Jakżesz polskie myślkenie o historii upupia zaściankowość, która dyktuje takie zdania: "Żaden europejski naród nie musiał żyć przez wieki z poczuciem względności swego państwowego terytorium; radykalnie przesuwanego, a nawet kasowanego, w zależności od zmiennych koniunktur historii.", czy też stwierdzenia, że polski romantyzm był dobrze przyjmowany na Zachodzie. W efekcie, widząc takie kwiatki, najciekawsze analizy kwituje się wzruszeniem ramion. Proponuję przestudiować historię innych państw europejskich. Nasza parafia nie jest ani taka unikalna (nawet pod względem braku rozsądku politycznego), ani nie miała tak nieszczęsnego losu jak inni. Zabawne, bo z większością opinii autora można się zgodzić, ale polska szkoła polonocentryzmu najwyraźniej zostawiła tu zbyt silny ślad.