A ja przy tym byłam. Ślub Moniki i Miłosza stał się momentem szczególnym dla tych wszystkich, którzy odrzucając średniowieczny rytuał kościelny, chcieli nadać tej ważnej chwili własny, niepowtarzalny charakter. Proste, ciepłe słowa i gesty, neutralna scenografia. Jedyny mocny akcent, to tych dwoje, którzy oznajmiaja zgromadzonym, że chcą być z sobą, ponieważ się kochają, a wzajemne oczekiwania ograniczają do najzwyklejszych. Mam nadzieję , ze ta prostota i naturalność będzie stałą wartością ceremonii humanistycznych.

Gdybym kiedykolwiek zdecydował sie na ślub to prawdopodobnie chciałbym żeby wyglądał tak jak ja to sobie wyobraziłem , na razie nie zastanawiałem się jak... Popieram ludzi ,którzy biorą życie we własne ręce i idą drogą , którą SAMI dla siebie wybrali . Pozdrawiam.