodzone może być ciało czy raczej działanie?
Bo jeśli tylko działanie to czy ktoś kiedyś widział działanie bez ciała?

Gdyby ktoś z nas zaczął spontanicznie lewitować w powietrzu czy byłby to cud?
Czy ten cud byłby w związku z innymi zdarzeniami? NP ciało człowieka lewitującego nadal wypiętrzałoby gaz atmosferyczny, pochłaniało promieniowanie słoneczne, zachowywalo swój kształt, miało ruchome członki?
Bo jeśli lewitujące ciało zachowuje swoją objętość to gdzie cud?

Czy cud można w ogóle zaobserwować i zapamiętać?
Czy można pojąć zdarzenia niespójne logicznie i przywołać je z pamięci?

Gdyby zdarzył się cud to co to oznacza? Że Bóg istnieje? Ale jaki cud może mieć związek z istnieniem Boga. A ten Bóg to ciało czy działanie, bo mi się zdaje, ze samo "istnienie" to już działanie?

Może Bóg to znak końca procesu myślowego, żeby bioroboty homo sapiens nie zapętliły się w myśleniu bo z głodu zdechną.

Wychowywałeś dzieci?
Dziecko poznaje świat na zasadzie prób. Stawia pierwsze kroki nie wiedząc co to upadek póki nie upadnie. Gdybyś je nie pilnował, niechybnie zrobiłoby sobie krzywdę. Nie wiara prowadzi nas, a nauka i doświadczenie przeplatane ryzykiem.
>Bo może wiara jest konieczna, żeby podjąć jakiekolwiek działanie?
Do odważnych świat należy, reszta idzie utartymi drogami.
Generalnie, lepiej kierować się rozsądkiem aniżeli ślepą wiarą.

A wracając do wiary w aspekcie religijnym - jest ona funta kłaków warta. Przykładów można podać wiele. Ludzie twierdzą, że w boga wierzą, ale zaufania do niego nie mają. A przecież wiara na zaufaniu opierać się powinna. Czy znalazłby się rodzic tak głupi by powierzyć swoje dziecko pod opiekę boga choćby przez niedługi czas swojej nieobecności? Ale slogany - powierzam "Ci Panie" - klepią bez zastanowienia. Ale życie weryfikuję ich wiarę, na każdym niemal kroku.

>>po co Bóg tworzył gwiazdy i galaktyki?
>Z tego samego powodu, dla którego człowiek stworzył rakietę.

Lidzie tworzą te swoje rakiety, i inne zabawki,
głównie w celach czysto komercyjnych - zarobkowych!

Dlatego też na Marsa jeszcze długo nikt żywy nie poleci, a może i nigdy.
To się po prostu nie opłaca tej zasranej elicie od biznesu i polityki!!!

Można to oczywiście sobie ekstrapolować na skalę Boga:
on robi całe galaktyki, bo go stać na to..
i ma takie zachcianki, powiedzmy, bo nie wnikamy co on tam kombinuje sobie - jakie ma cele itd.

Tylko że niestety, ale w tej wersji: my ludzie jesteśmy już kompletnie nieważni!
Jak np. mrówki i robaki dla nas;
tym samym nie ma tu miejsca na żadne bajki w postaci religii -
miłosiernych bogów, chrystusowych cudach, zbawieniach, ani o planach boskich.